PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Sick little games

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Kailee
Gestorven
Gestorven
avatar

PROFILENovice
Real Name : Ez
Posts : 1447
Points : 38
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air
Klas: Master Geralt - 6th
Partner: Broken memories consume me

BerichtOnderwerp: Sick little games   do apr 30 2015, 18:47

Hij zat op de vensterbank van een kamer in de herberg aan de rand van Oak's Field. Zijn benen bungelden van de vensterbank af zodat ze in de leegte hingen die zich tussen de vensterbank en het gras eronder bevond en hij tikte een keer of twee perongeluk de muur van het gebouw aan mijn zijn hielen. Kailee bekeek aandachtig het voorwerp dat hij in zijn handen hield. Het was een brievenopener, maar deze zag er wel een stuk duurder en beter uit dan die die hij bij zijn thuis mee genomen had toen hij naar Starshine vertrok. Hij draaide het mes om en probeerde in te schatten hoe zwaar het ding was. In het handstuk zaten een paar blauwe steentjes die de brievenopener er nog wat mooier uit deden zien. Hij legde het mes op zijn schoot en pak de brief die naast hem lag op de vensterbank op. Hij liet zijn ogen over de regels vliegen en nam ieder woord in zich op. Hij was er wel niets mee, het ging niet over hem, niet over zijn familie of niet over iemand die hij kende. Het was een liefdesbrief. Zo eentje die je haast over je nek deed gaan van de meligheid. Kailee legde de brief weer naast hem en keek weer naar de brievenopener. Een plots geluid aan de deur deed hem opschrikken. Oh ja, hij was even vergeten dat hij deze kamer helemaal niet gehuurd had en dat hij letterlijk via klimop en planten aan de muur van de herberg naar de kamer geklommen was omdar het raam ervan open stond. "He!" werd er geroepen, en Kailee dacht niet langer na. Hij stak de brievenopener in de binnenzak van zijn trui en sprong toen naar onder. Het was twee, drie meter hoog en toen hij de grond korterbij zag komen zorgde de kerel dat hij kon rollen zodra hij neerkwam. Zijn lichaam raakte het gras en hij rolde automatisch een eind door. Toen sprong hij op, wierp een blik naar het open raam en keek snel weg omdat hij niet wou dat de man die in de kamer verbleef zijn gezicht kon zien. De blauwharige jongen rende weg naar het centrum van Oak's Field. Hij trok de brievenopener uit zijn zak en verdween om de hoek van een straatje. Daar deed hij zijn trui uit en deed een andere aan. Nu stak hij in deze de opener en liep weer naar de drukker bevolkte straten. Hij gaf de trui die hij in zijn handen had aan een man die tegen een gebouw zat en er moe uit zag. Zo had Kailee het gevoel dat hij toch iets goed deed, ook al had hij net gestolen van iemand die hij totaal niet kende. Hij liep door de straat en keek een paar keer haast angstig over zijn schouder. Hij had geen zin in opgepakt worden of gezien worden door de man waarvan hij gestolen had. Hij wreef door zijn haar en besloot dat hij iemand nodig had die bij hem bleef zodat het eruit zag alsof hij hier al een poosje liep. Kai tikte de persoon die voor hem liep op de schouder en keek hem toen aan. "Pardon, weet je waar ik, euhm", begon hij. Ja, waar wou hij eigenlijk naartoe? Hij wreef over zijn nek. "Hoe ik naar, eh ..." Hij zuchtte, haalde diep adem en besloot toen nog een keer te proberen. Het was zo moeilijk om gesprekken te beginnen, vond hij. "Weet je misschien een winkel waar ze haarverf hebben, en zoja, zou je me kunnen uitleggen hoe ik erheen ga? Of me eventueel brengen", vroeg hij, maar alles wat na de vraag kwam was meer gemompel dan dat het luidop gesproken werd. Dat was echt een belachelijke vraag omdat hij zeker wel wist waar hij verf haalde en hoe hij daar raakte maar hij had echt een excuus nodig om een persoon aan te spreken die hij niet kende.

