PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 [=] Catch a falling star and put it in your pocket...

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
iiiiiiiii
-
-


PROFILERecruit
Real Name : i
Posts : 84
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: [=] Catch a falling star and put it in your pocket...   zo 21 aug 2016 - 23:05

woah-oh
oh-ooh
I feel you in
every heartbeat
Klik klik, klik klik. klikkerdeklik. Droomachtig klikt de bruinharige jongen op de achterkant van zijn pen, in gedachten verloren. Gedachten over de dag van gisteren, toen hij zijn eerste kennismakingsles had gehad met zijn mentor groep alsmede de rest van de lessen die hij nog had bijgewoond die dag. Al met al was het een prima, maar vermoeiende, dag geweest die hij voor geen goud had willen missen. Als je de eerste dag mist wordt het alleen maar moeilijker om de rest van de lessen wel te gaan, 'beter meteen met het goede been te beginnen, zou zijn oude mentor hem gezegd hebben.

Zijn gedachten drijven van zijn oude mentor naar zijn oude klas en uiteindelijk naar een specifiek persoon in die klas. Glanzend witte haren, een huid zonder oneffenheden en ogen nog blauwer dan de Cassiaanse oceaan. Sorey glimlacht, hij herinnerde zich hun ontmoeting nog als de dag van gisteren. Hij was stom, zoals gewoonlijk, en de ander kalm en verzameld. Sorey weet nog goed dat hij dacht dat het een Alien was, want hij had nog nooit zo'n puur persoon gezien. Ook pure personen kunnen vervuild worden door het duister zo blijkt.

Sorey dreigt nog dieper in gedachten te vallen maar wordt onderbroken door luid gekuch en een ongemakkelijk gevoel. Sorey's grasgroene ogen kijken op van zijn blanco papier en landen recht in de ogen van de leraar. De rest van de leerlingen giechelen terwijl de leraar een diepe zucht slaakt. Hij had wat gemist, duidelijk. Hij glijd met zijn hand naar zijn achterhoofd en knijpt zijn ogen onschuldig samen. ,Sorry wat was er?' De leraar waarschuwt hem en hervat vervolgens de les hoofdschuddend. Sorey zakt terug in zijn bankje en staart naar zijn blanco vel. Zouden dingen anders zijn geweest als hij hem niet verraden had? Als hij niet het juiste had gedaan?

Sorey's les eindigt na 40 minuten waarop Sorey nog 3 andere lessen heeft. Met de uren die passeren, passeren ook Sorey's gedachten en daarmee de licht sombere gevoelens die in hem waren komen opwellen.

Rond een uur of zes, etenstijd, komen de anders rustige gangen weer tot leven. Iedere student verlaat zijn of haar lokaal en verplaatst zich naar de grote eetzaal. Sorey is echter niet in de eetzaal te vinden, noch in de wandel gangen, maar op zijn kamer, achter de computer. Een brede grijns staat op zijn lippen terwijl hij in extase door de webpagina's heen scrolt. Het was hem ter oren gekomen van de lerares waarzeggerij dat het vannacht sterren zou regenen, ook wel bekend als een meteoriet regen en bij de kenners specifiek bekend als de Razeïsche meteorietzwerm.

De Razeïsche meteorietzwerm kwam in zicht rond de maand Juli/Augustus en kon soms wel enkele weken aanhouden! Het enige wat je nodig had was een flinke dosis geduld en een donkere plek. O, er was echter een 'klein' probleempje. Op Starshine hadden ze een avondklok. Zijn eerste week en meteen de school uit sneaken? Strak plan Sorey, maar het was voor avontuur, het was voor een natuursverschijnsel wat maar eens in de vijf jaar voor komt. Dat kon hij niet zomaar aan zijn neus voorbij laten gaan, besluit Sorey standvastig. Een ondeugende doch vrolijke grijns staat op zijn gezicht wanneer hij de deur van zijn kamer doorstapt, om met zijn snode plannen in gedachten naar de eetzaal te lopen.

Het eten passeert, de uren passeren en de nacht valt in Kovomaka. Sorey kan slecht slapen, de gedachte alleen al dat hij vannacht dit natuursverschijnsel met eigen ogen kan zien zetten de haren op zijn armen recht overeind. Rond twaalven weet hij dan toch in een zeer lichte slaap te tuimelen, om rond één uur weer gewekt te worden door zijn wekker. Sorey, normaal geen ochtendmens, schiet overeind en springt uit bed om zich om te kleden. Eindelijk eindelijk eindelijk tijd!

Voor een school met een avondklok en een reputatie die praat over strikte leraren en tijden zijn er vannacht verrassend weinig leraren en bewakers aan het patrouilleren. Zonder veel moeite weet Sorey de twee bewakers in de hoofdhal te ontwijken en daarmee ongezien op het buiten terrein te verschijnen. Sorey, gekleed in zwarte baggy broek en trui met capuchon, gaat bijna op in het zwart van de nacht. Sorey trekt na enkele meters zijn capuchon van zijn hoofd af en holt als een jong kind over de grasvelden. Hij moest afstand nemen van het kasteel om zijn kansen te vergroten, tenslotte is er nogal wat lichtvervuiling op en rond het kasteel en dat zou slecht zijn voor zijn zicht vannacht.

