PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Drake
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Moonmoon het kartelmes
Posts : 1622
Points : 123
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire Magican
Klas: Miss Eres
Partner: This is the shadow place Mufasa once told you about. Stay away from it.

BerichtOnderwerp: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   vr apr 10 2015, 22:27

Een laatste hap van het croissantje gleed door zijn keel heen, de melk er achter aan en hij streek met zijn mauw langs zijn mond. Hij had al gedoucht en de gel zat in zijn zwarte piekende haar. Slaperige ogen had hij, maar wel al een plan voor die dag. Wanneer Drake er zin in had dan trok hij af en toe naar de gymzaal toe om daar zijn lichaam bij te houden. Mooie spieren op een goed onderhouden lichaam was wat je bij Drake kon verwachten, hij vond het belangrijk er goed uit te zien en de dames namen het hem vaak in dank af. Heerlijk vond hij de hete zomer, wanneer hij zonder shirt over het binnenplein liep en dan dat meisjes hem half kwijlend zag nakeken. Met een hooghartige en arrogante blik op zijn knappe gezichtje wist hij hoe goed hij er uit zag, wetend dat hij elk meisje kon krijgen. Ach, over bescheidenheid had Drake nog nooit gehoord en dat wisten ze. Sommige mensen hadden om diezelfde reden een hekel aan hem of konden de jongen verachtten. Zijn scherpe tong en pervert opmerkingen, het was iets wat bij hem hoorde en of je het wel of niet leuk vond dat boeide hem vrij weinig. Drake haalde een hand door zijn zwarte haar heen en keek de zaal nog even met een gaap rond. Uiteindelijk stond de jongen op om naar de sportzaal te lopen, hij had een rugzak over zijn schouders hangen.

Eenmaal daar aangekomen rook hij gelijk de geur van zweet, sportschoenen en deo door elkaar heen. Hij liep de kleedkamer door waar hij zijn normale kleren voor een sportieve broek, tank top en sportschoenen verving. Met een tevreden grijns liep hij de zaal in en zag dat een aantal jongens bezig waren met een potje trefbal. Drake keek naar de grote klok die aan de hoge wand hing, hij had rond deze tijd afgesproken met zijn broer dus die zou zo ook wel komen. Drake begon met een opwarming door te strekken en een aantal rondjes te hardlopen in de zaal, waarna hij weer naar de kant liep om wat te drinken uit de waterfles die hij had mee gebracht. Toen Zean er nog niet was haalde hij zijn schouders op. Ondertussen hadden de jongens van de trefbal aan het pauzeren, Drake keek naar de bal die ze hadden achtergelaten. Hij pakte het ronde ding op en stuiterde een aantal keer mee. Na een paar keer stuiteren, gaf hij er een loeiharde trap tegenaan terwijl het ding in de lucht hing. De bal schoot de zaal door en kwam weer terug bij Drake, die het dan weer weg schoot. elke keer bleef hij zo door gaan, tot de bal op de gymzaal deur af vloog, die net werd opengedaan. Was het Zean met een slechte timing?

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ryan
King on the Rocks
King on the Rocks
avatar

PROFILENovice
Real Name : Anne-swaaaannn
Posts : 914
Points : 35
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth and fire
Klas: Miss Eres
Partner: Even a banana is a better boyfriend than you ever were.

BerichtOnderwerp: Re: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   ma apr 13 2015, 20:33

Het was al duidelijk genoeg geweest, de lente was er en de zon scheen met bijna zijn volle macht overal op. De temperaturen stegen, de menigte begon weer zomerse kledij te dragen en soms kon je jongens wel betrappen op een simpele luchtmagiespreuk om de rokjes op te waaien, typisch kleutergedrag natuurlijk, iets waar Ryan helemaal geen zin in had. Hij speelde zijn eigen spelletjes en die waren van een ander niveau, een hoger niveau wel te verstaan. Normaal had hij de kinderen al lang stenen tegen hun lomperige hoofd gesmeten, maar het risico dat ze niet meer zouden rechtkomen was te groot, omdat hun hersentjes ter grootte van een pindanoot elke hoek van hun beschermd omhulsel zouden verkennen, wat zou kunnen leiden tot hersenfaal, wat nu al een te groot risico was, blijkt hoe ze zich gedroegen.
Met een geeërgerde zucht zat Ryan een simpele brief te schrijven, een brief voor zijn achterlijke neef Drake, met zo’n simpel mogelijke woorden zodat het arme kind hem zou begrijpen. Zijn amberkleurige ogen gleden over het papier met een verveelde blik toen hij de laatste hand legde aan de brief waarin alles zou duidelijk worden. Met een grom keek hij er naar, die kerel zou echt de moeite niet doen om het te lezen, hij zou het toch moeten uitleggen, waarom deed hij zelfs nog de verdomde moeite om met zijn beste, meest leesbaarste handschrift, de simpelste woorden op perkament te pennen? Eigenlijk, had hij geen idee waarom hij hier uberhaupt moeite voor deed. Ryan frommelde het papier op en propte het in zijn broekzak eenmaal hij wist dat de inkt droog was en dus niet zou afgeven.

Het was ochtend en hij zat met een zure blik in de grote zaal, te knabbelen aan een stuk droog stokbrood alsof het dagelijkse kost voor hem was. Er zat niemand aan zijn tafel, maar dat stoorde hem voor geen meter. Gekleed in een zwarte tanktop, zwarte jeans en sportschoenen, zat hij nog steeds op dat stokbrood te kauwen. Zijn amberkleurige ogen gefixeerd op iets, beter gezegd, een persoon. Zijn ogen waren gefixeerd op een irritante kwal die jammer genoeg zijn neef moest voorstellen. Hij ergerde zich dood aan die kwast, maar hij moest het doen, hij moest zijn identiteit bekend maken om dan met zijn vader korte metten te maken.

