PortalIndexWell, hello. [&LUDWIG] HpD5UwnWell, hello. [&LUDWIG] 2q24v8xLaatste afbeeldingenZoekenRegistrerenInloggen



 

Deel
 

 Well, hello. [&LUDWIG]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Yoshiki
.
.
Yoshiki

Well, hello. [&LUDWIG] UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Freedje
Posts : 101
Well, hello. [&LUDWIG] UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Licht
Klas: 5de klas
Partner: Geen

Well, hello. [&LUDWIG] Empty
BerichtOnderwerp: Well, hello. [&LUDWIG]   Well, hello. [&LUDWIG] Icon_minitimema maa 24 2014, 20:25

Yoshiki beet op zijn onderlip terwijl hij het opgegeven huiswerk voor de volgende week bekeek. Het was een pak en hij wist zeker dat hij tot midden in de nacht er bezig aan zou zijn. Hij moest een lang opstel schrijven van heel veel woorden. Hij had er absoluut geen zin in en wilde het liefst zijn benen gewoon languit op de tafel leggen en weigeren, maar dat was gedrag van zijn vorige school. Hij moest en zou een betere leerling worden. Hij zou meer zijn best doen voor school, zou meer zijn best doen om closer te worden met de andere leerlingen en zou beter zijn best doen om niet bij elke leerling zijn vuist uit te halen. Nee, hij moest het anders aanpakken. Natuurlijk, als een leerling heel vervelend deed, dan kon hij die nog wel even op zijn neus timmeren. Maar was het nu echt de moeite waard om bij elke klein incidentje uit te halen? Hij wist het niet. Hij wist niet of hij die gewoonte kon afleren. Hij was gewoon iemand die niet veel dingen pikte. Hij was iemand die schuw was tegenover anderen, juist omdat de vooroordelen hem de keel uit begonnen te hangen. Bovendien was zijn vorige school ook niet zo geweldig. Het meisje dat hij daar leuk had gevonden had hem hard genoeg afgewezen om daar dagen erna nog liefdesverdriet van te hebben. Hij was zijn hoop in een goede vriendschap een beetje verloren, maar hij kon altijd proberen toch, niet? Hij klapte zijn boeken dicht, stond op en maakte zijn tocht uit het klaslokaal. Zijn blik bleef hangen bij een paar klasgenoten en twee kliekjes die daar stonden, maar hij vond de moed niet om op ze af te lopen. De leerkracht had gek genoeg niks gemeens tegen hem gezegd, had alleen maar even zwijgzaam naar hem geknikt en was toen verder gegaan met wat hij bezig was. Hij had hem geen slechte blik gegeven, had hem geen opmerking gegeven en was niet bij zijn tafeltje blijven staan om hem te inspecteren. Yoshiki was aangenaam verrast geweest, waardoor zijn goede voornemens om beter zijn best te doen op school aangewakkerd werden. Maar vrienden zoeken? Nee, dat was voor hem nog een klein stapje te ver. Natuurlijk zou hij zijn best wel doen op dat vlak, maar hij moest gewoon aan zichzelf toegeven dat het niet makkelijk voor hem was.

Yoshiki haalde opgelucht adem toen hij uit het benauwde klaslokaal was. Ook al was de leerkracht aangenaam, hij vond het nog steeds moeilijk om met al die leerlingen opgescheept te zitten. Steeds als iemand giechelde had hij het gevoel dat het over hem ging. Hij durfde zelfs niet naar de meisjes te kijken. Op zijn vorige school begonnen ze dan altijd gekke kreetjes te slaken, elkaar op de schouder te kloppen en naar hem te wijzen. Nee, dat moest hij nu niet hebben. Met gebogen hoofd liep hij snel door de gangen. Hij zou naar de grote zaal gaan om alvast aan zijn huiswerk te beginnen. Hopelijk was het er niet al te rumoerig en zou hij zich goed kunnen concentreren, maar dat zou vast wel lukken. Het zou nog wel even duren tot het avondmaal zou beginnen, hij had dus alle tijd. En als het te rumoerig werd on hij nog altijd naar zijn kamer gaan. Nou ja, beter gezegd naar zijn zaal. Hij zuchtte even en ging de trappen af, waarna hij naar links ging en daarna de juiste richting op ging naar de grote zaal. Hij klemde zijn huiswerk onder zijn armen toen hij een paar meisjes passeerde en hield zijn adem in. Geen opmerking. Geen belediging. Geen gegiechel, schouderklopjes of wijzen. Hij blies zijn adem weer uit waardoor zijn haar een beetje naar boven wapperde. Deze viel direct daarna weer goed. Yoshiki kwam uit in de grote zaal en schoof meteen ver weg in het hoekje. Hij legde zijn boeken neer en begon daarna ijverig aan zijn huiswerk. Hij moest en zou een goede indruk maken. Deze keer zou hij zich niet laten schorsen!
Terug naar boven Ga naar beneden
iiiiiiiiiiiiii
.
.
avatar

