PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 I'm not the man that you knew before || Raaf

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Zack
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Cid
Posts : 2575
Points : 25
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light/ air
Klas: c:
Partner: c:

BerichtOnderwerp: I'm not the man that you knew before || Raaf   di dec 08 2015, 16:38

Zack zat nog voor even in de grote zaal met zijn avondeten, zijn blauwe ogen gericht naar het eten dat voor hem stond. Een zucht verliet zijn mond en hij liet zijn ogen afdwalen, kijkend rondom zich. Zijn tafel was leeg, niemand wilde nog bij hem zitten, hij nam het de mensen niet kwalijk, ze hadden alle reden tot hem te mijden. Mensen ontweken zijn blik en weer keek hij gewoon zijn bord, maar hij had geen honger of zin meer. Dus het enige wat hij nog deed was zijn drankje leegdrinken, het met een klap op de tafel zetten, zijn stoel naar achteren en met een driftige pas beende hij de grote zaal uit. Hij duwde wel een paar mensen die net opstonden, met de kracht waarmee hij doorliep, recht tegen de tafel waar ze net aan hadden gezeten, maar daar ging hij zichzelf nu niet voor excuseren. Zodra hij de grote zaal uit was, verschenen de tranen, hij wilde niet alleen zitten, hij wilde niet dat mensen hem meden puur door de roddels die de ronde gingen. Vermoeid wreef hij de tranen weg en stapte hij weer verder, het gelach in zijn hoofd werd erger en erger met de seconde tot op een moment dat hij halfweg de lightmagician etage gewoon op zijn knieën ging zitten en zijn hoofd vastgreep met beide handen. Mensen hier wisten goed genoeg dat hij deze momenten wel vaker had, maar niemand had ooit de moeite gedaan bij hem te blijven, een hand op de rug te leggen en te wachten tot hij in orde was.

Niemand deed de moeite om verder te kijken dan de roddels.


Eenmaal hij Doffy weer in het ‘kluisje’ had gestopt zoals hij het wel eens noemde, was de zwartharige jongen weer rechtgestaan, zijn gebruinde gezicht bleker dan normaal en wankel was hij naar zijn eigen kamer geraakt om dan de deur met een luide klap dicht te slaan. Het was een wonder dat de deur nog in zijn scharnieren bleef met hoe hij de laatste maanden de deur altijd bijna met volle kracht dicht sloeg. Met een luide zucht knoopte hij twee knopen van zijn hemd los en greep hij haast meteen naar zijn gitaar zonder twijfel om terwijl te zingen, zijn rug naar de deur gericht. Hij dacht zelfs niet eens na bij de woorden die hij sprak, maar tranen kwamen rijkelijk over zijn wangen terwijl hij met zijn linkerhand op de elektrische gitaar jamde, weeral zonder na te denken, hij had het even nodig om al zijn emoties en frustraties er uit te laten. Hierdoor klonken de woorden die hij zong onstabiel en trillerig, maar het weerspiegelde exact hoe hij zich voelde.

//Song: https://www.youtube.com/watch?v=YkfLdqwQSoo

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raaf
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Noa
Posts : 343
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth
Klas: Miss Hange
Partner: You hurt me more than a bullet wound, and yet I keep coming back to you

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   di dec 08 2015, 16:53

De puinhoop die ze had aangetroffen toen ze na veel moeite, want ze hadden lang in een omhelzende houding gezeten voordat hij haar op haar eentje had vertrouwd, terug was gekeerd na die dag, was onbeschrijflijk geweest en had haar doen beseffen hoe ontzettend in paniek hij moest zijn geweest. In stilte had ze het weer opgeruimd en had daarna héél lang geslapen. De eerste week had ze de strenge observatie niet kunnen ontsnappen, maar daar stond tegenover dat hij het niet rondbazuinde en het tussen hen tweeën bleef.
Ze zat aan tafel met haar broertjes en zusjes, ook weer voor het eerst in jaren en wist een ruzie tussen Josef en Benjamin te berusten. Als dominante oudste zus stak ze boven hen uit en ging dwingend tussen haar broertjes in zitten zodat ze niet elkaars hoofd in zouden slaan met hun bord spinazie. Haar geduld werd weer ernstig op de proef gesteld toen Olive iets kribbigs tegen Rebecca zei en de twee meisjes een aardappel-bombardement begonnen. Boven de hoofden van haar broertjes uit, duwden ze de gezichten van haar zusjes dwingend tegen het hout van de tafel aan. Peter zat er schaapachtig bij te grijnzen.
Raafs kalme houding verdween toen ze het geluid hoorde van een stoel die ruw werd weggeduwd en ze een aantal leerlingen verontwaardigd en geschrokken iets hoorden roepen. Ze keek op en herkende de reus die ze zaal uitbeende onmiddellijk. Ze schraapte de bank achteruit, liet haar zusjes los en ging op een drafje achter Zack aan. Ze sprintte de hoek om, maar hij was al verdwenen. Dan maar naar zijn kamer, in de hoop dat hij daar heen ging.
Ze rende niet echt, want dat lieten de wollen kousen die ze aanhad niet toe. De jurk die ze droeg, reikte tot haar onderbenen en het vest wat ze erover aan had, wapperde achter haar aan. Ze moest eerlijk toegeven dat het comfortabel zat, hoewel ze betwijfelde of ze het vaak ging doen. Ze sprong de trap op en liep de gang af van de lightmagicians. Even voelde ze een kilte in haar buik, denkend aan de laatste keer dat ze hier was. Ze hielt stil voor zijn deur en hoef haar hand op om te kloppen. Halverwege viel ze stil want vanachter het hout hoorde ze enkele akkoorden op een gitaar en daarna...Zacks stem. Hij klonk pijnlijk trillerig en ze slikte een paar keer, bedenkend dat de schade die ze had aangericht waarschijnlijk groter was dan ze aanvankelijk door had gehad.
Ze gleed zachtjes omlaag tegen de deur en legde haar hoofd naar achteren, wachtend tot hij klaar was. De woorden drongen maar half tot haar door maar waren genoeg om te begrijpen waar hij het over had. Ze schrok op toen ze merkte dat het afgelopen was. Ze stond vastberaden op, hij was er de afgelopen maanden zo vaak voor haar geweest, nu was het tijd dat ze haar belofte na kwam en voor hem ging zorgen. Zachtjes klopte ze op de deur. 'Zack...mag ik binnenkomen?'

