PortalIndexReading [Thayeline] HpD5UwnReading [Thayeline] 2q24v8xLaatste afbeeldingenZoekenRegistrerenInloggen



 

Deel
 

 Reading [Thayeline]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Adrian

Adrian

Reading [Thayeline] UTL8oxA PROFILENovice
Real Name : Anne.
Posts : 3041
Points : 28
Reading [Thayeline] UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister en Vuur
Klas: Mr. Savasnor ( ಠ෴ಠ )
Partner: Neen.

Reading [Thayeline] Empty
BerichtOnderwerp: Reading [Thayeline]   Reading [Thayeline] Icon_minitimewo jan 15 2014, 18:28

De verminking van Maria werkte zwaar op het brein van Adrians ouders. Alsof het zo erg was, hij had tenminste nu dat wijf op haar plaats gezet, nu wist ze hoe slecht ze bezig was. Ze deed immers amper werk, hoe moest ze ooit het huis schoonhouden als ze amper er moeite in wou steken? Zijn ouders hadden hem geëxuseert in zijn plaats, maar hij daarintegen vond dat hij niets verkeerd had gedaan. Dus hij had zichzelf niets te verwijten...

De volgende ochtend hadden zijn ouders hem gezegd dat ze een kostschool hadden voor hem gezocht en dat hij daar naartoe moest vertrekken. Want ze wilden hem niet meer in huis. Natuurlijk was er ruzie, had hij met dingen gegooid naar hun hoofd. Hoe zou hij anders kunnen reageren? Hij wist het niet, had geen idee hoe hij anders had moet reageren. Veel kennis van reageren had hij niet, maar misschien moest hij daar maar eens een boek van gaan zoeken.
Adrian mocht alles meenemen wat hij wilde, dus hij nam de boeken mee die hij nodig had. Ook het boek over sociaal contact en hoe te reageren. Hij stopte ze ruw in een van de twee koffers die hij zou meenemen naar de shuttle. Nu zijn kleren en al die dingen die belangrijk waren. Dit was het, zijn laatste minuten hier. Hij deed zijn koffer dicht en vertrok, zei zijn ouders geen gedag. Het waren ondankbare mensen, misschien zou miss Maria nu eindelijk haar werk beter doen.

Met zijn blauwe en grijze ogen keek hij naar het grote ijzeren voertuig voor hem. Daar ging hij dus in voor naar zijn nieuwe school te gaan. Met zijn hand ging hij door zijn haar en zuchtte even. Hij had er totaal geen zin in, dat was enorm duidelijk, maar toch strompelde hij naar de shuttle, vond hij zichzelf een plekje om dan afwezig te lezen. Zijn aandacht ging helemaal op in het boek, dus hij besefte de tijd niet.

Adrian voelde een enorme trilling en besefte dat er daglicht in de shuttle was. Hij was er, deed zijn boek dicht en begon te lopen. Geen idee waar naartoe, maar alleszins ergens waar het rustig was. Nu bevond hij zich aan een meer, met zijn twee koffers in zijn hand. Adrian plofte neer op het gras, pakte zijn eerdere boek en begon weer verder te lezen, niet echt goed wetend dat er eigenlijk al iemand in de buurt was en die naar hem toestapte.

(Alleen voor Thayeline :3)
Terug naar boven Ga naar beneden
Thayeline
.
.
Thayeline

Reading [Thayeline] UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Talita ~
Posts : 452
Reading [Thayeline] UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air
Klas: Miss Nannete
Partner: If people were like rain, I'd be drizzle and you'd be a hurricane

Reading [Thayeline] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Reading [Thayeline]   Reading [Thayeline] Icon_minitimedo jan 16 2014, 17:30


thayeline
Think before you speak.
Read before you think.

