PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 When spring and summer collide || Hanna

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Hunter
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Aylan
Posts : 164
Points : 32
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Woud en lucht
Klas: -
Partner: I could learn you the passion of the tango

BerichtOnderwerp: When spring and summer collide || Hanna   vr mei 27 2016, 21:12

Niks was beter dan een vrije middag op een zonnige dag buiten te spenderen. De lucht vertoonde geen enkele zweem van wit. Blauw voor zover je kon kijken met de grote brandende lichtbol die ze kenden als de zon hoog aan de hemel. Het was zo rond enen. Hunter had die ochtend wel lessen gevolgd maar dankzij een fout in het rooster had iedereen met wie hij eigenlijk zijn middaglessen zou hebben vrij vandaag. Het was opmerkelijk hoe de roosters van die middag allemaal spontaan waren verdwenen bedacht hij zich met een wel erg schuldige grijns op zijn gezicht. Dan had de school maar geen gerecycled perkament moeten gebruiken. Maar ja, dan hadden die nieuwe jonge boompjes er nu niet zo lief bij gestaan net buiten Savadors kantoor. De grijns werd alleen maar breder als hij zich het gezicht van de man inbeeldde als zijn kantoor ineens het nieuwe huis bleek te zijn van zo'n twee dozijn nieuwe bomen.
Een groepje leerlingen passeerden hem. Hunter werd uit zijn gedachten gehaald door het gegiechel van een van de meisjes. Hij herkende enkele leerlingen van het groepje en stak vriendschappelijk zijn hand op terwijl ze begroet werden met zijn welbekende vriendelijke grijns. Naar het giechelende meisje maakte hij een overdreven theatrale buiging waardoor ze het alleen nog maar meer uitproestte. Inmiddels had hij een zekere reputatie in de school. Hij stond bekend als de jongen die bijna elk seizoen van het jaar op blote voeten zowel binnen als buiten de school liep. De jongen die niet kwaad te krijgen was en eigenlijk altijd vriendelijk naar iedereen. Vriend of vijand, je zag Hunter bijna nooit zonder zijn kenmerkende kwajongens grijns. Zeker, hij was niet geliefd bij iedereen. Ook Hunter werd wel eens gepest. Om zijn vreemde gebruiken en tradities, om zijn Hutaanse afkomst en dus het feit dat hij een van de weinige donkergekleurde leerlingen op de school was. Maar de meeste pestkoppen stopten al snel als ze erachter kwamen dat Hunter net zo hard met het mee lachte om zichzelf. Dan was het opeens niet zo leuk meer.
Toen hij zich weer focuste op zijn omgeving zag hij dat zijn voeten hem naar de ruïnes hadden gebracht die verscholen tussen de bomen ergens in het donkere bos stonden. Het was ooit een schoolgebouw was hem verteld, maar wat ermee gebeurd was, dat wist hij niet. Ach ja, nou hij hier toch was kon hij maar meteen aan wat huiswerk beginnen. Niet dat hij nou echt zo'n stuudje was. Maar elk huiswerk waarbij hij naar buiten mocht was het waard om eens even te bekijken. Hij was nog niet lang bezig toen hij in de verte een aantal takken hoorde kraken. Het teken dat hij niet meer de enige menselijke figuur was die zich in de omgeving van de ruïnes schaarde.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai

Si la mar Fuera de Tinta. Y Cielo fuera Papel

No se podria Escribir. Lo mucho que es mi Querer
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hanna
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Lotta :3
Posts : 35
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Natuur
Klas: Miss Roxanne
Partner: None

BerichtOnderwerp: Re: When spring and summer collide || Hanna   di mei 31 2016, 17:32

