PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Privéles Flaming Shield || Olivia

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Master Geralt
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Sansan
Posts : 235
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire & Air
Klas: Fire magic
Partner: Grr..

BerichtOnderwerp: Privéles Flaming Shield || Olivia   zo jul 02 2017, 14:13

De zon had inmiddels een hoger punt in de strakblauwe hemel bereikt en zette de arena in een warm licht. Zelf staande te midden van de ronde vlakte, maakte hij zijn spieren even los en richtte zijn blik omhoog om in te kunnen schatten hoe laat het was. Hm… Het kon nu niet lang meer duren voor de volgende leerling zou arriveren. Zojuist had hij de vorige privéles met Celia afgerond en als hij zich niet vergiste was het nu… Olivia’s beurt. Ah ja… Hij kon zich het meisje met de rode lokken nog wel voor de geest halen. Een oud-mentorleerling. Helaas had Geralt nauwelijks de kans gehad met haar te spreken voor zijn onverwachte vertrek, maar hij hoopte dat daar vandaag misschien verandering in zou komen, ook al was hij geen mentor meer. Meerdere malen had ze aangegeven wat problemen met haar vuurmagie te hebben, dus kon hij naar alle eerlijkheid bekennen dat hij nieuwsgierig was naar het verloop van deze les. Doorgaans weerhield hij zichzelf ervan om al te zeer in het privéleven van zijn leerlingen te wroeten, omdat het hem simpelweg niets aanging tenzij ze zelf de behoefte koesterden er met hem over te spreken, maar… iets in haar verhaal had zijn aandacht getrokken. Het niet “onder controle hebben van haar magie” klonk namelijk dermate drastisch dat hij werkelijk benieuwd was wat zich dan eventueel al had voorgevallen, waardoor ze die conclusie voor zichzelf had getrokken en belangrijker: welke potentie ze hierdoor wellicht bezat… Met zijn handen op zijn rug, zijn borst vooruit en zijn priemende blik die de omgeving afspeurde, ijsbeerde hij over het zand onder zijn voeten in afwachting van de komst van de leerling. Menig persoon die de Witcher hier aan zou treffen en hem niet kende, zou daardoor wellicht afgeschrikt worden door de bijna roofdierachtige manier waarop hij voortschreed met zijn imposante gestalte, was het niet voor de vriendelijke glinstering in zijn gouden, katachtige ogen. Hopelijk zou ze snel komen, zodat ze de les konden starten.

_________________

Alaric || Master Geralt || Graham || Emori || Eli || Rinn
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Béatrice
Posts : 497
Points : 78
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur
Klas: Miss Roxanne
Partner: I'm not ready to love, 'cause I'm not fully healed

BerichtOnderwerp: Re: Privéles Flaming Shield || Olivia   ma jul 03 2017, 00:15

Kunnen de uren nog trager voorbij gaan? Hoe zenuwslopend is dit niet? In de loop van de middag, natuurlijk is Olivia zoals altijd vroeg wakker voor een ochtendwandeling met Siegmund, nog voor de meeste studenten wakker zijn. Paar dagen geleden was ze helemaal in extase toen de school een nieuwe vuurdocent had, maar haar grootste geluk was het feit dat het niemand minder dan Master Geralt is! Niet dat ze de kans had hem beter te leren kennen, maar ze is gefascineerd door de grote man. Om de tijd te doden ligt ze op haar bed een boek te lezen. De zenuwen zijn duidelijk aanwezig in de kamer. Na het blad zeker twintig keer opnieuw te lezen, geeft ze het op en kijkt ze naar buiten. Als ze nu vertrekt zal ze nog te vroeg zijn. Wat maakt het ook uit? Liever te vroeg dan te laat, maar we moeten ook niet overdrijven. Ook al wilt ze haar materiaal rustig nemen, toch gaat haar leren schriftje met de gekerfde drakenschubben vliegensvlug in haar rugzakje en loopt ze uit de kamer. De gangen vullen zich, maar door de zenuwen, in combinatie met haar enthousiasme ontwijkt ze iedereen zonder enige moeite. Sommige mensen kijken verbaasd om, wat kan er zo interessant zijn dat ze zo snel loopt? Ze moesten het eens weten. Al bij de inschrijving moest ze zichzelf tegenhouden om zich niet meteen op de inschrijving te storten, maar toch was ze de eerste op de lijst. Bij de grote poort blijft ze plots staan, merkt ze op dat haar handen niet zo warm zijn. De warmte waarvoor ze elke keer de koelte van de stenen muren opzoekt, om zeker te zijn dat haar magie het niet van haar overneemt. Nu heeft ze haar magie wel nodig! Geen paniek, wie weet zal dat nog veranderen met de opbouwende zenuwen.