_________________
Enyana~Jackie~Ravenna~Osha~Nhoa-Benny

[Theme][Voice][Character]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zack
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Cid
Posts : 2575
Points : 25
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light/ air
Klas: c:
Partner: c:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   di dec 08 2015, 21:16

Driftig had hij de grote zaal verlatend, een aantal mensen opzij duwende die toevallig net zoals hem klaar waren met eten en nu met volle zin naar hun slaapvertrekken wilden gaan, maar Zack was in zo’n slechte bui geweest dat hij vast een paar mensen serieus met hun hoofd tegen de tafel aan liet knallen door zo voorbij te benen aan volle snelheid. Hij had de mensen wel verontwaardigd zijn naam horen roepen, meerdere malen, maar er echt op reageren had hij niet gedaan. Zelfs de leerkracht die zijn naam uit volle borst had geroepen, had hij botweg genegeerd. Dit zou hem vast zuur te staan komen, maar dat kon hem werkelijk op dit moment worst wezen. Hij was tegen de dichtsbijzijnde muur in tranen uitgebarst, stil gehuild met zijn hoofd omlaag. Niemand die maar omkeek naar hem, iedereen meed hem en het deed pijn, maar niemand leek het wat te schelen. Diegene die altijd bij hem zat, had nog niet zo lang geleden een zelfmoordpoging ondergaan en het had hem vanbinnen helemaal opgevreet, als een of ander virus dat hem van binnenuit aan het kapotmaken. Uiteindelijk was hij verwoed de tranen aan het wegvegen die zijn gezicht hadden bevochtigd. Dit zorgde er voor dat hij vast in de gangen meer mensen had omver gekegeld dan nodig was. Ongeveer halfweg de lichtmagie etage was hij in elkaar gezakt met zijn handen tegen zijn hoofd gedrukt toen het gelach in zijn hoofd te erg was geworden.

Eenmaal Doffy weer was opgerot, was Zack opgestaan. Zijn gebruinde gezicht helemaal bleek, deels door hoeveel moeite het werkelijk kostte om die idiote andere kant weggestopt te krijgen. Al wankel beende hij naar zijn kamer, sloeg hij de deur dicht en begon hij te jammen op zijn gitaar terwijl hij al zijn emoties gewoon vrijliet, waardoor zijn zangstem trillerig was geworden en tevens daarbij instabiel. Hij maakte zijn lied af, hij had gehoord dat Zij aan de deur stond, maar hij wilde niet in het midden stoppen. Eenmaal hij klaar was, deed hij de deur open, de gitaar in zijn rechterhand terwijl waterachtige blauwe ogen haar aankeken en dan een stap opzij deed om haar binnen te laten. “Kom maar binnen,” sprak hij schor en eenmaal ze binnen was, deed hij de deur langzaamaan dicht. “Wat kom je hier doen?” vroeg hij op een zachte toon terwijl hij op zijn bed ging zitten en naar het silhouet op de muur keek waar hij nog maar 1m88 was en wat dus Rhine had geschildert lang geleden.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raaf
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Noa
Posts : 343
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth
Klas: Miss Hange
Partner: You hurt me more than a bullet wound, and yet I keep coming back to you

