PortalIndexWandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) HpD5UwnWandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) 2q24v8xLaatste afbeeldingenZoekenRegistrerenInloggen



 

Deel
 

 Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Roselle
.
.
Roselle

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Beamy
Posts : 136
Points : 19
Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en Donker
Klas: Master Savador
Partner: Do you want to burn your hands?

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Empty
BerichtOnderwerp: Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa)   Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Icon_minitimeza mei 30 2015, 16:28

Roselle was weer in een erg slechte bui opgestaan. Haar innerlijke vlam, die zo nu en dan een eigen willetje scheen te hebben, had haar in een chagrijnige bui laten belanden. Eigenlijk zou ze naar de eerstvolgende les moeten, maar sinds volwassenen geen respect bij haar meer lost wisten te krijgen -met een enkele uitzondering genaamd Master Savador- had ze besloten nog even, enkele minuten rond te zwerven. De lessen zouden toch pas over een kwartiertje beginnen, dus had ze geen enkele haast. Haar voetstappen klonken dof op de grond van het redelijk oude gebouw, ze vond het meer op een gevangenis lijken, waardoor ze graag nieuwe, en onbekende gangen op liep. Zo nu dus ook, in haar beleving kon het nooit kwaad om de omgeving te leren kennen. Zeker als je aangewezen was op jezelf, en niemand durfde te vertrouwen. De eerste, de beste die haar op dit moment zou tegenkomen, zou haar waarschijnlijk willen aanspreken, sinds het niet echt toegestaan was, de toren van de Legendarische Magiërs te betreden. Toch overwon haar nieuwsgierigheid het van het rationele denken. Dat gebeurde haar nou eenmaal bijna altijd. Het was alsof het als een soort energie aan haar trok, en haar de toren in liet lopen. Ze voelde dat de energie in deze plek wel heel erg anders was dan die in de lokalen, of de gangen waar ze wél mocht komen.

Langzaam vervolgde ze haar weg, haar prachtige rode capuchon had ze over haar gezicht getrokken. Onder haar lange wimpers door keek het meisje om zich heen. Ze vond het best een aparte plek, haar ouders hadden haar als klein meisje nog wel eens verhalen verteld over de Legendarische Magiërs die het als taak hadden, te zorgen voor een balans. Nu, begreep Roselle beter dan de meeste leerlingen wat het ontbreken van balans, voor gevaar kon veroorzaken, laat staan als het door iemand zo machtig en krachtig als de Legendarische Magiërs was.

De half-Shadraanse half-Raziaanse liep rustig verder, ze was niet bang om betrapt te worden, sinds ze altijd wel een woordje klaar had. Daarbij, was ze niet van plan iemand te storen, omdat ze wist dat de meeste vast wel iets anders te doen hadden. Haar aandacht werd getrokken door een kamer, eentje die er anders uit zag dan de paar waar ze al langs was gelopen. Dorchadas, de Kamer der Duisternis. Ergens was ze wel benieuwd naar Shadra, sinds haar moeder daar vandaan kwam, en haar ouders er nooit met haar over hadden willen praten. Ze spraken überhaupt niet met haar. Enkel als er grote problemen werden veroorzaakt door haar matige controle over haar magie, zouden ze haar toeschreeuwen. Ze sudderde eventjes. Hier wou ze niet aan denken, misschien, heel misschien zou de Legendarische Magiër van de duisternis haar wel wat over Shadra kunnen vertellen. Zou hij of zij het erg vinden als ze stoorde? Langzaam nam ze de laatste stappen naar de deur van de Kamer der Duisternis, ergens was ze vroeger altijd ongemakkelijk geweest in het donker, een van de redenen was dat ze het haar moeder verweet een Shadraanse te zijn. De halfbloedjes werden namelijk in Razen nooit geaccepteerd, zo zij dus ook. Ze was vaak in het donker geweest, als de vreselijkste dingen gebeurden, als ze bang was als klein meisje door een nare nachtmerrie, of als er iets op school was gebeurd. Dan was het bijna altijd donker geweest, ze had er een soort aversie tegen. Daarbij was ze er ook niet aan gewend. Ze was geboren en getogen in Razen. Nu tilde ze haar rechterarm op en klopte zacht maar ferm op de deur. Ze wachtte even af, het ging ondanks haar afwezigheid van respect, tegen haar karakter in om zomaar een kamer in te lopen. Zeker niet op een plek waar ze niet eens hoorde te zijn.
Terug naar boven Ga naar beneden
Carissa

Carissa

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA PROFILEElite
Real Name : Linn
Posts : 48
Points : 891
Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark ◮ Water
Klas: None
Partner: That person who enters your life out of nowhere and suddenly means the world to you.