Toegekomen aan de arena blijft ze toch even bij de ingang staan, bestudeerd ze de docent even vanop afstand. Haar fascinatie en interesse voor de Witcher - Oh, ja want die kennis heeft ze ook in die tussentijd opgedaan dankzij haar kennismaking met zijn stagiaire Vergil Titan - wordt er niet minder op nu ze hem daar ziet staan.
In die tussentijd is er ook van alles gebeurd, wat maakt dat ze toch een andere soort persoon is dan die dat Master Geralt heeft meegemaakt voor hij vertrok. De toen zo onzekere studente, is verandert in iemand die weer de reden van haar leven heeft teruggevonden en er alles aan zou doen om die te houden. Je kan niet de vinger leggen aan hoe je het opmerkt, of wat er juist aan haar verandert is, maar de laatste paar gebeurtenissen hebben ervoor gezorgd dat ze toch anders in het leven staat.
Om zeker te zijn dat het staren niet onaangenaam zou worden, stapt ze in de arena, trekt haar ogen open van hoe groot het hier is. Wauw, dat moet echt een feest zijn als hier toernooien zijn. Meteen hersteld ze zich, zet al haar concentratie op de les en plaatst ze haar rugzakje op de eerste rij van de tribune. Ze is toch blij dat ze haar magie probleem heeft genoteerd, zodat ze niet gedwongen is om het hem rechtuit te vertellen. Als hij er naar vraagt wat juist het probleem is... We zien dan wel, ergens hoopt ze wel dat hij er niet te veel vragen over stelt. De laatste keer dat ze erover sprak heeft het haar voor de eerste keer echt gekraakt en is ze nog bezig met het emotioneel herstel. Niet dat je het aan haar kan zien, maar ze heeft geleerd een sterk masker te dragen.
Ze kan er wel nog vaag over blijven, het heeft toch geen zin te veel geheimen te houden voor een docent die je alleen maar wilt helpen. Ze stapt recht naar de docent, "Master Geralt, welkom terug op de Academy," groet ze hem met een warme glimlach, ogen zo blauw als de lucht, blinken van ongeduld, in combinatie met de nodige zenuwen. Nogal een geluk dat mensen hun oren niet zo sterk zijn dat ze hartkloppingen horen, want die van haar gaat op dit moment razendsnel.

_________________
Siegmund:
 

Stamps:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken https://www.facebook.com/beatrice.guill Online
Master Geralt
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Sansan
Posts : 235
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire & Air
Klas: Fire magic
Partner: Grr..

