PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Crush me || Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Crush me || Open   do jan 21 2016, 00:02

Crush me, Break me and then glue me back together.
Just a little bit different this time.

Een koude wind streek langs zijn voetzolen. Hoever ze hem al die tijd al niet gedragen hadden. Je zou denken dat ze hem op een gegeven moment niet meer konden dragen. Dat het over was en ze er gewoon mee zouden stoppen. Zijn lichaam kon niet ouder worden dan dit, dat wist hij zelf ook wel. Hij zou altijd hier blijven hangen. Maar hij kon gewond raken, en genezen. Hij kon eraan sterven, maar zijn lichaam zou het nooit tonen. Hij keek naar beneden, naar zijn benen die over de balustrade van het balkon hingen. Hij had enkel een broek aan. Het rommelige hoopje dekens in de slaapkamer achter hem bewezen dat hij letterlijk net uit bed gestapt was. Hij keek weer op naar de maan die zo af en toe achter een wolk wegschoof maar nooit echt iets van zijn kracht leek te verliezen. Hij bewoog te langzaam om met het blote oog te kunnen volgen. Ronodan sloot zijn ogen en voelde de kille nachtlucht over zijn blote huid strijken. 'Zo'n nacht als deze. Dat doet je aan Puffoon denken,' klonk een zachte stem naast hem. Ronodan opende zijn ogen. Hij was niet eens meer verbaasd over de aanwezigheid van de man met de lange zwarte manen. Hij staarde de man aan. Leeg en haast levenloos. Alsof hij zich erbij had neergelegd dat hij hem nooit meer met rust zou laten. Alsof de zwartharige man de ogen in hem voelde branden keek hij opzij. Maar zijn ogen stonden al net zo levenloos. 'Je kunt niet blijven vluchten,' sprak hij enkel. Met een vlugge beweging schoof Ronodan van de balustrade af en liet zich in het luchtledige vallen, de zwartharige man boven hem ver achter zich latend. Vlak voordat hij op de grond te pletter zou slaan verschenen zijn vleugels die hem afremde en een onvermijdelijke dood voorkwamen door hem zachtjes op de grond te laten landen. Hij zette het meteen op een rennen.

Het was niet de eerste nacht dat hij van Angani gevlucht was. Hij bleef soms nachten achtereen weg eer hij weer terug keerde. Soms ging hij naar Puffoon, soms naar een andere planeet. Meestal bleef hij op de academie omdat hij eigenlijk nooit ver van hier kon vertrekken. Er was een onzichtbare ketting dat hem aan deze plek bond. Zijn titel en de daarbij horende verantwoordelijkheden. Zijn vlucht had hem dit keer naar de grote zaal gebracht. Een plek waar hij eigenlijk nooit kwam omdat het altijd vol leerlingen zat. Maar nu, midden in de nacht, was de zaal leeg en kil. De maan scheen ook hier door de ramen en verspreidde haar licht. Maar er was nergens een spoor van hem te bekennen. Met een lichte zucht ging Ronodan op de rand van een van de tafels zitten en keek de gigantische zaal even rond. Maar al na een paar minuten liet hij zich achterover zakken en staarde zijn vermoeide ogen naar het hoge gewelfde plafond boven zijn hoofd.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luna
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Rilana
Posts : 406
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth, Aarde
Klas: /
Partner: If you can take it, dont break it

