PortalIndex[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony HpD5Uwn[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony 2q24v8xLaatste afbeeldingenZoekenRegistrerenInloggen



 

Deel
 

 [open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Shia

Shia

[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Esmée
Posts : 243
Points : 10
[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth & light
Klas: Miss Eres
Partner: Ik kan niet zeggen hoeveel geliefden ik heb: ik weet niet goed wat het verschil is tussen liefde en iemand die ik af en toe zie

[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony Empty
BerichtOnderwerp: [open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony   [open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony Icon_minitimedo jan 14 2016, 11:38


LEER LEVEN MET DE ENGELEN
SOMS ZIJN ZE ZWART EN SOMS VAN GOUD

Goedemorgen, zon. Goedemorgen, licht. Goedemorgen, stemmen in het hoofd. Goedemorgen, kriebel aan de neus. Goedemorgen, wereld. Een jongeman met bruin, warrig en zacht, glanzend, gezond haar had zijn groene kijkers geopend om eerst kort richting het plafond te kijken, het plafond waar geen barst inzat. Er mochten geen barsten inzitten, nooit niet, dan zou hij het zo snel mogelijk laten wegwerken. Op een barst gelopen, moeders rug gebroken. Oh ja, hij was nog niet klaar; goedemorgen, deken. Goedemorgen, hoofdkussen. Goedemorgen, bed. Goedemorgen, wereld. Nee, die had hij al een goede ochtend gewenst. De wereld verdiende niet twee keer een goede ochtend. Een beetje humeurig door zijn verwarring sloeg Shia zijn benen over de rand van zijn bed heen en strekte hij zich uit, er rekening mee houdend dat hij geen vervelende geluiden maakten. Geen krakende botten, geen kreun, geen geeuw, geen ongemanierde gebruiken. Nog één persoon hoorde een goedemorgen te krijgen. Goedemorgen, Shia.

Kleren. Een net hemd, maar niet te net, geen kostuumhemd. Nee, dat waren leugens, hij had helemaal geen hemd aan. Hij had een geelgroen shirt aan - kon je het een shirt noemen? Het har plaats voor een koordje aan de hals, maar hij had geen zin om er een koordje doorheen te doen, dat gaf zo'n middeleeuwse uitstraling. En niet alsof hij van adel was, wat toen de hoofdcultuur was, maar wel alsof hij van het 'mindere volk' kwam, want velen droegen shirts als dit. De jongeman had ervoor gezorgd dat zijn haar er doenbaar uitzag, want het had zijn eigen wil en het has besloten om alle kanten uit te steken die dag. Hij wou zichzelf redden van een hele hoop gezeur, een hele hoop gedachten en een hele hoop ingewikkelde theorieën, dus sloeg hij het ontbijt over. Niet dat hij niet zou eten, hij zou wel eten als hij terugkwam, of hij kon een ontbijt gaan halen bij de Bokkenburcht. Of ergens in Oak's Field. Echter was hij niet van plan om ook maar naar Oak's Field te gaan - hij ging naar de watervallen, samen met Aki. Aki had lucht nodig. De jongen was onderweg naar daar toen er een hele hoop gedachten door zijn hoofd schoten. Jammer, dan had hij het ontbijt al overgeslagen om geen gedachten te hebben, maar het leven zal vol teleurstellingen. De zon scheen lichtjes door het winterachtige weer heen, en Shia merkte dat Aki's poten grappige afdrukken achterlieten in de sneeuw. Such small pawprints. Hij hurkte neer en maakte een geluidje waardoor Aki stil bleef staan. Shia drukte zijn hand in de sneeuw en natuurlijk liet dat ook een afdruk achter. Het deed hem denken aan toen hij kleiner was, toen drukte hij zijn handen ook in de sneeuw, maar toen was hij kleiner. Such small hands. 'There are ghosts in the walls and they crawl in your head through your ear. I think I saw you in my sleep, lover, I think I saw you in my dreams. You were stitching up the seams on every mangled promise that your body couldn't keep. I think I saw you in my sleep'. De jongeman schudde de gedachten weg, hoe moeilijk dat ook was. Gedachten verdrijven kon alleen met andere gedachten. "He, Aki," sprak de jongen van het geslacht Leif terwijl hij weer recht ging staan en zijn weg naar de waterval verder vervolgde, "Ik geloof in God zoals een blinde gelooft in de zon: niet." Geloofden blinden wel in de zon? Natuurlijk is het niet geloven als ze het zouden zien, dan hadden ze bewijs, maar hij zou kritisch zijn als hij blind was. Hij zou niet geloven. Hij geloofde niet, hij hechtte alleen belang aan bewezen gegevens, feiten. Hij geloofde niet in mensen. Hij wist in mensen. De zinsbouw klopte niet van die zin, maar het was wel zo. Hij wist in mensen, maar hij geloofde niet in hen. Hij snapte precies wat hij bedoelde, hij snapte zichzelf volkomen, maar Shia kon niet uitleggen wat hij bedoelde. Woorden volstonden niet voor zijn gedachten en zijn manier van denken.

