PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Three black crows...and a little duckling || Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Demise
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : SuperWaffles
Posts : 43
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Three black crows...and a little duckling || Open   vr dec 16 2016, 13:25

Alsof er een wervelwind door de school trok raasde een jong meisje van een jaar of veertien in een flits van felle kleuren de trappen van de etages af met als enige doel: de deur die naar het buitenterrein zou leiden. Ze gooide de deur open en rende het grasveld op. Hoewel het herfst was viel het vandaan met de kou wel mee. Dus Demise was zonder jas naar buiten gerend. Ze droeg een warme, zwarte legging met daarover een korte broek. Het shirt wat ze aan had was eigenlijk te ruim voor haar. Maar dat was meer omdat ze nog niet echt iets had om het mee op te vullen. Het shirt bevatte een samenraapsel aan felle kleuren en gekke patronen. Eronder droeg ze een strakke trui met lange mouwen om ook haar armen warm te houden. In elk van haar schoenen zat een andere fel gekleurde veter die correspondeerde met een van de kleuren op het shirt. Al met al viel ze goed op tussen de bruine en rode herfstkleuren.

Eenmaal op het grasveld hield ze haar pas in en streek een paar lokken haar die voor haar violet gekleurde ogen hingen uit haar gezicht. Het veld lag er stil en verlaten bij. Helemaal nu de storm die Demise heette was gaan liggen. Op een kalmere pas liep ze over het veld, haar blik op de bomenrij in de verte gericht waar het donkere bos zich bevond. Ze had gesnakt naar even een momentje voor zichzelf. Ze was naar haar zin veel te lang bezig geweest met inschrijven, haar bagage naar de etage brengen, haar rooster ophalen. Pffffffffft. Nee bedankt.

Haar aandacht werd al snel getrokken door lawaai afkomstig van een boom die een stuk verder bij de bomenrij vandaan stond. Hij was al bijna helemaal zijn van bladeren beroofd, maar zijn takken kleurde nu zwart van de vogels. Ze liep, wederom met een versnelde pas op de boom af. Ze had het van tevoren kunnen voorspellen dat de beesten op zouden vliegen als ze haar als stormram hun kant op zagen komen. Maar drie donkere kraaien waren blijven zitten en keken haar nieuwsgierig aan met hun intelligente ogen. Alsof ze van hun plek daar in de boom diepgaande filosofische discussies hadden over het lot van de mensheid. Naarmate Demise langer bleef staan begon een van hen ineens naar haar te kraaien. Ze sprong een pas achteruit, opgeschrikt door het plotselinge geluid. Haar wenkbrauwen kropen boos naar elkaar toe en ze stak haar tong uit naar het beest. Niet dat het heel intimiderend zou overkomen. Demise was niet alleen klein, maar ook redelijk mager. Ze kon misschien een grote mond hebben maar verder zou niemand echt van haar onder de indruk zijn.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   zo dec 18 2016, 14:25

