PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Ave Aido

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Horatio
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Quirky Corgi
Posts : 44
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air & Dark Magic
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Ave Aido   vr nov 10 2017, 16:46


De stralen van een warme namiddagzonnetje schenen overvloedig het openraam binnen en kuste hun warmte op alles in hun pad. Zo ook de jongeman, die roerloos in een blauwe zacht satijn fauteuil verzonken zat. Zijn ogen gesloten. Zijn aarbei blonde haar kreeg een warme oranje achtige gloed in het licht en hij leek een toonbeeld van rust te zijn. Echter was hij toch diep in malende gedachte verzonken. Hij had zojuist zijn eerste nacht in dit kasteel… doorstaan. En het was op zijn zachts gezegd een uitdaging geweest. Het zou wennen worden voor Horatio, dat zag hij nu goed in. Al de nieuwe geuren en geluiden hadden hem een hoop prikkels gegeven in zijn.. nachtelijke toestand. En dat was nu eenmaal zwaar. Zijn schouders rezen voor een moment op in een diepe zucht, waarna hij zijn ogen opende en nu ook de zon toestond om haar warme kus op zijn hemels blauwe irissen te plaatsen. Hij slikte en knipperde door de velheid. Toch genoot hij van die velle zonnestralen en nam ze met liefde in zich op. De zon gaf hem de kans om zijn malende gedachten even op pauze te zetten en weer terug te komen tot het hier en nu.

Horatio besloot dat het tijd was om te gaan. Het was zaterdag, dus er zouden geen lessen zijn vandaag en morgen. En dat had hij bewust zo geregeld. Zodat hij eerst een paar nachten kon acclimatiseren in zijn nieuwe woonruimte. Daarbij kwam dat hij ook zijn mentor eerst beter kon leren kennen voor ze zich in de lessen zouden storten. Het enige contact die hij tot nu toe met de heer Cross heeft gehad was via brieven. En als het goed was verwachte zijn mentor hem ergens dit weekend ook wel aan zijn deur. Dus na een verfrissende kop koffie maakte hij aanstalten om eens aan te kloppen bij de persoonlijke vertrekken van Aido Cross.

Gekleed in een donker blauwe pantalon, wit gladgestreken overhemd, een warm rode stropdas en bij passende donker blauwe colbert gaf hij een sterk formele indruk. Horatio liep er bijna altijd zo bij en voor hem was het dan ook niet minder dan normaal. Hij merkte wel dat hij wat opviel tussen de weinige leerlingen die in het weekend nog op school bleven. Hij had in iedergeval een paar nieuwsgierige kijkers die zijn pad volgde. Hij kon niet anders dan geamusseerd glimlachen. Hij stak soms zelfs zijn hand begroetend op. Maar natuurlijk waren de leerlingen nieuwsgierig naar dit nieuwe speeltje voor in de lessen.
Naar mate hij dichter bij de leraren etage kwam merkte hij dat de leerlingen aantallen plots flink in kromp. Wat een mazzel… Zijn kamer bevond zich midden tussen de leerlingen op de duistere magie etage. Het schoolhoofd, de charmante juffrouw Eres, had hem een kamer op die etage gewezen omdat daar plek was. Alleen was Horatio nog niet zo zeker of dat de meest geschikte plek was voor hem. Hij had er moeilijk iets tegenin kunnen brengen. Niemand op de school wist immers van zijn aandoening af en dat wilde hij liever zo houden ook. Hij hoopte maar dat de duistere magie op die etage geen extra tol zou gaan eisen. Of nog erger… zijn macht over de vloek verzwakken..

Met een zwarte stofklepmap, vol belangrijke stagepapieren, in de hand kwam hij uiteindelijk tot stilstand voor de deur van Meneer Cross’ vertrekken. Na zichzelf nog even te fatsoeneren – zijn stropdas goed leggen, die ene oranje blonde pluk achter zijn oor schuiven en zijn colbert strak trekken – hief hij zijn hand op en klopte drie keer op de massief houten deur.

@Master Aido

_________________


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Aido
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Béatrice
Posts : 102
Points : 95
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark
Klas:
Partner: † Shizuka Cross †

