PortalIndexWhat will I leave... HpD5UwnWhat will I leave... 2q24v8xLaatste afbeeldingenZoekenRegistrerenInloggen



 

Deel
 

 What will I leave...

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Lea
.
.
Lea

What will I leave... UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Sergeant Pepper Puppycat
Posts : 334
Points : 10
What will I leave... UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Woudmagie/watermagie
Klas: Master Shong
Partner:

What will I leave... Empty
BerichtOnderwerp: What will I leave...   What will I leave... Icon_minitimevr apr 14 2017, 19:51

Dus dit is hoe het gaat... is dit waarvoor je leeft? Verdwijnen als een ster, die uitdooft ergens ver... alsof ze nooit geschenen heeft.
De droom waarvoor je plannen maakte toen... dingen die je veel te goed wou doen...
Wat blijft daarvan over?..
En alle woorden die ooit nog zeggen wou...
..Woorden zoals
"echt.. ik hou van jouw.."
Wat blijft daar van over?..

...En hoe blijf je bestaan? Hoe blijf je bestaan..?
Is er iets wat je achter laat?
...voor de eeuwigheid..
..Je zet je stempel op je stukje tijd..
..Voordat het leven door je vingers glijd... voorgoed..
..Op zoek naar wie je bent...


Een enkele traan streek over haar zachte wang. Starend naar de letters. Op zoek naar wie je bent.. Wie ze was.. Wie..
Niemand...
Dit was hoe het zou gaan. Ze wist al niet meer wanneer deze gedachte bij haar opgekomen was. Of hoe lang geleden het was dat ze met trage stappen de trap van de toren was opgeklommen. Ze voelde niet meer hoe de gure wind aan haar kleding trok en speelde met haar bruine lokken. Ze rook geen frisse lente geuren meer. En ze zag vooral geen uitweg meer. Dus dit was hoe het zou gaan. Voorgoed..

De tranen vloeide meer en meer. Benamen haar nog meer van haar zicht. Maakte alles om haar heen een blurry mess. Ze snoof diep. Hij hoefde het niet te begrijpen.. hij mocht haar zelfs haten.. zolang hij haar maar zou vergeven..

De wind trok aan het stuk perkament tussen haar vingers en voor ze het wist schoot het weg. Meegevoerd door een onzichtbare hand, spelend met haar laatst geschreven woorden. Ze staarde het na, terwijl het langzaam door de blauwe lucht werd gevoerd, richting aarde. Het was tijd...

Haar onderlip beefde. Ze snikte en zette toen haar voet op de stenen kantelen van de toren. Met haar hand zocht ze beverig hou vast, tot ze eindelijk op het randje stond. Het wazige beeld staarde de diepte in. Centimeter voor centimeter schoof ze haar voeten dichter naar de rand, tot de stenen rand onder haar voeten steeds minder grip gaven. Ze sloot haar ogen en wende haar gezicht naar de lucht. De wind streelde nog een maal langs haar vochtige gelaat. "Please.. Forgive me.." mompelde ze zacht en gebroken en verloor haar evenwicht..


-open-
Terug naar boven Ga naar beneden
Matthew
.
.
Matthew

What will I leave... UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Freedje
Posts : 37
Points : 0
What will I leave... UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark || Light
Klas: Fifth
Partner: What?

What will I leave... Empty
BerichtOnderwerp: Re: What will I leave...   What will I leave... Icon_minitimema apr 17 2017, 19:04

‘Niet in de problemen raken, hè.’ Ja, dat was eigenlijk wat zijn zusje tegen hem gezegd had. En dat was eigenlijk waar hij zichzelf aan ging houden. Steeds als hij boos werd of als hij iets van plan was, dacht hij aan die woorden en weerhield het hem weer om iets roekeloos te gaan doen of iets te gaan doen waar hij later spijt van zou krijgen. God, het had hem dagelijks ervan weerhouden om niet gewoon ’s nachts de slaapkamer van zijn vader binnen te vallen en de man eens goed op zijn bek te slaan. Hij wilde zijn zusje niet bang maken en haar niet het idee geven dat hij niet naar haar luisterde. Hij wilde dat ze op hem kon rekenen en dat ze hem zou vertrouwen. Maar soms moesten beloftes verbroken worden. En als je iemand zag passeren met een brief in haar handen, tranen rollend over haar wangen en een blik in de ogen die je niet goed kon plaatsen, was dat misschien wel de moment om de belofte te verbreken. Als was deze nog zo kostbaar. En dus was Matthew achter het meisje gegaan wie hij niet eens kende. Hij kende haar niet eens en toch bekommerde hij zich om haar. Het was de manier waarop ze de brief in haar hand klemde en de manier waarop ze huilde dat hem had aangetrokken om haar te volgen. En zo kwam het dus dat hij op volledig onbekend terrein was. Hij had natuurlijk wel roddels gehoord – die hoorde hij namelijk elke dag – maar hij was er vrij zeker van dat hij hier niet mocht komen. Maar wat maakte dat nu uit als de veiligheid van het meisje in gevaar kwam? Juist ja. Niets. En dus was Matthew haar nog steeds gevolgd, hield haar bewegingen strak in de gaten en vroeg zich af waar ze naartoe ging. Toen hij dat eenmaal doorhad, leek zijn hart steeds sneller te gaan kloppen en leken zijn bewegingen in slowmotion uitgevoerd te worden. Uiteindelijk stonden ze ergens stil en zag hij, weer in slowmotion, hoe ze op een verhoging ging staan en langzaamaan haar evenwicht verloor. En toen pas schoot hij naar voren. Toen pas kwam hij in actie. Veel te laat natuurlijk. Hij rende zo hard hij kon, sprong naar voren en greep direct naar beneden. En hij voelde iets. Wat het ook was, hij voelde iets. Hij kneep zijn ogen dicht en voelde dat de magie in hem naar buiten kwam. Dat een paarszwarte sliert zich naar beneden kronkelde en zich, via zijn handen, om haar lichaam wilde wikkelen zodat hij haar naar boven kon trekken. Maar dan moest ze hem wel toelaten, natuurlijk.
Terug naar boven Ga naar beneden
Lea
.
.
Lea

