PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Dark Dreams ║ Elliot

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Tári
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Betsie
Posts : 4694
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister
Klas:
Partner: Life. It singularly fails to reward good intensions

BerichtOnderwerp: Dark Dreams ║ Elliot   za dec 05 2015, 19:57

Het getik van nageltjes boven haar hoofd zorgde ervoor dat er een glimlach op haar gezicht verscheen. Terra bleef halve cirkels boven haar hoofd lopen. Het diertje had helemaal geen rust gehad. De hele dag al niet. Vanochtend vroeg was dat al begonnen. Tári had het diertje eten willen geven, maar zo kieskeurig als de Tasmaanse duivel was, had ze het eten afgewezen. Waarschijnlijk met de reden dat het niet vlezig genoeg was of zo. Het maakte haar ook niet veel uit wat de reden was, het ging erom hoe het dier het duidelijk maakte. De tandafdrukken stonden nog in haar hand. Het had licht gebloed gehad en ze was ook behoorlijk boos geweest op Terra.
Toen dat eindelijk over was en dat vervloekte beest eindelijk gegeten had, waren ze weg gegaan. Terra had alleen geen enkel moment gestopt met klagen en bewegen. Stil zitten was er vandaag duidelijk niet bij voor het beest. Ook niet nu Tári op een van de rotsblokken lag. Terra had geen moment gestopt met rond lopen en Tári begon zich af te vragen hoe het beest niet al helemaal duizelig was.
Haar bloedrode ogen waren op de grijze hemel gericht en ze was een beetje afwezig met een kleine stuiterbal aan het gooien. Zo nu en dan stopte ze met gooien, liet ze het ding op de grond stuiteren en ving ze hem weer op. Ze had ervoor gezorgd dat er geen steentjes in de weg lagen. Ze had geen zin om de bal straks te moeten gaan zoeken.
De wolken schreeuwde bijna dat het elk moment kon gaan regenen, maar het maakte haar vrij weinig uit. Ze was niet van suiker en de wolken paste wel een beetje bij haar stemming. De glimlach op haar gezicht was verraderlijk. Ze was alles behalve vrolijk. Er was een klomp irritatie in haar maag gevestigd en ze had werkelijk geen idee hoe het er kwam. Of nou ja.. Niet meer dan een vermoeden. Terra’s gedrag had het alleen maar erger gemaakt.
Terra stopte met lopen en een zucht verliet haar mond. Eindelijk hield ze een keer op met dat vervloekte beweeg. Dacht ze dan nog. Die vreugde was maar voor een paar seconde, want toen begon Terra weer vrolijk rond te lopen. Nu pas viel haar op dat het getik van de stuiterbal bijna ritmisch was samen met het getik van de nagels van de Tasmaanse duivel. Ze hield de bal in haar linkerhand en sloot haar ogen. Ze kon een eerste druppel op haar gezicht voelen en er trok een grimas over haar gezicht. Ze kon zich nog exact herinneren wat ze die nacht gedroomd had. Iets wat naar alle waarschijnlijkheid het slechte humeur op zijn geweten had. Het gebeurde niet vaak dat ze goede dromen had, nu was dat dus ook niet het geval. Het was alweer een nachtmerrie geweest en alweer dezelfde. Of nou ja, het had dezelfde volgorde gehad, het was niet exact dezelfde droom.
Nu ze haar ogen gesloten had zag ze de contouren van de droom. Van de dingen die erin gebeurd waren en ze kon een rilling door haar lichaam voelen trekken. Ze opende haar ogen en keek naar de wolken, die lichter leken geworden. Ze wist dat de wolken nog net zo grijs en donker waren, de enige reden dat ze lichter leken, was omdat ze haar ogen net gesloten had gehad.
‘Zou ze ooit eens uit mijn dromen weg blijven?’ Vroeg ze zachtjes aan Terra. Ze wist dat de Tasmaanse duivel zou begrijpen wie haar bazin bedoelde.

_________________
 photo Tari_OS_15.3_zpscu8zihsh.png
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Elliot
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Freedje
Posts : 62
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air x Fire
Klas: 5th class
Partner: Not even if you were the last girl on earth.