Hij raakte nog maar niet gewend aan het feit dat ie in een lekker warm bed kon liggen slapen. Toch sliep hij er niet slechter om. Hoewel zijn oren nog op een waakzame tik stonden. Waardoor het minste of geringste geluid de jonge witcher meteen wekte. Hoewel er hier in het kasteel vrij weinig loos was op wat muizen getrippel na. Toen de muizen voetjes op klonken ontwaakte Vergil en geeuwde even, en met een klaarwakkere blik stapte hij uit bed.  Jax was al weg, maar die kwam later wel weer terug.  Vergil zetten de douche op heet en wachten eventjes voor hij onder het stromende water ging staan.  Zijn hoofd heerlijk onder de hete stralen houdend genoot Vergil van deze verkwikkende douche.  Een zucht verliet zijn lippen.  Hij kon er maar niet aan wennen om niet langer meer achter de monsters en mythise wezens aan te gaan. Dat kwam niet doordat hij een andere baan had willen zoeken, maar het tijdperk van de Witchers was over. Zins zijn weer zien met zijn oude mentor en beschermer was er iets vreemds in heb los gekomen. Vergil was bij hun ontmoeting even emotioneel geworden, maar hij was blij geweest de oude reus weer gevonden te hebben na zo'n lange tijd.  Hij reageerde verder nog even fel en bot op iemand die hem iets vroeg, maar zo lag het nu eenmaal in zijn aard op 1 persoon na.  Master Geralt de oude Witcher. Toch kon Vergil ook wel aardig zijn en vriendelijk, maar dan moest je, jezelf bewezen hebben zijn vertrouwen te hebben gewonnen. Na de kraan dicht gedraaid te hebben stapte Vergil de badkamer weer in een pakte een handdoek waar hij zich mee afdroogde. Zijn haar ging nu slap en plakkerig van het water op zijn hoofd, maar na een flink veeg beweging kwamen ze al weer wat meer tot leven en staken als van ouds alle kanten op.  Met de borstel probeerde hij ze weer in model te krijgen maar zijn haar bleef piekerig. Na zijn schouders op gehaald te hebben liep Vergil terug richting zijn slaapkamer en gooide de natte handdoek in de wasmand voor hij zijn kleding die Vergil de avond ervoor op een stoel netjes neer gelegd had aan trok. Het bestond uit een simpele zwarte broek met een wit shirt.  Veel bijzonders ging er vandaag niet gebeuren dus dacht Vergil erover om zich eens flink in het zweet te gaan werken door te gaan trainen.  Hij was het op een zware manier gewend dus ging Vergil er ook geen lichte training van maken.  Hij trok de tas onder zijn bed uit en plukte de training banden met gewichten er uit.  10 kilo elk.  De pols banden had hij snel al om net als zijn enkel banden.  Vergil had nog zwarte gewichten gezien, maar wist zelf dat hij daar nog niet klaar voor was.  Ze waren zwaar en eigenlijk tilde hij nu 40 kilo extra met zich mee.  

De gangen waren rustig op wat enkele of kleine groepjes leerlingen na.  De meeste zagen hem niet eens.  Vergil wist dat hij geen groot persoon was, maar zo klein was hij toch ook weer niet?  En eenmaal buiten liep hij richting het grasveld daar kon Vergil beginnen met joggen.  Het was altijd weer even wennen om extra gewicht bij zich te hebben maar na de eerste bijna stuntelige meters ging het beter.  Vergil jogde verder tot hij in de verte en meisje naar de kroon van een boom zag kijken.  Zijn scherpere blik dan die van een gewoon mens zag Vergil drie kraaien in de boom maar haar kijken.  Hm,  stond ze met die dieren te praten?  Nee hij ving geen stem op of ze gebruikte een spreuk  mocht ze van Gren afkomstig zijn?  Dit waren gewoon gedachten die in hem op kwamen, maar echt een praatje met haar aangaan zou Vergil niet snel doen.  Hij sloot niet zo gemakkelijk vriendschap met andere.  Al betreurde Vergil dat wel een beetje.

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Demise
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : SuperWaffles
Posts : 43
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   do maa 30 2017, 22:22

