PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 When working relations start with a smile

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Miss Roxanne
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Avocado Plofkip <3
Posts : 1020
Points : 86
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light & Wood
Klas: Verzorging van Fabeldieren
Partner: Take my hand. Take my whole life too, for I can't help falling in love with you..

BerichtOnderwerp: When working relations start with a smile   vr dec 16 2016, 01:53

Met drie grote boeken in haar armen gebalanceerd haalde de VvF lerares de rinkelende sleutels met moeite uit haar zak. Het was nog doodstil op de gang want er zouden het komende uur nog geen enkele les beginnen. Roxanne was echter een uurtje eerder begonnen vandaag omdat ze eindelijk met haar nieuwe stagiaire had afgesproken. Ze hoopte maar de het meisje het niet erg vond om een uur eerder uit bed te komen. De bruine border collie die haar op de voet was gevolgd door de gangen zat te klooien met een tennisbal op de vloer terwijl Roxanne met nog meer moeite de sleutel in het sleutelgat van haar lokaaldeur wist te krijgen en deze met een hoop gepuf en gesteun van het slot draaide. En dat was net te veel voor de drie grote boeken over diepzee wezens. Het bovenste boek gleed van de stapel en Roxanne kom hem net niet grijpen, waardoor het met een aardige dreun op de staart van de niets vermoedende border collie viel. “Oh! Oh Gyp, sorry boef!” ze zakte meteen door de knieën, waarbij de andere twee boeken wat beheerster op de grond belande terwijl Roxanne zich over de piepende hond boog. Gelukkig was er verder niks mis dan een beetje schrik waardoor Gyp meteen tegen haar aan kwam zitten en haar kaak likte. “Het is al goed kereltje, niks aan de hand.” Grinnikte ze terwijl ze de hond op zijn borst kroelde. Zo deed de deur open en de hond glipte meteen naar binnen om op zijn eigen kussen in de boek van het lokaal te gaan liggen met zijn tennisbal naast zich. Roxanne stapelde de boeken weer op elkaar en sjouwde ze het donkere lokaal in om ze op het lege bureau neer te laten ploffen waardoor de stofdeeltjes van de boeken magical opdwarrelde.

Met een beweging van haar hand ontstak ze de verschillende lichtbollen die in het lokaal hingen. Roxanne maakte weinig gebruik van kaarsen. Veel te veel werk om aan te steken als non-fire magician. Natuurlijk gebruikte ze dan haar eigen magie. Met het elastiekje dat ze standaard om haar pols had zitten knoopte ze haar lange zwarte lokken op in een staart om vervolgens de gordijnen voor de ramen te openen. Niet dat het er veel lichter van werd in de kamer, want het was buiten nog donker. Maar het scheelde al een hoop als het lichter zou worden bedacht ze zich neuriënd. De zon zou ook niet lang meer op zich laten wachten. En hopelijk haar nieuwe stagiaire ook niet.


Here ya go @Calli :3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Calli

avatar

PROFILENovice
Real Name : Baguette
Posts : 42
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth x Wood
Klas: None.
Partner: You're the highlight of my lowlife.

BerichtOnderwerp: Re: When working relations start with a smile   ma dec 26 2016, 11:07

Positief had ze naar deze dag gekeken. Knagende onderbuik gevoelens negerend, de angst dat alles fout zou gaan en dat ze niet langer voor haar familie kon zorgen had zich altijd al genesteld in een hoekje van haar brein, maar deze keer was het Calli gelukt om het deurtje naar dat kamertje te sluiten en zich te richten op deze dag. Op deze kans. Positief kijken, niet negatief er over gaan denken, netjes op tijd zijn, zie er een beetje fatsoenlijk uit, een goede impressie geven. Het gaf druk, maar ook die ervoer ze positief. Dit was een prachtige, mooie kans die alleen zij met beiden handen had kunnen aangrijpen. Dus kon ze dit niet zo maar weggooien of er met de pet naar gooien. Dat zette niet alleen haar in een slecht licht op deze opleiding, maar ook thuis. Thuis hadden ze alles uit de kast gehaald dat ze hier naar toe kon gaan, zelfs het vliegticket hier naar toe, naar haar nieuwe, tijdelijke thuis, was haast te duur geweest. Dus had Calli meer een beetje van haar kleine spaargeldberg, zeg maar gerust dat het meer een soort verhoginkje was die je meestal ziet als er een wortel onder de weg gaat, mee betaald. Want ze kon het niet over haar hart verkrijgen dat haar ouders zich zo aan het uitsloven waren, voor haar. Terwijl haar zusje en broer allebei even veel kans zouden moeten maken. Ze kon met die gedachte kwaad het Erdse bestuur vervloeken, dat ze geen poot uitstaken naar haar familie, maar dat deed ze niet. Calli had genoeg verstand om te weten dat ze waarschijnlijk niet het ergste probleem waren. Ja, ze hadden moeite om de eindjes aan elkaar te knopen, heel veel moeite, maar ze konden het nog steeds. Het touw was nog lang genoeg, alleen rafelde het meer en meer en stond het op het punt om te knappen. Dus zette het meisje zich maar twee keer zo hard in zodat ze op tijd kon zijn om het touw te repareren.