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Empty
BerichtOnderwerp: Re: Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa)   Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Icon_minitimedi jun 02 2015, 09:14

De kamer waar ze het grootste deel van haar tijd zou besteden, had er niet veel anders uitgezien dan ze verwacht had. Precies Deshas' stijl, het leek wel alsof de andere legendarische magiërs er weinig verandering in hadden gebracht. Voor haar doen was de kamer misschien iets te duister, duisternis had immers altijd al vrij vreemd voor haar aangevoeld en zo ook was de extreme, overheersende donkerheid in deze kamer te veel voor een vrouw die echter wel van zonlicht hield - wat vrij abnormaal was als het ging om Shadranen, die leken het immers meestal te verafschuwen. Vandaar dat ze de verduisterende gordijnen ook had opengegooid, zodat zonlicht de kamer vulde - waarschijnlijk voor een van de eerste keren. Op haar bureau lag een hele stapel papierwerk dat ze nog moest afhandelen en dat op haar eerste dag als legendarische magiër. Ze kreeg blijkbaar geen tijd om zich rustig in te werken, een planeet wachtte natuurlijk niet. Er zal veel van haar gevraagd en verwacht worden, maar ze was van plan haar baan serieus te nemen. Zoals ze alle andere belangrijke taken in haar leven ook serieus had genomen, gelukkig was ze een doorzetter en zou ze zich zo achter haar bureau zetten om die immense stapel af te werken. Haar handtekening te zetten waar nodig, brieven terug te schrijven naar bedrijven en belangrijke mensen, dingetjes regelen die gebeurden op Shadra. Op het moment was ze bezig met het uitladen van haar tassen. Haar kleding lag netjes opgevouwen verspreid over haar bed dat in een andere kamer stond, waarna ze het straks allemaal zou indelen in de lades en de kast die tot haar beschikking was. Het zwaard dat ze van haar oudere broer had gekregen, waarmee ze een oorlog had gevochten, stond tegen haar bureau aan te rusten. Ze had het als eerste eruit gehaald, alsof het de ziel van haar broer met zich meedroeg en dus enorm belangrijk voor haar was. Daar zou ze nog een mooi plekje voor moeten vinden.
Haar rust werd echter verbroken door een ferm geklop op de deur. Ze keek even verbaasd op. Vandaag had ze namelijk niemand verwacht om langs te komen, zelfs geen andere legendarische magiër om haar hier te verwelkomen. Ze had verwacht een rustige dag te hebben, zichzelf op haar gemak te kunnen inwerken en de stapel van papier af te werken voordat de zon onderging. Echter stond er nu toch echt iemand voor de deur, of had ze zich dat enkel maar verbeeld? Met grote passen, nadat ze de deur van haar slaapkamer achter haar rug had gesloten, stapte ze op de deur af. Even nog een korte blik door haar kamer werpend, of deze er niet al te slordig uitzag. Ja, het zag er redelijk slordig uit, hier en daar lagen spullen van haar die ze nog moest opruimen. Het zou vrij duidelijk zijn dat ze nog bezig was met het inrichten en opruimen van haar eigen spullen. Gelukkig had ze haar kleding op het bed verspreid, het bed dat nu op het eerste ogenblik niet meer zichtbaar zou zijn. Of de persoon achter de deur zou haar slaapvertrek betreden, maar die kans was vrij klein. Kalmpjes trok ze de deurklink omlaag om de deur voorzichtig te openen, haar groene ogen vielen meteen op een meisje dat aan de andere kant van de deuropening stond. Een kind, hoogstens twaalf jaar oud. Ze kon geen legendarische magiër zijn, onmogelijk. Het was een leerlinge, als Carissa het goed had natuurlijk. Zich niets afwetend van de regels glimlachte ze warm naar het meisje dat voor haar stond. Iets wat je duidelijk niet zou verwachten van de vrouwe van het duister, maar zij was dan ook wel een beetje een buitenbeentje als het ging om Shadranen. Ze was veel anders dan hen, dat had ze al geweten toen ze klein was en opgroeide in haar gezin en familie. De enige persoon die nog een beetje een hartje had, was haar broer Darius. Haar andere broer Felix was alleen maar uit op macht, zeer slim en sluw en deed altijd van die stiekeme dingetjes en dan had je haar zus nog. De dame die alleen maar uit was op roem, vol hartstocht ooit wilde trouwen met een prins of hoger zelfs. Ze kon het maar niet uit haar hoofd krijgen om een prinses of koningin te worden - ambities die Carissa duidelijk nooit had gehad. Nee, zij daar in tegen had zich bij het leger als jongeman aangemeld nadat haar broer was vermoord door de soldaten van de vijand, om zijn naam te wreken en deze oorlog voor eeuwig te stoppen. Ze was in een trans geraakt waar ze zichzelf om haat, genadeloos en snel. Sluw zoals enkel een shadraan dat kon zijn.
Haar blik gleed eenmalig over de persoon heen die op het moment voor haar stond. Desondanks dat de warme glimlach niet van haar gezicht afviel, kwam er een zekere serieusheid over haar postuur heen. Ze keek het meisje met haar helder groene ogen nu recht in haar ogen aan. Immers wilde ze wel graag weten waarvoor de dame hier was, voordat ze haar in haar kamer toeliet. Ze had nog veel werk om af te maken en zou natuurlijk tijd maken voor iemand die haar hulp nodig had, maar dan wilde ze wel eerst weten waarom ze tijd vrij moest maken voor deze jongedame. "Kan ik je ergens mee helpen?" Sprak de blondine uiteindelijk uit, haar lippen bewogen rustig en ze hield haar rug recht terwijl ze in de deuropening bleef staan. Een hand rustte nog op de deur, terwijl ze de andere hand op het frame van de deur hield. Echter leek de serieuze blik plaats te maken voor een zekere nieuwsgierigheid in wat het meisje hierheen had gebracht. Ze was nog maar niet hier op Starshine Academy en had geen idee van de regels die hier golden en zou het kind dus daarom ook geen preek geven - desondanks dat het geven van preken al helemaal niks voor haar was, al zou ze de regels kennen. Het zou haar verbazen als deze leerlinge hier enkel was om haar te verwelkomen, want dan zou ze de conclusie trekken dat ze vast nog meer kinderen aan haar deur zou krijgen - iets waar ze op de dag van vandaag misschien geen behoefte aan had. De stapel van papier schreeuwde namelijk naar haar om afgemaakt te worden en ze had geen tijd om ieder leerling afzonderlijk te bedanken voor het verwelkomen van haar aanwezigheid - daarnaast, dacht ze niet dat het gebruikelijk was voor leerlingen om dat te doen, al zeker niet om hier te zijn zonder toestemming van de legendarische magiër zelf. Rustig besloot ze af te wachten wat de jongedame voor haar te zeggen had, conclusies trekken zou haar namelijk niet ver brengen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Roselle
.
.
Roselle