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   wo dec 09 2015, 08:08

Muziek had haar nooit echt serieus aangegrepen, maar ze hoorde de pijn die hiermee door kwam, zijn smeekbede die hij alleen achter gesloten deur toegaf. Ze wachtte buiten tot hij zou open doen, ook al bestond de kans dat hij haar niet wilde zien. Toch zou ze hier wachten, al duurde het uren. Er was iets definitief kapot gegaan tussen hen, maar voor het eerst in maanden wilde ze geloven dat daar een einde aan kon komen.
De deur ging zachtjes open en ze zag, zoals ze al verwacht had, zijn nog waterige ogen door de kier haar aankijken. “Kom maar binnen,” Zijn stem klonk vreselijk schor en Raaf wist heel goed dat dat niet door het zingen kwam. Voorzichtig stapte ze naar binnen en keek rond in het vertrek waar ze al een paar keer was langsgelopen, maar nooit serieus naar binnen was geweest. “Wat kom je hier doen?” Hij sloot de deur en ging op zijn bed zitten. Haar instinctieve reactie was 'Ervoor zorgen dat je de boel heel houdt' maar al snel besloot ze dat dit niet het moment was voor sarcasme. 'Je stormde naar buiten na minstens vijf leerlingen een hersenschudding te bezorgen, ze huilt terwijl je zingt en je doet pogingen om zo min mogelijk te laten merken, ik dacht laat ik eens proberen een verantwoordelijke vriendin te zijn voor één keer in mijn leven.' Ze veegde een haarpluk uit haar ogen en plofte naast hem neer op zijn bed. 'Wil je het kwijt?' Ze keek hem serieus van opzij aan en leunde achterover, steunend op haar handen.
Haar blik dwaalde door de kamer, die vrij net was, voor wat ze van een jongenskamer had verwacht tenminste. Haar ogen bleven rusten op iets wat op de muur geschilderd was. Ze stond langzaam op en ging er voor staan. Met een flauwe grijns herkende ze de Zack van anderhalf haar geleden, minstens twintig centimeter kleiner. Ze ging er naast staan en mat met haar hand de afstand vanaf haar voorhoofd tot aan ongeveer wat zijn wang moest zijn.

_________________
Enyana~Jackie~Ravenna~Osha~Nhoa-Benny

[Theme][Voice][Character]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zack
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Cid
Posts : 2575
Points : 25
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light/ air
Klas: c:
Partner: c:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   zo dec 13 2015, 17:06

Het liedje maakte hij gewoon af, de persoon die achter de deur stond, moest maar even zijn vreselijke stem aanhoren. De persoon had maar pech want hij ging echt niet in het midden van zijn lied, zijn emotie uiting, stoppen. Vermoeid wreef hij door zijn ogen om dan, naar de deur te lopen. Hij was klaar met zingen, dus hij ging de deur open doen. Natuurlijk wist hij al wie het was, maar dan nog had ze moeten wachten. Langzaam deed hij de deur open, nodigde hij haar uit om binnen te komen en ging hijzelf gewoon op zijn bed zitten, haar vragende wat ze hier deed, want ze was hier nog nooit geweest. Zijn gedachten waren half afgedwaald tijdens de stille periode die even had geheerst. Zijn blik was gevallen op zijn eigen silhouet van anderhalf jaar geleden. Het was al zo lang geleden dat hij het zelf zich nog maar half kon herinneren. Zijn hand ging langzaam door zijn haar en lucht verliet zijn lippen. 'Je stormde naar buiten na minstens vijf leerlingen een hersenschudding te bezorgen, ze huilt terwijl je zingt en je doet pogingen om zo min mogelijk te laten merken, ik dacht laat ik eens proberen een verantwoordelijke vriendin te zijn voor één keer in mijn leven.' Ze veegde een haarpluk uit haar ogen en plofte naast hem neer op zijn bed. 'Wil je het kwijt?'

Hij dacht na en ondertussen was Raaf al opgestaan, zijn ogen volgden elke beweging die ze maakte, zijn blik bleef op haar hangen om dan zichzelf er op te betrappen en zijn blik te richtten naar de schetsboek op zijn nachtkastje. Een haast gefrustreerde frons was verschenen op zijn gelaat terwijl hij nu zelf opstond, naar het geschilderde silhouet van hem op de muur en hij ging er naast staan. “Die leerlingen hadden gewoon net de pech om recht te staan terwijl ik voorbij kwam,” sprak hij terwijl hij zijn armen kruistte en zijn blauwe ogen op haar richtte. “Het zou fijn zijn als je de verantwoordelijke vriendin speelt voor een keer, of misschien gewoon weer wordt. Want ik ben op Ravenna.” Met een diepe zucht ging hij weer naar zijn bed, ging er deze keer half op liggen, alleen zijn rug nog tegen de muur leunende, met zijn handen gevouwen op zijn buik. “Ik kan het gewoon niet meer opbrengen om nog maar te glimlachen om de leuke dingen, mezelf op te vrolijken, boos te worden op alles wat me irriteert, het lukt me niet meer,” hij wendde zijn blik weer naar zijn schetsboek. “Nadat ik jou had gevonden in die staat, was mijn laatste greintje vrolijkheid gewoon uit me weg gesijpelt Ravenna, misschien dat je het niet beseft, maar die beslissing van je had een grote impact op mijn leven. Hoe kan ik je ooit nog normaal aankijken zonder dat ik weer die herinnering ophaal van hoe jij daar die pil had ingenomen en het feit dat je het dan nog bij Rhine’s graf deed slaat werkelijk alles.” Hij haalde diep adem en de toon waarop hij sprak toonde duidelijk dat hij gewoonweg op was.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raaf
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Noa
Posts : 343
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth
Klas: Miss Hange
Partner: You hurt me more than a bullet wound, and yet I keep coming back to you

