PortalIndexSortof Birthday~ HpD5UwnSortof Birthday~ 2q24v8xLaatste afbeeldingenZoekenRegistrerenInloggen



 

Deel
 

 Sortof Birthday~

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Wren
.
.
Wren

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Jussels
Posts : 4109
Points : 5
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: PuffoonxRazen - AirxFire
Klas: Master Savador - 6th
Partner: ~We Fell in Love, but the Love kept Running Out; We Follow Roads but the Roads All Endღ

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimezo feb 19 2012, 12:10

Een paar dagen geleden was ze verjaard, wauw, wat bijzonder. Haar ouders hadden een kaartje gestuurd en een cadeau en verder had ze er niets aan gedaan. Waarom zou ze ook? Het was niet haar stijl om bedolven te worden onder mensen die je feliciteerden en trouwens, wat moest ze ermee? Lachen naar mensen die je de meest walgelijke cadeaus gaven, dat kon ze niet, dus dan kon ze maar beter niets krijgen. Want ze hoefde geen make-up, geen nieuwe schriften - ze voerde toch niets uit op school - ze hoefde geen speelgoed meer, geen kleding. Geld, dat zou nog kunnen, maar dat vond iedereen blijkbaar een te afgezaagd cadeau en dus kwamen ze met de meest inventieve alternatieven aanzetten. Die had ze ingedeeld in twee categorieën; of spuuglelijk of uitverkoop. Meestal kreeg zij dingen uit de eerste categorie. Nou ja, dat vond zij. Wren was niet gauw tevreden met de dingen die ze kreeg, het leek altijd net of mensen bij je wilden slijmen en vaak kreeg ze niet wat ze wilde, nou, gaf dan niets! Plus dat ze hier toch niet zoveel mensen had die ze op een feest uit wilde nodigen. Ja, die roodharige tweeling misschien en Nina sowieso, maar telkens als ze met Nina was maakte ze er al een feest van. O, natuurlijk, haar beste vriend Master Savador zou ook mogen komen. Netjes stil blijven zitten en haar zoveel mogelijk taarten in zijn gezicht duwen, dat zou ze wel willen. Zo'n cadeau zou nu eens leuk zijn, jammer dat niemand haar dat gaf! Maar dat was het probleem met verjaardagen, wat je ook wilde; het was of te duur of onmogelijk. Of allebei.

In ieder geval, dat betekende niet dat ze niet dol was op haar verjaardag! Alleen ze vierde het feestje liever zelf. Ze had zelfs een slinger opgehangen in haar kamer, zo'n blauw ding dat ook op de kerstboom zou kunnen vanwege de diepe, donkere kleur en het ontbreken van verjaardagstekst. De kaart van haar ouders hing voor deze ene keer aan de muur en het cadeaupapier lag op haar bed met de ingelijste foto die ze gekregen had ernaast. Vader, moeder, kleine Wren. Ja, een nog kleinere Wren dan nu, het kon. Ze wist niet precies waarom ze die foto niet kreeg maar waarschijnlijk snapte haar moeder wel dat ze niet al te happy was met het verlies van haar vader. Nou ja, de foto was leuk en ze had haar haren in ieder geval niet meer in twee van die domme staartjes op de foto, wat haar moeder altijd zo leuk gevonden had. Het hing gewoon los en ze keek met een brede lach de camera in. Ze kon wel lachen, eerlijk! Ze had de moeite nog niet genomen op te ruimen en zat op haar bed, keek naar de foto. Gelukkig was er niemand, dan had ze zich als een gastvrouw moeten gedragen en er echt een feest van moeten maken. Serieus hoor, in je eentje vieren was leuk genoeg. Ze had de radio zachtjes aangezet voor vrolijke achtergrondmuziek; vandaag moest en zou een fleurige dag worden, omdat het haar verjaardag was. Het liefst had ze haar moeder hier uitgenodigd, maar dat zou nogal opvallen en nutteloos zijn. De volgende vakantie zou haar moeder toch wel met een taart klaarstaan om haar dochter te feliciteren, laat of niet. Van taart gesproken, ze had zelfs een halve vlaai hier liggen, had alles uit de kast gehaald om het toch een verjaardag te maken, alles wat zij bij een verjaardag vond horen moest aanwezig zijn. Zo was ze dan ook weer wel. Goed, nu kon ze rustig beginnen met het vieren van haar eigen feestje. 'Gefeliciteerd,' mompelde ze zachtjes tegen zichzelf. Ergens was dit best zielig, niet?

|| L U C A||
Terug naar boven Ga naar beneden
http://img3.lln.crunchyroll.com/i/spire1/f097317a228ab43692ba1c3
Luca
.
.
Luca

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILEPosts : 708
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water en Lucht
Klas: Nvt
Partner: Apparently I don't belong in your precious memory.

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimezo feb 19 2012, 17:31

Huiswerk. Hij moest echt alles inhalen, die paar dagen dat hij er niet was geweest omdat hij ziek was geweest. Verhoging… Het moest hem ook echt weer overkomen. En als hij Wren toen niet tegen was gekomen, dan liep hij nu vast nog steeds met koorts rond. Hij was alweer een paar dagen beter, maar hij had niet echt de tijd gehad om alles alweer in te halen. Al de theorie die hij had gemist, moest alles weer inhalen. Sommige mensen zouden vast zoiets hebben van; ik snap het, dus hoef ik de opgaves er niet meer bij te maken. Hij moest echter alles hebben, iedere opgave moest hij bijzijn. Gewoon omdat hij bang was dat hij iets zou vergeten, of niet zou snappen. En er was toch geen betere manier dan leren, door vragen over de desbetreffende stof te beantwoorden? Dat was het nut van overhoren, of niet soms? Vast wel. Want hij wist zo één twee drie niet waar het anders voor moest dienen.
Agenda, opzoek naar volgende opgaves. Hij fronste zijn wenkbrauwen. Wacht… Hij hield de agenda dichterbij zijn ogen, probeerde te lezen wat er stond. Het was niet dat zijn handschrift onleesbaar was, het was vrij netjes. Voor een jongen dan. Maar hij kon het niet ontcijferen door al het gekras. Welk getal moest het voorstellen, werkelijk? Hij haalde diep adem, slaakte vervolgens een diep zucht; om daarna zijn voorhoofd op zijn boek te leggen. Hij was al moe van al het werken, had zelfs kramp in zijn hand, en dan nu ook dit nog? Waarom moest alles hem altijd zo tegen zitten. Het was allemaal zo vermoeiend gewoon. Wat kon hij nu eigenlijk nog doen? Hij wist het niet.
Hij was eventjes zo blijven zitten, waarna hij gewoon overeind schoot. Er moest iemand anders zijn die het wel goed genoteerd had! Hij raapte zijn spullen bijeen, propte het in zijn tas en wist niet hoe snel hij wel niet weg kon komen. Alleen wist hij niet echt wie hij het kon vragen. Hij had niet echt vrienden, was altijd te druk bezig geweest met studeren enzovoorts. En mensen hadden hem dus gedoopt tot diehard nerd, kortom iemand waarmee ze niet wilden omgaan. Wacht… Er was een hele kleine kans, maar als ze het niet wist zou hij het gewoon aan iemand anders vragen. Maar hij voelde zich wel het meest op zijn gemak bij het meisje, gewoon omdat hij haar wat beter kende. Oké, dan ging hij het gewoon proberen.
Hij wist op welke etage ze zat, dat moest toch wel heel wat zeggen? Nou, eigenlijk had hij het meer gegokt. Want ze had zowel aanleg voor vuur als lucht magie, als hij het zich goed herinnerde. Maar ze was als de dood voor vuur, dat wist hij maar al te goed. Vooral als je terugkeek naar die panieksituatie op het lanceringsplatform. Dus dan moest ze wel op de lucht etage zitten, als je een beetje logisch nadacht. En hij hoefde haar naam enkel maar te zeggen tegen iemand en die wist gelijk waar ze te vinden was, dus zo moeilijk was het niet geweest. Een beetje aarzelend maakte hij de deur open, op een kiertje. Keek naar binnen, maakte hem verder open. ‘Wren, ik had een vr-’ hij kapte zijn zin af, keek nogal verbaasd naar alles, ‘Ik heb het gevoel dat ik je stoor…’ Het moest wel zo zijn, maar de situatie had nogal iets vreemds. En ergens was het ook beangstigend, en dan ook weer zielig. Hij wist eigenlijk niet zo goed wat hij van het beeld moest vinden.

