PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Looking at the stars

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Looking at the stars   wo dec 28 2016, 13:02

Het was hier wel chaotisch maar gezellig vanuit een afstandje gezien dan. Zelf zou hij niet snel naar iemand toe lopen tenzij ze zijn aandacht zouden hebben getrokken, dit kwam zeer zelden voor natuurlijk. Vergil kon dan wel monsters en mythische wezens doden als het nodig was en hij stelde zich in dienst van de mensheid. Het was niet dat hij bang was om contact te zoeken, maar echt sociaal was de jonge Witcher niet meer. Daar lag hij dan in bed en kreeg de slaap niet te pakken. Er zat hem niets dwars, maar op een nieuwe plek was Vergil altijd waakzamer dan wanneer hij er een paar dagen langer verbleef. Vergil klom uit bed en liep richting de douche om zich even op te frissen. De hete stralen spoelde over zijn lichaam heen. Als hij toch niet kon slapen dan kon hij net zo goed iets anders gaan doen.

Hoelang Vergil zo onder de douch had gestaan ontging hem.  Het was gewoon fijn om even die hete stralen over zijn lichaam te voelen stromen.  Toen Vergil de kraan dicht draaide stapte hij de badkamer weer in een zuchten even zacht.  Na zich even snel afgedroogd te hebben kleden Vergil zich in een simpele jogging broek en een shirt. Hoewel het buiten kouder was dan in de zomer is herfst zou Veel zin Lichaams-temperatuur wil beschermen en die zelfs hoger laten worden dat de jonge Witcher het niet koud zou hebben.  Maar nog voor hij naar buiten liep trok Vergil nog even een body warmer aan een verliet zijn stagiaire vertrekken. Het was stil op de gang, maar ja zo gek was dat ook niet.  Het was 2 uur in de nacht.  Hij kon nu even niet slapen dus ging de Razaanze maar even een blokje om. Hij was nog niet zo bekent met de omgeving en nu had hij toch nog geen les waarbij Vergil nodig was.  

Toen hij voor de paal met naamborden stond bekeek Vergil ze even een koos het pad richting de ruins. Het was een eindeloze nacht en overal kon je de rijp zitten verschijnen op elke plek was je keek.  Het licht van de man en de fakkels langs de paden lieten ze glinsteren als kleine kristallen.

(Open)

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood


Laatst aangepast door Vergil op zo jan 29 2017, 23:02; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Drake
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Moonmoon het kartelmes
Posts : 1622
Points : 123
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire Magican
Klas: Miss Eres
Partner: This is the shadow place Mufasa once told you about. Stay away from it.

BerichtOnderwerp: Re: Looking at the stars   do dec 29 2016, 18:27


Hij bleef maar rennen. De schaduwen langs hem heen hadden gekke vormen en vreemde gezichten. Het was helemaal zwart om hem heen met vreemde lichten om zich heen. Zijn hart bonkte in zijn keel en rond zijn keel, polsen en enkel brandde het pijnlijk. Het werd steeds zwaarder om te rennen, maar het was alsof een zwarte laag teer aan zijn voeten zat vastgeplakt. Net zo snel als dit gekomen was, was het weer weg. Het gevoel werd vervangen doordat hij viel. Hij voelde de wind langs zijn haren wapperen. Met een bonk kwam hij tegen een ijzeren oppervlak terecht. Het voelde koud en kil, nogmaals die pijn rond zijn polsen. Opeens verschenen er rare beelden, de beelden hoe er een oudere man boven hem hing. ''We zijn zo klaar.. Drakie.'' De rest van de beelden bespaar ik je.