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Beamy
Posts : 136
Points : 19
Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en Donker
Klas: Master Savador
Partner: Do you want to burn your hands?

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Empty
BerichtOnderwerp: Re: Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa)   Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Icon_minitimedo jun 11 2015, 21:37

Ergens had Roselle een norse vrouw of man verwacht, die misschien zoals Master Savador was of erger. Maar omdat ze haar moeder gewend was, die ook van Shadra afkomstig was, was ze niet al te bang. Ze wist dat als ze haar moeder aan kon, dat ze de meeste duistere magiërs qua energie en opmerkingen ook wel kon trekken. Haar grijze ogen namen de vrouw die de deur opende in zich op. Ergens was ze enorm verbaasd, ook al was dat nauwelijks op haar gelaat te zien. Het kostte een redelijke tijd voordat ze hersteld was van het feit dat de vrouw een blondine was, en nog vriendelijk keek ook. Een serieuze blik stond dan wel op het gelaat van de Legendarische Magiër, toch was de blik ook nog best wel uitnodigend. Roselle dacht inmiddels goed na over haar woorden, ze wou de Legendarische Magiër niet afkraken, maar duidelijk was dat ze heel wat anders had verwacht, dan een best wel liefjes uitziende duistere magiër. 'Eh,' begon ze toen maar, een beetje achteloos. Ze wist namelijk niet hoe ze deze vrouw diende te benaderen, en nu ze ook nog voor een Shadraan vreemd gedrag vertoonde was ze bijna bang dat de vrouw niet van Shadra afkomstig was. De vrouw leek uiteindelijk door te hebben dat er niet veel meer uit zou komen, dus stelde ze haar een vraag.'Kan ik je ergens mee helpen?' De deuropening was nog steeds bezet, zodat het meisje geen nieuwsgierige blik de Kamer der Duisternis in kon gooien. Toch vond ze dat niet erg, ze was nog te verbouwereerd door de manier waarop ze werd begroet. Stamelend en met schorre stem bracht ze dan ook een antwoord uit. 'Ja Mevrouw,' ze hield het netjes, al leek het haar wel moeite te kosten. Respect was iets wat ze moeilijk weg gaf, omdat ze het vaak ook niet kreeg.