Toen Drake opstond na zijn maaltijd, besloot Ryan hem te volgen op een veilige afstand zodat het niet opviel dat hij hem aan het volgen was. De kerel bleek naar de gymzaal te lopen en Ryan volgde gewoon om dan na een paar minuten de deur open te doen en meteen een bal op hem te zien afvliegen, hij was net niet op tijd en de bal vloog tegen zijn borstkas, maar hijzelf bewoog niet. Zijn amberkleurige ogen bleven gefixeerd op de persoon die de bal had gegooid want er was niemand anders in deze zaal te bespeuren. Ryan had het al moeilijk om niet uit te barsten in woede, maar door een paar diepe ademhalingen werd hij weer aardig kalm. Hij haalde een brief uit zijn broekzak en hij wandelde naar Drake toe om hem in zijn handen te duwen, “Lees,” waren zijn schaarse woorden terwijl hij met een verveelde blik naar zijn neef keek..

Brief ofzo:
 

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zean
Miss Psychopath
Miss Psychopath
avatar

PROFILERecruit
Real Name : x
Posts : 279
Points : 9
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   ma apr 13 2015, 21:13

Waarom had hij hier mee ingestemd? Het was veel te vroeg om uit z'n nest te gaan, het bed was te warm en de dekens lagen te lekker. Sinds de blonde jongen weer goed kon slapen deed hij dat ook het allerliefste al nam Drake daar niet veel genoegen mee. En Zean's huiswerk ook niet. Het was al meerdere malen voor gekomen dat hij zijn huiswerk niet af had maar dat boeide hem niets, slapen was belangrijker. Met een zucht draaide hij zich weer om en staarde een beetje naar de muur. Hij had belooft met Drake te gaan sporten, er moest tenslotte wat gedaan worden met dit prachtige, goddelijke lichaam. De spieren moesten te zien blijven. But at what cost? Vroeg opstaan en je in het zweet werken, iets wat hij niet graag deed. Nog eens zuchtte hij en draaide zich om naar de klok. Te vroeg, maar het moest. Drake was nu zeker al een half uur weg en hij vond het niet fijn om zijn broer teleur te stellen om niet op te komen dagen, niet na wat er allemaal gebeurd was. Zean was hem dankbaar geweest dat hij altijd vertrouwen in hem had gehad, hoe kwaad ze ook op elkaar waren geweest. Met een kreun kwam hij uit bed, woelde even door zijn haar en ging toen naar de badkamer om zich te douchen en aan te kleden.
De grote zaal was het volgende wat op het programma stond. Hij had niet veel honger dus met een snelle hap van een broodje en wat koffie was hij al een stuk wakkerder. Toen hij daarmee klaar was slofte hij zo sloom als het kon richting de gymzaal. Hij had zich al half omgekleed, alleen zijn trui nog uit en dan kon hij beginnen met gymmen. Hij had nog een kleine tas bij met een handdoek en een flesje water, stel dat het zover kwam dat hij het zweet van zijn voorhoofd af moest vegen. Net toen hij de gang in kwam ging de deur van de zaal dicht. Nog iemand met een gek idee naast hemzelf en Drake? Hij gooide zijn tas in de kleedkamer en liep de zaal in, waar iemand een papiertje uitreikte aan Drake. Nog voor Drake het had kunnen aanpakken had Zean het uit zijn handen gegrist. 'Lieve Drake, ik wilde dit al een hele tijd zeggen maar in durfde het niet. Ik vind je leuk.' Zei hij met een meisjesachtige stem en grijnsde. Maar toen zijn ogen over de woorden vlogen veranderde zijn blik naar serieus. 'Een grafput? Ik zich die gast veel liever in het binnenste van de aarde vallen.' Gromde hij vervolgens kwaad. 'En dit moet z'n zoon zijn? Niet veel beters.' Hij keek de jongen met vernauwde ogen aan, hij vertrouwde hem niet. Zeker niet na wat zijn vader hem had aangedaan. Hij overhandigde het briefje aan Drake en sloeg zijn armen over elkaar. Het was een grote familiereünie.

_________________
[Theme]



Awards:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Drake
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Moonmoon het kartelmes
Posts : 1622
Points : 123
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire Magican
Klas: Miss Eres
Partner: This is the shadow place Mufasa once told you about. Stay away from it.

BerichtOnderwerp: Re: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   ma apr 13 2015, 22:30

