PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Lightning thief

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Cassandra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Daanz
Posts : 94
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark | Fire
Klas: Master Savador
Partner: You don't mess with love, you mess with the truth.

BerichtOnderwerp: Lightning thief   do jun 11 2015, 17:51


Until we have seen someones darkness,
we don't really know who they are.
Until we have forgiven someones darkness,
we don't really know what love is.



Het was een typische lentedag. In de vroege ochtenduren was het nog prachtig weer geweest, met een zacht zonnetje dat ieders huid verwarmde en vogeltjes die ervoor zorgde dat er een aangenaam gezang klonk. Het was een dag zoals alle anderen, een op het eerste gezicht zorgeloze. Maar tegen het einde van de middag kwamen er steeds meer donkere wolken opzetten, wat jammer genoeg aankondigde dat het zou gaan regenen. De donkere lucht zorgde ervoor dat de eerst nog warme sfeer als sneeuw voor de zon verdween. Grote wolken trokken over het kasteel heen, zorgden ervoor dat de laatste stralen zonneschijn wat vroeger dan normaal verdwenen en zorgde voor een wat meer grimmige. Hoog in de lucht pakten zich steeds meer wolken op, zodat de lucht nu meer zwart begon te zien dan grijs. In de verte klonk een zacht gerommel, gevolgd door een vage lichtflits die zijn weg naar beneden zocht en mocht men weten waar voor een kort moment contact maakte met de grond. Inderdaad een typische lentedag, zou je dan denken. Maar voor Cassandra was het een dag die ze nooit van haar leven zou vergeten. Nog voordat de regen los werd gelaten door de donkere wolken, had ze haar weg al gevonden. Ze was niet zo lang geleden afgezet voor het grote kasteel, de school waar ze de komende tijd op zou zitten. Hoeveelste was dit ook al weer? Ondertussen was ze de tel al kwijt geraakt. Ze was iemand die vaak van school gewisseld had, altijd net op het moment dat ze zich er thuis begon te voelen en ze vrienden maakten. Dat was voor haar ouders het aangewezen moment om hun dochter te verplaatsen. Of nou ja, het was meer de wil van haar vader. Haar vader was een man die duidelijk invloed had, zowel op het meisje zelf als op haar moeder. Hij besliste wat er gebeurde, zijn wil was door de jaren heen wet geworden. En gebeurde er niet wat hij wilde? Dan kon je er de donder opzeggen dat niemand er heel vanaf kwam. Immers was hij snel op zijn teentjes getrapt, en dat was dan nog lichtjes uitgedrukt. Nee, haar vader was iemand waarbij je liever uit de buurt bleef, eentje waarmee je geen ruzie moest zoeken wilde je die avond nog heelhuids thuiskomen. Haar vader was net zoals zijzelf een volbloed Shadraan, maar was met zijn ouders naar de vuurplaneet Razia verhuist. Hierbij had hij nooit de traditionele gebruiken van Shadra meegekregen, enkel het heethoofdige van een Raziaan. Haar moeder was ook van Shadraanse huize, maar in tegenstelling tot haar vader had deze wel haar hele leven op de duistere planeet gewoond en kon hierdoor een echte Shadraan genoemd worden. Net zoals haar dochter, die ze alle welbekende tradities had meegegeven in diens opvoeding. Maar dan was er die invloed van haar vader weer, de invloed die ervoor zorgde dat ze nooit de kans kreeg om zich ergens te ontpoppen. Eerst had ze op een aantal scholen op haar thuisplaneet gezeten, daarna had ze nog een aantal Raziaanse scholen geprobeerd. Maar vooral dat laatste werkte niet voor haar, gewoonweg omdat ze nooit geaccepteerd werd daar. Uiteindelijk was haar vaders keus op een school gevallen die volgens hem ‘anders was dan alle anderen’. Een gemengde school waarbij elke soort magiër die er bestond geaccepteerd zou worden, waar voor iedereen een plekje te vinden zou zijn. En nu was ze er dan eindelijk, op Starshine Acadamy. De plek die de komende tijd haar thuis zou zijn, totdat haar vader ontevreden zou worden over het kleinste dingetje en haar terug naar huis haalde. Want zo ging het immers altijd.
De verdieping waar de Shadranen sliepen had ze al snel gevonden. Het was er duister, iets waar ze wel hield en wat ook logisch was. Enkel had ze niet het doorsnee uiterlijk van een echte Shadraan, gezien deze meestal ook van uiterlijk wat duister leken. Ze had geen al te bleke huid, en dat terwijl ze nooit in de zon kwam. Haar haren waren blond in plaats van een wat donkere kleur die ook als typisch kon worden gezien voor een magiër afkomstig van de duistere planeet. Nee, als je haar op het eerste gezicht zou zien zou je eerder denken dat ze een lichtmagiër was, of zo’n zoetsappige woudmagiër. Haar aura straalde echter wel het duistere af, net zoals het duidelijke accent wat je zo hier en daar in haar woorden terug kon horen. Maar van veraf zou iemand niet snel denken dat Cassandra een rasechte Shadraan was. Op haar verdieping had ze al snel een plekje gevonden wat voor haar werd aangewezen. Veel bagage had ze niet bij zich, ze had namelijk amper spullen die ze van belang vond om mee te nemen. Wat kleding natuurlijk, een paar andere verzorgende producten en natuurlijk de benodigdheden om de lessen te volgen. Ook de uil die ze van haar moeder gekregen had, Icarus, was van de partij. De kerkuil zat in zijn kooitje die ze in het raamkozijn had geplaatst en was duidelijk wat ingedut. Het wezentje leek op het eerste gezicht nooit zo actief, maar ’s avonds werd hij wild en liet ze hem vliegen. De volgende ochtend zat hij dan altijd voor haar raam te wachten totdat ze hem weer binnen liet. Ze zou hem wel naar buiten laten als ze terugkwam van haar bezoekje aan het schoolhoofd. De leerlingen die haar de weg gewezen hadden, hadden op gedempte toon met elkaar gepraat toen ze haar weg weer vervolgde. Het leek er wel op alsof ze haar nakeken, alsof ze iemand nakeken die zich regelrecht naar het hol van de leeuw begaf. Cassandra had geen idee wat ze zou moeten verwachten, dus hoopte ze maar op het beste.