Ineens voelde het donkerharige meisje een klap tegen haar schouder en tuimelde half voor over voordat ze haar evenwicht hervond. Achter haar lag haar altijd trouwe jonge draakje Cynder op zijn rug terwijl hij hopeloos met zijn vleugeltjes klapperde. Ongemakkelijk keek het meisje dan ook heel even naar de Vrouwe van de Duisternis, voordat ze zich omdraaide en haar draakje voorzichtig oppakte. Ze drukte het dier tegen haar borst aan, beschermend alsof ze bang was dat iemand haar of haar draakje pijn zou doen. Ze keek even naar beneden om er zeker van te zijn dat het diertje in orde was, voordat ze haar grijze blik weer op de groene blik van de vrouw richtte. 'Stoor ik?' Vroeg ze uiteindelijk maar, voordat ze uit zou leggen waarvoor ze kwam. Haar draakje kraamde ook wat uit, met een zacht kraaiende stem, die nogal kraakte. Ze fronste even een beetje nadenkend voordat ze haar draakje nadat hij in haar vinger beet los liet. Hij vloog natuurlijk nieuwsgierig op de Vrouwe van de Duisternis af, waarna hij haar onderzoekend met zijn priemende ogen aan keek. Daarna maakte hij een raar kuchend geluidje en vloog weer terug naar zijn bazin. Al die tijd had Roselle hem niet uit het oog verloren. Wetende dat haar draakje nogal in was voor een grap hier en daar. 'Cynder,' murmelde ze liefdevol en waarschuwend. Niemand zou haar met zoveel liefde en respect zien als ze voor het wezen had.

Heel even keek het meisje de blondharige vrouw weer aan, met een bijna verontschuldigende blik. 'Sorry, hij is soms nogal nieuwsgierig.' Zei ze zachtjes, bijna op een fluistertoon. Zo kende ze zichzelf helemaal niet, en om eerlijk te zijn beviel dit haar ook niet. Ze was helemaal niet respectvol aangelegd, nu hadden haar ouders daar wel een groot deel in meegespeeld. Hun hadden nooit hun liefde aan haar laten blijken. De hele planeet leek soms voor haar te komen. Haar ademhaling was even oppervlakkig voordat ze zichzelf leek te herstellen. 'Als U het druk heeft kan ik ook later terug komen.'Mompelde ze snel, bijna niet verstaanbaar. Terwijl ze nijdig een blik wierp op haar draakje. Hij was namelijk bijna onder de arm van de vrouw door gevlogen, en daar was ze het duidelijk niet mee eens. Het draakje bleef geschrokken stilhangen. Voordat ze het met een knikje weg stuurde. Het vloog met nog een priemende blik snel weg. Ze schudde haar hoofd even, voordat ze weer opkeek. 'Ik had eigenlijk een vraag,' begon ze langzaam. Terwijl ze haar ogen onrustig langs de onbekende plek liet schieten.

Herinneringen liepen door elkaar heen. Die van de vroegere Raziaanse feesten en festijnen waren het pijnlijkst geweest. Had ze dan echt geen plek die ze thuis had kunnen noemen? De feesten waren in het begin nog wel mogelijk geweest om te bereiken. Ja, ze werd wel eens buiten gesloten maar erg heftig was het niet. Sowieso was ze wel vaker op zichzelf geweest, waardoor ze het meestal niet eens doorhad. Maar pas toen ze haar begonnen uit te schelden merkte ze dat er iets anders moest zijn. Iets mis moest zijn. Haar moeder kleedde zich gewoon als een Raziaan en gedroeg zich er ook meestal wel na,  behalve dan de gezichtsuitdrukkingen en het tekort van geduld. Feesten die belangrijk waren, en die draken en andere machtige wezens soms vereerde. Het was in ieder geval een groot bekijks geweest. Iets dat ze nooit had willen missen en toch mistte elk jaar weer opnieuw. Eens was ze zelfs onder vreselijke troep en prut belandt omdat ze vonden dat een half-Shadraan er niet hoorde. Zelfs de lessen op school gingen slechter, waaraan ze een instabiele innerlijke vlam had overgehouden. Heel stilletjes had ze voor zich uit gekeken voordat ze haar vraag eindelijk stelde. 'Hoe ziet Shadra er uit?'