Het voelde altiojd goed om te sporten vond Drake. Het bloed dat door je lichaam gierde en het was ook erg goed voor je. Daarbij vond hij het absoluut niet erg wanneer hij zag dat er weer meer spier bij gekomen was. Drake speelde de bal tegen de grond, muur en hij vond het grappig om hiermee te spelen. Zelfs een klein trucje met vuur manipulatie, een vuurpluim achter de bal achter laten gaan was erg grappig om te zien. Uiteindelijk gaf hij de bal nog een harde trap, maar de bal vloog per ongeluk op de deur af en natuurlijk was het zo dat precies op dat moment... ging die deur open. In de deuropening stond een jongen waar Drake zijn humeur nou niet echt van verbeterde. Hij schoot echter wel in de lach toen hij zag hoe de bal tegen zijn borst knalde. Het heethoofd zou zich nu waarscheinlijk wel moeten inhouden. Drake kende hem nu een tijdje maar tot zijn eigen verbazing was hij tot nu toe nog niet achter zijn naam, al hadden ze vaak in een boze bui achter elkaar aan gerend. Het was een vreemde situatie. Opeens bedacht Drake zich iets, was de jongen hier toevallig, of was hij Drake gevolgd? Drake zou niet kunnen bedenken waarom een jongen hem zou willen volgen. Ook vreemd dat grumpy altijd de pik had op hem, terwijl hij anderen meestal milder behandelde. Drake kreeg een vreemd misselijk gevoel, een stalker? Hij haalde een hand door zijn haar. De vreemde jongen liep op hem af maar Drake wist niet goed wat hij hier nu van moest denken. Wat moest deze gast toch van hem?! Precies op dat moment zag hij Zean aan komen lopen door de opengelaten deur. Zijn broer liep ongemerkt achter de onbekende jongen aan. Drake en Zean wisselde een snelle blik die genoeg zei. Opeens haalde Grumps een briefje uit zijn zak, wat hij aan Drake wilde geven.  “Lees,” Nieuwsgierig keek Drake er naar, wilde het aanpakken, maar natuurlijk was Zean vliegensvlug en griste het zo uit de handenwisseling.'Lieve Drake, ik wilde dit al een hele tijd zeggen maar in durfde het niet. Ik vind je leuk.' hoorde hij zijn broer zeggen. Drake deed een stap achteruit en keek de jongen met shockface aan. ''Yo, gast! I am not gay, leave me alone! I have a but, but I poop with that and nothing more!'' Ergens wist hij ook wel dat het een grapje was van Zean, dus hij speelde mooi mee. Drake lachte, maar werd nu toch wel nieuwsgierig naar wat er echt op het briefje stond.  'Een grafput? Ik zich die gast veel liever in het binnenste van de aarde vallen.' Drake keek zijn broer niet begrijpend aan, hij fronste en pakte het briefje uit Zean zijn handen weg. ''Geef hier.'' Drake treek het papier glad tussen zijn vingers. Bruine ogen keken ongelovig naar de letters, hij knipperde en hoorde Zean wat zeggen. 'En dit moet z'n zoon zijn? Niet veel beters.' Hij knikte even instemmend met Zean, even niet wetend wat hij moest denken doordat zijn hoofd een chaos was. Zoon van Raymond? Wat the hack?! Drake keek dus die Ryan 'Burned' aan met gespleten ogen. ''Dus jij bent een van de uitwerpselen van dat monster? Als ik je al zou geloven tenminste. Ik weet niet hoe je hier aan komt,'' Drake kon zichzelf niet inhouden. Hij greep de kraag van Ryan beet, zijn ogen schoten vuur. ''Maar hier valt niet mee te spotten. Wie denk je dat je bent, stuk vreten?'' Drake hield zichzelf nog net in om hem een mep in zijn gezicht te geven. ''Omdat ik je de hele tijd treiter, laten we Drake terug pakken op waar hij niet tegen kan?'' Drake spoot de woorden uit. ''Daarbij, je plannetje valt mooi in het water 'Ryan Burned, want je pappie leeft al lang niet meer. '' Even schoot Drake in een soortmaniakale lach, omdat de ironie...''I killed him with my own hands, you know nothing!'' Drake liet hem los, maar het was meer een harde duw dan loslaten. Drake Draaide zich met een ruk om en keek Zean aan. ''Come brother, I am sick of his games.''

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ryan
King on the Rocks
King on the Rocks
avatar

PROFILENovice
Real Name : Anne-swaaaannn
Posts : 914
Points : 35
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth and fire
Klas: Miss Eres
Partner: Even a banana is a better boyfriend than you ever were.

BerichtOnderwerp: Re: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   di apr 14 2015, 19:08

Lente, niet echt een seizoen dat hij geweldig vond, maar hij kon er mee leven. Ryan had een brief geschreven, een simpel document dat hij zou afgeven aan zijn achterlijke neef Drake. Zijn amberkleurige ogen gleden over het papier met een verveelde blik toen hij de laatste hand legde aan de brief waarin alles zou duidelijk worden. Met een grom keek hij er naar, die kerel zou echt de moeite niet doen om het te lezen, hij zou het toch moeten uitleggen, waarom deed hij zelfs nog de verdomde moeite om met zijn beste, meest leesbaarste handschrift, de simpelste woorden op perkament te pennen? Eigenlijk, had hij geen idee waarom hij hier uberhaupt moeite voor deed. Ryan frommelde het papier op en propte het in zijn broekzak eenmaal hij wist dat de inkt droog was en dus niet zou afgeven. Hij had er eigenlijk echt geen zin in, maar ach, wat kon het kwaad dat ze het wisten? Zo kon hij meteen vragen waar zijn rotzak van een vader uithing en dan was ineens alles klaar.

Na zijn ontbijt in de grote zaal, was hij zijn neef meteen gevolgd naaar de gymzaal waar hij nu stond, voor de neus van zijn neef. Hij had de brief aan hem overhandigd, maar voor de kerel het kon lezen, was er een andere gozer bij gekomen.  Zijn amberkleurige ogen keken geërgerd naar de jongen, wat een lef. 'Lieve Drake, ik wilde dit al een hele tijd zeggen maar in durfde het niet. Ik vind je leuk.' Zei hij met een meisjesachtige stem en grijnsde. “En wie de fuck ben jij?!” snauwde hij de kerel toe met een giftige valse ondertoon. Wie dacht hij wel dat hij was?! 'Een grafput? Ik zich die gast veel liever in het binnenste van de aarde vallen.' Gromde hij vervolgens kwaad. 'En dit moet z'n zoon zijn? Niet veel beters.” De reactie van de lichtharige jongen klonk al geweldig, deze kerel kende zijn vader en hij balde zijn vuisten. Zijn vader had meerdere mensen hun leven verziekt kennelijk. De kerel gaf het papier terug aan zijn neef en Ryan’s amberkleurige ogen gleden naar Drake, die ongelovig naar het papier gaapte. ''Dus jij bent een van de uitwerpselen van dat monster? Als ik je al zou geloven tenminste. Ik weet niet hoe je hier aan komt,'' zei hij en meteen, onverwacht greep Drake Ryan bij zijn kraag, zijn ogen werden groot bij de handeling van zijn neef maar dan omklemde hij de hand van Drake met zijn eigen hand, zijn amberkleurige ogen spoten letterlijk vuur.