BerichtOnderwerp: Re: Ave Aido   wo dec 20 2017, 21:22


Ugh, go away... is het eerste wat in zijn gedachten opkomt. Zijn donkere irissen kijken naar de gordijnen van zijn kamer waar hij een paar zonnestralen ziet tevoorschijn komen. Is it already that late? Hij draait zich om en verbergt zijn gedacht van de koude lucht van zijn kamer. Hierdoor kan je alleen nog maar een hoop donkere haren tevoorschijn zien komen. Lang blijft het niet rustig, want een paar seconden later draait hij zich op zijn rug en staart hij naar het hoog plafond van zijn kamer. Het heeft geen zin om hier nog te blijven liggen. Eén keer zijn ogen open is het voor hem onmogelijk om ze weer te sluiten en terug in slaap te vallen. Het uurwerkje dat op zijn nachtkastje staat toont wel aan dat het al een paar uurtjes dag is. Dan heeft hij toch iets langer geslapen. Waarom voelt het dan ook aan alsof hij nog maar pas onder deze warme dekens ligt? Oh, juist ja. Hij moest zo nodig dat papierwerk afwerken. Na de laatste aankondiging van zijn lessen is er plots veel interesse en hebben zich meer studenten ingeschreven dan hij voorlopig van plan was aan te nemen. Allemaal leuk, je hoort hem niet klagen, maar het papierwerk erna is gewoon... ugh. 
Hij opent het gordijn en geeft zijn pupillen even de tijd om de plotse lichtinval gewoon te worden. Hij had heel dikke gordijnen, onmogelijk voor de zon om door te schijnen. 
 
In de douche houdt hij zijn gezicht naar boven gericht en valt het water rechtstreeks op zijn gesloten vermoeide oogleden, om dan langs zijn lichaam zijn weg naar de koude vloer te vinden. Ondertussen laat hij zijn gedachten over de laatste paar weken dwalen. Het heeft even geduurd voordat hij hier zijn plekje had gevonden, maar uiteindelijk zijn zijn vertrekken toch gezellig geworden en voelt het eindelijk aan als thuis. Het lijkt een eeuwigheid geleden dat hij dit gevoel nog heeft mogen koesteren. Eindelijk raapt hij zijn gedachten weer bij elkaar en stopt hij het lopend water en stapt dan in de nu stomende badkamer, gevolg van het heet water waaronder hij altijd doucht. Zijn natte haren wikkelt hij even in een handdoek en rond zijn middel draagt hij ook een handdoek en loopt hij naar de kleerkast. Het is zaterdag, dus een rustige dag, waarschijnlijk zal hij vanavond eens langs de andere gaan en kunnen ze nog een plekje uitzoeken om nog eens een paar nummers te spelen. Als het weer het toelaat tenminste. De koude temperaturen geven Aido niet heel veel zin om zich door de straten te begeven, alles om zijn stem te behouden. Hij moet er niet aan denken om nu verkouden te zijn. 

Tegen de tijd dat hij is aangekleed en aan zijn ontbijt begint schrikt hij toch wel van het uur. Dan wordt dit maar een laat ontbijtje, of anders gezegd: zijn middagmaal. Op de rand van de tafel, naast de wafels en de grote kan warme thee staat de stapel papieren die hij eigenlijk niet heeft afgewerkt. Het was toch meer werk dan hij had verwacht. Zijn ochtend humeur verdwijnt gelukkig met de tijd en het duurt dan ook niet lang voor er muziek door de kamer speelt. De oude platenspeler zorgt voor vrolijke muziek uit één van zijn persoonlijk favoriete opera stukken. 

De tafel waar hij aan eet, staat achter de grote paarse zetel die uitkijkt naar de voordeur van zijn kamer. In deze zetel installeert hij zich met in het ene hand de stapel papieren en in het ander een nieuwe mok thee. Op het tafeltje staat al een lege mok een doos vol verschillende theesmaken en een thermos heet water. De plaat stopt net met spelen, maar hij is nu te lui om de naald er opnieuw op te zetten. Dan maar stilte. Die stilte zal normaal gezien toch niet lang duren. Vandaag heeft hij met zijn stagiaire afgesproken. Raar woord om te zeggen, sinds hij zelf nog maar pas bezig is en nu moet hij al iemand opleiden. We zullen wel zien. 
Zijn oren vangen het klopgeluid op zijn deur op. "Kom maar binnen," zegt Aido en wacht tot de jonge man binnen is. "Horatio, welkom, zet u en schenk jezelf maar iets is. Heb wel alleen maar thee," wijst hij dan naar de lege plaats naast hem in de zetel en het tafeltje voor hem. 
Hij kijkt de jonge man voor hem aan. Een hele nette man, maar dat had hij wel al opgemerkt in de brieven die ze hebben gedeeld. Zelf heeft hij het wat casual gehouden: een wit hemd in een zwarte broek. 
"Vertel eens, wat kan je mij allemaal vertellen over jezelf?" de stapel papieren in zijn handen legt hij op de tafel voor hem, "en daarmee bedoel ik: wat kan ik van je verwachten?"


_________________

STAMPS:
 
[Olivia] [Master Aido]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 

Ave Aido

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Floors :: Teacher's Floor :: The Musician's Lair-