Aangekomen aan de waterval hield hij zijn hoofd een beetje schuin. Winter, dat was hij vergeten, een deel van het meertje onder de waterval was bevroren, maar daar waar het water van de waterval het water van het meertje raakte, daar waar ze een gezelschap vormden van schuim en waterspetters, daar was geen ijs, natuurlijk. Want daar was beweging, en blijkbaar was de winter niet streng genoeg om de hele waterval te doen bevriezen - beweging bevriezen. Beweging bevriezen. Als hij een typisch persoon was, zou hij er een "lol" op gezegd hebben, beweging bevriezen. Het klonk komisch, maar niet komisch genoeg om werkelijk om te lachen. Weer maakte de kerel met de groene ogen een geluidje en trok hij zijn jas een beetje dichter om zijn schouders. Het was koud. Hij had het niet echt op de winter. Aki had het geluidje herkend en wist dat hij rond kon gaan rennen. Shia zou niet meerennen, dat natuurlijk niet. De hond rende meteen naar het ijs. Aan de oevers was het wel stevig, maar Shia durfde geen uitspraak te maken over hoe sterk het ijs een beetje verder was. Hij drukte zijn handen in de zakken van zijn jas en keek toe hoe Aki zijn leven aan het riskeren was op het ijs. Of ja, figuurlijk dan toch. Hij zou de hond nooit laten sterven.

OOC: Open~ :3

Terug naar boven Ga naar beneden
Mordecai

Mordecai

[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Aylan
Posts : 65
Points : 8
[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth magic
Klas:
Partner: C'est la vie

[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony Empty
BerichtOnderwerp: Re: [open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony   [open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony Icon_minitimevr jan 22 2016, 22:32

-


Laatst aangepast door Mordecai op ma jun 27 2016, 21:41; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Shia

Shia

[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Esmée
Posts : 243
Points : 10
[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth & light
Klas: Miss Eres
Partner: Ik kan niet zeggen hoeveel geliefden ik heb: ik weet niet goed wat het verschil is tussen liefde en iemand die ik af en toe zie

[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony Empty
BerichtOnderwerp: Re: [open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony   [open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony Icon_minitimeza feb 06 2016, 15:07