Wie de fuck dacht Drake wel dat hij was? De koniging van deze hele show? ''Maar hier valt niet mee te spotten. Wie denk je dat je bent, stuk vreten?'' Ryan zijn gezichtsuitdrukking stond op onweren terwijl hij zijn hand die die van Drake omklemde een enorme hitte liet afgeven, als een fikse waarschuwing. ''Omdat ik je de hele tijd treiter, laten we Drake terug pakken op waar hij niet tegen kan?'' Drake spoot de woorden uit maar Ryan bleef gewoon naar hem kijken, hij wist dat de jongen nog lang niet klaar was met spreken en hij had nog wel het respect om hem te laten uitspreken. ''Daarbij, je plannetje valt mooi in het water 'Ryan Burned, want je pappie leeft al lang niet meer. '' Even schoot Drake in de lach. ''I killed him with my own hands, you know nothing!'' Drake liet hem los, maar het was meer een harde duw dan loslaten. Ryan recupereerde zich en zijn amberkleurige ogen keken de zwartharige jongen aan, vol ongeloof. Zijn mond viel haast open. Zijn vader was dood? Hij begon te lachen, zachtjes terwijl zijn schouders op en neer bewogen. Zijn vader was gewoon al dood, hahaha... Eigenlijk was hij hier best gelukkig door, die simpele woorden die Drake had gesproken hadden zijn dag helemaal opgefleurd, maar hij zou Ryan Burned niet zijn als hij niet wat met zijn neefjes zou spelen, want blijkbaar was de lichtharige kerel ook een Burned.

''Come brother, I am sick of his games.'' Waren de laatste woorden  van zijn achterlijke neef en Ryan begon  te lachen, een typische lach die enorm herkenbaar was. “Het verbaasd me dat iemand zoals jij hem hebt kunnen vermoorden, welke drugs heb je hem gevoerd kind? Of was je helemaal niet alleen? Oh laat me niet lachen Drake alstjeblieft, ik hou het niet meer!” Hij schaterde het uit. “Ik ben niet het type die spelletjes speelt met mijn familie, maar als je wilt spelen, kunnen we dat zeker doen Drake,” Op zijn gezicht stond een valse grijns, hij leek nu als twee druppels water op zijn vader, alleen zijn haar had een andere kleur. “Als je hem broer noemt, neem ik aan dat hij ook familie is, wat een prachtige familiereünie” Hij klapte in zijn handen van puur plezier. “Hoe heb je hem gedood Drake? Is hij pijnlijk heengegaan?” vroeg hij met een geamuseerde blik in zijn ogen, hoe pijnlijker Raymond was doodgegaan, hoe beter. De man verdiende het niet om te leven, alles behalve.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zean
Miss Psychopath
Miss Psychopath
avatar

PROFILERecruit
Real Name : x
Posts : 279
Points : 9
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   wo apr 15 2015, 18:39

