PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 losing the mind

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Lightning
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Noelani
Posts : 4389
Points : 10
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire|Darkness
Klas: Master Savador
Partner: I know everything happens for a reason, but sometimes i wish i knew what that reason was...

BerichtOnderwerp: losing the mind   za aug 20 2016, 15:30

Het was nu al bijna een maand geleden dat Light slecht geslapen had. Deze week... was het er weer. Heel de tijd in haar bed rond draaien uit frustratie dat ze niet in slaap kon vallen. Om dan zo midden in de nacht helemaal vernesteld te liggen met haar deken. Het duurde dan ook een goeie 5 min om haarzelf uit haar deken weten te krijgen, al viel ze zo uit haar bed. Gefrustreerd zuchtte ze. "hmpf, moet mij weer overkomen" bromde ze mopperig terwijl ze zichzelf van op de grond raapte. Lightning begreep niet waarom ze weer slecht kon slapen...Geeuwend stond ze voor haar spiegel. Ging met haar gezicht dichter bij de spiegel en keek toe hoe haar rechter blauw oog voor enkele seconden rood leek te flikkeren. Het was alsinds niks nieuws meer. De laatste tijd gebeurde het vaker. Ze wist dat het binnenkort rood zou blijven. Dat kwam er van om een deal te sluiten met duvessa. Misschien dat ze dan zou moeten kijken om contactlenzen te dragen... Of ze liet het zo.. Ze was er nog niet aan uit. Het is niet om mensen zo te kunnen bedriegen. Wat mensen over haar oog zou denken kon haar niks schelen. Het was voor haarzelf...

Na nog 5 lange minuten naar haar ogen gestaard te hebben draaide ze weg van de spiegel. Daarvoor in de plaats deed ze haar trainingskledij aan. De enige remedie voor haar om in slaap te kunnen vallen, is zichzelf uitputten. Op naar de gym dus en daar wat energie kwijt vechten. Haar staart stak ze in een paardenstaart en glipte de gang op. Terwijl ze de gangen doorliep hield ze goed haar omgeving in de gaten. Ze wou niet gesnapt worden door een leerkracht. Dat had ze nu niet nodig. Daarnaast ging Lightning het toch zo weer opnieuw doen, als ze weer naar haar kamer werd gestuurd. Opgelucht slaakte ze een zucht wanneer ze eindelijk door de deur van de gym heen kwam. Achter gecontroleerd te hebben dat hij dicht was, zodat er niemand kon binnenkijken ging ze naar de voorraad kast en haalde er een lange boksbal uit. Die sleurde ze naar het midden van de zaal. Dan zette ze daarnaast een stoel. Ze kroop erop met de ijzeren ketting van de boksbal in haar handen en begon op de tippen van haar voeten te staan om zo aan de haak te geraken dat de boksbal omhoog zou houden.

Lightning slaakte opgelucht een diep zucht wanneer ze het er eindelijk aankreeg. "Jasses, waarom hangen ze dat ook zo hoog. er leven hier geen reuzen" mopperde ze tegen zichzelf. Behendig sprong ze van de stoel om die vlug aan de kant te zetten. Wanneer ze voor de boksbal stond zette ze zich in de juiste positie. Haar goeie been vanachter en de minder goeie van voor. Hetzelfde met haar beide handen al hing ze die losjes voor haar gezicht, om die zo te beschermen. Heel even leek er niks te gebeuren, tot ze de rechter hand in enkele seconden snel naar achteren trok en in een hoge snelheid tegen de boksbal liet aankomen. Zonder te stoppen ramde ze haar vuisten om de beurt tegen de bal. Light had geen zin gehad om haar veiligheidshandschoenen aan te doen, dus de kans was groot wanneer ze gedaan was haar knokkels open zouden liggen. Voor nu gaf ze geen care en liet hield haar hoge snelheid zo lang mogelijk vol.