» Derp.
Terug naar boven Ga naar beneden
Wren
.
.
Wren

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Jussels
Posts : 4109
Points : 5
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: PuffoonxRazen - AirxFire
Klas: Master Savador - 6th
Partner: ~We Fell in Love, but the Love kept Running Out; We Follow Roads but the Roads All Endღ

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimezo feb 19 2012, 20:44

Gosh, ze was toch eigenlijk wel.. uitzonderlijk zielig, niet? Een feestje geven maar niemand uitnodigen, teren op de dingen die je voor jezelf gekocht had. Nee, ze was geen goede organisator, gastvrouw of feestvierder. Ze faalde. Maar hey, dat mocht de pret niet drukken! Het bleef een verlaat verjaardagsfeestje en niemand kwam haar kamer in als ze zichzelf erin opgesloten had. De mensen op de Luchtetage hadden wel doorgehad dat ze bijzonder chagrijnig kon worden en dat die mood betekende dat je maar beter uit de buurt kon blijven. Ze was nu eenmaal niet het engeltje van de afdeling. Misschien had ze meer slingers op moeten hangen, nu was de vraag of ze een verjaardagsfeestje hield of te lui was geweest haar kamer op te ruimen na kerst. Wren beet op haar lip en liet zich achterover op haar bed vallen, half op het pakpapier en net naast de ingelijste foto. Keek omhoog naar de vrolijk glitterende slinger. Ergens was ze blij dat ze geen feesthoedjes of van die roltongen-blaasdingen kocht had, dan had ze er helemaal voor lul bijgezeten. Want hoewel ze niet verwachtte dat iemand binnenkwam, je wist het nooit. Vooral bij haar zou het nog wel eens kunnen gebeuren dat de mensen die haar niet mochten haar uit kwamen lachen etcetera etcetera. Of iets anders sadistisch in die richting. Dus hield ze alles maar introvert en zou ze proberen blij te zijn met haar verjaardag.
'Wren?' Oh nee, wie durfde er binnen te dringen? Wie ging er nu met gevaar voor eigen le- 'Luca?' Ze veerde overeind, keek hem verbaasd aan. Wat deed die hier nu weer? Ze wist heel zeker dat ze niet gezegd had dat ze een 'lonely party' ging vieren, dat zou pas zielig zijn. Als je het ging vertellen aan mensen. Ze had wel iets van trots! 'Ik had een vr-' Ook Luca leek nogal verbaasd, en plots schaamde ze zich voor wat ze hier allemaal had hangen, voor het cadeau op haar bed, voor de taart die ze toch niet helemaal op ging eten, voor de eenzame slinger die boven hun hoofden bungelde. Wren keek even weg, om Luca toen weer aan te kijken en zichzelf te verbijten. Iets te snel antwoordde ze. 'Nee, nee, helemaal niet! Ik was alleen maar jarig laatst.. Wat was je vraag?' Voordat iemand naar binnen kon kijken.. Dat wilde ze helemaal niet hebben! Voordat Luca weg kon lopen en haar kamer volledig te kijk zette pakte ze zijn pols en trok hem naar binnen, duwde de deur dicht en probeerde zich af te sluiten voor eventuele stemmen buiten. Ze liet zijn pols snel weer los. 'Ook wat taart?' probeerde ze zichzelf nog te redden. Het ging de goede kant op hoor, eerlijk.
Terug naar boven Ga naar beneden
http://img3.lln.crunchyroll.com/i/spire1/f097317a228ab43692ba1c3
Luca
.
.
Luca

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILEPosts : 708
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water en Lucht
Klas: Nvt
Partner: Apparently I don't belong in your precious memory.

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimema feb 20 2012, 18:36

Het eerste woord wat in hem opkwam toen hij alles achter de deur zag was: vreemd. Het was niet dat hij allerlei marteltuigen enzovoort had verwacht te vinden daar, hoewel hij Wren er wel voor aanzag om zoiets mee te slepen naar haar kamer, maar dit was nou ook weer niet echt normaal. Ergens riep het een vrij triest beeld op. En hij wist eigenlijk niet zo goed wat hij moest zeggen. Als hij er niet naar zou hebben gekeken zou hij vast zijn vraag hebben afgemaakt, om daarna pas te verstijven. Zijn mond viel nog net niet open. Ergens maakte hij zich wel zorgen om haar, want dit was toch vrij… Ziek. Alsof er mentaal een steekje los zat of iets dergelijks.
De manier waarop ze naar hem keek, ergens verbaasd. Nou, als hij haar was geweest had hij waarschijnlijk ook wel zo gekeken. Hij had haar betrapt op het doen van… Iets. Hij was momenteel te onthutst om de linkjes te kunnen leggen wat het precies was, terwijl het zo overduidelijk was. Erg zou het waarschijnlijk niet zijn. Hoewel hij haar er eerst nog voor aan had gezien marteltuigen in haar kamer te hebben, zou hij haar er wel niet voor aanzien om ze te gebruiken op echte levende mensen. Eerder op een of andere knuffeldier. Hij kende haar nu wel lang genoeg om dat wel te weten, ze had hem zelfs geholpen toen hij koorts had. Maar dat was misschien ook wel zo omdat hij haar had gered van de verdrinking.
Jarig? Was ze jarig geweest? Nog voor hij echt de kans kreeg om het goed tot zich te laten bezinken werd hij de kamer in getrokken, hapte één keer geschrokken naar adem. Gelukkig was zijn evenwichtsorgaan weer helemaal hersteld, anders was hij nu weer op de grond gevallen. Ergens voelde het net alsof hij tegen zijn zin vastgehouden werd, vanaf het moment dat die deur dichtging. Vraag. Keek haar enkel aan. ‘Wren,’ was het enige wat hij kon zeggen. Uiteindelijk liet hij zijn tas van zijn schouder op de grond vallen, ging op de rand van het bed zitten. ‘Je bent jarig geweest, maar voelde niet de behoefte om het mij te vertellen?’ Ja, ergens voelde hij zich beledigd. Niemand moest alleen zijn op zijn of haar verjaardag. En toch sloot ze zich zo af.
‘Ik was dolgraag gekomen op je… Feestje. Maar dan moet ik er wel van op de hoogte zijn. En nee dank je, ik hoef niet.’ De enige reden dat hij niet wilde, was dat hij wist hoe het dan zou eindigen. Hij die hyper door de kamer aan het springen was, aan een stuk ratelend over van alles en nog wat. Hij had problemen met suiker, grote hoeveelheden ervan. Hij keek op. ‘Bij deze dan gefeliciteerd, maar ik… Ik heb natuurlijk niets voor je.’ Ergens voelde hij zich alsnog een beetje schuldig. Hij had er niet eens naar gevraagd… Dus ergens was het ook zijn schuld.

» Worst post ever. Sorry ><
Terug naar boven Ga naar beneden
Wren
.
.
Wren

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Jussels
Posts : 4109
Points : 5
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: PuffoonxRazen - AirxFire
Klas: Master Savador - 6th
Partner: ~We Fell in Love, but the Love kept Running Out; We Follow Roads but the Roads All Endღ

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimema feb 20 2012, 20:44

Had er niemand gekeken? Geen gevaar? Geen lachende mensen buiten haar deur? Ze had het echt aan niemand verteld, dat zou gewoonweg te zielig overkomen. En natuurlijk was het Luca weer die haar moest zien. Die haar zo moest zien, op het toppunt van haar triestheid. De momenten van ultieme zwakte, zo kon ze het wel noemen. Want dat was het ook, ze wilde haar verjaardag wel vieren maar durfde gewoonweg niemand uit te nodigen. Ergens bleef ze het idee houden dat ze geen vrienden had, ja, Nina dan, en Luca ook wel maar.. Het was nooit in haar opgekomen dat iemand op haar feestje zou willen komen. Dat iemand überhaupt wilde vieren dat zij een jaar langer bestond en haar er nog cadeautjes voor zou geven ook. Kijk, dat haar ouders dat nu deden, dat was nog niet zo gek, maar dat anderen dat zouden doen, dat was toch vreemd?
Daarom verbaasde het haar ook dat Luca niet begon te lachen of simpelweg aan haar vroeg wat voor zielige vertoning dit nu was, maar dat hij zo beledigd klonk over het feit dat ze hem niet - niemand niet - verteld had dat ze jarig geweest was. Luca ging op de rand van haar bed zitten, zei dat hij dolgraag naar haar feestje had willen komen. Ja, tuurlijk! Alsof iemand dat wilde. Wren sloeg haar armen demonstratief over elkaar en haalde haar schouders op. Ze vierde het wel alleen, ging even goed. 'Het is toch alweer een paar dagen geleden dat ik echt jarig was,' protesteerde ze zwakjes. Meende hij het echt, dat hij had willen komen? 'En het is niet alleen tegen jou, ik heb het aan niemand verteld,' verkondigde ze er nog bij, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ergens vond ze het ook, had er heel lang over nagedacht of ze nu überhaupt wel iemand uit zou nodigen. En uiteindelijk had ze alleen zichzelf binnengelaten, zoals zo vaak.
Waarom keek hij dan toch nog schuldig? Damn, nu ging zij zich ook schuldig voelen! 'Ik nodig je de volgende keer wel uit,' mompelde ze, probeerde eronder uit te komen. Wren plofte naast hem neer op het bed, schoof de foto aan de kant omdat ze er bijna op was gaan zitten. Geen taart dan maar. Ze leek nu echt labiel als ze niet terug zou vallen in haar oude gedragspatroon; arrogant, altijd met een opmerking terug. Dus dat moest ze nu ook doen. Ze moest niet doen alsof ze verbaasd was dat hij wel naar haar feestje had willen komen, dat moest ze gewoon niet laten blijken. Niets meegenomen. Goed. Comeback grapje maken. Nu. Ze lachte naar hem, probeerde zichzelf van haar vrolijkheid te overtuigen. 'Dan moet je me maar een kus geven,' grapte ze, 'als je geen cadeau hebt.' Alsof ze verwacht had dat hij een cadeau zou hebben, ze had hem toch niet uitgenodigd! Soms volgde ze de gedachtestromen van de blonde jongen echt niet, hij speelde het klaar om zich over de meest vreemde dingen schuldig te voelen.
Terug naar boven Ga naar beneden
http://img3.lln.crunchyroll.com/i/spire1/f097317a228ab43692ba1c3
Luca
.
.
Luca

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILEPosts : 708
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water en Lucht
Klas: Nvt
Partner: Apparently I don't belong in your precious memory.

