PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 I'm not a stranger - Ronodan

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Dani
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Elmo
Posts : 147
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: I'm not a stranger - Ronodan   di dec 08 2015, 20:42

De wind. Een van de meest basic elementen had vrij spel hier op het open grasveld. Wervelend en wispelturig speelde het met de dorre bladeren en takken. Kleine vogels die ertegen vochten of juist op mee vierde. Enkel botsend tegen massieve muren. Fluitend tussen kieren en gaten. De wind was alles. Tenminste, dat gold zo voor Dani. Voor haar was de wind het meest belangrijke element om mee in contact te staan. De zuurstof, de wispelturigheid, de kracht en verlichting wat het kon geven. Heel veel magiërs onderschatte deze magievorm. Vuur of duistere magie dat was pas power, zeiden ze dan. Maar dat was agressie en list. Wind was… leven. Ja, wind was leven. De lucht in je longen. De beweging in de natuur. Dat leven wilde Dani bemachtigen. Ze wilde sterker worden. Ze wilde een worden met de wind. En ze kon maar één manier bedenken om dat te worden. Vliegen.

Met zware ademhaling zoog ze de zuurstof op. Het meisje met de donkere ogen en het donkere haar begon langzaamaan buiten adem te raken. Maar ze vocht door. Vanuit haar schouders kwamen twee gitzwarte, blauw glanzende, vleugels uit. Met enkele witte en donkergroen glanzende pennen ertussen. Als de vleugels van een ekster. Dani was dol op haar vleugels. Ze was er trots op. En ook op het feit dat ze ze al zo goed en zo lang kon oproepen. Ze had nog niet veel van haar leeftijdsgenootjes dat zien doen. Maar ze wilde sterker worden. Krachtiger in haar vleugelslag. Met een geconcentreerde frons en een lichtelijk bezweet voorhoofd spreidde ze haar vleugels uit. Ze voelde de wind aan haar veren trekken en duwen, alsof het riep om met haar te komen spelen. Na een eerste vleugelslag schoot ze een paar meter de lucht in. Nog meer en nog meer. Blik op oneindig. Zo hoog mogelijk. Meer en meer. Hoger, sneller, verder die grijze kolkende wolken in. Naarmate ze hoger kwam werd de wind ook steeds kouder en sterker. En begon tegen haar te werken. Op hetzelfde moment sloeg de uitputting van haar magie toe en lieten de vleugels zich niet meer bevelen. Ze vloekte zacht en liet zich maar ter aarde vallen. Voor de zoveelste keer die middag. Tientallen tot honderde meters voelde ze hoe de wind de tranen in haar ogen bliezen. De grond kwam sneller en sneller dichterbij. Nog net op tijd sloeg ze haar vleugels uit om haar val te breken, maar toch kwam ze met een smak op de grond terecht. Even bleef ze zo zwaar hijgend op het natte koude gras liggen. Haar ogen gesloten en haar vingers klauwend in de graszoden. Haar vleugels slap rond haar lichaam en over het gras. Toen ze overeind kwam gromde ze zachtjes van koppige irritatie. Ze nam niet eens de moeite om het zand van haar handen te kloppen. De hele vertoning begon weer van voor af aan. Ze bleef zichzelf pushen. En wilde niet stoppen tot ze tevreden was. Ze spreidde haar vleugels weer uit, toen ze een beetje op adem was gekomen, en sloot haar ogen voor een moment toen ze de wind door haar zwarte wilde korte lokken voelde gaan. Ze schoot de lucht weer in, maar kwam dit keer, niet veel later weer met dezelfde rotgang naar beneden. Weer vloekte ze. Dani hield van de wind. Maar soms, heel soms, had ze zo een vreselijke hekel aan de wind. Vooral als het haar heel erg tegen werkte.

