Kanda had in zijn tas een kaart gevonden met een brief. Daarin stond dat hij het beste naar school kon gaan. Hij besloot de kaart te volgen in het grote schoolgebouw. Hij had nog steeds zijn katana in zijn hand en de schelde aan zijn riem. Uiteindelijk kwam hij bij een deur waar hij ook op klopte. Waarom moet uitgerekend IK nou weer naar school? Meester stuurt mij naar een of andere school met maar een kleine kans dat ik hem zal gaan vinden hier...



(De "hem" in de laatste regel komt later nog wel...)

Kanda was verrast door de preek van de oude man. 'Tssssj, shut it. Ik doe hem wel weg.' zei hij chagerijnig tegen de man. Hij pakte zijn schede uit de man z'n handen en stopte zijn katana terug. Vervolgens liet hij zijn katana in zijn schaduw zakken die vervolgens verdween. 'U bent vast meneer Savador, ik ben Kanda Yuu. Ik ben hier naartoe gestuurd om school te volgen.' Ookal had ik liever verder willen werekn...2 banen en een eigen flat, heerlijk. Waarom moet ik nou weer worden opgeroepen om naar een of andere school te gaan? 'En ik doe nooit mijn katana weg, in mijn schaduw ok maar hij blijft bij me.' Zei hij vol moedig en eigenwijs. Om een of andere reden kon hij de man niet uitstaan, de slangen ogen, maarja dat had hij immers wel vaker. Hij keek Savador recht in de ogen aan, denkend dat dit een heel lang vervelend jaar gaat worden.


(OMG Kanda word steeds gemener en eigenwijzer... Eigenlijk was het de bedoeling hem heel zelfstandig te laten overkomen maar dat is me blijkbaar niet gelukt, sorry...)

Uit het niets werd hij aan de kant geduwd. Ok dat had hij wel verwacht nadat hij zo disrespectvol deed. Maar dat had hij zichzelf aangeleer op Shadra, iemand die word opgevoed door huurmoordenaars weet niet beter. Hou je in, je bent niet meer op Shadra. Ik moet me gedragen... Ookal gaat dat moeilijk worden, ik heb een missie. Hij keek naar Savador met een klein beetjs schuld gevoel. 'Sorry...' zij hij met een zachte stem. 'Ik was disrespectvol... Ik ben met ietwat verkeerde mensen opgegroeid.' volgde daarna. Als een getraind huurmoordenaar leer je niet echt goed met andere mensen omgaan. En na tientallen moorden gepleegd te hebben was hij zowat gebroken. Hij kon zich niet laten overnemen door zijn moordlust. Zijn leermeester, Froi Tiedoll had hem gered van de moordenaars en werd door hem geleerd met mensen om te gaan. Echter was dat een korte training want na 3 dagen werd meester Tiedoll vermoord. Kanda keek naar beneden uit schaamte. 'Ik moet hier school volgen om iemand te vinden en om mijn training af te maken.' Zie hij. Ondertussen was hij al helemaal afgekoeld, geen moordlust meer. Nu moest hij alleen afwachten op het antwoord van Savador.


(Wow Kanda doet neerbuigend XD Nu heb ik ook ff een stukje van zijn karakter uitgelegd, ik hoop dat het duidelijk is...)

Kanda zag dat Savador meer wou weten dus moest hij de naam wel laten vallen. 'Kunnen we misschien eerst gaan zitten dan kan ik u het hele verhaal vertellen. Dan weet u misschien ook wat meer over de dood van Diva.' Ja Kanda wist over de dood van Diva. Hij wist eigenlijk best veel over Suasama. Hij had niet een van de hoogste rangen maar hij had zo zijn informatie bronnen. 'En wie ik zoek en wat mijn missies zijn is niet belangrijk nu.' Niemand mocht weten wie hij zocht. Damn beansprout. Je zorgt voor te veel problemen bij mij. Hij vond zich nogal bekeken door Savadors slang-achtige ogen die alle informatie uit Kanda wilden zuigen. Kanda keek terug met zijn neutrale, dus chagrijnige gezicht. Eigenlijk had hij een mep verwacht vanaf het begin dat hij begon te spreken maar zo te zien hield Savador zich in. Waarschijnlijk omdat hij geschokt was de naam van zijn vrouw te horen. Hoe zou hij reageren als hij het weet van Deshas. Wat zou hij zeggen als hij wist dat zij mij heeft geholpen in de organisatie. Desondanks al die vragen in zijn hoofd kon hij zichzelf nog behouden.