BerichtOnderwerp: Re: Crush me || Open   vr jan 22 2016, 01:03

Voor de verandering kon ze eens niet in slaap komen. Waar het aan lag? Dat moest je haar niet vragen. Luna had vele brieven gekregen waar het vast aan lag. Het weer speelde een vreselijk spelletje met haar thuis planeet. Voorspelde de weerberichten in de ochtend dat de wind rustig zou zijn en de wolken die daar dan op meedreven geen regen voorspelde. Was dat over een uur weer heel anders. Luna kon daar zelf weinig aan beginnen. Waren het nu aardbevingen geweest of plotselinge zandverzakkingen dan kon ze daar wat aan doen. Maar aan de wind kon ze helaas niets doen. Ze gleed uit haar stoel waar ze de laatste dringende brief nog eens door had gelezen en stond op. Blies de kaars uit en liep even richting de kamer van Anna, maar ze sliep daar heerlijk en strak tegen Sandy aan gekruld die haar heel even aan keek. Ze maakte een rustig gebaar dat hij mocht blijven liggen en dacht dat een wandeling haar gedachten weer tot rust zou krijgen. Ze had bij de laatste vergadering Ronodan helaas niet even apart kunnen nemen. Daar was hij veel te snel voor weg gelopen. Zins dien had ze hem steeds geprobeerd te vinden, maar hij leek wel in lucht te zijn opgelost niet dat hij dat niet kon natuurlijk, maar Luna raakte er wel lichtjes van de kook van. Rustig liep de door de gangen en voelde al snel een sterke aanwezigheid. Dit kon maar 1 iemand hopelijk betekenen? Maar het kon ook goed een van de andere LM's zijn. Toch liep Luna hoewel op rustige pas richting de grote zaal. Daar zag ze in het donker een Menselijk persoon op een van de tafels liggen. De lucht rook anders dan bij de andere LM's, maar ze was toch lichtelijk opgelucht dat ze hem toch eindelijk gevonden had. 'Je bent een lastig persoon om te vinden weet je dat?' vroeg ze hem op haar gebruikelijke rustige en vriendelijke toon. Nu zou ze eindelijk de kans hebben even hope;ijk rustig met de man te kunnen praten?

lol!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Re: Crush me || Open   vr jan 22 2016, 01:33

Het was vreemd hoe de welving van het plafond eindeloos door leek te golven. Een oneindige hemel die nooit zou stoppen. Toch zou je op een gegeven moment de top bereiken, en de hoofd stoten. Het kon ook zijn dat het plafond helemaal niet welfde. Dat hij niet eens zo ver boven zijn hoofd zat. Ronodan kon het verschil tussen hallucinatie en realiteit niet langer onderscheiden. Het slaaptekort deed iets met zijn brein. Toen zijn nachten alleen maar korter waren geworden was ook de zwartharige man die hij zo goed kende voor het eerst tevoorschijn gekomen. Hij sloot zijn ogen even om het zeezieke gevoel wat hij van het golvende plafond kreeg weg te slikken. Het maakte dat de houten tafel onder zijn rug een stuk minder hard aanvoelde. En de ruimte was een stuk minder koud dan voorheen. Maar ook dat kon hij zich aan het inbeelden zijn. Als het geluid van de hartslag hem niet terug getrokken had uit het diepe dal van gedachten, dan was hij erin gebleven. Hij dacht het ritme te herkennen. Het zachte geklop. Langzaam opende hij zijn ogen weer terwijl het dichterbij kwam. En samen met de hartslag, een zeer bekende energie die hij liever zou vermijden. Maar ze was er al. En haar stem galmde door de lege zaal. 'Misschien is dat omdat ik niet gevonden wil worden,' was het eerste wat er over zijn lippen kwam. Ook zijn stem galmde door de zaal. De verslagenheid en vermoeienis die erdoor heen klonk stierf samen met de klank weg tegen de muren van de zaal. Langzaam kwam hij overeind totdat hij weer half tegen de tafel steunde en er half op zat. Hij keek Luna recht aan. Hij had er de energie niet voor om iets onaardigs tegen haar te zeggen. Om ook maar iets te doen zelfs. De insomnia maakte hem milder. 'Wat wil je van me Luna?' vroeg hij zacht. Weer die vermoeidheid.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luna
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Rilana
Posts : 406
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth, Aarde
Klas: /
Partner: If you can take it, dont break it