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimewo feb 22 2012, 22:32

Hij had nou ook niet echt veel verjaardagsfeestjes gehad. De Alzheimer van zijn moeder had vrij vroeg ingezet, en daarvoor was ze al ietwat wantrouwig tegenover mensen. Bovendien leek ze altijd een triest iets rond zich te hebben, aura misschien? Het stootte mensen af in ieder geval. Hij had ook niet echt veel vrienden gehad op zijn vorige school. Ondanks het feit dat hij gewoon eruit spatte door zijn kleurrijke kledingstijl, was er voor de rest niet echt veel speciaals aan hem. Hij zei vrij weinig, en was altijd druk bezig met van alles en nog wat. Toen kwam de periode waarin hij eigenlijk alleen nog maar sliep tijdens schooluren. En daardoor waren ze uiteindelijk ook erachter gekomen wat er nou precies voor had gezorgd dat zijn cijfers ineens zo drastisch waren gezakt. Zijn prestaties gewoon te slecht voor woorden waren, belabberd was het gewoon.
Oké, alles aan de situatie werd alleen maar vreemder. Haar protest was zowaar niet echt overtuigend geweest. Normaal zou hij altijd terug hebben gedeinsd door haar werende woorden, gewoon door haar houding en haar intimiderende gedrag. Ondanks dat ze kleiner was liet hij zich alsnog de les door het meisje lezen. Hij was niet echt bang voor haar, maar hij kon gewoon niets ertegen in brengen. Maar nu wel, en hij had er niet eens zoveel problemen mee. ‘Niemand hoort alleen te zijn op zijn of haar verjaardag,’ merkte hij op, ‘Het is je speciale dag. Dat moet je vieren. Gewoon omdat je jezelf er ondanks alles toch weer een jaartje verder doorheen hebt gesleept, daar moet je trots op zijn!’ En hij wenste het gewoon niemand toe om zich zo eenzaam te voelen, zoals hij zich altijd had gevoeld. Die eenzaamheid was vreselijk. Dan was je helemaal alleen op de wereld, en niemand was er om je te troosten. Helemaal… Alleen…
Hij krulde zijn mondhoeken omhoog bij het horen van haar woorden. ‘En ook als je het niet doet, ik kom gewoon,’ glimlachte hij. Hij wist nu welke dag het was, en dat zou hij niet meer vergeten. Het was tenslotte maar de enige verjaardag die hij hoefde te onthouden. Die van zijn moeder probeerde hij eigenlijk meer te vergeten, gewoon omdat alle herinneringen aan haar te pijnlijk bleven. En vrijwel alles herinnerde hem eraan, wat niet echt veel hielp. Hij spotte de foto, maar zei er niets van. Het enige wat hij erover kon zeggen was: hé, daar ben je nog kleiner. Dus ook automatisch schattiger, en vooral met die grote glimlach op haar smoel. Maar als hij dat zou zeggen… Dan zou hij hier nooit meer levend wegkomen.
Wat moesten ze nu eigenlijk doen? Hij mocht niet eten van die taart, want dan zou het misgaan. Opmerkingen maken over die foto zou ook verkeerd uitpakken. En hij had geen cadeautje voor haar… Nee, dit ging niet echt de goede kant op. Hij keek haar zijdelings aan wanneer ze wat zei. Keek vrijwel gelijk weer weg, kon het niet helpen dat zijn wangen gewoon vuurrood werden. Waarom had ze dat moeten zeggen? Het wreef het er alleen nog maar verder in dat hij zoveel gemist had in zijn zestien jaartjes. Hij lag ver achter op iedereen. Uiteindelijk kwam hij haar weer aarzelend onder ogen. ‘Wren, i-ik…’ bracht hij nogal zwakjes uit, ‘Ik… H-Heb nog nooit echt… Gewoon omdat… Ik heb nog nooit iemand… G-Gekust…’ Hij was weer gaan wegkijken vanaf het moment dat hij probeerde meer dan enkel haar naam over zijn lippen te krijgen. Het hele onderwerp trok hem in verlegenheid. Maar dat hadden dingen op dat gebied altijd gedaan. Hij was niet het type dat er gewoon om lachte, nee hij wilde het allemaal niet horen. Gewoon omdat hij er niet tegen kon. ‘Ik zou je dolgraag iets… Willen geven m-maar…’ Oké, stop nou maar. Ze snapt het nu wel.
Terug naar boven Ga naar beneden
Wren
.
.
Wren

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Jussels
Posts : 4109
Points : 5
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: PuffoonxRazen - AirxFire
Klas: Master Savador - 6th
Partner: ~We Fell in Love, but the Love kept Running Out; We Follow Roads but the Roads All Endღ

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimedo feb 23 2012, 11:15

Normaal gezien zou ze hem toegebeten hebben dat hij zich er niet mee moest bemoeien en dat zij haar feestje vierde wanneer zij dat wilde. Dat ze het niet af liet hangen van andere mensen en de tijden waarop die wel of niet kwamen, dat het toch haar verjaardag bleef en dat ze die met zichzelf moest en zou vieren. Ze zou hem een blik toegeworpen hebben die geen tegenspraak duldde en hem de kamer uitgeduwd hebben om chagrijnig op haar bed met spullen tegen de muur te gaan gooien en de slinger in stukjes uiteen rijten. Haar armen over elkaar geslagen en haar gezicht op onweer, achterover laten vallen op het bed en van harte hopen dat er niet nog iemand binnen zou komen. Die zou de taart in zijn of haar gezicht hebben gekregen en ja, er zat veel slagroom op het ding.
Maar het lukte niet. Ze kon het niet voor elkaar krijgen Luca zo aan te kijken na zijn aardige woorden. Hij leek ze nog te menen ook en misschien was dat wel het ergste, de hoofdreden waarom ze hem niet meer hatelijk aan kon kijken. Hij had het verpest, ja, maar ze kon er nu niet boos om worden. Ze was een beetje in de war. Ten eerste waren al haar eerdere intenties afgeblazen en moest ze nu volkomen opnieuw beginnen met het maken van een dagindeling, wist ze niet precies wat ze moest zeggen en zat ze naast Luca op haar bed onder de zielige slinger terwijl de blonde jongen haar vertelde wat verjaardagen zouden moeten zijn.
En ze luisterde naar hem. Misschien was dat nog wel het zieligste van alles, ze luisterde. Ze kapte hem niet af in het midden van een zin om hem uit te lachen, sloeg niet op zijn rug om hem duidelijk te maken dat ze vond dat hij onzin zat uit te kramen. Vandaag sprak ze zichzelf vanaf alle kanten tegen. Dus zweeg ze voorlopig maar, om alles op een rijtje te krijgen. Uiteindelijk kon ze zich wel weer wat bij elkaar krijgen en Luca vertellen dat, als hij geen cadeau had, hij haar maar een zoen moest geven. Hij kende haar toch wel goed genoeg om te weten dat ze graag flauwe grappen maakte? Nou ja.. eigenlijk was ze best vaak bloedserieus, maar wat wilde je dan als iemand een ijsje in je gezicht duwde? Trauma's, trauma's, Luca was niet bepaald de wonderdokter die je er vanaf zou helpen. Gelukkig begon hij ook niet over de foto, dan had ze het ding snel omgedraaid en ergens onder weggeschoven. Ze was daar nog zo klein en ze keek veel te vrolijk. Nou ja, misschien herkende hij haar niet eens op die foto, met wat geluk. Jammer dat Luca niet zo dom was als zijn haar blond.
Na haar opmerking werd hij echt rood. Niet zomaar rood, maar écht compleet rood. Leek die grap niet verwacht te hebben. Wren lachte naar hem, Luca keek weg en was even niet in staat om wat te zeggen tot hij uiteindelijk stotterend en hakkelend wat woorden op wist te hoesten. Ze fronste een beetje, boog wat naar hem toe omdat ze de woorden maar met moeite kon verstaan vanwege zijn gestotter. 'Geez, het was maar een gr- Wat?' Nog nooit iemand gekust? Ze onderdrukte de neiging om hem uit te lachen, vooral omdat hij zo zielig keek. Daarom haalde ze semi-ongeïnteresseerd haar schouders op, keek Luca weer aan. 'Nou en? Ik ook niet.' Die paar woordjes betekenden eigenlijk best veel, het was meer een confession dan gewoon een antwoord. Daarom probeerde ze het zo luchtig te zeggen. Waarschijnlijk had hij een heel ander beeld van haar, zeker na haar met Nina gezien te hebben. Maar toch, zo populair was ze helemaal niet, ze was eerder de persoon die jongens doodsbang van zich wegjaagde dan ze naar zich toe te halen. 'Echt,' bezwoer ze. 'Je bent niet de enige, hoor.'
Terug naar boven Ga naar beneden
http://img3.lln.crunchyroll.com/i/spire1/f097317a228ab43692ba1c3
Luca
.
.
Luca

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILEPosts : 708
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water en Lucht
Klas: Nvt
Partner: Apparently I don't belong in your precious memory.