Ze zaten haar daar gewoon vierkant uit te lachen. Met hun gekras en andere rare kraai geluidjes. Demise perste haar lippen op elkaar en blies haar wangen nog net niet bol met lucht om haar afgunst te tonen. 'Kom maar eens naar beneden rotvogel. Laat maar eens zien of je dat hier beneden ook nog steeds durft,' riep ze uiteindelijk naar boven. Niet dat de kraaien zich er iets van aantrokken, of haar überhaupt konden verstaan. In hun ogen was zij gewoon een klein, felgekleurd, maar vooral schreeuwend mensje. Waar ze over schreeuwde? Ja, alsof zij daar iets mee hadden. Een vleugelslag en ze waren weg van de boom. Nog een en ze waren haar allang weer vergeten. Maar Demise had andere plannen. Vogel of geen vogel, ze zou zich niet zomaar belachelijk laten maken. 'Ook goed, dan kom ik je wel halen,' Met die woorden zette ze zich af en greep de onderste tak van de boom. Even bungelde ze met haar korte beentjes in de lucht waarna ze zich al trappelend optrok. Ze blies de korte blonde pony van haar al net zo korte haar uit het gezicht. Voorzichtig klom ze verder. Een neon gekleurde vlek in het anders zo grauwe winterlandschap. Nerveus zag ze de kraaien van hun ene op hun andere poot wippen naarmate ze dichterbij kwam. Ze hoefde alleen haar hand nog maar uit te strekken…
Toen besloten de kraaien dat ze er genoeg van hadden. Hun vleugels strekten zich en met luid gekras vlogen ze op. Weg waren ze. Erg teleurgestelt kon Demise er niet om zijn aangezien een krakend geluid onder haar de aandacht eiste. Toen brak de tak waar ze op stond en met een gil viel ze als een overrijpe appel uit de boom. Met een zachte kreun bleef ze aan de voet van de boom liggen. Rotvogels. Ze moest eigenlijk controleren of ze nog wel helemaal heel was. Maar ze wilde niet overeind komen. Ze wilde nog heel even blijven liggen, medelijden hebbend met haar eigen falen. De persoon die verderop aan het joggen was had ze nog niet gezien.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   do maa 30 2017, 23:00

Met stevige passen die elke keer goed op de ondergrond geplaatst werden en in de sneeuw zodat hij niet direct weg glijden zou mocht Vergil op een glad stuk komen. Het was niet altijd handig om dat niet te zien, maar de stagiaire vuur magie was voor bereid en zorgde er voor dat zijn voeten heter waren waardoor het mogelijke ijs dat zich onder de sneeuw verborgen hield weg smelten. Niet dat je het direct op zou vallen als je niet met hem mee jogde. Zijn blik was op voor uit gericht en niet langer direct op het meisje dat verderop onder een boom omhoog had staan kijken. Al zag Vergil haar nog wel in zijn blikveld. Dat was iets dat automatisch ging. Nou ja, zo was het hem op Kaer Morhen wel aangeleerd om toch zijn omgeving in de gaten te houden mochten er onverwachte dingen gebeuren. Voor alle zekerheid had Vergil besloten om haar toch in de gaten te houden, Mocht ze iets doms gaan doen dan was hij er als eerste bij. Een stem weer klonk over het verdere lege grasveld voor het meisje in beweging kwam en de boom in begon te klimmen. Of dat nou zo slim zou zijn? Dat betwijfelde Vergil wel stilletjes. Hadden die vogels haar iets gedaan of zo? Ze leken daar gewoon stil te zitten hoewel ze naar het meisje keken. Ze klom hoger en hoger, maar toen ze te dichtbij kwam vlogen de drie kraaien weg. Hm, dat was te verwachten. Vergil schudden zacht en onopgemerkt zijn hoofd, maar dat zou het in de boom geklommen meisje vast niet zien, aangezien hij op haar rug keek. Zijn passen brachten hem steeds dichterbij en misschien was dat maar goed ook... De tak waar ze op stond begaf het en brak. Ze viel uit de boom en hoewel sommige mensen er hard om gaan zouden staan lachen was dat niet bij de jonge Witcher te bespeuren. Dat had vast pijn gedaan. Nu zetten Vergil wel een snellere tred in om er zo snel mogelijk bij aanwezig te zijn. 'Dat was een flinke smak. Alles nog heel?' vroeg Vergil terwijl hij naast haar tot stilstand kwam. Hij boog zich gedeelte lijk voorover, maar met het blote oog kon Vergil nog niets speciaals ontdekken.

