PortalIndexand It goes Down | Nathan HpD5Uwnand It goes Down | Nathan 2q24v8xLaatste afbeeldingenZoekenRegistrerenInloggen



 

Deel
 

 and It goes Down | Nathan

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Aubree
.
.
Aubree

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Agent 007
Posts : 725
Points : 15
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water
Klas: N/A
Partner: So you like, don't have a last name? That's genius -- Douche.

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimezo sep 01 2013, 21:32

"Uh oh, you're coming unglued
If it wasn't so damn frequent then I'd try to subdue
But you're a psycho, they all know it too
I can't wait until the day when I'm finally rid of you"


Haar shirt was gescheurd, waardoor er een stuk van haar zij en rug zichtbaar was, haar broek vertoonde brandvlekken en haar schoenen waren onherroepelijk verloren. De pijn verbijtend trok ze haar haren uit de staart en gebruikte daarna het laatste staaltje magie van vandaag: ze trok al het water van zich af en wikkelde het om haar wonden heen. Dat doorweekte had nu toch nog zijn voordelen. Langzaam werd de huid weer bleek en verdwenen de vellen, hoewel de huid nog wel even gevoelig zou zijn. Aan haar blauwe plekken kon ze niets doen, maar het water waste haar gezicht schoon en heelde toen ook de wond aan de zijkant van haar hoofd. ‘Het gaat prima. Ik heb je hulp niet nodig, fuckface.’ wierp ze Nathan in zijn gezicht, waarna ze naar de uitgang van de kerkers begon te lopen. Langzaam, rillend van de kou en het gebrek aan energie, maar de adrenaline die ze nu nog voelde hield haar op de been. Ze viel een aantal keer bijna, maar hield zichzelf overeind door tegen de muur aan te leunen. Haar hoofd duizelde, maar ze had gewonnen. Ze had een draak verslagen. Hah. Weet dat maar eens te verbeteren.

Ze zag vlekken voor haar ogen. Teveel vlekken. Haar paarse ogen knipperden. Ah, daar. Ze kon weer zien. Dat dit al de derde keer was op deze trap dat ze de duizelingen niet meer tegen kon houden en zich moest vastklampen aan de trapleuning in een poging niet te vallen. Ze dankte wat er ook was in de hemel of de aarde dat er lessen waren. Dat niemand haar zo zag. Hoewel ze hulp nodig had, duidelijk, was ze niet van plan om dat te vragen of aan te nemen als iemand het haar aanbood. Ze wilde nu gewoon gaan liggen en slapen, voor een onbepaalde tijd. En als ze wakker zou worden zouden haar spieren overal pijn doen en ze zou chagrijnig zijn, maar ze zou tenminste weer energie hebben. Energie die nu uit haar lichaam gezogen leek.
Het was niet alsof ze de jongen niet opmerkte. Hij liep vlak achter haar. Bree werd er pissig van. ‘Fuck off Nate.’ zei ze, zich omdraaiend en hem recht in het gezicht aankijkend. Daarna probeerde ze hem te negeren, wat hij ook zou zeggen of doen. Ze moest naar haar etage komen. Nog een paar trappen maar, dan was ze er. Deze gang door, die trap op, dan om de hoek. Ze kwam op het algemene trappenhuis uit. Voor Cassia moest je hier naar beneden, voor Puffoon naar boven. Toen ze merkte dat Nate haar volgde, draaide ze zich briesend om. ‘Ga. Weg. Ik zeg dit maar een keer, asshole. Laat me met rust. Het gaat prima. Ga naar je luchttoren en ga verder met je domme leventje.’ Ze draaide zich om, kokend van woede. De moeheid hielp haar humeur niet bepaald. Ze stormde zo goed en zo kwaad als het ging de trap af om haar woede te tonen, de Cassiaanse etage op. Maar de jongen liet zich kennelijk niet afschudden, want daar was hij alweer. ‘Oh mijn god Nate, weet je dan echt niet van ophouden?’ schreeuwde ze, voor zover ze kon schreeuwen. Er was niemand op dit deel van de etage, maar ze stampte toch weg, naar haar verlaten slaapzaal. Er sliepen maar drie mensen hoewel het een slaapzaal voor acht was, dus het was er geheid rustig. Nu was het er uitgestorven. ‘Ga gewoon weg.’ vertelde ze hem, haar rug naar hem toegekeerd.

Voor Nathan
Terug naar boven Ga naar beneden
Nathan
.
.
Nathan

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Wuuz~
Posts : 671
Points : 10
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air &nd Fire
Klas: Miss Summer
Partner: I'm your Lion Heart

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimema sep 09 2013, 15:03

and It goes Down | Nathan I3rpmv
_______________________________

''I'm gonna fight 'em off, a seven nation army couldn't hold me back.''
Toegetakeld waren ze zeker. Hij had ook niet anders verwacht van een vuurdraak. Vuur was destructief, maakte dingen alleen maar kapot en deed ook alles maar pijn bij aanraking. Het vernietigde en kon levensgevaarlijk zijn, iets wat Nate niet zozeer tegengehouden had om tegen de draak te vechten, maar wat hem wel af liet vragen waarom ze leerlingen tegen een draak inzetten. Het was dan wel een mooie praktijkles, maar het was nog steeds niet erg veilig en er was nog altijd een kans dat iemand met brandwonden naar de ziekenzaal moest. Hij was dan ook blij dat ze er nog redelijk goed vanaf waren gekomen. Nate was ongedeerd, afgezien van wat blauwe plekken en schaafwonden, Tsunami leek oké te zijn, afgezien van zijn verbrandde haar, Shou leek ook prima, van Auru wist hij het zo niet omdat hij best wat klappen had gehad en Aubree leek helemaal niet oké met de brandwonden die ze had opgelopen. Ook kon hij zien dat de witharige doodvermoeid was door alle energieverbruik. Immers had zij de zwaarste klappen uitgedeeld en zeker ook de zwaarste ontvangen. En nog steeds was ze bezig met klappen uit te delen, want ze wees zijn hulp niet al te vriendelijk af en stampte de kerkers uit, duidelijk nog kwaad op hem. En waarom dat was, dat wou Nate gewoon weten.

Licht slepende passen brachten hem door de gang, langs het spoor van druppels water die afkomstig waren van de zeiknatte Bree, die bibberend voor hem uit liep en nauwelijks nog overeind bleef op de trappen. Ze was echt moe en ergens wou hij haar gewoon oprecht helpen, maar dat ging niet als ze zo ongelofelijk koppig bleef. Stiekem wou hij haar ook weer niet helpen, haar laten boeten voor hoe ze hem aan de kant had geschoven tijdens de les. Zij leek met zijn laatste optie mee te denken, want haar houding schreeuwde dat ze geen enkele vorm van hulp wou. Prima, maar hj wou nog wel antwoorden. 'Bree.' zei hij dringend en keek in haar ogen toen ze zich omkeerde en hem woest wegwuifde met haar woorden. Ze keerde zich weer om en klom de trappen weer op, voor zover dat ging. Nate twijfelde geen seconde en volgde haar gewoon. Hij schoof zijn plakkende haar voor zijn voorhoofd weg, nog licht bezweet door de hitte van de draak en het stoom wat was opgerezen door het contact tussen water en vuur.
Hij kwam aan bij de trappen die leidden naar de etages, waar Bree tot stilstand kwam en zich weer omdraaide naar hem, duidelijk niet tevreden met zijn aanwezigheid. Haar ogen vlamden van woede en heel even dacht Nate dat ze op het punt stond hem te slaan. Hij liet zich niet afschrikken en sloeg zijn armen over elkaar terwijl ze hem vertelde dat hij weg moest, dat ze geen hulp nodig had. Fuck, what a grouch. dacht hij, pissig door haar houding en zo langzamerhand zijn lontje ook weer te ontbranden. 'Wie zegt dat ik je wil helpen? Ik wil gewoon-' En ze was al weg. Nate zuchtte diep en geërgerd, zo luid dat het aan de andere kant van de gang nog wel te horen zou zijn geweest. 'Fuckin' Bree!' Hij stampte achter haar de trappen op, nog niet heel erg kwad, maar al behoorlijk geïrriteerd door haar houding. Bah, mensen mochten best pissig tegen hem doen en hem beledigen, maar bij Bree kon hij het gewoon niet uitstaan. Alsof zij dat ene felle vlammetje was dat fel genoeg was om een lont aan te steken, waar andere vlammen het niet haalden. Na wat gestamp van beide kanten kwamen ze aan op de etage van de water magiërs en vlak daarna de slaapzaal. Bree begon hem echt zat te worden en schreeuwde hem bijna toe dat hij weg moest gaan. 'Nee, ik weet niet van ophouden. En jij ook niet, zo te zien, PMS'ing bitch. Wat was dat voor een shit voorstelling in de kerkers?' gromde hij, zijn handen gebald tot vuisten, zijn blik kwaad.