Words: 665
Notes: Eindelijk eens een post niet enorm laat, proud of myself
Mood: Curious
Het was middag en vreemd genoeg had ik geen honger. Dat lag er misschien aan dat ik erg laat en erg veel had gegeten als ontbijt. Ik zou dus straks misschien een snack ofzoiets eten, maar nu had ik nog geen zin om in de drukte van de grote zaal te gaan zitten en een volledige middagmaaltijd te eten.
Aangezien ik toch niet ging eten hier, kon ik net zo goed even weggaan van de academie, er viel toch niks te beleven. Ik koos een chocoladesnack uit het reservezakje dat ik verstopt had in mijn kussen en liet die in mijn rugzak glijden, waarna ik er nog een boek bijstak samen met een koptelefoon en MP3-speler. Na even twijfelen gooide ik er ook mijn tekenboek en stiftje bij. Ik kon overal gaan zolang ik me maar goed induffelde tegen de winterse kou.
Volledig ingepakt vertrok ik dus. Er lag weinig sneeuw en ook uit de lucht leek niets te vallen. Ik zuchtte opgelucht, hopend dat dat er ook niet meer van ging komen. Het kon hier soms heel hard sneeuwen en het was fijner om gewoon terug te lopen dan te moeten rennen omdat de sneeuwstorm steeds erger werd en je al helemaal kletsnat was.
Hier en daar liepen een paar mensen, maar dat waren er best weinig. Er was amper iets te horen rondom me en ik genoot van die stilte. Hopelijk hield die stilte nog een tijdje aan, drukte was nooit echt iets voor mij geweest en al zeker niet als er sneeuw aanwezig was waarmee ze zeker zouden gooien.
Na een korte wandeling kwam het water van het meer in zicht. In de bomen waarv alle bladeren vorige herfst af gevallen waren zat hier en daar een vogel. Hun getsjirp en het zachte geruis van het water maakten voor mij de doorslag: hier kon ik zitten om rustig te lezen.
Ik haalde het boek, mijn tekenblok en de snack uit de rugzak, klemde die even tussen mijn arm en legde dan de rugzak op het natte gras. Voorzichtig ging ik zitten en daarna sloeg ik het blad open op de plaats waar het roze gekleurde post-itje ergens in het midden van de dikke pak bladeren uitstak.
Ik had dit boek zo'n 4 dagen geleden geleend uit de schoolbibliotheek. De spanning had me tot de vroege uurtjes opgehouden. Als ik de dag daarna geen school gehad zou hebben zou het vast al uit zijn, maar nu kon ik slechts tot 1 uur opblijven, tenzij ik de hele dqg de rol van zombie voor me nam.
Ik had zeker al 50 bladzijden doorgelezen als ik voetstappen hoorde. Ik wierp een blik op mijn klok; het was nog te vroeg voor leerlingen om al terug te komen. Verbaasd keek ik op. Het was een blonde jongen die koffers achter zich aansleepte - een nieuwe dus.
Hij kwam ook aan het meer zitten en haalde een boek boven. Even twijfelde ik: zou ik naar hem toegaan? Nee, ik zat hier al en hij is niet op me afgelopen, dus hij wil vast niet dat ik hem stoor.. of hij had me niet gezien natuurlijk. Bovendien had hij een boek en ik wist hoe verschrikkelijk het was om gestoord te worden tijdens het lezen. Maar dat boek maakte het net zo aanlokkelijk, lezers zijn altijd leuk..
Ik hakte uiteindelijk de knoop door en gooide mijn spullen in de rugzak, waarna ik mezelf rechttrok en stilletjes wandelde naar de jongen die zat te lezen. Bij elke stap vooruit kreeg ik meer zin om terug te gaan. Helaas was ik bij hem aangekomen en zou het nogal vreemd zijn om terug te keren.
Ik ging voorzichtig neerzitten op het onderste van mijn beige jas en keek naar hem op. Diep ademhalen, Thay, en zeg iets dat niet te dom is. 'Uhm.. Hallo.' zei ik in zijn richting. Ik liet mijn ogen even naar de zinnen in het boek glijden en vroeg: 'Wat lees je?' waarna ik terug naar hem keek.
Terug naar boven Ga naar beneden
Adrian

Adrian

Reading [Thayeline] UTL8oxA PROFILENovice
Real Name : Anne.
Posts : 3041
Points : 28
Reading [Thayeline] UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister en Vuur
Klas: Mr. Savasnor ( ಠ෴ಠ )
Partner: Neen.