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Demise
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : SuperWaffles
Posts : 43
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   vr maa 31 2017, 16:29

Was het slim geweest om in de boom te klimmen? Nee, waarschijnlijk niet. Had het nut gehad om in de boom te klimmen? Nee, ook dat niet. Had het überhaupt zin gehad om achter een paar achterlijke kraaien aan te zitten? Uhhhh, nee. Waarom doe je dit dan? Het enige waar Demise blij mee mocht zijn was dat waarschijnlijk niemand haar gezien had. Waarom deed ze dit soort dingen dan ook? Wil je dat mensen je vermijden en je raar vinden? Want zo zorg je ervoor dat mensen je vermijden en je raar vinden. Het enige wat ze had bereikt was een flinke dosis hoofdpijn en waarschijnlijk wel een paar blauwe plekken. De sneeuw onder haar lichaam voelde koud maar ze wilde zich niet bewegen. Hmm, ze hoorde een geluid. Het leek op voetstappen. Naaa, dat zou ze zich vast inbeelden. Ze had niemand anders op het veld gezien namelijk. Maar toen ze dichterbij kwamen was het zonder twijfel. Ze hoorde echt voetstappen. Alsof dat nog niet bewijs genoeg was klonk even later ook een stem. Ze herkende de stem niet, maar ja, hoeveel mensen kende ze dan ook op de school? Zo lang was ze er ook nog niet. De stem klonk in elk geval redelijk laag. Een mannenstem. Oh, het zou toch geen docent zijn? Voor de ogen van een leerling voor schut staan was al vreselijk, maar voor een leerkracht was nog erger. 'Weet ik niet. Ben ik dood?' vroeg ze met gesmoorde stem omdat ze met haar gezicht in de sneeuw begraven lag. Sneeuw die inmiddels wel een beetje koud werd dus voorzichtig probeerde Demise te gaan zitten. Ze was flink geschaafd, dat wel. Waarschijnlijk zou ze er ook een paar blauwe plekken aan overhouden. Maar het leek er niet op dat ze iets gekneusd of gebroken had. Haar blik ging omhoog naar de....man? Hij was kort van stuk. Erg kort van stuk. Ze waren even lang man! Hij had donker haar en groene ogen die haar enigszins bezorgd aankeken. Maar zijn stem had zo laag geklonken. 'Euhm, wie ben jij?' vroeg ze voorzichtig.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   vr maa 31 2017, 20:52

Soms deden mensen domme dingen daar was hij geen uitzondering op. Hoewel Vergil er nooit echt bij stil stond was er eentje hem toch wel bij gebleven. Eentje die zijn gehele leven op zijn kop had doen zetten. De dood van zijn ouders had hij nu wel verwerkt dankzij Geralt. De oude reus van een Witcher die hem nog gered had van de dood. Hoewel hij er niets aan had kunnen doen had Vergil toch geprobeerd zijn ouder te beschermen, maar meer dan een schram had hij het wezen niet kunnen geven. Ach ja hij was toch ook nog maar zeven! Maar de actie van deze vrouwelijke studente was ook dom. Wie ging nu achter vogels aan jagen door in de boom te klimmen. Nou ja daar leek het tenminste op. En nu... Nu lag ze languit met haar gezicht in de sneeuw. Misschien dat ze door de sneeuw niet veel schade zou hebben op gelopen? De gesmoorde woorden zouden misschien grappig hebben kunnen klinken als een van de andere studenten haar gevonden had, maar Vergil bleef koel en zag dat ze uit eindelijk recht ging zitten. Sneeuw zat overal op haar kleding. Misschien er wel zelfs in? Je wist maar nooit met zo'n val. Het was in ieder geval niet iemand die hij nog kende. Dat bevestigde haar vraag wel. Het was misschien iets waar Vergil dacht dat het nooit wennen zou. De nieuwe titel voelde nog zo vreemd aan. 'Mijn naam is Vergil ik met stagiaire vuur magie en hoe heet jij?' stelde Vergil zich voor en vroeg daarna haar naam.