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimedo feb 23 2012, 15:20

Hij schaamde zich dood. Als Wren er nu niet bij had gezeten had hij zich waarschijnlijk opgerold tot een klein balletje gevuld met schaamte. Ergens had hij getwijfeld of het een grapje was of niet. Maar alsnog, hij was toch al rood door de vraag alleen al; dus waarom zou je het niet erger maken? Hij was ook zo’n genie. Hij wist het er alleen maar erger op te maken voor zichzelf, dat deed hij altijd. Het leek wel een slechte hobby. Nou had hij niet echt hobby’s, op zingen na natuurlijk. Maar dat durfde hij niet echt in het openbaar, of ja… Zodra hij wist dat mensen hem hoorden klapte hij gewoon dicht, kreeg geen enkel geluid meer uit zijn keel. Kon dan enkel nog maar staren met grote ogen, om vervolgens weg te rennen. En nu had hij eigenlijk ook wel zo’n wegren momentje, gewoon omdat hij zich doodschaamde voor zichzelf. Het feit dat hij gewoon… Geen ervaring had met dat soort dingen. O god, nu kwamen al die biologie lessen weer bovendrijven. Als perse hij werd uitgekozen om dingen voor te lezen, en dan ook nog dat hoofdstuk… Dat was echt het gênantste moment uit zijn gehele leven. En natuurlijk moest iedereen hem uitlachen omdat hij, iemand van al veertien destijds, moeite had met het uitspreken van dat soort woorden.
Hij kon het niet maken om zich nu te gaan verstoppen, of weg te rennen. Dat zou al zijn woorden zo ongelofelijk tegenspreken. Eerst gezellig zeggen dat niemand alleen mocht zijn op zijn of haar verjaardag, om er dan vervolgens vandoor te gaan door één simpele opmerking. En hij was waarschijnlijk ook wel sarcastisch geweest, maar dat was pas te laat tot hem doorgedrongen. Zoals dat altijd zo ging. En op het moment kon hij niet echt meer helder nadenken, wist niet eens waarom hij maar zo zielig door bleef hakkelen; want praten kon je het niet echt noemen. Het was gewoon zielig, en ze zou hem vast niet uitlachen enkel uit medelijden. Dat was dan wel weer een plus puntje, maar voor de rest was er nog niet echt iets positiefs geweest aan de situatie. Helemaal niets eraan, het werd alleen maar erger.
Hij keek haar zijdelings aan, kon het niet helpen dat zijn blik gewoon bestond uit pure verbazing. Wacht… Oké, dat kon ook. Hij wist niet echt waarom, maar hij had haar er eigenlijk wel voor aangezien om dit soort dingen allang achter de rug te hebben. Wren kennende, die zou het zeker nog bij een willekeurig persoon doen; gewoon zodat ze het had gedaan en niemand haar erom kon uitlachen. Zou het zelfs doen om te bewijzen dat ze het weldegelijk kon. Of ja, zo zag hij het. Best grappig idee eigenlijk, maar hij wist wel dat zijn ideeën over het meisje soms iets té waren. Maar ja, wat deed je eraan?
‘E-Echt niet?’ was het enige wat hij eigenlijk kon zeggen. Het duurde niet lang of hij slaakte een diepe zucht. ‘Gelukkig,’ zijn stem trilde nog een beetje, eveneens als zijn handen, ‘Dan ben ik niet de enige…’ Ergens voelde het als een grote opluchting dat hij niet de enige was, wist hij in ieder geval dat het helemaal niet zo vreemd was als hij dacht. ‘Maar Wren… Waarom niet?’ Hij had zo zijn redenen om dit nog nooit gedaan te hebben, hij had er simpelweg de tijd niet voor. En hij zou waarschijnlijk een klap krijgen als hij het waagde te proberen bij een meisje. Hij werd altijd die vriend… En dan niet de vriend vriend, maar goede vriend waartegen je kon zeuren. Dat soort vriend: Friendzone vriend. Maar hij kon het gewoon niet helpen dat hij wel van haar had verwacht dit te hebben gedaan, waarom precies… Ja, wist hij veel. Het was gewoon zo, hij kon ook bepaalde verwachtingen hebben van personen.

» Ughe, hopelijk kun je er wat mee. Hij is nogal zinloos D:
Terug naar boven Ga naar beneden
Wren
.
.
Wren

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Jussels
Posts : 4109
Points : 5
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: PuffoonxRazen - AirxFire
Klas: Master Savador - 6th
Partner: ~We Fell in Love, but the Love kept Running Out; We Follow Roads but the Roads All Endღ

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimedo feb 23 2012, 20:57

Hé, net had zij medeleven getoond en nu keek hij haar aan alsof hij echt niet kon geloven dat zij nog nooit met iemand gezoend had. Zoenen van je ouders telden niet, tenminste, dat vond zij. En anders had Luca ook wel kunnen zeggen dat hij al iemand gezoend had. Niet dat ze hem helemaal geloofd had, maar je zag wel vaker dat van die hele brave kinderen ineens helemaal los gingen. Of Luca dat ook zou doen? Ze.. betwijfelde het, om het maar zo te zeggen. Hij was een van de engeltjes die ook echt engeltjes bleven. Zij daarentegen, was zo'n duiveltje dat nooit een engeltje zou worden, hoe hard ze haar best ook deed. Als ze überhaupt haar best al deed.
Maar wacht even. Waar had hij haar dan voor aangezien? Voor iemand die vriendje na vriendje had? Oké, zo kon ze vast wel lijken maar zo was ze niet. Wren was eerder de persoon die mensen iets te gemeen afwees en dan vervolgens de hele wereld tegen zich aankreeg. En dan nog probeerde te winnen. 'Waar zag je me dan voor aan?' mompelde Wren enigszins beledigd, wierp Luca nu een blik toe die wel in de buurt begon te komen van haar normale killer blikken. Echt niet? Nee, joh, wat had ze nu net lopen zeggen. Wren onderdrukte de neiging met haar ogen te rollen. 'Nee, echt niet.' Ze zei het op zo'n manier waarop je kinderen iets verteld wat je al minstens tien keer gezegd hebt. En ja. Twee leek op tien. Gelukkig? Zat hij er echt zo mee? Ze kon het nu niet laten om te lachen. 'Nou, dat komt mooi uit. Dan zullen we het toch moeten doen.' Waarom? Opnieuw haalde het meisje haar schouders op. 'Gewoon nooit iemand tegengekomen,' was haar bondige, weinig verhelderende antwoord. Alsof Luca haar zou begrijpen. En dan alsnog, wilde ze dat hij haar begreep? 'Even terug naar wat ik net zei. Aangezien iedereen ons uit gaat lachen en jij het ook nog niet hebt gedaan.' Mooi, de suggestie was nu toch wel genoeg? Wren schoof wat dichter naar Luca toe. Dit was ergens heel erg verkeerd, maar kijk, ze moest het toch eens gedaan hebben. Kon ze Nina ook eens vertellen dat ze nu eindelijk niet meer zo'n onervaren kind was. Ergens was ze wel de persoon die het zou doen gewoon om het te doen. Zoals ze Savador eerst uitgedaagd had gewoon om een oudere persoon uit te dagen. Nu zat het wel iets dieper dan dat, maar goed. Het viel wel te vergelijken. Ze was hier waarschijnlijk niet goed in. Nou, dan moest ze er maar goed in worden!

LikewhutxD
Terug naar boven Ga naar beneden
http://img3.lln.crunchyroll.com/i/spire1/f097317a228ab43692ba1c3
Luca
.
.
Luca

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILEPosts : 708
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water en Lucht
Klas: Nvt
Partner: Apparently I don't belong in your precious memory.

