PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Kids in the dark

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Dallas
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Puck
Posts : 93
Points : 13
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Wood x Air
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Kids in the dark   di aug 25 2015, 22:57

Een frons verscheen in zijn voorhoofd terwijl zijn blik over de woorden gleed. Hij was snel naar beneden gelopen om een boek uit de rekken van de bibliotheek te plukken om daarna terug de trappen op te lopen naar Angani. Iets dat veel minder evident was dan je zou denken aangezien die kamer helemaal vanboven lag. Natuurlijk lag die helemaal van boven en moest hij altijd de trappen op en af. Het was goed voor zijn conditie, maar leuk was iets anders. Daarbij moest hij ervoor zorgen dat niemand hem de toren in zag glippen, want dan kwamen er vragen die hij niet mocht beantwoorden. Hoe moest hij gaan uitleggen dat hij hier illegaal was zonder te vertellen over de vloek? Hij wilde gewoon niet dat iemand er achter kwamen en hem zouden blijven volgen totdat hij veranderde. Hij kreeg nu al kippenvel als iemand nog maar naar hem keek, bang dat ze er achter zouden komen dat hij en vervloekt was en eigenlijk niet op school hoorde rond te lopen. Hij was niet ingeschreven en hij dacht niet dat mensen blij zouden zijn als ze erachter kwamen.

Het probleem met dit boek was dat het veel te ingewikkeld in elkaar zat voor hem. Ja, hij had leren lezen, maar meer dan de basis kon hij niet. Dallas had nog nooit in zijn leven vrijwillig een boek vast gepakt om te lezen en aangezien de mensen uit het weeshuis hem nooit hadden gedwongen, had hij ook nooit echt fatsoenlijk leren lezen waardoor het nu wat moeizamer ging. Zachtjes kauwde hij op zijn kaak terwijl hij zich probeerde te herinneren wat een bepaald woord juist betekende. Misschien had hij in het verleden meer ene boek moeten vast pakken, dan had hij nu zijn hoofd over bepaalde woorden niet hoeven breken.

Dallas nam de tijd om even te gaan verzitten voordat hij zijn aandacht weer volledig op het boek en de tekst erin vestigde. Hij had zich op de grond neer gezet, recht tegenover de deur zodat hij mensen zou kunnen zijn binnenkomen. Het vond het altijd leuker om te weten of er mensen in de kamer waren of niet. Eigenlijk was het vooral Ronodan die hij wilde zien aankomen. Hij kende de man nog niet lang, maar op de een of andere manier ging er wel altijd een rilling door hem heen als hij de ander zag. Waarschijnlijk kwam het gewoon door het feit dat Ronodan hem zou kunnen verpletteren met een vingerknip. Eigenlijk kon iedereen hem verpletteren als ze wilden. Het was gewoon veel te makkelijk om zijn armen en benen te breken en zijn schedel zou waarschijnlijk ook wel kunnen barsten als er wat druk op werd gezet. Misschien moest hij gaan beginnen met een helm te dragen voor de zekerheid, er was altijd een kans dat je op je hoofd viel, toch?

Of naar boven toen hij een geluid hoorde en gespannen keek hij de kamer rond. Het boek werd zo gehouden dat zijn neus er net niet bovenuit kwam en er dus maar een klein stukje van zijn gezicht te zien was. De jongen likte over zijn droge lippen terwijl hij het boek steviger vastpakte. Zoals altijd schrok hij lichtjes toen Ronodan op zijn eigen manier de kamer in kwam. “Goedemiddag.” Ondertussen had hij wel geleerd om zichzelf zo snel mogelijk te herstellen en hij probeerde altijd zo snel mogelijk een begroeting te plaatsen. Dat was alleen maar vriendelijk, toch?



//Voor Ronodan
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Re: Kids in the dark   wo aug 26 2015, 17:18