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   zo dec 13 2015, 18:10

Ze wist wat ze kon verwachten. Hij was nog steeds kwaad op haar en ze gaf hem er geen ongelijk om. Ze staarde naar de lengte van de geschilderde Zack op de muur en wist wat er naast zijn oude grootte verloren was gegaan in dat jaar dat ze opgesloten gezeten had. “Die leerlingen hadden gewoon net de pech om recht te staan terwijl ik voorbij kwam,” Ze probeerde een frons te verbergen, dat hij stoom op haar zou loslaten had ze verwacht, maar dat hij zo nonchalant over andere leerlingen kon praten... “Het zou fijn zijn als je de verantwoordelijke vriendin speelt voor een keer, of misschien gewoon weer wordt. Want ik ben op Ravenna.” Hij noemde haar bij haar volledige naam, het was niet pijnlijk maar het irriteerde haar. Ze beet op haar lip en bleef naar de muur staren. “Ik kan het gewoon niet meer opbrengen om nog maar te glimlachen om de leuke dingen, mezelf op te vrolijken, boos te worden op alles wat me irriteert, het lukt me niet meer,” Ze draaide zich om en zag tot haar opluchting dat hij naar zijn schetsboek keek in plaats van naar haar. “Nadat ik jou had gevonden in die staat, was mijn laatste greintje vrolijkheid gewoon uit me weg gesijpelt Ravenna, misschien dat je het niet beseft, maar die beslissing van je had een grote impact op mijn leven. Hoe kan ik je ooit nog normaal aankijken zonder dat ik weer die herinnering ophaal van hoe jij daar die pil had ingenomen en het feit dat je het dan nog bij Rhine’s graf deed slaat werkelijk alles.”
Ze hoorde de gekwetste ondertoon in zijn stem en de knoop in haar eigen borst trok zich strakker aan. 'Ik heb die plek uitgekozen omdat ik heb gemerkt dat het veel makkelijker is om te praten zonder een weerwoord te krijgen. Ik moest het aan iemand kwijt, en stom genoeg kwam ik daarvoor niet naar jou toe.' Ze plofte weer naast hem neer en staarde naar haar sokken. 'Dat is denk ik waarom ik zo makkelijk ruzie met mijn vader en grootmoeder.' Ze haalde diep adem en wreef haar handen tegen de stof van haar jurk. 'Na wat we tegen mekaar schreeuwden in het bos, kreeg ik het idee dat je inderdaad beter af was zonder mij en toen ik probeerde 'fatsoenlijk afscheid te nemen', Ze slikte en haar vingertoppen streken even over haar onderbuik, vlak bij haar schaamstreek. 'Toen kreeg ik het idee dat ik nooit meer normaal iets tegen je zou kunnen zeggen. Als ik geen deel meer uitmaakte van je leven, zou je pas serieus weer een beetje gelukkig kunnen worden. Zo dacht ik, nee zo hoopte ik, en ik zie nu dat dat egoïstisch was.' Voorzichtig tilde ze haar hand op en legde hem op zijn schouder. 'Toen ik in het asiel zat...heb ik elke dag geprobeerd je te schrijven, maar de angst dat je het niet eens zou lezen omdat ik je zo alleen had achter gelaten...diezelfde angst nam over toen we die vreselijke ruzie hadden. Mijn angsten werden bevestigd tijdens de woorden die we elkaar toeschreeuwde, diezelfde angst die me ertoe leidde om opnieuw een poging te doen om voorgoed uit je leven op te rotten.'
Ze wist niet of hij het wilde, maar haar aanraking was zo zacht dat hij zich kon losrukken als hij daar behoefte toe voelde. Ze leunde voorzichtig met haar voorhoofd tegen zijn arm. 'Kijk mij nou, ik ben net zo'n lafaard als mijn vader. Maar als ik al alleen door met je om te gaan me dat kan realiseren, dan wil ik dit nooit meer kwijt, hoe sterk je me ook haat.'

_________________
Enyana~Jackie~Ravenna~Osha~Nhoa-Benny

[Theme][Voice][Character]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zack
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Cid
Posts : 2575
Points : 25
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light/ air
Klas: c:
Partner: c:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   zo dec 13 2015, 20:22