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimevr feb 24 2012, 16:33

Hij wist eigenlijk niet zo goed waarom, maar hij had toch wel verwachtingen gehad van het meisje. Maar iedereen had altijd verwachtingen van anderen, dus waarom zou hij het dan niet mogen hebben? Bovendien had hij het zelf nooit echt goed door dat hij die verwachtingen maakte in zijn hoofd. Eveneens als vooroordelen hebben over anderen. Ergens had hij ook wel vooroordelen over Wren, maar hij was weer zo’n persoon dat de blind was om dat in te zien. Hij was erg blind wat dat betreft, zag de simpelste dingetjes gewoon niet. Zo was het hem ook niet opgevallen dat ze hem daadwerkelijk normaal behandelde, zelfs enig medeleven toonde. Ze had zelfs toegegeven dat zij in ongeveer hetzelfde schuitje zat als hij, en nog kon hij het niet zien. Gewoon omdat dat altijd al zo was geweest. Misschien kwam het omdat hij het ergens niet wilde zien, omdat het dingen misschien ingewikkelder zou maken. Maar dat was toch geen ramp? De wereld zou er toch niet door vergaan? Maar eeuwige drama’s waren zo vermoeiend en dan gaf je al snel op omdat je er geen zin in had.
Bovendien had hij vanaf dag een zijn plaats al geaccepteerd bij haar. Zij was degene die alles bepaalde, en hij was maar een simpele jongen die haar zou volgen als het moest. Hij zou nooit protesteren, en als hij dit al deed was het gewoon zo zwakjes dat ze het gewoon negeerde. Maar dat protesteren was gewoon omdat hij gewoon een jongen bleef, en het was ergens wel beschamend dat een meisje zo gemakkelijk de baas over je kon spelen. Natuurlijk schaamde hij zich wel voor hun… Relatie, als je het zo kon noemen. De manier waarop ze met elkaar om gingen. En het was te danken aan Wren dat hij nog niet was omgedoopt tot haar slaafje, want waarschijnlijk had ze dat nog niet overwogen. Want er was eigenlijk niet veel voor nodig om dat voor mekaar te krijgen. Voor niemand niet. En hij was al ietwat bang voor haar, hoewel dat angstgevoel wel al begon weg te ebben, maar alsnog. Dat was punt één dat nodig was om iemand je persoonlijke butler te maken.
Hij slikte, wist eigenlijk niet zo goed wat hij op die vraag moest antwoorden. ‘N-Nou, ik… Ik dacht dat je… Dat je wel al wel al zover zou zijn, weet je wel.’ Zijn stem was nog steeds zachtjes, en trilde ergens. Niet te geloven dat hij zo erg in verlegenheid werd getrokken door dit alles. Dat hij er al over praatte met haar, het was vreemd. Maar ergens was hij er wel van overtuigd dat ze het niet door zou vertellen, net zoals die ene keer dat ze bijna was verdronken. Hij had het toen ook niet aan iemand verteld… En zij was op dit gebied precies hetzelfde als hem, dus zou het een beetje dom zijn om het dan toch rond te bazuinen. Want hij kon net zo goed te bal terugkaatsen.
Hij knipperde met zijn ogen. Wacht, plande ze er nou op om… God, ze was echt gek. Hij bleef nog eventjes zitten, maar uiteindelijk stond hij op. Hij moest weglopen, maar het ging niet. Maar ergens, hoe verkeerd het ook was, had ze wel gelijk. Dan was hij er wel gelijk van af. En hoe vaak zou hij de kans nog wel niet krijgen? Niet meer zo vaak waarschijnlijk. En het was niet dat Wren lelijk was of zo, ergens was ze eigenlijk best wel… Mooi. Op haar kleine schattige manier dan. Waarom dacht hij hier eigenlijk over na? Hij draaide zich uiteindelijk een kwartslag, keek naar haar. ‘W-Wren, ik weet niet of i-ik wel… Ik weet niet eens h-hoe of… Of wat…’ Nee hij wist echt niet wat hij moest doen. Natuurlijk wel iets, maar alles wat hij waarschijnlijk zou doen zou lomp zijn. En dat wilde hij niet.
Terug naar boven Ga naar beneden
Wren
.
.
Wren

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Jussels
Posts : 4109
Points : 5
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: PuffoonxRazen - AirxFire
Klas: Master Savador - 6th
Partner: ~We Fell in Love, but the Love kept Running Out; We Follow Roads but the Roads All Endღ

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimema feb 27 2012, 18:43

Nu was er een overduidelijk verschil in kennis hier. Je kan je afvragen hoe ze dit moesten gaan doen. Twee onervaren mensen die niet uitgelachen wilden worden omdat ze geen van beiden nog gezond hadden met wie dan ook. En ja, hoe wilde je dat dan gaan doen? Bij Wren was er niet echt een kortsluiting ontstaan toen ze voor deze kwestie te staan kwam. Hallo! Ze had meer dan genoeg 'ervaring' opgedaan uit films, hoor. Bij iedere fatsoenlijke romantische of happy ending film kwam er aan het einde wel een door dramatische muziek en een zonsondergang begeleide zoen, zelfs in een comedy. Dus als die sukkels het konden, kon zij het ook. Zelfs zij en Luca, hoe sullig hij ook kon zijn. Ook als zij het half uit moest gaan leggen, dan nog. Goed, zoveel van dat soort films had ze nu ook weer niet gezien, ergens rond haar dertiende was ze overgestapt op horror. Na een jaar slechte slaap en paranoia had ze zichzelf zover gekregen om te lachen bij bloed en clichés, om niet meer bang te zijn in willekeurige donkere steegjes met flikkerende lantaarnpalen en vage mensen die tegen muren leunden en vaagjes keken alsof ze je wat aan hadden willen smeren als je een centimeter dichterbij gekomen was. Dus oké misschien was haar kennis aan een update toe. Alsof ze dat toe ging geven aan Luca.
Ze bleef gewoon zitten toen hij opstond, niet al te blij leek met haar voorstel. Ja, sorry hoor, maar het was wel waar. Ze moesten het toch ooit doen? En aan Luca durfde ze het voor te stellen, aangezien hij toch naar haar luisterde, tot op zekere hoogte dan. Luca was gewoon niet immuun voor haar overheersende persoonlijkheid en zij was niet in staat om er iets aan te veranderen. Ze keek hem aan en hield zijn blik een beetje vast, half onbewust, alsof ze zijn gedachten probeerde te peilen. Toch voelde ze zich soort van opgelucht toen hij zich omdraaide en begon te praten. Afwijzingen kon ze niet verdragen, nu ze erover nadacht vooral niet van.. van Luca? Serieus niet? Meende ze dat nou? Waarom niet, vroeg ze zich af, maar ze kon zichzelf geen antwoord geven. Zij had hem trouwens ook niet afgewezen maar juist het voorstel gedaan. Het zou gemeen zijn als hij wegliep. Dan hoefde ze hem nooit meer te zien! Zo kleinzielig was ze dan ook wel weer.
Aww, hij wist niet hoe of wat! Zij wel dan, maar dat was voorlopig nog het awkward geheim. Daarom ging ze verzitten, keek hem aan alsof hij alles al had moeten weten terwijl zij een so-called ingewijde was, een nog lang niet ontgroende pro. Ze had teveel attitude. 'Echt hoor, kijk jij geen films ofzo?' verzuchtte ze. Ze had ergens wel last van de zenuwen, maar ze kon ze goed genoeg onderdrukken om er koel bij te zitten. Alsof ze zaken ging doen. Moest toch niet zo moeilijk zijn? 'Nou,' begon ze dus maar, 'meestal begint de jongen. Denk even terug, je hebt toch vast wel eens zoiets in een film gezien? Dan kan je een pluk haar achter m'n oor doen ofzo, niet teveel nadenken en gewoon doen.' Sprak zichzelf weer eens tegen door te zeggen dat hij terug moest denken maar vooral niet teveel na moest denken. Pro, hoor. Zenuwen kwamen altijd op verkeerde momenten opspelen, beetje jammer. Ze stond op om zichzelf ervan te overtuigen dat ze dit wel kon en liep naar Luca toe. 'Even voor de duidelijkheid,' zei ze, met haar gewone verveelde blik opgezet, 'ik ga de rol van de man niet overnemen.' Ze wenste hem veel succes.
Terug naar boven Ga naar beneden
http://img3.lln.crunchyroll.com/i/spire1/f097317a228ab43692ba1c3
Luca
.
.
Luca

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILEPosts : 708
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water en Lucht
Klas: Nvt
Partner: Apparently I don't belong in your precious memory.

