PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 The importance of a working brain

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Kyna
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Very Anonymous, much hidden.
Posts : 194
Points : 22
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light x Air
Klas: Ms. Abigail
Partner: I just wanna tell you that you're really pretty girl

BerichtOnderwerp: The importance of a working brain   ma okt 31 2016, 00:07

Met een luide klap liep ze tegen de muur aan in de poging de deur te ontwijken. Ze wilde naar de wc gaan en was meteen uit haar bed opgesprongen. Vergetende dat ze de deur had gesloten. 'Verdomme!' Piepte ze hard terwijl ze achterover viel op haar billen. Enkel de muur proberen te ontwijken wat duidelijk was mislukt.

Snel alsof er niets was gebeurt stond ze weer op en legde haar hand snel op de deurklink en net wanneer ze naar buiten wilde lopen liep ze vol tegen de deur op. Met een luide klap was haar vloekwoord opnieuw te horen. Oke deuren en Kyna, geen match. Waarom had ze haar deur ook al weer gesloten? Juist, privacy toch? Na een tweede poging de deur open te doen kreeg ze hem open om met een zielige blik en een hand tegen haar hoofd naar de ziekenzaal te lopen.

Wat nou als haar hoofd begon te bloeden of erger! Haar hersenen, misschien was het wel enkel een hoofd-kneuzing. Het deed echt pijn en het moest stoppen! Ze liep naar binnen en keek zielig om zich heen. 'H..Hallo? Ik denk dat ik mijn hoofd heb gekneusd.' Zei ze zachtjes terwijl ze naar binnen liep.

-Graham

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Graham
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Sansan
Posts : 330
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water
Klas: I already graduated about eight years ago.
Partner: Can I borrow a kiss? I promise I'll give it back.

BerichtOnderwerp: Re: The importance of a working brain   vr nov 11 2016, 14:13

Het was later in de avond. De rust was wedergekeerd in de ziekenzaal. De meeste patiënten lagen vredig in hun bed te slapen en de overige deden hun best zo stil mogelijk een boek te lezen of het raadsel op te lossen wat Graham hen die middag gegeven had.
Graham zelf was op dat specifieke moment in de avond in Yvaine’s kantoor te vinden. Aangezien zijn eerdere poging om de medicijnenkasten te ordenen grandioos mislukt was, hoopte hij dat het fatsoeneren van haar kantoor zijn baas misschien weer iets milder zou stemmen richting hem. Hij had het werkelijk over zichzelf afgeroepen door het eerdere incident in de ziekenzaal...
Maar hij zou het goedmaken!
Hm… Voor zover het uiterst ordelijke kantoor van de arts nog gefatsoeneerd kon worden dan… Ach ja, het ging immers om de gedachte! Toch...?
De ruimte enigszins eigen makend nu hij er toch aan de slag was, had de jonge dokter zijn eigen muziek opgezet. Hierdoor klonk een zachte, vrolijke melodie in het kantoor, zorgvuldig afgeschermd van de rest van de zaal door de geluidsdichte muren en deur. Zo zou hij niet per ongeluk zijn patiënten storen.
Maar wie goed keek naar het kleine kantoor, kon een blonde jongeman af en toe soepel heen en weer zien bewegen, terwijl hij met het één, na het andere voorwerp in zijn handen stond, om het vervolgens haast wanhopig nog net iets netter op een andere plek neer te zetten.

Hierdoor had Graham in eerste instantie niet door dat enige tijd later iemand de ziekenzaal betrad. Pas toen hij net een halve, geïmproviseerde draai maakte in zijn... "schoonmaakdans", viel zijn blik plotseling op het meisje bij de deur. Abrupt verstijfde hij in zijn beweging. Met een kuch probeerde Graham direct zijn… “professionele houding” weer aan te nemen. Oeps...
Met een toch ietwat schuldbewuste, speelse grijns rond zijn lippen, liep de doktersassistent tenslotte het kantoor uit en begaf zich naar het meisje.
“Ik denk dat ik mijn hoofd heb gekneusd.” klonk het van haar kant, waardoor een lichte frons op zijn voorhoofd verscheen.
Oké, dat was…eh…bijzonder…
In enkele grote passen was hij bij haar. “Hoe…vervelend. Kom maar.” reageerde hij met zijn gebruikelijke kalmte. Door één hand ergens boven haar rug te laten hangen, het nog net niet op haar plaatsend, loodste Graham het meisje naar Yvaine’s kantoor, zodat hij de rest niet wakker zou maken als hij haar zou helpen.