''They're gonna rip it off, takin' their time right behind my back.''
_______________________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Aubree
.
.
Aubree

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Agent 007
Posts : 725
Points : 15
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water
Klas: N/A
Partner: So you like, don't have a last name? That's genius -- Douche.

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimema sep 09 2013, 22:34

"Uh oh, you're coming unglued
If it wasn't so damn frequent then I'd try to subdue
But you're a psycho, they all know it too
I can't wait until the day when I'm finally rid of you"
Op de wateretage waren er weinig open haarden te vinden. Logisch, want vuur stond in directe tegenstelling tot water en mensen moesten zich hier wel op hun gemak voelen. Bovendien waren er andere manieren om warmte te circuleren. Warm water, bijvoorbeeld, verwarmde zo’n beetje de hele etage. Water koelde niet snel af. Het warmde echter ook niet al te snel op. Vandaar dat het nooit warmer dan een graad of twintig, eenentwintig was op Bree’s etage.
Normaal zou Aubree het prettig vinden, maar vandaag stond ze zeiknat te rillen. Sinds ze geen ijsmagiër was had ze het gen voor een hoge tolerantie voor kou niet bepaald geërfd. Wat zou ze niet geven voor een haardvuur waarbij ze kon opdrogen. Maar nee, ze zou het moeten doen met een bad gevuld met schrijnend heet water. Ook prettig, maar onmogelijk zolang ze nog gezelschap had. Van Nathan Collins, off all people.
Haar boosheid hield haar echter wel op de been. Of was het haar trots, die haar deed weigeren om ineen te zakken? Bree zou  die vraag onmogelijk kunnen beantwoorden, wist alleen dat haar lichaam kennelijk net zo graag als haar geest deze ruzie wilde uitvechten. Met pijnlijke spieren, een jagende ademhaling en duizelige gedachten stond ze tegenover hem, trillend op haar benen. Trillend van zowel afkeer en woede als vermoeiing en algemene stress. Ze was ergens een best zielig gezicht, zo hulpeloos boos als ze was.

Ze draaide zich met een ruk om, haar paarse ogen vlammend. Van woede en van het kleine, gemene besef dat ze hem niet hoefde te bevechten met haar lichaam. Ze kon Nathan wel aan met woorden. En woorden kon ze nog wel vormen, waar ze waarschijnlijk geen vuist zou kunnen ballen in deze toestand. Een licht grijnsje speelde rond haar mondhoeken, maar haar ogen bleven boos.
‘Als je dan toch beledigingen gaat jatten doe het dan niet van de persoon die ze in de eerste plaats naar je hoofd heeft geslingerd, jackass. antwoordde ze hem pissig, zacht, bijtend. Ze had eerder met Charles geruzied, wist welke knoppen ze moest drukken. Hoewel Nate een stuk minder gewiekst was dan Charlie had Aubree het vermoeden dat die knoppen op exact dezelfde plaats zouden zitten. Trots, intelligentie en mannelijkheid, in die volgorde.
‘Ik weet niet of je het doorhebt, meneer de aanvoerder, maar ik ben degene die je zielige huid heeft gered van een onvoldoende.’ Fel verdedigde ze haar acties, ervan overtuigd dat ze het juiste had gedaan. ‘Je verwacht toch niet van me dat ik een deserteur als teamcaptain accepteer als we een draak gaan bevechten? Want ja, dat weet ik. Natuurlijk weet ik dat.’ Ze wees pesterig naar hem. ‘Iedereen weet dat Nathan Collins is weggerend voor een waterdraak.’ Oh ze speelde het laag, ja, maar Bree was niet iemand voor eer als ze kwaad was. Dan zou ze doen wat nodig was om haar tegenstander tot tranen te reduceren. Meestal was ze succesvol.
‘En zelfs toen ik dat deed, heb ik verdomme het meest uitgevoerd van ons gehele team, terwijl jij een beetje rondhing. Ik zit onder het kerkerwater, heb mijn armen en hals verbrand en ik. Ben. Moe.’ Ze hijgde, moe van haar woorden en haar woede. ‘Shitvoorstelling my ass, ik was goed. Heel goed. Die ketting is het bewijs ervan. Ik wil wedden dat je me in een eerlijk gevecht niet eens zou kunnen raken.’
Terug naar boven Ga naar beneden
Nathan
.
.
Nathan

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Wuuz~
Posts : 671
Points : 10
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air &nd Fire
Klas: Miss Summer
Partner: I'm your Lion Heart

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimema sep 16 2013, 17:35

and It goes Down | Nathan I3rpmv
_______________________________

''I'm gonna fight 'em off, a seven nation army couldn't hold me back.''
Zoals donker en licht tegenover elkaar stonden, waren ijs en vuur ook directe tegenpolen. Het ene was koud, het andere was warm. De ene bevroor en liet voorwerpen heel, de andere verbrandde en veranderde iets in as. Het waren twee elementen die altijd in gevecht met elkaar waren en eigenlijk kon geen van de twee echt winnen. Zo stonden Aubree en Nathan ook tegenover elkaar : de blondine die Nate graag ''ijskoningin'' noemde en het stuk tuig dat ontvlambaarder was dan een vat buskruit. Allebei koppig als de pest en allebei in een humeur dat niets goeds voorspelde. Zij wou gelijk krijgen, hij wou gelijk krijgen. Nate geloofde niet dat dit echt goed kon aflopen, gezien Aubree's haat jegens hem en zijn eigen afkeer jegens de watermagiër.
De etage van de watermagiërs was kouder dan zijn eigen, maar het feit dat hij het nog steeds warm had en nog zweterig was - plus het feit dat zijn woede hem het gevoel gaf dat zijn bloed letterlijk kookte, maakte het niet heel erg voor hem. Hell, hij kon er niet nóg minder om geven momenteel. Het interesseerde hem niet of hij ziek kon worden door de plotselinge verandering van temperatuur, alleen het meisje met de duivelshoorns op haar hoofd - in zijn imagination - had zijn aandacht nog. Hij wou dit uitvechten, hij wou haar leren niet met hem te sollen en niet weer te proberen de grond in te trappen. Stiekem was dat ook waar Nate nog butthurt over was - dat moment waarin ze besloten had hem even aan de kant te schuiven en zelf de leiding te nemen, als een pion die gesolliciteerd had voor de toren, maar een andere pion hem van zijn plek stootte.

