PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Big big world

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Olivia
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Béatrice
Posts : 566
Points : 78
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur
Klas: Miss Roxanne
Partner: I'm not ready to love, 'cause I'm not fully healed

BerichtOnderwerp: Big big world   za nov 11 2017, 22:14

De gangen van de school zijn rustig rond deze tijd van de week. Vrijdag avond, de laatste lessen zijn een paar uur geleden geëindigd. De meeste studenten die hier nu nog rond lopen, vinden hun weg naar de grote poort om het begin van het weekend in Oak's Field te vieren. Deze roodharige blijft liever op haar eentje tussen de muren van de school. Een goed moment om zonder enig probleem door de gangen rond te dwalen. Ze is hier al een paar maanden, maar ze ontdekt elke week weer een nieuwe hoek. Sommige gezellig, andere... niet zo gezellig... hoe dan ook! De kleine ontdekkingsreiziger loopt met een rustige pad, scant elk mogelijke opening. Elke gang of trap is het bezichtigen waard, of toch tot zo ver het mag. Ze weet dat de gangen van de docenten en de legendarische magiërs verboden terrein zijn voor studenten. Olivia is dan ook niet de persoon dat opzettelijk problemen gaat opzoeken, wat maakt dat ze toch tot haar spijt die gangen ook nooit gaat bezoeken. Hoe later op de avond, hoe stiller de gangen en hoor je alleen het doffe stapgeluid van Olivia en het regelmatig tikken van Siegmunds nagels. Ook hij durft eens in gaten te koekeloeren, wat soms gewoon voor een spin op zijn neus zorgt. 
Dit zijn de momenten waar Olivia wel van geniet. Vrijdag avond en in de rest van het weekend is alles rustig en kan ze gaan en staan waar ze wilt. Geen lessen waar ze rekening moet houden en ze kan op haar eigen tempo alles van de voorbije week overlopen en zich klaar stomen voor een nieuwe lesweek. Natuurlijk kan ze ook wat meer tijd spenderen met haar Duitse Herder. De trouwe vriend die ook aanvoelt waar ze beter niet naartoe gaat en bij wie ze beter uit de buurt blijft. Het geeft haar een zekerder gevoel om ook nieuwe mensen te ontmoeten. Eigenlijk was het jaar voor nu al heel indrukwekkend. De omgeving zorgt ook wel voor bepaalde prikkels, zoals de haar handen die ineens warm worden als ze zich in het nauw gedreven voelt. Gelukkig is dat al veel verbeterd sinds haar lessen met Master Geralt. Ze heeft ook een paar mensen waar ze van weet dat ze bij hen terecht kan als het even niet gaat, waar ze even kan schuilen. Zonder het te beseffen is ze helemaal in haar gedachten verzonken en staat ze plots voor een open deur. Open kan je het niet echt noemen, het staat op een kiertje, maar het is open in haar geval. Het is een uitnodiging om verder te kijken. Voorzichtig zet ze haar oor op de deur, maar kan ze niets horen. Zachtjes opent ze de deur en krijgt ze nog steeds geen reactie van de andere kant. Mmh, dat is raar. Als de deur open genoeg is zodat ze haar hoofd erdoor kan steken, ziet ze pas waar ze is. Ze loopt rond in de gangen van de klaslokalen, en deze bevat een ... vleugelpiano?! Dit moet dan het muzieklokaal zijn, de piano, waarvan zijn deksel door een stok  wordt ondersteund. Ze heeft ooit geweten hoe dat noemde, maar de naam ontsnapt haar. Ze kijkt nog eens achter haar in de gang, maar is voor nu nog steeds alleen. Eindelijk neemt ze haar moed bij elkaar en stapt ze in het lokaal, sluit de deur achter zich. Wat ze niet weet is dat ze het niet ver genoeg duwt en daardoor het weer op zijn vorige plaats stopt. Siegmund heeft de hint begrepen en neemt zijn plaats in een verre hoek van het lokaal, verstopt in de schaduwen van de ondergaande zon. Ze stapt aarzelend naar het prachtig zwart instrument. KLEPSTOK! dat was het! Een grijns siert haar lippen als ze zich eindelijk het woord kan herinneren. Ooit was ze ermee begonnen, maar omdat de kosten van die lessen haar te veel werden heeft ze haar vader voorgelogen dat muziek toch niet hetgeen was dat ze wou volgen. Al had ze er zo veel plezier in om haar vinger op de witte en zwarte toetsen te laten dwalen. Meegaand met de melodie dat elke slag van haar getokkel teweegbrengt. Nu ook gaan haar vingertoppen over de toetsen, zonder ze in te drukken. Nu kijkt ze naar de binnen kant van de piano, nog steeds gefascineerd over de compositie van de snaren. 
Zuchtend gaat ze in een hoek van het lokaal zitten en neemt haar rugzakje van haar rug om daar dan haar tekenmateriaal uit te halen. Het kleine schriftje opent ze op een nieuw lege pagina en ze tekent de piano in zachte potlood lijnen. De muren en de ramen er rond tekent ze mee in de juiste perspectief en wanneer de grootste lijnen er staan neemt ze haar aquarellen materiaal. Door de vulbare penselen hoeft ze geen potje meer te vullen en kan ze meteen beginnen. De zonnestralen strelen over het zwart instrument en het geeft het gehele beeld en sprookjesachtig verschijnsel. 
Ze kijkt het nog even na en beslist dat ze er nu best niet meer aan verder doet, het is goed zo. Eén probleem, nu moet het nog drogen. Weer wordt ze door de piano aangetrokken. Ze legt het boekje open neer op de piano en neemt eindelijk plaats op het bankje. Meteen wordt het haar duidelijk dat de vorige persoon veel groter was dan haar en dat ze daardoor de knop om de hoogte aan te passen vaak moet draaien om het zitje hoger te zetten. 'Okay, elleboog negentig graden, knieën negentig graden. Rechte rug...' en plots wordt de kamer gevuld door de zachte melodie van een muziekje die zich regelmatig ver in haar achterhoofd afspeelt. Een zacht lachje ontsnapt haar bij het gelukkig gevoel dat dit moment haar geeft. 