(whaa inspiratieloosheid XD En ik moet nog een andere naam hebben voor Allen Walker want er is al een Allen op SSA...)

Na een tijdje had Savador de deur van zijn kantoor open wat voor Kanda wel een eeuwigheid duurde. Hij kon het niet kwalijk nemen na schokkend nieuws. Savador ging zitten achter z'n bureau met een moeilijk gezicht. Kanda ging zitten in een van de stoelen tegenover Savador. 'Laat ik maar bij het begin beginnen. Ik ben geboren in de organisatie zelf, mijn moeder stierf vlak na de geboorte en ik heb geen idee wie mijn vader is. Nadat ik een jaar of vijf was begon Alma me te trainen tot een moordenaar. Ik wist niet beter, ze zeiden dat het zo hoort, mensen vermoorden. Toen ik 8 jaar werd moest ik mee met een missie, een simpele, om mijn eerst moord te plegen. Koelbloedige moord op onschuldige mensen, dat is wat ik tot mijn 15e deed. Het werd verdacht, al die mensen die smeekten om hunleven. Elke moord werd moeilijker. De organisatie werd een chaos na Deshas' dood. Steeds meer mensen in de organisatie gingen weg of werden een verrader. Ik probeerde ook weg te komen, zo kwam ik in contact met Diva. Zij hielp mij uit de organisatie, waarschijnlijk werd zij toen gezien als verrader. De straf voor verraad is wreed, maar dat had u al gemerkt. Ik vluchtte naar Nova waar ik meester Tiedoll en Mana ontmoette. Meester Tiedoll leerde mij met mensen omgaan en gaf mij deze katana.' Kanda pakte zijn katana weer uit zijn schaduw. 'Na een paar dagen werd hij vermoord en Mana verdween. Mijn missie is om Mana te vinden, dat was Tiedoll's laatste wens. Na een paar jaar zoeken heb ik wat clue's gevonden dat ik hem misschien hier kan tegenkomen. Dus nu weet u het hele verhaal.' Kanda liet een diepe zucht. Dit was voor het eerst dat hij iemand het hele verhaal had verteld, het was een hele opluchting. Na een tijdje naar zijn katana gastaard te hebben stopte hij hem weer terug in zijn schaduw. Wat zou er nu met hem gebeuren?


(Het werd Mana. Maar omdat Mana vreselijk op Noah lijkt laat ik hun eerst ontmoeten voordat ik hem Mana laat vinden :3)