Met een ruk draaide Aubree zich om naar hem en keek hem eindelijk aan, na hem de hele tijd de rug te hebben toegekeerd op de gang. Zijn vurige blauwe ogen boorden zich in die van haar, een prima weerspiegeling van haar eigen woede. Ondanks haar felle wakkere uitdrukking kon hij zien dat ze verkleumd en moe was, geen kracht meer had om te vechten. Dat ze er nog stond verbaasde hem, maar toen ze haar woorden als vergif uitspuugde, gaf hij er al niks meer om dat ze het niet zo goed had. 'Pfft, whatever. Zie ik eruit alsof ik daar om geef, bitch?' snauwde hij en sloeg zijn armen nijdig over elkaar. Momenteel kon hij vrijwel elke belediging naar haar hoofd smijten en het zou hem niet deren. Noch deerden haar beledigingen hem. Hij had er teveel gehoord om er nog om te geven. Stiekem waren ze bijna als bijnamen voor hem geworden. En hoewel hij niet vaak ruzie maakte met meisjes, wist hij prima welke hij kon gebruiken.
Een lichte grijns verscheen op zijn gezicht door haar verdediging, een mengeling van amusement en bittere woede. 'Túúrlijk, Kingston. Jij bent de held, jij hebt ons allemaal gered, jij hebt ons allemaal een voldoende bezorgt~! Bullshit, dumb twat. Ik geef niets om die voldoende, maar ik weet dat wij zonder jou ook wel succesvol waren geweest. Genoeg goede watermagiërs op deze school.' slingerde hij naar haar hoofd. Ze was heel handig geweest in het gevecht, dat wel, maar voor Nathan betekende dat momenteel niets. Hij was ervan overtuigd dat ze het met een andere magiër ook wel hadden kunnen doen, daarom moest ze zich niet speciaal gaan voelen. Haar volgende belediging deed echter wel wat, stak hem als een mes in zijn rug. Hij had niet verwacht dat ze het zou weten van de waterdraak waar hij van weggelopen was. 'Alsof jij een goede captain was geweest.' siste hij woest, zijn handen gebald tot vuisten. 'Waarschijnlijk kan je niet eens een draak van een dinosaurus onderscheiden.' Bah, ze had hem net op die ene plek weten te raken, waar hij eigenlijk niets terug op kon zeggen en maar iets moest verzinnen. No way dat hij dit gevecht ging verliezen. Hij heette geen Nathan Collins voor niets! 'Hah, zonder mij was je nog niet eens door die muur van vuur heen gekomen, noch had je zo snel bij het gevecht kunnen zijn. En wil je wedden? Ik denk namelijk dat je binnen een paar minuten wel opgeeft, jankend van vernedering naar je zielige zeemonster-etage rent.'


''They're gonna rip it off, takin' their time right behind my back.''
_______________________________

Ik ben zo slecht in ruziemaken. *headdesks*
Terug naar boven Ga naar beneden
Aubree
.
.
Aubree

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Agent 007
Posts : 725
Points : 15
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water
Klas: N/A
Partner: So you like, don't have a last name? That's genius -- Douche.

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimedi sep 17 2013, 21:39

"Uh oh, you're coming unglued
If it wasn't so damn frequent then I'd try to subdue
But you're a psycho, they all know it too
I can't wait until the day when I'm finally rid of you"

Haar kokende bloed dreef de kou uit haar lichaam, verving het met een brandend verlangen om de jongen voor haar in elkaar te slaan. Ze trilde nu van de woede, niet van de kou. En hoewel die nog steeds aanwezig was in haar tenen en vingertoppen, was het net een vluchtende vogel. Hij vloog weg, overspoeld door de hitte van haar woede en de adrenaline die het haar lichaam opleverde.
‘Je wekt de indruk dat je geeft om elk klein detail wat er om jou gaat, cunt. Haar zeemansvocabulaire was uit zijn begrenzing gebroken en ze gaf eigenlijk weinig meer om hoe ze Nathan noemde, zolang het hem maar pijn zou doen. Aubree was geen wreed persoon en genoot gewoonlijk niet van de pijn van anderen, maar op dit moment kon ze er niet minder om geven dat ze hem kwetste. Hell, ze zou hem zo van een klif afduwen als het kon.
Haar vuist balde zich tot haar knokkels wit zagen en haar vingers pijn begonnen te doen van de druk die er op hen werd gelegd, maar ze ontspande hem geen seconde. Hij was het alleen maar erger en erger aan het maken en ze werkte er aan mee. Wilde ze dit dan, ruzie maken met een joch dat haar tijd niet eens waard was? Kennelijk, want weglopen weigerde ze te doen en hem gelijk geven was zo out of the picture dat ze er niet eens aan kon denken.

Hoewel ze zijn sarcasme niet bepaald indrukwekkend vond en het ook wel kon inzien dat een jongen als Nathan Collins geen fuck gaf om een voldoende of een onvoldoende, deerde dat laatste deel haar trots. Alsof ze vervangbaar was. Zij, degene die het hele plan op poten had gehouden, vervangbaar door elke andere willekeurige Cassiaan? Nee, nu had hij haar grens overstreden. De laatste rest vermoeidheid baande zich een weg uit haar lichaam terwijl ze bijna siste van woede. ‘Nog een fucking woord, Collins, en je zou wensen dat die draak je had overweldigd.’ gromde ze onder haar adem, met alle moeite een klap tegenhoudend.
Maar nee, meneer weigerde te luisteren naar haar advies en dramde door. Zijn belediging was niet echt een heel goede en vlug grijnsde Bree, wetend dat haar belediging raak had gezeten. Natuurlijk had hij raak gezeten. Een ego kon je het best beledigen door zijn fouten aan te wijzen en oh, wegrennen van een draak was een grove fout. Een fout die Nathan nog begaan had ook.
‘Ik had die muur fucking kunnen blussen als je me niet ineens van de grond had geraapt als een strandjutter, asshole. mompelde ze, haar tanden opeen geklemd. Maar het had geen zin om zich in te houden, want hij ging toch wel door. En hij bereikte de grens van Aubree Kingston’s geduld. Nu kreeg hij met de grenswachters te maken.
Voordat ze ook maar een antwoord had gegeven, liet hem amper zijn zin afmaken, raakte haar vuist de zijkant van zijn kaak. Woedend keek ze hem aan, dichterbij Nathan dan ze zou willen zijn. Maar haar arm was kort en dus had ze de afstand tussen hen moeten verkleinen. ‘Fucking hell, ik heb niet eens magie nodig om je te laten janken, Collins.’ spoog ze hem bijna in het gezicht, kwader dan ze ooit was geweest op wie dan ook. ‘Op z’n minst denk ik niet dat ik dingen niet kan. Het is een wonder dat je man van vrouw kan onderscheiden. Niet dat je weet hoe je met een meisje omgaat.’ Want met Bree was hij duidelijk verkeerd bezig. Ze wist niet waar haar woorden vandaan kwamen, maar probeerde die woorden te zeggen die hem op gevoelige plekken zouden raken.