Nadat het kort melodietje is gedaan, legt ze haar handen weer op haar benen. De noten galmen nog na in de kamer, tot het ineens door een heel onbekend geluid wordt verstoort. Ze draait zich om naar de hoek waar Siegmund moet liggen en inderdaad: het bijna onhoorbaar grommend geluid komt van bij hem. Zijn blik vastgepind op de deur die nu al iets meer open staat en het duidelijk is dat er iemand aan de andere kant staat. Dit is niet van zijn normale doen. "Siegmund," zegt Olivia commanderend, gevolgd door een 'sht' geluidje om hem nog extra tot bedaren te brengen. Hierbij stopt hij, maar houdt hij zijn blik op de deur gericht. "Euhm, sorry," draait ze zich dan weer om naar de persoon achter de deur. Eigenlijk mag ze hier niet zijn, of toch niet zonder toestemming. 

@Horatio


Melodie:
 


Plaatsing van het tekenboekje:
 

_________________
Siegmund:
 

Stamps:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken https://www.facebook.com/beatrice.guill
Horatio
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Quirky Corgi
Posts : 47
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air & Dark Magic
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Big big world   za dec 09 2017, 01:48

Soms was hij ook wel een vergeetachtige kluns. Hopelijk was Aido niet meer terug naar het lokaal gekomen, na de laatste les, want zo'n blunder als dit hoopte hij toch graag te voorkomen tijdens zijn eerste week. Zijn sleutels vergeten! Wat een oen was hij toch ook. Met vlotte passen liep de nieuwe muziek stagiaire door de gangen. Hij had mazel gehad dat hij zijn map met bladmuziek ook had laten liggen, anders had hij er waarschijnlijk niet eens aan gedacht. En nu kon hij nog wel naar het lokaal gaan. Al zouden de eerste tekenen van zijn.. aandoening snel zichtbaar worden, was hij bang voor. En dan zat hij toch liever veilig achter slot en grendel...

Toen Horatio bij de gang van de lokalen aankwam hield hij zijn pas echter in, nog voor hij bij de deur was, want hij hoorde klanken. Piano klanken om precies te zijn. Zacht binnensmonds vloekend sloop hij de laatste meters naar de enige deur die nog op een kier stonden. Aido was hem vast aan het opwachten. De opluchting verlichte zijn houding aanzienlijk toen hij zich realiseerde dat Aido nooit zo matig zou spelen en het vast iemand anders moest zijn. Wat meteen zijn nieuwsgierigheid prikkelde. Iemand was het lokaal in geglipt en had het niet kunnen laten om de piano onaangeroerd te laten staan. Voor een moment werd Horatio overspoelt met nostalgie, terug denkend aan de tijd dat hij uren die deur, in de inrichting, had gezeten. Luisterend naar de muziek die een mede patient toen maakte. En ondanks het feit dat het niet zo professioneel klonk als Aido's muziek, kon Horatio toch horen dat er veel gevoel en concentratie in werd gelegd. Maar voornamelijk genot. Horatio's blauwe ogen gluurde door de kier van de deur heen en het eerste wat hij zag waren vuurrode lokken. Met een kleine zet schoof hij de deur iets verder open en kwam in de deuropening staan om het meisje beter te kunnen zien. Genietend van het korte moment dat ze ervoer, terwijl ze zich liet verdiepen in de warme klanken van één van zijn favoriete instrumenten. Een glimlach op zijn lippen. Hij kende het nummer, al was het even geleden dat hij het had gespeeld.