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Demise
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : SuperWaffles
Posts : 43
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   di jun 06 2017, 09:49

Het kon niet anders dan dat hij haar gezien had. Dat kon gewoon niet anders. Hij zou zich nu waarschijnlijk afvragen of ze misschien breinschade had of misschien een beetje...sloom was. Zij zou dat in elk geval over zichzelf gedacht hebben als ze aan haar actie terug dacht als een buitenstaander. Hij was gelukkig geen leraar, al was vol op haar plaat gaan voor de ogen van een stagiaire ook niet iets wat op haar te doen lijstje stond voor vandaag. Met een ongemakkelijk lachje klopte ze wat van de sneeuw van haar kleding. 'Uhm, okay. Hai. Demise. Dat is mijn naam bedoel ik. Demise Stocklin. Ik ben eeuuhh….nieuw en zo,' begon ze daarna met een steeds roder wordend gezicht. Ze had heel graag aan hem af willen lezen wat hij dacht maar….damn speelde die gozer poker of zo? Of kon werkelijk niks hem schelen. Het maakte ook niet heel veel uit, ze wilde zo snel mogelijk weer weg hier voordat ze nog meer dingen zomaar uit zou roepen. Er zat namelijk niet echt een stopknop op haar vocale controle. Dus met haar gebruikelijke bom aan energie sprong Demise weer overeind om daarna meteen weer tegen de grond te vallen. Ai, blijkbaar had ze toch meer opgelopen van die val dan ze had gedacht. Haar enkel klopte pijnlijk toen ze er haar gewicht op had geprobeerd te zetten. Het zag er niet gebroken uit. Met een beetje geluk had ze hem alleen verzwikt. Maar als het tegen zat….
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   ma jun 19 2017, 22:57

Hm, ze leek hem nu niet het type die eerst nadacht over iets voor ze in actie zou komen? Maar goed zulke mensen zaten er ook tussen en eerlijk gezegd had Vergil liever dit soort type mensen dan die iets goed door dacht gingen doen en dat hun plannetjes dan als nog mis liepen. Nu wilde Vergil natuurlijk niet zeggen dat uit een boom vallen nu zo handig was om ondoordacht te gaan doen, maar men zou wel begrijpen dan vooral tijdens de winter in bomen klimmen geen echt goed plan zou zijn. Tenzij je iets in de boom had geschoten of gegooid en die je er dan niet meer uit kreeg. Het meisje stelde zich voor na wat sneeuw van haar kleding te hebben geslagen. Dus zij heten Demise Stocklin en nieuw? 'Vergil knikte en keek toe hoe ze recht probeerde te gaan staan, ai ai te snel! 'Je kunt zo niet naar binnen, klim maar op mijn rug dan breng ik je naar de ziekenzaal.' zei Vergil op kalme toon en hurkte zich naast haar zodat ze op zijn rug kon klimmen. De jonge witcher was dan wel niet groot, maar hij was sterker dan dat de Stagiaire er uit zag

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Demise
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : SuperWaffles
Posts : 43
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   ma jun 26 2017, 20:55

Uit automatisme had ze voorzichtig over haar enkel heen gewreven. Niet dat het veel zou helpen aangezien de schade niet aan de buitenkant zat. Wat de schade dan ook mocht zijn. Gewoon even tanden op elkaar en het opnieuw proberen. Een stuk voorzichtiger dit keer ging ze eerst op haar knieën zitten om vervolgens te proberen gewicht op haar voet te zetten. Eerst haar gezonde voet, en daarna.. langzaam.. voorzichtig. Ze trok onmiddellijk haar voet terug. Zelfs een klein beetje gewicht deed teveel pijn. Wat als ze hem niet enkel verstuikt had? Wat als ze een botbreuk had die nie te zien was? Of een ader die kapot was? Kon dat eigenlijk wel? Ze wist het niet, maar ze wist wel dat het niet erg prettig klonk. Haar paniekgedachten vielen stil toen Vergil weer tegen haar begon te spreken. Met een ruk keken haar violet kleurige ogen weer naar hem op tussen de plukken blond haar door. Zij? Op zijn rug? Onwillekeurig ging haar blik even over hem heen. Was dat een grapje? Even lachte ze zachtjes. Totdat ze merkte dat hij het meende. 'Oh sorry, ik wist niet dat je serieus was. Je ziet er niet zo.. heel sterk uit. Weet je zeker dat je me kan houden?' vroeg ze enigszins onzeker over het plan. Mocht je dat eigenlijk wel zomaar zeggen tegen een stagiair? Nou ja, niks wat ze er nu nog aan kon doen. Ze had het er immers al uit gefloept. Tja, als hij het echt zeker wist. Zelf staan ging in elk geval niet lukken. Ze legde haar armen over zijn schouders om zijn hals. Maar ze kon verder niet zelf op zijn rug klimmen. Niet zonder daarbij kracht te moeten zetten op haar slechte voet.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   ma jun 26 2017, 22:57