Bree's hitting people, yay~
Terug naar boven Ga naar beneden
Nathan
.
.
Nathan

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Wuuz~
Posts : 671
Points : 10
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air &nd Fire
Klas: Miss Summer
Partner: I'm your Lion Heart

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimeza sep 21 2013, 23:08

and It goes Down | Nathan I3rpmv
_______________________________

''I'm gonna fight 'em off, a seven nation army couldn't hold me back.''
Ongelofelijk. Gewoon ongelofelijk. Hij kon niet geloven dat hij hier nu eigenlijk gewoon ruzie stond te maken met een meisje in plaats van haar het soort aandacht te geven dat hij normaal altijd aan meisjes gaf - op verschillende manieren, zowel zachtaardig en zorgzaam als dwingend en ruw. Ruzies had hij genoeg gehad: met zijn broers, met leerlingen, met leraren, met zijn ouders, met alles wat op de planeet rondliep, behalve met meisjes. Er waren die zeldzame momenten geweest waarop hij een meid had uitgescholden omdat ze zich als een trut gedroeg, maar nooit had hij een hele schreeuwpartij gehad. Zo wou hij meisjes niet behandelen want Nathan had daar ook zo zijn principes voor, hoe onwerkelijk dat ook leek voor iemand als hem die tegen zowat alles in ging en nergens echt respect voor leek te hebben. Dat respect had hij onderhand ook al lang verloren en het kon nu alleen nog maar slechter worden voor zowel hem als Aubree.
Momenteel jeukten zijn handen ontzettend. Niet het jeuken van dat hij wou gaan krabben, nee. Het soort jeuken wat hij kreeg wanneer hij erg veel zin had om iemand klappen te verkopen. Hij verstrakte zijn spieren nog iets meer, waardoor de knokkels van zijn vuisten wit begonnen te worden en zijn nagels in zijn handpalmen drukten. De drang was zo groot en hij moest het tegenhouden want als hij eenmaal begon, zou hij niet meer kunnen stoppen. Sommige mensen hadden naar zijn mening gewoon echt een beating nodig en Aubree scoorde momenteel hoog op zijn lijst. Als hij niet zo kwaad was geweest, had hij nog enigszins respect gehad en het gelaten, maar hij voelde dat het eraan kwam, dat het zometeen vuil zou gaan worden.

'Fuck you, seriously.' snauwde Nathan in een lage stem, licht grommend als een woeste bulldog. Hij grijnsde licht toen hij merkte dat hij een gevoelige snaar bij haar had geraakt. Hij kon het aan haar uitdrukking zien, aan haar stem horen. 'Je denkt dat je heel wat bent, hè Kingston?' Zijn ogen knepen zich ietwat samen en hij keek haar met een mengeling van woede en pure haat aan. Hij ging zich echt niet stil houden voor haar. Hij was nog lang niet klaar met haar. Dit was nog maar het begin. Hij wou haar nog zoveel toeschreeuwen, zo vaak beledigen. Er lag een ontelbaar aantal woorden op zijn tong en hij wist niet met welke hij moest gaan beginnen. Aubree raakte hem echter met haar beledigingen over hoe hij weg was gelopen bij de waterdraak en oh, hij voelde de ketel al bijna overlopen.
En daar kwam het: de eerste fysieke aanval. Hij wist dat het niet lang zou duren voor Aubree hem daadwerkelijk zou gaan slaan en daar had hij ook gelijk in gehad. Ze hief haar hand en liet haar handpalm op zijn gezicht afrazen, wat met een smak een fikse klap kreeg. Zijn hoofd draaide een kwartslag door de kracht van de klap en zijn ogen waren voor een momentje op de muur gefixeerd. Zijn brein leek het voor even niet te kunnen verwerken, tot hij zijn wang voelde branden en het rood begon te worden. Hij draaide zijn hoofd om en keek haar met een intense woede aan, eentje die bijna een soort duivelse gloed in zijn ogen gaf. Oh, nu kon ze klappen terug verwachten. Absoluut. Zijn hand had genoeg geleden en hij gaf zichzelf nu gewoon legitiem een reden om haar te slaan. Ze leidde hem echter af met haar woorden en die woorden waren meer dan genoeg om zijn woede tot het ultieme hoogtepunt te krijgen. Haar belediging was een gigantische trap op zijn ego en wist hem tot complete waanzin te drijven. Nu wou hij haar niet eens meer slaan. Nee, hij wou haar eens laten zien hoe hij met een meisje om ging. Hij spreidde zijn handen uiteindelijk - die behoorlijk verkrampt voelden door het samenknijpen - en greep Aubree's schouders vast, waarna hij haar ruw naar achteren duwde, zo tegen een muur aan. 'Fuck you.' siste hij en greep haar polsen strak vast, tot op het punt dat hij ze bijna kon breken met zijn grip en ramde ze hardhandig aan weerszijden van haar hoofd tegen de muur. 'Ik zal je eens laten zien--' Hij maakte zijn zin niet eens af, had daar het geduld niet meer voor. Hij zou haar eens een lesje leren. Hard. En zonder ook maar een beetje te geven om zijn obscene acties drukte hij zijn lippen op die van Aubree, ving haar lippen in een harde en vooral veel te intieme zoen. De haat sprong van die actie af, net zoals de bittere bloedhete woede.


''They're gonna rip it off, takin' their time right behind my back.''
_______________________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Aubree
.
.
Aubree

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Agent 007
Posts : 725
Points : 15
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water
Klas: N/A
Partner: So you like, don't have a last name? That's genius -- Douche.

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimema sep 23 2013, 22:06

"Uh oh, you're coming unglued
If it wasn't so damn frequent then I'd try to subdue
But you're a psycho, they all know it too
I can't wait until the day when I'm finally rid of you"

Hoe lang had ze wel niet op het moment gewacht waarop ze Collins zou kunnen slaan? Te lang, naar haar mening. Ze zou het zo opnieuw willen doen, en opnieuw en opnieuw en opnieuw. Net zolang tot hij zijn ego opgaf en toegaf dat ze geen nutteloze, vervangbare speler was geweest. Tot ze niet meer kwaad was op zijn gedrag en zijn houding en zijn hele zijn.
Haar handpalm brandde, de spier in haar schouder schreeuwde. Ze had veel te veel kracht gebruikt, kracht die ze op dit moment niet kon missen. Dus had ze haar spier verrekt en bijna haar vingers gebroken op Nathan’s kaak. Nu had ze dat waarschijnlijk niet erg gevonden, aangezien Bree al lang over de grens van redelijkheid en normaal gedrag heen was. Zolang ze hem maar kon slaan vond ze alles best op dit moment.
Ze hijgde lichtjes, moe van zowel het eerdere gevecht als de ruzie nu. Haar bloed pompte zo’n beetje op topsnelheid naar de topjes van haar vingers tot de kleinste bloedvaten in haar tenen. Ze was zich ontzettend bewust van haar omgeving. Bree’s oren, ogen, tong en neus werkten overuren, de haren op haar rug stonden overeind. En toch bleek ze onvoorzichtig te zijn, want de volgende acties van haar tegenstander overweldigden haar compleet.