OOC: Voor Hunter~ Hoop dat het ermee door kan xd

_________________
VoiceKailee Rietz - Theme 1/2/3

you are not special, you are not a beautiful or unique snowflake, you’re the same decaying
organic matter as everything else. Black rabbit処女
R O A N O K E
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hunter
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Aylan
Posts : 164
Points : 32
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Woud en lucht
Klas: -
Partner: I could learn you the passion of the tango

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   do apr 30 2015, 19:34

When all the world has gone to sleep,
The hunters to the forest creep


Het lawaai van de mensen die over straat liepen. Het gelach van scholieren. Ja, zelfs die ene enkele dronken man die al veel te vroeg was begonnen met drinken vandaag en nu uit de kroeg werd gesmeten klonk Hunter vrolijk in de oren. Het was leven dat om hem heen bruiste en was er iets mooiers dan dat? Hunter kwam graag in Oak's Field. Er was overal wat te zien en te doen. Hij kon uren rondlopen en genieten van alle activiteit die er was. Jammer genoeg had hij nooit tijd om hele dagen rond te lopen. Hij had deze kans gekregen om te studeren op de academie, dat moest hij wel serieus nemen. Hij moest zeggen, de meeste leraren waren vriendelijk en hij was nog geen nare klasgenoten tegen het lijf gelopen. Zijn eigen theorie was dat als je zelf vriendelijkheid naar anderen toonde, je dit ook terug kreeg. De ene glimlach maakte de ander immers. Dus met een glimlach op zijn gezicht liep Hunter door de straten een beetje om zich heen kijkend. Als hij nu ook nog ergens een klok kon vinden om de tijd op af te lezen dan zou hij tenminste weten of hij al terug moest naar het schoolterrein. Ineens werd hij op zijn schouder getikt. Enigszins verbaasd keek hij om. Een blauwharige jongen liep naast hem. Hunter had geen idee waar hij zo plots vandaan gekomen was, hij had hem niet voorbij zien lopen. Hij leek wat moeite te hebben met het opstarten met een gesprek en Hunter trok lichtelijk zijn wenkbrauw op waardoor zijn gezicht een vragende uitdrukking kreeg. 'Haar...verf?' herhaalde hij vragend. Wat was er met deze knakker? Zou er meer spelen? Dat moest bijna wel. Met een zoekende blik keek hij rond tot hij de winkel zag die hij nodig had. 'Kom, ik weet de perfecte winkel,' glimlachte hij terwijl hij de jongen bij zijn pols pakte en hem mee trok een van de winkels in. Hij sloot de deur achter hen en knikte een vriendelijke gedag naar de eigenaar van de winkel. Een winkel waar overigens in geen velden of wegen haarverf te bekennen was. Wel antiek. Bergen ervan. 'Sorry voor de euuhh haarverf. Maar ik kreeg het gevoel dat dat je toch niet zo interesseerde,' zei hij. 'Ik ben Hunter trouwens,' stelde hij zichzelf daarna voor terwijl hij zijn hand naar de jongen uitstak.

From out 'the wild wood comes the call:
"The hunt is life... the hunt is all ..."

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai

Si la mar Fuera de Tinta. Y Cielo fuera Papel

No se podria Escribir. Lo mucho que es mi Querer
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kailee
Gestorven
Gestorven
avatar

PROFILENovice
Real Name : Ez
Posts : 1447
Points : 38
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air
Klas: Master Geralt - 6th
Partner: Broken memories consume me

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   do apr 30 2015, 20:24

De jongen had een wenkbrauw opgetrokken toen Kai ongemakkelijk een zin had proberen te maken die begrijpnaar was. 'Haar...verf?' De jongen met het blauwe haar knikte even met een schaapachtige uitdrukking op zijn gezicht. Ja, haarverf. Zijn haar was niet van nature blauw natuurlijk maar hij had helemaal geen verf nodig, hij had zijn haar gisteren pas geverfd. De jongeman met het zwarte haar had aangesproken keek even rond en nam toen Kailee vast aan zijn pols. 'Kom, ik weet de perfecte winkel,' zei de jongen met een glimlach en begeleidde de ander naar een winkel. Kai volgde hem gauw en keek toe hoe de ander de deur achter hun sloot en knikte naar de eigenaar van de winkel. Op toch een beetje 'in zijn rol' te blijven keek hij meten rond of hij haarverf zag staan maar de stem van de jongeman deed Kai terug naar hem kijken. 'Sorry voor de euuhh haarverf. Maar ik kreeg het gevoel dat dat je toch niet zo interesseerde,' Kai lachte even en knikte toen hij zich vorstelde als Hunter. Kai keek een seconde moeilijk naar de uitgestoken hand van Hunter maar schudde toen met lichte tegenzin zijn hand. "Aangenaam, Hunter, ik ben Kailee." Hij glimlachte weer even en keek naar de toppen van zijn schoenen voor hij weer op keek. "Oh, ben ik echt zo slecht in acteren? Nee, je hebt gelijk, het ging me niet echt om de haarverf, maar ik moest iemand kunnen aanspreken en haarverf was het eerste waaraan in kon denken", zei hij, half lachend, half gegeneerd. Door Hunter aan de spreken had hij zichzelf ook weer in een lastig parket gebracht. Wat moest hij zeggen als de jongen zou vragen waar het hem dan wel om ging? Hij kon toch moeilijk zeggen dat hij probeerde niet ontdekt te worden omdat hij net ieman bestolen had.