Haar ouders hadden haar nooit in dat land willen hebben. Omdat ze bang waren dat hun familie-eer nog meer ten onder zou gaan. En niet alleen doordat ze een halfbloedje als dochter hadden. Iets waar Roselle natuurlijk weinig aan had kunnen doen, daarbij zat haar vurige karakter haar niet mee. Ze mocht misschien niet geheel Raziaan zijn, soms had ze die karaktertrekken wel duidelijk aanwezig. Iets waarmee ze zich wel vaker aan dezelfde steen stootte. Figuurlijk natuurlijk, maar het gebeurde wel. Heel langzaam richtte ze haar aandacht weer op de grond, voordat ze afwachtend naar de onbekende vrouw keek.



Laatst aangepast door Roselle op vr aug 28 2015, 19:53; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Carissa

Carissa

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA PROFILEElite
Real Name : Linn
Posts : 48
Points : 891
Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark ◮ Water
Klas: None
Partner: That person who enters your life out of nowhere and suddenly means the world to you.

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Empty
BerichtOnderwerp: Re: Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa)   Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Icon_minitimevr jul 31 2015, 23:01

Rustig bleef ze in de deuropening staan, haar groene kijkers op het meisje voor haar gericht, terwijl ze geduldig afwachtte op een antwoord van de brunette. Ondertussen vroeg ze zich echter wel af waarvoor het meisje naar haar toe was gekomen. Over het algemeen zou het immers nog niet eens bekend zijn dat er een nieuwe legendarische magiër zich op de school had gevestigd, of in ieder geval daar was ze van onder de indruk, en ze zag het niet bepaald gebeuren dat iedereen haar nu welkom kwam heten vandaag – iets wat ook niet echt gebeurd was vandaag, gezien het meisje de eerste was die vandaag op haar deur had geklopt. Even leek de jongedame te stamelen, misschien niet bepaald wetend hoe ze haar vraag moest brengen of hoe ze de legendarische magiër voor haar moest aanspreken. Hoe hilarisch eigenlijk, dat men helemaal dicht kon slaan voor een persoon met een hoge titel, desondanks dat ze eigenlijk net zo goed een mens waren. Zelf hield ze niet zo van titels, het maakte haar ook vrij weinig uit. Ze was hier voor haar rijk, Shadra, en niet om de macht over te nemen en als een tiran over de planeet te regeren. Haar doel was om eindelijk vrede te brengen op Shadra, zoals het altijd al bekend had gestaan als een planeet met vele burgeroorlogen. Echter ging dat nog een hele klus worden, want de vele stammen wilden absoluut niet met elkaar spreken en bij elkaar brengen zou enkel en alleen leiden tot een ruzie, die wel eens heel gemeen kon uitlopen. Het was duidelijk dat het meisje iets van haar wilde, maar wat werd haar nog steeds niet verteld. Met licht opgetrokken wenkbrauwen bleef ze echter geduldig wachten, want ongeduldigheid was iets wat je niet snel bij vrouwe Kenyon voorbij zag komen. Waarom zou ze immers haast hebben als ze een eeuwig leven voor de boeg had?
Het meisje kreeg echter niet de kans om haar vraag te stellen, of wat ze ook bij de kamer van de vrouwe der duisternis kwam doen. Vanuit haar ooghoeken had ze het kleine ding al op hen af zien komen, maar ze had er niet veel erg in gehad – denkende dat het niet iets speciaals was – totdat het ding tegen de schouder van het meisje aankwam en deze bijna voorover tuimelde door de klap ervan. Carissa’s blik volgde echter het wezen dat tegen de grond aan viel, verbaasd om het feit dat het zo klein was. Het was een klein draakje, iets wat ze