Well, hello. [&LUDWIG] UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : i
Posts : 370
Points : 5
Well, hello. [&LUDWIG] UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

Well, hello. [&LUDWIG] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Well, hello. [&LUDWIG]   Well, hello. [&LUDWIG] Icon_minitimeza maa 29 2014, 23:33


Just give me a reason
to get my heart beating
Lateeee sorry
Een onschuldige grijns hangt rondom Ludwig’s lippen terwijl hij als een adder het gangenstelsel door glibbert. Eindelijk was de langdradige saaie dag voorbij. Eindelijk kreeg hij de kans om op zijn luie derriere plaats te nemen en de komende tijd niet meer op te staan. Huiswerk? Psh, dat kan morgenvroeg voor de les ook nog wel even snel snel gemaakt worden. De leraren van tegenwoordig mogen blij zijn als leerlingen er überhaupt naar kijken, aldus Ludwig. Maar genoeg gedacht over saaie warme dagen op school, huiswerk en half slapend de les doorbrengen, de schooldag is om en de komende zes uur zullen gevuld worden met alles wat níet te maken heeft met school. En dat is best wel onmogelijk als je binnen een school woont maar er zijn altijd wegen die naar Rome leiden. Of in dit geval naar ontspanning.

Met Ludwig’s hoofd in de wolken en nauwelijks meer het besef dat er andere mensen door de gang lopen is het onvermijdelijk dat hij tegen een ander persoon botst. Een jongen van stevig formaat stuitert middels zijn buik tegen Ludwig aan. Of andersom; whatever details. De jongen moet een aantal passen achteruit zetten om zijn evenwicht te bewaren, maar zelfs nu hij recht staat lijkt het alsof de jongen voorover gaat kieperen. Hoe zou het voelen om met zoveel extra gewicht te moeten rond banjeren? Vraagt Ludwig zich innerlijk af, onvoldoende moed of stommigheid om de vraag hard op te stellen. De jongen staart Ludwig met kleine glimmende oogjes aan, zijn wenkbrauwen in een scherpe diagonale lijn naar beneden getrokken. O-oh. De jongen buldert een aantal beledigende woorden in de richting van Ludwig, die een pas achteruit zet om het enorme kabaal een beetje uit de weg te gaan. Ludwig knikt een aantal keren en buigt verontschuldigend maar op een halfhartige manier voor de jongen. De jongen zet zijn korte armen in zijn zij en staart met een tevreden expressie op Ludwig neer. Typisch. Achja als Ludwig jegens zo’n simpele wijze een gevecht uit de weg kan gaan, is dat een wonder. De bolle shadraan hobbelt om Ludwig heen en vervolgt zijn weg luidvoets door de gangen. Ludwig komt zuchtend met zijn bovenlichaam overeind inmiddels een grimmige expressie op zijn gezicht. Je zou zeggen dat je zou wennen aan alle buigingen die je moet maken om de vrede te bewaren tussen jezelf en anderen maar praktijk blijkt anders. Minstens twee keer per dag wordt Ludwig gedwongen om zichzelf te verontschuldigen uit angst voor zijn daden, voor zijn gevangenissen van dromen. Zolang er maar nimmer bloed aan zijn handen kleeft.. daar heeft Ludwig vrijwel alles voor over.

Zijn eerder goede stemming gedrukt baant hij zich een weg door de mensenmassa richting de grote zaal waar hij hoopte een snack te vinden voor hij zichzelf zou opsluiten op zijn kamer, waar hij zijn verse gemaakte wonden kon likken. Tegen de tijd dat Ludwig met succes alle mensen in de gangen ontweken heeft, staat een ader in zijn hals op springen. Ludwig wrijft door zijn – dringend kapper nodige – haren, en blaast de losse haartjes uit zijn gezicht. Al deze jaren loopt hij al rond op deze school en nog steeds heeft hij geen vrienden waarmee hij na schoolse activiteiten kan verrichten. Integendeel, hij lijkt in status te zijn gezakt door al zijn domme acties sinds zijn inschrijving op Star Academy. Waar hij eerder ‘grootse’ vrienden had, had hij nu ‘grootse’ vijanden, waardoor hij het nu moest doen met de semi-bekenden die nu voor hem als vrienden waren. Het gekke is dat zijn ‘ridder op het witte paard’ acties nog nooit iets positiefs hebben opgeleverd en de voordelen zo ook nog nooit tegen de nadelen hebben opgewogen. Maar wat wil je, zichzelf bemoeien met zaken waar hij niets mee te maken heeft zit nu eenmaal in de aard van het beestje. Hoofdstuk gesloten. Inmiddels weer in een meer positief gestemde bui loopt hij de houten deuren door, het zachte geroezemoes met open armen verwelkomend. Middels het geroezemoes kan hij heel gemakkelijk onopgemerkt de grote zaal binnendringen en in een rechte lijn richting de snacks lopen. Althans dat was het plan.