Reading [Thayeline] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Reading [Thayeline]   Reading [Thayeline] Icon_minitimedo jan 16 2014, 19:53

De shuttle was nog saaier dan verwacht, zelfs uit de raampjes zag je niets buiten sterren en af en toe is een gasplaneet of een gewone. Adrian was voorbij Nova en Cassia gevlogen vooraleer hij aan zijn doelplaneet kwam waar de school zich bevond. Starshine Academy, vreselijke naam voor een school als je je erop concenteerde. Maar hoe langer hij dat deed, hoe vreselijker de naam werd. Ach, hier werd hij naartoe gestuurd en hier moest hij magische studies volgen gewoon vanwege dat ene incidentje met de butler Maria. Het was echt werkelijk stom van zijn ouders geweest, dus hij was slechtgezind. Een paar uren had hij in deze shuttle doorgebracht.

Hij was naar het meer gelopen, de eerste plek waar hij zijn dag zou vertoeven al lezend zonder enige stoorzender, dat zou hij werkelijk zo vervelend vinden. Want hij wilde absoluut niet gestoord worden eigenlijk. Hij moest leren met mensen omgaan en dat vergde enorm veel tijd en geduld.
Zijn gedachten waren afwezig, heel de rit had hij gelezen in dit boek van sociologie omdat hij met meerdere mensen in contact zou komen, althans, dat was de bedoeling. Zeventien jaar zonder sociaal contact buiten zijn ouders. Het was raar voor velen, maar perfect normaal voor Adrian. De jongen had een rijke familie die zich alles kon veroorloven, ook het dure thuisonderwijs door een enorm saaie piet die dacht dat ie grappig was. Zo had Adrian zijn jaren doorgebracht, thuis, tussen boeken en een zagende huurleerkracht die de oren van zijn kop zaagde. Het boek over sociologie begon over sociaal contact, hoe hij moest reageren en hoe hij de interesse van zijn gesprekspartner kon houden. Hoe in godsnaam kon hij zo doen? Oh dit ging zo moeilijk worden. Ongemerkt ging zijn hand door zijn haar, zuchtte hij bij alle dingen die hij moest doen. ‘Hand... Vasthouden?’ zei hij onhoorbaar en hij kreeg een vies gezicht op zijn gelaat tot hij de kop las van het hoofdstuk: Je liefdesgezel geinteresseerd houden tijdens een date. Ja, verkeerde hoofdstuk dus. Langzaamaan wreef hij weer eens door zijn goudblonde haar.

Opeens hoorde hij een begroeting naast zijn oor. Zijn blik wendde zich af hij keek met zijn grijze en blauwe oog naar het meisje voor hem, zijn blik een tikkeltje geïrriteerd. “Ik word niet graag gestoord tijdens het lezen.” Zei hij op een vrij brute toon, tot hij zich ineens besefte dat hij net vriendelijk moest zijn. “Ehm... Mijn naam is Adrian?” Hij wringde een glimlach op zijn gezicht en klapte zijn boek met een plof dicht. “En jij bent?” vroeg hij nog steeds met die gedwongen glimlach op zijn gezicht. Hopelijk viel het niet al te hard op, maar hij moest nog leren en het boek uitlezen. “Wat lees je?” vroeg ze ook nog, ze was echt wel nieuwsgierig blijkbaar. “Een boek...” begon hij en hij las kort de cover “Sociologie”. Zijn ogen vielen op zijn koffer die blijkbaar was omgevallen. Snel zette hij die recht, een paar woorden mompelend over dat die verdomde koffer niet mocht omvallen.