Hanna had besloten na een intensieve ochtend een ommetje te maken. De lessen waren haar zwaar gevallen. Al helemaal de water lessen, ze zat haast letterlijk op het niveau kleuter en dan is het best moeilijk om SSE bij te benen. Gelukkig was Hanna super gemotiveerd en een echte studiebol. Theorie ging er bij haar altijd goed in, de praktijk bleek helaas vaak moeilijker gebleken. Hanna schudde haar hoofd terwijl ze hier aan dacht. Dat was altijd zo geweest alleen helaas begon het op deze leeftijd meer op te vallen. Het enige waar Hanna wel echt goed in was, is met dieren en planten communiceren. Ze doet het ook non stop. Al praten ze niet voortdurend terug, Hanna vond de communicatie heerlijk. Voor haar geldt onder communicatie niet alleen het praten met de natuur maar ook het voelen van de natuur. En dat gevoel was bij Hanna continue aanwezig. Ze hield van het gevoel verbonden te zijn met alles om haar heen. De liefde die ze voelde onderling gaf haar hoop. Hoop die vaak vergaan was na het wrede toedoen van mensen. Als Hanna er zo aan dacht dan besefte ze hoe erg ze eigenlijk een hekel had aan mensen, aan sociaal geaccepteerd gedragen en de nepheid van hun voordoen. Hanna moest er aan mee doen, je kan je niet verzetten in een wereld waar alles zo is. Toch probeerde Hanna het haar niet te veel in beslag te laten nemen. In de lessen gedroeg ze zich sociaal geaccepteerd maar buiten de lessen was ze zo veel mogelijk zich zelf. Dat includeerde het uren lang liggen op de grond naast haar grote liefde Tommie, haar reuze konijn. Ze knuffelde hem dan en vertelde hem hoeveel ze van hem houd. Tommie keek haar dan ondeugend aan met zijn twinkelende ogen.
Terwijl Hanna in haar gedachten verzonken is loopt ze haar kamer binnen om vervolgens haar tas in te pakken. Haar tas is in buidel vorm en heeft allerlei vakjes en ritsjes. Ze loopt naar haar kast toe waar nog een kruik met water in zit. Tommie kijkt haar vragend aan terwijl hij op de vensterbank tussen de planten door hupst. Zijn oortjes staan nieuwsgierig. Hanna kijkt hem aan en zegt “ik ga even een blokje om, je weet wel, mijn hoofd leeg maken”. Dan zakken Tommie zijn oren naar beneden. De teleurstelling is duidelijk af te lezen alsof hij graag mee zou willen. Natuurlijk wilt hij dat. Als het aan hem zou liggen zou hij nog mee gaan als Hanna naar de WC gaat. Hanna haalt haar schouders op “je weet dat je niet altijd mee kan”. Dan ziet ze Tommie zijn snuit staan op een manier die ze uit duizenden herkent. Hij is baldadig en wraakzuchtig. Hanna draait zich om en wilt zich niet laten beïnvloeden, ze bukt om de kruik te pakken en draait zich om naar haar tas om hem er vervolgens in te doen. Dan hoort Hanna geknaag, ze draait zich om en ziet voor zich Tommie die aan haar bonsai boom knaagt. “Tommie! Niet doen!” ze stormt op hem af en jaagt hem van de vensterbank. Vol bezorgdheid neemt ze plaats op de vensterbank en ziet de plek bij de schors waar Tommie geknaagd heeft. Ze legt haar hand op de plek en vraagt “Truus, gaat het?”. Wanneer ze haar hand weg haalt ziet ze dan de schors weer als nieuw is. Haar blik gaat richting Tommie. “jij hebt heel veel geluk gehad” zei ze. Als ze zich omdraait om nog even haar bedeltjes in haar tas te doen hoort ze plots Tommie’s gefluister “sorry”. Ze hoorde dat het echt gemeend was. Ze hurkte neer bij hem en aaide hem over zijn bolletje. “het is al goed!” en ze stond op en pakte zijn riempje en haar tas. Na een klein stukje gelopen te hebben is ze bij de oude ruïnes. Het is er begroeit en vaak rustig, daar houd Hanna van.

Toen hoorde Hanna een vogel boven haar vliegen. Ze kijkt direct naar Tommie, hij schrikt wel vaker van onverwachte dieren. Dit komt omdat konijnen in het wilt vaak bedreigd worden. Ze zijn prooidieren en dat zit nou eenmaal in hun gene. Daardoor zijn konijnen sneller bang voor harde geluiden, onverwachte bewegingen en andere grote dieren.
Zoals Hanna dacht zag ze dat Tommie erg alert is. Hanna houd haar riempje stevig vast en kijkt naar boven. Dan ziet ze dat de vogel een duik neemt richting haar. Ze bukt en wil Tommie beschutten maar nog voor ze naar Tommie gereikt heeft is Tommie in paniek weg gerend. Het touw van zijn riem is uit Hanna haar hand gevlogen. Hanna schrikt en verstijfd. Is ze hem kwijt nu? Haar ogen worden groot en ze voelt direct tranen prikken in haar ogen. Verward kijkt ze om zich heen of ze hem nog ergens kan zien. Alles is begroeid en dus ziet ze geen Tommie. Nu winnen de tranen het van Hanna haar rationaliteit. De tranen ontglippen haar maar ze raapt zichzelf al snel bijeen. “Tommie!” roept ze met een schorre stem. Dan besluit ze het begroeide gebied in te rennen. Ze weet niet waar ze heen moet en deze gedachte zorgt er voor dat er nog meer tranen ontglippen. Even stopt ze om op adem te komen, ondertussen kijkt ze om zich heen. Ze voelt haar hart bonken in haar borst. Waarschijnlijk 130 slagen p/m. Ze veegt haar tranen af en roept hem nogmaals. Wanneer ze de wind overduidelijk één kant uit waait weet ze het zeker, Tommie heeft de wind gehoorzaamd. Zo is hij en al helemaal als hij zelf even de sturing kwijt is. Hanna volgt de wind nauwkeurig maar wel al rennend. Ze blijft maar rennen tot ze daar achter een paar takken Tommie ziet zitten. Zijn ogen zijn groot en zijn ademhaling gaat snel. Al hijgend rent ze richting hem, ze hurkt en hoort de takken overduidelijk kraken. Het maakt haar niks uit. Ze aait Tommie en knuffelt hem innig. De tranen van verdriet maar ook geluk rollen over haar wangen. “schat, ik was zo bang dat ik je kwijt was” zegt ze al snikkend. Tommie oogt al weer wat meer gekalmeerd en dat geeft Hanna een gerust gevoel. Ze graait in haar tas en haalt daar een paar biks (konijnenvoer) uit. Ze opent haar hand en met een aai laat ze hem weten dat het goed is, dat hij toe mag tasten. Dan kijkt Hanna om zich heen om te kijken of ze het herkent. Ze weet niet meer welke kant ze op is gelopen en heeft dus geen idee hoe ze terug moet komen. Wanneer ze met haar hoofd draait stopt hij automatisch wanneer ze recht vooruit kijkt. Door de takken en bosjes heen ziet ze een jongen zitten. Nog geen 3 meter van haar af. Ze word knal rood en veegt snel haar tranen af die inmiddels al half opgedroogd waren. Zou hij haar gezien hebben? Hanna voelt een ongemakkelijk gevoel op komen en verstijfd compleet terwijl ze de riem van Tommie stevig vast pakt. Ze blijft staren en haar hoofd is compleet leeg maar tegelijk bom vol. Wat ze het beste kan doen is voor haar een vraag. Haar ongemakkelijkheid neemt het weer eens over.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hunter
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Aylan
Posts : 164
Points : 32
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Woud en lucht
Klas: -
Partner: I could learn you the passion of the tango