[Ronodan]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Re: I'm not a stranger - Ronodan   vr dec 18 2015, 22:01

Elegante bruinrode vleugels stoven door het luchtruim met regelmatige slagen. Ronodan vloog niet vaak in zijn dierlijke vorm. Het voelde te beperkt. Maar als paradijsvogel was hij sneller en behendiger. En in dit geval wilde hij zo snel mogelijk terug naar Angani. Hij liep vreselijk achter met zijn papierwerk. Niet dat hij daar echt veel zin in had. Maar hij schoof het al een week voor zich uit en hij kon echt niet nog zo'n goedbedoelde preek van Sylvester aanhoren. Als hij het in zijn vogelvorm had gekund had hij met zijn ogen gerold. De school kwam inmiddels al in zicht en Ronodan ging langzamer vliegen. De wazige vlekken die eerst onder hem voorbij hadden geschoten kregen langzaam vorm en werden duidelijker. Toen hij over het grasveld vloog viel zijn oog op een student. Normaal gesproken was dat totaal niet interessant geweest. Maar dit was een luchtmagiër. Eentje die probeerde te vliegen. Ronodans blik schoot terug naar de Toren die in de verte oprees achter de horizon. Maar na die paar seconden twijfel daalde hij langzaam af naar beneden om ergens in een boom naar het tafereel te kijken. Hij ging even verzitten en verlegde een paar veren zodat het hem niet langer irriteerde. De jonge studente was nog niet erg bedreven. Maar hij moest toegeven dat ze erg volhardend was. Het maakte niet uit hoe vaak ze maar bleef vallen, elke keer opnieuw stond ze weer op. Na een paar keer zag hij haar probleem. Maar hij had er vandaag geen zin in. Zij was niet zijn probleem. Al was het wel vermakelijk om te zien. Zo nu en dan maakte hij een vreemd piepend geluidje wat omschreven had kunnen worden als zachtjes gniffelen.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dani
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Elmo
Posts : 147
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not a stranger - Ronodan   do dec 24 2015, 02:04

Het vochtige gras voelde klam aan tegen haar rug. Haar borstkas zeeg versneld maar regelmatig op en neer. Haar donkere ogen staarde nietsziend de grijze wolken lucht in. Het zou niet lang meer duren voor de eerste regendruppel zou vallen. Niet dat regen haar iets kon schelen. Ze was al half doorweekt van de vochtige grond waar ze al ontelbare keren tegenaan was gekletterd die middag. Wat deed ze fout? Waarom ging het telkens toch weer mis? Ze was kwaad en sloeg nijdig met haar vuist op de zachte grond. En nog eens. En nog een keer. Steeds harder. “Kutzooi!” uitte ze uiteindelijk hardop hatelijk over haar eigen onvermogen. Er was niemand op deze godvergeten school om haar de echte kneepjes van luchtmagie bij te brengen. Wat was het nut dan nog! Een diepe zucht klonk en de koude wind maakte haar rillerig. Misschien zou het wel gaan sneeuwen? Misschien was het verstandiger als ze naar binnen zou gaan om op te warmen…

Nee! Resoluut kwam Dani weer overeind. Ze zou het verdomme afmaken ook. Ze concentreerde zich. Bande de kou, haar klamme kleding, de snijdende wind in haar gezicht uit haar gedachte. Die wind zou met haar samen gaan werken. Ze zou haar vleugels dwingen. Ze zou.. ze zou… Zat die Paradijs vogel haar daar nou uit te lachen? Een wenkbrauw schoof in een mengeling van verbaasdheid en belediging omhoog. Een van de mooiste paradijsvogels die ze ooit had gezien zat haar daar aan te staren vanuit een boom. Ze fronste. Stomme vogel. Jij bent ermee geboren. Ze vroeg zich onwillekeurig af wat het beest überhaupt hier te zoeken had. Het was de eerste keer dat ze zo’n beestje hier had gezien. Maar ze besloot hem maar te negeren. Ze zou verdomme gewoon sterker en beter worden in haar magie en daar ging die stomme vogel haar niet vanaf houden.

