PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 [ Candy Canes ] Mistletoes, they're everywhere! [ & Xavier ]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Jodaline
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Lizz
Posts : 195
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark.
Klas:
Partner: ~ It's to difficult to live with something that already has my heart. ~

BerichtOnderwerp: [ Candy Canes ] Mistletoes, they're everywhere! [ & Xavier ]   vr dec 27 2013, 19:26

Met een zucht was ze vanmorgen opgestaan om zich klaar te maken om naar de ijsbaan te gaan. Ze had een weddenschap verloren met een aantal vrienden, en nu moest ze gaan schaatsen, iets waar ze een afkeer tegen had. Ze had tegen kerst sowieso al een afkeer, al die vreselijk kleurige verlichtingen en die grote bomen die hun naalden lieten vallen. Ze vond kerst nooit leuk, winter ook niet echt, omdat het dan zo koud was. Met tegenzin deed ze haar sjaal om en haar jas aan, en begon haar weg naar buiten. De gangen waren uitgestorven, omdat iedereen op de ijsbaan was of mensen die van razen kwamen zaten binnen bij een openhaard zichzelf warm te houden. En zij? Zij moest gaan schaatsen in de kou en gaan falen waar iedereen bij was. Geïrriteerd haalde ze de sneeuwvlokken uit haar haren, niet dat je ze zou zien, haar haren waren net zo wit als de sneeuw zelf.

Ze hoorde de geluiden al, lachende kinderen, die plezier maakte in de sneeuw of op het ijs. Wat haatte ze dit toch. Met haar handen diep in de zakken van haar jas, en haar ogen, welke ze voor het eerst allebei blootstelde aan het zicht, omdat ze normaal het roze verborgen hield. Maar nu niet, nu kon ze het ooglapje weg houden. Enkel en alleen door de kou, kon ze het beheersen, en daar was ze maar wat te blij mee. Ze huurde een aantal kunstschaatsen en ging opzoek naar iemand die haar kon helpen, want dat was immers haar opdracht. Vindt een jongen, iemand die je niet kent en vraag of hij je wilt helpen met het schaatsen. Wat haatte ze haar vrienden nu toch zo. Ze wisten dat ze het al niet op onbekende had, en nu moest ze aan een onbekende jongen vragen of hij haar wou helpen met schaatsen?! Ze keek zoekend rond, naar jongens die er aardig uit zagen, vriendelijk. Maar op het eerste gezicht leken het van die jongens die zich aan elk meisje vergrepen en ze daarna als oud vuil achterlieten. Haar oog viel uiteindelijk op een jongen, witte haren, groene ogen en een neutrale uitdrukking, doel gevonden. Ze haalde diep adem en liep naar hem toe, de schaatsen zaten aan elkaar geknoopt en hingen over haar schouder. Ze tikte zachtjes op de schouder van de jongen en haar wangen waren lichtroze gekleurd, gewoon omdat ze een vreemde aan sprak. “ Zeg ehm.. ik heb een weddenschap verloren, en ik moest aan iemand die ik niet ken vragen of die me wou helpen met schaatsen, sinds ik nog nooit op schaatsen gestaan heb.” Ze frunnikte wat aan haar jasje en keek de jongen aan met haar blauwe en roze ogen. “ Jodaline, trouwens. En jij?” 

[ klein suckend postje ]

_________________
I just want the weak who do get swept along with the flow, be considered human.. too
Halloween sig:
 

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Xavier

avatar

PROFILERecruit
Real Name : teh Ruuz
Posts : 1066
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: wood & dark
Klas: master Savador
Partner: I'll bare my teeth and sink them into your throat;

BerichtOnderwerp: Re: [ Candy Canes ] Mistletoes, they're everywhere! [ & Xavier ]   vr jan 03 2014, 13:30