Hij had niet gewenst om opnieuw geconfronteerd te worden met zulke neerslachtige mededelingen. Het enige positieve eraan was dat het wat meer informatie vrijgaf over Diva's dood. Het had niet mogen gebeuren. Het was hen samen gelukt haar familievloek op te heven, zodat ze wel gewoon de dertig jaar had kunnen behalen, met hem oud had kunnen worden. Alsnog had ze de dood gevonden, alwel op een gruwelijke en koelbloedige manier. Hij was er kapot van. Opnieuw meegezogen in het moment van lege somberheid staarde Savador vanachter zijn bureau afwezig naar de desk, Kanda zwijgzaam de gelegenheid gevend om het woord te nemen. 'Laat ik maar bij het begin beginnen,' besloot de jongen zijn verhaal te doen. 'Ik ben geboren in de organisatie zelf, mijn moeder stierf vlak na de geboorte en ik heb geen idee wie mijn vader is. Nadat ik een jaar of vijf was begon Alma me te trainen tot een moordenaar. Ik wist niet beter, ze zeiden dat het zo hoort, mensen vermoorden.' Terwijl Kanda zijn eigen geschiedenis op tafel legde bleef Savador enkel en alleen maar roerloos naar het bureaublad staren. Het was in ieder geval duidelijk dat hij nu wel kon veronderstellen dat Kanda inderdaad van de Suasama afkwam. Hij wist zo geen andere organisaties aan huurmoordenaars van Shadraanse origine. 'Toen ik 8 jaar werd moest ik mee met een missie, een simpele, om mijn eerst moord te plegen. Koelbloedige moord op onschuldige mensen, dat is wat ik tot mijn 15e deed. Het werd verdacht, al die mensen die smeekten om hunleven. Elke moord werd moeilijker. De organisatie werd een chaos na Deshas' dood.' Een grimas trok over zijn bleke gelaat terwijl zijn koude blik langzaam weer omhoog gleed tot hij die van Kanda opnieuw ontmoette. Deshas dood? Hij had het zo niet durven vaststellen, had er worstelend mee omgegaan en het erbij gehouden dat zijn leermeester enkel vermist was. In de vurige hoop dat Deshas op een dag terug zou keren, Alejandro van zijn troon stootte en de man zich opnieuw over hem kon ontfermen. Hem weer kon trainen en kneden zoals hij het zich te gewend had gemaakt om nog orders van vervangende leermeesters op te kunnen volgen. 'Steeds meer mensen in de organisatie gingen weg of werden een verrader. Ik probeerde ook weg te komen, zo kwam ik in contact met Diva. Zij hielp mij uit de organisatie, waarschijnlijk werd zij toen gezien als verrader. De straf voor verraad is wreed, maar dat had u al gemerkt.'
Natuurlijk heb ik dat al gemerkt, dom kind. Hij bleef echter zwijgen en Kanda kil aanstaren. Hij kon zijn frustratie nu niet op de jongen afreageren. Kanda nam het initiatief wat meer los te laten over Diva's leven in de Suasama, en op het delen van voorwaardelijke informatie kon binnenin de organisatie ook een fikse straf staan. Sinds Deshas hem zelf een keer had meegebracht wist hij wel hoe het er ongeveer aan toeging daar. Niet altijd even aangenaam. 'Ik vluchtte naar Nova waar ik meester Tiedoll en Mana ontmoette. Meester Tiedoll leerde mij met mensen omgaan en gaf mij deze katana,' opnieuw pakte Kanda er het grote langwerpige wapen erbij, maar Savador liet hem zijn gang gaan. 