Maar genoeg gepraat over haar financiële situatie. Calli had een afspraak. Een bijzondere afspraak. En daar stond Calli maar al te graag vroeger voor op om zich klaar te maken en voor te bereiden. Gezonde spanning had zich over haar lichaam verspreid terwijl ze haar groene haren losjes over haar schouders liet hangen en nog een laatste keer checkte of haar kleding een beetje oke was om in gepresenteerd te worden. Het was een simpele spijkerbroek met een t-shirt en een leuk, donkerrood vestje geworden. Simpel, maar gezellig en vriendelijk. Zo probeerde Calli het meeste over te komen. In haar broek zaten wel wat gaten door de versletenheid, maar dat was mode nu toch? Ze maakte haar outfit af met een paar gemakkelijke enkellaarsjes waar ze goed de hele dag mee op kon lopen in wat voor situatie dan ook. Ze gooide haar schoudertas over haar schouder en beende haar kamer uit, nog een laatste keer op de klok kijkend. Ze zou op tijd komen, maar dan kon ze zich alsnog haasten toch?

Calli's pas vertraagde zich bij het zien van lokalen. Nu maar hopen dat ze de gangen niet door elkaar zou halen en niet zou verdwalen. Het meisje speelde wat met haar vingers toen ze wist dat ze de juiste gang in was gelopen en dat het lokaal niet ver meer zou zijn. Oke, adem in, adem uit. Ze kon dit. Ze was hier al aangenomen, dit was gewoon een gezellig kennismakingsgesprek. Dit was gewoon gezonde spanning. Toen Calli snel naar het lokaal keek zag ze dat de deur al open was en dat er steeds meer licht het lokaal te vullen. Terwijl ze dichterbij kwam zag ze waarom. De lerares was de gordijnen aan het open doen. Wat ongemakkelijk schuifelde Calli naar de deuropening en klopte luid genoeg om opgemerkt te worden. Een glimlach verscheen op haar lippen toen ze de border collie zag zitten. 'Oh wat een mooi beestje!' Ze kon het niet laten om er iets over te zeggen. Het was ten slotte ook een prachtig beest. Calli richtte haar aandacht op de lerares, even kwam de twijfel op dat ze haar misschien had beledigt door eerst haar hond aan te spreken voordat ze zich had gericht op Miss Roxanne. Maar de glimlach bleef op Calli's lippen staan terwijl ze zelfverzekerd een stap de ruimte in deed.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Miss Roxanne
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Avocado Plofkip <3
Posts : 1020
Points : 86
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light & Wood
Klas: Verzorging van Fabeldieren
Partner: Take my hand. Take my whole life too, for I can't help falling in love with you..

BerichtOnderwerp: Re: When working relations start with a smile   wo jan 11 2017, 15:37

Het laatste gordijn hing half achter een tafeltje en Roxanne hing uiterst charmant met een been naar achteren gestoken voorover op het tafeltje om de lap stof achter de daarvoor bestemde haak te hangen. Oef muffig gordijn. Te veel bezig met de stoffige lap stof voor de langzaam lichter wordende ramen had ze de zachte klop op de deur niet direct opgemerkt. Totdat ze werd opgeschrikt door een heldere stem. Ze draaide zich echter met een glimlach om want het kon niemand minder zijn dan “Calli! Goeiemorgen! Ging het een beetje met opstaan vanmorgen?” vroeg ze met een vriendelijke glimlach toen ze naar het meisje toe kwam lopen en haar hand uitnodigend uitstak “Roxanne Heart, leraar verzorging van Fabeldieren. Kom verder lieverd, neem plaats,” en om die woorden wat kracht bij te zetten trok ze meteen een stoel bij de tafels vandaan en zette deze bij het bureau. Haar blik gleed even naar de Gyp die met een kwispelende staart van zijn kussen af naar Calli keek, duidelijk zijn enthousiasme met moeite binnenhoudend, en haar glimlach verbrede. “Kom maar even dag zeggen Gyp,” nog voor ze goed en wel haar zin had afgemaakt en daarbij gewenkt had schoot de hond van zijn kussen af en rende enthousiast op het meisje af. Roxanne keek grinnikt toe “Hij is een beetje enthousiast soms. He likes you! Dat is een goed teken,” ze klopte vervolgens met een hand tegen haar boven been als teken voor Gyp dat hij weer rustig moest gaan zitten. “Dus, hoe vind je het tot nu toe hier? Al een beetje kunnen settelen?” Leunend met haar achterste tegen de rand van het stoffige bureau wende ze zich weer met een uitnodigende glimlach op de jonge vrouw met haar aparte groene lokken.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Calli

avatar

PROFILENovice
Real Name : Baguette
Posts : 42
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth x Wood
Klas: None.
Partner: You're the highlight of my lowlife.