De grijns was snel van zijn gezicht gegaan toen hij de woorden las. Hij had gedacht om er compleet vanaf te zijn, van het hele verleden en die kuttijd die hij had meegemaakt. Maar het kwam allemaal in een klap terug alleen maar door naar deze woorden te staren. Zean haalde even diep adem en liet Drake het briefje uit zijn hand grissen. Zijn borstkas ging even hevig op en neer terwijl hij alle herinneringen weer probeerde terug te stoppen waar hij ze nooit zou vinden. Gelukkig werd er haast geen aandacht aan hem besteed en viel het niet op dat hij zo gegrepen was door de woorden. ''Dus jij bent een van de uitwerpselen van dat monster? Als ik je al zou geloven tenminste. Ik weet niet hoe je hier aan komt,'' Drake kon zichzelf niet inhouden. Hij greep de kraag van Ryan beet, zijn ogen schoten vuur. Zean wilde een stap in zijn richting zetten om Drake van de jongen af te halen, hoe erg het ook was dat hij met de zoon van zijn oom te maken had die heel zijn leven had verkloot, hij verdiende het niet om Drake vol op zijn gezicht te hebben, maar hij wist dat dat geen goed idee was dus hij hield zich in. ''Maar hier valt niet mee te spotten. Wie denk je dat je bent, stuk vreten? Omdat ik je de hele tijd treiter, laten we Drake terug pakken op waar hij niet tegen kan?'' Drake spoot de woorden uit. ''Daarbij, je plannetje valt mooi in het water 'Ryan Burned, want je pappie leeft al lang niet meer. '' Even schoot Drake in een soort maniakale lach. Zean fronste even. Hij wist hoe Drake hier over dacht, maar dit klonk gewoon verontrustend. Hij hoopte dat Drake zijn pyschoness niet had geërft. ''I killed him with my own hands, you know nothing!'' Drake liet hem los, maar het was meer een harde duw dan loslaten. Drake Draaide zich met een ruk om en keek Zean aan. Zean sloeg zijn armen over elkaar heen. ''Come brother, I am sick of his games.'' Hij schudde zijn hoofd. 'Bro, you don't. Give him a chance just like you gave me a chance, over and over.' De jongen was het misschien niet waard, maar een kans moest altijd gegeven worden. “Het verbaasd me dat iemand zoals jij hem hebt kunnen vermoorden, welke drugs heb je hem gevoerd kind? Of was je helemaal niet alleen? Oh laat me niet lachen Drake alstjeblieft, ik hou het niet meer!” Hij schaterde het uit. Zean werd ongemakkelijk. Drugs, niet het fijnste onderwerp voor hem. “Ik ben niet het type die spelletjes speelt met mijn familie, maar als je wilt spelen, kunnen we dat zeker doen Drake,” De jongen grijnsde vals, het deed Zean denken aan Raymond wat hem alleen maar meer zorgen liet maken. “Als je hem broer noemt, neem ik aan dat hij ook familie is, wat een prachtige familiereünie” Hij klapte in zijn handen van puur plezier. “Hoe heb je hem gedood Drake? Is hij pijnlijk heengegaan?” Hier stapte hij tussen de twee in want hij wist ho opgefokt Drake nu was. Hij keek zijn broer aan. 'Bro. No. This ain't a good time.' Zei hij dringend tegen de zwartharige jongen. Vervolgens draaide hij zich om naar de blondharige jongen. 'Well then. Nice to meet you. The name is Zean.' Zei hij wat kortaf. 'May I suggest not to fuck my little bro up. He had a rough time, we both did. And I don't want to end up at the hospital. Again.' Zean stak niet zijn hand uit, ondanks dat hij de jongen een kans wilde geven betekende het niet voor hem dat hij er beleefdheden aan moesten kleven. 'En ja. Raymond is dood. Drake heeft hem vermoord toen hij werd gered en mij daarbij redde. Long story rather not talk about it. Well. Let's just shake hands and get this over with.' Nog steeds had hij bedenkingen bij de jongen maar hij probeerde ze zo goed als het kon te negeren.

_________________
[Theme]



Awards:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Drake
-
-
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Moonmoon het kartelmes
Posts : 1622
Points : 123
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire Magican
Klas: Miss Eres
Partner: This is the shadow place Mufasa once told you about. Stay away from it.

BerichtOnderwerp: Re: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   wo apr 15 2015, 22:10


In pure woedde keek Drake naar de jongen die voor hem stond, beweerde dat hij zijn zoon was. De zoon van die tiran, monster, duivel. Drake werd misselijk van het idee. Dat dus, daarom wílde Drake niet geloven dat het waar was. Daarbij, áls het de zoon was van Raymond, waarom stond hij dan opeens nu voor zijn neus, waarom kwam hij dan nu pas opdagen en had Ray het nooit over hem gehad? Het klopte gewoon niet en daarom wilde en kon Drake zijn woorden niet geloven. Het bracht beelden omhoog die Drake liever zo ver mogelijk weg stopte. Zean die achter hem stond leek verbluft te zijn, Drake liet hem maar dat kwam ook doordat zijn aandacht onbewust in beslag was genomen door Ryan. Hij had zijn 'neef' bij zijn kraag gegrepen, Drake voelde gelijk de hitte van zijn vuurmagie, dus dat hadden ze dus wel degelijk gemeen. Alleen omdat Drake duidelijk ook voelde dat zijn magie hier sterker in was, omdat er iets in de magie stoorde, deed het Drake niet zoveel. Het was behagelijk, warme handen. De ogen van Drake konden letterlijk branden als vuur en op dit moment stonden ze gefixeerd in de richting van Ryan. Wel leek hij bepaalde trekken in zijn gezicht te herkennen, maar daardoor werd hij alleen maar nog gefrustreerder. Zijn maniakale ogen terwijl Drake zei dat hij Raymond had vermoord was bijna eng. Hij zag voor zich hoe Ray voor zich tegen hem aan in elkaar zakte, Drake zijn hand omklemde een switchblade dat door het hart van zijn oom was geboord. Met een duw liet Drake Ryan los, het liefst had hij de jongen in elkaar geslagen, maar iets hield hem tegen. In zijn hoofd was het een warboel, wist niet of hij de jongen wel of niet moest geloven. Drake wilde weg lopen met Zean, weg van deze jongen en alle frustratie die hij van hem kreeg. 'Bro, you don't. Give him a chance just like you gave me a chance, over and over.' hoorde Drake Zean zeggen. Drake keek hem even aan, de blonde lokken langs zijn verbaasde en ook boze gezicht was voor Drake nu zo vertrouwd. ''How could I? We grew up together. I don't even know this guy and he claims to be our family? I don't even understand why someone would do that.''