Eenmaal in het kantoor aangekomen, merkte Graham plotseling dat hij in de haast vergeten was de muziek uit te zetten. Zo nonchalant mogelijk wandelde de jongeman daarom naar de grammofoonplaat toe en klikte deze uit, alsof er niets gebeurd was, waarna hij gemoedelijk glimlachend richting de stoel tegenover Yvaine’s bureau gebaarde, om aan te geven dat het meisje daar plaats kon nemen. Zelf pakte Graham Yvaine’s stoel erbij en schoof deze naast de andere. “Oké, vertel me wat er is gebeurd.” klonk zijn vriendelijke stem op het moment dat hij zijn lange lijf in Yvaine's stoel had laten neerploffen. Wow… Deze zat veel comfortabeler dan de stoelen waar híj normaal gesproken op moest zitten… Hm… voordelen van de schoolarts, waarschijnlijk.
Eh...oh ja... in ieder geval: “Maar begin met het vertellen van je naam.” voegde de jonge arts er nog aan toe, waarbij hij het meisje geïnteresseerd aankeek. Zijn amberkleurige ogen boorden zich nieuwsgierig in de hare. Hij kon zich niet herinneren dat hij haar al eerder had ontmoet.

Het nummer wat opstaat in het kantoor:
 

_________________

Alaric || Master Geralt || Graham || Emori || Eli || Rinn
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kyna
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Very Anonymous, much hidden.
Posts : 194
Points : 22
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light x Air
Klas: Ms. Abigail
Partner: I just wanna tell you that you're really pretty girl

BerichtOnderwerp: Re: The importance of a working brain   vr nov 18 2016, 11:22

Kyna keek toe hoe er werd gedanst in het kantoortje terwijl van alles werd verplaats van plek. Ze hield haar hoofd vast met haar hand, hij deed echt pijn, misschien was hij zelfs wel gebroken. Moest dr hele hoofd dan in het gips? Nee dat kon niet ze moest toch adem halen? Hoe zou ze dat dan moeten doen? Oh ja nu was het gebeurt hoor ze ging dood!

Terwijl Graham zijn houding naar professioneel gooide was ze druk bezig met een stil debat of ze dood ging of niet. Ze keek op bij de rustige woorden van de jonge dokters assistent. ’Ga ik nu dood?’ Vroeg ze een beetje angstvallig en keek hem aan met een angstige blik in haar lichte ogen gevestigd. Ze veegde wat blonde lokken van haar huid die vol zat met sproeten. Kort beet ze op haar natuurlijk rood gekleurde lippen terwijl ze naar het kantoortje werd geleid. Ze zette zich op de stoel en schrok half op toen de muziek werd uit gezet.

Met een zielige blik keek ze naar Graham ’Ik heet Kyna Mavis Everly,’ zei ze alsof het normaal was als je je voorstelde dat je meteen je volledige naam vertelde. Ze keek nieuwsgierig naar hem terwijl ze haar hand nog steeds op haar hoofd gedrukt hield. ’Nou ik moest naar de wc, ik dacht dat doe ik even snel dus ik rende naar de deur toen bedacht ik me dat die dicht was en wilde ik hem ontwijken en raakte ik de muur en viel ik op de grond. Toen wilde ik de deur opendoen en gleed m’n hand weg van de deurklink en liep ik zo tegen de deur op. Mar ik heb ook m’n hoofd gestoten tegen de kast terwijl ik de muur raakte.’ Zei ze zachtjes terwijl ze duidelijk zich heel zielig en dom voelde. ’Hoe heet jij dan?’ vroeg ze nieuwsgierig.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Graham
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Sansan
Posts : 330
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water
Klas: I already graduated about eight years ago.
Partner: Can I borrow a kiss? I promise I'll give it back.