niet zo heel vaak had gezien. Haar reizen naar Razen hadden nooit lang genoeg geduurd om ook daadwerkelijk een draak tegen te komen, laat staan om tijd te hebben zo’n kleintje te kunnen vinden. Het beestje klapperde hopeloos met zijn vleugeltjes terwijl het op zijn rug lag, in een poging om weer overeind te komen. Een glimlach kon ze niet onderdrukken, het zag er immers best grappig uit. De vraag of ze stoorde kwam redelijk onverwachts voor de blondine. Even keek ze het meisje verbaasd aan, haarzelf na een seconde echter alweer herstellend. ”Nee hoor,” antwoordde ze vervolg rustig. Ze zou haar immers allang weg hebben gestuurd als het meisje haar gestoord had, niet dat het snel iets voor haar was om iemand weg te sturen, maar soms had ze zo ook haar momenten dat ze geen zin had in vragen of dergelijke dingen. Tijd echter, tijd had ze genoeg. Het draakje wist zich echter uit de handen van het meisje te wurmen, waardoor het nu nieuwsgierig voor haar bleef vliegen. Stug bleef ze op haar plaats staan, een hand tegen de deur aanleunend zodat het meisje niet snel een nieuwsgierige blik in haar kamer kon werpen en beiden ogen op het ding gericht. Ze moest toegeven opgelucht te zijn toen het zich omdraaide en wegging.
Toen het eindelijk weg was, liet ze haar blik weer op de jongedame voor haar vallen. Deze stelde voor dat ze ook later kon komen als het niet uitkwam, waardoor Carissa enkel rustig met haar hoofd heen en weer schudde. Dat hoefde niet, ze had nu toch al redelijk wat minuten van haar tijd opgeslokt, nu mocht ze die vraag ook gewoon nog stellen – anders was dit gesprek toch al helemaal nutteloos geweest. Na een tijd kreeg ze dan ook eindelijk de vraag over haar lippen. Het was een vraag die haar even verbaasde, ze had immers wel de aanwezigheid van duistere magie bij het meisje opgevangen – maar ze had niet gedacht dat de jongedame daarom aan haar deur stond. Was het gebruikelijk om zoiets aan een legendarische magiër te vragen? Carissa wist het niet, maar ergens maakte het haar ook niet uit. Ze begreep maar al te goed dat het zoeken van een goed boek over Shadra veel werk kostte en om dan ook nog eens zeker te weten dat het allemaal waar was wat erin verteld was, ja, daar moest je natuurlijk veel werk in stoppen. Maar wie kon ze het kwalijk nemen? Het zat in de menselijke natuur om de meest makkelijkste weg te nemen, waarom een kronkelpad opgaan als je ook rechtdoor kon lopen. Een glimlach sierde haar gelaat waarna ze met een simpel gebaar van haar hand het meisje naar binnen uitnodigde. De kamer zag er op zich niet rommelig uit en om zo aan de deurpost hele verhalen te gaan vertellen vond ze nou ook weer niet beleefd. ”Is er misschien iets specifieks dat je over Shadra wilt weten?” Voor even wierp ze haar blik op het meisje, waarna ze naar een tafeltje liep waar ze wat te drinken voor zichzelf inschonk. ”Wil je misschien wat te drinken?” Ze glimlachte even warm naar het kind, iets wat je niet vaak zou verwachten op het gezicht van een shadraan.

Oh wow het spijt me voor de late reactie zeg, hoop dat je hier iets mee kan!
Terug naar boven Ga naar beneden
Roselle
.
.
Roselle

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Beamy
Posts : 136
Points : 19
Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en Donker
Klas: Master Savador
Partner: Do you want to burn your hands?

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Empty
BerichtOnderwerp: Re: Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa)   Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Icon_minitimevr aug 28 2015, 19:52