Ze struikelde naar achteren toen hij haar schouders vastgreep, haar gezicht vertrokken in hatelijke verrassing. ‘Wat de fu- Ohf.’ De lucht schoot uit haar longen toen hij haar bijna tegen de muur aan smeet. Haar hoofd klapte met een misselijkmakende klap tegen de muur aan, wat haar zicht voor een seconde of twee zwart maakte. Toen ze haar zicht weer terugkreeg staarde ze Nathan aan, haar paarse ogen gevuld met iets wat minder hatelijk was en meer bang. Goed, ze had hem geslagen, maar dit was wel erg… erg dichtbij.
Hij ramde haar handen tegen de muur, die ze vrij nutteloos probeerde te bevrijden. Haar knokkels schaafden tegen de witte, ruwe muur. Een paar kleine vegen rood liet ze achter. ‘Wat de fuck ben je aan het-’ Hij kapte haar woorden af met zijn woorden, daarna met zijn lippen.
Van verbazing verwijdden haar pupillen, waarna ze van woede weer versmalden. Ze klemde haar lippen opeen, maar het was geen doen. Haar longen schreeuwden om lucht en haar mond opende zich, waardoor Nathan vrij spel zou hebben. Wel, niet helemaal.
Ze beet, ze klemde, ze probeerde hem zoveel mogelijk te beschadigen. Tot het haar eindelijk lukte om haar hoofd van het zijne los te rukken. Het eerste wat ze deed was lucht binnenzuigen, daarna keek ze met haar lila irissen recht in zijn blauw ogen. Haar uitdrukking was woest, maar tegelijkertijd bang. Hier had ze niet op gerekend. Hier kon ze niets tegen doen. Hij had haar ingesloten. De woede nam echter de overhand hier. ‘Fuck you, Collins.’ siste ze naar hem, duizelig door het gebrek aan zuurstof.
Haar voet trapte zwak op een van zijn voeten, maar ze betwijfelde of het veel uit zou maken. Hij had haar duidelijk gemaakt dat ze over een grens was gegaan en Bree betwijfelde of ze die grens wel had willen overschrijden. ‘What. The. Fuck. Was. Dat.’ drong ze echter aan, niet in staat om haar woorden en gedachten voor zich te houden. Haar stem trilde, net zoals haar benen dat deden.

Whoop. Tee. Dooh.
Terug naar boven Ga naar beneden
Nathan
.
.
Nathan

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Wuuz~
Posts : 671
Points : 10
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air &nd Fire
Klas: Miss Summer
Partner: I'm your Lion Heart

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimezo okt 06 2013, 14:47

and It goes Down | Nathan I3rpmv
_______________________________

''I'm gonna fight 'em off, a seven nation army couldn't hold me back.''
Zijn gedachten waren een grote veeg. Het zicht van snel voorbijgaand verkeer, daar was het mee te vergelijken. Alles vermengde zich met elkaar en maakte elk beetje contour compleet onduidelijk, waardoor het niet duidelijk was wat er nou voorbij ging, welke kleur waarbij hoorde en wat juist uit elkaar hoorde. Slechts de straatlichten waren duidelijk, net zoals zijn woede duidelijk was. De rest was een mengelmoes van gedachten, maar het waren geen gedachten waar hij naar zou gaan luisteren. Ze moest gewoon boeten, punt uit.
Zijn handelingen waren ietwat ruw en hard geweest, compleet tegenovergesteld van hoe hij de meeste dames behandelde. De meeste hielden er niet zo van om manhandled te worden, vaak manhandlede hij meisjes ook niet snel, maar nu hij eenmaal in de stemming was, kon hij er ook niet meer uit komen. Hij had nooit erg veel weerstand kunnen bieden tegen de emotie woede. Het maakte hem nogal agressief, daarnaast ook lichtelijk out-of-his-damn-mind. En Aubree werd daar nu helaas de dupe van.
Al vlug bleek ook maar dat Nate tot alles toe in staat was. In het momentje waarin hij haar tegen de muur pinde, zijn handen krampachtig om haar polsen geklemd, richtte hij zijn vurige blauwe ogen op haar met een doodserieuze blik in zijn pupillen, alsof hij probeerde te zeggen ''geen grapjes meer, it's on''. Die woorden verlieten zijn lippen uiteindelijk nooit, want zijn lippen waren te druk met het bevechten van die van Aubree. Of... bevechten? Eerder vrij spel hebben.

Daar had hij het mis, want waar zijn tong een doorgang tussen Aubree's koude lippen door probeerde te vinden, begon het meisje gewoon te bijten, klemmen en zijn tong te beschadigen. Ondanks dat Nate gebijt in het spel niet supererg vond, deed dit toch wel pijn en moest hij zijn hoofd terugtrekken om te voorkomen dat ze zijn tong nog doorbeet met haar tanden. Hij hijgde licht toen hij zich terugtrok en wou haar stiekem slaan voor die actie, maar hij wist dat hij haar nu niet moest loslaten of ze zou hem gaan bewerken met haar eigen vuisten. Hij hield haar polsen gewoon vast en keek de witharige giftig aan. Ze vloekte op hem en probeerde zijn voet te verpletteren onder haar eigen, hoewel de trap zwak was en het helemaal geen pijn deed. Nate grijnsde licht hierop en hief zijn armen, waardoor hij haar handen met zich mee nam. Hij drukte ze tegen de muur en pakte haar polsen met één hand vast, waardoor hij met de andere hand vrij spel had. Hij bracht zijn hand naar haar gezicht en pakte haar kin vast, haar huid koud tegen zijn eigen warme.
'You went too fuckin' far, bitch.' spat hij in haar gezicht, zijn ademhaling onregelmatig. Hij liet zijn hand zakken, zijn lange vingers gleden over haar kaaklijn, langs haar hals verder naar beneden, volgende de vormen van haar lichaam tot zijn hand op haar heup lag. Zijn lippen waren in de tussentijd al bezig gegaan, besloten Aubree's hals en nek-gebied aan te vallen. Hij zoog en beet op de gevoelige huid, liet blauwe plekken achter op de plekken waarvan Nate wist dat dat zoete plekken voor vrouwen waren. Hij luisterde al niet meer naar haar protesten en handelde puur op de manier waar hij op wóu handelen. Het kon hem niks schelen of het Aubree niet beviel. Ze moest haar plek kennen en dat was deze plek, vast tegen de muur, recessief aan hem en over een paar minuten waarschijnlijk onder hem, loyaal en nederig smekend voor zijn lichaam. Waar ze hoorde, volgens Nate.
'You. Need to learn your fuckin' place, Kingston.' siste hij op fluistertoon en liet zijn tong langs haar hals naar haar oor glijden, waarna hij zijn hoofd verwijderde van die plek en zijn lippen op die van haar drukte, opnieuw proberend om haar mond te domineren.


Duuude, Nate. *slaps him*


''They're gonna rip it off, takin' their time right behind my back.''
_______________________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Aubree
.
.
Aubree

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Agent 007
Posts : 725
Points : 15
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water
Klas: N/A
Partner: So you like, don't have a last name? That's genius -- Douche.

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimezo okt 13 2013, 17:56

Aubree
Het gebrek aan zuurstof maakte haar duizelig. De zwarte vlekken van eerder keerden terug in haar blikveld. Zonder de adem of de energie te hebben kon ze moeilijk terugvechten. Hij was fysiek normaal al sterker en nu zij uitgeput was al helemaal. Tegen een muur aangeschoven, vastgehouden en buiten adem had ze weinig kans om het van hem te winnen.
Haar logica vertelde haar dat ze dit nu al verloren had, maar haar trots bleef terugvechten. Ademloos, uitgeput, duizelig, kwetsbaar. Het maakte niet uit. Een gevecht van Nathan Collins verliezen was iets waar ze overheen zou kunnen komen. Het zou moeilijk zijn geweest, maar op een gegeven moment zou ze hem in elkaar hebben geslagen als wraak of het gewoon vergeten en dan zou alles weer goed zijn.
Dit was echter een ander verhaal. Ze zou hem hierom niet kunnen terugpakken – zou dat niet willen. Ze kon hem niet overweldigen op dit gebied omdat ze gewoonweg te onervaren was. Het was niet alsof Aubree niet doorhad wat hij deed, maar ze snapte niet waarom hij het deed. Nate en zij hadden geen gevoelens voor elkaar. Er was geen passie, op passionele haat na. Dus waarom, vroeg Bree zich af, waarom reageerde haar lichaam zo heftig op zijn aanrakingen?