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimedo maa 01 2012, 21:53

Hij kon gewoon niet weglopen. Hij wilde dolgraag, ontsnappen uit de situatie. Maar het ging gewoon niet. Het kwam niet zozeer doordat het Wren was… Nou, misschien wel een beetje. Maar niet door haar dominante commanderende gedrag, nee dat niet. Het zou best gemeen zijn als hij nu gewoon weg zou lopen. En hij had immers wel de leeftijd ervoor, om dingen zoals dat te doen. Hoewel hij nog wel erg achterlag met duizend en één dingen bij leeftijdsgenoten, hij kon het beter maar proberen in te halen. Hield dat dan in dat hij het gewoon moest doen? Hij kon er wel niet over gaan zeuren of dit hun gedrag jegens elkaar zou aanpassen. Ze deden het enkel zodat het klaar was, geen gezeur meer. Kon hij ook trots zeggen dat hij het eens had gedaan, niemand zou hem natuurlijk geloven. En zou hier ook weer bij komen kijken dat hij er niet meer over mocht praten? Dat was ook zo geweest met dat hele verdrink incident. En je kon er nou niet echt trots op zijn om met iemand als hem te hebben gekust, toch? Maar gold dat ook niet andersom; iedereen zou hem voor gek verklaren. Dat hij überhaupt nog met het ‘duivelse’ meisje omging was onbegrijpelijk. Maar het viel eigenlijk wel mee, ze was helemaal niet zo duivels als ze dachten. Mensen verdienden een kans, en Wren was een persoon; een mens. En daarom verdiende ze een kans.
Films? O god, nee. Moest ze nou uitgerekend daar over beginnen? Hij was meer het jongetje geweest dat naar sprookjes keek, en dan met die diertjes zoals Bambi erin. En dat zou hij nog steeds doen. Bovendien had hij niet echt een filmgeschiedenis. Want die films waarin werd gekust… Gezoend… Hij was altijd de persoon die wegkeek, ongemakkelijk begon te lachen en er gewoon ergens door in verlegenheid werd getrokken. Daarom keek hij er niet naar. Leek hij net een of andere gekke fan of zo. Maar hij wist niet precies waarom, maar hij kon er gewoon niet zo goed tegen. Hij ergerde zich er ergens ook altijd aan als hij het mensen in het openbaar zag doen. En dan uitbundig. Dat hoefde hij niet te zien, en er waren vast meer mensen die die mening deelden. Dat ze dat lekker thuis deden of op een plek waar mensen ze niet konden zien. Het was nogal ongepast in zijn ogen.
Hij kon nergens aan terug denken. Dat was het probleem, en juist ook weer de oplossing; aangezien hij tegelijkertijd ook aan niets moest denken. Oké, instructies. Dat had hij nodig. En toch was het beter als hij een voorbeeldje had, hoewel hij dan wel weer zo dom ging doen als eerder omschreven. ‘D-Dat hoeft ook niet,’ wist hij zwakjes uit te brengen. Eventjes nadenken – O nee, wacht dat mocht niet. God, dit alles leek zoveel ingewikkelder dan verwacht! Hoe ging dit hem ooit lukken? Nee, niet dat soort dingen afvragen. Gewoon gedachtes op nul en doen.
‘Gewoon… Ogen dichtdoen en- en…’ Ja, en dan wat? Nou, doe maar gewoon wat. Hij zette nog aarzelend een stapje dichterbij, vond de afstand ergens te groot. Wat zou hij toch eens doen… O ja, die pluk haar achter haar oor. Natuurlijk, begin daar maar mee. Hij hief een trillende hand op, probeerde het echter te negeren. Voorzichtig, alsof hij bang was dat ze hem zou bijten als hij het fout deed, deed hij de opstandige blauw pluk haar achter haar oor zoals ze had gezegd. En… Nu? Improviseren. Hij moest zijn andere hand kwijt, die voelde nu zo lomp aan. Onwillekeurig plaatste hij hem op haar bovenarm, wist niet zo goed waar hij hem anders moest laten.
Nu kon hij er niet meer onderuit komen, nee. Dat zou gewoon te erg zijn als hij nu toch weg zou rennen. Dan zou ze hem waarschijnlijk voor eeuwig haten, of uitlachen. Waarschijnlijk het tweede, Wren kennende. En het zou ook niet lang duren of iedereen zou het weten, dat hij op het laatste moment er toch vanaf zag om een meisje te kussen. Dat zou echt het toppunt van gênante… Dingen, of incidenten, zijn. Wat wist hij nog meer? Ogen dicht en gewoon doen; ja dat was het enige wat hij nog kon bedenken. Doen dan maar, want erger kon hij het toch niet maken. Of misschien wel… Nee, niet aan denken. Doe het nou gewoon dan ben je er vanaf.
Hij kwam dichterbij, aarzelend. Wat als hij haar pijn zou doen? Wat als zij hem zou bijten? Ze had destijds gezegd dat ze niets kon beloven. Uiteindelijk kneep hij gewoon zijn ogen dicht, hoopte op het beste. Het komt goed, het komt goed, het komt goed. Dat was het enige wat er nog echt omging in zijn gedachtes. Of ja, dat overstemde alles. De rest was pure chaos. Uiteindelijk drukte hij zijn lippen wel tegen de hare, maar zo zacht als maar kon. En er zou ook niet veel voor nodig zijn om die afstand weer te vergroten. Hij was bang, en zat gewoon in zijn hoofd te tellen. Hoelang moest hij dit eigenlijk doen? O nee, hij was dat vergeten te vragen. Ehm… Wachten totdat zij aangaf dat het goed was? Dat was eigenlijk wel het enige wat hij kon doen. Oké, dan doen we dat.
Terug naar boven Ga naar beneden
Wren
.
.
Wren

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Jussels
Posts : 4109
Points : 5
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: PuffoonxRazen - AirxFire
Klas: Master Savador - 6th
Partner: ~We Fell in Love, but the Love kept Running Out; We Follow Roads but the Roads All Endღ

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimezo maa 04 2012, 17:29

Een filmgeschiedenis van rond het nulpunt en een attitude die erop wees dat de films die hij gezien had niet de films waren waar zij normaal naar keek. Ze had het Disney-tijdperk al lang achter zich gelaten, zat een paar stappen verder in de 'evolutie' als je dat al zo kon noemen. Want eigenlijk was het niet eens zo'n pré als je veel films gezien had, het was alleen dat zij dat nu even vond omdat het haar goed uitkwam. Had ze wel vaker, van dat soort momenten. Was nu ook zo'n moment? Luca zoenen omdat het haar goed uitkwam? Ergens wel; ze hadden net geconstateerd dat ze allebei nog niemand gezoend hadden en dat ze eigenlijk wel op de leeftijd waren om dat te doen. Één plus één bleef toch twee. Dat zei haar rekenmachine.
Goed, Luca op zich was misschien niet zo indrukwekkend, maar ergens vond ze dat ook wel weer.. fijn. Luca zou niet rond gaan bazuinen dat zij niet kon zoenen, hij zou er misschien niet eens wat over zeggen. Hij zou niet zomaar weglopen en haar achterlaten of iets gemeens zeggen. Ze had wel het idee dat ze hem kon vertrouwen, ergens. Hij had zelfs naar haar 'so-called' verjaardag willen komen. Dat betekende toch wel.. iets? Lichaamstaal en tussen de regels door lezen was nooit echt haar sterke punt geweest. Ze vond het al heel knap van zichzelf dat ze hier überhaupt kon blijven staan zonder te gaan lachen om de hele situatie, want wat moest het er dom uitzien. En ook gewoon de combinatie van hun tweeën al, was lachwekkend. Het suikerspinjochie met het duivelskind. Breng je fotocamera maar mee.
Hoewel ze Luca hier stond te commanderen over wat hij moest doen, wist ze er zelf eigenlijk ook helemaal niet zoveel van. Nina had wel eens wat verteld, ze moesten het toch ergens over hebben in de talloze gesprekken die ze al gevoerd hadden, maar ze had niet echt ervaring met de werkelijkheid. Die ging er nu komen, maar.. Was het niet de bedoeling dat iemand zoenen 'als vanzelf' ging? Nou, dit was dan een beetje de onspontane versie van een kus, maar dat moest er mee door kunnen. Anders wist zij het ook niet meer. Ergens had ze het idee dat ze hem naar zich toe zou moeten trekken en hém zou moeten zoenen, maar ze was dat niet van plan. Oké, het was haar idee geweest, maar dan mocht hij toch ook mooi het initiatief nemen. En ze wilde niet dat hij wegrende en dat betekende dat ze geen onverwachte bewegingen moest maken. En ja, dat was zo'n actie als de zonet voorgestelde zeker.
Hij deed een stap dichterbij. Wow. Klasse. Kom op zeg, wilde ze bijna roepen, ga je nog iets doen of moet je eerst een kwartiertje janken? Maar dat zou hem zeker afschrikken en het was ook ronduit gemeen. En ze had al een keer ondervonden dat ze niet tegen huilende Luca's kon. Gewoon ogen dichtdoen en dan.. ja, en dan? Zoek maar uit, zij bleef wel staan. Pluk haar achter haar oor, die was wel erg groot, haar complete pony hoefde niet achter haar oor, hoor! Even niets over zeggen, dat kon ze zo nog wel doen. Of ze op het moment ook wel sarcastisch genoeg kon klinken liet ze maar een vraag, want de zenuwen die op begonnen te spelen hadden haar keel een beetje dichtgeknepen. Zelfs zij kende zenuwen. Ah, nou, hij was eigenlijk nog best wel lang. Wren slikte een beetje en voelde zich onhandig, zoals ze daar stond, haar armen naast zich gehangen en haar blik strak op de blonde jongen voor haar gericht. Oké, iets doen. Anders had alleen Luca iets uitgevoerd. Ze negeerde de hand die op haar arm gelegd werd, ging op haar tenen staan en sloeg haar armen om zijn nek. Anders voelde ze zich zo klein. Niet sneller adem gaan halen. Hartslag rustig krijgen. Ogen openhouden. Onwillekeurig sloot ze haar ogen toch toen hij nog dichterbij kwam, zijn lippen heel zacht tegen de hare drukte. Heel zacht, als ze er niet op gewacht had, had ze het niet eens doorgehad. Dus daar besloot ze wat aan te doen, beantwoordde zijn kus alsof het heel normaal was dat je dit deed omdat je het nog nooit gedaan had, met de eerste persoon die het aan je voorstelde. Hoelang? Uhm.. Wees dat zich vanzelf niet uit? Ze konden nu in ieder geval zeggen dat ze iemand gezoend hadden; geweldig toch. Uiteindelijk ging Wren een beetje achteruit, liet haar armen wat vieren zodat ze niet meer op haar tenen hoefde te staan en kon het niet meer tegengaan; schoot in de lach. 'T-toch nog een verjaardagscadeau,' kreeg ze eruit, moest lachen. 'S-sorry, het is niet beledigend bedoeld maar.. maar.. de hele situatie..' Zij en lachen was al een bijzondere combinatie, maar dit was toch ook het toppunt van.. alles.
Terug naar boven Ga naar beneden
http://img3.lln.crunchyroll.com/i/spire1/f097317a228ab43692ba1c3
Luca
.
.
Luca

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILEPosts : 708
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water en Lucht
Klas: Nvt
Partner: Apparently I don't belong in your precious memory.