“Het verbaasd me dat iemand zoals jij hem hebt kunnen vermoorden, welke drugs heb je hem gevoerd kind? Of was je helemaal niet alleen? Oh laat me niet lachen Drake alsjeblieft, ik hou het niet meer!” Drake stopte en er gleed een rilling over zijn ruggengraat heen. Zijn blik was nog steeds op Zean gevestigd, zijn ogen; 'ik zei het toch' ''Dus je denkt dat ik uit mijn nek klets Ryan?'' Hij snoof en slikte. “Ik ben niet het type die spelletjes speelt met mijn familie, maar als je wilt spelen, kunnen we dat zeker doen Drake,” Drake draaide zich om en keek Ryan weer aan. ''Watch your words grumps.'' nu hij dus Ryan opnieuw aan keek, met die grijns op zijn rotsmoel, zijn ogen, zijn gelaat uitstraling en ogen. Drake slikte en eigenlijk hoefde hij er nu niet meer aan te twijfelen, maar dit... dit was niet een positief iets. “Als je hem broer noemt, neem ik aan dat hij ook familie is, wat een prachtige familiereünie” Drake grauwde meer dan dat hij normaal sprak. Hij mocht dan inderdaad de zoon van zijn oom zijn. Maar hij had Raymond nooit als familie gezien en in no way zou hij dat dus bij Ryan doen. ''Don't call us family you filthy fool! Zean is my brother and he is someone that I see as my only blood family. The only person I will ever see that way. Don't even think about it, to see me as family, because you are nothing more than the dirt underneath my shoe!'' Drake wilde nu echt weg lopen, hij was klaar met deze fking sloeber.  “Hoe heb je hem gedood Drake? Is hij pijnlijk heengegaan?” elk woord met die lelijke toon. Elk stuk woord dat door Drake als kots werd gezien. Hij stak zijn vuist in zijn jaszak van de zwart witte jas, hij was het zat. Drake liep met een bloedseries kwaad gezicht op Ryan af. Op de vloer ontstonden vlammen, die langs de muur omhoog kropen. Als duivelshandjes gebaarde ze naar Ryan toe. 'Bro. No. This ain't a good time.' hoorde hij opeens Zean zeggen. Drake keek even Zean aan, maar de jongen met zwarte haren was ver te zoeken. ''If he is his son, what if he is just the same and will do to others what he did to us?'' Toen hij weer naar Ryan keek haalde hij iets uit zijn zak. De switchblade en iedereen kende zijn mes. Wanneer het tevoorschijn kwam was het zeker dat je in de nesten at. -Of Drake zat er mee te spelen in de klas- Drake beet op zijn lip en klikte het open, keek naar het zilver dat blinkerde in het vuur. ''Dit is een kleine vriend van me, jullie hebben elkaar al eens ontmoet. Het helpt me bij zoveel dingen.. het schillen van appels, het verdedigen van mijzelf in de leraren WC's.. en het doorboren van het hart van mijn oom. Een beetje draaiden en het bot horen kraken.. heel handig dingetje dit.''

Drake wilde verder spreken, maar hij hoorde opeens Zean. 'Well then. Nice to meet you. The name is Zean.' Drake haalde een hand door zijn zwarte haren en luisterde naar de woorden van zijn broer, maar hij liet Ryan niet los en het mes lag gevaarlijk in zijn handen in de richting van Ryan. 'May I suggest not to fuck my little bro up. He had a rough time, we both did. And I don't want to end up at the hospital. Again.' Drake was het ook ergens wel weer met Zean eens, hij moest toegeven dat dit wel erg extreem was zoals hij handelde. De jongen slikte, besefte opeens waar hij mee bezig was. Hij was nu niet veel beter dan Raymond, Zean in zijn psychose of Ryan met zijn vreemde handelingen. Hij moest zichzelf tot kalmte brengen. 'En ja. Raymond is dood. Drake heeft hem vermoord toen hij werd gered en mij daarbij redde. Long story rather not talk about it. Well. Let's just shake hands and get this over with.' Drake zuchtte en keek nu weg. Hij klikte het mes weer in en liet de vlammen doven. ''It's okey Zean. I will calm down now..'' De jongen keek naar de grond en zag dingen uit het verleden, wanneer hij naar Ryan zijn gezicht keek werd dat erger. Drake balde zijn vuist en begreep er gewoon helemaal niks meer van. ''Je wilde hem dus vermoorden, nou dat heb ik dus al gedaan. Maar wat ik dan nu niet begrijp, waarom sta je hier dan opeens zo random alsof je uit de lucht bent komen vallen? We hebben nooit een woord over je gehoord. Daarbij, waarom zeg je het nu pas?!'' Drake was rustiger dan net, maar een zat een kwaaie toon in zijn stem, die de antwoorden bijna opeiste. Hij had nooit iets over Ryan gehoord vroeger. Al was dat ook weer niet iets bijzonders. Drake had nou niet echt gesprekken met Ray gehad, enkel bevelen tussen de afranselingen door. De momenten van praten waren er niet en Raymond vulde liever de mond van Drake met iets anders dan woorden. Drake keek weg en wachtte op antwoord van zijn 'neef'.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ryan
King on the Rocks
King on the Rocks
avatar

PROFILENovice
Real Name : Anne-swaaaannn
Posts : 914
Points : 35
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth and fire
Klas: Miss Eres
Partner: Even a banana is a better boyfriend than you ever were.

BerichtOnderwerp: Re: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   do apr 16 2015, 20:37

De twee dudes lazen zijn brief, Drake en nog een andere gozer die hij niet kende. Wie the fuck was hij? Wat deed hij hier in vredesnaam? Waarom las hij zijn brief? De brief die gericht was naar zijn achterlijke neef? Hij vond het irritant dat die kerel gewoon het lef had om persoonlijke zaken te gaan lezen. Maar zijn aandacht ging weer naar Drake die de brief weer vasthad en meteen bij de eerste woorden al hem begon uit te schelden. Ryan had hier zich voor voorbereid, hij wilde eerst Drake observeren, hoe hij was met zijn handelingen en gedrag. ''Dus jij bent een van de uitwerpselen van dat monster? Als ik je al zou geloven tenminste. Ik weet niet hoe je hier aan komt,'' Drake kon zichzelf niet inhouden. Hij greep de kraag van Ryan beet, iets waar hij niet al te erge vrede mee nam. De jongen haatte het aangeraakt te worden, dus zijn ogen spoten haast vuur en zijn hand omklemde die van Drake.