De wind gebruikte zijn eigen haar om hem te geselen, maar Ronodan negeerde het. Hij schoot door het luchtruim. Voor de mensen op de grond zou hij niet veel meer zijn dan een vage bordeaux rode vlek dat razendsnel aan je voorbij schoot. Al wisten de meeste mensen inmiddels dat het rode gevaarte in de lucht de Heer van Lucht moest zijn. Er was tot nog toe geen enkel andere Puffoonse met bloedrode vleugels op de school aanwezig. Het duurde niet lang voordat hij de Toren in zicht kreeg. Maar al vanaf deze afstand kon hij het raam van Angani onderscheiden. Zijn raam stond immers altijd open en de wind liet de gordijnen verwelkomend wapperen. Hij spoorde zichzelf aan nog sneller te vliegen. Alsof hij sneller wilde gaan dan licht en geluid.
Als een onaangekondigde storm schoot hij door het open raam en moest zijn vleugels spreiden om zichzelf tegen te houden. Toen hij de grond weer onder zijn voeten voelde klapte zijn vleugels zich weer in tegen zijn lichaam. Hij wierp een blik over zijn schouder toen hij achter zich een stem hoorde. De jongen met het boek beschermend voor zijn gezicht was Dallas. Hij had de jongen een paar dagen geleden mee genomen naar de school. Hij kwam van Gren. Dallas was niet zomaar een jongen, hij had een speciale vloek over zich. Ronodan was het tegen gekomen in een oud dagboek van een ex-collega. En het had hem wel interessant, om niet te zeggen functioneel, geleken om de jongen maar eens te zoeken. Het was niet makkelijk geweest, Gren was vrij groot. En Ronodan had geen idee gehad hoe de jongen eruit zag. Gelukkig had hij zijn vlindervorm een stuk meer opgevallen. Hij had geen kans gehad tegen Ronodans Puffoonse magie. Maar dat was inmiddels weer een paar dagen geleden gebeurd. En nu verbleef de jongen hier, op de school. 'Dallas, just de persoon die ik wilde zien. Ik heb een klusje voor je,' begon hij, maar onderbrak zichzelf. 'Wat lees je daar?' vroeg hij toen zijn blik op het boek viel.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dallas
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Puck
Posts : 93
Points : 13
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Wood x Air
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Kids in the dark   vr aug 28 2015, 21:31

Dallas bevond zich ondertussen al een aantal dagen op de school en hij had Ronodan al zo vaak via het raam naar binnen zien schieten, maar toch was hij het nog altijd niet gewoon. Telkens weer schoot hij een meter de hoogte in als de heer van de lucht binnen kwam vliegen. Het kon ook gewoon nooit op een rustige manier. In dat opzicht zou hij veel stiller zijn, maar wat wilde je ook als je niet groter was dan iemands vinger. Het zou leuk zijn moest hij als vlinder ook een onopvallende kleur hebben, maar nee. Hij moest weer een neon blauwe kleur hebben, bijna de meest opvallende kleur die er bestond. Daarbij bestonden er amper vlinders die dezelfde kleur hadden als hem waardoor het erg makkelijk was om hem te identificeren vanaf het moment dat je wist over de vloek. Zo had Ronodan het waarschijnlijk ook gedaan, maar hij had de man nooit gevraagd naar hoe hij het geweten had. Er konden altijd mensen zijn die het hadden verteld, mensen die hem ooit al eens gevangen hadden.

Als hij eerlijk moest zijn, had hij zich veel beter gevoeld in de bossen van gren dan dat hij zich hier voelde. Hier waren gewoon ander bossen en veel minder natuur dan hij gewoon was. Het boek steunde op zijn opgetrokken knieën terwijl hij toekeek hoe Ronodan zijn vleugels achter zijn rug dichtklapte. Langzaam liet hij het boek terug zakken toen er gezegd werd dat er een klusje voor hem was. Net toen hij zijn mond wilde open trekken om te vragen wat voor klusje het was, werd hem al een andere vraag gesteld. Zijn blik richtte zich terug op het boek voordat hij zich terug tot de heer van de lucht wendde. “Iets over Puffoon. Ik was gewoon nieuwsgierig.” Zijn wangen kleurden langzaam rood, alsof Ronodan hem op iets beschamends betrapt had. “Al zijn er een aantal dingen die ik niet begrijp, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik nooit fatsoenlijk heb leren lezen.” Teveel informatie Dallas, te veel oninteressante informatie. Zachtjes schraapte hij zijn keel voordat hij het boek dichtklapte en naast zich op de grond legde. “Je had een klusje?”