Bloed steeg naar haar hoofd. Ze vocht tegen haar lichaam, probeerde te onderdrukken wat al hopeloos door haar aderen stroomde. De adrenaline had een nieuw doel gekregen en dat werd pijnlijk duidelijk toen Aubree na die eerste kus hijgend en blozend achterbleef. Haar lippen voelden aan alsof iemand ze tegen haar tanden had geslagen, bloedend en teder. Woorden spilden over haar lippen heen, trillerig en kwaad, maar afwezig.
En de woorden die ze terug kreeg waren alles behalve onzeker. Ze waren kwaad en vastbesloten en stiekem joegen ze haar angst aan, maar dat zou ze niet laten merken. Ze spatte zijn woorden terug, trillend, bijna kwetsbaar. ‘How does that justify kissing me?’ Haar tanden waren opeengeklemd, gekleurd door het bloed wat in haar mond liep. De metaalachtige smaak weerspiegelde de toon van haar woorden. Hard, strijdlustig, maar machteloos.
Een rilling liep over haar rug toen zijn hand over haar lichaam liep, een rilling die ze wilde stoppen maar die als een tsunami over haar lichaam liep. Geest en lichaam waren twee gescheiden entiteiten. Haar lichaam schreeuwde om het op te geven, haar geest schreeuwde dat ze hem niet moest laten doen wat hij deed. En haar lichaam was aan het winnen, het maakte niet uit wat ze dacht. Aubree had gewoon de energie niet meer om te vechten.

Nathan rukte haar armen langs de muur omhoog. Haar huid schuurde ruw tegen de stenen, maar ze verbeet een vocale reactie. Alle reactie die hij zou krijgen was een blik van pijn in haar ogen, die even snel kwam als hij ging. Haar hoofd sloeg naar achteren, tegen de muur aan. Ze wilde dolgraag voorkomen dat zijn lippen over haar lichaam gingen, maar haar lichaam wilde zijn aanrakingen meer dan haar geest ze niet wilde. Zacht kermde ze toen hij beet, bloosde nog dieper toen ze zich realiseerde wat voor een geluid ze had gemaakt.
Zijn lippen forceerden zich weer op de hare, maar ze was niet van plan om het erbij te laten. Haar lichaam mocht haar in de steek laten, ze had een manier met woorden. Haar kaken klemden ze opeen, hem niet binnenlatend. ‘I’m not going to let you, Collins.’ siste ze tegen zijn lippen, niet in staat om haar hoofd naar achteren te krijgen zich te bevrijden de aanraking. ‘I’m going to rip your throat out.’ Dreigementen waren weinig toepasselijk op dit moment, maar wat ze met fysieke kracht niet kon bereiken zou ze met woorden moeten doen. Anders zou ze hulpeloos zijn.

En hulpeloos was ze niet. Toch?
Terug naar boven Ga naar beneden
Nathan
.
.
Nathan

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Wuuz~
Posts : 671
Points : 10
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air &nd Fire
Klas: Miss Summer
Partner: I'm your Lion Heart

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimeza nov 23 2013, 17:06

Ze was gewoon verkeerd geplaatst. Echt verkeerd geplaatst. Niet alleen verkeerd geplaatst in de les, niet alleen verkeerd geplaatst in zijn klas maar ook hier, in deze kamer, in deze situatie. Ze had er niet hoeven te zijn, had niet eens de persoon te hoeven zijn tegen wie hij deze handelingen verrichtten en ook had hij haar gewoon genegeerd als ze niet de nerve had gehad om tegen hem in te gaan. Alles wat tegen hem in ging, kreeg gewoon standaard een reactie. Die kon hij niet negeren, zijn mechanisme wou dat hij zichzelf in de problemen gooide en dat hij bepaalde mensen op bepaalde manieren moest behandelen. Dat was niet altijd even rechtvaardig, want waar hij een ander meisje gewoon had uitgescholden voor hoer, was hij hier gewoon bezig om Aubree's waardigheid van haar weg te nemen. Maar het was ook een té ideale situatie: ze waren alleen, ze waren beiden woest en niet in staat om na te denken en hij had beledigingen naar zijn hoofd geslingerd gekregen die niet eens gemaakt hadden moeten worden. Aubree was compleet misplaatst in deze situatie, ze hadden beter in een menigte kunnen staan ruziën. Dan was dit nooit gebeurd.

Maar gebeurden dingen nooit om een reden? Had Nate een geldige reden om dit te doen? Nee, dat zeker niet, maar daar dacht Nate compleet anders over. Zijn grenzen waren vervaagd, zijn gedachten werkten gewoon niet meer mee. Hij kon zich niet eens meer bedenken welke scheldwoorden ze vijf minuten geleden had gebruikt, laat staan rechtvaardig zijn. Het was totdat Aubree begon te praten, hem vroeg hoe zijn reden deze handelingen fair maakte. Hij stopte niet, maar dacht wel voor een momentje na. 'I'm showin' you how I handle girls, since you seemed to doubt my abilty to, dollface.' sprak hij in een lage grommende stem en drukte zijn lichaam iets dichter tegen die van Aubree aan, zijn knie tussen haar benen. Ze stribbelde nog steeds tegen, haar woorden waren nog steeds gesierd door haar gewoonlijke strijdlustige en harde toon, maar een subtiel tintje maakte het duidelijk dat ze vrijwel machteloos in deze situatie was. En dat was ze ook. Zij had haast al haar energie verbruikt aan de draak en Nathan maar half. Daarbij had hij sterkere armspieren en was hij een stuk zwaarder dan Bree.

Ondanks dat ze nog steeds met alle kracht tegen hem vocht, wist hij dat het niet lang meer zou duren voor ze op zou geven. Ze probeerde hem niet lichamelijk meer te bevechten en blijkbaar schoten haar woorden haar ook tekort. Het was slechts een kwestie van doorzetten voor hij haar precies had waar hij haar wou hebben. Hij grijnsde licht toen hij een zacht kermgeluid uit haar keel hoorde en keek even op naar Bree, een spottende uitdrukking op zijn gezicht. 'Do I turn you on, Kingston?' zei hij, zijn toon getint door frustratie maar ook pure lust en probeerde haar opnieuw te kussen, haar mond te domineren, maar ze gaf nog steeds niet toe. Haar tanden waren op elkaar geklemd en hij kwam er niet doorheen, dus trok hij zich terug en keek haar vuil aan. 'I'd like to see you try, but I'm fairly certain that this situation isn't in your favor.' Hij sloeg een arm om haar middel heen en tilde haar moeiteloos op, zijn andere hand nog steeds geklemd om haar polsen. Hij liep naar een bed toe en legde haar niet al te zacht neer, waarna hij over haar heen klom en zijn benen aan weerszijden van haar heupen positioneerde. Hij hield haar polsen nog steeds vast en begon haar hals opnieuw aan te vallen met beten, zuigzoenen, terwijl zijn andere hand vrij onder haar shirt door kroop en haar bovenlichaam begon te strelen, licht te knijpen. 'You're practically helpless.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Aubree
.
.
Aubree

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Agent 007
Posts : 725
Points : 15
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water
Klas: N/A
Partner: So you like, don't have a last name? That's genius -- Douche.

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimedo jun 19 2014, 17:52


Don't mind us we're just spilling our guts
If this is love I don't wanna be loved
You pollute the room with a filthy tongue
Watch me choke it down so I can throw it up.

Words, words, words.