BerichtOnderwerp: Re: When working relations start with a smile   vr jan 13 2017, 12:11

Even overwoog het meisje met het groene haar om naar de hond toe te lopen om hem een welverdiende knuffel te geven. Maar door haar spontane enthousiasme, had de lerares haar al opgemerkt en zich tot haar gericht. Calli glimlachte warm naar de gestalte, waar ze van uit ging dat dit nu haar begeleidster zou zijn voor de komende maanden. De helderblauwe ogen van de vrouw verbaasden Calli net zo als dat mensen zich waarschijnlijk verbaasden over haar groene haar. Het maakte Calli's glimlach alleen maar breder toen de stem van de vrouw vriendelijk en open was. Ze knikte en speelde even met haar handen, een nerveus trekje wat ze soms kreeg als er iets belangrijks aan de hand was. Om de een of andere reden leek ze dan toch altijd wat verlegen dicht te klappen, bang dat ze de nieuwe persoon die voor haar stond op de kast zou jagen door iets verschrikkelijks stoms te zeggen. Eigenlijk was dat nooit echt gebeurd, misschien een keer op school, dus ze snapte niet helemaal waarom ze daar aan dacht. Misschien had ze ergens een weggedrukte herinnering, maar daar schatte ze de kans klein van in, omdat ze nooit iets heftigs in haar leven had mee gemaakt. Maar dat kon je ook niet helemaal zeker weten als je je het niet meer kon herinneren. 'Jazeker, het was een goed idee geweest om wat vroeger op te staan want mijn was zeker nog erg comfortabel toen ik wakker werd.' Ze grinnikte, wie had die situatie nu niet mee gemaakt. Mensen hadden er waarschijnlijk meer last van dan ze dachten. Maar een bed was ook gewoon gemaakt om lekker in te blijven liggen, zomer of winter, het zorgde er altijd voor dat na een dag hard werken, je er naar terug verlangde.
Het meisje nam de hand aan, de warme glimlach nog steeds op haar lippen. 'Calliope Rosenburg-Lockwood,' Nou, dat was ook meteen een mond vol. 'Maar zeg maar gerust Calli.' Dat had de lerares toch al gedaan, dus besteedde het meisje er niet veel aandacht aan. Haar volledige naam werd eigenlijk alleen gebruikt als haar moeder of vader erg boos op haar was, maar zelfs dat kwam niet zo vaak voor. Net toen Calli eigenlijk een stap in de richting van de stoel wilde zetten, om daar te gaan zitten en wat dieper op het gesprek in te gaan, stoof de border collie op haar af en lachend ging het meisje door zijn vacht toen hij tegen haar opsprong en ze haar evenwicht probeerde te bewaren door het plotselinge gewicht van de hond die tegen haar aanbeukte. 'Oh, ik vind hem nu al geweldig.' Glimlachte ze terwijl de hond netjes luisterde naar zijn baasje en terug ging zitten. Dit was voor Calli meer het teken om richting Roxanne te lopen en te gaan zitten op de stoel die ze had klaar gezet. 'Het is anders dan ik had verwacht. Het kasteel is zeker groter, maar het terrein is prachtig. Ik ben blij dat ik nog net het laatste puntje van de herfst mee heb gekregen want op Erd hadden we allemaal niet van dat soort gekleurde bomen.' Ze lastte een adempauze in, zodat ze niet ging doorratelen over allerlei onderwerpen die Roxanne waarschijnlijk niets interesseerden. 'De omgeving is prachtig, ik ben heel benieuwd naar hoe de lessen zullen gaan.' Opnieuw was de warme glimlach terug op haar lippen, terwijl ze even frunnikte aan een los draadje van haar truitje, haar ogen wat verwachtingsvol naar Roxanne opkijkend.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: When working relations start with a smile   

Terug naar boven Go down
 

When working relations start with a smile

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Let's start with it ~
» Nieuwe start van Gymles!
» Shibusen Academy [RPG]
» The start of everything.....
» Knock knock and a smile

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Classrooms :: Klaslokaal Verzorging van Fabeldieren-