Demise deed nog een poging om te gaan staan, dit keer rustiger. Maar weer trok ze haar voet terug omdat het pijn deed, logisch. Maar ze scheen hem niet serieus te nemen. Ach ze was niet de eerste en heel even trok Vergil een zuur gezicht, maar die klaarde al snel weer op. 'Dat heb ik vaker gehoord, maar wees gerust ik ben sterker dan ik eruit zie.' zei Vergil met een lichte zucht en voelde hoe ze haar armen om zijn hals sloeg. Maar verder durfde ze vast niet om pijn te vermijden. Dat begreep Vergil wel en reikte met zijn armen en handen naar achteren. Hij zat gelukkig dichtbij genoeg om haar mee te helpen en sloot zijn vingers onder haar benen door en trok het meisje op zijn rug. Oef... Nee dit hield hij voor zich! Ze was zwaarder dan Demise eruit zag... Met zijn kaken op elkaar zettend stond Vergil langzaam op en zetten eerst een paar wankele passen, maar hervond zijn evenwicht al snel. Zoals het hem geleerd was jaren geleden. Hoe zwaar die tijd ook was geweest toch vochten Vergil zich er door heen, net als nu. De stagiaire had willen trainen, maar had niet gedacht om een leerling naar binnen te slepen waar hij niet over zou gaan klagen. De sneeuw hielp ook niet echt al letten Vergil wel op hoe hij zijn voeten neer ging zetten en of hij stevig stond voor de jonge Witcher verder ging stappen.

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Demise
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : SuperWaffles
Posts : 43
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   di jul 04 2017, 23:07

Oei nee… hij leek niet heel blij te zijn met haar opmerking. Ze had zijn zure gezicht wel opgemerkt. Misschien zou hij het aan een leerkracht vertellen. Oh, damn, misschien kreeg ze wel straf. Ach ja ze zou hem volgende keer wel een taart geven of zoiets. Als sorry. Ze had hem niet willen beledigen, het was er gewoon uit gefloept voordat ze er erg in had. Dat flikte haar brein haar wel vaker. Hoe dan ook, haar enkel begon nu toch wel een naar kloppend gevoel te produceren. Dat kon niet goed zijn. Dus ze had zijn aanbod om haar op zijn rug te nemen toch maar aangenomen. Met haar armen stevig om zijn schouders geslagen voelde ze hoe hij haar optilde, aardig moeizaam overeind leek te komen en zelfs even op zijn benen leek te wankelen. Voorzichtig gingen haar wenkbrauwen iets omhoog. Zijn spieren voelde akelig gespannen. 'Weet je zeker dat je dit kan?' vroeg ze nog maar een keer voor de zekerheid. Ze konden ook kijken of ze een leerkracht konden vinden. Maar dat durfde ze niet hardop te zeggen tegen hem. Toen hij in beweging kwam verstevigde ze haar grip om zijn nek nog iets steviger terwijl Vergil zich door de sneeuw heen ploegde. Gelukkig was de school niet heel ver aangezien ze zich best wel schuldig begon te voelen dat ze hem dit aandeed.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   vr jul 07 2017, 23:04