'Na een paar dagen werd hij vermoord en Mana verdween. Mijn missie is om Mana te vinden, dat was Tiedoll's laatste wens. Na een paar jaar zoeken heb ik wat clue's gevonden dat ik hem misschien hier kan tegenkomen. Dus nu weet u het hele verhaal.' Kanda stopte zijn katana weer weg en zweeg. De jongen was uitgesproken. Toch bleef Savador hem een hele tijd zwijgzaam en onbeweeglijk aanstaren, alsof hij nog meer verwachtte. Zijn slangachtige imponerende ogen leken die van Kanda te willen doorboren. 'Dus je wilt zeggen dat mijn vrouw door haar eigen metgezellen is vermoord?' viel hij op vervaarlijk zachte toon terug op het punt wat er voor hem het meeste aan toedeed. 'Je wilt constateren dat de Suasama, voortgekomen uit Heer Deshas' leiderschap en die zulke nauwe contacten had met talloze andere welbekende heersers, de dood van mijn vrouw zich verantwoordelijk heeft gemaakt?' Zijn stem verhief zich terwijl Savador langzaam uit zijn stoel overeind kwam. 'Diva is niet vermoord..' Savador zette zijn gebalde vuisten op de desk en boog zijn bovenlichaam in een expressie van dreiging over zijn bureau naar voren. 'Ze is afgemaakt als een beest, rijp voor de slacht, en was het niet voor de Suasama geweest dan was ze nú nog mijn echtgenote, én de moeder van mijn kinderen, én een jonge vrouw die in de bloei van haar leven had gestaan!' In zijn woede liet Savador één van zijn vuisten met een harde dreun op zijn bureau neerkomen. Het was verdomme allemaal door die organisatie gekomen. Diva die er niet kon zijn voor haar eigen kinderen, Diva die hem niet kon vergezellen, Diva die haar eigen leven niet kon leven. Ze werd altijd volledig opgeslokt door de unie, en voor wat? Om er uiteindelijk zelf haar dood te vinden. Had die organisatie niet in de weg gestaan, dan hadden ze nu gelukkig konden zijn.
'Luister,' siste Savador zacht en dreigend terwijl hij langzaam achter zijn bureau vandaan kwam. Met ruisende mantel liep hij recht op Kanda af en cirkelde met een hand op de rugleuning van de gastenstoel om hem heen tot hij vlak achter hem stond. Zo kalm als dat hij een bleke hand op de schouder van de jongen legde, zo ruw trok hij hem aan zijn arm naar zich toe om hem te dwingen hem in de ogen te kijken. 'Merk ik dat je ondanks je vertrek ook nog maar íets met de organisatie te maken heb, dan verzeker ik je dat ik je zal blijven achtervolgen, je slopende angst zal blijven inboezemen, je zielige leven meer dan een hel maak tot ik de kans krijg je ingewanden te besmeuren met pek en veren, jou tot je laatste ademtocht te zien creperen in de goot en je lege lichaam te vullen met je eigen uitwerpselen. Ik tolereer geen verraders.' Zijn zachte gesis was overgegaan in een hees gefluister, dat al de haatdragende synoniemen zowaar met zich meedroeg dat het er van zijn woorden afdroop. Vuile bloedverraders. Nooit gedacht dat hij de Suasama aan de kant van de bedriegelijke insecten op zijn dodenlijst moest zetten.