BerichtOnderwerp: Re: The importance of a working brain   do nov 24 2016, 12:04

Zodra het meisje op de stoel was gaan zitten en de muziek was uitgezet, was Graham zelf in Yvaine's stoel gaan zitten. Echter voelde dit al snel toch... onwennig, alsof het niet zijn plaats was. Het voelde gewoon zo stijfjes en statisch, alsof hij als belerende dokter wel even zou gaan vertellen wat er aan de hand was, al zittende in zijn chique stoel. Juch, nee.
Dus stond de doktersassistent maar rustig op en leunde in plaats daarvan wat nonchalanter tegen Yvaine’s bureau aan. Hm, veel beter!
Zijn vriendelijke, amberkleurige ogen waren op het meisje gevestigd, terwijl hij aandachtig naar haar woorden luisterde. Haar blik was op zijn zachtst gezegd aandoenlijk te noemen, waardoor hij het simpelweg niet kon helpen ietwat vertederd te glimlachen. “Aangenaam Kyna Mavis Everly.” herhaalde hij haar volledige naam geduldig. Hij had niet verwacht dat ze hem haar hele naam zou vertellen, maar het leek juist haar schattige uitstraling te versterken. Vervolgens luisterde hij aandachtig naar haar verhaal en trok een pijnlijk gezicht bij haar woorden. “Auch. Dat moet pijnlijk zijn geweest!” reageerde hij medelevend, zonder verder enig oordeel aan de gebeurtenis te verbinden. Zulke ongelukjes konden immers iedereen overkomen en het laatste wat hij wilde, was zijn patiënt zich er beschaamd over laten voelen richting hem.
Voor hij verder sprak, nam Graham de tijd eerst op haar vraag te antwoorden. “Mijn naam is Graham James Lockwood.” vertelde hij daarom op dezelfde wijze zoals zij had gedaan, zodat ze evenveel informatie hadden over elkaar -al wist hij niet of ze toevallig zijn naam misschien al eens voorbij had horen komen. “Maar je mag me ‘Graham’ noemen, als je wilt.” klonk het toch nog met een stiekeme geamuseerde ondertoon. Met eenzelfde nieuwsgierigheid en jeugdigheid, nam de jongeman het meisje in zich op met zijn doortastende blik.

In een soepele beweging duwde hij zich tenslotte af tegen het bureau, zodat hij recht kwam te staan. Vervolgens moest hij een flink stuk door zijn knieën buigen om Kyna’s hoofd goed te kunnen bestuderen. “Ik ga nu even de schade bekijken. Maar als het te erg pijn doet, moet je het maar zeggen of…me gewoon hard knijpen als wraak, goed?” sprak hij met zijn doorgaans kalme, verzachtende stem en lachte even zachtjes om Kyna meer op haar gemak te stellen. “Hm…” Zorgvuldig begon de doktersassistent de verschillende, lichtelijk gezwollen en rode plekken op het hoofd van zijn patiënt te bestuderen. Zijn lange vingers plaatsten zich er zoveel mogelijk omheen om haar geen onnodige pijn te brengen, maar probeerden ook hier en daar de blonde lokken wat opzij te halen, zodat hij het beter kon zien.

Even later trok hij zijn handen weer terug en hurkte hij schuin voor de stoel neer, zodat hij op gelijke ooghoogte met Kyna kwam. “Goed nieuws: je gaat niet dood en het gaat zelfs vanzelf over.” begon hij, met nog altijd een serene, vriendelijke glimlach op zijn zongebruinde gezicht. “En je hoofd is niet gebroken. Maar het is wel te zien dat je het aardig hard hebt gestoten, dus het is te verwachten dat de plekken waar je je hoofd gestoten hebt de komende uren nog iets zullen opzwellen.” Hij wachtte even, zodat ze alle kans kreeg om de woorden rustig te verwerken, voor hij verder sprak: “De zwelling kan geen kwaad, het kan alleen wel pijnlijk zijn. Wat kan helpen tegen de pijn en de zwelling is om er iets kouds tegenaan te houden.” Graham dacht een ogenblik na. “Wacht maar even…” In een vloeiende beweging stond hij op en liep naar Yvaine’s bureau. Daar reikten zijn vingers naar een kan water. Door een lichte draai van zijn pols, liet Graham het water uit de kan omhoog stijgen, om het vervolgens even te laten zweven en geleidde het uiteindelijk naar een schone doek die hij inmiddels met zijn andere hand had gepakt. Net voor het water de doek zou raken, veranderde het in een blok ijs. Behendig knoopte de blonde jongeman de lap stof om het ijs heen. Dit overhandigde hij triomfantelijk aan Kyna. “Houd dit tegen de plekken die pijn doen. Het water is magisch bevroren, dus zeker voor de komende uren zou het niet moeten smelten.” Zijn mondhoeken krulden weer iets verder omhoog, waardoor er kleine kuiltjes in zijn wangen verschenen. “Mocht je je ineens heel duizelig en misselijk voelen of iets wat daarop lijkt, kom dan vooral even terug hier.” was het laatste stuk van zijn noodzakelijke, professionele praatje.
Na deze woorden zette de jonge arts daarom weer zachtjes de muziek aan, ook om Kyna weer meer tot rust te laten komen. Met een goedkeurend knikje door de opwekkende melodie, richtte hij zich weer tot de blondine. “Dan nu nog een belangrijke vraag aan jou…” sprak hij plotseling met een grinnik. “Heb je toevallig zin in warme chocolademelk of thee voor de schrik? Ik wilde toch net wat voor mezelf maken.” Met een vriendelijke uitdrukking op zijn gezicht keek hij het meisje aan in afwachting van haar antwoord.

_________________

Alaric || Master Geralt || Graham || Emori || Eli || Rinn
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: The importance of a working brain   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

The importance of a working brain

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Hospital Ward-