Wie de fuck dacht Drake wel dat hij was? De koniging van deze hele show? ''Maar hier valt niet mee te spotten. Wie denk je dat je bent, stuk vreten?'' Ryan zijn gezichtsuitdrukking stond op onweren terwijl hij zijn hand die die van Drake omklemde een enorme hitte liet afgeven, als een fikse waarschuwing. ''Omdat ik je de hele tijd treiter, laten we Drake terug pakken op waar hij niet tegen kan?'' Drake spoot de woorden uit maar Ryan bleef gewoon naar hem kijken, hij wist dat de jongen nog lang niet klaar was met spreken en hij had nog wel het respect om hem te laten uitspreken. ''Daarbij, je plannetje valt mooi in het water 'Ryan Burned, want je pappie leeft al lang niet meer. '' Even schoot Drake in de lach. ''I killed him with my own hands, you know nothing!'' Drake liet hem los, maar het was meer een harde duw dan loslaten. Ryan recupereerde zich en zijn amberkleurige ogen keken de zwartharige jongen aan, vol ongeloof. Zijn pa was gewoon dood, mors en hartstikke dood. Dit fleurde zijn hele dag helemaal op, dat moest hij toegeven en meteen waren de kwade gevoelens jegens Drake weg. Maar hij zou Ryan Burned niet zijn als hij niet wat met zijn neefjes zou spelen, want blijkbaar was de lichtharige kerel ook een Burned. Iets wat eigenlijk compleet onverwachts was, zijn moeder had nooit gesproken over de jongen met het lichtgekleurde haar.

''Come brother, I am sick of his games.'' De broer schudde zijn hoofd. 'Bro, you don't. Give him a chance just like you gave me a chance, over and over.' Deze kerel leek vergevingsgezinder te zijn dan zijn broer, dat was een feit. Maar dat nam niet weg dat Ryan nog vol vragen zat die er een tikkeltje verkeerd uitkwamen. “Het verbaasd me dat iemand zoals jij hem hebt kunnen vermoorden, welke drugs heb je hem gevoerd kind? Of was je helemaal niet alleen? Oh laat me niet lachen Drake alstjeblieft, ik hou het niet meer!” Hij schaterde het uit. Hij was het helemaal aan het verpesten door zijn reacties, maar dat besefte hij niet bepaald. ''Dus je denkt dat ik uit mijn nek klets Ryan?'' snoof Drake, maar hij negeerde die zin gewoon, ging lekker verder met zijn spelletje:“Ik ben niet het type die spelletjes speelt met mijn familie, maar als je wilt spelen, kunnen we dat zeker doen Drake.” Op zijn gezicht stond een valse grijns, hij leek nu als twee druppels water op zijn vader, alleen zijn haar had een andere kleur. ''Watch your words grumps.'' Weer negeerde hij de woorden, ging hij gewoon verder alsof Drake lucht was, maar wat kon hem dat nu schelen op deze exacte moment, helemaal niets. “Als je hem broer noemt, neem ik aan dat hij ook familie is, wat een prachtige familiereünie” Hij klapte in zijn handen van puur plezier. ''Don't call us family you filthy fool! Zean is my brother and he is someone that I see as my only blood family. The only person I will ever see that way. Don't even think about it, to see me as family, because you are nothing more than the dirt underneath my shoe!'' Ryan lachtte spottend met de woorden van emo hier, oh hij was een sensatie als hij boos was, dat werd wel duidelijk. Maar nog steeds was het het niet waard om op te antwoorden.“Hoe heb je hem gedood Drake? Is hij pijnlijk heengegaan?” vroeg hij met een geamuseerde blik in zijn ogen, hoe pijnlijker Raymond was doodgegaan, hoe beter. Maar Drake leek er niet op te willen antwoorden, hij liep op hem af en Ryan had nog steeds die valse grijns op zijn gezicht, met een vleugje spot en amusement in zijn ogen, want hij vond dit geweldig.

De twee gebroers leken een conversatie te houden, maar Ryan nam niet de moeite om er naar te luisteren, het was iets tussen hen, daar had hij geen zaken mee en dan stapte de lichtharige jongen naar hem toe. Ryan’s amberkleurige ogen keken inspecterend naar zijn neef die begon te spreken. 'Well then. Nice to meet you. The name is Zean.' Zei hij wat kortaf. 'May I suggest not to fuck my little bro up. He had a rough time, we both did. And I don't want to end up at the hospital. Again.' Al een geluk dat hij zijn hand niet uitstak, Ryan was niet voor al dat kleffe formeel gedoe. “Als hij mij niet op de klippen laat lopen, dan is er helemaal geen probleem, Zean,” waren zijn woorden, de geamuseerde valse grijns maakte plaats voor zijn altijd serieuze gezicht terwijl hij zijn handen in zijn broekzak stak. 'En ja. Raymond is dood. Drake heeft hem vermoord toen hij werd gered en mij daarbij redde. Long story rather not talk about it. Well. Let's just shake hands and get this over with.'
“Wel, ik ben gewoon al tevreden dat hij niet meer mensen kan vermoorden, treiteren en kan kwetsen. Het spijt me dat jullie het zo rot hebben gehad, hij had mij moeten treiteren, niet jullie.” het was een wonder dat hij zijn excuses aanbood voor zijn vader zijn gedrag, maar het was hier duidelijk nodig. ''Je wilde hem dus vermoorden, nou dat heb ik dus al gedaan. Maar wat ik dan nu niet begrijp, waarom sta je hier dan opeens zo random alsof je uit de lucht bent komen vallen? We hebben nooit een woord over je gehoord. Daarbij, waarom zeg je het nu pas?!'' zei Drake en Ryan zuchtte zacht, hij wilde liever de herinneringen van zijn moeder gewoon achterwegen laten. Maar hij was ze een uitleg verschuldigt: “Mijn moeder werd vlak na mijn geboorte ingespoten met een traagwerkend gif, geen idee waarom hij mij levend heeft gelaten, vast uit medelijden. En op mijn achttiende schoot het gif in haar wakker en viel het haar hele lichaam aan. Ik was dus genoodzaakt voor mijn moeder te zorgen en kreeg dan ook maar pas te horen dat mijn vader dat had gedaan, al wist mijn moeder eerst niet dat het gif was,” hij haalde even een poos adem en met een frons op zijn gezicht ging hij verder. “Een paar maanden nadat het gif in actie was geschoten, deed ze me het hele verhaal, over hoe Raymond haar had ingespoten met een vloeistof, ze begon zelfs over jou Drake, dat jij wist waar hij was. Dus ik besloot het op me te nemen om hem te vermoorden, maar dat is dus niet meer nodig blijkt,” zei hij met nog steeds een serieuze blik, maar je kon zien aan hem dat de dood van zijn moeder hem zwaar op de maag lag, ze was immers nog maar een paar maanden dood. Ryan wendde zijn blik naar de grond. Hij had nu al spijt van dit hele gedoe, wetende dat Drake sowieso hem ging treiteren met dit alles, daar had hij echt geen zin in eigenlijk. Maar toch bleef hij staan, hij leek aan de grond genageld. “Ik ben inderdaad een beetje uit de lucht gevallen, als ongewenste zoon van hém.”