Met een schok opende Drake zijn oranje ogen. De angst was nog altijd op de netvliezen te lezen, hij slikte en voelde hoe het bed onder hem vochtig was van het zweet. Zijn keel, zijn polsen, het voelde even alsof hij daar nog was. Hij streek langs de huid van zijn keel en keek naar het plafond. Hij deed de ademhalingsoefeningen die hem altijd geleerd waren. Uiteindelijk ging de jongen zitten, wreef langs zijn polsen. Ooit waren ze rood geweest met eelt en slijtwonden.. als jong jongetje. Ondertussen was het meeste geheelt en kon je er niet meer veel van zien. Met een zucht sloot hij even zijn ogen, waarna de jongen uit bed stapte. De kille tegels tegen zijn voeten voelde koud aan, Drake liep naar het gordijn. Toen hij deze open deed, zag Drake een beeld wat hem gerust stelde. Het terrein van de school bij nacht en de herkenning voelde fijn voor de jongen. Vroeger toen hij nog op de andere school zat,.. hij had zijn gehele afdeling wel eens bij elkaar geschreeuwd. Hij had de muur met gaten bewerkt, de woedde en de pijn. Nachtmerries die hem terug brachten naar de krochten van zijn trauma's. Iedereen had ze, die het had, kende het nachtelijke lijden van een onverwerkt trauma. Drake slaakte een zucht en kon weer glimlachen. Doordat hij wist dat hij nu op Starshine was, zijn oom dood en hij veilig op een kamer sliep met zijn broer. De nachtmerries vol walging waren voor Drake dus niet meer dan normaal en tegenwoordig was de angst uit een ver verleden wat de droom zo eng maakte. Hayden had hem vroeger vaak getroost of zijn woedde gestild. Nu was het heel af en toe nog, wanneer de nachtmerrie te heftig was dat dit effect had op Drake wanneer hij weer wakker werd.

Drake vond het dus fijn om na zo'n moment uit het raam te kijken, zodat zijn hoofd  rustiger werd en zijn hartslag normaal kon gaan doen. Het was weer een van die nachten, alleen nu was het anders. Dit kwam doordat Drake iets opviel. Hij boog zich meer naar voren bij het raam, want hij zag verbazend genoeg een schaduw lopen van een persoon. Hij draaide zijn hoofd naar de klok en fronste. Het was echt ruim midden in de nacht, wat moest deze persoon daar? Drake was een vreselijk nieuwsgierig type. Daarom was zijn drang om het uit te zoeken nu ook groot. Hij trok zijn kleren aan na een hele snelle douche en verliet zijn kamer met de zwartwitte jas aan.

Zijn stappen waren ferm en hij zag hoe de condens uit zijn mond dwarrelde onder het licht van de maan. Het was winter, dus de nachten waren koud. Drake zijn nachtzicht was prima, maar uiteindelijk besloot hij een vuurbolletje op zijn hand te creeren, want hij was opzoek naar die persoon die random zijn bed uit was gekomen. Na een tijdje merkte Drake dat hij zich bij de Old ruins bevond. Hij keek rond en zag al snel de plek waar hij de persoon vanuit zijn raam had gezien. Drake keek naar het kasteel en zag vanaf daar de vele raampjes. De meeste waren zwart door het uur van de nacht, enkele brandde nog een lichtje. Drake kon vanaf hier ook zelfs het raampje van Yang zien en glimlachte. Nu hoorde Drake geluid van een levend wezen, het leidde hem af. Wantrouwend keek Drake rond en hij fronste. ''Hallo?'' was de vragende stem. Zijn nieuwsgierigheid was sterk en daarom bleef Drake staan, hij had geen angst op dit moment. Vooral omdat de angsten van Drake ergens anders lagen dan de meesten altijd van hem konden verwachten. Hij slaakte een zucht en je kon hem misschien zelfs bijna geïrriteerd noemen op dit moment.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Looking at the stars   do dec 29 2016, 23:21