_________________
VoiceKailee Rietz - Theme 1/2/3

you are not special, you are not a beautiful or unique snowflake, you’re the same decaying
organic matter as everything else. Black rabbit処女
R O A N O K E
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hunter
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Aylan
Posts : 164
Points : 32
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Woud en lucht
Klas: -
Partner: I could learn you the passion of the tango

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   zo mei 03 2015, 01:10

When all the world has gone to sleep,
The hunters to the forest creep


Hij had echt geen idee van waar hij nu weer in terecht was gekomen. Maar ach, Hunter was zo'n persoon dat wel met elke rivierstroming mee kon zwemmen. Zo ook deze. Hij moest in elk geval de wildwaterstroom nog tegen komen die hem van zijn stuk kon brengen. Hij had de jongen meegenomen naar een antiekzaak. Niet echt de eerste plek waar je aan denkt als iemand je vraagt om haarverf. Maar Hunter had het gevoel gehad dat er meer achter was schuilgegaan. Maar eerst zou hij zichzelf maar eens netjes voorstellen. De tegenzin was op het gezicht van de jongen af te lezen toen hij Hunters hand vast pakte. Het was een slap handje waar ook duidelijk weer die tegenzin in terug te vinden was. Iemand die liever bij zichzelf bleef dus. Sommige mensen zouden zich beledigd voelen. Maar Hunter begreep de jongen ergens wel. Als hij zich er niet prettig bij voelde, dan zou hij daar rekening mee houden. De jongen stelde zich voor als Kailee. Hunter grijnsde hem even toe. 'Nou, misschien dat je in andere situaties beter bent. Maar dit was niet erg overtuigend,' sprak hij. 'Normaliter zou ik nu vragen waarom je me dan wel aansprak..,' begon hij daarna wat serieuzer. 'Maar je lijkt me wat gespannen. Dus misschien is het beter dat ik het niet weet,' ging hij vervolgens verder. De jongen keek al sinds ze binnen waren gekomen de hele tijd naar zijn schoenen. Waarom durfde hij hem niet aan te kijken? Zijn blik ging even langs de jongen naar buiten. Het was erg druk op straat. Maar dat zei niks. Er was iets daar wat Kailee hier geen goed gevoel gaf. 'We kunnen via de achterdeur wegsluipen als je wilt. De eigenaar hier is misschien een oude man, maar hij doet daar echt niet lastig over,' stelde hij daarna voor terwijl hij over zijn schouder wees naar de half verborgen deur achter een paar duur ogende vazen.

From out 'the wild wood comes the call:
"The hunt is life... the hunt is all ..."

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai

Si la mar Fuera de Tinta. Y Cielo fuera Papel

No se podria Escribir. Lo mucho que es mi Querer
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kailee
Gestorven
Gestorven
avatar

PROFILENovice
Real Name : Ez
Posts : 1447
Points : 38
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air
Klas: Master Geralt - 6th
Partner: Broken memories consume me

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   zo mei 03 2015, 19:42

Hij had de jongeman dan toch maar een hand gegeven en hem zijn naam verteld waardoor de hij Kai even toegrijnsde. 'Nou, misschien dat je in andere situaties beter bent. Maar dit was niet erg overtuigend,' zei Hunter en de blauwharige jongen lachte scheef. Maar Kailee was zowieso nooit heel erg goed geweest in acteren. 'Normaliter zou ik nu vragen waarom je me dan wel aansprak..,' begon de kerel 'Maar je lijkt me wat gespannen. Dus misschien is het beter dat ik het niet weet.' Kailee haalde licht een schouder op en keek Hunter nu wel aan omdat hij dat toch iets beleefder vond dan telkens zijn ogen neer te slaan. "Ik heb er niet echt een probleem mee met vertellen wat ik gedaan heb, alleen de gevolgen en de reactie erop zouden me storen", zei hij, beseffend hoe vaag dat klonk. "Laten we het erop houden dat ik iets meegenomen heb dat niet van mij is." Hij glimlachte zijn tanden bloot om er een beetje onschuldig uit te zien.
'We kunnen via de achterdeur wegsluipen als je wilt. De eigenaar hier is misschien een oude man, maar hij doet daar echt niet lastig over.' Dat de jongen dat voorstelde verbaasde hem wel even maar hij was wel blij dat hij het voorstelde. Hij keek in de richting waarin Hunter wees. Achter een hoop spullen en vazen zag hij een deur. "Je bent een reddende engel", mompelde hij bij zichzelf en glimlachte even waarna hij naar de eigenaar van de winkel toe draaide. "Kunnen we die deur gebruiken?" vroeg Kailee hem en de man knikte met een wegwerpgebaar van zijn hand. "Als ze je vinden dan is het niet mijn fout en heb ik niets gezegd", lachte die en Kai glimlachte even dankbaar. Hij liep naar de deur toe. "Doe geen vazen vallen want jij betaalt ze." De kerel keek even naar de eigenaar en knikte toen weer een keertje. Hij zette voorzichtig de vazen aan de kant en opende de deur. Hij draaide zich om naar Hunter. "Je hoeft niet mee als je niet wilt", zei hij met een vragende toon in zijn stem zodat het meer klonk als 'ga je mee of niet'.