Echt kwaad was hij niet, eerder gewoon emotioneel op. Echt het nog lang trekken zou hij het niet als de problemen zich bleven opstapelen. Maar voorlopig leek het mijden van mensen hem echt de tol te eisen. Zelf begon hij helemaal bitter te worden en dat was te merken in de woorden die hij sprak over hoe de leerlingen pech hadden gehad dat ze in zijn weg hadden gestaan, want hij was niet van plan geweest om uit de weg te gaan. Hij had de frons op haar gelaat niet opgemerkt, want zijn blik was naar zijn schetsboek gericht. Hij had haar ook bij haar volledige naam genoemd, was niet van plan de afkorting voorlopig te gebruiken, hij was op en wilde ook de moeite niet nemen om haar Raaf te noemen tenzij ze het verdiende. “Nadat ik jou had gevonden in die staat, was mijn laatste greintje vrolijkheid gewoon uit me weg gesijpelt Ravenna, misschien dat je het niet beseft, maar die beslissing van je had een grote impact op mijn leven. Hoe kan ik je ooit nog normaal aankijken zonder dat ik weer die herinnering ophaal van hoe jij daar die pil had ingenomen en het feit dat je het dan nog bij Rhine’s graf deed slaat werkelijk alles.” Dat waren zijn laatste woorden geweest voor hij nog eens diep ademhaalde en luisterde naar wat ze te zeggen had: 'Ik heb die plek uitgekozen omdat ik heb gemerkt dat het veel makkelijker is om te praten zonder een weerwoord te krijgen. Ik moest het aan iemand kwijt, en stom genoeg kwam ik daarvoor niet naar jou toe.' Hij bleef stil, eigenlijk was hij wel kwaad, kwaad dat Raaf geen andere plek had uitgekozen waar hij haar had kunnen redden. Want Rhine’s graf, hij zou er niet meer normaal heenkunnen zonder aan dat voorval te denken. Het irriteerde hem zo mateloos. “Dat was mijn heilige plek Ravenna, nu kan ik niet meer met haar praten zonder de herinneringen aan jou met die kutpil te herbeleven!” zijn stem verhefte zich voor een luttele seconde voor hij door zijn ogen wreef en zijn blik naar haar richtte.
'Dat is denk ik waarom ik zo makkelijk ruzie met mijn vader en grootmoeder.' Ze haalde diep adem en wreef haar handen tegen de stof van haar jurk. 'Na wat we tegen mekaar schreeuwden in het bos, kreeg ik het idee dat je inderdaad beter af was zonder mij en toen ik probeerde 'fatsoenlijk afscheid te nemen', hij schudde zijn hoofd en hij voelde zich zo’n slecht mens omdat hij tegen haar had geschreeuwd, ook al moest hij wel alles incasseren van wat zij hem flikte. Toen kreeg ik het idee dat ik nooit meer normaal iets tegen je zou kunnen zeggen. Als ik geen deel meer uitmaakte van je leven, zou je pas serieus weer een beetje gelukkig kunnen worden. Zo dacht ik, nee zo hoopte ik, en ik zie nu dat dat egoïstisch was.' Haar hand legde ze op zijn schouder en hij keek lastig, maar liet haar doen. Ze had het altijd al gemogen, dus waarom ook nu niet.
“Je bent een fucking idioot weet je dat?” sprak hij droog met een lichte haast onzichtbare grijns op zijn gelaat. Hij schudde zijn hoofd en sloot zijn ogen langzaam, maar was wel nog altijd één en al oor. 'Toen ik in het asiel zat...heb ik elke dag geprobeerd je te schrijven, maar de angst dat je het niet eens zou lezen omdat ik je zo alleen had achter gelaten...diezelfde angst nam over toen we die vreselijke ruzie hadden. Mijn angsten werden bevestigd tijdens de woorden die we elkaar toeschreeuwde, diezelfde angst die me ertoe leidde om opnieuw een poging te doen om voorgoed uit je leven op te rotten.'
Ze leunde met haar voorhoofd tegen zijn arm en hij reageerde er eigenlijk gewoon niet op. . 'Kijk mij nou, ik ben net zo'n lafaard als mijn vader. Maar als ik al alleen door met je om te gaan me dat kan realiseren, dan wil ik dit nooit meer kwijt, hoe sterk je me ook haat.'

“Ik haat je niet, hoe grappig het ook klinkt,” begon hij. “Je bent gewoon dom om aan zo’n dingen te denken puur omdat we een discussie slash ruzie hadden en meteen naar het extreemste gaat grijpen. Je moet gewoon inzien dat de wereld niet om jou draait en je weldegelijk rekening moet leren om ekening te houden met andermans gevoelens. Het deed pijn weet je? En de plek die je had gekozen had een speciale betekenis voor me meid. En nu kan ik er niet meer heen, want ik wil nooit meer denken aan wat jij me hebt proberen te lappen. Ik geef zo veel om je, dat je dat ooit hebt kunnen vergeten, idioot.” Hij lachte zachtjes en trok haar tegen zich aan en hij klemde haar tegen zich aan in een omhelzing.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raaf
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Noa
Posts : 343
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth
Klas: Miss Hange
Partner: You hurt me more than a bullet wound, and yet I keep coming back to you

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   zo dec 13 2015, 22:05

Hij voelde warm aan, zoals altijd. Haar herinneringen schoten terug naar het weekend wat ze samen bij haar thuis hadden doorgebracht, toen hij een nachtmerrie had gehad en ze naast elkaar hadden geslapen. Ze had nauwelijks een deken nodig gehad en het had zo veilig aangevoeld. Voor het eerst in jaren had ze daarna aan één stuk door geslapen.
“Dat was mijn heilige plek Ravenna, nu kan ik niet meer met haar praten zonder de herinneringen aan jou met die kutpil te herbeleven!” Wat ze ook ging zeggen, ze wist dat dit feit niet goed te praten zou zijn. 'Het spijt me...' Wat bleef het hol klinken, maar het was het enige wat ze kon zeggen. “Je bent een fucking idioot weet je dat?” Ze hoorde aan zijn stem dat hij flauwtjes grijnsde, al leek hij dat in te willen houden. 'Ja, weet ik.' Op haar beurt grijnsde ze.
“Ik haat je niet, hoe grappig het ook klinkt,” begon hij. “Je bent gewoon dom om aan zo’n dingen te denken puur omdat we een discussie slash ruzie hadden en meteen naar het extreemste gaat grijpen. Je moet gewoon inzien dat de wereld niet om jou draait en je weldegelijk rekening moet leren om ekening te houden met andermans gevoelens. Het deed pijn weet je? En de plek die je had gekozen had een speciale betekenis voor me meid. En nu kan ik er niet meer heen, want ik wil nooit meer denken aan wat jij me hebt proberen te lappen. Ik geef zo veel om je, dat je dat ooit hebt kunnen vergeten, idioot.” Hij sloeg zijn arm om haar heen en omhelsde haar, ditmaal voelde het al meer als de oude hij. Maar het zat haar dwars dat hij kennelijk dacht dat ze het alleen daarom had gedaan. 'Het was niet alleen de ruzie...' Ze flapte het eruit voor ze het wist. Beelden, gevoelens flitste door haar heen en langzaam hoorde ze weer die dreigende woorden in haar hoofd galmen. 'We willen niet dat onze lieve Zack een oog kwijt raakt, of nog erger zijn arm.' Dat probleem bleef. Ze zeiden altijd dat het na de eerste keer minder pijn deed, maar hoeveel garantie had ze daarvoor. Bovendien, hoelang moest dat spel door blijven gaan, niet wetend of het nou Zack was die haar aanraakte, of Doffy.