BerichtOnderwerp: Re: Dark Dreams ║ Elliot   zo dec 06 2015, 14:09

Elliot keek naar de dikke wallen die zich onder zijn oog verzameld hadden. Als hij een vrouw geweest was, had hij zich er waarschijnlijk druk om gemaakt en had hij vervolgens geprobeerd om het weg te werken met make-up. Maar hij was geen vrouw en zijn uiterlijk kon hem werkelijk niks schelen. Hij gromde toen hij één blik uit het raam wierp en zag dat het bewolkt was. Waarschijnlijk zou het dadelijk gaan regenen. Dan kon hij beter zijn mutsje op zetten die hij tegenwoordig altijd op zette. Je zou van hem denken dat hij een schattig jongentje was die aardig was tegen iedereen en die niemand kwaad zou doen. Niets was minder waar had en dat had die gozer van gisterenavond ook wel mogen weten. Weer hadden ze hem namelijk met een groepje van drie jongens duidelijk proberen te maken dat hij hier niet hoorde. Elliot had opnieuw die warmte in zich voelen borrelen die hij ook had gevoeld toen hij in het bos was geweest en voor het eerst had geleerd dat hij kon vuursturen. De jongens voor hem hadden natuurlijk niet in de gaten dat hij dat kon en hadden hem getreiterd. Eerst had Elliot het op proberen te lossen door zijn vuisten te gebruiken, maar ze begonnen op een oneerlijke manier tegen hem te vechten. En dus had hij twee van de drie jongens in hun gezicht verbrand en de laatste jongen zo hard naar achteren geslagen dat deze met de achterkant van zijn hoofd tegen een muur geknald was en direct bewusteloos op de grond had gelegen. De jongens die in hun gezicht verbrand waren, waren huilend weggerend. Elliot had de jongen die tegen de muur was geknald op het bed van hem gegooid en was daarna naar zijn eigen bed gegaan. Hij had niks meer gehoord van de jongens, want ze waren ’s morgens al weg voordat hij wakker zou worden. Waarschijnlijk zouden ze nu iedereen waarschuwen dat hij kon vuursturen. Een luchtmagiër die kon vuursturen. Het was echt één groot drama. Elliot kamde zijn haren in één bepaalde richting, deed zijn muts op en liep vervolgens met zijn handen in zijn broekzakken gestoken naar buiten. Hij droeg enkel een zwarte jeans met daarop een wit shirt en een zwart vest dat nonchalant open hing. Daarbij droeg hij nog zijn mutsje dat hem beschermde tegen de regen. Hij besloot om in de richting van de oude ruïnes te lopen. Zonder echt op zijn omgeving te letten – en niet direct in de gaten hebbende dat er al een meisje aanwezig was – stak hij zijn handen uit zijn zakken zodra hij bij de oude ruïnes aankwam. Vervolgens creëerde hij eerst een grote luchtbal en creëerde daarna twee vlammen in zijn handpalmen. Hij stuurde de luchtbal direct naar voren en liet deze achtervolgen door de vlammen met de bedoeling om een luchtbal met een ring van vuur er omheen te maken, maar de luchtbal loste op en een regenstoot kwam zijn richting op. Elliot deed simpelweg een stap opzij zodat de regenstoot niet hem zou raken, maar datgene achter zich. En liet dat nu net toevallig de richting van het meisje zijn die hij niet had gezien.

OOC: Elliot: zelfs een zak terwijl hij het niet in de gaten heeft ;D

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tári
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Betsie
Posts : 4694
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister
Klas:
Partner: Life. It singularly fails to reward good intensions

BerichtOnderwerp: Re: Dark Dreams ║ Elliot   zo dec 06 2015, 16:48

Nee, dit was absoluut niet haar dag. Ze was er al klaar mee voordat hij daadwerkelijk begonnen was. Ze had haar ogen amper opgeslagen en het had haar al helemaal niks meer kunnen schelen wat er de rest van de dag zou gebeuren. De nacht alleen al was genoeg om haar een hekel te geven aan deze dag. Terra had alles alleen maar zoveel erger gemaakt. Ze wist niet of het dier haar frustraties aan kon voelen of dat de Tasmaanse duivel uit zichzelf gewoon al heel irritant aan het doen was. Hoe dan ook, het had deze dag vol frustraties en ergernissen alleen maar veranderd in een nog veel grotere pestdag.
De wolken leken als spiegels te werken. Alsof het weer haar emoties weerspiegelde. Hoe dan ook, mooi weer was het zeker niet. Kleine druppeltjes vielen op haar gezicht terwijl ze haar ogen gesloten had. Het maakte haar weinig uit. Al zou ze ziek op bed eindigen, misschien was ze daar zelfs wel naar uit. Dan had ze tenminste een reden om in bed te blijven liggen en de hele dag door te slapen. Natuurlijk zouden er dan ook nachtmerries langs komen, maar het kon nooit zo erg zijn als de levende nachtmerrie waar ze zich nu in bevond. Een levende nachtmerrie waar ze haar mond verder over zou houden, tegen iedereen. Niemand hoefde te weten hoe ze zich nu voelde. Wat voor een storm er van binnen door haar woedde of hoe hard haar eigen lichaam haar tegen werkte. Niemand zou er vrolijk van worden als ze dat zouden weten, dus waarom zou ze het tegen iemand zeggen?
Met haar ogen gesloten kon ze zien wat ze gedroomd had. Een van die hele zeldzame momenten waarin de beelden voor haar geestesoog schoten en ze de geluiden zachtjes ergens in de hoeken van haar brein kon horen. Ze kon zelfs bijna voelen wat ze in haar droom gevoeld had. De pijn, de angst, de woede, de machteloosheid.. nee, ze wilde die emoties en gevoelens niet voelen. Kon ze er wat aan doen? Nee, want alles was te diep in haar geheugen gebrand. Ze zou nooit kunnen vergeten wat er gebeurd was. Ze vroeg zich soms af of ze het überhaupt ooit een plekje zou kunnen geven. Misschien had ze iemand moeten vertellen wat er allemaal gebeurd was.. Misschien had ze het lef moeten hebben om iemand te vertellen waar ze tot op de dag van vandaag doodsbang voor was. Maar de enige persoon die ze het op dit moment toe wilde vertrouwen, kon ze het nu niet vertellen.. Ze had geen idee wanneer er een goed moment zou zijn.. Plus ze was er vrijwel zeker van dat het nog meer zou verpesten dan wat er al verpest was.
Ze opende haar ogen en vroeg de Tasmaanse duivel of de vrouw ooit uit haar dromen zou verdwijnen. Terra gaf niet meteen antwoord, maar ze had wel opgemerkt dat het dier ineens gestopt was met lopen en wel heel stil was. Tári rolde op haar zij en keek het diertje even vragend aan, waarna ze haar wenkbrauwen op trok en de blik van het dier volgde. Ze zag een jongen die bezig was met zijn magie. Ze zuchtte zacht en rolde met haar ogen. Terra bleef net zo stil zitten en hield de jongen in de gaten. Heel even gleden Tári’s ogen naar een van de andere rotsblokken, blijven staren naar het dier of de jongen was ook maar zo saai. Ze had immers niks te maken met de jongen of zijn stomme magie trucjes.
Het was de waarschuwende grom van Terra die meteen haar aandacht trok en haar ogen schoten naar de jongen, die een stap opzij was gegaan. Ze had nog geen seconde nodig om te beseffen waarom hij aan de kant was gestapt. De regenstoot die recht op haar afkwam, kon ze simpelweg niet ontwijken. Ze had, nu ze eraan dacht, misschien nog van de rots kunnen rollen, maar dan had ze waarschijnlijk iets gebroken gehad. Nee, bij nader inzien was er helemaal niks wat ze beter had kunnen doen dat blijven zitten en geraakt worden. Oké, de kracht zorgde ervoor dat ze half van het rotsblok afviel, maar door de kracht kon ze op magische wijze haar gewicht verplaatsen en half op haar benen terecht komen. Ze zakte door haar knieën en siste zacht toen er een klein steentje in haar knie boorde. Ze stond op en keek met giftige ogen naar de jongen. ‘Wat is in hemelsnaam jouw probleem?!’ Ze schudde kwaad haar hoofd en naast zich gromde Terra, die wel op tijd van het rotsblok afgekomen was, vijandig. ‘Heb je geen ogen in dat grote hoofd van je?!’