Er waren nog zo veel vragen die nog niet duidelijk maar de weg zou hij hier op deze kleine planeet snel genoeg vinden. Daar was hij zeker van. Vergil besloot om nu hij toch wakker was maar te gaan trainen en zich moe proberen te maken, misschien dat hij straks dan wel kon gaan slapen?! Met een joggen zetten hij zich voort richting de Ruins waar de jonge Witcher al verrassend snel aangekomen was. Al stopte hem dat niet. Hoewel zijn training hem goed op zijn omgeving liet letten en zijn nachtzicht beter was dan die van de meeste mensen kon hij prima zien. Wel waren er meer donkere plekken waar Vergil voorzichtiger was dan op de lichtere plekken. Toch brak er een takje onder zijn voet op een van de donkere schaduwen. Vergil hoorde een stem roepen en gelijk stond hij stil en luisterde kalm. Zijn hoofd was nog druk bezig geweest met zijn omgeving te verkennen, om de persoon wie het ook was eerder op gemerkt te hebben. Vergil gebruikte zijn verscherpte gehoor en zijn neus. Al snel pikte Vergil de lokatie van de nieuwkomer. Hij gebruikte vuur magie aan de geur van de brandende bol te ruiken. Licht magie rook anders, maar het trok toch zijn aandacht. Wie deze persoon ook mocht zijn. Die was net als hij buiten in de nacht op dit late tijd stip. Vergil had dus eigenlijk geen recht om hem of haar terug te sturen. Misschien had de ander ook niet kunnen slapen of de ander was wakker geworden door een nachtmerrie? Dit waren twee mogelijkheden. Aangezien Vergil geen helderziende was, was dit enkel gokken. Ondertussen liep Vergil terug en zag licht in de verte. Hij was best nieuwschierig geworden wie er nog zo laat op was, buiten de andere nacht uilen die nog druk bezig waren met lessen in elkaar zetten of huiswerk na te kijken. Of bezig waren met andere dingen, Joost mocht weten wat. Vergil kwam om een berg stenen gelopen en zag een jonge man staan die duidelijk hier niet hoger was dan een leerling. Vergil kende zijn gezicht niet dus was het iemand die hij niet kende. 'Ook last van bed luis?' vroeg hij lichtelijk bot, maar niet onvriendelijk genoeg om de ander meteen op het slechte been te zetten. Vergil doelde erop dat de ander niet in slapen kon komen net als hij zelf. Zijn beheerste manier van lopen gaf al weg dat hij niet iemand was om ruzie mee te zoeken, maar dit was zijn normale manier van lopen geworden. Aangezien dit je geleerd werd op  Kaer Morhen. Anders zouden de Mythische wezens je meteen niet meer serieus nemen. Vergil was dan maar 1.40, maar hij nam geen blad voor de mond en was een uit stekende vechter, anders was hij ook nooit geslaagd als Witcher natuurlijk. De Razaan stopte op respectievelijke afstand, maar je kon niet aan hem af lezen wat hij dacht. Dat kon Vergil eigenlijk ook niet echt van de langere zwart harige jonge man zeggen dan dat er een nieuwschierig tintje in diens ogen was te lezen.

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood


Laatst aangepast door Vergil op zo jan 29 2017, 23:11; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Drake
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Moonmoon het kartelmes
Posts : 1622
Points : 123
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire Magican
Klas: Miss Eres
Partner: This is the shadow place Mufasa once told you about. Stay away from it.