What will I leave... UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Sergeant Pepper Puppycat
Posts : 334
Points : 10
What will I leave... UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Woudmagie/watermagie
Klas: Master Shong
Partner:

What will I leave... Empty
BerichtOnderwerp: Re: What will I leave...   What will I leave... Icon_minitimevr jul 14 2017, 02:17

Ze voelde hoe de grip volledig weg viel en ze werd overgeleverd aan de zwaartekracht. Ze had gedacht dat ze er klaar voor was. Dat ze het einde kon accepteren. Maar het verlies van die grip. Het vertrouwen van een bodem onder haar voeten, liet haar naar adem happen. Opeens was er niets meer om haar heen. Niets dan lege lucht waar zij als Gren geborene niets mee kon. Waar ze niet haar krachten uit kon putten en kon manipuleren om haar te redden. De schrik sloeg haar zo om de keel dat ze in een reflex naar voren greep met haar verkrampte vingers. Maar natuurlijk was daar net zo veel niks als onder haar voeten. Er was wel iets, maar dat lag tientallen meters diep onder haar te wachten tot ze de onherroepelijke smak zou maken die er aan zat te komen. De smak die al het leven uit haar lichaam zou slaan en een einde aan haar zou maken. Een einde die ze niet meer wilde. Ze was te ver gegaan en in de luttele seconde die ze nog overhad werd vervuld van spijt. Het was ook maar een fractie van een seconde, meer had ze niet nodig, waarin ze zich realiseerde dat ze haar tijd nog niet stop wilde zetten. Dat ze haar levensdraad nog niet door wilde snijden. Dat ze de geliefde mensen in haar leven nog niet voor eeuwig kon verlaten. Dat ze Jareth dit niet aan wilde doen..

In die fractie van een seconde, dat zij de sprong had gemaakte in een poel van lege lucht en spijt, had iemand anders acties ondernomen. Want opeens was daar een rem. Een blokkade die haar tegenhield om nog verder te vallen. Een hand omvatte haar rechter pols zo stevig dat haar lichaam tegen de stenen wand aan sloeg. De lucht werd uit haar longen geslagen door die dreun en ze voelde hoe haar schouder misselijkmakend knakte. "H..help..!"riep ze beverig naar de hand die haar vast hield. Haar blik naar de diepe aarde gericht, haast verstikt van schrik. Zo diep. Zo dodelijk.
Plots werd ze overspoeld door een andere onaangename sensatie van een magie soort die ze herkende als duister. Ze keek om en zag een donkere paarszwarte sliert langs de arm naar beneden komen. Zich een weg zoekend naar haar, om haar te grijpen en hopelijk op te trekken. Ze voelde hoe haar gezicht minder zwaar aan de hand kwam te hangen toen de magie haar meer kon dragen. Ze accepteerde het.. en hoe. Ze wilde leven. Ze wilde een nieuwe kans. Ze wilde terug omhoog. Ze zag de rand dichterbij komen. Ze stak haar vrije arm uit en kon de ruwe stenen rand vast pakken. De huid van haar hand schuurde open langs het grove steen maar ze voelde het niet. Net als ze haar schouder niet voelde. De adrenaline kick was te hoog op dat moment en hielp haar en haar redder om haar over het laatste stukje heen te trekken. In een kort ogenblik zag ze zilverwitte lokken toen ze over het randje naast de jongen rolde. Huiverig ademend bleef ze liggen op de koude stenen vloer. Haast alsof ze dankbaar de grond vasthield. En dat was ze ook. Zo dankbaar..

Ze durfde niet direct haar ogen te openen. De adrenaline gierde nog te hard door haar lijf waardoor ze nog op een rap tempo ademhaalde. Maar uiteindelijk opende ze haar ogen en zocht naar degene die haar had gered. Ze zag de zilverwitharige jongeman. Ze begon te huilen. Tranen van schrik, geluk, verdriet en alle andere emotie die maar bij zoiets op kon komen. Voornamelijk dankbaarheid. Ze krabbelde overeind en sloeg geheel onverwachts haar armen om hem heen. Als de reddingsboei die hij op dat moment voor haar was geweest. Zo vervuld van dankbaarheid voor hem omhelsde ze hem daar. Huilend en hijgend van de spanning. "Dankje.." Wist ze eindelijk tussen de snikken door te fluisteren..

@Matthew
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud



What will I leave... UTL8oxA PROFILE
What will I leave... UTL8oxA MAGICIAN

What will I leave... Empty
BerichtOnderwerp: Re: What will I leave...   What will I leave... Icon_minitime

Terug naar boven Ga naar beneden
 

What will I leave...

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» NO, leave me alone
» How could you leave us?!
» Leave me.
» Leave me alone
» I can't leave

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Headmaster's Office :: The Tower-