_________________
VoiceKailee Rietz - Theme 1/2/3

you are not special, you are not a beautiful or unique snowflake, you’re the same decaying
organic matter as everything else. Black rabbit処女
R O A N O K E
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hunter
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Aylan
Posts : 164
Points : 32
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Woud en lucht
Klas: -
Partner: I could learn you the passion of the tango

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   di mei 12 2015, 00:19

When all the world has gone to sleep,
The hunters to the forest creep


Erm, oké, deze jongen was vreemd. Maar ondanks dat toch ergens ook wel interessant. Zijn vage antwoord liet meer vragen achter dan dat het daadwerkelijk beantwoorde. Hunter knikte op zijn woorden toen hij daarna wat duidelijk was. Kailee had het ook gewoon stelen kunnen noemen. Het was niet iets wat hij zou doen, maar wie was hij om andere mensen te veroordelen. Wat hij voorlopig van de jongen gezien had was een gezellige kerel al was hij nu wat nerveus misschien. Maar gezien de omstandigheden was ook dat wel logisch. Hunter ging in elk geval verder met het gesprek alsof er niets veranderd was door Kailee te melden dat ze eventueel via de achteruitgang weg konden glippen. Het was misschien niet zo verstandig om terug de straat op te gaan voor het geval dat iemand hem nog zocht. En dan zou Hunter zelf ook in de problemen zitten. Tja, medeplichtigheid hé. Kailee scheen dit idee wel wat te vinden en vroeg toestemming aan de eigenaar van de winkel terwijl Hunter nog een blik door de voorruit wierp. Hij zag in principe niemand die echt zoekend rondkeek. Maar je wist het maar nooit. Zijn blik ging echter weer naar Kailee toen hij hem wat zei. Als hij die hint goed begreep dan werd hem gevraagd of hij mee wilde. Even twijfelde hij maar haalde toen in gedachten zijn schouders op. Ach, waarom ook niet. Zo leerde je nog eens nieuwe mensen kennen. Hij liep naar Kailee toe. 'Ik zou zeggen, jij staat toch voor dus leid de weg,' grijnsde hij met een uitnodigend gebaar naar de openstaande deur. De achteruitgang kwam uit op een kleine binnenplaats waar wel meer huizen en winkels een deur hadden. Het was voornamelijk om makkelijk goederen aan te leveren. Altans, dat was wat Hunter dacht. Het plein was in elk geval verlaten. 'En nu?' vroeg hij aan Kailee.

From out 'the wild wood comes the call:
"The hunt is life... the hunt is all ..."

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai

Si la mar Fuera de Tinta. Y Cielo fuera Papel

No se podria Escribir. Lo mucho que es mi Querer
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kailee
Gestorven
Gestorven
avatar

PROFILENovice
Real Name : Ez
Posts : 1447
Points : 38
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air
Klas: Master Geralt - 6th
Partner: Broken memories consume me

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   do mei 14 2015, 11:37

De jongeman had toestemming gevraagd om de deur te mogen gebruiken en hij had die gekregen dus had hij voorzichtig de deur open gedaan en zei tegen Hunter dat hij niet mee hoefde als hij niet wou. Die liep naar hem toe. 'Ik zou zeggen, jij staat toch voor dus leid de weg,' zei de jongen met het bruinzwarte haar let een grijns op zijn gezicht. Hij maakte een gebaar op de deur en met een glimlach liep Kailee door de deur heen naar buiten toe. Hij keek rond toen ze op een binnenplats uitkwamen. 'En nu?' Kai draaide zich om en opende zijn mond om te antwoorden maar sloot die toch omdat hij nog moest bedenken wat hij ging zeggen. "Uit de buurt blijven van de herberg lijkt me het beste idee", zei hij en liet zijn ogen over de gebouwen glijden. Hij zou via de daken een eind verder kunnen vluchten en dan was de kans zeer klein dat de eigenaar van het mes hem nog zou vinden, maar hij moest natuurlijk rekening houden ven Hunter. Hij dacht naderende voetstappen te horen en keek naar de straat waarlangs auto's en wagens die spullen bevatten de binnenplaats konden bereiken. Zijn hartslag versnelde een tel maar hij kalmeerde toen hij zag dat het gewoon een klein meisje met een pop in haar handen was. Was dat even geluk hebben. Hij besloot dat zijn plan om via de daken te gaan toch nog wel ongeveer het beste was dat hij kon verzinnen dus zocht hij naar een brandladder of iets waarmee hij het dak op kon. Nergens kon hij zo'n ladder vinden, maar er stonen wel wat kisten op elkaar gestapeld. Via de berg zou hij op een dak kunnen raken. "De beste manier waarop ik wegraak is via de daken. Dan vind die kerel me niet", zei hij en wees nar de houten kisten. "Als we daarop klimmen kunnen we een dak op." Kai wachtte even en draaide zich toen om. Vervolgens liep hij naar de kisten toe en kroop op de laagste om daarna op de hogere doos te gaan staan en zo via de 'kistentrap' naar het dak te gaan. Toen hij daar opstond keek hij of ht Hunter lukte.