Toen ze klaar was met spelen werden zowel het roodharige meisje als Horatio zelf opgeschrikt door een geluid. Een geluid die Horatio maar al te goed herkende. Kennelijk was het meisje niet alleen in het lokaal. Horatio's blik richtte zich naar de hoek waar hij twee glinsterende ogen kon zien. Vast gepind op hem. Hij snoof. Horatio vond het vreselijk als wat voor dier dan ook zo'n reactie op hem had. Zijn ogen vonden het meisje weer die een naam zei, vermoedelijk die van het grommende dier, gezien die vrijwel direct stil werd bij haar waarschuwing. Hij glimlachte weer en stapte verder het lokaal in. "Sorry waarvoor? Ik was eerlijk gezegd aan het genieten van je spel." Hij zette twee stappen het lokaal in, maar bleef toen wat twijfelachtig staan terwijl hij een korte blik op de hond wierp. Hij sloeg zijn handen op zijn rug en liet ze daar ruste en bleef daar staan. Zijn ogen terug naar het meisje richtend. "Waar heb je dat geleerd?"

@Olivia

_________________


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Olivia
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Béatrice
Posts : 566
Points : 78
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur
Klas: Miss Roxanne
Partner: I'm not ready to love, 'cause I'm not fully healed

BerichtOnderwerp: Re: Big big world   wo jan 03 2018, 21:30

BigWorld

<>Het was al zo lang geleden dat ze nog eens een piano had gevoeld. Ooit had ze het gedaan, maar omdat ze haar ouders niet in kosten wou brengen had ze hen wijsgemaakt dat het toch niet haar ding was. Wat had ze dit gemist. Een paar keer mocht ze toen een proefles volgen en de vrouwelijke docent was zeker enthousiast van hoe snel Olivia de lessen oppakte. Ze was ook verbaasd van hoe makkelijk haar kleine vingers van de ene naar de andere toets verplaatste. Grinnikend zat ze te spelen. Haar vader geloofde haar eerst niet, sinds ze met de eerste les enthousiast was over de snaren, de toonladder, elke noot zijn eigen naam had en ze die aan het einde van de avond al kon opzeggen. Dat duurde eventjes, maar dan had ze de inschrijvingspapieren in haar handen, met daarop de prijs van de privélessen. Ze viel toen bijna achterover van het getal. Zoveel konden ze niet missen! Met pijn in het hart had ze dan gezegd dat ze niet verder wou doen. De docent had ze sindsdien nooit meer gezien...
Het grommend geluid laat haar opschrikken, al heeft ze dat geluid al een paar keer gehoord, toch blijft het haar verbazen. Misschien was hij, net als zij, verbaasd om iemand te zien op dit uur. Nu ja, ze weet ook wel dat het niet normaal is dat er nog een lokaal open staat. Toch is ze er niet boos om. Nu pas merkt ze op dat het meer mist dan verwacht.
Na haar bevelende waarschuwing richting Siegmund kijkt ze met haar heldere ogen op naar de gestalte in de deuropening. Zou dat de docent zijn? Al lijkt deze man er jonger uit te zien dan wat ze verwachtte. Het kan ook wel de stagiaire zijn, die is zelf nog niet lang op school. Wetend dat ze zelf iets doet dat niet gepast is. Lokalen binnen gaan zonder toestemming vragen en dit gaat dan ook nog eens over het lokaal waar iets ongelooflijk waardevol staat. Zonder na te denken komt er een klein woordje van tussen haar smalle lippen.
Waarvoor? Omdat ze een lokaal is binnen gelopen, omdat ze de piano heeft aangeraakt of omdat Siegmund blijkbaar in een beschermende modus staat.
"Ik euh..." zeker verbaasd door zijn antwoord. Ze ziet hoe hij een stap in haar richting wilt zetten, maar houdt zichzelf tegen. Een blik op Siegmund maakt haar duidelijk dat hij niet van plan is weer te grommen, maar hij houdt wel zijn blik op de nieuwe indringer.
"Waar heb je dat geleerd?" doet haar ogen weer op hem richten. "Ik euh,..." ze kan zichzelf wel slagen, kan ze niks anders zeggen. "Ik heb ooit piano lessen gevolgd, maar niet verder kunnen doen, door..." verder gaat ze niet, maar ze draait zich om en pakt haar spullen bij elkaar. "Ik denk dat het beter is dat ik ga," en maakt ze aanstalten om hem voorbij te lopen, waardoor ze hem beter kan bestuderen. .


@Horatio
ps: ze is nog niet weg Wink

_________________
Siegmund:
 

Stamps:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken https://www.facebook.com/beatrice.guill
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Big big world   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Big big world

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Dragon World [RPG]
» [RPG] It's A Lions World
» This is a kitten's world~
» Living in a happy world..
» It's a small world || Fealwen

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Classrooms :: Het Muzieklokaal-