Laatst aangepast door Dallas op vr dec 18 2015, 19:51; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Re: Kids in the dark   do okt 29 2015, 00:14

Ronodan vond het heerlijk om door de lucht te scheren. En dan het liefste zo snel als hij kon. Er waren vroeger maar weinig gevleugelde wezens geweest die hem hadden kunnen bijhouden. Het kwam niet in hem op om stil en zachtjes Angani in te vliegen. En waarom zou hij ook? Hij waren zijn persoonlijke vertrekken. En als er al iemand was die er niet thuishoorde, dan had hij dat direct door. Ronodan voelde zich niet bedreigd door de anderen in de Toren om altijd op zijn hoede te moeten zijn. Hij vertrouwde op zijn instincten. En het waren die instincten die hem op de hoogte stelde van de jonge hartslag achter hem. Het was geen verassing. Hij wist dat het Dallas was. De eerste twee dagen had hij er aan moeten wennen dat behalve Sylvester nu ook dat joch door de kamers van Angani liep. Maar hij was er inmiddels aan gewend dat Dallas zijn eigen bed had en in Angani kon gaan en staan waar hij wilde. Alleen Ronodans slaapkamer was verboden terrein voor zowel de jongen als de adviseur.
Ronodans aandacht ging weer terug naar Dallas. Zijn wenkbrauwen hadden zich een klein beetje gefronst toen hij het boek op diens schoot zag liggen. Hij zag Dallas eigenlijk bijna nooit lezen, al kende hij de jongen nog niet zo heel lang. Hij had er niet eerder bij stilgestaan en was daarom wel nieuwsgierig naar waar de jongen zo in was verdiept. Hij kon het niet hebben dat hij straks dingen te weten zou komen die hij misschien maar beter niet kon weten. En het antwoord zinde hem niet. Iets over Puffoon. Dat was genoeg om wantrouwende alarmbellen af te laten gaan. Hij had niet verwacht dat Dallas zich zomaar bij zijn nieuwe lot zou neerleggen. Maar misschien was de gebruikelijke aanpak hierbij niet verstandig. En de terloopse opmerking van de jongen dat hij een slechte lezer was gaf Ronodan een idee. Hij liep naar zijn bureau en trok een la open om er daarna een officieel ogend document uit te halen. 'Ik wil dat je naar Oak's Field gaat. Een kennis van me verblijft daar op het moment en ik wil dat je hem deze brief geeft. Je neemt geen omwegen, je gaat direct naar hem toe. Het adres staat op de enveloppe. Je praat met niemand anders dan alleen hem over de brief. En blijf niet te lang hangen. Ik verwacht je zo snel mogelijk weer hier,' gaf hij zijn instructies terwijl hij de brief overhandigde. 'Oh, en neem wat gebak of koek of zoiets mee van de bakker. Iets zoets,' voegde hij eraan toe terwijl hij hem ook een paar gouden munten meegaf. Met een korte hoofdknik gaf hij aan dat de jongen kon vertrekken. Ronodan bleef wachten tot hij zijn hartslag niet meer in de Toren kon ontdekken. Daarna liep hij naar zijn boekenkast en trok er achter elkaar drie smalle boeken uit. Toen hij terug naar zijn bureau liep gleed zijn blik even kort over het boek waarmee Dallas eerder in zijn handen had gezeten maar liep toen door en liet de boeken met een zachte plof op het bureaublad vallen.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dallas
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Puck
Posts : 93
Points : 13
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Wood x Air
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Kids in the dark   vr dec 18 2015, 20:13

Hoe moeilijk kon lezen zijn? Dallas was nu toch al half uur naar dezelfde pagina aan het staren en hij had nog geen halve pagina kunnen lezen. Na een tijdje waren de letters gewoon voor zijn ogen beginnen te dansen en waren zijn ogen beginnen te tranen omdat hij zo lang naar het blad had gestaard. Je zou het niet zo snel zeggen, maar eigenlijk was Ronodans plotselinge aankomst best welkom geweest. Het had ervoor gezorgd dat hij uit zijn ‘trans’ was ontwaakt en weer gevonden had hoe hij met zijn ogen moest knipperen. Met grote ogen keek hij op naar de man terwijl hij het boek stevig tegen zijn borst aandrukte. Om de een of andere reden voelde hij zich altijd ontzettend klein als Ronodan in de buurt was, maar dat kwam waarschijnlijk omdat Ronodan ook een stuk groter was dan hem en er veel gevaarlijker uitzag. Daarbij zou de man eender wie waarschijnlijk wel kunnen vermoorden met een kleine beweging van zijn pols en die gedachte zorgde ervoor dat Dallas maar zonder mokken alles deed wat hem gevraagd werd sinds de heer van de lucht hem te pakken had gekregen.