_________________
VoiceKailee Rietz - Theme 1/2/3

you are not special, you are not a beautiful or unique snowflake, you’re the same decaying
organic matter as everything else. Black rabbit処女
R O A N O K E
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hunter
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Aylan
Posts : 164
Points : 32
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Woud en lucht
Klas: -
Partner: I could learn you the passion of the tango

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   za mei 16 2015, 17:52

Hunter's blik dwaalde even over de binnenplaats en knikte een beetje afwezig op Kailee's woorden. Het geluid van voetstappen deed hem echter weer wakker worden uit zijn eigen gedachten en opkijken. Een klein meisje kwam aanlopen. Hunter glimlachte naar haar en zwaaide even. Verlegen zwaaide ze naar hem terug. Ze liep gauw naar een van de huizen en verdween via de achterdeur naar binnen. Intussen had Kailee iets bedacht. Via de daken dus. Vernieuwend maar oké. Hij keek toe hoe Kailee met behulp van een paar kisten zichzelf op het dak kon hijsen. Hunter kneep zijn ogen even samen om de afstand in te schatten. Het dak had dan weliswaar niet evenveel grip als een boom. Maar erg hoog was het niet, hij zou hem moeten kunnen halen. Hunter nam een aanloopje en zette zijn voet tegen de muur aan. Op deze manier kon hij nog twee extra stappen zetten voordat de zwaartekracht hem terug naar de aarde wilde trekken. Maar toen kon hij inmiddels al bij de rand van het dak en wist zich op die manier omhoog te hijsen. 'Het was iets steiler dan verwacht, maar ja, het is dan ook geen boom hé,' grijnsde hij. Hunter genoot met volle teugen van vandaag. Hij liet zijn ogen langs het uitzicht gaan. Je kon bijna heel Oak's Field vanaf de daken zien. 'Wedstrijdje doen? De eerste die naar de rand van Oak's Field komt wint. Alleen de daken tellen,' stelde hij voor.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai

Si la mar Fuera de Tinta. Y Cielo fuera Papel

No se podria Escribir. Lo mucho que es mi Querer
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kailee
Gestorven
Gestorven
avatar

PROFILENovice
Real Name : Ez
Posts : 1447
Points : 38
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air
Klas: Master Geralt - 6th
Partner: Broken memories consume me

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   zo mei 17 2015, 19:14

Kai was het dak op geklommen en keek of Hunter er ook op kon raken. De jongeman fronste even toen de ander niet via de kisten leek te willen komen. Hunter nam een aanloop en liep de muur op. Hij trok zich op aan het dak en Kai liet zijn frons veranderen in opgetrokken wenkbrauwen. Wel, dat was een andere manier van een dak op komen, maar wel een coole manier. 'Het was iets steiler dan verwacht, maar ja, het is dan ook geen boom hé,' grijnsde de jongeman. "Steil of niet, je deed het toch maar en dat, Hunter, dat was cool." Hij lachte naar hem. 'Wedstrijdje doen? De eerste die naar de rand van Oak's Field komt wint. Alleen de daken tellen.' De blauwharige jongen knikte instemmend. "Goed. Ik zie je daar." Hij draaide zich om om klaar te gaan staan zodat hij kon gaan rennen. "Of jij mij, natuurlijk." Vervolgens begon hij te lopen. Toen het dak waar hij op stond eindigde sprong hij over naar het volgende dak dat iets hoger lag. Bijna gleed hij uit maar hij kon zich nog vastgrijpen en zich zo het dak op hijsen. Verdomme, zo ging hij nooit winnen! Hij wierp een blik opzij naar Hunter en besefte dat de jongeman eerder zou winnen, dat zag je gewoon al aan de manier waarop hij het dak op klom. Kailee rende verder en liep over een plank heen die tussen twee daken lag. Meer mensen die dit idee gehad hadden? "Dat is h'm!" Kai wierp een blik naar onder en zag de kerel waarvan hij de brievenopener gestolen had. Dit ging niet volgens plan. Hij had een politieagent naast zich! Kai nam een aanloop en sprong de straat over, van het dak links van de straat naar het dak rechts van de straat. "Problemen aan die kant", zei hij, ook al wist hij niet of Hunter hem kon horen. De kerel liep verder en hij had de rand van Oak's Field al in het vizier. Maar doordat hij daarnaar keek mistrapte hij zich en viel hij naar onder. Met een kreet viel hij naar onder en landde daar op de straatstenen. Zo snel als hij kon kroop hij recht en trok zichzelf op aan de regenpijp die aan een dak bevestigd was. Kai stond weer op het dak en keek rond of hij Hunter zag.