BerichtOnderwerp: Re: Looking at the stars   vr jan 13 2017, 17:11


Het gevoel dat de wereld voor hem weg vil, dat niks er meer toe deed en het hem allemaal niet meer boeide.. Ht waren de momenten dat hij het allemaal het meest haatte. Dat de jongen van binnen zichzelf zag weg rotten terwijl iedereen de bink, de badboy, de bullebak zag. Zoveel gezichten, zoveel waarheden over hem. Iedereen had zijn of haar oordeel en vaak boeide het hem ook gewoon niet meer. Door de gang lopen en alles als in een waas langs je heen zien gaan. Sommige ontweken hem, andere waren bang voor hem terwijl de ander hem amper kende. De geruchten waren als water tussen de tegels, het verspreid zich snel. De jongen vond het altijd hatelijk om te horen en op hetzelfde moment kon het hem niet boeien. Zijn leven was erg dubbel. Iedereen dacht altijd dat hij oh zo vol was van zichzelf, de zelfverzekerdheid zelve. Niets wat hem kon breken. Toch was het tegendeel waar, want hoe meer je iets niet wilde.. hoe harder je er tegenaan begon te schreeuwen. Nu liep hij midden in de nacht over het gras. Enkel het licht van de maan, de sommige schoolraampjes en het vlammetje in zijn hand. De zwarte haren hingen wat voor zijn ogen die schichtig rond keken. Hij had dit ook in zijn wolven vorm kunnen doen, dan had hij de persoon die hij vanuit zn raam had gezien, veel sneller kunnen vinden. 'Ook last van bed luis?' hoorde hij een stem zeggen. Drake draaide zich direct en moest zichzelf ervan weerhouden om geen vuurbal op hem af te schieten. Hij kon de persoon door het donker niet goed zien, maar hij zag wel dat die gene erg klein. Toch had Drake ergens het idee dat dit niet om een leerling ging. Hij keek zijn kant op en wist even niet goed wat te doen. Okey, hij had de persoon gevonden, wat nu? Achteraf had Drake zichzelf voor zn kop kunnen slaan. Het was eigelijk vreselijk gevaarlijk wat hij nu deed. Voor hetzelfde geld was het een gewelddadige krachtige crimineel magican geweest. Dan was hij nu mooi het zaadje geweest en had hij het misschien niet meer na kunnen vertellen. Mensen zoals hij toen op de zwarte markt had ontmoet toen hij die tas moest afleveren in dat Cafeetje. Drake schudde zijn hoofd, het had hem geen angst ingeboezemd, maar hij dacht liever niet terug aan dat moment. Drake was eventjes stil na zijn vraag, hij keek de persoon aan voor zover dat kon. ''Ehh, zoiets zou je kunnen zeggen ja. Ik herken je stem alleen niet, wie ben je?'' sprak Drake rustig.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Looking at the stars   za jan 14 2017, 07:57

Een jonge man met een handje vol vlammen schrok op toen hij Vergil hoorde spreken.  Het had ook anders kunnen uit pakken, maar hij was het gewent om in gevaarlijke situaties te komen en zich er weer uit te vechten.  Hoewel de andere nog lang stil bleef wachten de jonge Witcher geduldig af.  Hoe kon het ook.  Ook deze wat was hij?  Leerling was groter dan hij, maar daar stoorde Vergil zich al lang niet meer aan.  Bijna iedereen was groter dan hem! Toen de student begon te spreken knikte hij even.  'Dat kan kloppen.  Ik ben zelf ook nog maar een paar dagen hier aan gekomen.  Vergil Titan stagiaire vuur. En jouw naam is?' hoewel Vergil geen vriendelijke maar ook geen onvriendelijke toon in zijn stem liet door schermen was het best neutraal maar toch ook afstandelijk. Vergil had best een prima nacht zicht, maar gebruikte toch vaak zijn magie om bij te kunnen lichten. Met een zacht knipje van zijn vingers geschenen een drietal lucht bolletjes die met de klok mee draaide boven hun hoofden.  Ze kleurde op het moment fel rood/oranje zodat de dieren om hen heen niet plotseling zouden schrikken.  De warme gloed die ze verspreiden stonden in contrast met zijn koele manier van doen. Sociaal  contact was nu niet zijn sterkste punt met na al die jaren met Geralt op getrokken te zijn geweest. Hoewel hun socialiteit anders was dan de meeste mensen gewent waren.  Als mensen je echt wilde leren kennen dan gingen ze er ook voor.  Zo niet dan vergat Vergil ze weer snel.  Zijn blik lag nog steeds op de jongen voor hem in afwachting van hoe hij zou reageren of niet?  Dat lag geheel aan deze leerling natuurlijk.

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Drake
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Moonmoon het kartelmes
Posts : 1622
Points : 123
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire Magican
Klas: Miss Eres
Partner: This is the shadow place Mufasa once told you about. Stay away from it.