Stabiliteit was altijd al zijn ding geweest. Hij had dan wel iets lossere gewrichten die makkelijk uit de kom schoten wanneer er teveel druk op werd gezet, maar hij was alsnog erg stabiel met zijn passen en zijn houding. Hij kon moeiteloos op één voet blijven staan zonder om te vallen of te wankelen, waar anderen dat maar moeilijk af zou gaan. Daarom was hij ook bij de ijsbaan te vinden, wachtend op een paar schaatsen. Schaatsen was één en al stabiliteit, het niet omvallen op het gladde ijs met slechts ijzertjes onder je voeten als ondersteuning. Hij kon niet zeggen dat hij eerder geschaatst had - immers woonde hij op Zuid-Erd, het op-twee-na warmste gebied uit het sterrenstelsel, maar hij was er wel benieuwd naar. Wat voor plezier vonden mensen erin, was het echt zo vermakelijk om over een ijsbaan te roetsjen en om te vallen?

Xavier zuchtte een wolk van condens uit en verstopte zijn kin verder in zijn grijze gebreide sjaal. Het was te koud voor zijn doen. Hij hield wel van een beetje kou, zeker omdat Zuid-Erd zo godsgruwelijk warm was, maar dit was té koud. Zijn zwarte leren jas hield hem niet warm en zijn grijze wollen handschoenen lieten meer kou naar binnen dan warmte te geven aan zijn handen. Hij vroeg zich tijdens het strikken van de veters van zijn schaatsen dan ook af hoe hij op dit idiote idee was gekomen. Hij had nog beter binnen kunnen zitten. Socializen deed hij toch niet en hij vermoedde nu al dat het schaatsen hem niet zó erg zou bevallen. Hij stond op van het bankje waar hij zijn schaatsen had aangedaan en liep lichtelijk instabiel naar het ijs toe op de twee ijzertjes. Hij stopte even voor het ijs en keek op naar de anderen die zich al op het ijs bevonden. Sommigen schaatsen met gemak rondjes, anderen hadden wat weg van penguins en weer anderen konden maar niet opstaan omdat ze om de minuut vielen. Xavier keek naar het ijs en zette voorzichtig een voet op het gladde ijs.

Dat was tot hij een tik op zijn schouder voelde. Hij trok zijn voet terug van het ijs, keerde zich een kwartslag en keek het onbekende meisje aan. Lichtgekleurd haar, twee verschillend gekleurde ogen, iemand die hij nog niet eerder had gezien op school. 'Zeg ehm... ik heb een weddenschap verloren, en ik moest aan iemand die ik niet ken vragen of die me wou helpen met schaatsen, sinds ik nog nooit op schaatsen gestaan heb.' vertelde ze hem. Xavier somde al twee keuzes voor zichzelf in zijn hoofd op: één, niet helpen en gewoon wegschaatsen of twee, wel helpen. Ergens lachtte hij zichzelf in zijn hoofd uit, omdat er van de tweede keuze nooit sprake was geweest. Hij koos er uiteindelijk altijd wel voor om onsociaal te zijn en geen hulp te bieden. Misschien kon hij dat nu veranderen, maar eerst wou hij wat lichtjes plagen. 'Ik ben geen weddenschap-materiaal.' zei hij en ging op het ijs staan, wat makkelijk ging dan hij verwacht had. Hij keek nog steeds naar Jodaline met een neutrale uitdrukking. 'Ik ben niet iemand die je aanspreekt omdat je toevallig een weddenschap hebt verloren en maar iemand voor even nodig hebt, om diegene daarna te vergeten.' Hahaha, nu kwam hij echt over als het gevoelige typje. Wat een grap. 'Dus waarom zou ik je moeten helpen?' voegde hij er nog aan toe.

Dit had je kunnen verwachten ;x Hij helpt niet zomaar iemand ~

_________________
Voice | Character | Theme

We’re not cynics, we just don’t believe a word you say
We’re not critics, we just hate it all anyway
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 

[ Candy Canes ] Mistletoes, they're everywhere! [ & Xavier ]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Oak's Field-