_________________
VoiceKailee Rietz - Theme 1/2/3

you are not special, you are not a beautiful or unique snowflake, you’re the same decaying
organic matter as everything else. Black rabbit処女
R O A N O K E
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hunter
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Aylan
Posts : 164
Points : 32
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Woud en lucht
Klas: -
Partner: I could learn you the passion of the tango

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   zo jun 07 2015, 20:50

Hunter grijnsde even lichtelijk ongemakkelijk. Hij was puur op gevoel tegen de muur aan gerend om zich op die manier op te trekken. Het was de manier die hij altijd gebruikt had om in de bomen op Gren te klimmen als hij fruit moest plukken voor zijn moeder. Hij had het nooit gezien als ''cool''. Dat was de reden dat hij zich een beetje ongemakkelijk voelde bij de opmerking van Kailee. Maar nu ze hier zo boven stonden kwam er een idee in hem op. Een wedstrijdje. Naar de rand van Oak's Field. Gelukkig stemde Kailee in. En voor Hunter het doorhad was de jongen verdwenen. Onmiddellijk schoot hij erachteraan. Zo makkelijk zou hij hem ook niet laten winnen. Het volgende dak vereiste iets meer klimtactiek dan hij had verwacht maar hij kwam er aardig snel op. En al snel had hij Kailee in gehaald. En nu de afstand vergroten. Maar ineens hoorde hij Kailee achter hem roepen. Hij keek over de rand van het dak. De politie agent en de man vielen meteen op aangezien zij rennend en schreeuwend door de straat liepen. Zijn groene blik speurde het dak af totdat hij gevonden had wat hij zocht. Een groot luik, één dak verderop. Met een paar sprongen was hij er en gooide het dak open. Gelukkig zat het niet op slot. Maar toen Hunter naar binnen kijk zag hij waarom. Het pand was verlaten. Misschien maar beter ook. Hunter ging weer staan en keek rond of hij Kailee zag. Toen hij de blauw harige jongen in vizier kreeg wuifde hij naar hem. 'Kailee, deze kant op,' riep hij hem toe en sprong zelf door het luik naar beneden. De vloer kraakte gevaarlijk en een hoop stof woei op zodat Hunter tranen in zijn ogen kreeg en de eerste paar minuten niks anders kon dan hoesten. 'Wees wel voorzichtig. Ik denk dat deze vloer het niet lang meer houd,' riep hij naar boven.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai

Si la mar Fuera de Tinta. Y Cielo fuera Papel

No se podria Escribir. Lo mucho que es mi Querer
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kailee
Gestorven
Gestorven
avatar

PROFILENovice
Real Name : Ez
Posts : 1447
Points : 38
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air
Klas: Master Geralt - 6th
Partner: Broken memories consume me