De jongen stond op van zodra er gezegd werd wat er van hem verwacht werd. Een kleine frons verscheen in zijn voorhoofd terwijl hij de brief aannam en met veel moeite het adres op de voorkant van de enveloppe wist te ontcijferen. Die straat wist hij wel zijn, dan was het alleen nog een kwestie van het juiste huis te vinden, maar dat zou opzich niet zo erg lang moeten duren. De jongen knikte lichtjes toen hij de instructies te horen kreeg en keek pas op van de brief toen hem ook wat geld overhandigd werd. Dit kon hij wel zonder in de problemen te raken. Oaks Field was niet zo ver van de school af en zolang hij op de hoofdweg bleef moest dit geen probleem zijn. Snel trok hij zijn jas aan, sloeg de sjaal om zijn nek en ging op weg nadat hij de munten voorzichtig in zijn jaszak had laten glijden.

Het duurde niet erg lang voordat hij de school terug binnenliep met een glimlach op zijn gezicht en een doosje met vier kleine taartjes met erg veel slagroom in zijn handen. Zijn kaken waren lichtjes roodgekleurd door de koude wind van buiten, net zoals de puntjes van zijn oren, maar die rode kleur begon al langzaam weg te trekken door de warmte die in de gangen hing. De brief was netjes afgeleverd aan het juiste adres en hij had tegen niemand een woord gezegd, net zoals hem opgedragen was. Stiekem was hij best trots op zichzelf dat hij zijn taak had kunnen voltooien zoals gevraagd was en dat was ook aan zijn lichaamshouding te zien. Hij veerde meer in zijn tred dan anders en hij knikte naar iedereen die hij tegenkwam in de gangen terwijl hij zich een weg naar de toren baande. Eenmaal voor de deur van Angani aangekomen, klopte hij zachtjes met zijn knokels op de deur voordat hij de klink naar beneden duwde en naar binnen stapte. ”De brief is afgeleverd en ik heb taartjes bij.” Met een vrolijke glimlach op zijn gezicht reikte hij de doos naar Ronodan uit, hopend dat de taartjes lekker genoeg zouden zijn.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Re: Kids in the dark   di dec 22 2015, 00:02

In Dallas' afwezigheid ruimde Ronodan het bureau op. Of eerder schoof hij alle papieren die hem nu in de weg lagen in een la die hij vervolgens op slot deed. Hij moest eerlijk toegeven, hij had eerst zijn twijfels gehad bij Dallas. Maar de jongen kon aardig handig zijn om hem voor domme klusjes te gebruiken als post bezorgen.
Hij hoorde Dallas' hartslag toen hij de trappen van de Toren weer beklom lang voordat de jongen weer op de deur klopte en Angani betrad. Ronodan liep heen en weer door het woonkamer gedeelte van Angani met een boek in zijn handen. Maar hij stopte toen Dallas de deur achter hem weer gesloten had. Hij keek de jongen aan en knikte even. 'Leg maar op het bureau,' sprak hij afwezig terwijl hij de bladzijde aflas waar hij mee bezig was. Het boek legde hij daarna weg en liep naar het bureau. Hij wenkte Dallas en gebaarde de jongen om achter het bureau te gaan zitten. 'Als ik iets nuttigs uit je wil halen, dan is het van noodzaak dat je leert lezen. Juist leert lezen. Ik wil geen excuses horen. Lezen kan je op elke leeftijd leren. Ikzelf was pas een jaar of twaalf, dertien toen ik leerde lezen en schrijven,' begon hij. Daarna schoof hij de dunne boeken Dallas' kant op. 'We beginnen simpel. Dit zijn eenvoudige boeken. Ik wil dat je een stukje voorleest. Gewoon om te zien wat je wel en niet kent,' ging hij verder. 'Als je precies doet wat ik van je vraag krijg je na afloop zo'n gebakje,' eindigde hij met een hoofdknik naar de taartjes die hij gehaald had.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Dallas
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Puck
Posts : 93
Points : 13
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Wood x Air
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Kids in the dark   vr jan 29 2016, 21:14

Zachtjes neuriënd had hij zich een weg door de straten van Oak’s field gebaand. Hij had zich niet eens afgevraagd wat er juist in de brief stond of wie de man was aan wie hij het moest bezorgen. Die dingen gingen alleen de heer van de Lucht en de mensen die hij nodig had aan. De jongen had al een aantal jaren geleden geleerd dat hij zijn neus beter niet in de zaken van zijn ‘eigenaars’ kon steken aangezien dat best nare dingen tot gevolg kon hebben. De gedachte alleen al zorgde ervoor dat er een rilling over zijn rug liep en hij onbewust sneller begon te lopen. Hoe sneller hij die brief had afgeleverd, hoe sneller hij weer terug kon en hoe kleiner de kans was dat hij nieuwsgierig werd. Dallas wilde niet eens weten wat er zou gebeuren als hij de brief eigenhandig opende en als Ronodan daarachter zou komen.