(beetje kort sorry hij is nog wat lastig Oh Noes!)
Terug naar boven Ga naar beneden
Thayeline
.
.
Thayeline

Reading [Thayeline] UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Talita ~
Posts : 452
Reading [Thayeline] UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air
Klas: Miss Nannete
Partner: If people were like rain, I'd be drizzle and you'd be a hurricane

Reading [Thayeline] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Reading [Thayeline]   Reading [Thayeline] Icon_minitimeza jan 18 2014, 19:09

THAYELINE
So maybe all those bad experiences
were just lessons for the future

Words: 568
Notes: Beetje derpish
Mood: Sad, ignored
Een grijs oog en een blauw oog keken me aan, ik zag er een beetje irritatie in. 'Ik word niet graag gestoord tijdens het lezen.' klonk het op een brute toon. Ik wist het. Ik wist het, ik wist het, ik wist het. 'Excusez-moi,' floepte ik er stilletjes uit, onbewust - als een soort reflex - in de taal die ik vaak thuis gepraat had.
Geschrokken schoof ik een beetje opzij en overwoog om te vragen of ik weg moest gaan, maar toen wrong hij een glimlach op zijn gezicht. 'Ehm... Mijn naam is Adrian?' Zijn boek klapte dicht met een klap. 'En jij bent?' Zijn glimlach zag er misschien niet erg natuurlikk uit, maar dat was niet het ergste. Hij had me niet weggestuurd, dat was al goed. 'Thayeline,' antwoordde ik een beetje kort omdat ik wat geschrokken was van zijn reactie.
Als antwoord op mijn vraag, zei hij: 'Een boek..' Ja, dat had ik door. Hij keek even naar de cover en voor ik zelf de titel kon lezen, zei hij: 'Sociologie.' Hij zette een van zijn koffers recht, zodat ik wat tijd had om me te bedenken HOE STOM IK WAS.
Ik bedoel, ik had het kunnen weten.. Ik haat het ook om onderbroken te worden als ik lees. Je zit lekker in het verhaal en dan bam, random sukkel die je eruit trekt door te praten. Je voelt je dan natuurlijk verplicht om iets terug te zeggen, maar liefst zou je ze in de dichtsbijzijnde vuilnisbak stampen en dan verderlezen.
Het zou me niet verbazen als hij die exacte woorden dacht.
Ik wou weg. Ga dan maar gewoon weg, hij zal opgelucht zijn, leken mijn hersenen te schreeuwen terwijl ik afwezig in het water van het meer staarde en me nog een centimeter opschoof.
'Ik... Ik kan wel weggaan, als je.. Verder wil lezen,' mompelde ik met nog steeds een afwezige blik in mijn ogen die gericht waren op het meer.
Wat ik net gezegd had kon vast wel dom klinken maar wat moest ik anders zeggen? Ook wist ik dat er maar een antwoord was op deze vraag, want hoe groot zijn tegenzin ook was, het feit dat hij zijn lezen had onderbroken wees erop dat hij toch nog iets van manieren had en me niet zou wegsturen.
Ik zou het wel erg vinden als hij me zou wegsturen. Ik ben snel geraakt en dit zou me zeker verdrietig maken. Geen zelfstandig sociaal contact meer voor de komende maand leek ook een logische reactie van mij. Minstens een maand, langer was ook mogelijk voor zo'n situatie als die.
'Je.. Je moet het maar zeggen, dan ben ik weg,' mompelde ik erachter. Ach ja, zo erg zou mijn reactie niet zijn, toch? Ik was het al langer gewoon om alleen te zijn, om uitgesloten te worden. Vroeger gebeurde het wel meer dan eens dat ze plots wegliepen zonder mij of dat elke vraag die ik stelde genegeerd werd. In het begin was het moeilijk, maar na enkele jaren kon ik er perfect mee omgaan. Mijn ogen werden een beetje waterig bij de gedachte aan vroeger, aan hoe verschrikkelijk ik me wel niet voelde. Maar wel, ik kon er niks aan doen, zeker?
En nu bleek dus ook dat ik door het vroeger zo vaak mee te maken, er al op voorbereid was. Het was misschien allemaal geen vloek geweest - het was een les.
Terug naar boven Ga naar beneden
Adrian

Adrian

Reading [Thayeline] UTL8oxA PROFILENovice
Real Name : Anne.
Posts : 3041
Points : 28
Reading [Thayeline] UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister en Vuur
Klas: Mr. Savasnor ( ಠ෴ಠ )
Partner: Neen.