BerichtOnderwerp: Re: Privéles Flaming Shield || Olivia   za jul 08 2017, 13:53

Zodra hij Olivia had gehoord, nog voor ze daadwerkelijk in het zicht verscheen, had hij de ingang vanuit zijn ooghoeken nauwkeurig gadegeslagen. Geralt had haar maar kort meegemaakt voor zijn vertrek, maar iets aan haar verschijning nu trok direct zijn aandacht. Hierdoor ietwat verwonderd keek hij op, al was het nauwelijks aan zijn gehavende gezicht af te lezen, en draaide zijn lange, gespierde lijf nu geheel naar de leerling toe. Haar tred was… anders. Net als haar houding en de blik in haar ogen. Wat er precies veranderd was, kon hij niet zeggen omdat hij haar daarvoor simpelweg niet goed genoeg kende, maar dat het hem in zekere zin fascineerde was zeker. Deze lichtelijke fascinatie leek beantwoord te worden in de blik die ze op hem wierp, in plaats van de ietwat onzekere, steelse blik die ze eerder op hem geworpen zou hebben. Hm…
Toen zij haar ogen tenslotte afwendde en zich op de omgeving richtte, leek de docent er zichtbaar geen moeite te hebben om zelf onlosmakelijk naar haar te blijven kijken, net zolang tot ze voor hem bleef stilstaan. Bij haar woorden werd er één maal kort, maar duidelijk door hem geknikt. Haar glimlach was hem niet ontgaan, maar deze werd niet direct door hem beantwoord, zoals gewoonlijk, maar zijn gezicht stond… neutraal in plaats van zijn doorgaans vrij norse uitstraling. Dat was... iets.
Nog een moment nam hij uitgebreid de tijd haar te observeren om in te schatten hoe de les het beste begonnen kon worden, daarbij ook haar mededeling in zijn achterhoofd houdend. “Je bent nerveus.” concludeerde hij uiteindelijk brommend, alsof het voor hem de normaalste zaak van de wereld was dat hij dat zo aan een persoon kon aflezen. Zoals het hem betaamde, maakte hij zich verder niet al te druk over een gepaste begroeting of ook maar een warm welkom. Het was duidelijk waarom ze hier waren toch?
“Waarom?” vroeg hij er achteraan, niet per se onvriendelijk. Was het soms vanwege haar mededeling over haar magie? Of door hem..? Hoe dan ook was er iets… aan spanning bij haar te merken.

_________________

Alaric || Master Geralt || Graham || Emori || Eli || Rinn
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Béatrice
Posts : 497
Points : 78
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur
Klas: Miss Roxanne
Partner: I'm not ready to love, 'cause I'm not fully healed

BerichtOnderwerp: Re: Privéles Flaming Shield || Olivia   zo jul 09 2017, 17:10

Ze had al veel gehoord van de arena, maar toch kwamen haar verwachtingen niet in de buurt met wat ze hier werkelijk evenaart. Ze neemt niet te veel tijd - wilt ook geen tijd verliezen - om alles goed in zich op te nemen, dat kan ze nog doen als ze tussen de lessen door wilt komen oefenen. Ze ziet ook meteen de ingewikkelde lijnen voor perspectief tekeningen, dat kan ze ook gebruiken om haar tekenskills te verhogen. Des ondanks voelt ze de onderzoekende blik van Master Geralt en om eerlijk te zijn is ze er niet echt mee opgezet. Natuurlijk weet ze wel dat dit niet verkeerd bedoeld is, maar haar automatisme van eigen bescherming is iets dat ze, zelf na een paar maanden hier te leven, nog niet verloren is.
Wanneer ze haar rugzakje neerlegt, is haar gezicht afgewend en profiteerd ze ervan om nog eens goed in en uit te ademenen.
Zijn antwoord was niet en of minder dan wat ze van hem had verwacht, zou zelf door veel mensen als onbeschoft kunnen overkomen. Zelf is Olivia een persoon van weinig woorden, haar eigen groet was al zelf op kantje boord. Had ze die verlengd, dan had ze er te veel woorden aan vuil gemaakt. Onnodig energie verbruik. Daarom is er ook niks aan haar uitdrukking te zien, maar behoudt ze juist haar lach.
Sinds hij toch even zijn tijd neemt, veegt ze het ongemakkelijk gevoel van zich af door naar zijn gezicht te kijken, om elk litteken en de gele ogen te bewonderen. Er is toch echt iets mis met haar.
Bij zijn mededeling, fronst ze heel even, maar die verdwijnt even snel als die was gekomen. Er is niks aan haar lach verandert, behalve dat die wat verminderd is. Verdomme, valt het zo hard op? Haar hersenen werken op volle toeren, weegt al haar woorden af om een zo goed mogelijk antwoord te waarmee ze allebei tevreden zijn.
"Dit is mijn allereerste vuurmagie les en ik weet niet goed wat ik ervan moet verwachten. En ik hou er niet zo van om niet te weten wat er op mij afkomt." Met andere woorden: laten we zo snel mogelijk beginnen want ik besterf het hier van de zenuwen.