_________________
Enyana~Jackie~Ravenna~Osha~Nhoa-Benny

[Theme][Voice][Character]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zack
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Cid
Posts : 2575
Points : 25
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light/ air
Klas: c:
Partner: c:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   wo dec 23 2015, 22:36

Heroes always get remembered, but you know Legends never die.

Ze waren nog steeds elkaar aan het omhelzen, Zack had geen behoefte om de omhelzing te stoppen want hij had er zelf nood aan. Maar dat betekende ook dat hij zowat de kleinste restantjes aan frustraties er uit liet floepen alsof het niets was. Ze hadden samen zo’n verleden al, waarom had ze het ooit willen opgeven? Als hij hondseerlijk moest zijn, wist hij het antwoord wel, want Doffy had het hem laten zien en het maakte hem zo ongemakkelijk, het feit dat hij haar nu vasthield en zij vast van hem dacht dat hij een monster was, dat er een parasiet in hem leefde. Dat ze nog überhaupt serieus naar hem kon kijken. Natuurlijk haatte hij haar niet, dat zou hij nooit kunnen dat wist hij nu al. Hij had haar ook verteld, misschien met een iets té dramatische toon, dat hij nu nooit meer naar Rhine’s plek kon gaan omdat ze daar die zelfmoordpoging had gedaan en dus dat beeld elke keer voor zich zou krijgen. 'Het spijt me...' Het speet haar, een holle zin met weinig diepgang die hij de laatste weken te vaak had gehoord uit haar mond. Vermoeid schudde hij zijn hoofd en begon over het feit dat hij haar niet haatte en dat ze gewoonweg idioot was, dat ze moest inzien dat wat ze probeerde, hem zo veel pijn deed en dat de plek waar ze het probeerde, sentimentele waarde voor hem had. Hij gaf om haar en het deed pijn dat ze dat ooit had kunnen vergeten. Het deed eigenlijk meer pijn dan dat hij ooit had gedacht. 'Het was niet alleen de ruzie...' Hierbij keek hij haar verbaasd aan. Zijn blauwe ogen waren meteen weer compleet op haar gericht en hij kreeg een diepe frons op zijn gelaat terwijl hij zijn hand op haar schouder legde. “Wat speelde er dan nog..? Toch niet... Dat wat... Híj deed?” Zijn naam kreeg hij gewoon amper over zijn lippen en erna beet hij onwennig op zijn onderlip en drukte hij haar tegen zich aan, want hij wilde niet dat ze weg ging.

Notes

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raaf
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Noa
Posts : 343
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth
Klas: Miss Hange
Partner: You hurt me more than a bullet wound, and yet I keep coming back to you

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   do dec 24 2015, 11:07

Ze probeerde er niet aan te denken, en hoe meer ze dat probeerde, hoe heftiger de beelden weer binnen kwamen. Pijn, walging, haat, angst... Maar het stelde haar zo gerust dat ze hen uit elkaar kon houden en Zack gewoon kon aanraken zonder meteen terug te deinzen. Ze voelde zijn blik op haar gericht en een hand op haar schouder. “Wat speelde er dan nog..? Toch niet... Dat wat... Híj deed?” Ze wist even niks te zeggen dus knikte ze half. Hij drukte haar nu tegen zich aan en ze voelde de wanhoop die daarmee gepaard ging. Zijn angst dat ze weer weg zou gaan en het deed haar pijn om te weten dat die angst niet onterecht was. De wil om te leven zat er nog maar nauwelijks bij haar, maar ze wist dat ze de wil om er voor hem te zijn, moest omzetten tot levenslust.
'Ik wist niet meer wat echt was en wat niet, tot ik zijn ogen zag. Dreigementen kan ik verdragen, ik kan ze voorkomen, maar niet als ze uit de mond komen van degenen die bedreigd word.' Ze zuchtte even diep en kroop wat dichter tegen hem aan. 'Ik weet het verschil, Zacky, je bent geen monster. Die smeerlap is degene die me heeft verkracht, niet jij.'