Reading [Thayeline] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Reading [Thayeline]   Reading [Thayeline] Icon_minitimewo jan 22 2014, 16:57

Adrian haatte het werkelijk om onderbroken te worden, dus dat liet hij ook kennelijk weten. Daarin was hij enorm klaarduidelijk. ‘ik word niet graag gestoord tijdens het lezen’ een brute toon weerklonk enorm in zijn manier van de woorden uitspreken. Irritatie was iets wat je vaak kon verwachten bij Adrian, zeker als hij met iets belangrijk bezig was in zijn ogen, zoals nu. “Exusez-moi,” zei ze in een andere taal waarin hij begreep dat het betekende: excuseer mij. Hij bleef geïrriteerd kijken tot hij besefte dat hij tegen vreemde mensen vriendelijk moest zijn. 'Ehm... Mijn naam is Adrian?' Zijn boek klapte dicht met een klap. 'En jij bent?' Zo ging het al beter, ja, nu alleen nog een glimlach. Deze glimlach forceerde hij erop, je zag het vast overduidelijk, maar zo wist het meisje dat hij op zijn minst probeerde. ‘Thayeline’ zei ze kort, meer had hij niet nodig, gewoon een naam.
Ze was vervelend, misschien besefte ze dat alleen niet dat ze hem mateloos irriteerde, maar uiteindelijk antwoordde hij op haar vraag wat hij wat dat was. ‘Een boek’. Vast had ze dat allang door, maar hij moest even naar de cover kijken voor de titel die hij eigenlijk niet wist. ‘Sociologie’ begon hij en hij zette zijn koffer recht die zonet was omgevallen. Gelukkig was het de koffer met zijn kleren in, de koffer met zijn boeken was een grotere ramp geweest, maar dan was hij letterlijk door het lint gegaan als die was omgevallen.
Nu dat hij toch een gesprekspartner had en hij eigenlijk toch zijn hoofdstuk had afgelezen, bergde hij zijn boek op om dan volledig zijn aandacht te richten op Thayeline, het meisje dat hem had gestoord tijdens het lezen. Normaal had hij sowieso gezegt dat ze mocht oprotten, maar hij moest op zen minst wat sociale contacten leggen, wie weet waarvoor ze nog nuttig konden zijn. Thayeline keek naar het meer, het wateroppervlak was compleet recht, geen enkele rimpel te bespeuren, ze schoof een centimeter op, alsof hij net een besmettelijke ziekte had en hoopte dat ze zo snel mogelijk weg kon.
'Ik... Ik kan wel weggaan, als je.. Verder wil lezen,' mompelde ze half verstaanbaar voor zijn oren, nog steeds keek ze naar het meer.
Hij dacht na, ze kon blijven, maar aan de andere kant was hij nog niet klaar voor een hele conversatie te voeren. Maar zoals het boek zei moest je oefenen en wat was geen betere oefening dan een levende persoon voor je te hebben om tegen te praten? Dus ze mocht blijven, met zijn smalle vingers veegde hij de dauwdruppels van het gras af zodat ze op een droge plek kon gaan zitten. 'Je.. Je moet het maar zeggen, dan ben ik weg,' herhaalde ze en hij klopte als reactie op het gras “Mijn hoofdstuk had ik net af, je hebt geluk.” Zei hij terwijl zijn blik ging naar de waterachtige oogjes van het meisje, net alsof ze de drang  had te willen huilen. Waarom dat wist hij niet, daar ging hij ook niet achter vragen. Wat je hem vertelde was geheel je eigen keuze. Hij kon immers niemand dwingen om te praten, ook begon hij ongeduldig te worden, omdat ze nog altijd niet was gaan zitten “Kom je nog naast me zitten, Thayeline?”
Terug naar boven Ga naar beneden
Thayeline
.
.
Thayeline

Reading [Thayeline] UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Talita ~
Posts : 452
Reading [Thayeline] UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air
Klas: Miss Nannete
Partner: If people were like rain, I'd be drizzle and you'd be a hurricane

Reading [Thayeline] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Reading [Thayeline]   Reading [Thayeline] Icon_minitimezo jan 26 2014, 15:12

THAYELINE
My attitude is based on how you treat me
Deal with it or leave me alone.