_________________
Siegmund:
 

Stamps:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken https://www.facebook.com/beatrice.guill Online
Master Geralt
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Sansan
Posts : 235
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire & Air
Klas: Fire magic
Partner: Grr..

BerichtOnderwerp: Re: Privéles Flaming Shield || Olivia   di jul 25 2017, 20:02

Zijn gouden, katachtige ogen zochten de hare in afwachting van haar reactie op zijn korte, maar duidelijke vraag. Bij haar uitleg viel een beduidende stilte, al leek Geralt het nauwelijks op te merken. “Hm…” mompelde hij uiteindelijk in eerste instantie slechts, waarna hij bevestigend zijn hoofd knikte, content met het eerlijke antwoord wat ze gegeven had. “Verstandig.” voegde hij er niet veel later aan toe met een subtiele goedkeuring in zijn toon. Ze wist graag waar ze aan toe was… Dat kon hij haar onmogelijk kwalijk nemen. Hijzelf zat precies zo in elkaar, al was het alleen al omdat hij zo getraind was, zodat hij op elke mogelijke uitkomst voorbereid was. Om deze reden gunde hij haar een wat… zachtere blik waardig, terwijl zijn lange lijf zich in beweging zette naar de tribune verderop. Hier ging hij kalm op zitten en knikte naast zich, ten teken dat Olivia hem kon volgen om te horen wat hij te zeggen had.
“De basis van vuurmagie komt vanuit het gevoel. Meer dan bij welk ander element dan ook.” begon de docent daarop met dragende stem te spreken. “Ons gevoel kleurt onze magie. Het kan het krachtiger maken met de juiste training, maar… het kan het ook verzwakken. Dat is wanneer we spreken van ‘geen controle hebben’.” Bij deze laatste woorden had hij Olivia even doordringend aangekeken om te laten merken dat hij niet vergeten was wat ze hem medegedeeld had. “Als we onze emoties onvoldoende onder controle hebben, heeft dit direct gevolg op de mate van controle over onze vuurmagie.” Zijn blik gleed weer even van haar af en ging onderzoekend door de arena. Het was meer een gewoonte dan noodzaak. “Wat ik je vandaag wil leren in je eerste vuurmagie les, is daarom niet alleen deze spreuk, maar tegelijkertijd hoe jij jouw gevoelens daar in kunt passen, om ze een plek te geven en dat stuk controle wél te krijgen. Vandaar mijn vraag wat de reden is achter je nervositeit, zodat we daar mee kunnen werken.” Het was meer uitleg dan hij gewoonlijk gaf, maar het was een doordachte keuze: boven alles, boven welke les, welke spreuk dan ook, waarborgde Geralt allereerst de veiligheid van zijn leerlingen. Vuurmagie was niet alleen krachtig, soms onvoorspelbaar door de sterke verbinding met emoties, maar daarbij ook zeer gevaarlijk bij ontoereikende begeleiding. Voordat hij daarom ook maar dacht aan het uitleggen van de spreuk zelf, wilde hij eerst dit duidelijk hebben en daarmee hopelijk iets van Olivia’s zenuwen wegnemen, zodat ze tot de beste resultaten konden komen vandaag. "Denk je dat je daar klaar voor bent?" besloot hij voor hij een nieuwe stilte liet vallen.

_________________

Alaric || Master Geralt || Graham || Emori || Eli || Rinn
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Béatrice
Posts : 497
Points : 78
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur
Klas: Miss Roxanne
Partner: I'm not ready to love, 'cause I'm not fully healed