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimedi maa 06 2012, 00:10

Hoe was hij eigenlijk in deze situatie beland? Was ergens wel weer typisch iets voor hem om te doen. Maar het leek ook alsof het meisje het erom deed. Eerst half verdrinken, hem daarna meesleuren zodat ze een beetje amateuristisch met elkaar konden dansen en nu… Moest hij haar kussen. Het was allemaal alleen maar geëscaleerd, vanaf het moment dat hij haar had ontmoet. Dat hij per ongelijk dat ijsje in haar gezicht had geduwd, onwetend over haar persoonlijkheid. Haar hele Wren-zijn. Misschien was dit alles haar wraak wel jegens hem. Maar zou ze zich zo in de nesten werken enkel om zichzelf een beetje te kunnen wreken op hem? Nee, daar zag hij haar niet voor aan. Hij zag haar wel aan voor onmenselijke dingen, ergere dingen meestal; maar er waren grenzen. En eigenlijk waren zijn gedachtes meer hilarisch dan echt gemeend.
Oeps. Misschien had hij iets teveel haren gepakt. Maar veel kon hij er nu niet meer aan doen. En dit was de eerste keer dat hij dit soort dingen deed, het voelde vreemd en het maakte hem bloed nerveus. Zijn hart dat gewoon tegen zijn borstkast hamerde, het deed gewoon pijn. De lichte blos op zijn wangen die aangaf dat zijn hart overuren maakte. En die twijfelende blik. Wat als dit wel een val was? Wat als ze alles had gelogen? Nee, dat kon niet. Zo erg was ze niet. Nee, echt niet. Maar wat als… Nee. Gewoon niet aandenken en doen. Dan komt alles wel goed. Want wat kon er nou fout gaan? Oké, dat was te sarcastisch. Maar momenteel waren er veel van dat soort sarcastische vragen die zich vormden in zijn hoofd.
Zijn hand gleed van haar arm af wanneer ze deze in beweging bracht, legde hem plaatste hem toen maar – meer onbewust – op haar middel. Nou ze deed weldegelijk wat, maar hij moest nog steeds die handeling uitvoeren waar dit alles om ging. Het lengte verschil tussen hun twee overbruggen vroeg om zowel aanpassing van beiden kanten. En toen die afstand uiteindelijk helemaal overbrugt was wist hij niet zo goed wat hij moest doen. Begon maar wat te tellen. Één, twee, dr – Ho wacht waarom moest… Oké, hij twijfelde teveel. Ergens had ze wel gelijk met haar handeling, en daarom deed hij er niets aan. Maar het zorgde er wel voor dat hij zich in ene keer wel kon ontspannen, het gaf dus aan dat hij het voor de rest wel goed deed. En dat voelde als een grootse opluchting.
Uiteindelijk werd alles toch gestopt, omdat zij stopte. Hij was gestopt met tellen, was de tel kwijt geraakt. Zijn ogen die zich langzaam openende, voelde hoe hij al zijn grip verloor. Armen die losjes langs zijn lichaam hingen, staarde vlak naast haar in het niets. Wat… Was er nou precies gebeurd? Ergens was het allemaal veel te snel gegaan. Zijn blik schoot naar het meisje wanneer ze begon te lachen. Zijn lichte blos die alleen maar erger werd, en zijn ogen die zich groter maakten. W-Wacht, was het toch allemaal maar een slechte grap geweest? O nee, dan had hij zichzelf hopeloos voorschut gezet!
Ze zei wat. Iets wat aantoonde dat zijn gedachtes fout waren. Het duurde niet lang of hij moest zelf zachtjes grinniken. Ja, het was ergens inderdaad wel grappig. Maar door de adrenaline die door zijn aderen pulseerde kon hij al niet echt meer helder denken. Misschien was bij haar hetzelfde probleem opgetreden. ‘Je lach klinkt leuk,’ merkte hij ineens op, keek haar eventjes aan – totdat hij zich realiseerde wat hij precies had gezegd om daarna gelijk weg te kijken. ‘I-Ik bedoel: je hebt mensen die lachen als een zeehond. En sommigen die lijken… te stikken en sommigen die- die klinken alsof ze huilen… Maar… Maar d-die van jou klinkt vr-vrij normaal.’ Lekker, je hebt het toch weer eens voor jezelf verpest. En net nu het zo goed ging. Nu hij zich eindelijk een beetje normaal bij haar gedroeg, deed hij weer iets stoms waardoor hij niet normaal kon praten. Hij was ook zo’n genie.
Terug naar boven Ga naar beneden
Wren
.
.
Wren

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Jussels
Posts : 4109
Points : 5
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: PuffoonxRazen - AirxFire
Klas: Master Savador - 6th
Partner: ~We Fell in Love, but the Love kept Running Out; We Follow Roads but the Roads All Endღ

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimewo maa 07 2012, 20:14

Als er nu iemand haar pols zou voelen zouden ze haar medicijnen voorschrijven. Chaos, dat was het in haar hoofd, al vanaf het moment dat ze pogingen deed zichzelf rustig te houden en vooral niet te denken aan alles wat er aan het gebeuren was. Ze sloeg haar armen om zijn nek in een poging de afstand tussen hen wat te overbruggen, zodat Luca zich geen hernia zou hoeven te bukken naar haar gezicht dat flink wat centimeters lager zat. Meestal maakte dat niet uit, maar op momenten als deze was ze zich nog pijnlijker bewust van haar lengte. Een van de smoesjes die hij had kunnen gebruiken om hier onderuit te komen; waarom was hij eigenlijk gebleven? Waarom had zij het voorgesteld? Weer één van die dingen waar ze maar niet over moesten praten. Net zoals dat verdrinken, maar ze had er nooit meer iets over gehoord dus was ze ervan uitgegaan dat de jongen zijn mond had gehouden, zoals beloofd. Het dansen hoefde ze niet geheim te houden; had iedereen toch al gezien. Maar dit overschreed gewoon alle grenzen. Seriously. Ze snapte er niets meer van.
Ze merkte nauwelijks dat zijn hand op haar middel lag, was teveel bezig met een enorme, lege stilte in haar hoofd te voelen. Eentje die nog wat besef door moest laten dringen. Voor deze keer was ze niet toegespitst op ontdekken hoe Luca reageerde of hoe verdwaasd hij eruit zag; ze was meer bezig met uitzoeken hoe zij kon stóppen met er zo uitzien. Haar ademhaling bleef sneller gaan, het was onwerkelijk. Ze staarde een beetje voor zich uit, vergat in eerste instantie helemaal haar armen weg te halen. Kansloos! Ze besefte dat ze waarschijnlijk een rood hoofd en bleef nog even lachen om het daarop te kunnen steken. Pas toen Luca ook begon te grinniken keek ze hem recht aan, zag dat hij ook.. symptomen vertoonde. Symptomen van wat? Langzaamaan stopte ze weer met lachen, voor het idioot werd, maar haar lach kapte pas echt af toen de jongen er plots wat over zei. Leuk? Was dat sarcastisch? Niet vertrouwend keek ze hem aan, fronste. Oké. Waar kwam dat vandaan? 'Dit betekent niets,' merkte ze op met een scherpe toon in haar stem, die ze maar half kon verbergen. Waarom van die vage opmerkingen? Klonk net alsof hij wat voor haar voelde. Jammer maar helaas, ze vertrapte dingen het liefst direct. En ze kon zich niet voorstellen dat hij dat zou menen, al zag ze hem ook nog niet zomaar een grapje maken. Vandaar de drie woorden die ze niet helemaal op vol volume uit kon spreken. Oké, toch een grapje, constateerde ze. Een lichte glimlach keerde terug, verzachtte de cynische uitdrukking op haar gezicht. Een zeehond, echt? Blij dat ze zo niet klonk, anders zou ze haar stembanden eens chronisch laten verbouwen. 'Had even niet door dat je een grap maakte,' grinnikte ze, gooide toen haar armen boven haar hoofd en liet zich achterover op haar bed vallen. Weer kantje boord voor de foto. 'Nou, hebben we dat ook weer gehad,' zei ze, richtte haar violette ogen op Luca's blauwe. 'Zo moeilijk was het toch niet,' voegde ze er nog plagerig aan toe. 'Maar nu ik een soort van verjaardagscadeau gehad heb, moet ik eigenlijk wel een soort feestje geven, anders is het ook zo oneerlijk tegenover jou,' zei ze, legde twee vingers tegen haar kin. Het moest er vreemd uitzien aangezien half op haar bed lag, haar blauwe haren helemaal in de war om haar heen. Wat kon ze nou voor een soort van twee-mans feest geven? Ze had nog wel ergens wat popcorn en shit staan, maar zoveel had je daar nu ook weer niet aan. En ze was geen organisator, ging geen speurtocht uitzetten voor kleurige kindertjes. Hij moest maar genoegen nemen met haar keuzes. Wat had ze veel? Bordspellen gelukkig niet, no way dat ze lekker ging monopolieën met Luca. Films.. ze had veel films. En horror, daar kon hij vast wel tegen. 'Filmavondje?' Ze zei het als een voorstel, maar als hij besloten had dat hij een feestje wel zag zitten werd het gewoon een filmavond. Het was zo goed als geen keuze, alleen 'ja' of 'nee'. Beetje jammer als hij wel een feestje wilde maar niet zoiets.