BerichtOnderwerp: Re: Crush me || Open   vr jan 22 2016, 02:25

Bij het horen van Ronodan's woorden ging ze heel even stil staan. Misschien had hij wel gelijk, maar hij was nu juist de persoon die ze dringend nodig had op Erd. Luna liep nog wat dichterbij en hield verder op een respect volle manier afstand. Ze hoorde hoe vermoeid hij was en ze had het echt met hem te doen. 'Kan zijn Ronodan, ware.het niet dat ik hier niet voor een gewoon gesprek kom. Op mijn thuis planeet kunnen de mensen niet langer meer veilig van de ene stad naar de andere reizen, zelfs het volk wat graag door de woestijnen trekt is gedwongen om zich zo lang ondergrond te verstoppen. De weersvoorspellingen kloppen niet langer en op onverklaarbare wijze steekt er vaak genoeg ineens een storm op. Jij bemt de enige die ik daar voor vragen kan.' zei Luna nog steeds op haar rustige en vriendelijke toon. Maar er lag ook iets van vermoeitheid en bezorgtheid in haar stem deze keer. Ze had wel gemerkt dat de grote brede man nu geen vinnige opmerking had gemaakt,maar ze reageerde zelden op zulke scheldpartijen. Als het nodig was zou ze zijn planeet helpen en de mensen die daar woonde. Dat zou ze zonder problemen doen. Ze hoopte maar dat hij haar helpen zou. Anders moest ze op een andere manier zien uit te vissen wat er gaande was op Erd. Hoe de man zich normaal gedroeg keurde ze niet goed, maar als ze zijn pijnen en vermoeidheid zou kunnen verhelpen zou ze dat foen als hij het maar toe liet. Ronodan was bijna koppiger dan zijzelf was of welke koppige Erdze dan ook. Maar Luna zou het hem keer op keer vragen rn proberen om hem meer uit zijn gespierde schulp te trekken zoals ze bij Anna ook deed. Al was het bij haar dochtertje meer een angstige schulp.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Anna-Lena
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : (;
Posts : 121
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Wood||Earth
Klas: Master Julius
Partner: I won't be the right girl for you!

BerichtOnderwerp: Re: Crush me || Open   zo jan 24 2016, 20:47

Ze was al snel de vorige avond in slaap gevallen naar een vermoeiende dag op school. Naast die ene keer midden in de nacht dat Ronodan haar had gerust gesteld, had ze hem niet meer gesproken. Met haar moeder, Luna was ze nog steeds redelijk gesloten. Niet totaal op haar gemak om al alles met haar te delen. Misschien kwam het door het feit dat Luna nu ook haar verzorger was, al zag ze de vrouw al snel als een moeder. Daarbij voelde ze zich mistroostig. Aan de ene kant vroeg ze zich af hoe haar echte moeder zou zijn geweest. Degene die haar had gebaard en was overleden tijdens de bevalling. Zou ze met haar wel een liefdevolle jeugd hebben gehad. Zou haar vader als haar moeder nog leefde aardiger zijn. Misschien zelfs een goede man. Al twijfelde ze tegenwoordig wel over wat goed en slecht was. Ze had in ieder geval ook naar Ronodans opmerkingen geluisterd, onder andere toen hij het over angst had. De manier waarop hij dingen had uitgelegd, met veel geduld en rust, ook al was het midden in de nacht geweest. Hadden ervoor gezorgd dat ze rondom zijn kamer minder gespannen was. Ook als ze hem tegen het lijf zou lopen, zou ze waarschijnlijk niet meer dat bange hertje zijn dat ze bij hun eerste ontmoeting was geweest. Al wist ze het nooit honderd procent zeker, soms leek het wel dat ze bij elke stap vooruit, niet snel daarna weer twee stappen terug deed. Ondanks dat ze wist dat Luna echt wel goed kon luisteren en haar met alles zou willen helpen had ze zelfs de nachtmerries proberen te verbergen. Wat over het algemeen ook nog goed lukte ook. Zolang ze niet schreeuwend of hysterisch wakker werd was er ook niets aan haar te merken ook. Daarbij had ze Sandy bij zich, de trouwe Sand Spirit zou niemand in de buurt laten die hij niet vertrouwde met haar. Dit betekende ook dat ze elke nacht rustig kon gaan slapen met de wetenschap dat ze beschermd zou zijn.