Terwijl ze door de ondertussen uitgestorven en doodstille gangen heen liep, klonk er buiten een gerommel en verlichtte een lichtflits zo nu en dan de gang. Het zou best een angstaanjagend effect geven als je niet van het donker hield, maar zijzelf hield er juist van. Buiten kon je de regen tegen de stenen aan horen kletteren, gevolgd door een ruwe wind die om de muren van het kasteel heen scheerde en zo nu en dan een zacht geloei liet horen. Het enige geluid binnen het kasteel was het zachte knetteren van de fakkels die aan de muren hingen om de boel een beetje te verlichten. Haar voetstappen maakten namelijk nauwelijks geluid, de reden waarom men haar weleens vergeleek met een katachtige. Die kwamen en gingen zonder dat iemand het merkte, omdat ze zo stil konden zijn en makkelijk in de schaduwen konden blijven zonder dat iemand het opviel. De fakkels laaiden een beetje op toen ze voorbij kwam, dat was vrijwel het enige teken van de buitenwereld dat er iets aanwezig was, de verplaatsing van de lucht. Cassandra was gekleed in een dunne, zwarte blouse die overal wat ruimte had zodat het een beetje achter haar aan leek te zweven, vooral bij haar mauwen dan. Ze had een donkerblauwe spijkerbroek aan met hieronder een paar zwarte laarzen die tot halverwege het onderste stuk van haar been kwamen. Haar blonde haren hingen zoals gewoonlijk losjes rond haar schouders, licht op en neer dansend terwijl ze liep. Uiteindelijk stopte ze met lopen, want deze deur leek op de deur die men op een grimmige toon aan haar had beschreven. Voor een moment was ze stil, waarna ze haar hand optilde en hierbij drie maal zacht aanklopte. Automatisch deed ze een stapje achteruit, mocht het zo’n deur zijn die men naar buiten open zou kunnen zwaaien. Ze had liever niet dat ze op haar eerste dag hier al last zou hebben van kneuzingen, bloedneuzen en blauwe plekken. Haar hand had ze ondertussen laten zakken, terwijl ze afwachtend bleef staan om te zien wat er komen ging.


{Master Savador}
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Lightning thief   za jun 13 2015, 03:38


♔ People get to me
I'd like to remove the "to"
WORDS / 1787 | ▸ VOICE
Afwachtend analyseerden zijn goudgele ogen als diep verborgen schatkamers het hoge ijzeren hekwerk van de schoolpoort in de verte, het langzaam leeglopende buitenterrein, en daarna de lucht. Er hadden zich dreigende en donkere wolken samengepakt boven het kasteel en diens terrein. Zwermen zwaluwen zochten haastig hun toevlucht naar enkele kilometers verderop, waar de zon misschien nog tussen een sluier van dunnere wolken door scheen. Leerlingen, die her en der in het grasveld voor de balustrade van de kasteelingang verspreid lagen om er hun huiswerk te maken, te lunchen of simpelweg luierend hun tussenuur door te brengen, hesen hun tas over een schouder en verdwenen uit het zicht. Donder rommelde in de verte als een hongerig beest. Het beloofde een hevige onweersbui te worden, eentje die altijd opstak na een broeierige dag om dan flink tekeer te gaan en de benauwde warmte te vervangen met een aangename koelte. Vandaag was het niet zo'n tropische dag geweest - gewoon een normale lentedag - maar broeierig of niet, de ligging van de kleine bijplaneet waar de Academie op gevestigd was zorgde ervoor dat er vaker plotseling hevige stormen en ander extreem weer opstaken. Een nadeel voor de meesten hier, maar iets dat Savador J. Douglas Sathandiai absoluut als voordeel ondervond.
De lange zwartharige man stond met zijn handen achter zijn rug gevouwen voor het manshoge raam in zijn kantoor, uitkijkend over het terrein. Zijn donkere lokken reikten tot diep in zijn nek, bijna op schouderlengte, en oogden warrig, eigenzinnig, en toch op een niet te plaatsen manier onberispelijk. Eigenlijk zag hij er van top tot teen verzorgd uit, met de veters in zijn herenschoenen in keurige strakke lijnen en de zwarte kleding vrij van de kleinste stofdeeltjes. In het binnenzakje van zijn overkleding hield hij een zilveren zakhorloge waarop hij norse blikken wierp wanneer een leerling een halve minuut na aanvang van zijn les nog steeds niet op was komen dagen. Het meest typerende, waardoor menig leerling en collega hem zou omschrijven als iets dat in de buurt kwam van Dracula, was de lange zwarte mantel om zijn schouders. Het was een icoon dat hem, vooral met opgerichte kin, uitgestoken borst en een penetrerende blik, een uitstraling van onvervalste trots gaf. En toch, ondanks dat, droeg hij iets lugubers over zich heen. Als een enorme spin die je pas in je ooghoek opvalt als je hem vluchtig weg ziet krabbelen, of een vleermuis wiens onverwachte aanwezigheid als een klap in je gezicht is als twee rode oogjes je op nog geen drie meter afstand aanstaren. Hij was misschien wel wat je zou noemen, het stereotype Shadraan. En nog een beetje erger dan dat. Vraag het aan de eerste de beste leerling die je tegen het lijf zou lopen, en die zou met betrokken gezicht knikken. In negen van de tien gevallen kreeg je er dan ook nog een waarschuwing bij, een 'heb jij even geluk dat je niet in zijn klas bent ingedeeld' of een 'aan Savador heb je een hele kwaaie', gratis en voor niets. Tel daar de geruchten bij op dat zijn moeder een feeks zou zijn geweest, dat hij in zijn dagen als tandarts kettingen maakte van kindertanden, of dat hij naar zeggen demonische slagtanden had en daarom nooit of te nimmer lachte, en daar had je je intimiderende indruk. Diabolisch wilde hij zichzelf niet per se noemen. Het was de wereld die diabolisch was. Daar zou de jeugd vroeg of laat zelf wel achter komen.
Regen begon in vlagen uit de hemel te storten. Hij verroerde geen vin toen de zwarte hemel even kort oplichtte en de plotselinge lichtflits zijn strenge gelaat voor een fractie van een seconde in een witte gloed zette. Als volbloed Shadraan deerde het opstekende slechte weer hem geenszins. De harde blik die zich al die tijd roerloos op een punt op het buitenterrein had gericht, scheurde zich uiteindelijk van het weerspektakel los om een halfvolle wijnfles te vinden op de vensterbank. Met een hand losjes in zijn slanke zij geplaatst, schonk hij voor zichzelf een glas in. Rode wijn was zijn beste remedie na een slopende dag vol confrontaties met puberale apen. Hij dronk het in de morgen, werkte een glaasje in de middag naar binnen en had een kleintje in de avond. En soms nog tussen die drie hoogtepunten van dat schema door. Wie kon het hem kwalijk nemen? Precies.
Meestal zou hij zich op dit moment nu neerzetelen in zijn favoriete fauteuil bij de haard, ver weg van zijn collega's en werknemers, bewapend met een goed boek, ongeliefd, eenzaam - maar hij was nu eenmaal een eenling en dit niet meer dan gewend. Het enige gezelschap dat hij tolereerde was die van zijn tientallen slangen die als zijn dienaren figureerden, ieder sappig nieuwtje in zijn oor fluisterend, of in compagnie van een foto in een verguld lijstje van zijn gestorven vrouw. Hij zou dit hebben gedaan, ware het niet dat hij gestoord werd in zijn moment van rust en sereniteit. Drie keer werd er op de deur van zijn kantoor geklopt, waarna het stil bleef aan de andere kant. Nijdig zette de man zichzelf ertoe aan om naar de andere kant van zijn werkruimte te benen, zijn wijnglas op een buffetkast vlak bij de muur te zetten en de deur met een nogal plotselinge ruk op een kier te openen. Zijn grimmige gelaat verscheen in de opening en keek onhartelijk neer op een jonge blonde dame. Langzaam, uit onvoldaanheid en nu al opbouwende ergernis, rees één van zijn wenkbrauwen de hoogte in. 'Ja?' kwam er vervolgens op een schampere, geïrriteerde toon uit, alsof ze een vervelende gast was die koekjes verkocht langs deuren.