_________________
 photo Tari_OS_15.3_zpscu8zihsh.png
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Elliot
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Freedje
Posts : 62
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air x Fire
Klas: 5th class
Partner: Not even if you were the last girl on earth.

BerichtOnderwerp: Re: Dark Dreams ║ Elliot   zo dec 06 2015, 19:15

Enkele spetters water raakten hem, maar dat was het dan ook wel. Het was niet heel hard aan het regenen, maar dankzij zijn luchtmagie kwam het natuurlijk harder aan dan dat het normaal gezien zou aankomen. Hij zou schatten dat de kracht waarmee de regenstoot die hij had ontweken op hem af was gekomen zo ongeveer beaufort windkracht 6 was geweest. Hij was zeer goed in luchtmagie en dit was nog niet eens het sterkste dat hij kon, hoewel hij eerlijk gezegd moest toegeven dat hij zijn luchtmagie de laatste tijd aan het verwaarlozen was omdat hij eerst wilde zien hoe goed hij wel niet was in vuursturen. Schijnbaar niet zo heel goed, want in de regen hield het niet echt stand en zijn opdracht was ook al mislukt. Misschien dan toch hulp gaan vragen bij een leerkracht? Nee, liever niet. Hij wilde zorgen dat hij het vanzelf kon en niet via hulp van iemand. Elliot wierp een blik over zijn schouder toen hij opeens een stem hoorde. Had hij dat meisje nu gemist? Schijnbaar wel. Aan de ene kant was het redelijk grappig dat ze geraakt was door de regenstoot, aan de andere kant was het weer wat minder leuk dat het op zo’n manier duidelijk gemaakt moest worden. Hij zou niet zeggen dat hij niet op zo’n manier zou reageren als hem zoiets gebeurde, maar een beetje vriendelijkheid op deze academie was schijnbaar te veel gevraagd. Hij wist niet of het namelijk aan zijn eigen attitude lag, maar tot nu toe was hij enkel nog mensen tegengekomen die niet vriendelijk op hem reageerden. Vooral de meisjes reageerden nogal pittig op hem. Vergeleken de reactie van dit meisje was Drake nog redelijk een lieverdje geweest tegen hem. Oké, dat was misschien ook weer overdreven, maar goed. Elliot draaide zich volledig om naar het meisje en sloeg zijn armen over elkaar heen. Het bleek een dame te zijn van zijn leeftijd met zilverkleurig of grijs haar en rode ogen zoals de zijne. Of waren ze oranje? Hij had echt geen idee. Hij was niet zo goed in omschrijvingen van een ander. Zelfs de beschrijving van zijn eigen lichaam klopte soms niet helemaal, want hij zei dat hij nauwelijks spieren had en die had hij wel degelijk. Oké, als hij de situatie kon beoordelen was ze kwaad omdat ze een regenstoot in haar gezicht had gekregen en omdat ze bijna van een rotsblok gevallen was dankzij hem. Of helemaal, dat kon ook natuurlijk. ‘Wat is mijn probleem,’ siste hij zachtjes tegen zichzelf. Tegenwoordig moest hij echt met iedereen een probleem hebben om hun aandacht te trekken. Hij was hier gewoon aan het oefenen en week uit voor een negatief effect van zijn eigen magie. Was dat zo verkeerd? Waarom had zij geen ogen in haar hoofd en zag ze niet dat hij hier aan het trainen was? Dan had ze dit kunnen voorkomen. ‘Ten eerste,’ begon hij terwijl hij zijn armen over elkaar heen sloeg, ‘is een regenstoot in je gezicht heus niet het einde van de wereld, al schijnen jullie vrouwen daar wel zo over te denken.’ Hij rolde met zijn ogen om te benadrukken hoe belachelijk hij het vond dat dames zo ijdel waren. Hij was niet ijdel op zijn haar, maar hij zou waarschijnlijk ook zo gereageerd hebben als hij een regenstoot in zijn gezicht had gekregen. Maar goed, dat kwam gewoon omdat hij een vechtlustig karakter had en dat had niets te maken met ijdelheid. ‘En ten tweede moet je die vraag niet aan mij stellen,’ ging hij spottend verder. ‘Je zag me toch trainen hier? Wees dan verdomme niet te lui en ga ergens anders naartoe. Dit is je eigen schuld, hoor.’ Hij keek haar kwaad aan en rolde vervolgens nogmaals met zijn ogen. ‘En ben je nu klaar met je tirade? Ik heb nog werk te doen, weet je.’ En vervolgens draaide hij zich doodleuk om zodat hij haar de rug toekeerde en creëerde hij opnieuw een luchtbal met de bedoeling om deze de lucht in te zenden en er weer ringen vuur om te maken.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tári
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Betsie
Posts : 4694
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister
Klas:
Partner: Life. It singularly fails to reward good intensions