Ondanks de veelbelovende nacht, duurde het niet lang voordat het jonge meisje wakker werd. Haar grote blauwe ogen keken voorzichtig rond terwijl ze haar kamertje in zich op nam. Sandy, lag nog steeds opgekruld maar tevens ook alert naar haar te staren. Zijn ogen waren open op kleine spleetjes, alsof hij zo weer verder kon slapen. Het was nog steeds donker, waardoor ze wist dat haar moeder waarschijnlijk nog sliep. Trillend en een beetje angstig stond ze op waarna ze voorzichtig naar haar moeders kamer liep. Ze had soms de geruststelling nodig van de vrouw die op de kamer ernaast lag. Alleen zien dat Luna sliep, zorgde er meestal al voor dat ze weer kon ontspannen. Dit keer kon ze Luna nergens vinden waardoor ze nerveus op haar lip beet, een gewoonte van haar wanneer ze zich niet op haar gemak voelde. Niet lang erna kwam ook Sandy uit haar bed waarna hij met slaperige ogen naar haar keek. 'Waar is Luna?' Vroeg ze zachtjes aan het dier, waarna hij richting de deur liep. Het meisje pakte zijn schouder voorzichtig vast voordat ze de deur opende. Samen met haar vriend beschermend aan haar zijde liep ze de trappen af op haar blote voeten. Sandy leek precies te weten waar haar moeder was, omdat hij met zekere tred in zijn pas verder liep. Het duurde niet lang voordat hij tegen een deur opsprong en die daardoor opende. Daar binnen in het grote zaal zaten haar moeder en Ronodan. Het meisje bleef stil staan in de opening terwijl ze slaperig in haar ogen wreef. 'Mam?' Vroeg ze zachtjes waarna haar ogen naar Ronodan gleden. 'Ronodan,' mompelde ze er zachtjes achterna.

OOC: Tja, ze bleef niet lang in slaap Wink

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Re: Crush me || Open   zo jan 24 2016, 21:31

Hij had zijn armen over elkaar geslagen en liet zijn hoofd hangen zodat aan een kant de halflange rode lokken langs zijn gezicht vielen. Omdat zijn linkerprofiel zichtbaar was voor Luna echter zou zij nog steeds de contouren van zijn gezicht kunnen zien in het halfduister. Hij hoorde haar dichterbij komen maar verroerde geen spier. Hij luisterde naar haar woorden. 'Erd is een planeet met een verwoest ecosysteem. Het meeste ervan aangericht door de bewoners zelf. Ongewoon weer zoals zandstormen zijn geen zeldzaam verschijnsel Luna,' sprak hij zacht. Hoe groot zijn afkeer voor de planeet ook was, Ronodan wist eigenlijk heel veel over Erd. Over de meeste planeten wel. Zijn eindeloze interesse in magie omvatte veel meer dan alleen luchtmagie. Hij bestudeerden de planeten al jaren. Hun effect op de andere planeten. Natuurverschijnselen en veranderingen die in verloop van tijd hadden plaatsgevonden. Erd was een verscheurde wereld. Uit elkaar getrokken door oorlog en ten prooi gevallen aan natuurrampen.
Ronodan zette zich af van de tafel rand en liep naar Luna toe. Zo vlak voor haar was hij een flinke kop groter al zouden ze op magisch gebied aan elkaar gewaagd zijn. Niet dat hij ooit zou toegeven dat haar Erdse magie het zou kunnen halen bij die van Puffoon. Normaal gesproken had hij haar niet eens antwoord gegeven. Waarschijnlijk had hij haar hele aanwezigheid genegeerd en was of blijven liggen, of weer weggegaan. Maar vandaag niet. Als hij eerlijk was wilde hij ook even niet alleen zijn. Niet wanneer hij elk moment op zou kunnen duiken. 'Wat wil je dat ik doe?' vroeg hij vervolgens aan haar. Hij was er vrij zeker van dat de plotselinge weersveranderingen waar zij het over had niks meer waren dan zandstormen die wel vaker voorkwamen op die modderplaneet. Maar alles beter dan weer alleen met zijn gedachten. Dan nog liever zij. Met een ruk schoot zijn blik naar de deur toen hij een bekende stem hoorde. In de deuropening stond Anna, het geadopteerde kind van Luna dat een paar nachten terug voor zijn deur had gestaan. Blijkbaar was dat waarschijnlijk niet de eerste nacht geweest. Hij reageerde niet op haar. Dit moest....haar moeder maar afhandelen.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luna
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Rilana
Posts : 406
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth, Aarde
Klas: /
Partner: If you can take it, dont break it