Halverwege de uitvoering van zijn ‘geniale’ plan wordt hij tegen gehouden door een groepje meisjes die hem bij zijn voornaam aanspreken. Een van de meisjes herkent hij maar de anderen zijn nieuwe gezichten voor hem, wat in alle eerlijkheid geen grote verassing is. Het bekende meisje begroet hem middels een plié waarop ze giechelt en vluchtig om hem heen dribbelt. De meisjes die om haar heen stonden slaan Ludwig kort gade voor ze achter hun vriendin aanhobbelen. ’’Gezellig.. je weer te zien.’’ mompelt Ludwig voor zich uit, kort over zijn schouder kijkend. Meisjes, wezens die hij waarschijnlijk nooit zal leren begrijpen, en ook een van de wezens die hij wellicht niet eens wilt begrijpen. Zonder poes of pas vervolgt hij zijn weg naar de snackcorner waar hij een pakje pittige noodles pakt. In een paar simpele handelingen heeft hij de noodels en bijbehorende kruiden in een bakje gedaan en staat het water al te koken. Zonder brandwonden schud hij het kokende water in het bakje noodels, wat per direct een heerlijke geur verspreid die Ludwig doet watertanden. Met een hongerige glimlach loopt hij uiterst voorzichtig met het bakje noodels tussen de toppen van zijn vingers naar een plekje achterin.

Zonder al te veel te morsen neemt hij plaats naast een jongen omsingelt door boeken. Ludwig gunt hem een korte blik voor hij zijn eetstokjes uit elkaar trekt en begint met de warme brei naar binnen te werken, onder het gezelschap van geslurp natuurlijk. Halverwege zijn slurppartij kijkt hij over de schouder van de jongen mee naar zijn schrift waarna hij de kom noodels neerzet. Hij zou zichzelf beter onder controle moeten kunnen houden na al zijn aanvaringen met mensen elke dag maar.. blijkbaar is Ludwig niet in staat dit voor elkaar te krijgen omdat hij al gauw een vinger op de jongen zijn schrift heeft gedrukt. ’’Die is fout.’’ zegt hij simpel maar met een glimlach. ’’Orion is niet verbonden met deze sterren maar met déze.’’ zegt Ludwig terwijl hij met zijn vingers over een van de plaatjes in zijn boek schuift. Ludwig schuift ietsje dichter naar de jongen toe en kijk kot over de rest van zijn werk heen, voor hij goedkeurend knikt. ’’Je bent niet slecht in dit..’’ concludeert hij vervolgens grijnzend. Kort daarna bewolkt Ludwig’s gezicht. ’’Maar.. is dit nu echt wat je met je vrije tijd wilt doen na school?’’ vraagt hij de jongen naast zich ongegeneerd. Ludwig is oprecht geïnteresseerd, aangezien hij mensen die veel studeren nooit echt begrepen heeft. ’’Niet .. dat daar iets mis mee is natuurlijk.’’ voegt hij er vluchtig aan toe, zichzelf vervolgens afvragend waar hij nu weer zijn neus ingestoken heeft.

OOC: het is bad. I hate it. I'm sorry. Ik zal het bij de volgende post met je goed maken xD Dat einde.. gosh; talkin about desperate. Njaa ^^
THANKS!
Terug naar boven Ga naar beneden
Yoshiki
.
.
Yoshiki

Well, hello. [&LUDWIG] UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Freedje
Posts : 101
Well, hello. [&LUDWIG] UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Licht
Klas: 5de klas
Partner: Geen

Well, hello. [&LUDWIG] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Well, hello. [&LUDWIG]   Well, hello. [&LUDWIG] Icon_minitimezo maa 30 2014, 15:19