(You know who zeplight XD)

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
iiiiiiiiii
-
-


PROFILERecruit
Real Name : i
Posts : 89
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: losing the mind   za aug 20 2016, 23:20

◥◤Gefrustreerd ploft Zephyn neer op zijn bed, een diepe zucht slakend. Enkele seconden verroert hij geen vin, zijn gedachten tuimelend over wat er die dag gebeurd was. Saai, vermoeiend, vervelend, nutteloos; zijn de woorden die Zephyn toewijst aan zijn dag. Hij had niemand ontmoet van ook maar ietwat interessante waarde. Ze waren allemaal niet waardig, miezerige termieten, die als luizen van anderen hun welzijn af leven; bloedzuigers. Zephyn laat zich languit op zijn smalle, ietwat krakende, bed vallen zijn handen achter zijn hoofd vouwend in het proces. Zijn blauw-ambere ogen sluit hij voor de buitenwereld, terug denkend aan zijn vorige patiënt. Zij, was een fragiel meisje, een lammetje onschuldig en puur. Hij, was een leeuw met een indrukwekkend voorkomen, glanzende vacht die zijn bebloede kleuren wisten te verschuilen. Het lammetje puur wit als licht kwam in de omhelzing van de leeuw, na geblazen, gespind en gekroeld te hebben viel het arme lammetje als een ons vlees voor de leeuw. Etenstijd.

Een sadistische grijns heeft inmiddels Zephyn's gezicht gekleurd, hij had van haar genoten, ieder moment. Hun 'onderonsjes' waren echter niet van lange duur bedenkt Zephyn, zijn ogen uit irritatie openend. Ouders... Had ze zich nu gewoon aan zijn regels gehouden dan was er niets aan de hand geweest, maar zij had zijn regels verbroken. En daarmee had Zephyn met 3-0 alsnog van haar verloren; game over. Speeltjes die moeilijk zijn om te gebruiken zijn niet leuk. Hij wilde een gebruiksvriendelijk speeltje. De grijns siert zijn lippen weer wanneer zijn, verschrikkelijk irritante, kamergenoot komt binnen gelopen. Binnen een halve seconden veranderd de grijns naar een vriendelijke, charmante glimlach. Hij knikt naar het joch en kijkt hem 'nieuwsgierig' aan. ,,Hoe was je dag?'' vraagt Zephyn. Het kon hem geen worst schelen. Het leven van zijn kamergenoot paste goed bij zijn uiterlijk; saai, simpel en lelijk. Zephyn's glimlach vervaagt geen moment terwijl zijn blauw-ambere ogen het figuur volgen. Een hint van verveling zou zichtbaar kunnen zijn voor de kenner, maar uit ervaring weet Zephyn dat de jongen nog niet eens een appel van een peer zou kunnen onderscheiden, laat staan gezichtsexpressies. Geen nood om extra moeite te steken in zijn acteer werk.

De rest van de avond vliegt voorbij dankzij 'plezierige' 'interessante' gesprekjes die Zephyn met zijn kamergenoot voert. Zo was Zephyn er die avond achter gekomen dat de ander van een rijke familie kwam en dat hij eindelijk zijn eigen aantrekking jegens een meisje, Mary, had erkent. Hoera.Tegen een uur of elf heeft Zephyn genoeg van zijn gelul met de dorpsidioot en knipt hij zijn nachtlampje uit. ,Slaap lekker' zegt Zephyn sober tegen zijn 'vriend'. , Zephyn? Slaap je al?' Hoort hij echter een dikke minuut later. Zephyn rolt met zijn ogen, onzichtbaar voor de ander, en antwoord met een slaperige , Ja.' De ander grinnikt. Typisch, dit soort droge humor past perfect bij hem, het niveau is blijkbaar laag genoeg. 'Ik ben blij dat ik je ontmoet heb, ik heb nooit echt veel vrienden gehad.' Zephyn luistert in stilte toe. Wat een wijf. 'Ik ben je... dankbaar, thanks man.' en met dat hoort Zephyn dat hij zich omdraait. Zephyn kan de blos op zijn kamergenoot zijn wangen haast voorstellen. Wat een gezwijmel. 'Geen probleem. Je kan altijd op me rekenen. Het gevoel is wederzijds.' zegt Zephyn op zijn beste 'lammetjes'.