Onderweg keert hij zijn gezicht al af en toe naar de hemel waar het donker en het getwinkel van sterren hem vrolijk verwelkomt. Sorey is niet bang van het donker, in tegendeel, hij omarmt het. Op Sorey's oude school was het altijd zaak dat je één was met de natuur, met het bos, de aarde en ook de nacht en sterren. Het was de ideale school voor Sorey en zijn spirituele aanleg en avontuurlijke interesses. Grijnzend, en zo nu en dan zelfs grinnikend baant hij zich een weg door het donker heen. Eigenlijk had Sorey geen idee waar hij naar toe rende, maar zolang het kasteel achter hem ergens zichtbaar bleef dan kwam het vast en zeker goed. Wanneer Sorey op een klein gebouwtje langs de weg stuit komt hij abrupt tot stilstand. De geur van stro en hooi begroet hem nadat hij enkele meters die kant op is gelopen. Er scheen licht binnen, maar na kort gewacht te hebben was er verder geen teken van menselijk leven. Goed. ,Dit is een goed plekje' mompelt hij voor zichzelf terwijl hij wijdbeens plaats neemt op een stronk een meter verderop. Al gauw leunt hij achterover, zijn handen en armen achter zijn hoofd vouwend.

Met zijn blik op de sterren en zijn hoofd in de wolken ontgaat hem echter het zachte geritsel enkele meters van hem vandaan. Wat staat hem te wachten?

{voor Eli<3]

@tagged
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eli
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Sansan
Posts : 268
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark & Water
Klas:
Partner: I don't have a dirty mind, I have a sexy imagination.

BerichtOnderwerp: Re: [=] Catch a falling star and put it in your pocket...   ma 22 aug 2016 - 22:04





_________

Het was midden in de nacht. Het was doodstil in het kasteel, op enkele, zachte geluidjes na. Als men niet beter zou weten, was enkel het geruis van de wind door de bomen te horen en wellicht af en toe het geluid van een uil. Maar voor de enkele, oplettende luisteraar die toevallig zijn raam open had staan in deze zomerhitte, klonk nog iets anders… Zachte kattenvoetjes trippelden over de raamkozijnen en balkons van het magnifieke gebouw. Beheerst, maar toch vlug verplaatste de zwart-grijze kater zich over de relingen. Als kat-zijnde kende het geen hoogtevrees en kon het zich met gemak soepel voortbewegen van raam naar raam. Als men toevallig naar buiten zou kijken op het juiste moment, zou men slechts in een paar seconden een zwarte schim voorbij zien glijden. Hij had er een flinke pas in.
Na nog een aantal minuten zo voortbewogen te hebben, hield het diertje plotseling stil, geïntrigeerd starend naar het raam waar het zich nu voor bevond. Het was het raam van één van de lerarenvertrekken. Eén vertrek in het bijzonder: Au-rawr-a’s kamer. De kat ging geduldig op de reling zitten en drukte zijn kop tegen het glas. Nog niemand te zien. Maar waarschijnlijk zou ze zo komen. Dit kon twee kanten opgaan: of ze zag hem en liet hem binnen óf ze zag hem niet en dat was nog beter…
De kater grijnsde breed, té breed voor een normale kat. Maar dit was dan ook geen “normale kat”. In werkelijkheid schuilde er in het diertje een achttienjarige, ietwat perverse jongeman die nu voor het raam van zijn mentordocent wachtte tot ze zich zou terugtrekken voor de nacht.
Toen het laatstgenoemde moment echter maar niet aanbrak, zuchtte hij ietwat ongeduldig. Meestal vertrok ze exact rond dit tijdstip naar haar kamer, al had hij haar in feite nog nooit daar zien aankomen, aangezien hij tot nu toe alleen nog had geobserveerd hoe ze ’s avonds ergens was opgestaan en was weggegaan. Daarom had hij nu het plan bedacht om haar gewoon bij haar kamer op te wachten, als verrassing. En in zijn katvorm kon hij dat veel makkelijker ongezien doen.