Zo ijverig als hij bezig was had de jongen niet in de gaten dat er inmiddels iemand vlakbij hem was komen zitten. Natuurlijk hoorde hij het geslurp wel, maar hij was er niet zo gefocust op. Hij kauwde op de achterkant van zijn pen terwijl hij naar zijn schrift keek. Met welke sterren zou Orion nu verbonden zijn? Hij keek naar links en rechts, waar de sterren netjes getekend stonden. Hij besloot uiteindelijk om maar gewoon een streep naar de linkerkant te trekken. Hij gebruikte hier voor wel een liniaal omdat zonder liniaal zowat heel zijn blad doorstreept zou zijn, hem kennende. Iets netjes onderlijnen zonder zijn liniaal was iets wat hij absoluut niet zelf kon. Hij had Orion net met de sterren verbonden toen hij zich bijna dood schrok. Een vinger bevond zich op zijn schrikt. Hij hoorde daarna een stem zeggen dat hij Orion verkeerd verbonden had, waarna hij de sterren aangewezen kreeg waarmee Orion wél verbonden was. Yoshiki keek even goed naar het plaatje en voelde toen zijn wangen rood worden. Dat waren inderdaad de sterren die hij moest hebben. Hoe kon hij die fout nu gemaakt hebben! Nou ja, hopelijk was de rest dat wel goed. Hij had gelukkig een wisser bij zich en wiste het eerste lijntje uit, waarna hij zijn fout verbeterde. Hij hoorde tot zijn verbazing dat hij er niet slecht in was en besloot dat het tijd was om te kijken wie er tegen hem sprak. Hij draaide zijn hoofd en zag een jongen die zich over zijn schrift gebogen had. De jongen kon zijn handschrift gelukkig wel lezen en Yoshiki was zo vrij om hem de rest te laten nakijken. Hij zou een beetje hulp wel kunnen gebruiken, zo zou hij immers ook geen strafpunten krijgen. 'Bedankt, man,' zei hij vervolgens dankbaar tegen de jongen terwijl er hoop op kwam in hem. De jongen leek iemand te zijn die best vriendelijk was. Of ja, hij deed in elk geval niet gemeen tegen Yoshiki. Hij hielp hem zelfs! 'Ach, ik doe wat ik kan om het goed te doen,' zei hij als antwoord op dat hij er niet slecht in was. Hij zei het zo nonchalant mogelijk om vooral niet wanhopig over te komen. Hij keek met zijn grijze ogen naar de jongen en hoorde de vraag, waarna een kleine glimlach zich rond zijn lippen verspreidde en hij zich voorbereidde om te antwoorden.

Het was moeilijk om een antwoord te formuleren en tegelijkertijd als de dood te zijn dat je iets verkeerds ging zeggen waardoor je je enige kans op vriendschap helemaal verprutste. Hij wilde niet dat hij de jongen zou afschrikken of per ongeluk iets zou zeggen wat er uiteindelijk voor zou zorgen dat hij hier weer alleen zat of dat het weer op een gevecht uitdraaide. De jongen leek oprechte interesse te hebben en dat leek Yoshiki's keuze om zijn vraag te beantwoorden toch wel te beïnvloeden. Hij dacht na. Hij wilde niet meteen zijn hele verleden aan de jongen voorleggen. 'Nou,' begon hij aarzelend. 'Het is niet echt dat ik het graag wil...' Hij twijfelde weer heel even. 'Het is meer dat ik dingen graag zo snel mogelijk wil af hebben zodat ik daarna nog tijd genoeg over heb om iets leukers te doen, snap je?' Hij was opgelucht met het antwoord dat hij geformuleerd had op de vraag. Soms leek een vraag beantwoorden, een gewone vraag waar geen punten op stond, wel een examen voor hem te zijn. Hij moest echt stoppen met dat opgefokte gedoe. Gelukkig had de jongen daar nog niks van gemerkt. Of zo leek het dan toch. Hij besloot dat het tijd werd om zichzelf voor te stellen, anders zouden ze misschien op dit onderwerp blijven hangen en dadelijk vertelde hij veel te veel. Het was nu ook weer niet de bedoeling dat hij hier zowat heel zijn geschiedenis aan de jongen ging voorleggen. Jongens waren nu eenmaal wat terughoudender dan meisjes op het vlak van gevoelens uiten, vooral bij Yoshiki was dit dan zo. 'Ik ben trouwens Yoshiki,' zei hij, twijfelend of hij zijn achternaam wel moet vermelden of niet. Ach, waarom zou hij? De jongen voor hem was geen leerkracht of zo. Zijn achternaam zou niet van zijn voor de jongen. Hij zou het alleen maar vertellen als de jongen het echt graag wilde weten. Hij draaide zijn hoofd opzij en zag opeens de kom noedels. 'Ah, dus daar kwam dat geslurp vandaan,' zei hij vervolgens, waarna hij de jongen met een lichte glimlach aankeek ten teken dat hij dat vooral niet als een belediging of een verwijt moest opvatten. Hij besloot dat hij nu wel genoeg gezegd had en zou wachten wat de jongen tegen hem zou zeggen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud



Well, hello. [&LUDWIG] UTL8oxA PROFILE
Well, hello. [&LUDWIG] UTL8oxA MAGICIAN

Well, hello. [&LUDWIG] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Well, hello. [&LUDWIG]   Well, hello. [&LUDWIG] Icon_minitime

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Well, hello. [&LUDWIG]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Ludwig Will Kresnik
» Don't stop believin' ||Ludwig
» + the emperor's new clothes [ludwig]
» The return of Nightstalker --[Ludwig]
» The sweet Melody of Anger ║ Ludwig

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: The Great Hall-