BerichtOnderwerp: Re: Crush me || Open   zo jan 24 2016, 23:20

Ro had dan wel gelijk, maar terwijl Luna naar zijn woorden luisterde bleef ze rustig staan waar ze stond. Ze was nooit bang geweest tegenover andere mensen hoe zwaar ze het soms ook had gehad sommige te overtuigen dat ze het enkel goed bedoelde. Maar toch waren sommige gewoon hopeloze gevallen gebleken en had Luna het voor hen opgegeven. 'Dat klopt, maar ik probeer het juist weer met wat hulp weer heel te maken. Niet dat het echt gaat lukken denk ik?' zei ze de laatste woorden zachter dan anders. Luna was niet geheel zeker of het haar ooit zou lukken, maar deze stormen waren anders dan normaal. Alsof ze expres veroorzaakt werden? Toen Ronodan op stond en zo vlak voor haar ging staan moest ze perse naar hem op kijken. Hier genoot die man vast van? Niet dat ze het hem liet merken dat ze dit geen fijne gespreks-afstand vond, maar ze hoorde wel wat hij zei. 'Misschien dat jij kan achterhalen of het natuurlijke stormen zijn of dat iemand er mee ligt te... Ann?' Ze werd midden in haar zin gestoord door haar dochtertje. Ronodan had zijn blik het eerst gedraaid en Luna liep naar haar toe. 'Wat is het lieverd?' vroeg ze en zakte op haar hurken bij Anna, zodat ze niet zo omhoog hoefde te kijken. Luna wist dat ze haar gesprek met Ronodan eigenlijk voor ging, maar ze was bezorgd om haar kleine kindje. Al was het niet haar eigen vlees en bloed, maar ze wenste enkel het beste voor Anna.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Anna-Lena
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : (;
Posts : 121
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Wood||Earth
Klas: Master Julius
Partner: I won't be the right girl for you!

BerichtOnderwerp: Re: Crush me || Open   ma feb 15 2016, 21:13

Ronodan reageerde niet op haar stem terwijl ze met grote ogen naar haar moeder en de bekende man staarde. Haar armen sloeg ze rillend voor haar buik terwijl ze afwachtend rondkeek. Ze had beide volwassenen al aangesproken terwijl haar ogen langs de hele zaal gleden. Inmiddels had ze het koud en gezien het feit dat ze niets aan haar voeten had, had de koude haar in een vreselijke greep. Langzaam liet ze haar hand over de kop van haar eeuwige metgezel liggen terwijl ze haar blik naar haar moeder wende. De droom joeg nog na in haar gedachten, zoals gewoonlijk en gespannen beet ze op haar lip. Ze had duidelijk gestoord in een gesprek tussen haar moeder en een van haar collega's. Ze wist niet of het goed of slecht nieuws was, aangezien de man wel erg dicht voor haar moeder stond, haast geen ruimte overlatend voor haar moeder om vrij te bewegen. Geen persoonlijke ruimte, het was eigenlijk best bedreigend, zeker voor het jonge meisje dat nog niet zo veel met het mannelijke geslacht had. Wantrouwend fronste ze waarna ze een stapje richting haar moeder zette, die haar net op dat moment ook op leek te merken. 'Misschien dat jij kan achterhalen of het natuurlijke stormen zijn of dat iemand er mee ligt te... Ann?' Haar blauwe ogen gleden naar haar moeder die haar niet aansprak op het feit dat ze hen stoorde misschien was dit wel een van de vergaderingen tussen de Magiërs. Kon ze haar moeder hiermee in de problemen brengen? Haar moeder liep inmiddels al naar haar toe waardoor het meisje ongemakkelijk op haar lip beet. 'Wat is er lieverd?' Vroeg de vrouw meteen aan haar waarna ze op haar hurken ging zitten, en haar recht in de ogen aankeek. Het meisje keek haar moeder aan en murmelde ongemakkelijk. 'Mama, je was ineens weg..' Haar grote blauwe ogen keken onschuldig en angstig naar haar moeder, ze was werkelijk bang geweest dat haar moeder ineens was verdwenen. In lucht was opgegaan. Ze wantrouwde Ronodan niet als meeste van alle Magiërs die hier op school huisde, nee ze vertrouwde hem wel redelijk. Alleen naar zo'n droom en onrustige nacht en het vinden van hem en haar moeder samen was ze toch wel zenuwachtig. Ze kroop onhandig tegen haar moeder aan, als een jong hertje dat wou schuilen bij zijn moeder omdat het, het bewegen van een struik niet vertrouwde. Haar blauwe ogen gleden naar haar handen die ze had samengeknepen in vuisten terwijl ze moeizaam slikte. Ze knipperde vermoeid met haar ogen waarna ze haar moeder verward aan keek. 'Mama, jij en Ronodan hebben toch geen ruzie, toch?' Vroeg ze zachtjes, alsof ze dat het meest afschuwelijke vond wat er kon gebeuren. Want in haar ogen was dat dan ook werkelijk een ramp.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Re: Crush me || Open   zo apr 03 2016, 14:28