Haar vleugels spreidde zich uit, ze klapte er een paar keer mee en liet zich toen meevoeren op de wind. De grond onder haar voeten werd vervangen met niets anders dan onaantastbare, wilde windstoten. Spelend met de veters van haar schoenen. Haar vleugels sloegen krachtig en flegmatiek de lucht in. Keer op keer was ze terug de lucht in gevlogen en keer op keer hadden haar vleugels de klappen op gevangen. Nu begon dat hun tol te eisen. Ze maakte de draai, maar verloor te veel kracht en luid vloekend viel ze weer ter aarde. “Godverdomme! Deze keer niet!” schreeuwde ze tegen de wind in. Zodra haar voeten de grond raakte zette ze zich direct af en stoof terug te lucht in. Een wind vlaag nam haar mee en voedde haar snelheid. En opeens lukte het haar. Ze sloot haar vleugels dichterbij elkaar, trok haar armen tegen haar lijf en maakte een perfecte draaiing in de lucht als een kurkentrekker. En schoot in grote snelheid van boven naar beneden. En daar was de grond weer. Oh.. en dit keer ook een dikke kei… shit.
Met een rotklap slaat ze tegen de kei aan en voor een moment wordt alles zwart voor haar, haast net zulke zwarte, ogen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Re: I'm not a stranger - Ronodan   zo dec 27 2015, 00:04

Ze kon het maar beter opgeven. Vliegen was voor deze Puffoonse blijkbaar niet weggelegd. Ach ja, het was hem ook niet helemaal natuurlijk gekomen. Al had hij niet de belachelijke fouten gemaakt die dit meisje nu vertoonde. Toen ze voor de zoveelste keer op komische wijze ter aarde stortte hield hij het bijna niet meer. Nog even en hij viel van de tak af. Maar het meisje had hem opgemerkt en staarde hem recht aan. Zijn heterochromische ogen die zelfs zijn dierenvorm niet konden verbergen staarden terug terwijl hij zijn kop een beetje schuin hield zoals echte vogels dat wel eens deden.
Hij moest het haar wel nageven, ze had veel doorzettingsvermogen. Zelfs na die laatste harde klap gaf ze nog niet op. Voor een moment leek het haar zelfs te lukken. Maar Ronodan had een crash al voorspeld. Haar techniek was waardeloos. Vooral voor iemand die de wind nog niet zo sterk naar eigen wil kon buigen. Als je de ultieme controle had kon je de wind zelf bevelen op de manier te waaien die jij wil. Maar een leerling had die kracht niet en was overgeleverd aan de grillen van het element. Zijn ogen volgde haar terwijl ze opnieuw ter aarde stortte, tegen een dikke kei aan deze keer. Ow, dat moet wel pijn gedaan hebben. Hij fladderde een paar keer met zijn vleugels en landde op enige afstand van het meisje af om te zien of ze nog wel adem haalde. 'Alsjeblieft, stop met deze vertoning voordat je jezelf nog een hersenschudding bezorgt. Het gaat stormen straks en hier in het open veld ben je een prachtig doelwit voor de bliksem,' sprak hij op droge toon terwijl hij van zijn ene poot op zijn andere wipte.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dani
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Elmo
Posts : 147
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not a stranger - Ronodan   di apr 26 2016, 00:20

Voor even was haar lampje uitgegaan. Maar algauw werden dat lampje vervangen door sterretjes. Toen ze een paar seconde later haar ogen weer opende en een moeizame kreun uitstootte. Haar voorhoofd klopte en het leek door haar hele schedel heen te galmen. Met gesloten ogen, en een hand wrijvend over haar voorhoofd, kwam ze half overeind. Dit was echt werkelijk niet haar dag. Het was zo frustrerend voor haar. Ze had niemand om werkelijk van te leren. Ze had haar leven lang op Gren gewoond. Max was een Grenaan en heeft haar enkel wat kruideleer bij kunnen brengen. En zelfs de magische Brontes hadden geen verstand van haar primaire magie. De magie die zij het liefst dominant wilde houden. Ze wist niet wie haar echt ouders waren. Ze wist niet waarom ze een wees was geworden. Maar het enige wat Dani nog van haar beide ouders had was hun pure wind magie. Ze voelde niks voor Woud of Vuur of Duistere magie. Er was nooit een connectie geweest met wat voor andere vorm dan ook. Ze wist dat ze een volbloed puffoonse was. Dat het bij haar hoorde. En toch kon ze er geen bal van! Ze kon wel janken..