Words: 516
Notes: Niet zo heel goed x.x
Mood: A bit annoyed
Adrian veegde met zijn vingers over het gras naast hem om de druppels er van af te halen, waarna hij even op het gras klopte. 'Mijn hoofdstuk had ik net af, je hebt geluk.' Zijn blik gleed naar mijn ogen, merkte ik op in mijn ooghoek. Ik probeerde de opkomende tranen weg te duwen, wat moest hij wel niet van me denken? Dat ik zo'n zielig meisje was?
Misschien was ik dat ook écht wel. Thayeline, 16, problemen met zichzelf, kon geen goede gesprekken voeren zonder te falen, veel te lui, ga zo maar door. Er was wel een redelijke lijst met dingen die niemand leuk vond aan mij, of die enkel ik misschien niet leuk vond aan mij en de rest van de mensen niet doorhad omdat ze niet met we wouden praten omdat één van die redenen daarvoor gezorgd had.
Nochtans was dat niet wat ik wou. Ik wou met mensen kunnen praten zonder dat ze me raar aankeken. Ik wou gewoon op iemand kunnen - durven - afstappen om een gesprek te beginnen zonder dat ze meteen in hun hoofd smoesjes begonnen te bedenken om weg te raken.
Plots klonk Adrians stem op. 'Kom je nog naast me zitten, Thayeline?' Hij klonk een beetje ongeduldig. Oh, dus eerst klonk zijn stem alsof hij liever wou dat ik oprotte en nu was hij ongeduldig aan het zeuren of ik naast hem wou kunnen zitten? Make up your mind, bro.
Ik voelde mijn stemming onmiddellijk overslaan van teleurgesteld naar geïrriteerd. Maar goed, het was mijn keuze om op hem af te stappen en ik ging nu dus ook niet vervelend tegen hem beginnen doen, al was dat misschien wel waar ik zin in had door zijn gedrag tegenover mij. Ik mompelde iets dat leek op een ja en schoof een klein stukje dichter naar hem toe. Nog steeds niet op de plaats waar hij waarschijnlijk gedacht had dat ik ging zitten, de plek die hij drooggewreven had, maar daar zou hij eerst ietsje vriendelijker voor moeten zijn.
Ik wierp een vluchtige blik op zijn koffers. 'Dus, je bent nieuw, neem ik aan?' zei ik een beetje kortaf. Ik had nog geen zin om een vriendelijke houding te faken - gewoon omdat hij zo deed tegen mij. Oh, en dan vraag ik me af waarom niemand graag met me praat. Misschien moest ik eens onder ogen zien dat ik echt wel een irritant persoon was en daar iets aan veranderen.
Of misschien moest ik er helemaal niks aan veranderen, moest ik gewoon maar even iemand zoeken die tegen mijn irritante persoonlijkheid kon. Waarom eigenlijk zou ik willen veranderen om erbij te horen? Later zou het er toch niet toe doen wie me leuk vond of niet. Mensen zouden niet doorgaan wie me vroeger allemaal leuk vond om te beslissen als of ik geschikt was voor één of andere job.
Dus waar zat ik me nog zorgen om te maken? Misschien moest ik daar meer aan denken en gewoon doen waar ik zin in had. En nu had ik zin om geïrriteerd te zijn. Deal with it.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud



Reading [Thayeline] UTL8oxA PROFILE
Reading [Thayeline] UTL8oxA MAGICIAN

Reading [Thayeline] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Reading [Thayeline]   Reading [Thayeline] Icon_minitime

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Reading [Thayeline]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Why? (Thayeline)
» Thayeline Goldlock
» Little Question (Thayeline)
» Looking around and reading
» Dating the Devil [Thayeline]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Quiet Lake-