Het was duidelijk dat de vrouw van het Duister heel geduldig was. Haar groene kijkers waren weliswaar een poosje op het meisje gericht maar ze maakte geen gehaaste indruk. Anders dan sommige leerkrachten en leerlingen dat hadden. Tot haar verbazing hing er een soort van rust rondom de vrouw. Ook Roselle moest stiekem wel lachen zodra ze doorhad hoe de vrouw naar haar draakje keek. Ergens was het beestje altijd komisch. Ze keek naar beneden om er zeker van te zijn dat haar geliefde vriend zich niet had bezeerd, waarna hij speels weer naar haar toe vloog en zacht in haar vinger beet. Gelukkig had ze hem rustig op kunnen pakken, en had hij niet instinctief op haar gereageerd. Cynder reageerde altijd liefdevol op haar, ook al paste hij niet altijd even goed op zijn klauwtjes. Ze kon het hem dan ook niet kwalijk nemen. Iedereen kon wel eens een foutje maken. Zodra ze haar eerste vraag stelde, met haar nette taalgebruik, leek de vrouw wel even verbaasd te zijn. 'Nee, hoor,' kwam het antwoord al snel. Een klein glimlachje sierde het normaal kille meisje, waarna ze een waarschuwende blik op haar draakje wierp. Haar draakje luisterde altijd naar haar, waardoor ze altijd grote problemen kon voorkomen. Ze bracht zichzelf al vaak genoeg in de problemen, als haar draakje dat ook nog zou doen, zou ze geen vrolijk en gezellig leventje kunnen leiden. Ook hadden ze nauwkeurig de rollen verdeeld, het draakje zag haar soms bijna als zijn moeder. Ook al was ze het duidelijk niet. Ze kon niet eens vliegen! Roselle's enige reactie op het antwoord was een vriendelijk en kalm knikje. Ze was blij dat ze iemand niet in de weg liep. Dat leek ze bij haar ouders immers altijd te doen.
Zodra de blik weer op haar landde, stelde ze voor dat ze ook later kon komen als het niet uit kwam. De vrouw leek vastbesloten dat de tijd nu wel goed was, waardoor ze haar hoofd schudde. Het meisje was ergens wel onzeker over de manier waarop ze haar vraag diende te stellen. Shadranen waren niet bepaald makkelijk in te schatten. Sommigen leken aardig maar bleken duivels en natuurlijk ook andersom. Toch waren vele volkeren beter dan de Razianen waar zij bij was opgegroeid. Ondanks het feit dat ze niet heel erg snel verdrietig werd, waren de afwijzingen genoeg geweest, om haar tot een rebels persoon te maken. Haar ouders vonden haar dan ook niet goed genoeg. Ze hield de familienaam niet zuiver. Waarom namen ze dan kinderen? Als het toch enkel om de familienaam ging. Ze was niet zuiver qua bloed, en niet zuiver qua gedrag. Toch had ze duidelijk wel etiquette aangeleerd gekregen in haar jongere jaren. Gezien haar vader zich heel diplomatiek op moest kunnen stellen. Zodra ze toch haar vraag wist te formuleren leek de vrouw er wel verbaasd over te zijn. Toch werd ze uitgenodigd mee naar binnen te lopen. Het meisje schuifelde langzaam dichterbij en keek de vrouw vriendelijk aan. Ze had manieren en kon aardig zijn, enkel alleen als ze er goede reden toe had. Ze wreef heel even haar kleding strak, voordat ze haar aandacht weer op de vrouw van de Duisternis richtte. Ze was behalve haar vragen erg stil. De kamer was niet al te rommelig, iets wat op Roselle's slaapkamer wel anders was. Dit was stukken overzichtelijker. 'Is er misschien iets specifieks dat je over Shadra wil weten?' Vroeg de vrouw met haar blik weer op haar. Normaal werd het meisje erg ongemakkelijk onder de blik van een oudere, maar deze vrouw leek haar wel aardig waardoor ze haar ongemak wegslikte. 'Nee, niet echt. Mam en pap weigeren er over te praten. Het enige dat nu telt is Razen. Ze vinden niet dat ik iets mag weten over Shadra, terwijl hier toch vele Shadranen rondlopen,' besloot het meisje uiteindelijk te zeggen. De vrouw liep haar voor naar een tafeltje, waarna ze wat te drinken inschonk. 'Wil je misschien wat te drinken?' Vroeg de vrouw, die nu warm naar haar glimlachte. De warme glimlach zorgde er voor dat haar grijze ogen een soort rust uitstraalde. Als prachtige wolken op een zomerdag. 'Nee bedankt, Mevrouw,' zei ze opgetogen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Carissa

Carissa

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA PROFILEElite
Real Name : Linn
Posts : 48
Points : 891
Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark ◮ Water
Klas: None
Partner: That person who enters your life out of nowhere and suddenly means the world to you.