BerichtOnderwerp: Re: Privéles Flaming Shield || Olivia   zo jul 30 2017, 16:16

Met een klein hartje wacht ze op de reactie van haar antwoord. Op dit moment wilt ze niet zeuren over zaken van waar en hoe en waarom ze haar magie ontdekte, maar wilt ze eindelijk iets hebben om aan te werken. De mensen die het al weten, zijn ondertussen genoeg voor als het haar te zwaar zou hebben. Al is haar antwoord niet het grootste probleem, toch is het ook wel waarheid. Haar grootste angst is in deze arena al niet van toepassing, sinds het wel een veilige plek lijkt om eens de controle te verliezen. Ze houdt er ook gewoon niet van om niet te weten wat er komt, daarom is ze ook blij dat ze mensen kan aanvoelen. Je weet dan meteen wat je voor je hebt staan en je kan er vanaf het eerste moment er gepast op reageren: weglopen of ze toch voordeel van de twijfel geven. Onhoorbaar zucht ze haar adem uit als haar antwoord voor nu goed genoeg is -laten we hopen dat dit voor vandaag genoeg is- al betwijfelt ze dat dit zonder slag of stoot zal gaan. Als hij zich dan omdraait en weg stapt is Olivia even uit het veld geslagen van wat ze lijkt te hebben gezien aan hem, maar verbergt de lichte verbazing snel genoeg en zet zich naast hem neer. Ze kijkt hem aan bij zijn uitleg, maar wend haar blik van zijn doordringende ogen af. Het is haar opgevallen dat de warmte opkomt wanneer ze zich in het nauw gedreven voelt of zenuwachtig is, alsof het een soort immuunsysteem is die haar wilt waarschuwen en tot gevolg wilt beschermen. Ze kijkt naar neer op haar handen, slaagt al zijn woorden op in haar gedachten, maar ergens zou je nog een teken van angst kunnen terugvinden in haar blik. Allemaal goed en wel dat ze hier zijn en er niet echt iets verschrikkelijks kan gebeuren, maar de angst blijft wel zitten. Hoe meer hij praat, hoe meer de zenuwen wel verdwijnen en er toch meer een veilig gevoel in haar opkomt. Ze stelt het wel op prijs dat hij rekening houdt met wat ze hem heeft verteld en hij er aan wilt werken. Ze heeft het altijd moeilijk gehad om haar emoties te controleren, dus magie hebben die er meteen in contact staat is niet het beste voor haar. Als ze zou weten wat te doen zodat die twee minder met elkaar in verbinding zijn, dan helpt haar dit een hele stap vooruit. Niet alleen voor het magie onderdeel. Al is het makkelijk geworden om een ander gevoel te tonen dan wat er vanbinnen gebeurt, toch maakt het haar oververmoeid.
Bij zijn vraag kijkt ze eindelijk wel op en geeft ze hem een vastberaden glimlach om hem te tonen dat ze er klaar voor is en meteen wilt beginnen. Waarom er woorden aan vuil maken?

_________________
Siegmund:
 

Stamps:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken https://www.facebook.com/beatrice.guill Online
Master Geralt
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Sansan
Posts : 235
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire & Air
Klas: Fire magic
Partner: Grr..

BerichtOnderwerp: Re: Privéles Flaming Shield || Olivia   wo sep 06 2017, 11:35

Hij had gemerkt hoe ze haar blik had afgewend en haar eigen handen uitvoerig leek te bestuderen. Toch kon hij merken dat ze aandachtig naar hem luisterde terwijl hij zijn uitleg met haar deelde. Het was de reden waarom hij niet direct doorvroeg op de non-verbale boodschap die ze hem liet zien.
Nadat Geralt uitgesproken was, wachtte hij -voor zijn doen- geduldig op antwoord. Als ze er niet klaar voor was, moest hij dat weten, zodat ze samen konden kijken hoe het nu verder kon gaan. Echter verraste ze hem door niet een aarzeling of zelfs angst uit te spreken, maar door… een glimlach te tonen. Een vastberaden glimlach. Het deed zijn donkere wenkbrauwen spontaan iets omhoog kruipen ten teken dat de docent dit keer op een positieve manier iets onverwachts had meegemaakt. Belangrijker nog was het een teken dat Olivia werkelijk klaar was om te leren. Dat ze bereid was haar nervositeit zodanig aan de kant te schuiven zodat ze tóch haar vuurmagie verder kon ontwikkelen, zei niet alleen iets over haar motivatie, maar ook over haar als persoon. Uitstekend. Daar kon hij mee werken. Geralt knikte daarom met een hint van een berustende glimlach voor hij langzaam weer opstond, verder de arena in liep en naar Olivia gebaarde hetzelfde te doen. “Laten we dan beginnen om je eerst bewust te worden van je gevoel. Geen zorgen: ik ben geen therapeut en ik ben zeker niet van plan je diepgaande vragen te stellen, maar probeer het volgende…” Hierop had de Witcher zijn beide handen als een kommetje voor zich gehouden en creëerde daarmee een kleine vlam in zijn handpalmen. Zonder enige moeite hield hij het op zijn plek, bestudeerde het, wiegde het wat heen en weer tussen zijn handen, maar deed er verder nog niks mee. “Creëer vuur voor jezelf. Je hoeft er voor nu nog niks mee te doen, maar probeer te vóelen wat er met je gebeurt. Wat kan de vlam in de palm van je hand je vertellen… over jezelf?” Net op het moment dat de vlam in zijn hand –oh shit- Oriël’s gezicht leek te vormen, liet Geralt het vlug weer verdwijnen en keek hij Olivia afwachtend aan.