Een glimlach was op zijn gezicht te zien terwijl hij met de doos in beide handen door de straten liep terug richting de school. Zijn grote bruinkleurige ogen waren de hele tijd op het doosje in zijn handen gericht terwijl hij het met een hand voorzichtig losliet zodat hij de grote deuren van de school open kon duwen. Daarna was het alleen een kwestie van naar de deuren te lopen en naar boven te gaan. Zijn handen trilden lichtjes terwijl hij de treden beklom en al snel stond hij terug voor de deur van Angani. De doos met de taartjes werd voorzichtig op het bureau geplaatst toen gezegd werd dat hij het daar maar moest zetten en een lichte frons verscheen in zijn voorhoofd toen hij de boekjes zag liggen. Die frons werd alleen maar dieper toen Ronodan vertelde dat hij achter het bureau moest gaan zitten. Het werd echter al snel duidelijk warom hij juist daar moest gaan zitten en wat die boekjes daar deden. Onzeker keek de jongen de heer van de lucht even aan voordat hij het eerste boekje opende en zijn ogen over de letters liet glijden. ”H…het i. s. is d…d…d.r.u.k druk in dee wien….wi..” De frons in zijn voorhoofd was weer verschenen terwijl hij de woorden mompelde en zo hier en daar probeerde te spellen. Aan het woord dat er nu stond kon hij echter niet echt uit. Hoe in godsnaam las je een n en een k achter elkaar? Na nog een paar verwoede pogingen gleden zijn bruinkleurige ogen naar Ronodan, zoekend voor een beetje hulp. Gewoon bij dat ene woord, de rest probeerde hij zelf wel weer.


het boek x)

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ronodan
-
-
avatar

PROFILEElite
Real Name : Aylan
Posts : 1156
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lucht, beetje aangeleerd vuur
Klas: none
Partner: Can you feel my heart? It's beating you name...

BerichtOnderwerp: Re: Kids in the dark   za apr 02 2016, 18:45

Met zijn handen op zijn rug ineen geschoven wachtte Ronodan bewegingloos tot Dallas zou gaan beginnen met lezen. Hij trok zich niks aan van de onzekere blik in zijn ogen lag. Als een emotieloos standbeeld wachtte Ronodan rustig af. Uiteindelijk pakte Dallas het bovenste boek van de stapel en sloeg het open om de eerste bladzijde voor te lezen. Hij stotterde en stamelde veel en soms moest hij letters afzonderlijk uitspreken voordat hij wist welk woord er stond. Maar hij wist wel welke klanken de letters hadden. Dat scheelde al.
Dallas was de eerste zin nog niet eens voorbij of hij had al moeite met een woord. Als een trieste puppy keek hij naar Ronodan op. 'Winkel. De n klank wordt hier nasaal en valt weg tegen de k klank,' vertelde hij rustig. 'Je hoeft niet nerveus te zijn. Lezen is niet eenvoudig. Als je als kind had leren lezen had je er ook een paar maanden over gedaan. Je hoeft je nergens voor te schamen. Wat je wel moet doen is rustig blijven. Ik vraag je om voor te lezen, niet om snel te lezen. Als je moeite hebt met een woord haal dan eerst rustig adem en neem je tijd. Ik heb liever dat je het langzaa en goed doet dan gehaast en fout,' vertelde hij waarna Ronodan met een kleine hoofdknik aangaf dat hij verder kon lezen. 'Op z'n minst drie pagina's,' gaf hij erbij als instructie.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai


You cant do anything to me,
that I haven't done to myself yet...
Credits:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Kids in the dark   

Terug naar boven Go down
 

Kids in the dark

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Mysterious as the dark side of the moon ~
» Dark Paradise {Dyingblack}
» My songs know what you did in the dark [Sykes]
» [Les#2 Dark Magic] Hoe te werken met maanlicht
» Survival lesson 1: Introduction and a nifty light in the dark

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Headmaster's Office :: The Tower :: Angani - The Room of Air-