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Empty
BerichtOnderwerp: Re: Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa)   Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Icon_minitimezo okt 25 2015, 11:36

Het meisje wilde iets weten over Shadranen en de planeet zelve, natuurlijk was Carissa een van de personen die daar veel over te zeggen had; althans, dat zou je denken natuurlijk. Ze was niet bepaald een typische Shadraan, had zich ook nooit thuis gevoeld met haar eigen element. Het duistere element dat door haar bloed vloeide, leek niet het hare te zijn en dat probleem had ze al ondervonden toen ze nog maar een jong meisje was. Het had raar en ongewoon aangevoeld en het liefst zou ze er ooit vanaf willen, maar tot die tijd zou ze de positie als legendarische magiër vervullen voor haar planeet. Dingen oplossen die al eeuwen gaande waren, burgeroorlogen, ruzies tussen verschillende stammen en gebieden en al dat soort dingen. Iedere planeet had zo zijn problemen, maar soms dacht ze dat de problemen in Shadra er net wat harder aan toe gingen dan op andere planeten - waarschijnlijk was dit alles behalve waar, want ze kreeg uiteraard niet heel veel mee van de andere problemen op andere planeten. Hoorde zo af en toe wel eens dat er een kleine burgeroorlog was uitgebroken, of iets dergelijke, maar het echte werk kreeg je natuurlijk niet altijd mee. Legendarische magiërs leken niet graag te willen praten over de details, waarschijnlijk omdat ze daar te trots voor waren of iets dat daar op leek. Met een glaasje wijn in haar ene hand en haar andere hand lichtjes leunend op haar bureau, keek ze bedenkelijk voor zich uit. Hoe moest ze een verhaal maken voor dit meisje? Want ze wilde gewoon wat over het algemeen weten, maar wat was algemeen genoeg en hoeveel details moest ze daar nou bepaald instoppen? Een zachte zucht rolde vervolgens over haar lippen, waarna ze haar lichtgroene ogen weer op de brunette richtte. "Goed, Shadra." Begon ze lichtjes, ze had veel meegemaakt op shadra dus dit moest niet al te moeilijk zijn, toch?
"De planeet Shadra is ontstaan doordat twee grote sterren in botsing met elkaar kwamen, een diepe scheur ontstond in een van de sterren en deze explodeerde. Een van deze grote brokstukken kwam aan het verre uiteinde van het Kovomakaanse universum, Shadra dus." De andere planeet was Nova, maar daar had ze geen zin om over te spreken op het moment. Dit meisje was duidelijk half Shadraans, ze wilde niks horen over hoe Nova was ontstaan. Shadranen hadden een hekel aan Nova, al begreep Carissa daar de oorzaak niet bepaald van. "Doordat hun thuisplaneet was verwoest, kwamen demonen naar Shadra, dat een aantrekkelijke plek voor hun was aangezien de enige lichtbron Shadra's maan was. Wij mensen kwamen pas eeuwen daarna op de planeet, toen het ook aantrekkelijk voor ons was geworden doordat het dichterbij de zon was gekomen. Het was er toen minder koud en een bewoonbare plek geworden voor ons." Dat was het begin van de mensheid op de planeet Shadra, maar ook het begin van een tijdperk vol ruzie en oorlog. "Volgens een legende wordt gezegd dat men de duistere kracht hebben gekregen van de demonen met Shadra's maan als energiebron." Een trotse glimlach verscheen kort op het gezicht van de blondine. "Dus als je er zo even over nadenkt, hebben we onze magie te danken aan demonen, niet iedereen kan dat zeggen, niet waar?" Het was zeker iets om trots op te zijn, maar ze was niet zo trots als de rest van de Shadranen. Wie weet had het ras daar zijn trotsheid van gekregen, ze hadden hun magie immers van iets geweldigs gekregen. Iets groots, iets dat eeuwenoud was. Ze kon nog zoveel meer vertellen over de planeet, maar wilde Roselle ook de tijd geven om alles even in zich op te nemen.

Deze is wel heel laat, excuseer me ;3;
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud



Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA PROFILE
Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) UTL8oxA MAGICIAN

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Empty
BerichtOnderwerp: Re: Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa)   Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa) Icon_minitime

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Wandering around, looking around, and finding my way back? (Carissa)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Carissa Kenyon
» Ohne dich || Carissa
» Wandering around
» Wandering around here
» Wandering in the dark

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Headmaster's Office :: The Tower :: Dorchadas - The Room of Darkness-