Dat had Hamlet gezegd toen Polonius hem vroeg waar hij over dacht, was het niet? De prins van een ver land hoog in het noorden, in de hoek gedreven, aan het eind van zijn Latijn, had zich als waanzinnig voorgedaan om zijn vijanden op het verkeerde been te zetten. Daarna had hij overwonnen – zijn oom gedood, zijn gelijk bewezen, een prins op de troon gekregen. Maar het was niet prins Hamlet die de troon had gekregen, dat was Fortinbras, een prins uit een ander land geweest. Hamlet de niet zo waanzinnige-waanzinnige had alles gewonnen en alles verloren.
Bree wilde ook woorden uitspuwen. Ze wilde Nathan wegpraten van haar lichaam, zichzelf uit de hoek krijgen zodat zij weer de overhand had en hij haar niets meer kon doen. Dat wilde Bree’s verstand, dat schreeuwde Bree’s verstand.
Aubree’s woede schreeuwde echter iets anders – iets geheel anders. De woede beheerste haar lichaam nu en de woede wilde bijten, wilde krabben, wilde kussen, strelen, trekken, pijn doen. Haar woede wilde niet dat dit nu stopte en wilde niet dat het stopte tot ze beiden te moe waren om door te gaan.
‘No.’ ontkende ze, tegelijkertijd zwak en woedend. ‘No you don’t.’ loog ze, rood op haar wangen en bloedrood op haar lippen.

Words, words, words.

Ze had er geen woorden voor. Hij smeet haar lichaam als dat van een pop op haar bed, sloeg de lucht uit haar longen en liet haar net genoeg tijd om adem te halen voordat hij zijn tweede aanval begon. Lippen op haar hals, haar sleutelbeen, haar nek. Ze kermde weer, dit keer luider, half in protest en half om hem door te laten gaan. Door, door, door. Hij beet en zoog en ze vond het niet erg, ze genoot terwijl de scheldwoorden over haar lippen stroomden zoals het bloed dat eerder had gedaan.
Ze was ziedend en woedend en warm en hij maakte het alleen maar warmer maar het was niet erg, want hoe warmer het was hoe woedender en hoe woedender hoe langer hij zou doorgaan en hoe beter het zou worden en oh god, was ze dit nu echt aan het doen? Het leek erop, want ze boog haar hoofd zodat hij meer ruimte had en kermde zacht nu, elke keer dat hij haar huid streelde of kuste of beet.
Het leek erop dat Nathan gelijk had – Bree was hulpeloos. Darwin kon zich niet aanpassen. Ze moest erin meegaan, hoe erg ze het ook zou haten, hoe graag ze het ook wilde, hoeveel ze hem ook verachtte. Maar hij had dat ook en dat zou haar laatste verdediging zijn.

‘I fucking… hate you, Collins.’ mompelde ze zacht, haar gedachten verstrikt in lussen van lust. ‘You can’t even… Control yourself.’

/SHOT
Terug naar boven Ga naar beneden
Nathan
.
.
Nathan

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Wuuz~
Posts : 671
Points : 10
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air &nd Fire
Klas: Miss Summer
Partner: I'm your Lion Heart

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimedo jul 03 2014, 21:22

Gescheld, gekerm, geduw en getrek. Hij wou het allemaal, maar hij wou ook meer. Hij had zichzelf niet meer in de hand, de woede was hem naar het hoofd gestegen en had plaats gemaakt voor verkeerde gedachten, verkeerde handelingen en verkeerde ideeën. Zijn hoofd was als een wervelwind, het nam alles mee wat er in de buurt was en stopte niet tot het onweer voorbij was. Het onweer stopte echter niet, het was sterk, razend en werd alleen maar meer gefueled door het meisje dat onder hem lag.
Het was vreemd hoe Bree hem zo razend had gekregen dat zijn lichaam op alle verkeerde manieren reageerde. Hij wou haar slaan, hij wou haar schoppen, hij wou tegen haar schreeuwen, maar hij wou haar ook bijten, haar ruig kussen en haar op alle fouten manieren behandelen. En hij ging het ook doen, hij haatte haar en hij haatte hoe ze hem zo in deze toestand had gekregen – stiekem haatte hij de toestand niet zó, want als man had hij zijn behoeftes, maar hij was te kwaad om daarover na te denken. Gedachten schoten hem al te kort.

Geen enkele van zijn handelingen waren als lieflijk te beschrijven. Waar hij een enkel anderen zacht had behandeld, had hij ook een aantal keren de ruige afslag genomen. Aubree kreeg de ruige. Zijn lippen plaatsen zuigzoenen op haar nek, beten in de huid bij haar sleutelbeenderen. Hij zette zijn knieën aan weerszijden van haar heupen op het matras en hij leunde op één elleboog, zodat hij zijn andere hand vrij had. Die hand was nog steeds om haar polsen gesloten, maar die liet hij langzamerhand los. Het was niet alsof ze nog veel kon, vermoedde hij. Immers had ze haar energie verbruikt en lag ze kermend onder hem. Hij grijnsde licht bij de geluiden, maar die geluiden zorgden ook voor een zeker gevoel in zijn broek.
Hij was lichtelijk verbaasd toen Aubree haar hoofd wat boog zodat hij meer ruimte had. Dat… had hij niet verwacht. Hij had verwacht dat ze nog steeds zou vechten, ook al had Nathan haar aangestoken en was ze praktisch hulpeloos in de hele situatie. Hij hoorde haar woorden aan, een typische haat-opmerking met nog een opmerking erachter aan over zijn zelf-controle. Hij hief zijn hoofd wat en keek haar aan met zijn luchtblauwe kijkers, hatelijk maar lustvol in uitdrukking. ’I guess we’re both fools then.’ zei hij kort. Zelf-controle was hard te vinden. Ergens wist hij wat ze impliceerde en wat ze met die woorden wou, maar hij was al te ver gegaan om zich nu terug te trekken. Ook kon hij zeggen dat Aubree dit ook wou, haar lichaam sprak waarheden die elke leugen zouden vernietigen.
’You’re so god damn hypocrite, Kingston. You can’t control yourself either.’ Hij pakte met zijn vrije hand haar shirt vast en trok het omhoog, zodat de natte stof van haar huid gestript werd. Teveel kleren. Ze moesten uit. Hij stopte even en trok zijn eigen shirt uit, zijn gespierde vormen kwamen tevoorschijn – Yep. Hij boog zich weer over Aubree heen en liet zijn handen over haar bovenlichaam strelen, terwijl zijn lippen weer naar haar nek en oor gingen.

Derpy post, maar ik begon op een gegeven moment te babbelen over ‘’Just because she’s turned on, doesn’t mean she says YES’’ en feministische rape-culture standpunten Stare Dus ik houd het maar even hierop xD

Terug naar boven Ga naar beneden
Aubree
.
.
Aubree

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Agent 007
Posts : 725
Points : 15
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water
Klas: N/A
Partner: So you like, don't have a last name? That's genius -- Douche.

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimezo jul 06 2014, 16:33

Dus dit was hoe het voelde. Dit enorme, onbegrijpelijke gevoel wat haar gedachten in een houdgreep legde en haar lichaam deed verlammen. Het maakte haar oogleden zwaar en haar ademhaling oppervlakkig, het vormde haar lichaam in hoeken waardoor er alleen nog maar meer aanrakingen kwamen, die het gevoel alleen nog maar groter, erger maakten.
Ze wist hoe ze van het gevoel af kon komen – ze kon het laten doorgaan tot het haar verscheurde en dan zou het wegvloeien in een waas van schaamte en rust, en dan zou ze in slaap vallen en wakker worden en dan zou het weg zijn, maar er zou meer weg zijn dan dat. De enige vraag was of ze dat wel wilde.
Niet dat ze eraan kon ontsnappen, ergens achter in haar hoofd had ze de beslissing al lang genomen, maar ze hield vast aan de illusie dat ze een keuze had in de zaak.