Rond een uur of 1 wordt Zephyn wakker, stilletjes knipperend met zijn ogen in het donker. Één blik naar rechts vertelt hem dat zijn zwijmelende kamergenoot intussen ligt te snurken. Na hem een blik des duivels gegeven te hebben glibbert hij zijn bed uit. Na een paar handen door zijn haren te hebben gehaald gooit hij zijn shirt uit, deze verwisselend voor een zwarte blouse. Zephyn grist een donkere jeans uit zijn kast en trekt die over zijn zwarte boxers heen, om vervolgens een joggingsbroek en een bordeaux rood shirt te pakken. Niets beters dan aan zijn conditie werken midden in de nacht, dan hoefde hij tenminste geen toneelstukje te spelen voor die andere schapen. Althans, dat dacht hij...

Wanneer hij bij de gymzaal aankomt ontmoet hem geluid. Een leraar? Zo laat nog? Zep schud zijn hoofd en opent de deur naar de gymzaal op een kiertje. Een lang slank figuur staat daar te slaan tegen een boksbal, een van het vrouwelijke soort. Zephyn's ogen glijden kort over haar heen, zijn lippen in een speelse grijns. Mooi. Zephyn beukt de deur naar de gymzaal met zijn schouder open, zijn hoopje kleren onder zijn arm. Binnen doet Zephyn alsof hij geschrokken is om iemand nog zo laat bezig te zien in de gymzaal. ,En hier dacht ik alleen te kunnen zijn' mompelt Zephyn net hard genoeg zodat de ander het mogelijk kon oppikken. ,Niet dus' zegt hij semi-teleurgesteld. Wát? Voorbeeld leerlingen zoals hemzelf konden ook een 'slechte dag' hebben toch? Dat was realistisch was het niet? Een leerling met een reputatie zoals hemzelf zou tenslotte geen andere reden hebben om midden in de nacht zijn bed uit te gaan.

Zephyn loopt richting de kleedkamers waar hij aan rammelt. ,Op slot.' murmelt hij ontevreden om vervolgens zijn schouders op te halen. Met een zijdelingse blik op het boksende meisje begint hij zijn shirt los te knopen. Beetje bij beetje ontbloot hij meer bovenlichaam tot hij zijn blouse uit gooit en deze verwisselt voor het shirt onder zijn arm. Kort daarna volgt zijn broek die hij uit trapt op de vloer, zijn joggingsbroek over zijn bovenbenen trekkend. Uit zijn broekzak vist hij zijn Mp3 die hij daar hield voor 'noodgevallen' en stopt één oordopje in zijn oor, de kant waarvan zij onmiddellijk zicht op heeft. Zou de tijger naar de leeuw komen? Vraagt hij zichzelf af, terwijl hij in een rustig jog-tempo begint te rennen, een grijns van amusement op zijn lippen zodra hij zijn rug naar haar gekeerd heeft. Net wanneer hij weer in de richting van haar jogged staat zijn gezicht weer neutraal. Zo makkelijk verbreekt hij zijn act niet. Kom dan, poesje poesje poesje~

-- I’m not afraid of dying. I’m afraid I haven’t been alive enough
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lightning
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Noelani
Posts : 4389
Points : 10
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire|Darkness
Klas: Master Savador
Partner: I know everything happens for a reason, but sometimes i wish i knew what that reason was...