- Sorry for the wait!

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Cassandra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Daanz
Posts : 94
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark | Fire
Klas: Master Savador
Partner: You don't mess with love, you mess with the truth.

BerichtOnderwerp: Re: Lightning thief   za jun 13 2015, 11:08


Until we have seen someones darkness,
we don't really know who they are.
Until we have forgiven someones darkness,
we don't really know what love is.


Haar hand had ze langzaam laten zakken terwijl ze lichtjes gespannen bleef staan waar ze stond. Het was redelijk donker in de gangen, maar haar blonde haar viel daardoor juist wat beter op. De zacht knetterende fakkels aan de muren wierpen namelijk een spookachtige gloed over haar heen. Het zou vast vreemd moeten zijn voor een ander om haar zo te zien staan, een meisje wat op het eerste gezicht zo onschuldig leek. Ingewikkeld om te begrijpen, een vreemde eend in de bijt, het buitenbeentje van de klas, de persoon die in de pauzes altijd alleen zat omdat iedereen haar kort snuivend nakeek. Zeker op de Raziaanse scholen waar ze op had gezeten, omdat ze meestal als enige afkomstig was van een andere planeet. En dan ook nog wel Shadra, een planeet die al snel afgeschilderd werd als duister en slecht, dus dan zouden de inwoners daar dat ook wel zijn. Oneerlijk, dat kon je het wel noemen. Maar ze was het gewend geraakt, het deed haar niet veel meer. Het deerde haar niet meer dat anderen haar minachtte, want ooit op een dag zou degene die het laatst lacht het beste lachen. Dan zouden ze haar niet meer zo nakijken, want op een dag zou ze sterk genoeg zijn om zich te bewijzen tegenover deze hele magische dementie. En alleen die gedachten hielden haar staande, gezien er in haar leven niks anders was om op te steunen. De meeste kinderen die buitengesloten werden zochten liefde bij hun familie, maar zij kon zonder te blikken of blozen zeggen dat ze die niet had. Ze had ze wel, maar houden van hen? Nee. Niet na alles wat, voornamelijk haar vader, ze haar hadden aangedaan. De traumatische ervaringen die niemand van buiten kon zien, waar enkel zijzelf en haar vader weet van hadden. Cassandra had door de jaren heen al snel geleerd hoe ze zichzelf moest redden, alsof ze een versnelde jeugd had doorlopen. Want ze voelde zich al helemaal geen kind meer, en dat op haar zeventiende. Ieder had zijn eigen verhaal op deze leeftijd, maar ze durfde erom te verwedden dat die van haar een geval apart had. Een verhaal wat je zelfs je ergste vijand niet toe zou willen wensen. Een heftige jeugd, om het beschaafd te houden. De enige die ze had, de enige die ze vertrouwde, was haar wijze uil Icarus. Maar dat was een beest, en de vraag was in hoeverre je daarop kon vertrouwen. Het was geen hond die je commando's kon leren, het was een dier met zijn eigen wil. Toch, elke keer als ze hem liet vliegen, kwam hij terug. Dat was genoeg voor haar, genoeg om aan te duiden dat ze toch werkelijk één vriend had.
Toen er een zacht gestommel in de andere kamer klonk werd ze weer teruggetrokken naar de realiteit, hoorde ze de wind weer om het kasteel heen gieren en was ze zich er bewust van dat ze voor het kantoor van de Headmaster stond. Onverwachts schoot de deur op een kiertje open, waarna ze haar blik omhoog liet kruipen en uiteindelijk twee niet bepaald geamuseerd staande ogen vond. Voor een kort moment slikte ze, terwijl haar hart gespannen in haar keel klopte. Voor een kort moment was het stil, en keek ze naar de man die zich achter de deur verscholen hield. Alsof het een roofdier was die vanuit de schaduwen naar zijn prooi staarde, in de hoop dat het vanzelf dood zou vallen zodat hij er zelf geen moeite voor hoefde te doen. De man hief één van zijn wenkbrauwen wat op, waarna zijn stem bevestigde dat hij niet bepaald blij was met dit plotselinge bezoek. "Sorry for the inconvenience, Master." Haar vloeiend Shadraanse accent was duidelijk te horen bij deze verontschuldiging, maar het was kenmerkend voor haar dat ze in gespannen situaties oversloeg naar haar moedertaal. Hoevaak was het nu al zo bij haar gegaan, bij hoeveel scholen had ze niet het proces van de nieuwe leerlinge moeten doorlopen? Een hele hoop in elk geval. En net als ze een beetje wegwijs was, had haar vader al een kritiekpunt gevonden en werd ze van school gehaald. Hopelijk ging het dit keer anders, want ze moest toegeven dat ze het ongemakkelijker vond dan normaal, niet echt met een bepaalde reden die als excuus kon dienen. Het was gewoon zo. "Cassandra Arya Gallacher, ik ben nieuw hier en moest me bij u melden." Zoals altijd bleef ze beleefd, dat had ze wel geleerd van haar moeder. Ze was van Shadraanse huize en haar was altijd geleerd respectvol te zijn tegenover anderen, iets wat op Razia niet zo vanzelfsprekend was geweest. Misschien was het één van de redenen dat ze altijd wat nagekeken werd, dat men dacht dat ze probeerde te slijmen bij de docenten voor hogere cijfers. Maar het was er op jonge leeftijd al bij ingestampt. Praten met twee woorden, netjes voorstellen bij aankomst, het meedragen van haar cultuur met de hoop oude tradities voort te laten leven.