>Bwah, hoop dat u er wat aan hebt :3 EnhopelijkgaikniettesnelofzoxD<
Terug naar boven Ga naar beneden
http://img3.lln.crunchyroll.com/i/spire1/f097317a228ab43692ba1c3
Luca
.
.
Luca

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILEPosts : 708
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water en Lucht
Klas: Nvt
Partner: Apparently I don't belong in your precious memory.

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimedo maa 08 2012, 17:24

Waarom was hij zo rustig? Hij was gewoon abnormaal rustig en hij wist niet hoe het kwam. Normaal zou hij altijd in paniek raken in situaties als deze, dit was hij ook in begin bijna zo geweest, maar nu was hij zo rustig als maar kon. Pas toen Wren alles stopzette leek alles weer fatsoenlijk te werken, kwam die chaos in zijn hoofd opkijken en dit was niet prettig. Tot het punt waarop hij die opmerking maakte over haar lach ging alles nog goed, maar de echte realisatie was pas echt daarna gekomen. Toen kwam de goeie oude Luca weer tevoorschijn. Die altijd bang was voor de ander, niet tegen haar in durfde te gaan en toch zo gek was om haar een… Verjaardagscadeau te geven. Alles bleef nog steeds vreemd aan dit hele gebeuren. Ja, hij had nu eindelijk een meisje gekust; maar moest hij daar wel blij mee zijn? Niet dat hij iets tegen Wren had – Oké, misschien had hij wel wat tegen haar; maar hij haatte haar niet. Nee, absoluut niet. Hij mocht haar… Met mate… Ongeveer… Hij wist het eigenlijk niet. Het was ook allemaal zo verwarrend op het moment.
Hij knipperde twee keer achter elkaar bij het horen van haar woorden. Hij wist niet precies waarom, maar ze kwamen ongelofelijk hard aan. Bijna pijnlijk te noemen. Waarom? Hij had werkelijk geen idee, connecties liggen ging nou eenmaal moeilijk met een overdosis aan adrenaline. Het was gewoon zoveel dat het meer verdovend werkte dan dat het ervoor zorgde dat hij hyper werd. Hij wist ook wel dat het niets betekende… En die opmerking over haar lach was er gewoon uitgefloept. Zij had dat soms toch ook wel eens? Het was onmogelijk dat mensen het niet hadden en als ze het al hadden; dan durfde hij te wedden dat het bluf was. Dat ze gewoon logen over het feit dat ze het zo bedoeld hadden.
O, als ze eens wist dat hij geen grapje maakte… Dan zou hij echt verdoemd zijn. Zou ze hem waarschijnlijk alsnog een klap geven, voor gewoon wat woordjes. Ergens voelde het als een opluchting dat ze het verkeerd opvatte, maar alsnog… Ergens klopte iets niet. Wilde hij gewoon zeggen dat het niet zo was, ondanks dat hij wist wat de mogelijke consequenties waren. Maar zijn lage zelfvertrouwen kennende zweeg hij er verder maar over. Hij wreef met een hand over zijn nek, wendde zijn blik af. ‘Het viel inderdaad wel mee,’ mompelde hij zachtjes, kon eindelijk weer eens normaal praten. Daar had hij stiekem best lang voor nodig gehad.
Hij pikte haar opmerking pas te laat op om er nog tegenin te gaan. Het voorstel was er al en het zou onbeleefd zijn om te weigeren. Het ging immers nog steeds over haar verjaardag en hij kon nu gewoon niet al de kracht uit zijn eerdere woorden ontnemen door het af te wijzen. ‘T-Tuurlijk,’ glimlachte hij uiteindelijk maar, een tikje nerveus. Wat moest hij nu doen? Nu was hij verplicht om met het meisje films te gaan kijken, een hele avond lang, en wie weet wat daar allemaal van zou komen? Hij durfde er niet over te twijfelen dat haar smaak qua films nogal luguber zou zijn… En als er één ding was waar hij niet tegen kon: dan waren het wel horrorfilms, maar dat kon hij niet zeggen. Dan zou hij zichzelf weer voorschut zetten. Hij was een jongen van zestien, die moest daar wel tegen kunnen. ‘Wanneer, waar en hoe laat?’ vroeg hij uiteindelijk maar, hoopte dat ze het zo vroeg zou willen doen als mogelijk. Dan was hij er tenminste eerder vanaf.

» Sorry, hij is nogal zinloos >A<
Terug naar boven Ga naar beneden
Wren
.
.
Wren

Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILERecruit
Real Name : Jussels
Posts : 4109
Points : 5
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: PuffoonxRazen - AirxFire
Klas: Master Savador - 6th
Partner: ~We Fell in Love, but the Love kept Running Out; We Follow Roads but the Roads All Endღ

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitimevr maa 09 2012, 18:07

Pff, dat was echt dom geweest, ze herkende grapjes niet eens meer als ze gemaakt werden. Kwam ook doordat ze Luca niet echt de persoon vond voor grapjes, hij was meestal best wel serieus. Of niet al te serieus, maar dan zei hij niets. Nu ze erover dacht, hij had nog nooit een échte grap gemaakt, alleen maar halfserieuze opmerkingen. Dat was dan wel een hele verandering, niet? Om dan nu ineens een grap te maken? Maar het moest en zou gewoon een grap zijn, kon niet anders. Anders klonk het te eng en wist ze niet wat ermee moest. Echt niet. En al die adrenaline die bij deze hele actie was komen kijken, ze kwam er nog niet helemaal uit. Of ze stelde zich aan.
Wren bleef op haar bed liggen omdat ze er gewoon even niets voor voelde om omhoog te komen, er waren zoveel andere dingen waar ze liggend veel beter over kon denken. Ook, waarom Luca? Hij was dan wel schattig, maar eigenlijk was zij gewoon altijd de dominante factor geweest die helemaal niets aan hem overliet terwijl ze dat nu in een keer wel deed. Alles was verwarrend, dat gaf ze eerlijk toe. Maar, nu kon ze wel zeggen dat ze iemand gezoend had. En dat was het doel van deze hele kwestie geweest. Ze had alleen nooit kunnen bedenken dat ze er nog zolang mee bezig ging zijn. Gelukkig was de roodheidsfactor van haar gezicht weer aan het dalen en ging haar hart ook weer normaler kloppen, ze zou er niets aan overhouden.
Voorstel was er. In haar hoofd was ze al bezig met films opzoeken, ze moest drinken en iets als popcorn of de een of andere zoute snack zien te regelen en ohja, ze moest in geen geval vergeten die plots walgelijke slinger van het plafond te verwijderen. Niet dat dat er ook maar iets mee te maken had, maar ze kon gewoon niet tegen het ding aanstaren. Het glinsterde in het licht dat haar kamer inviel en ze vroeg zich af hoe ze ooit zo gek had kunnen zijn het ding op te hangen. Waar had ze het überhaupt gevonden? Luca klonk niet al te enthousiast, maar dat besloot ze te schuiven op zijn vage grap van net. Kon er nog wel bij. 'Vanavond hier, ergens 's avonds,' antwoordde ze op goed geluk. Ergens 's avonds was een vaag begrip, maar zij wist ook niet precies hoe laat ze alles geregeld zou hebben! En ze wist ook niet hoe laat hij sowieso al wilde komen. En tot hoe laat het ging duren, dat wist ze ook niet. Mooi dat het morgen weekend was, kon hij niet klagen over hoe de schooldag erna verpest zou zijn. Want dat ging mooi niet door. 'Doe maar iets wat jou uitkomt,' zei ze weinig verklarend, terwijl ze wat overeind ging zitten en een vaag handgebaar maakte. Ja, keep going girl, on the right track. 'Dus als je je nog klaar moet maken.' Ze zou alle tijd nemen om dingen te regelen, maar eerst moest ze nog even op haar bed liggen en niets doen. Veel anders zat er niet op tot ze volledig genezen was van de symptomen van.. iets.

||Topic Uit||
Terug naar boven Ga naar beneden
http://img3.lln.crunchyroll.com/i/spire1/f097317a228ab43692ba1c3
Gesponsorde inhoud



Sortof Birthday~ UTL8oxA PROFILE
Sortof Birthday~ UTL8oxA MAGICIAN

Sortof Birthday~ Empty
BerichtOnderwerp: Re: Sortof Birthday~   Sortof Birthday~ Icon_minitime

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Sortof Birthday~

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» A very happy birthday to you~
» GUESS WHOSE BIRTHDAY IT IS
» Happy birthday to someone!
» HAPPY BIRTHDAY!!!!!!!!
» Have a very marry birthday Leon!

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Floors :: Floor VII - Air Magicians Dormitory-