BerichtOnderwerp: Re: Dark Dreams ║ Elliot   do dec 10 2015, 11:43

Het was niet haar beste dag en dat wist ze. Dat had ze al geweten toen ze haar ogen voor het eerst opgeslagen had deze ochtend. Behoefte aan gezelschap? Nee, dat had ze absoluut niet. Ze had geen behoefte aan irritante medeleerlingen die haar dan zouden gaan vertellen hoe ze zich voelden of hoe zwaar hun leven wel niet was. Arg, nee, ze had nu alleen maar oor voor haar eigen geklaag en gejammer. Het weer was ook al zoiets. “Wat een vreselijk weer” of “Het regent alweer” wilde ze nu absoluut niet horen. Als er iemand in haar buurt zou komen die besloot te gaan klagen over het weer zou ze kwaad op hem of haar worden.
Kwaad worden werd ze toch wel, bleek. Daar was een gesprek over het grijze weer niet voor nodig. De jongen die klaarblijkelijk langs gekomen was om aan zijn magie te werken, had haar niet opgemerkt. Dat was in elk geval duidelijk. Het was dat Terra het haar duidelijk had gemaakt, want anders had ook zij de jongen niet opgemerkt. Maar hey, zij was naar de lucht aan het kijken, zonder dat ze haar ogen überhaupt open had. Nee, nee, nee, dit was in geen enkel opzicht haar schuld.
De regenstoot die volgde wakkerde die woede aan, dat was de druppel geweest die de emmer over liet lopen. Ha-ha, die gedachtekeuze. Heel leuk. Zeker, haar eigen gedachte maakte haar alleen nog maar bozer. Ze rolde van de steen af en was allang blij dat ze zich niet bezeerd had. Natuurlijk reageerde ze heftig op de jongen. ‘Wat is in hemelsnaam jouw probleem?!’ Ze schudde kwaad haar hoofd en naast zich gromde Terra vijandig. ‘Heb je geen ogen in dat grote hoofd van je?!’ Oh ja, ze was zeker kwaad. Hij had duidelijk zijn kijkers ergens in zijn broekzakken zitten. De jongen siste wat tegen zichzelf en haar ogen werden er alleen maar giftiger en hatelijker door. Gemompel na een vraag, arg, afschuwelijk. ‘Ten eerste,’ Begon de jongen en hij sloeg zijn armen over elkaar heen. ‘is een regenstoot in je gezicht heus niet het einde van de wereld, al schijnen jullie vrouwen daar wel zo over te denken.’ Haar wenkbrauwen gingen beledigend omhoog en ze schudde kort haar hoofd. Nee, de regenstoot was niet het probleem, maar dat meneer dat niet zag was alleen nog maar een groter bewijs van zijn scheelheid. ‘En ten tweede moet je die vraag niet aan mij stellen,’ De spottende toon bracht haar terug in een redelijk emotieloze staat. ‘Je zag me toch trainen hier? Wees dan verdomme niet te lui en ga ergens anders naartoe. Dit is je eigen schuld, hoor.’ Nogmaals rolde de jongen met zijn ogen en bijna had ze de neiging om hem te waarschuwen voor het gevaar dat zijn ogen er wellicht uit konden rollen. ‘En ben je nu klaar met je tirade? Ik heb nog werk te doen, weet je.’ De jongen draaide zich om en ze zweeg even. Haar bloedrode ogen bleven op de jongen gericht, een valse twinkeling glinsterde erin. Hij had de verkeerde voor zich om zo tegen te spreken.
Een zacht gegrinnik gleed over haar lippen en het veranderde al snel in een hard gelach. De lach weerkaatste tegen de rotsblokken en echode een klein beetje. Ze had even de tijd nodig om zichzelf te hervatten, een paar minuten korstte het haar om te kunnen spreken zonder zich te verslikken in haar eigen gelach. ‘Schattig.’ Grinnikte ze zachtjes en ze wreef even door haar ogen heen, waar kleine traandruppeltjes in verschenen waren door het lachen. ‘Schattig hoe je mij de schuld probeert te geven van je eigen blindheid.’ Ze schudde haar hoofd. Haar stem was rustig en beheerst. Bijna compleet kalm. De haat die erin gelegen had was verdwenen en ze twinkelde geamuseerd. Vals geamuseerd. Nee, deze jongen zou haar niet zo makkelijk op de kast krijgen. ‘Hey, vertel me eens, ben je wel eens gecontroleerd door een dokter op je zicht?’ Haar blik werd vragend en de rede grijns bleef op haar gezicht staan. Ja, ze doelde op het feit dat hij zei dat zíj hem had zien trainen, maar hij haar geen seconde opgemerkt had. Het simpele feit dat hij het op deze manier bracht was voor haar genoeg om te weten dat hij heel goed wist dat wat hij zei, onjuist was. ‘Want ik geloof dat jij de persoon bent die míj niet zag en niet andersom, dus wie moet er hier een beetje harder nadenken over zijn argumenten?’ Haar grijns verdween en ze deed een stap naar de jongen toe. ‘Laat me je een ding vertellen, nu al, vindt je me ook niet heel erg gul?’ Het amusement stond nog op haar gezicht en was goed af te lezen, maar haar stem was giftig, kil en emotieloos. Niks wees erop dat ze net nog kwaad had staan schreeuwen tegen meneer blindneus. ‘Ik ga niet weg, voor helemaal niemand niet. Zeker niet voor zielige jongetjes die in hun eentje hun magie willen leren. Ik was hier eerder, dus als je alleen wilt zijn,’ Ze spreidde haar armen. ‘is er een heel groot schoolterrein dat op je wacht.’ Ze kantelde haar hoofd iets en grijnsde vals. ‘Je zal er meer voor moeten doen om me weg te krijgen, blindneus.’ Ah, nieuwe bijnaam. In gedachte schreef ze de naam al op in haar “bijnamen-boekje”.