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   wo jul 08 2015, 10:22

Hij zei dat het cool was hoe Hunter het dak op geklommen was, maar de grijns van de kerel viel Kai niet echt op doordat zijn gedachten alweer afdwaalden. 'Wedstrijdje doen? De eerste die naar de rand van Oak's Field komt wint. Alleen de daken tellen.' Hij keek terug op en stemde in en begon direct te rennen. Hij sprong naar het volgende dak en probeerde niet te vallen. Hij bleef verder rennen, liep over een plank die tussen twee daken lag, maar hij wist dat hij Hunter niet meer in zou halen. Kailee schrok op toen hij onder zich ergens de stem van en man hoorde. Hij sprong van het dak aan de ene kant van de straat naar de overkant om de politie agent en de man te vermijden. Zijn ogen zochten rond, en toen hij Hunters stem hoorde kon hij ook weer vinden waar de jongeman liep. 'Kailee, deze kant op', hoorde hij hem roepen, en meteen liep hij in de richting van Hunter. Hij zag hem door het luik heen springen en van boven op het dak kon hij zelfs de vloer horen kraken. Hij probeerde Hunter te onderscheiden van het stof dat opgewaaid was. Er klonk gehoest van beneden. Kai ging zitten en liet zijn onderbenen door het luik heen hangen. Wees wel voorzichtig. Ik denk dat deze vloer het niet lang meer houd.' Hij knikte licht en sprong toen naar beneden. Vervolgens bleef hij voorzichtig staan, hopend dat de vloer het gewicht van twee jongens nog net kon dragen. "Het is dan wel een oud pand en niet de rand van Oak's Field, maar je hebt gewonnen", zei Kai en lachte kort schaapachtig. Hij veegde stof van zijn armen af en sloeg een hand voor zijn mond toen hij moest niezen. "Bedankt." Hij keek door het pand heen en deed voorzichtig een paar passen. De grond kraakte nog steeds onder zijn voeten en het deed hem denken aan het oude landhuis. Daar hadden de traptreden ook gekraakt voor hij naar onder gestort was. Of ja, net iet naar onder, maar nog steeds hadden de traptreden het begeven onder zijn gewicht en dat van Kenji. "En nu hier uit raken zonder die kerel tegen te komen", mompelde hij terwijl hij weer een paar passen zetten. Hij knipperde even met zijn ogen toen hij in het halfduister een deur leek te zien. Hij legde zijn hand op de klink en trok terug toen hij er een plakkerig spinnenweb omheen voelde zitten. Kai veegde zijn hand af aan zijn broek en nam de klink opnieuw vast. Hij voelde meteen dat de deur niet goed open ging. Maar dat as begrijpelijk, het was een verlaten gebouw, waarom zou de deur nog goed werken? Hij gooide zich tegen de deur op, maar die ging piepend maar enkele centimeters open. Hij herhaalde het, en de deur deed hetzelfde. Weer ging die een paar centimeter groter open.

OOC: Sorry voor de laatheid en de flutpost :')

_________________
VoiceKailee Rietz - Theme 1/2/3

you are not special, you are not a beautiful or unique snowflake, you’re the same decaying
organic matter as everything else. Black rabbit処女
R O A N O K E
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hunter
-
-
avatar

PROFILENovice
Real Name : Aylan
Posts : 164
Points : 32
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Woud en lucht
Klas: -
Partner: I could learn you the passion of the tango

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   wo aug 19 2015, 16:47

Hij ging als de wind. Nee, nog sneller. Er was geen enkele mogelijkheid meer waarop Kailee hem ooit nog in zou halen. Maar het plan veranderde toen de jongen kennelijk nog niet van de problemen af was. Gelukkig waren er weinig problemen waar geen oplossing voor was. En in dit geval was de oplossing een leegstand pand met een luik zonder slot waar de twee jongens met gemak doorheen konden. Hunter riep Kailee en verdween zelf in het gat door het dak. Dat had pand oud en verlaten was geweest, dat had Hunter wel al gezien. Maar hij had niet verwacht dat hij ook zo vreselijk stoffig zou zijn. Verlaten of niet, ze mochten wel eens een bezem door deze plek heen halen. Niet veel later hoorde hij een tweede plof naast zich. Dat moest Kailee zijn. Het stof dwarrelde langzaam weer naar beneden en Hunter kon eindelijk weer zijn rechterhand van zijn linker onderscheiden. Kailee stond naast hem en Hunter grijnsde terug om de opmerking van de jongen. Als hij eerlijk was, dan kon die hele wedstrijd hem gestolen worden. 'Gezondheid,' grijnsde hij hem toe toen het stof ook zijn wraak op de blauw harige jongen losliet. Terwijl Kailee naar de deur liep liet Hunter zijn blik door de zolder dwalen. Het was nagenoeg leeg toen de oude bewoners uit het huis vertrokken waren. Maar aan de kapotte kisten en visnetten kon je zien dat het huis ooit aan een visser toebehoort moest hebben. Er hing ook een vage zweem van zalm in de lucht. Of was het forel? Gekraak achter hem liet Hunter beseffen dat de deur moeizamer open ging dan in eerste instantie verwacht werd van het gebruiksvoorwerp. Hij liep nu ook naar de deur en gooide zijn gewicht er ook tegenaan in de hoop dat de deur wat meer zou meegeven. Als ze hier maar niet vast zouden komen zitten. Hunter wist niet zeker of ze via het dakraam weer omhoog konden klimmen.