Nathan liet haar handen los en ze liet ze liggen boven haar hoofd, haar lichaam nam de beslissing voordat haar hoofd erover na kon denken en zelfs als ze erover na had kunnen denken, had ze dezelfde beslissing genomen. De jongen boven haar had gelijk. Ze was een hypocriet, had zelf geen controle en beschuldigde Nate er nog steeds van. Niet dat ze dat snel zou toegeven. Niet dat ze snel iets anders zou zeggen dan hoeveel ze hem haatte.
Haar rug kromde zodat het shirt makkelijker uitging, haar handen werkten eindelijk mee en ze plaatste ze op zijn schouders, deed ze over zijn rug glijden en kraste zacht met haar nagels over zijn huid. Een soort van verzet, een soort van reactie op zijn lippen.
Daarna gleden haar handen over zijn schouders naar zijn nek en trok ze zijn hoofd naar het hare, zo dichtbij dat haar lippen de zijne raakte toen ze sprak.
‘You know I hate the combined product of you and myself more than you could ever begin to hate me and myself and you and yourself on the worst day of your life so, fucking deal with it and let’s do it already, you cunt.’
Terug naar boven Ga naar beneden
Nathan
.
.
Nathan

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Wuuz~
Posts : 671
Points : 10
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air &nd Fire
Klas: Miss Summer
Partner: I'm your Lion Heart

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimezo jul 27 2014, 22:44

KINDA EXPLICIT SO THIS POST AIN'T FOR A YOUNG AUDIENCE. LOL. 16+

Ze had gelijk. Oh, ze had ergens helemaal gelijk - niet dat Nate dat zomaar zou toegeven, maar tot op een bepaald punt was Bree de spreker van de waarheid. Ja, hij had geen zelf-controle. Als man zijnde had hij op z'n minst een switch nodig, iets dat zijn handelingen zou stoppen en hem bij zijn positieven zou brengen. Er was een rem nodig op zijn gedachten, maar die rem was er niet. Die rem zou Bree moeten zijn, maar het feit dat zijn bloed kookte en hij pisnijdig op haar was, maakte het geen geschikte rol voor haar.
Zijn bloed was niet het enige wat kookte, hij was te ver gegaan om er nog een stop op te zetten. Realistisch gezien zou hij zich ongeacht van dat gevoel in zijn broek moeten terug trekken, maar het voelde te goed, te goed om te stoppen.
Bree had gelijk, maar ze was dat ene detailtje vergeten.

Smalle handen verplaatsten zich over zijn blote warme huid, streelden zijn brede schouders en rug, haar nagels krasten licht, waar Nate de rillingen van kreeg. Uit zijn keel steeg een lage lustvolle kreun op en zijn tanden beten iets harder in haar huid. Zijn eigen handen begonnen haar borsten te strelen, gleden langs de zachte gevoelige huid met licht knijpende moties. Hij werd echter afgeleid toen ze zijn hoofd naar de hare trok, haar vingers in zijn nek gedrukt en haar lippen strijkend over de zijne terwijl ze praatte. Hij had haar hele zin niet kunnen volgen als hij niet goed had geluisterd, maar hij begreep waar het vandaan kwam en wat ze bedoelde. Hij grinnikte zacht en keek haar ietwat geamuseerd aan. 'You know, sometimes you shouldn't speak at all.' zei hij en liet zijn handen over haar ribben naar achteren glijden, zo over haar rug. Hij tilde haar wat van het bed af zodat zijn vingers met de sluiting van haar bh konden spelen en die los konden maken. Hij probeerde haar niet weer te kussen, dat leek ze nadrukkelijk niet te willen, dus richtte hij zich naar haar borstkas en liet zijn lippen over haar witte buik en borsten glijden, zuigend en bijtend en spelend met haar huid, ervaren en lustvol. Hij kreeg haar bh sluiting met veel gepriegel los en liet het stukje stof op de grond vallen. Hij kon het niet helpen om even te staren naar haar ontblote bovenlijf, zijn ogen iets samengeknepen en zijn lippen in een halve grijns. 'Let's fucking get it on, then.' zei hij terwijl zijn hand naar zijn riem ging.
Terug naar boven Ga naar beneden
Aubree
.
.
Aubree

and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Agent 007
Posts : 725
Points : 15
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water
Klas: N/A
Partner: So you like, don't have a last name? That's genius -- Douche.

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitimedo aug 07 2014, 23:02

Hij had meer dan zij. Meer controle, meer ervaring, meer spierkracht, meer alles. Hij had zoveel meer en ze wist dat het hem in de dominante positie liet en dat ze geen acties kon ondernemen, slechts kon reageren op wat hij deed. Haar handen over zijn huid, zijn lippen over haar lichaam, haar lichaam in de lucht en dan weer op het bed.
Er was geen lucht in haar longen en geen gedachte in haar hoofd, geen wijsheid en geen verstand, alleen een dikke wolk met lust en woede die alles wat niet te maken had met Nathan pijn doen en hem door laten gaan onzichtbaar maakte.

Haar borst ging snel op en neer, haar ademhaling snel maar oppervlakkig. Langer dan dit zou ze het niet uithouden – haar woede veranderde in iets anders maar Bree wilde het boos, ze wilde het boos en onvergevend en pijnlijk, ze wilde het nu en ze wilde het… Waarom?
Vragen zonder antwoorden, waar ze ook niet naar ging zoeken. Nate’s hand ging naar zijn riem en ze waren veel, veel te ver gegaan om ooit nog terug te gaan naar wat de twee ooit waren.

OH YOU KNOW IT.

Pijn. Bloed. Pijn op verschillende plekken – haar armen, haar benen, haar huid en haar haren. Ze had krassen en gaten en sneden op verschillende plekken. Bloed was er geweest – het had pijn gedaan, maar het meeste bloed was niet door Nathan veroorzaakt, het meeste bloed had ze zelf vergoten, of had haar lichaam vergoten.
Ze had de witte lakens naar zich toegetrokken en was met haar rug naar hem toe gaan liggen, haar beschadigde witte rug met de rode krassen. Zoute tranen liepen uit dofpaarse ogen, stilletjes, stiekem. Bree wilde niet dat Nathan het wist en wilde het hem tegelijkertijd in zijn gezicht smijten.

Haar benen zwaaide ze over de rand van het bed heen. Ze drukte het laken tegen haar borst, maar gaf er niets om dat hij haar ontblootte rug zag. Het meisje stond op, slikte en keek toen over haar schouder naar de jongen, laken gebruikend als een halve jurk. ‘Dat was mijn eerste keer, weet je dat?’ vroeg ze hem retorisch, zachtjes, on-Bree. Kwetsbaar was ze, kwetsbaar en gekwetst.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud



and It goes Down | Nathan UTL8oxA PROFILE
and It goes Down | Nathan UTL8oxA MAGICIAN

and It goes Down | Nathan Empty
BerichtOnderwerp: Re: and It goes Down | Nathan   and It goes Down | Nathan Icon_minitime

Terug naar boven Ga naar beneden
 

and It goes Down | Nathan

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Nathan Graze
» //* Nathan Wallace *\\
» ~VvF examen~ (Nathan)
» Check-up }{ Nathan Rivaille
» Nathan Levi Rivaille

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Floors :: Floor V - Water Magicians Dormitory-