_________________
Enyana~Jackie~Ravenna~Osha~Nhoa-Benny

[Theme][Voice][Character]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zack
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Cid
Posts : 2575
Points : 25
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light/ air
Klas: c:
Partner: c:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   do dec 24 2015, 12:52

Heroes always get remembered, but you know Legends never die.

Hoe meer Doffy parten begon te spelen in zijn leven, hoe harder het opviel dat Zack zichzelf niet meer voelde, het voelde niet meer als hij die de actief uitvoerde, maar eerder de andere partij die het nog leuk vond om alles te verbergen voor hem ook nog. Zijn hele leven bestond nu uit een heleboel zwarte gaten die met der tijd werden opgevuld mits Doffy daar zin in had. Zijn andere kant leek met de seconde meer en meer te beslissen wat er in Zacks leven gebeurde en had de jongen er gewoon geen zeg meer in en dat frustreerde hem zo. Hij wilde gewoon weer normaal zijn en hij wist goed genoeg dat dat nooit meer ging gebeuren, die andere kant was er nu en die zou er blijven. Hij vroeg aan haar of hetgene wat ze bedoelde, gepaard ging met wat híj bij haar had gedaan had. Steviger drukte hij haar tegen zich aan, bang om haar te verliezen aan haar eigen stommiteiten en hersenspinsels die haar hadden gedwongen tot die pil in te nemen. Hij was zo blij dat ze nog leefde en de wanhoop om haar in leven te houden was zo hard zichtbaar dat ze het vast zelfs kon voelen in de aanraking van de omhelzing die tussen hen twee plaatsvond nu. 'Ik wist niet meer wat echt was en wat niet, tot ik zijn ogen zag. Dreigementen kan ik verdragen, ik kan ze voorkomen, maar niet als ze uit de mond komen van degenen die bedreigd word.' Ze zuchtte even diep en kroop wat dichter tegen hem aan. 'Ik weet het verschil, Zacky, je bent geen monster. Die smeerlap is degene die me heeft verkracht, niet jij.' Hij kromp in elkaar bij het woordje verkrachten en kreeg de neiging om in huilen uit te barsten, maar de tranen kwamen niet. "K- kan je stoppen m- met dat woord te zeggen...? H- het laat me... miserabel voelen," mompelde hij zachtjes terwijl hij zijn hoofd op haar schouder liet leunen, zijn ogen gesloten terwijl hij terugdacht en walgde van zichzelf ondertussen.
Notes

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raaf
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Noa
Posts : 343
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth
Klas: Miss Hange
Partner: You hurt me more than a bullet wound, and yet I keep coming back to you

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   do dec 24 2015, 14:38

Het hielp; zijn geur, zijn warmte, alles aan hem gaf haar rust. Ze voelde hem trillen, ging hij huilen? "K- kan je stoppen m- met dat woord te zeggen...? H- het laat me... miserabel voelen," Geschrokken keek ze op. Ze zag dat hij wilde huilen, maar dat hij, net zoals zij, gewoon geen tranen meer over had. 'Oh nee, ik wilde niet...' Hij leunde nu met haar hoofd op haar schouder en had zijn ogen dicht. Geruststellend sloeg ze haar arm om hem heen en aaide met haar vrije hand zachtjes over zijn haar. 'Ik zal het onthouden.' zei ze zachtjes.
Ze dacht aan de vakantie die er bijna aankwam, haar moeder had haar gevraagd om deze kerst thuis te komen en omdat haar zusje ook had aangedrongen, had ze ja gezegd, maar ze vreesde voor de eindeloze ruzies die zij en haar grootmoeder weer zouden krijgen. Kon ze Zack niet afleiden en tegelijkertijd zichzelf een helse week besparen. 'Zacky...' Ze keek voor zich uit, maar had nog steeds haar arm om hem heen. 'Wil je...met mij mee, ik bedoel deze vakantie, naar het huis van mijn ouders...?' Ze dacht na over de drukte die het was in die stad, maar er waren soelaas, plekken die ze als kind altijd had opgezocht. 'Het is een nogal drukke stad, en je krijgt waarschijnlijk een derdegraads verhoor van mijn grootmoeder, maar ik wil je gewoon niet alleen achterlaten voor een week.' Oké misschien was dat een beetje een slappe smoes om te verwoorden dat ze eigenlijk hem harder nodig had daar, dan hij haar.

_________________
Enyana~Jackie~Ravenna~Osha~Nhoa-Benny

[Theme][Voice][Character]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zack
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Cid
Posts : 2575
Points : 25
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Light/ air
Klas: c:
Partner: c:

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   vr dec 25 2015, 21:06

De gedachten aan hoe Doffy Raaf had gebruikt kon hij niet meer tolereren, het liefste was hij nu compleet door de grond gezakt van schaamte omdat dit allemaal nooit was gebeurd als hij die dag niet had besloten te gaan lezen of nog maar buiten te komen. Dan was ze nu gewoon in orde geweest, was dat incident aan Rhine’s graf nooit gebeurd en dan was alles gewoonweg in orde geweest. Weer gaf hij zichzelf de schuld van alles, weer liet hij zichzelf slecht voelen door alles wat er gaande was tussen hen en wat er allemaal was gebeurd. Ze had hét woord gezegd, het woord dat hem wilde doen laten huilen, maar geen enkele traan verliet zijn ogen, het kwam er gewoon niet. "K- kan je stoppen m- met dat woord te zeggen...? H- het laat me... miserabel voelen," het was niet fijn, die woorden. Ze lieten hem voelen hoe’n monster hij was, hoe’n monster hij in zich had. 'Oh nee, ik wilde niet...' Hij leunde nu met haar hoofd op haar schouder en had zijn ogen dicht. Geruststellend sloeg ze haar arm om hem heen en aaide met haar vrije hand zachtjes over zijn haar. 'Ik zal het onthouden.' zei ze zachtjes. Het kalmeerde hem, maakte hem enigszins rustig door de bewegingen die ze maakte in zijn haar. Eigenlijk was dat wel iets wat hij fijn vond, geaaid worden in zijn haar. Het viel op hoe hard zijn spieren gespannen stonden en hoe met elke seconde langer hij geaaid werd door zijn haar, het minder werd en hij zichzelf toeliet te ontspannen. 'Zacky...' begon Raaf en Zack opende zijn ogen, die nog steeds blauw waren, en richtte deze naar het zwartharige meisje waarmee hij nog altijd mee in een omhelzing zat. 'Wil je...met mij mee, ik bedoel deze vakantie, naar het huis van mijn ouders...?' Zijn ogen werden voor een moment groter, het feit dat hij gewoonweg werd meegevraagd om naar haar ouders te gaan, drong langzaamaan door. 'Het is een nogal drukke stad, en je krijgt waarschijnlijk een derdegraads verhoor van mijn grootmoeder, maar ik wil je gewoon niet alleen achterlaten voor een week.' Zack fronste voor een korte moment en knikte dan. “Oké, is goed, moet ik iets gaan halen voor je ouders dan ofzo?” Vroeg hij zachtjes met een onzekere stem.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Raaf
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Noa
Posts : 343
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth
Klas: Miss Hange
Partner: You hurt me more than a bullet wound, and yet I keep coming back to you

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   vr dec 25 2015, 23:11

Ze zag het nu al voor zich: haar hele familie als een stel kippen door het huis rennen, haar zusje en broertjes buiten met de andere kinderen herrie schoppen, haar andere zusje met haar vriendinnen stiekem naar de medina (het hart van de stad) om onder hun hoofddoeken door met hun lange wimpers naar de jonge slaven te knipperen, haar vader de hele dag op het werk en 's avonds achter zijn krant terwijl haar grootmoeder en haar tweelingzus tegen iedereen preekte die ze maar te pakken kregen. Miriël had graag gezien dat ze terug naar de ondergrondse stad waren verhuist waar Raafs vader vandaan kwam, maar daar hadden zelfs zij geen geld meer voor gehad.
Raaf had een hekel aan die stad, te vies, te lawaaierig en te druk. En toch was het haar thuis geweest, hoe sterk ze het ook verachte. Er waren plekken die niet meer uit haar geheugen waren te branden, onbeheerd achtergelaten tuinen waar ze altijd graag alleen tijd had doorgebracht. Ze was zelfs een paar keer op het dak van de Talijasha geklommen, wat had geleid tot boze wachten die haar door de steegjes van de laagste krottenwijken hadden achterna gezeten. Maar zij hadden niet de lange benen die zij al vanaf kinds af aan had om mee te rennen.
Zacks antwoord kwam haast als een verassing. “Oké, is goed, moet ik iets gaan halen voor je ouders dan ofzo?” Verbaasd maar ook opgelucht en blij verrast keek ze hem aan en schudde haar hoofd. 'Nee, maak je niet druk. In onze cultuur geloven de laagste kasten dat het geluk brengt als er een 'welgestelde zoon des huizes' in je woning verblijft, ik denk dat ze je zullen aanbidden.' Even rolde ze met haar ogen, ze hoorde haar grootmoeder al.
Hoewel de houding die ze nu hadden eerlijk gezegd heel comfortabel was, merkte ze toch hoe laat het was. Bovendien moest ze nu haar moeder laten weten dat hij mee kwam. Zachtjes liet ze hem los en stond van het bed op. 'Dan ga ik ma maar eens schrijven, en Olive inlichten, die zal door het dolle heen zijn.' Ze grijnsde en liep naar de deur. Voor ze helemaal de klink naar beneden had gedaan, draaide ze zich nog even om. 'Ik weet dat ik het al te vaak heb gezegd, maar ik heb er echt, echt spijt van wat ik heb gezegd en wat ik heb geprobeerd. Ik had nooit moeten vergeten dat ik tenminste nog één persoon is die het iets kan schelen wat er met me gebeurd, misschien kon ik het me gewoon niet voorstellen.' Met een trieste glimlach, deed ze de deur achter zich dicht.

_________________
Enyana~Jackie~Ravenna~Osha~Nhoa-Benny

[Theme][Voice][Character]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: I'm not the man that you knew before || Raaf   

Terug naar boven Go down
 

I'm not the man that you knew before || Raaf

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Helping people is the best thing I ever knew {Sheetjes shop + dropping}
» Never knew grass could tickle.... Until now.. Of het mannelijke zaad kraam visite topic. {voor uwe meligheid}

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Floors :: Floor VI - Light Magicians Dormitory-