Haar blik was nog altijd gericht op de man die haar door de kier van de deur aankeek, alsof ze iemand was die zo haar vonnis kreeg. Voorzichtig hief ze haar hand op en streek een blonde lok achter haar oor, waarbij ze voor een kort moment haar blik afwendde. Maar al snel keek ze de man weer aan, niet goed wetend wat ze nog meer zou moeten zeggen om hem te laten weten waarom ze hier was.

_________________

Adopt one today!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Lightning thief   di jun 16 2015, 08:11


♔ People get to me
I'd like to remove the "to"
WORDS / 816 | ▸ VOICE
Meteen nadat hij de deur in een onhartelijke stoot had opengerukt schoten twee nieuwsgierige ogen omhoog naar zijn in schaduwen verhulde gelaat. Ze was blond met een open uitstraling, en daarom - god verhoede - zonder twijfel een Novaan. Het was een algemeen bekend feit dat Novanen vrijwel altijd herkenbaar waren aan die eigenschappen, alsof die verachtelijke lichtvreters het ook zo nodig vonden om hun slappe magie in hun voorkomen te vertegenwoordigen. Ongeveer hetzelfde als dat Shadranen bekend stonden om hun donkere haar en bleke huid. Automatisch versmalden de twee oplichtende gouden ogen zich op een schampere wijze; als ware het dat hij haar nu, in de eerste seconde van dit eerste moment, al bevooroordeelde, bekritiseerde en in een permanent hokje plaatste. Het was het enige dat duidelijk zichtbaar was in de silhouet van de man die zichzelf tegen het stukje zichtbare oplichtende hemel door het hoge raam achter hem aftekende. Zoals hij daar half in de schaduwen stond met twee priemende roofdierachtige ogen, deed hij aan als een slang die zich doodstil hield voor hij in de aanval over ging, of een havik met een scherpe gele blik die biddend boven een bepaald stuk bleef rondcirkelen voor hij zich op zijn prooi stortte. Het zou een streep onder de eerste afschrikkende indruk van zijn uiterlijk kunnen zetten - maar na een week of twee zou dit meisje waarschijnlijk concluderen dat hij altijd zo keek als het zijn leerlingen betrof. Een positievere blik waren ze ook bepaald niet waardig.
In de stilte die heerste loeide de stormwind langs de robuuste gevesten van het kasteel, kletterde de regen schuin tegen de ramen en knapte het vuur aan de muren en in de haard van het kantoor. Het waren de enige geluiden die op dat moment te horen waren nadat de galmende toon van zijn strenge stem weggestorven was. En in de gemoedsrust van dat ogenblik kwam hij tot het besef dat dit jonge meisje met haar engelachtige Novaanse uiterlijk helemaal geen Novaan was. Omdat zijn eigen hoofdmagie de duistere variant was en zijn wortels met Shadra het sterkst waren, was het als een automatische gewoonte om de aanwezigheid van de magie van soortgenoten op te kunnen pikken. Het sloeg in zijn gezicht als een zware, donkere mist, maar bovenal een aangename mist. Alle aspecten van thuis waren een zegen, en laat hij nu net een man zijn die uitermate trots was op zijn afkomst. Trots, maar alsnog vastbesloten om ook de Shadranen onder zijn leerlingen zich flink te moeten laten bewijzen. De harde manier. Immers was dat de beste manier, hoeveel tegenspraak hij ook van zijn collega's mocht ontvangen. Hij was geen leraar geworden als het ook niet was om de jeugd in betere banen te kunnen leiden - op zijn manier.
De plotseling vloeiend Shadraanse woorden die de mond van het meisje verlieten vormden een heel contrast met haar uiterlijk. Het verraste hem voor een moment, hoewel er geen spoor van verbazing op zijn nog altijd strakke, bewegingloze gelaat te vinden was. Een inconvenience was het zeker. Ze stoorde hem juist op het moment dat hij wat tijd voor zichzelf had willen nemen, onder het genot van zijn glas wijn. Een moment later stelde het Shadraanse meisje zich voor als Cassandra Arya Gallacher, met de mededeling dat ze hier nieuw was en zich kwam aanmelden. Daily business. Waarom zou ze zich ook anders op deze gang durven te begeven, die normaal gesproken altijd stil en verlaten was? In plaats van meteen op haar korte introductie in te gaan, bleef de zwartharige man staan op zijn schimmige plek tussen de deurpost en de deur, haar aanstarend, observerend. Het duurde ruim een minuut voor hij zijn bijna hypnotiserende gouden ogen van haar afscheurde, en ze langzaam naar een lager punt gleden. Roerloos volgde hij haar slanke hand die een blonde lok achter haar oor schoof met zijn loerende blik, alsof hij in de ban was van haar beweging. Je zou het bizar, misschien wel eng kunnen vinden, in de wetenschap dat het gerucht ging dat hij dwalende onderonsjes had met vrouwelijke leerlingen. En zoals het griezelig over kon komen, was het evengoed een opluchting toen zijn blik zich eindelijk van haar hand afwendde en hij deze weer in haar ogen boorde, alsof hij daarmee zijn hypnose en daarmee een heel stuk van de opgezweepte spanning weer wegnam. Alleen zijn ogen, de blik erin die wat vaagjes en afwezig leek, bleken nog half in die zweem van observatie te verkeren. 'Kom verder,' verbrak hij de stilte zacht, met een zijdezachte stem die ook klonk alsof hij ergens anders verkeerde. Uiteindelijk leek hij in beweging te komen. Hij stapte zwijgend opzij om Miss Gallacher langs te laten, en terwijl hij dat deed werd de ruisende mantel waarvan de zoom om zijn benen golfde ook zichtbaar, alsook een hoop andere details die voorheen nog verborgen bleven achter de deur en de deurpost.