_________________
 photo Tari_OS_15.3_zpscu8zihsh.png
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Elliot
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Freedje
Posts : 62
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air x Fire
Klas: 5th class
Partner: Not even if you were the last girl on earth.

BerichtOnderwerp: Re: Dark Dreams ║ Elliot   zo dec 13 2015, 17:35

Elliot wilde net weer een luchtbal creëren en deze combineren met vuur toen hij het gelach achter zich hoorde. Oh oh. Hij had weer eens een psychopaat gespot. Maar ja, op deze academie was dat ook niet moeilijk. Iedereen leek hier gek bij zijn hoofd te zijn. Buiten hij dan. Hij was compleet normaal. Hij was gewoon ergens terechtgekomen waar het niet meer normaal was en dan verwachtte men ook nog eens van hem dat hij aardig zou blijven. Hij was opzicht al geen aardig persoon, laat staan als het hem zo moeilijk mogelijk werd gemaakt. Hij hoefde hier in eerste instantie helemaal niet eens te zijn als het niet aan zijn vader had gelegen, maar aan hem. Als hij zijn vader op de één of andere manier had kunnen stoppen, maar dat was niet aan de orde geweest. Zijn vader zou waarschijnlijk levenslang krijgen en zijn moeder was hij kwijt. Jammer, want hij had best wel wat leuke tijden met haar willen hebben. Alleen had zijn vader hem dat afgenomen. En als zijn vader niet opgepakt was geweest door de politie, had hij er zelf iets aan gedaan. Dan had hij zijn vader waarschijnlijk vermoord. Hij wilde dat ze zijn vader vrij zouden laten. Zijn vader zou terugkeren naar zijn huis en Elliot kon er een einde aan maken. Hij kon zijn vader hard laten lijden dankzij de nieuwe kracht die hij had en niemand zou hem tegenhouden. Voordat ze hem op konden pakken, was hij al weg. Maar aan de andere kant was het helemaal niet aan hem om zo moordlustig te zijn. Natuurlijk had hij een grote bek en kon hij goed vechten, maar hij wilde niet moordlustig worden. De omgeving had het er gewoon naar gemaakt. Hij draaide zich half om, uit zijn gedachten getrokken en nu een tikkeltje vervelend starend naar de psychopaat. Ja, hij zou haar zo noemen. Of achterlijke bitch. Die tweede klonk misschien wat meer beledigend en wat mee als zijn ding. Psychopaat was veel te lief. Achterlijke bitch klonk wat meer… erg. Hij sloeg zijn armen over elkaar heen en liet haar uitrazen. Zijn ogen rolden wel drie keer achter elkaar terwijl hij haar liet uitspreken. Zo vaak dat hij bang was dat ze dadelijk uit hun kassen zouden vallen en op de grond zouden rollen. Dan wilde hij het gezicht van de dame wel eens zien. Ze was vast niet zo stoer en raar als ze nu liet overkomen, maar dat rare lachje had er wel even voor gezorgd dat Elliot dacht dat ze gek was. Nu leek ze meer gewoon op een kinderachtig mens dat haar argument wilde verduidelijken aan hem. En hij was er niet door onder de indruk. Dit liet hij duidelijk merken door kort zijn wenkbrauwen naar haar op te halen alsof hij haar wilde uitdagen. Hij snoof kort op haar vraag, maar rolde nogmaals met zijn ogen toen hij de bijnaam hoorde. Schijnbaar was het kinderachtige trekje hier op de academie dat iedereen je bijnamen gaf. Drake deed het ook al en het irriteerde Elliot kapot, maar Drake irriteerde hem minder dan deze chick en de vorige die hij in de gymzaal had ontmoet. Misschien kon hij gewoon niet met meisjes omgaan. Hij deed een paar stappen naar voren zodat hij slechts een paar centimeters met zijn gezicht van haar verwijderd was en keek haar strak aan. ‘Dan doe je dat niet, maar dan ben ik ook niet verantwoordelijk als je per ongeluk een regenstoot in je gezicht krijgt of een vuurbal.’ Dat laatste liet hij er zo kalm op volgen dat het net leek alsof het hem helemaal niks kon boeien als ze levend zou verbranden. En als hij er verder over nadacht, boeide het hem eigenlijk ook helemaal niet. Had ze maar aan de kant moeten gaan. ‘Bitch,’ siste hij nog eens haar kant op terwijl hij de woede in zich voelde toenemen. ‘En houd in het vervolg je kop als je nog eens het woord ‘schattig’ gaat gebruiken. Ik ben niet schattig in mijn doen en laten en dat kan ik je laten zien als je er echt zo nodig om vraagt.’ Hij stond nu zo dichtbij dat hun neuzen elkaar bijna raakten. ‘Want in tegenstelling tot sommige jongens van mijn leeftijd, vind ik het niet erg om een dame te slaan als ze daarom vraagt. Heb ik helemaal niks op tegen.’ Zijn rode ogen boorden zich kil in de hare. ‘Dus ga je me nu met rust laten of ga je kinderachtig blijven doen?’