_________________
Celia || Aloiysius || Ronodan || Miss Oriël || Hunter || Mordecai

Si la mar Fuera de Tinta. Y Cielo fuera Papel

No se podria Escribir. Lo mucho que es mi Querer
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kailee
Gestorven
Gestorven
avatar

PROFILENovice
Real Name : Ez
Posts : 1447
Points : 38
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Air
Klas: Master Geralt - 6th
Partner: Broken memories consume me

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   zo sep 13 2015, 11:25

Hij was blij dat Hunter een leegstaand gebouw gevonden had waar ze in weg konden duiken voor de mannen die hem opgemerkt hadden. Hij was de jongeman achterna gesprongen, door het dakluik heen naar onder. Stoffig was het er zeker, het stof kroop zijn neus in toen hij naar onder gesprongen was. Stof dat waarschijnlijk tussen de planken uit gekropen was door het gewicht dat neerkwam, wie weet voor het eerst in jaren. "Het is dan wel een oud pand en niet de rand van Oak's Field, maar je hebt gewonnen", zei Kai. Hij bedekte zijn mond toen er een neus kwam door al het stof. 'Gezondheid', hoorde hij van Hunter. "Bedankt." Zowel bedankt voor de mogenlijkheid om te ontsnappen als bedankt voor de 'gezondheid', maar dat moest de kerel er zelf maar uit op kunnen maken. Hij deed enkele passen door het pand heen en luisterde naar het kraken van de planken onder zijn voeten. Hier was toch duidelijk al een tijdje niemand meer geweest. En die planken mochten echt een keer vervangen worden. Hij was richting de deur gelopen, maar die wou niet open gaan door enkel de klink te gebruiken. Kailee duwde tegen de deur met zijn schouder. De visgeur gemeng met het stof zorgde ervoor dat hij even zijn best moest doen om niet weer te niezen. Dat lukte, gelukkig. De deur stond een paar centimeter open en het helpte ook dat Hunter zijn gewicht ook tegen de deur op gooide. Na nog een keer of twee hard tegen de deur geduwd te hebben, kon hij een arm door de opening steken, maar dat was iet groot genoeg om zelf doorheen te raken. Omdat volhouden nooit zijn sterkste punt geweest was, hield hij op en keek het pand nog eens rond, of er geen andere mogenlijkheid was om uit weg te raken. Anders zou hij opnieuw moeite moeten doen met de deur, maar hij geloofde er niet in dat het hem zou lukken om die open te krijgen. Het dakraam bleef een optie maar dat was moeilijk, dan hadden ze echt al een ladder nodig, of ze moesten op elkaars schouders staan en hij wist niet of dat een goed idee was. Waarschijnlijk niet. Ze hadden nog steeds die visnetten en die kisten, ook al was de meerderheid daarvan stuk. "Ik weet niet of die deur wel open gaat raken", sprak hij toen ook zijn twijfels uit. De jongeman krabde nadenkend aan zijn achterhoofd maar besloot dat hij toch kon proberen zijn idee met de kisten en de netten te doen slagen. Gelukkig waren de kisten niet zwaar, en na even duwen en trekken had hij een kist die nog redelijk stevig was onder het dakraam gezet. Het was niet hoog genoeg om aan het raam te raken, maar als hij een visnet omhoog kon gooien zodat het ergens bij het dak bleef haken, dan konden ze via het net omhoog klimmen. De kans dat dat goed zou gaan was bijzonder klein, maar proberen was nog altijd beter dan totaal opgeven. Kai klom met een net de kist op en gooide het net omhoog richting het dakraam. Zo'n visnet waar stenen aanhingen. Hij snapte niets van vissen, vissers en an helemaal niet van visnetten, maar dit kon wel handig zijn. Kailee had het net wel gegooid, maar hij was redelijk slecht in gooien, en toen het net dus gewoon terug naar onder kwam, sprong hij van de kist af om niet een van de zwaardere aanhangsels van het net op zijn hoofd kreeg. Met lawaai kwam het op de grond neer. De vloer kraakte weer even en toen het stof neergedaald was kon hij opnieuw proberen. Weer ging hij op de kist staan en het geluk stond aan zijn zijde want het net bleef deze keer haken aan het luik van het dakraam, dacht hij. Nu zouden ze omhoog kunnen klimmen als het net ook bleef hangen en niet weer naar onder viel nadat iemand omhoog wou klimmen. "Dit is het slechtste idee dat ik ooit gehad heb", mompelde hij terwijl hij zeker maakte dat het net vast hing. Toen richtte hij zich naar Hunter met een vragende blik. Hij wou weten of die het eens was met dit idee. Anders ging hij dus weer naar de deur.

_________________
VoiceKailee Rietz - Theme 1/2/3

you are not special, you are not a beautiful or unique snowflake, you’re the same decaying
organic matter as everything else. Black rabbit処女
R O A N O K E
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Sick little games   

Terug naar boven Go down
 

Sick little games

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Oak's Field-