Plotseling ging de deur dan toch open. Verrukt ging de kater wat rechterop zetten en kneep zijn amandelvormige ogen iets samen. Ahahahaha, daar was ze! Ze- Huh…?
Eli schudde zijn kop en keek nog beter. Oh shit… Daar, in de deuropening, stond niet Miss Aurora, maar…Master Archer. Eli kon zijn goddelijke sixpack al door zijn te strakke shirt heen zien prikken.
‘Verkeerde kamer’, gonsde het door hem heen. Toen hij zijn blik daadwerkelijk door de kamer zelf liet gaan, zag hij pas dat deze inderdaad niet aan een dame als Aurora toe kon behoren. Er stonden allerlei fitnesspullen, in plaats van zweepjes en leren pakjes. En er lag overal mannenkleding verspreid en geen sexy jurkjes of lingerie. Dat had hij moeten weten…
Eli wilde zich net uit de voeten (of…pootjes?) maken toen Master Archer plotseling zijn shirt vastgreep en deze lenig uittrok en vervolgens ook zijn broek begon los te knopen. Ho!
Eli werd verscheurd tussen enerzijds zijn waardering voor ook het mannelijk lichaam en anderzijds het besef dat het Master Archer was die hij aan het begluren was. Hierdoor schoten zijn ogen van de kamer, naar iedere andere willekeurige plek en weer terug en toch weer weg.
Het was tenslotte Archer zelf -al dan niet onbewust- die Eli een keuze liet maken: op een kalme pas liep de docent richting de vensterbank om daar iets vanaf te pakken. Het zou nu slechts enkele seconden zijn voor hij Eli zou zien…!
Shit! Eli moest nu snel handelen. Hij kon niet achteruit, want hij kon niet goed draaien op deze richel, maar als hij vooruit zou lopen, zou Archer hem sowieso zien, want zijn blik was al bijna op het raam gericht en Eli moest zich nog in beweging zetten. Eli ademde even diep in en uit en liet uiteindelijk vanuit zijn gedachten een schaduwportaal verschijnen. Hiermee zou hij zichzelf naar een andere, willekeurige plek kunnen transporteren. Eigenlijk maakte hij hier nooit gebruik van, aangezien het verraderlijke magie was. Ook had hij het nog niet goed genoeg onder controle om te weten waar hij zou belanden, maar hij moest het erop wagen. Als Master Archer hem snapte, was hij erbij. De docent zou vast en zeker aanvoelen dat hij geen gewone kat was. Vlug stapte Eli het portaal in.

“Oef!” Eli voelde hoe een ademstoot zijn lichaam verliet op het moment dat hij hard op zijn rug op het gras terecht kwam. Gek genoeg was hij tijdens zijn transportatie door het portaal terug getransformeerd naar zijn menselijke vorm. Zoals hij al dacht: onvoorspelbaar.
Hm, het voelde alsof hij van een grote hoogte was gevallen. Even bleef hij liggen om te herstellen, terwijl hij de onbekende omgeving in zich opnam. Waar was hij? Het kwam hem niet bekend voor. Er was overigens ook niet veel te bekijken hier.
Kreunend en steunend kwam Eli overeind. Zijn blik bestudeerde nu ieder detail om hem heen. Er was een klein gebouw in de buurt. Een stal. Verder was er weinig. Was hij überhaupt nog enigszins bij Starshine? Hm, niet wat hij zo snel kon zien, hoewel…hij misschien in de verte iets zag wat het kasteel zou kunnen voorstellen. Maar dat was best een stuk van hier.
Eli werd opgeschrikt door een stem vlakbij hem: “Dit is een goed plekje.” Het was verder zo stil, dat hij het zachte gemompel van een jongen had gehoord. Maar wacht… Eli keek om en ontdekte niet zomaar een jongen, maar zijn klasgenoot Sorey. Zijn klasgenootje leek totaal op zijn gemak te zijn bij de afgelegen plek en ging op een stronk zitten. Eli kon hem nu goed zien onder het licht van de vele sterren, zonder dat Sorey hem zou zien, aangezien hijzelf nog wat verscholen ging achter een aantal bosjes.
Zou Eli nu gewoon teruggaan naar het kasteel en een keer een soort van nachtrust pakken…of?
Nèh, dit was een te mooie kans om te laten liggen! Eli grijnsde al bij de gedachte en sloop zo geruisloos mogelijk naar Sorey toe. Het lukte hem nog aardig ook, op enkele ritselende struikjes na. Eenmaal vlakbij Sorey aangekomen, ging hij achter hem op zijn hurken zitten en plaatste zijn lippen bij diens oor, net zoals hij tijdens hun kennismakingsles had gedaan: “Hey, Sorey.” Zuchtte hij in zijn oor, waarbij zijn warme adem weer langs Soreys hals gleed. “Heb je me gemist?” Hierna streek hij even tergend langzaam met een wijsvinger langs Soreys kaaklijn, voor hij recht ging staan en naast hem in het gras ging zitten. "Wat doe je hier eigenlijk?" voegde hij er nog oprecht verwonderd aan toe.

_________________

Alaric || Master Geralt || Graham || Emori || Eli || Rinn
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 

[=] Catch a falling star and put it in your pocket...

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Star Stable Online
» Shibusen Academy [RPG]
» The Blue star - Aanmeldingen
» Lesson Light Magic 1 - Catch Light
» [Verhaallijn Thunderclan] The blue star

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Grass Field :: Stables-