BerichtOnderwerp: Re: When spring and summer collide || Hanna   ma sep 26 2016, 21:49

Met een paar sprongen was Hunter van de brokstukken die de ruïnes vormde afgesprongen en stond weer op de grond. Hij luisterde even of hij het geluid van eerder nog steeds kon horen. Daarna liep hij in de richting vanweer hij het geluid de eerste keer had gehoord. Op het eerste oog leek het erop dat hij zich vergist had, dat het gewoon een wild beest was geweest die hier wel meer in het bos zaten. Maar het had groter geklonken dan dat. Hunter geloofde zijn oren eerder dan zijn gedachten en hij besloot om nog een stukje verder te lopen. Na een aantal stappen zag hij ineens iets wittigs tussen de bomen verschijnen. Een aparte kleur om buiten de wintermaanden te zien in het bos. Hij zakte wat door zijn knieën om het beest beter te bekijken. Op een knie gezeten tuurde hij tussen de bosjes door en kwam tot de onverwachte verklaring dat er een redelijk groot, wit konijn een paar meter bij hem vandaan zat. Hij trok even verward een wenkbrauw op. Waarschijnlijk hoorde het dier bij iemand want hij had hier nog nooit eerder een wit konijn zien rondrennen en al zeker niet zo'n groot exemplaar. Hij glimlachte even lichtjes naar het dier. 'Waar kom jij nou weer vandaan?' vroeg hij zachtjes aan het konijn. Nadenkend over deze welkome afleiding van zijn huiswerk bleef hij bedenkelijk naar het konijn kijken totdat het geluid van rennende voetstappen hem uit zijn gedachten haalde. Een meisje plofte bij het dier neer, overduidelijk in tranen. Ze had lange, paarsige haren en viel tussen het groen al net zo op als haar witte vriend. Ze snikte iets tegen het konijn wat Hunter vanaf deze afstand niet goed kon horen en gaf het dier daarna wat lekkers. Daarna keek ze pas op en ontdekte ze hem. Hij glimlachte breed naar haar en zwaaide even. Blijkbaar was zij niet even blij om hem te zien want ze leek wel op haar plek te verstijven. Hunter kwam overeind en liep kalm op haar af. 'Hoi, ik wilde je niet laten schrikken. Hoort deze grote vriend bij jou?' vroeg hij daarna vriendelijk aan haar. Hij probeerde de ongemakkelijke sfeer die tussen hen in hing een beetje te doorbreken, maar hij leek niet erg succesvol te zijn. 'Ik ben Hunter, en jij?' probeerde hij daarna met hernieuwde moed en vriendelijkheid.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai

Si la mar Fuera de Tinta. Y Cielo fuera Papel

No se podria Escribir. Lo mucho que es mi Querer
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: When spring and summer collide || Hanna   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

When spring and summer collide || Hanna

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Seasons; Summer Sun!
» .:Spring of life:.
» The morning brings new surprises || Miss Summer
» Summer Festival
» Hot summer

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Old Ruins-