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tári
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Betsie
Posts : 4694
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister
Klas:
Partner: Life. It singularly fails to reward good intensions

BerichtOnderwerp: Re: Dark Dreams ║ Elliot   di dec 15 2015, 09:43

Het was bijna schattig hoe de jongen in de ontkenning schoot. Nee, het was schattig. Het nadeel aan schattige dingen: ze had er een kotshekel aan. Al die kleurige, fluffige dingen die men schattig noemden. De jongen viel misschien niet onder die twee kenmerken, maar hij was schattig. Het was de manier waarop hij zijn stommiteiten op haar af probeerde te schuiven die hem die extreem schattige uitstraling gaf.
Toen hij zich om had gedraaid kon ze weinig anders dan lachen. Het was puur die schattigheid die haar zo liet lachen, het feit dat hij niet eens probeerde zijn acties te verklaren maar ze gewoon doodleuk op haar afschoof. Het duurde even voordat ze zich voldoende hersteld had om iets te zeggen zonder zich te verslikken in haar eigen gelach. ‘Schattig.’ Grinnikte ze zachtjes en ze wreef even door haar ogen heen. ‘Schattig hoe je mij de schuld probeert te geven van je eigen blindheid.’ Ze schudde haar hoofd. Ze was kalm geworden en aan haar ogen was te zien dat ze deze situatie amusanter vond dan ze zou moeten vinden. ‘Hey, vertel me eens, ben je wel eens gecontroleerd door een dokter op je zicht?’ Haar blik werd vragend en de brede grijns bleef op haar gezicht staan. ‘Want ik geloof dat jij de persoon bent die míj niet zag en niet andersom, dus wie moet er hier een beetje harder nadenken over zijn argumenten?’ Haar grijns verdween en ze deed een stap naar de jongen toe. ‘Laat me je een ding vertellen, nu al, vindt je me ook niet heel erg gul?’ Haar blik was nog altijd geamuseerd en ze sprak kalm, zoals ze altijd deed in situaties als deze. Van woede was geen schrijntje meer over en je kon je afvragen of die er ooit wel geweest was. ‘Ik ga niet weg, voor helemaal niemand niet. Zeker niet voor zielige jongetjes die in hun eentje hun magie willen leren. Ik was hier eerder, dus als je alleen wilt zijn,’ Ze spreidde haar armen. ‘is er een heel groot schoolterrein dat op je wacht.’ Ze kantelde haar hoofd iets en grijnsde vals. ‘Je zal er meer voor moeten doen om me weg te krijgen, blindneus.’ Ze kon er niks aan doen dat ze plezier had in deze woordenwisseling. Ze zou nooit ontkennen dat ze ervan hield andere het leve net dat kleine beetje zuurder te maken, die bittere nasmaak achter te laten in hun monden. Ah, heerlijk. Zeker in een tijd als deze, waarin alles fout leek te gaan, was dit een lichtpuntje waar ze zeer zeker naar verlangd had.
Ze had de jongen meerdere keren met zijn ogen zien rollen en het maakte haar alleen maar vrolijker dat hij zichzelf geen andere houding wist te geven. Heerlijk als mensen in herhaling vielen omdat ze geen andere uitweg zagen. Alsof de jongen haar een reep chocola gaf. Armen over elkaar, ogen rollend. Hmm, ja, hier werd ze vrolijk van. Waarschijnlijk dacht de jongen dat het haar zou irriteren, want de gewoonte die hij ervan maakte was bijna grappig. De opgetrokken wenkbrauwen, het gesnuif op de vraag.. Zijn reacties waren werkelijk goud waard en met de seconde begon ze er meer van te genieten. Bij elk woord dat ze sprak had de jongen wel een bepaald gezicht getrokken dat haar dieper en dieper die vrolijkheid in trok.
Hij deed een paar stappen naar voren, zodat ze nog maar een paar centimeter verwijderd waren van elkaar. ‘Dan doe je dat niet, maar dan ben ik ook niet verantwoordelijk als je per ongeluk een regenstoot in je gezicht krijgt of een vuurbal.’ Hij keek haar strak aan en zijn stem was kalm geweest. Haar mondhoeken trokken omhoog in een brede grijns en ze boog haar hoof even. Dit werd met de seconde leuker. ‘Bitch,’ Siste hij en ze rechtte haar hoofd, met nog exact diezelfde grijns keek ze hem aan. Woorden deden haar weinig. Het waren een paar woorden die haar konden kwetsen, deze was er niet een van. ‘Woof.’ Zei ze zachtjes met de brede grijns op haar gezicht. ‘En houd in het vervolg je kop als je nog eens het woord ‘schattig’ gaat gebruiken. Ik ben niet schattig in mijn doen en laten en dat kan ik je laten zien als je er echt zo nodig om vraagt.’ Ze trok lichtjes haar wenkbrauwen op en knikte. ‘Dus ga je me nu met rust laten of ga je kinderachtig blijven doen?’ Ze schudde haar hoofd en grinnikte zacht. ‘Ik geloof dat je me hier een klein beetje onderschat.’ Ze fronste. Ze wist dat ze niet de sterkste was, maar ze was ook zeker niet iemand waar je zomaar mee kon sollen. Nee, dan had meneer hier de verkeerde voor zich. ‘Als jij zo door gaat maak ik een naambordje voor je.’ Ze hield haar hoofd kort schuin. ‘S.C.H.A.T.T.I.G.’ Ze wist dat ze hem aan het uitdagen was, maar ze genoot er teveel van om er nu mee te stoppen.