BerichtOnderwerp: Re: losing the mind   zo aug 21 2016, 00:26

Haar gedachten lagen overal. Sinds de ontdekking dat Raul terug is... Een jeugdvriend dat dood hoorde te zijn. Hij was dood verklaard, maar hier was hij dan. Terug op school. Zou dat de reden zijn waarom ze niet kon slapen? Het maakte niet uit. De resultaten waren hetzelfde. Ze wist geen houding met haarzelf. Ze had zich zo uit controle gevoeld wanneer ze Raul had geconfronteerd. Achteraf, wanneer ze er meer over haar eigen actie's had weten na te denken had het haar gek gemaakt. Ze leek zo'n onstabiel kind. Lichtjes schudde ze haar hoofd, zo proberend de gedachten uit haar hoofd te krijgen. Gelukkig was ze nu al gekalmeerd. Toch qua houding dat ze aan moest gaan. Haar gedachten blijkbaar niet, dat lieten haar slapeloze nachten maar al te goed merken. Gelukkig dat Lightning had ontdekt hoe ze zichzelf zo vermoeid moest maken dat ze meteen in slaap zou kunnen vallen. Niet met pillen, maar met zware oefeningen. Juist niet tot ze er bij neer zou vallen. Light moet namelijk nog terug in haar kamer weten te geraken.

De gymzaal was volledig stil en leeg. Het zou haar verbaasd hebben moest er iemand geweest zijn. Alhoewel er een heel kleine kans was van wel. Er waren meer dan 100 leerlingen in de school. Een paar zouden wel eens slapeloze nachten hebben. Of slapen juist helemaal niet voor een of andere stomme reden. Haar haren had ze in een paardenstaart gedaan om zo geen plukjes haar voor haar ogen te krijgen. Achter wat gesukkeld te hebben met die boksbal, begon ze eindelijk er tegen te slaan. Haar ogen gefixeerd op hoe het naar achteren gleed bij de kracht dat ze in haar slagen stak. Haar knokkels tintelden al van de impact dat het iedere keer moest opvangen. Het weerhield haar niet om minder kracht te gebruiken. Juist het omgekeerde, het zorgde ervoor dat ze alleen maar harder begon te slaan. De spieren in haar armen leken haast te schreeuwen om constant in spanning te staan en iedere keer de klappen op te vangen. Ook dat weerhield haar er niet van om harder te blijven slaan.

"En hier dacht ik alleen te kunnen zijn" dat zorgde er dan juist wel voor dat ze zou stoppen, het was zelf de reden waarom ze slecht sloeg en haar knokkels op haar rechter hand scheurde. Een lichte his ontsnapte vanuit haar lippen. Met haar linker hand hield ze de andere vast. Haar ogen vernauwde zich tot spleetjes bij de indringer. Ja zo zag ze hem. Als hij had gehoopt dat hij alleen ging zijn dan moest die gast maar weer weg. Lightning ging niet weg gaan, of hij het nu wou of niet. Het was dan misschien niet te zien aan haar houding, maar keek geamuseerd toe hoe hij uiteindelijk zich begon om te kleden in de zaal, without a care... Niet dat ze het erg vond. Hij was geen lelijke gast, dat moest ze eerlijk toegeven. Zo keek ze lichtjes nieuwsgierig toe hoe hij dan met één oortje van z'n mp3 rondjes begon te lopen.

Achter iets besloten te hebben, ging ze naar de rand van de gymzaal. Aan de muur vlak naast de deur hing er een EHBO kistje. Die opende ze en haalde er verband uit. Met het verband in haar handen wachtte hij tot de gast langs haar passeren om dan maar mee te gaan lopen. Tijdens het lopen deed ze het verband rond haar nogal bebloede knokkels en begon deed er dan een knoop in. Achter dat ze zeker was dat het niet los ging komen nam ze zijn ander oortje en stak het in haar eigen oor. "Je bent me wel iets te goed, aangezien je de reden bent voor mijn hand" sprak ze beschuldigend al speelde er een grijns op haar lippen. "Als je had gehoopt alleen te zijn, waarom blijf je dan toch hier" vroeg ze grinnikend. Opzich vond Light de gezelschap niet erg. Het was altijd veel aangenamer als je met twee bent dan alleen. Al zou Light ook daar geen problemen mee gehad hebben. "Ik ben Lightning by the way" stelde ze zich maar voor. "Ik zou je een hand geven... maar wel ja..." verzuchtte ze om haar gewonde hand. niet dat het haar hinderde, ze had al veel zwaardere wondes gehad.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: losing the mind   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

losing the mind

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Gymnasium-