Ai nee he... Dat Demise die zure blik zou hebben gezien was vast zo klaar als een klontje! Een innerlijke zucht volgde in stilte, maar Vergil stond op zijn woorden om haar te helpen. Toen Demise eenmaal op zijn rug zat was het heel even lastig, maar Vergil was er niet de persoon voor om er meteen mee te stoppen. Haar vraag of hij het wel zeker kon liet zijn al gespannen spieren even trillen van verontwaardiging. 'Je bent niet de eerste en niet de grootste die ik wel eens op mijn rug weg gedragen heb.' was zijn reactie hoewel kouder dan het de bedoeling was geweest. Vergil had wel eens vaker mensen die zelfs nog groter dan Demise weg gedragen of gesleept naar een veiligere plek of waar hulp geboden had kunnen worden. 'Sorry dat was een beetje erg bot geweest.' voegde hij er achteraan. Vergil kende de harde manier van leven op de Witcher school en daar hoefde niet vriendelijk te doen, want de meeste zagen dat als zwakte en misschien een list om te krijgen wat je wilde. Vaak was dat ook wel zo, maar vriendelijkheid was iets waar hij mogelijk toch nog vrienden kon krijgen buiten de Witcher community.

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Demise
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : SuperWaffles
Posts : 43
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   di jul 11 2017, 17:34

Ze dacht even dat ze zijn spieren nog meer voelde aanspannen na haar woorden. Haar wenkbrauwen zakte even naar beneden in een boze frons toen ze zijn volgende woorden hoorde. Oké, ze wist dat ze niet heel groot was maar om dat zo in te wrijven. Daarbij, hij was van haar lengte, dus wie was hier nou klein! Als ze niet met haar enkel had gezeten dan had ze zich losgemaakt uit zijn grip om weg te rennen. In plaats daarvan was het enige wat ze nu kon doen boos haar blik afwenden. Stomme stagiair. Wat wist hij er ook van. Maar hij blik draaide zich weer terug toen ze even later zijn stem weer hoorde. Haar violet gekleurde ogen weerspiegelde spijt. 'Ik was ook niet erg vriendelijk,' mompelde ze zacht terwijl ze haar blik weer afwendde. Dat was zacht uitgedrukt. Ze was eigenlijk best wel asociaal tegen hem geweest. 'Sorry,' voegde ze daar iets zachter aan toe. Even bleef het stil terwijl ze haar grip om zijn hals en schouders verstevigde toen ze haar armen een beetje weg voelde glijden. 'Bedankt dat je me helpt,' sprak ze uiteindelijk weer. Hij had haar immers niet hoeven helpen. Hij had haar ook in haar eentje kunnen achterlaten, of een leraar erbij roepen of iets. Maar in plaats daarvan had hij het op zich genomen om haar zelf naar de ziekenzaal te dragen. Hoe naar zijn opmerking ook was geweest, ze had hem daar best wel even voor mogen bedanken. Als ze zelf het hele eind terug had moeten hinken...
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   vr sep 08 2017, 20:26

Hij was het wel gewent dat andere asociaal tegen hem deden, dat deden de meeste mensen tegen de Witchers... Tenminste die er het lef er voor hadden. Al werd dat snel afgestraft wist Vergil. Hoewel de meeste mensen dachten dat de jongere generatie enkel op monster gejaagd hadden uit pure zelfmoord of om er flink aan te verdienen. Al dachten de meeste van hem wel waar de jonge witcher mee in aanraking was gekomen tot hij hen de ketting van de wolf had laten zien. Niemand droeg die buiten de witchers. Vergil begon te lopen en hoewel de sneeuw glibberig was gebruikte hij zijn vuur magie om de sneeuw rond zijn voeten weg te laten smelten zodat de Stagiaire een goede plek had om te kunnen gaan staan. Demise verontschuldigde zichzelf ook. Dat was een van de weinige keren. Toch verraste het hem niet. 'Zulke dingen kunnen gebeuren.' zei hij en stapte verder. Nu Vergil eenmaal in beweging was ging het gemakkelijker. 'Wat deed je eigenlijk in de boom?' vroeg hij en probeerde zijn toon nieuwschierig te laten klinken. Het was hard werken om vriendelijk te zijn...