_________________
 photo Tari_OS_15.3_zpscu8zihsh.png
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Elliot
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Freedje
Posts : 62
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air x Fire
Klas: 5th class
Partner: Not even if you were the last girl on earth.

BerichtOnderwerp: Re: Dark Dreams ║ Elliot   ma dec 21 2015, 14:05

Oké, als hij eerlijk moest toegeven was hij nog maar één keer in zijn leven echt schattig genoemd. Dat was twee jaar geleden toen hij veertien was. Hij was samen met een meisje en ze waren naar de bioscoop gegaan als vrienden. Hij zag haar niet echt zitten, maar zij hem wel en dat had hij gemerkt aan alles wat ze deed. Ze had het eten voor hem betaald – popcorn – en had zelfs aangeboden om de drank te kopen, maar dat had hij op botte wijze afgewezen. Ze waren dus naar de film gegaan en ze had tijdens de film voorzichtig haar hand op de zijne gelegd, maar hij had daarna gauw zijn hand weggetrokken en gedaan alsof hij zijn veters moest strikken. Ze had haar hand daarna gelukkig niet meer op de zijne durven te leggen en op de één of andere manier had hij op een rare manier naar het scherm voor zich gekeken, want opeens noemde ze hem schattig. Je kon wel stellen dat hij overeind was gevlogen, haar had uitgescholden en weg was gegaan. Het was een dame van ongeveer rond de zeventien jaar geweest en ze had een naam. Om die reden en omdat hij vond dat hij te jong was, had hij haar verder met rust gelaten en moest hij niets meer van haar hebben. Het feit dat dit meisje hem schattig noemde, herinnerde hem weer aan die rotdag in de bioscoop en zijn ogen knepen zich samen. Ze leek nog niet genoeg te hebben gehad en dat kon hij aan alles merken. Aan het feit dat ze niet boos op hem werd, aan het feit dat ze hem juist meer aan het uitdagen was en aan het feit dat ze dit wel amusant leek te vinden. Sinds dat hij het lijk van zijn moeder wist te liggen en sinds het feit dat zijn vader in de gevangenis zat, vond hij helemaal niks meer leuk en dit al helemaal niet. Hij snapte niet waar ze het lef vandaag haalde om hier lol mee te hebben en zou het liefste die grijns van haar gezicht willen slaan. Hij snapte dan ook niet waarom hij dat nog steeds niet gedaan had. Hij was geen softie en was al zeker niet bang om een dame te slaan. Sommige jongens hadden de ingesteldheid dat ze geen meisjes mochten slaan, hoe gemeen ze ook tegen hun deden. Elliot had die ingesteldheid niet en als dit kreng niet gauw ophield, zou ze het merken ook. Maar ze hield niet op. Ze ging juist door en Elliot balde zijn handen tot vuisten. ‘Dadelijk mag jij een bordje om je nek hangen waarop staat: ik kan niet meer praten. En weet je waarom?’ Hij deed een stap dichterbij zodat ze met hun gezichten enkele centimeters van elkaar verwijderd waren. Zijn rode ogen boorden zich zonder schaamte in de hare en hij zorgde er voor dat zijn tenen de hare raakten. Hij hoopte dat ze geïntimideerd werd door deze houding, maar had er zo zijn twijfels over. Deze chick leek echt gestoord te zijn. Ze leek alle dreigingen die hij naar haar had gesmeten grappig te vinden en tot overmaat van ramp hem ook nog eens verder uit te willen dagen. Ze moest weten dat ze hij dat niet pikte. ‘Omdat ik al je tanden er dan heb uit geslagen.’ Dat laatste siste hij haar toe en hij kneep zijn ogen vijandig naar haar samen. Vervolgens zette hij zijn handen tegen haar schouders en gaf haar een duw naar achteren. Daarna deed hij een stap naar achteren zodat er zich nog meer ruimte tussen hun in zou bevinden. ‘Ik zou maar ophouden met mij uit te dagen als ik jou was, want de volgende keer ben ik niet meer vriendelijk,’ zei hij dreigend.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tári
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Betsie
Posts : 4694
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister
Klas:
Partner: Life. It singularly fails to reward good intensions