_________________

Alaric || Master Geralt || Graham || Emori || Eli || Rinn
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Olivia
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Béatrice
Posts : 497
Points : 78
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur
Klas: Miss Roxanne
Partner: I'm not ready to love, 'cause I'm not fully healed

BerichtOnderwerp: Re: Privéles Flaming Shield || Olivia   vr sep 08 2017, 00:02

Het is bijna akelig om te weten hoe makkelijk het gaat om haar ware gevoelens te onderdrukken, of ze alle sinds niet te veel te tonen. Met het onderbewustzijn valt niet te sollen, dat weet ze nu onderhand wel. De vraag is: hoe lang zal kan ze die nog onderdrukken? De vastberadenheid is dan ook weer niet gespeeld. Het is een wil om dat gedeelte af te sluiten, een gedeelte die bestaat uit angsten. 
Master Geralts reactie op die lach helpt er dan ook weer voor dat dat gevoel sterker wordt. Haar controle zal nog een hele weg afleggen, maar deze morgen werd ze wakker met het idee dat ze hier elke morgen zal toekomen om die te leren. Was dat nu wat ze denkt dat het was? Denkt ze verbaasd bij een uitdrukking van hem die ze zelf niet had verwacht. Of heeft ze zich dat nu net ingebeeld? Zonder aarzeling staat ze weer recht en gaat ze voor hem staan, in gedachten lacht ze bij de therapeutische uitleg. Maar goed ook. Diezelfde gedachten die haar verwittigen om toch niet te lang te wachten om haar verhaal te delen. Nu nog niet. Haar aandacht verzwakt geen moment, maar ze haar aandacht wordt nog groter als ze de vlam ziet verschijnen. Ze ziet niet juist wat het beeld in zijn handpalm moest betekenen, maar aan zijn reactie te zien leek het toch wel persoonlijk. 
Waar kort geleden haar blik onbevreesd leek, begint er nu toch wat onrust te verschijnen. In haar achterhoofd herhaalt ze de woorden: 'veilig, veilig,...' om zichzelf te dwingen om haar eigen handpalmen, net zoals hij voordeed, tot een kommetje te vormen. Haar bovenarm blijft langs haar lichaam, ondertussen dat haar ellebogen een hoek van negentig graden vormen, waardoor ze moet neerkijken. Ze probeert het litteken die dwars door haar rechter handpalm loopt te negeren. Merda... 'Veilig, veilig, veilig,' Voor het eerst sinds... Sinds de eerste en de laatste keer dat er vuur ontwaakte, laat ze de warmte van haar handen de vrije loop. Dwingt ze zichzelf bewust te worden van het natuurelement die haar altijd fascineerde (verdomd onderbewustzijn). De kleine aders van haar breekbare handen lijken te koken en haar ademhaling wordt oppervlakkiger met de stijgende warmte. Verbazingwekkend verschijnt er een heel kleine vlam, fronst ze bij het formaat die je met een babymuisje kan vergelijken. Ze fronst niet zo zeer omdat het zo klein is, ze is al blij dat het lijkt lukken. Ze was er wel bang voor dat dit niks zou uithalen en ze allebei teleurgesteld deze les moeten eindigen. Alsof die angst olie bij het vuur is, wordt de vlam in één trek veel groter, tot die zelf tot haar ooghoogte komt. De plotse agressiviteit laat haar terugdeinzen, krimpt de vlam weer omdat ze haar handen van elkaar wilt scheiden. Haar ogen sluiten zich om even een rust moment te nemen, zonder de vlam, die voor een oranje gloed zorgt in haar rode lokken die voor haar ogen vallen, te