(Sorry wel erg laat. DX)

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Demise
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : SuperWaffles
Posts : 43
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   ma okt 09 2017, 21:13

Nou, daar kwam ook niet heel veel spraakzaams uit. Niet dat ze had verwacht dat hij meteen zijn hele levensverhaal of zo tegen haar ging ophangen, maar iets meer dan dit was toch wel... gezelliger? Ze probeerde zichzelf een beetje op te hijsen toen ze langzamerhand steeds verder weg gleed. Ze voelde haar wangen langzaam een beetje gloeien toen hij vroeg wat ze eigenlijk in de boom deed. Tja, wat moest ze daar nou op antwoorden? Het klonk een beetje... dom om te vertellen dat ze imaginaire ruzie aan het maken was met een stel kraaien omdat zij er heilig van overtuigd was dat zij haar uitlachten. Hmm, dat kon ze misschien beter niet zeggen. Maar wat dan wel? 'Gewoon... klimmen weet je wel. Even lekker energie kwijt kunnen. Opbranden. Als een ballon leeg kunnen lopen. Zo van pffffff.....,' maakte ze er uiteindelijk maar van. Dat was niet helemaal onwaar. Ze was immers naar buiten geracet om even niet binnen opgesloten te zitten en gewoon even stoom af te kunnen blazen.

Ondertussen was de school steeds dichter en dichterbij gekomen. Ze kon van hier de deur al zien liggen. Een beetje voorzichtig draaide ze haar enkel. Het deed nog steeds pijn, maar al een stuk minder dan daarvoor. Waarschijnlijk zou ze er nu wel weer op kunnen staan. Toen de deuren van de academie binnen handbereik waren tikte ze zachtjes op de schouder van de stagiair. 'Ik denk dat ik het vanaf hier zelf wel weer kan. Maar bedankt voor het dragen. Ik ga maar eens op zoek naar de ziekenzaal,' zei ze en met die woorden klom ze voorzichtig van zijn rug af en hinkte naar de deur waarbij ze probeerde haar gezicht zo min mogelijk te vertrekken. Bij de deur zwaaide ze nog even voordat ze hem open trok en naar binnen verdween. Dan had hij tenminste ook nog iets aan zijn dag.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vergil
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Rilana
Posts : 106
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Vuur en licht
Klas: None
Partner: If you know the demons inside me, would you still love me?

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   ma okt 09 2017, 22:12

Haar verhaal over even wat energie kwijt willen kon Vergil best wel begrijpen, maar om dan te gaan klimmen terwijl de boombast in deze tijd van het jaar juist het gladste van het jaar waren kon Vergil zich echter moeilijker voor stellen. 'Dat kan ik best begrijpen, maar je kunt voortaan beter niet tijdens dit seizoen in een boom te klimmen, anders val je straks weer.' zei Vergil en hij voelde wel hoe ze zich aan hem op trok en hoe Demise zich later haar enkel bewoog. Ze was vast aan het proberen of haar enkel al minder pijn deed. Logisch. Maar Vergil liet haar begaan en stapte de trappen op tot ze bij de deuren aan kwamen. Voorzichtig liet hij Demise zakken en keek haar nog even bedenkelijk aan. Maar ze deed haar best om zich voort te bewegen.  'Weet je het zeker?' vroeg hij toch lichtelijk bezorgd, maar liet de leerling begaan en keek haar na tot ze door de deuren verdwenen was. Misschien zou het beter zijn geweest dat hij achter haar aan was gegaan, maar Demise zei zelf dat ze meteen naar de ziekenzaal zou gaan. Vergil draaide zich om en stapte rustig van de trappen af. Vreemd volk, mensen konden soms zo onvoorspelbaar zijn dat Vergil zich er soms steeds opnieuw over verbijsterde al liet hij dat niet zien.

_________________


Jax:
 

Theme * Voice * Fighting Mood
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Three black crows...and a little duckling || Open   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Three black crows...and a little duckling || Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Damn umbrella.. {OPEN}
» Woud spreuken opzoeken.
» 111 questions =DD
» Naptime~[Open]
» Linn's Setjes {{Open!}}

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Grass Field-