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Cassandra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Daanz
Posts : 94
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark | Fire
Klas: Master Savador
Partner: You don't mess with love, you mess with the truth.

BerichtOnderwerp: Re: Lightning thief   di jul 14 2015, 23:05


Until we have seen someones darkness,
we don't really know who they are.
Until we have forgiven someones darkness,
we don't really know what love is.


Het bleef stil nadat ze zich had voorgesteld en de reden van haar bezoek genoemd had. Voor een kort moment twijfelde ze of ze wel bij de goede persoon had aangeklopt, maar de beschrijvingen die men haar hadden gekregen om hier te komen had ze precies gevolgd. Dit moest de hoofdmeester wel zijn, anders moest er duidelijk wat mis zijn met haar verstand aangezien de routebeschrijvingen heel duidelijk waren geweest in eerste instantie. Ze voelde de blik van de persoon die zich half achter de deur verscholen hield in haar huid prikken, het was alsof hij haar bestudeerde. Zonder een spiertje te bewegen bleef ze staan waar ze stond, licht nerveus afwachtend wat er zou gaan gebeuren nu. Haar blik hield ze op de donkere gestalte van de man gericht die haar kleine beweging zelfs volgde met zijn ogen. De twijfel of ze wel bij de goede persoon had aangeklopt kwam weer eventjes wat omhoog zetten, maar verdween net zo snel weer toen haar blik die van de man kruiste. Haar blauwe ogen keken strak terug zonder te knipperen. Uiteindelijk klonk de stem van de man die de bijna eindeloze stilte verbrak, waardoor een gevoel van opluchting haar overviel. Toch bij de goede persoon en deze stemde blijkbaar in met haar bezoek, hij stuurde haar in elk geval niet meteen weer weg om te vertellen dat ze een andere keer lekker terug kon komen. De persoon stapte aan de kant en het geluid van een ruisende mantel klonk. Het was een geluid wat ze thuis wel vaker hoorde en dus ook meteen herkend werd door haar oren. Een zacht licht van het haardvuur kreeg nu de kans om de gang op te schijnen, die redelijk donker was geweest omdat er bijna geen buitenlicht kwam door de donkere wolken die boven het kasteel zweefden. Haar blik was kort gericht geweest op de ruisende mantel die om de benen van de man heen zwierde, maar al snel kroop haar blik weer omhoog en eindigde deze bij zijn ogen. Dit alles gebeurde in een fractie van een seconde. Cassandra kwam zelf ook al vrij snel in beweging en stapte langs de man naar binnen. Haar lange witblonde haren zwiepten kalmpjes achter haar aan en het zou zelfs zo kunnen zijn dat de puntjes ervan net de zwartharige man zouden raken. Zoals gewoonlijk had ze deze namelijk losjes over haar rug hangen. In de kamer kwam de geur van brandend hout haar tegemoet, gemengd met nog wat bekende geuren die duidelijk de sfeer van haar thuisplaneet meebrachten. Rustig stapte ze naar het midden van de ruimte en draaide ze zich een kwartslag om zodat ze haar afwachtende blik weer kort op de gestalte van de man kon richten. Haar lippen hield ze op elkaar en haar handen losjes langs haar lichaam, terwijl ze wachtte tot hij verdere instructies zou geven. Immers ging het bezoek aan de hoofdmeester op elke school anders en Cassandra was niet iemand die asociaal op de eerste de beste stoel zou neerploffen, haar voeten op het bureau zou gooien en met de handen op haar achterhoofd achterover zou leunen. Nee, haar moeder had haar wel betere manieren aangeleerd. Een aantal van de scholen waar ze tot nu toe op had gezeten waren Raziaans geweest, waar de meeste wel degelijk zulk gedrag vertoonde en het dan nog respectabel durfde te noemen. Ho nee, ze zou zelf niet eens durven om zich zo te gedragen in het bijzijn van een persoon als deze.