Het verbaasde hem om de enigszins verslagen woorden van Luna te horen. Zou het kunnen dat Erd eindelijk een Legendarische Magiër had die wist dat de planeet eigenlijk stervende was? Het veranderde niks aan zijn beeld van de Erdse magiërs, maar hij moest eerlijk tegen zichzelf toegeven dat ze tot op zekere hoogte respect verdiende voor het toch blijven vechten voor die modderpoel. Al was haar strijd meer die van een naïef kind, hij was oprecht.
Hun gesprek werd al snel onderbroken door Anna die bij de deur van de zaal stond. Het meisje had er blijkbaar niet veel voor gevoeld om in bed te blijven liggen. Maar voor zover Ronodan begrepen had ging zij wel vaker op nachtelijke avonturen. Het was in elk geval niet de eerste keer dat hij haar door de Toren had zien, of voelen rondsluipen 's nachts nadat ze toen voor zijn deur gestaan had.
Met zijn armen over elkaar geslagen leunde Ronodan tegen de tafelrand van de dichtstbijzijnde eettafel in zijn directe omgeving. Hij luisterde naar het gesprek tussen Anna en Luna. 'Als je stopt met zeuren, dan gaan we morgen naar Erd om te zien wat het precies is,' sprak hij uiteindelijk tegen Luna. En hoewel het nog steeds naar klonk was het van zijn kant toegeving aan Luna's woorden en de belofte dat hij zou kijken of hij haar kon helpen, al deed hij het niet van harte.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luna
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Rilana
Posts : 406
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth, Aarde
Klas: /
Partner: If you can take it, dont break it

BerichtOnderwerp: Re: Crush me || Open   zo apr 03 2016, 22:51

Anna kroop wat onhandig tegen haar aan en Luna legde teder haar armen losjes om haar heen zodat ze zich elk gewenst moment los zou kunnen maken uit haar omhelzing. Tja normaal was Luna wel op haar kamers te vinden voor Anna en gelukkig had ze Sandy bij haar om haar te steunen en toch naar Luna te begeleiden als het nodig was zoals nu maar weer bleek. 'Ah lieverd, Het is al goed. Je hebt me gevonden en je bent veilig.' zei Luna zacht. Maar nog voor Ronodan nog iets zei waar Luna heel vrolijk van werd vroeg haar dochtertje of ze ruzie met Ro had staan maken. 'Nee meiske, we waren gewoon aan het praten.' zei ze en tilde Anna rustig aan op terwijl ze ging staan. 'Bedankt Ronodan. Ik zal Anna nu naar bed brengen dan zie ik je morgen bij het platform?' het laatste vroeg ze half, want ze wist niet precies of Ronodan wel wilde mee vliegen in de schuttel?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Crush me || Open   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Crush me || Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Damn umbrella.. {OPEN}
» When you have a crush on that cat.
» Woud spreuken opzoeken.
» Naptime~[Open]
» Linn's Setjes {{Open!}}

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: The Great Hall-