Niet dat Dani daarom zou gaan janken. Haar zeldzame tranen waren daar te kostbaar voor om aan te verspillen. Maar deze verdomde koppijn was het ook niet waard. Opeens klonk er een stem, droog en haast spottend, vlak naast haar. Boos en beledigd opende ze haar ogen en keek ze om, om vervolgens met stomheid geslagen naar de paradijsvogel te staren. Sprak dat beest nou net? Misschien was ze toch harder gevallen dan ze dacht. Ze legde haar hand weer op haar voorhoofd, waar de langzaam opkomende bult al warm begon aan te voelen. “Rot toch op, stomme vogel.” Mopperde ze gepikeerd naar het beest waarna ze haar been zijn richting op trapte met de hoop dat hij weg zou vliegen. Of iets dergelijks. Wie weet was die hele vogel maar een hersenspinsel die verschenen was na de zoveelste val en zou hij uiteen poefen als een wolkje.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Re: I'm not a stranger - Ronodan   di jun 21 2016, 23:38

Hij was sneller dan zij. Voornamelijk omdat hij een reactie als de hare verwacht had op zijn woorden. Hij fladderde een stukje verder, buiten haar bereik. 'Ik ben hier niet degene die de hele tijd plat op zijn smoel gaat,' waren zijn droge woorden terwijl hij even van de ene op de andere poot hupste. Daarna steeg Ronodan weer op, bijna alsof hij weg vloog. Hij wist niet wat het was met het meisje. Het was grappig om haar rond te zien klooien zonder enig besef te hebben van waar ze mee bezig was. Tegelijkertijd was het gewoon sneu om te zien dat iemand zo slecht naar zijn eigen element kon luisteren. Vliegen zou natuurlijk moeten gaan voor elke Pufoonse in zijn beleving. Maar dit was duidelijk voor haar niet het geval. Vliegen was alleen niet haar probleem. Dat kwam wel als ze meer in balans was met de rest. Halverwege in de lucht draaide hij om en vloog weer haar kant op. 'Dus ik moet maar oprotten?' vroeg hij smalend terwijl hij met een scherpe draai om haar hoofd vloog, uitkijkend niet te dicht in haar buurt te komen. Hij maakte opnieuw een draai. 'Denk je dat je je element kunt zeggen wat hij moet doen. Lieve schat, ik bén de wind,' ging hij verder en vloog rakelings langs haar en plukte in zijn vlucht even aan haar haren om meteen weer hoogte te maken. Een laatste sierlijke draai zette hem recht in haar lijn. Hij versnelde en stoof recht op haar af. Maar voordat hij vol tegen haar aan zou vliegen veranderde hij in rook en dreef langs haar. 'Wil je echt proberen weg te rennen van mij,' klonk zijn fluisterende stem terwijl de rook zich achter haar weer verzamelde en de vaste vorm van de vogel aannam. Zo dichtbij had haar goed haar magie kunnen voelen. Ze was sterk, maar wist zelf waarschijnlijk niet waar ze allemaal tot in staat zou kunnen zijn. 'Lucht is meer dan adem, dan zuurstof. Het leeft. Het heeft een stem. Je zou er eens naar moeten luisteren, maar dat lijkt niet jouw sterkste punt te zijn,' eindigde hij kalmpjes waarna hij een paar veren weer goed legde.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: I'm not a stranger - Ronodan   

Terug naar boven Go down
 

I'm not a stranger - Ronodan

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Grass Field-