BerichtOnderwerp: Re: Looking at the stars   za feb 04 2017, 19:53


Drake schrok van de plotselinge persoon die nu bij hem in de buurt was. Misschien juist doordat hij zo alert was en tegelijk doordat hij het ook wel wist maar niet had verwacht dat hij er nu nog zou zijn. 'Dat kan kloppen.  Ik ben zelf ook nog maar een paar dagen hier aan gekomen. Vergil Titan stagiaire vuur. En jouw naam is?' Was de reactie van de jongen die blijkbaar Vergil heette. Het was een reactie op wat Drake had gezegd over dat hij zijn stem niet kon herkennen. Drake zijn gehoor was prima en daarmee kon hij dus ook snel geluiden of stemmen herkennen. De toon van Vergil was neutraal en Drake merkte ook dat het daarom geen 'open spring in het veld' was, zoals bijvoorbeeld Yang. Drake slikte even. Drake vond het wel leuk om de nieuwe fire magic stagaire te ontmoeten. Vooral omdat hij al blij was met de nieuwe fire magic docent. Alles was beter dan Savador. ''Mijn naam is Drake. Drake Burned.'' sprak de jongen rustig. Hij hoorde hoe Vergil met zijn vingers knipte en zo zag hij de drie bolletjes van licht verschijnen. Het leuke was dat door het contrast.. vuur s'nachts toch wel het mooiste was om te zien. Drake keek naar de bollen en zijn eigen vuur was niet meer nodig door de bollen. ''Waarom.. loop je hier s'nachts rond?'' vroeg Drake nieuwsgierig.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Looking at the stars   di feb 07 2017, 00:15

Witchers konden vaak ongezien ergens heen lopen als ze niet echt opvielen en de mensen lieten geloven wat ze graag wilde zien, een reiziger die op doortocht was maar graag zijn kap op hield van zijn grote mantel. Nu was dat niet echt nodig geweest doordat Vergil zijn eigen lichaamstemperatuur kon regelen en dus was de mantel in zijn vertrekken blijven liggen. Hoewel zijn plotselinge verschijning de leerling had laten op schrikken wat niet meer dan normaal was aangezien Vergil uit de schaduwen was gestapt die hij als camouflage gebruikt had. Hoewel Vergil op de vraag van de langere zwart harige jonge man had gereageerd leek deze zich weer tot rust te komen ondanks zijn eerdere geschrokken reactie. Vergil bleef er verder onbewogen onder en had dit zo vaak gezien, dus was het niets nieuws voor hem. Toen de leerling zich voorstelde als Drake Burned knikte Vergil. Nog voor hij verder kon reageren vroeg Drake wat hij hier buiten deed. 'Ik kon de slaap nog niet vatten, alles hier is nog nieuw voor iemand als ik.' zei Vergil en hij wees met 1 arm even rond. Ja alles was altijd nieuw geweest, buiten zijn ouderlijk huis en de witcher academie niet meegerekend was Vergil nooit langer dan nodig was op een plek gebleven. Nu zou dat hopelijk anders zijn en zou de jongeman hier langer verblijven dan een week of twee. Want dat was het limiet geweest dat een baas na de monsterjacht hem niet langer in dienst had willen hebben wegens zijn achtergrond. Nu was Vergil niet compleet veranderd zoals de oude witcher generatie, maar wat hij veranderd was had Vergil op zichzelf geëxperimenteerd.  Buiten zijn gouden ogen en langere leefdtijds duur kon Vergil zich redelijk met de oude generatie witchers meten. 'En wat houd jouw uit bed?' het klonk misschien als een scherpe vraag, maar je kon duidelijk horen dat Vergil ook nieuwsgierig naar Drake was. Vaak had Vergil geen slapeloze nachten, maar als het moest en nodig was en hij achter een gevaarlijk monster aan moest jagen sloeg hij wel eens een nacht of twee misschien drie over om het wezen te pakken te krijgen.

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Looking at the stars   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Looking at the stars

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Black night, Shining stars
» SHOES.
» Staring at the stars {NIGHTBREEZE}
» Silver Stars {+Silverfang}
» Even stars tell secrets { Kittensearch }

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Old Ruins-