_________________

Adopt one today!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Lightning thief   za jul 25 2015, 19:25


♔ People get to me
I'd like to remove the "to"
WORDS / 754 | ▸ VOICE
Hij zweeg in alle talen, zijn rug tegen de deurpost gedrukt, en als zijn blik kon spreken manifesteerde die zich in meer dan taal alleen, maar je moest een expert zijn om dat te kunnen zien. Een specialist die hem door en door kende, zoals je enkel jezelf kende. Iemand lezen als een open boek kon je niet, en dat was precies het geval bij deze man. Hij bleef gesloten, een dikke pil vol instructies over zijn gewaarwording, constituties en emotionele gronden, in volumes die de tien overschreden, permanent van de buitenwereld afgesloten met een groot roestig slot en alleen hij had er de sleutel van. Metaforisch gesproken had hij deze lang geleden al onvindbaar gemaakt, kwijtgescholden van zijn begerige greep. Dat boek moest op een andere wijze geopend worden, nadat het tal van jaren werd gebruikt als een soort condoleanceregister; niet vol beminnelijke berichten, maar agressieve krabbels, scheuren, beschimpingen en uitgerukte bladzijdes. En misschien was het niet eens meer een boek meer, maar een cryptex die een onmogelijke oplossing achterhoudt naar een beloken raadsel. Hoe anderen zo dachten te kunnen wedijveren met zijn gestel. De grondwet van zijn bestaan. Iedereen poogde het opnieuw, iedere dag, iedere seconde van ieder uur, en zelfs iedere fractie van iedere seconde van ieder uur. Ze hoefden hem niet eens persoonlijk te kennen. Ze hoefden niet eens een woord met hem te wisselen. Het kon een nabije kennis zijn, maar het kon evengoed een totale vreemdeling zijn. Zoals zij nu deed. Onbewust, dat wel, en het was ook niet dat ze er echt iets aan kon doen. Het waren de helderblauwe ogen die zijn geestelijk welbevinden op zijn sokkel liet wankelen, want, zoals de parabel in zijn hoofd ging, zag hij haar overal en nergens. In de transparante vlakken van een saffier en de reflecties daarin, gezet in een halsketting die ze om haar ranke hals had gedragen na loze kommer bij welke jurk het het beste zou passen, zodat ze de rest van het etentje stukjes gestoomde kreeft in zwijgende weifeling op haar vork prikte. In zijn dromen en daarbuiten, maar vooral in zijn dromen. Hij voelde een pees knakken toen hij een hand tot een vuist balde terwijl hij de blondine met zijn blik volgde. Het was alsof hij iedereen die ook maar een enkel overeenkomend kenmerk van haar had, beschuldigde om het feit dat zij nog wel in leven waren, rondlopend, pronkend met identieke eigenschappen. Maar God verhoede dat hij zijn handen om die egocentrische reden om een keel legde en een hoofd net zo lang tegen een stenen vloer bonkte tot de voegen zich vulden met bloed. Want zijn vrouw was dood en hij moest niet blijven hangen in flarden van het verleden, moest verder, kon het niet langer aan om vraagtekens te blijven zetten bij zijn mentale gezondheid. Ze was weg en de tijd van toen en nu was een aaneenschakeling geweest van pijn, verveling en vlagen van lesgeven en proefwerken nakijken op automatische piloot om aan de eerste twee te ontsnappen. Dat was de draad die door alles liep, maar, essentieel of niet, het was zo vergeefs. Dat stiet als een vuist door wat reëel hoorde te zijn. En dus herpakte hij zich maar weer. Jezelf bij elkaar schrapen, rommelen in je aktetas waar je een scala aan maskers verborgen hield en verdergaan.
Zijn schaduw gleed over de kasten vol oude boeken in zijn vertrek op het moment dat hij langs het raam liep, zo zwartgallig als dat hij zich vaak van binnen voelde. 'Ga zitten.' Een zachte stem en een enkel gebaar naar een lege stoel voor zijn bureau hielp haar verder op weg, maar dat was alles wat ze van hem kreeg. Een blik bleek ze op het moment niet waardig te zijn. Hij had het te druk met zijn verwrongen gelaat in de plooi te houden. Het halfvolle glas wijn had hij op zijn pad terug naar zijn desk meegenomen, en zette hij neer op de hoek van zijn bureau nadat hij zich onder het geluid van krakend leer had neer gezeteld. Weer een stilte, voor hij met een zachte ademteug zijn lippen traag van elkaar af bewoog. Zijn ene been sloeg zich ontspannend over het andere en zijn handen vouwden zich ineen. Insinuaties dat dit zijn domein is, met zijn wetten en regels.
'Ik neem aan dat u van Shadra komt?' stelde hij vervolgens de vraag op een scherpe toon, alsof hij het als misdaad zou betitelen als dit niet het geval was.

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Cassandra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Daanz
Posts : 94
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark | Fire
Klas: Master Savador
Partner: You don't mess with love, you mess with the truth.

BerichtOnderwerp: Re: Lightning thief   ma jul 27 2015, 13:03


Until we have seen someones darkness,
we don't really know who they are.
Until we have forgiven someones darkness,
we don't really know what love is.