laten verdwijnen. Als ze haar ogen weer opent, zijn haar handen weer tot hun positie en kijkt ze recht in het vuur. Het lijkt erop dat ze er iets als een huis in kan herkennen, een kleine donkere schim die naar haar toeloopt. Zonder ze het echt door heeft worden haar ogen wateriger. Is het door de warmte die haar oogleden moet uitdrogen, of door wat ze hier ziet. De vlam gaat heel wild op en neer, alsof het zich wilt lostrekken van haar handen en een eigen vernietigend leven wilt. Veilig, veilig, veilig, veilig, veilig, veilig!... 
Wat? Weer fronst ze als ze de vlam weer ziet krimpen, waar het ter hoogte komt van waar haar hart zou moeten zijn. De schok maakt plaats voor verbazing als ze nu iets herkenbaars herkend. Siegmund? Zelf zonder zijn bruine en zwarte kleuren kan ze zijn trekken herkennen. Gepaard met het onregelmatig en ongecontroleerd op en neer gaan van de vlam neemt de honden hoofd andere vormen aan en begint ze zelf andere te herkennen: haar mentor Miss Roxanne, samen met de fabeldieren die ze tot nu al mocht leren kennen, Vash' aanstekelijke glimlach, zijn dierlijke vorm (of allesinds het paardenhoofd met de schedel), de legendarische Erd magiër Luna, Vergil (Shit, laten we hopen dat die niet te veel opvalt, zodat Master Geralt zich niet te veel vragen stelt bij het zien van zijn stagiaire), zelf Hayden, Graham en zijn zachte blik... Sommige gezichten herhalen zich of blijven iets langer zichtbaar dan anderen. Nog steeds gaat de vlam wilt hoger en lager. Wacht... Nu komt er een bedenkelijke uitdrukking in haar gedachten. "De basis van vuurmagie komt vanuit het gevoel" hoort ze zijn zware stem in haar gedachten. De vlam veranderd weer in de hondenhoofd, om te eindigen naar een laatste gezicht die ze in al een hele lange tijd niet meer heeft gezien. Het brilletje en de speelse blik van haar vader. Tuurlijk! Noem het maar melig, maar liefde en vriendschap is toch het sterkste dat er bestaat? Verrast wordt ze weer in de realiteit getrokken als het toch nog beslist te veranderen in nu, -OEPS- Master Geralt gezicht. Zonder er over na te denken, en hopen dat het laatste misschien toch niet al te veel opviel (probeer dat maar eens uit te leggen) en dooft de vlam naarmaten het naar beneden valt, een heel kleine donkere plek achterlatend in het zand. Haar schouders gaan op en neer bij de zware ademhaling, neemt ze een stap achteruit en staart ze naar de vlek voor haar. Ze heeft geen besef van hoe lang dit net heeft geduurd, maar neemt nog even de tijd om zelf op andem te komen. 
"Dat..." was nieuw? Verassend? Ze kan er geen woord op plakken om uit te drukken wat dit met haar doet. Het verklaart gewoon zo veel. Nog steeds haar blik neergeslagen naar de grond wacht ze stil af.

_________________
Siegmund:
 

Stamps:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken https://www.facebook.com/beatrice.guill Online
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Privéles Flaming Shield || Olivia   

Terug naar boven Go down
 

Privéles Flaming Shield || Olivia

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Olivia's Pokédex
» Rockin' and Rollin'[+ Olivia Underwood]
» Privé-sessies
» Privé-sessies
» Having a snack [Olivia Williams]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: The Arena-