- Alright :3

Kanda kon merken dat Savador nog heel kwaad is over de dood van Diva. En of hij nog wat met de organisatie te maken had? Nee, dat was niet mogelijk. Kanda wou graag alle connecties met Suasama verbreken. 'Ik wil niets meer met Suasama te maken hebben. Maar als ze me vinden komen ze achter me aan wegens hoogverraad. Ze willen me dood, dat is zeker. Mogen ze zich op deze school komen, zorg ik hoogstpersoonlijk dat ze weten dat ze hier niet welkom zijn.' Kanda moest een beetje vertrouwen winnen. Hij moest en zal op deze school komen, Mana is op deze school. Het bleef stil, geen van de starende mannen zeden meer wat. Savador was zeker hard aan het denken. De stilte werd doorbroken door een diepe zucht van Kanda. 'Ik moet Mana vinden, daarom wil ik op deze school. En ik kan alleen duistere magie beheersen. Ik zou graag ook andere dingen willen leren.' Kanda werd rustig, hij wou Savador ervan overtuigen dat hij niets met Suasama te maken wou hebben en op deze school wou komen. Waar zou die beansprout zitten? Damnit!

Diva's eer en naam liet Savador absoluut niet door het verraderlijke slijk halen door één simpele jongeman, die de groep van vuile honden op eigen wil ontvlucht was, maar de omstandigheden van zijn vrouw wel in geuren en kleuren kon vertellen alsof hijzelf verantwoordelijk geweest was voor haar dood. En hij was persoonlijk bereid het leven van de jongen tot zo'n eruptie van wanhoop en ellende te maken als hij niet de waarheid vertelde dat Kanda zelf de dood als enige verlichtende oplossing zou zien.
'Ik wil niets meer met Suasama te maken hebben. Maar als ze me vinden komen ze achter me aan wegens hoogverraad. Ze willen me dood, dat is zeker. Mogen ze zich op deze school komen, zorg ik hoogstpersoonlijk dat ze weten dat ze hier niet welkom zijn,' werd hem verzekerd, maar Savador liet in een ruw gebaar zijn arm los en wendde zich met een uitdrukking van bittere ironie van hem af om zijn zekere woorden figuurlijk weg te werpen. Het gevoel van ergernis dat zich meester van hem maakte ontplooide zich in een diepe frons tussen zijn wenkbrauwen. 'Kom toch tot de realiteit, jongen,' stootte Savador de zure woorden er op een rap, vicieus tempo uit. Zijn zwaar geïrriteerde blik zocht de jonge onschuld van Kanda weer op. 'Denk je werkelijk dat jij een hele organisatie in je miezerige eentje tegen kunt houden als het lot zich tot ons bekeert?' vroeg hij terwijl hij streng op hem neer bleef staren. Hij liet even een kleine stilte heersen. 'Dwaas.' Met een abrupte draai keerde Savador de jongen de rug weer toe, om vervolgens in een snellere pas dan zijn onstabiele rug lief was terug te lopen richting zijn bureau. Halverwege staakte hij echter zijn handelingen door stokstijf en midden in zijn beweging stil te blijven staan, zijn ene been voor het andere zoals hij ze gezet had in zijn laatste pas. 'Daarbij..' Op de hakken van zijn zwartgelakte herenschoenen draaide de bleke man zich weer naar het ex-lid van de organisatie toe. 'Voel ik geen enkele intentie om je als een soort van lokaas op mijn school te positioneren, een door en door met bloed bedrenkt karkas waar de berispelijke gieren van de Suasama krijsend en uithalend op afstormen - nee, meneer!'
'Ik moet Mana vinden, daarom wil ik op deze school. En ik kan alleen duistere magie beheersen. Ik zou graag ook andere dingen willen leren,' leek Kanda een poging te doen hem over te halen, maar Savador beende in een explosie van furiositeit vluchtig op de jongen af. 'Het enige alwaar jij bij Medusa de gelegenheid krijgt te leren is om te voelen hoe hard de grond van het buitenterrein aanvoelt als ik je persoonlijk mijn school uitsmijt, vuile vrouwenmoordenaar!' Terwijl zijn sissende woorden in een hees gebulder uitmondden greep hij in een uitschietende beweging een handvol haar om Kanda aan zijn donkere lokken uit zijn stoel en naar de deur te forceren. 'Eruit!' Hij gooide met een klap de deur open en smeet Kanda als oud afgedankt vuil zijn kantoor uit. Gejaagd hijgend beende Savador op trillende benen van de gezette inspanning terug naar zijn bureau. Dat joch was een spion, een vuile leugenaar en een oplichter. En zelfs als hij dat niet was zou Kanda heel wat meer aan geldig bewijs voor zijn waarheid moeten hebben dan alleen een verhaal waarvan hij niet eens kon natrekken of het klinkklare feiten waren.

Savador was niet overtuigd door Kanda. Kanda werd vastgegrepen en uit het kantoor gegooid. 'Als ze op een of andere manier erachter komen dat ik hier ben geweest zullen ze zeker hier komen om te achterhalen waar ik naartoe ga. U wilt uw leerlingen toch niet in gevaar brengen? Het enige wat ik hoef te doen is een schaduw portaal te maken.' Zei Kanda. Als het niet makkelijk kan moet ik maar moeilijk doen en vele levens in gevaar brengen. Iets wat ik niet wil maar het is nou eenmaal niet anders... Kanda kwam overeind en begon te lopen. Terug naar het donkere bos om groote schaduwen te zoeken die kunnen dienen als portaal. Weg van hier, weg van deze planeet. Als hij hier niet kon blijven dan moest hij maar gaan. 'Als u mij wilt verpletteren dan doet u dat maar. Zorg dan wel dat geen enkeling van mij af weet.' snauwde Kanda. Wat kon hij ertegen doen? Hij besloot naar buiten te gaan.


(Hmmm ik heb besloten de dingen die hij zegt ook maar dik gedrukt te doen...)