Het was een kamer die je aan de ene kant niet zozeer verwachtte bij een schoolhoofd die één van de meest beruchte scholen bestuurde van de afgelopen eeuw. Donker en niet bepaald uitnodigend door de duistere sferen die in de hele kamer overduidelijk aanwezig waren. Toch was het voor Cassandra minder erg, omdat het meeste hier juist vertrouwd voelde. Net zoals thuis, waar dezelfde geuren die hier in vlagen voorbij kwamen ook vaak aanwezig waren. Toch was dit heel anders, namelijk vanwege de andere persoon wiens schaduw langs de kasten gleed. Met haar helderblauwe ogen volgde ze hem, totdat de woorden klonken dat ze kon gaan zitten. Ze was voorzichtig, oplettend maar nog altijd zou ze beleefd blijven. Cassandra was niet iemand met veel woorden, ze observeerde liever en kwam uiteindelijk met de perfecte scherpe opmerkingen. Maar nu niet, voor nu zou ze zich zoals gewoonlijk stilhouden en luisteren wat de ander te zeggen had. Alleen praten als je dat werd gevraagd, alleen iets doen als dat werd bevolen. Dat was er altijd bij haar ingestampt, vooral door haar moeder. De zachte knak die had geklonken was haar ontgaan. Met een beheerste, rustige beweging zakte ze neer op de stoel aan de andere kant van het bureau en richtte ze haar blik op de zwartharige man. Ze wist niet of ze hem bij 'mysterieus' of simpelweg 'creep' moest plaatsen. Het leek er in elk geval op dat hij alles behalve blij was met deze inconvenience van haar. Maar zolang ze enkel deed wat hij van haar verlangde, zou het gesprek niet al te lang moeten duren en was ze weer weg. Haar blik was van hem afgegleden en maakte een korte ronde door de kamer. Toen hij begon te spreken ging haar blik langzaam weer terug. "Ja," antwoordde ze toen simpeltjes terwijl ze een keertje bevestigend knikte en haar witblonde haren een keertje heen en weer schudde. "Daar ben ik opgegroeid, al heb ik de afgelopen paar jaar ook vaak op Razia doorgebracht." Waarschijnlijk zou dit zo'n standaard nieuwelingsgesprek worden. Eentje die ze al zo vaak had gehad dat ze met haar ogen dicht alle informatie die belangrijk was over haarzelf op kon dreunen, zodat ze maar snel de kamer weer kon verlaten. Toch wachtte ze af, want met een persoon als deze had ze nog nooit te maken gehad. Daarom was ze afwachtend en oplettend, proberend om elk klein detail op te vangen.

_________________

Adopt one today!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Lightning thief   do aug 06 2015, 08:07


♔ People get to me
I'd like to remove the "to"
WORDS / 643 | ▸ VOICE
Waardig gunde hij zichzelf het welbevinden van zijn wijn, keek haar aan over de rand van het glas en gaf haar de kans om zijn vertrek te bestuderen. Dat deden ze allemaal. Het was een ruim kantoor met barok-achtige elementen die in iedere essentie zijn rijkdom tot uitdrukking bracht, een indrukwekkende lokaliteit als je van arme huize kwam. Het licht door de hoge ramen viel op boeken met klassieke kaften die titels in gouden letters omschreven, en die allemaal netjes geordend in manshoge kasten stonden. Het op stofjes ontnomen tapijt op de vloer voor zijn bureau was duidelijk duur en vakkundig gefabriceerd door de roetbevuilde handen van Oost-Raziaanse arbeidslieden, maar ingeweven met het Shadraanse wapen. En in de haard onder een rijkversierde schouw die een gehouwen uitbeelding toonde van het Hof van Eden knapte een zacht vuur. De Verboden Vrucht vormde de center van het verhaal, in het midden van de schouw hels verlicht door de vlammen. Niets vergeleken met de mondaine inrichting van zijn villa op Shadra, waar heel ironisch een marmer beeld van Vrouwe Justitia in zijn aankomsthal pronkte, maar hij deed zijn best om zich hier min of meer thuis te voelen. Zoals zijn Shadraanse thuis aandeed als een advocatenhuis, leek deze kamer nagenoeg als de wachtruimte in een advocatenhuis. Er waren in ieder geval twee factoren die overeen kwamen, en dat was dat er hier en thuis net zo'n cryptische sfeer hing. Alsof je je eerder begaf in een afgelegen herenhuis, dat - leeg en achtergelaten - nog wel in perfecte staat verkeerde, maar die in de buurt een reputatie had opgebouwd als een onbehaaglijke plek waar boosaardige paranormale activiteit geschiedde. Zoiets als een imponerende dekmantel voor de portaal naar de hel en de oude, op het eerste gezicht erg vrijgevige buurvrouw verderop die de deur voor je neus dichtsloeg als je het waagde om als onderzoekende paragnost het onderwerp aan te snijden. Niettemin voelde hij zich hier totaal op zijn gemak. Of dat ook voor zijn gasten gold, deerde hem minder. Doch, als dit meisje beweerde van Shadraanse afkomst te zijn, moest het haar net zo min overrompelen als dat het bij de meeste van zijn soort deed. Het antwoord werd hem snel genoeg gegeven. Niet zo verrassend, haar verschijning die men iets anders vertelde hierbij weggelaten. Zijn mondhoeken krulden even om tot een zuinig, maar charmerend glimlachje. 'Uitstekend,' loofde hij voldaan, enigermate de indruk wekkend dat al de andere rassen minder waren. Toevallig waren ze dat in zijn ogen ook. Natuurlijk waren er uitzonderingen, maar deze uitzonderingen waren nog altijd niet van het nobele Shadraanse bloed. In zijn initiatieve intenties voor het gesprek had Savador met een vervaagde afdruk van de glimlach op zijn gezicht twee vingers tegen zijn slaap geplaatst, die hij peinzend kneedde. Het waren haar woorden die volgden waardoor hij zijn hand in een langzame beweging weer liet zakken. 'Razia?' herhaalde hij zacht, bijna fluisterend. En toen, na een stilte die vrijwel een minuut aan leek te houden, voegde hij er sikjesplukkend aan toe: 'Waar ligt dat?'
De vraag kwam er wat droog uit na de opbouwende spanningsboog. Hij kende immers alleen Razen als erkende planeet en zover zijn kennis ging woonde je op een planeet en niet er in. Maar ook betwijfelde hij of dit meisje al wist dat het één van zijn specialiteiten was om nieuwkomers zich te laten voelen alsof ze zojuist drie academische niveau's gezakt waren. Dat hoefde niet per se te betekenen dat ze daadwerkelijk ook zo stom waren als het achtereinde van een zwaarlijvige pony aan de broekhoest; alle kennismakingsgesprekken waren niets meer dan één grote test om allerlei interessante wetenswaardigheden van nieuwe leerlingen of collega's los te wrikken, deze te onthouden als een intellect met een fotografisch geheugen en ze op een dag tegen ze te gebruiken waar nodig. Je wist immers maar nooit.