Shia bleef gewoon kijken hoe zijn hond het ijs afspeurde naar veilige plaatsen om overheen te rennen. Of ja, het is war je gewoon noemen wilt. Niets aan Shia viel nog echt normaal te noemen. Langzaamaan was het wel bij hem door aan het dringen dat hij anders was, maar niet helemaal zoals ik het nu zeg; het drong tot hem door dat de rest van de mensen anders was. Hij was doodnormaal, de rest week gewoon af van de doorsnee persoon. Hij zou nooit toegeven dat hij 'aandoeningen' had, dat hij mentaal afweek. Dwangneurose, dat woord zou je nooit uit zijn mond horen komen, maar toch was dat precies waaraan hij leed. Hij zou zijn handen drie keer na elkaar wassen - grondig! - en als iemand hem zou onderbreken, zou hij herbeginnen. Hij was begonnen met barsten tellen in de muur als hij niet kon slapen, ook op de grond keek hij wel naar barsten want 'op een barst gelopen? Moeders rug gebroken!'. Als hij wat met zijn linkerhand aanraakte, wou hij dat ook met de rechter doen. Het moest. En dat deed hem mentaal pijn, want rechts was zijn voorkeurkant. Toch kon hij het niet opbrengen om bepaalde dingen alleen met zijn rechterhand aan te raken. Plus, als hij wat met beide handen aanraakte, bijvoorbeeld zijn handen op tafel legde, moest er op alle vingers even veel druk uitgeoefend worden. Ook loste hij vijf kruiswoordpuzzels per dag op, niet enkel in zijn hoofd, ook echt op papier. Het moest gewoon. Het MOEST. Dwangneurose. Hij had zijn handen in zijn zakken en hij bewoog zijn rechterhand een beetje zodat het stof van zijn jaszakken aan beide handen even strak over zijn knokkels heen gespannen stond. Verder waren er de vage hersenspinsels, het rare gedrag, zijn on-interesse, zijn gebrek aan medelijden. Zijn gebrek aan vrienden, vooral. Hij had nog steeds enkel Vincent, want de rest... wie was de rest? Er was geen rest. Wat is rest trouwens? Wat er overschiet bij een aftrekking. Mensen - Shia - Vincent = de rest? Zat het zo? De hoeveelheid vragen in zijn hoofd maakte hem soms echt wel gek. "Aki", sprak hij kalmpjes, en hij zag dat de hond zijn hoofd omhoog deed. In plaats van naar Shia te kijken, werd er langs hem door gekeken. Shia keerde zich zeer langzaam om en zag een jongen staan met blond haar, redelijk lang, vond Shia. Hij werd ook meteen ontzettend kwaad op zichzelf. Hij had deze jongen nog maar twee seconden gezien, en toch had hij al oordelen geveld, in dit geval over het haar van de jongen. Als hij geweten had dat de kerel zijn geld zou zetten op het feit dat de hond hem eerder opgemerkt zou hebben als Shia, had Shia hem waarschijnlijk toegeknikt, maar nu keek hij hem enkel doodserieus aan. "Ook een goedendag", sprak hij toen, uiteindelijk, na zo'n minuut stilte. Het had verwijtend hebben kunnen klinken als Shia niet Shia geweest was. Nu klonk het gewoon doodserieus zonder enige intonatie of zonder emoties. "Met wie heb ik het genoegen?" Laten we het er op houden dat vraagtekens eigenlijk niet eens nodig waren in Shia's vragen - hij klonk immers zo ongeïnteresseerd dat het overbodig werd. Zou deze persoon net zo slim en aangenaam zijn als het meisje dat hij laatst ontmoet had? Hij vroeg het zich erg af. Omdat het toch ietwat beleefder was om een gesprek te voeren van een kortere afstand, verkleinde Shia de afstand tussen zichzelf en de persoon. "En is dit wel een genoegen?" Vragen, vragen, vragen. Vragen waar hij niet eens echt een antwoord op verwachtte, laat staan wou.

OOC: Flutjes en laat, hoop dat je er wat mee bent~
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud



[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony UTL8oxA PROFILE
[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony UTL8oxA MAGICIAN

[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony Empty
BerichtOnderwerp: Re: [open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony   [open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony Icon_minitime

Terug naar boven Ga naar beneden
 

[open] There’s a melody in everything, I’m trying to find a harmony

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Bambi, go to somewhere else... -Melody-
» pure as a melody | open
» Melody of Siblings ║ Vanille
» Melody of Hate
» Showing her the way - Melody

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Waterfall-