De jongen leek geen enkele tegenstrijd te bieden op het moment van zijn uitbarsting van furiositeit en de letterlijke uitsmijter. Hij wilde niet dat de reine vloeren van zijn school belopen werden door hoogverraders. De enige vrouw die hem dichter genaderd had zonder een bevooroordeeld aspect van angst of haat was dood, en dat was de schuld van de Suasama. Niet de zijne, zoals hij al die bekrompen tijd al gedacht had en daarom in diepe schuld leefde.
'Als ze op een of andere manier erachter komen dat ik hier ben geweest zullen ze zeker hier komen om te achterhalen waar ik naartoe ga,' beaamde Kanda nog. Savador loodste de jongen een stuk verder de gang op, alsof hij bang was dat als hij hem losliet voor de drempel Kanda als een hongerige hond meteen weer tussen het kiertje van de deur zijn kantoor binnenglipte. 'Dan zal ik ze de waarheid vertellen dat ik geen benul heb naar welke godvergeten plaats je naartoe bent gevlucht. Je bent beslist reëel genoeg om het dan ook tegenover me te verzwijgen.' Het betekende dat hij niet meer hoefde te weten van Kanda's omstandigheden dan hij nu al wist. Iets teveel informatie, en hij was een persoon die 'meer wist' en dus ook als doelwit kon worden gezien door de organisatie. En daar voelde hij weinig voor.
'U wilt uw leerlingen toch niet in gevaar brengen? Het enige wat ik hoef te doen is een schaduw portaal te maken.'
'Ik, mijn leerlingen en mijn school hebben niks te maken met jouw persoonlijke probleempjes!' viel Savador uit in een hese snauw. 'Ga je schaduwportaaltje maar maken, jongen - maar buiten het terrein van mijn school, verwijderd uit ieders blikveld en ver weg van iedereen die geen verband heeft met jou of je kwalijke zaken. Los ze allereerst op, en pas dán zal ik me ontfermen over het overwegen van je toelating op mijn school. Tot die tijd zet je hier geen stáp over de drempel!' In een woest gebaar sloeg Savador de lange mantel achter zijn benen voor hij zich weer met bittere indruk op Kanda richtte. 'Is dat duidelijk?' siste hij op een zachte, imponerende toon, die des te meer benadrukt werd door zijn slangachtige ogen die kil en hard in die van Kanda staarden. Hij bleef nog een hele tijd met die dodelijke blik op de jongeman neerstaren, roerloos en geen enkel bezwaar tolererend. Hij stond al bijna op het punt om nog hardere maatregelen te nemen toen de jongen geen antwoord gaf op zijn woorden, maar zich in plaats daarvan omdraaide en wegbeende. 'Als u mij wilt verpletteren dan doet u dat maar. Zorg dan wel dat geen enkeling van mij af weet,' werd hem nog nagesnauwd. Savador keek hem met gemengde gevoelens na, die niet doorschemerden op zijn ijzingwekkend koude gelaat. Zijn smalle lippen trokken zich aan één kant op in een smalende grimas. Hij had immers beweerd Kanda enkel te willen verpletteren, vermorzelen, tot gruzelementen te willen slaan áls hij nog iets met de organisatie te maken had - want verder had hij niets specifiek tegen de hem - en het lag aan de jongeman zelf om het tegendeel te bewijzen. Hoe en op welke manier, dat liet hij liever aan hem zelf over. Kon hij hem direct ook testen.

Kanda keek om met sluwe ogen om naar Savador. 'Dan doe ik dat. Ik zal ervoor zorgen dat iedereen die van mijn bestaan afweet, "vergeet" wie ik ben en dat ik de Suasama verraden heb. Ik zal over een paar maanden terugkeren, dan zijn u en Allan de enige die nog weten van mijn bestaan. Tot ziens meester Savador.' zei hij. Kanda keerde zijn hoofd en zijn lange zwarte haar zwaaide sierlijk mee. Hij liep door de gangen naar buiten. Dankzei zijn superieure geheugen wist hij exact waar hij vandaan kwam. Kanda kwam buiten en liep het donkere bos in. Nu moest hij een grote boom zien te vinden om een schaduw portaal te maken die groot genoeg was om erdoorheen te kunnen. Uiteindelijk vond hij een mooie schaduw, maakte een portaal en ging er doorheen.

Na een paar maanden, zoals afgesproken, kwam Kanda weer terug. Hij liep door het portaal weer het donkere bos in. En nu moet ik op deze school komen. Ik moet Allan vinden! Zou Savador me nog herkennen? Hmm vast niet, iemand zoals ik zou hij niet willen herinneren. Hij liep richting de school en keek nog even naar het immense gebouw. Hij liep richting Savadors kantoor, hij werd weer aangestaard door de meeste leerlingen. Kanda negeerde alles en liep door. Na een wandeling door de lange gangen kwam hij bij Savadors kantoor aan en hij klopte op de deur. Hij opende de grote deur en stak zijn hoofd door de opening. 'Meester Savador, kan ik u even spreken?' Kanda acteerde heel neerbuigend zodat hij werd toegelaten op de school.


(Sorry van de late reactie maar ik moet leren voor mijn tentamens... Dus kan ik niet uitgebreid zitten schrijven over zijn missie. Dat zou me echt veel te lang duren...)