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Cassandra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Daanz
Posts : 94
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark | Fire
Klas: Master Savador
Partner: You don't mess with love, you mess with the truth.

BerichtOnderwerp: Re: Lightning thief   wo okt 21 2015, 15:02

Until we have seen someones darkness,
we don't really know who they are.
Until we have forgiven someones darkness,
we don't really know what love is.


De zacht knapperende haardvuur maakte deze kamer compleet, samen met de dure wandkleden en typisch Shadraanse uitstraling. Elk element klopte met wat haar nog bij was van de tijd dat ze nog op haar thuisplaneet had geleefd, iets wat al vele jaren terug was. Voor de periode dat haar vader besloot dat zijn dochter een totaal ander leven moest krijgen, een totaal andere cultuur moest volgen dat de traditionele Shadraanse. Hoe lang was het eigenlijk geleden dat ze haar moeder had gezien of gesproken? Soms leek ze zelfs even te vergeten hoe ze er ook alweer uitzag, en op dat soort momenten kon ze een grondige hekel aan zichzelf hebben. Maar de laatste tijd dacht ze wel wat minder aan haar moeder, ze probeerde er het beste van te maken. Zodra ze achttien was kon ze eindelijk weg bij haar vader, de man die probeerde haar leven in een voor hem perfecte lijn te sturen. Zijn wil was wet, als hij zei dat ze naar rechts moest, kon ze niet naar links. En dan waren er nog de standaard ruzies als ze niet luisterde naar wat hij zei. Als ze tegen zijn besluiten in opstand kwam, dan kreeg ze er vol van langs. Niet alleen met woorden, nee. De man was niet bang om zijn hand te gebruiken en haar een dreun op het achterhoofd te geven. En dat was nog maar een simpele verwoording van waar hij allemaal toe in staat was. Maar niemand kon weten wat zich bij haar thuis afspeelde. Er stond niks over in haar dossier, zelf liet ze ook niks doorschemeren en er was nooit iemand van buitenaf bij betrokken die als getuige informatie kon verspreiden. Ze wilde ook niet dat iemand het wist, dan zou het op haar afgerekend worden. Dan zou ze het vast wel verdiend hebben, als ze klappen kreeg van haar vurige vader. Dan zou ze het wel uitgelokt hebben, want die vader van haar was op het eerste gezicht een nette man met een nou eenmaal vurige afkomst waardoor hij wat mondiger was dan de meeste mensen. Op Razen was dat geen probleem, iedereen op die planeet had zo'n grote bek leek het wel. Dat had ze gemerkt in de periode dat ze er was verbleven. Helaas voor haarzelf was ze niet zo op haar mondje gevallen, ze was juist een stiller type wat het liefst bestudeerde dan iets ondernam. Het type wat op de achtergrond bleef, maar alles wel degelijk volgde. Maar net zoals nu kwam ze er niet onderuit dat de aandacht op haar gericht was, het introductiegesprek was altijd een moment waar ze redelijk tegenop zat, ook al waren ze negen van de tien keer standaard en net zoals alle anderen die ze gehad had. De man aan de andere kant van het bureau had zichzelf tegoed gedaan aan een glas wijn, terwijl zijn mondhoeken wat omhoog krulde toen ze bevestigd had dat ze van Shadraanse afkomst was. Cassandra bleef stil toen hij een beweging maakte met zijn hand, hield enkel haar lichtblauwe ogen op hem gericht en drukte zich nog wat verder tegen de rugleuning van haar stoel. De toppen van zijn vingers waren op zijn oogleden geplaatst geweest, maar zijn hand zakte alweer. Een stilte die eeuwig leek te duren voordat er eindelijk een reden werd gegeven voor zijn reactie. Cassandra klapte zacht haar kaken op elkaar en bleef stil, voornamelijk om het tot haar door te laten dwingen dat ze een blunder gemaakt had. Alsof ze nog niet onzeker genoeg was geweest, zakte de moed nu al helemaal weg tot de toppen van haar tenen. "Razen, bedoel ik, Master." Haar stem had niet bepaald vastberaden geklonken, maar hij was er wel. Voor een tiental seconden had ze haar blik steevast op haar schoot gericht gehouden, waar haar handen op rustten terwijl ze lichtelijk met haar vingers speelde. Hierna richtte ze haar blik weer op, om hem twijfelend aan te kijken. Nou, die fout zou ze in elk geval niet meer maken. Hopefully. Een lok witblond haar schoof van zijn plaats en viel half voor één van haar lichtblauwe oog. In een twijfelende beweging hief ze langzaam haar hand en streek deze weer weg. Het was best beangstigend om hier te zijn, dit voelde niet bepaald als één van die standaard gesprekken die ze al vele malen gehad had. Dit voelde.. raar..

_________________

Adopt one today!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Lightning thief   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Lightning thief

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Headmaster's Office-