BerichtOnderwerp: Re: Dark Dreams ║ Elliot   zo dec 27 2015, 20:19

Ze hield ervan om mensen te irriteren en tegen de haren te strijken. Ze was bijna vergeten hoe makkelijk het soms was om andere tegen te werken. Deze jongen was daar een voorbeeld van. Het kostte haar maar een enkel woord. Één woord maar. Dat was alles. Ze hoefde hem enkel schattig te noemen en ze kon niet ontkennen dat hij er wel echt heel schattig uitzag. Heel knuffelbaar. Bedoelde ze dit positief? Haha, nee, natuurlijk niet. Ze knuffelde zelden mensen en als mensen een knuffel van haar kregen konden zij zich rekenen tot de kleine groep mensen waar ze echt om gaf. Geen trucjes, geen geintjes, dat waren de mensen die er voor haar echt toe deden en waar ze altijd voor klaar zou staan. Dus de jongen schattig noemen deed ze enkel om hem dwars te zitten.
Het werkte duidelijk, want de jongen reageerde extremer dan ze had verwacht. Juist de extremere reactie maakte haar bijna vrolijk. ‘Dadelijk mag jij een bordje om je nek hangen waarop staat: ik kan niet meer praten. En weet je waarom?’ Haar mondhoeken trokken iets omhoog en ze kantelde haar hoofd iets. Hij kwam dichter naar haar toe en ze kon zijn tenen tegen de hare voelen. Een twinkeling gleed door haar ogen en ze grijnsde. Als hij een poging aan het doen was haar te intimideren zou hij meer uit de kans moeten halen. Ze was zoveel erger gewend dan deze jongen. Hij zou een stuk meer moeten doen om haar die stap naar achter te laten zetten. ‘Omdat ik al je tanden er dan heb uit geslagen.’ Siste hij naar haar en hij kneep zijn ogen samen. Hij legde zijn handen op haar schouders en gaf haar een duw. Met een paar stappen naar achteren wist ze een beetje wankel haar evenwicht te bewaren. De jongen zelf deed ook nog een stap naar achteren en ze trok verrast haar wenkbrauwen op. Die jongen had wel echt lef zeg, schattig ding dat het was. ‘Ik zou maar ophouden met mij uit te dagen als ik jou was, want de volgende keer ben ik niet meer vriendelijk,’ De dreigende toon interesseerde haar niet. ‘Oeeeh, ja, nu wordt ik echt heel erg bang hoor. Zeker met die extra stap achteruit van je. Sta je al te trillen of lijkt dat maar zo?’ Ze grijnsde vals en klakte kort met haar tong. ‘Och, als je denkt dat je me bang maakt met dreigementen heb je of altijd de verkeerde personen voor je gehad, òf je bent wel heel zeker van jezelf.’ Ze wist wat ze aan het doen was en hoe vreselijk dom het was, maar ze kon het niet laten. Hoe vaak was ze wel niet gewaarschuwd voor dit gedrag? Elke dag? Zoiets zal het wel zijn ja. In elk geval door de man die haar had geleerd om te gaan met die tien vlijmscherpe messen die in haar riem zaten. Damian had het een paar keer gezegd, maar die had zich altijd veel drukker gemaakt om het oogcontact en de pijn die je een ander aan kon doen zonder zelf al te veel te moeten doen. Damian, ja, hij was de reden dat ze niet bang was geweest toen de jongen zo dichtbij gestaan had. Damian was de baas, Damians wil was wet en oh wee als je hem niet gehoorzaamde. Hij had altijd voorzichtig met haar gedaan, maar dat nam niet weg dat ze regelmatig kippenvel gekregen had van de jongen die ze inmiddels zo enorm haatte. Damian was altijd al goed geweest in het intimideren van mensen, zeker als hij ze onmenselijke pijn ging bezorgen of ze simpelweg vermoordde. God, wat hoopte ze dat hij inmiddels weer opgepakt was en aan het wegrotten was.
Bij de gedachte werd de twinkeling in haar ogen enkel valser en een korte lach verliet haar mond. ‘Wat wilde je doen? Extra lange armen kweken om me te slaan?’ Ze schudde haar hoofd en na een kort, fluitend geluid verdween Terra compleet uit het zicht. Oude gewoonte. De Tasmaanse duivel was haar geheime wapen, haar laatste hoop als het fout ging. Ze wist dat ze de jongen aan het uitdagen was en ze wist dat het compleet fout kon gaan. Hield dat haar tegen? Nee.. Het had haar nooit eerder weerhouden om een ander uit te dagen, dus waarom nu wel? ‘Of heeft meneer nu een nieuw plan, omdat hij toch wel inziet dat meisjes slaan wel heel erg laag is?’ Oh nee, ze was nog steeds niet klaar. ‘Hoe mannelijk ben je eigenlijk? Schuld op andere afschuiven – wat min of meer liegen is, in elk geval tegen jezelf – meisjes slaan, intimideren.. Nou nou, dat is me een behoorlijk lijstje hoor. Ik denk dat ik maar stop met je meneer noemen en je voortaan maar mevrouw jankschuit noem.’ Ze liet haar tong even over haar lippen glijden en grinnikte zacht. Tijdens haar woorden had ze een van de messen uit haar riem genomen en hield ze die losjes vast naast haar lichaam.

_________________
 photo Tari_OS_15.3_zpscu8zihsh.png
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Dark Dreams ║ Elliot   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Dark Dreams ║ Elliot

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Mysterious as the dark side of the moon ~
» Sweet dreams (zack)
» Dark Paradise {Dyingblack}
» Just Another Fairytale - Where dreams come true!
» My songs know what you did in the dark [Sykes]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Old Ruins-