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Zean
Miss Psychopath
Miss Psychopath
avatar

PROFILERecruit
Real Name : x
Posts : 279
Points : 9
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   vr mei 01 2015, 15:21

Zean stond een beetje tussen de twee in als een derde wiel. Het was duidelijk dat deze jongen hier, Ryan, samen met Drake al wat had meegemaakt en eerlijk gezegd had Zean niet al te veel zin om de twee zien vechten of nog meer ruzie te zien maken. Het verbaasde hem eigenlijk ook al dat Raymond een kind had verwekt met iemand, hij zag de man er helemaal niet voor aan, zeker niet na wat hij wel niet met Zean en Drake had geflikt. Maar Ryan had er een verklaring voor en Zean rolde met zijn ogen toen hij hoorde dat Ryan aan zijn geschiedenis begon. Hoe vaag het ook was dat de jongen ineens voor zijn neus stond, zo zwaar geïnteresseerd in hem was hij ook weer niet. “Mijn moeder werd vlak na mijn geboorte ingespoten met een traagwerkend gif, geen idee waarom hij mij levend heeft gelaten, vast uit medelijden. En op mijn achttiende schoot het gif in haar wakker en viel het haar hele lichaam aan. Ik was dus genoodzaakt voor mijn moeder te zorgen en kreeg dan ook maar pas te horen dat mijn vader dat had gedaan, al wist mijn moeder eerst niet dat het gif was,” hij haalde even een poos adem en met een frons op zijn gezicht ging hij verder. “Een paar maanden nadat het gif in actie was geschoten, deed ze me het hele verhaal, over hoe Raymond haar had ingespoten met een vloeistof, ze begon zelfs over jou Drake, dat jij wist waar hij was. Dus ik besloot het op me te nemen om hem te vermoorden, maar dat is dus niet meer nodig blijkt,” zei hij met nog steeds een serieuze blik, Ryan wendde zijn blik naar de grond. “Ik ben inderdaad een beetje uit de lucht gevallen, als ongewenste zoon van hém.” Zean rolde nogmaals met zijn ogen en zuchtte. 'Ah well. Wees blij dat hij niet in je jongere jaren er was want dat is ook geen pretje. Ain't I right Drake?' Het was niet gemeen bedoeld maar Drake begreep vast wel waar Zean het over had. 'En wees ook maar blij dat hij er ook niet was in je puber jaren want ja.. Ook niet fijn.' Zeans stem was zachter geworden naarmate hij de zin eindigde. Pijnlijk werd hij weer herinnerd wat de man met hem had gedaan. Met een zucht stopte Zean zijn handen in zijn zakken. 'Anyway he was a psychopath, nothing to do about that anymore since he's dead. Let's just get a drink and get this over with.' Zei hij ietwat norsig zijn blik op Drake gericht, duidelijk makend dat hij niet nog meer geruzie wilde.

_________________
[Theme]



Awards:
 

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ryan
King on the Rocks
King on the Rocks
avatar

PROFILENovice
Real Name : Anne-swaaaannn
Posts : 914
Points : 35
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Earth and fire
Klas: Miss Eres
Partner: Even a banana is a better boyfriend than you ever were.

BerichtOnderwerp: Re: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   vr mei 08 2015, 15:17

Ryan begon gewoon alles uit te leggen, hoe irritant en vervelend het ook was om heel die hannekesnest terug op te roepen. Hij wilde helemaal niet de zoon zijn van Raymond fucking Burned, hij had er niet voor gekozen om die achternaam te dragen of de looks van die kerel. Een gewone rustige familie, dat had hij gewild, geen zever rond zijn hoofd, helemaal niets. Zelf had hij deze zooi helemaal niet gewild, een rustig leventje had hij liever gewild. Maar toch stond hij hier, oog in oog met zijn twee neven. De lichtharige jongen. Dan begon hij over de hele rumoer met zijn moeder, hoe zij was ingespoten met gif dat op zijn zeventiende begon te werken en haar hele immuunsysteem naar de vaantjes hielp en ze er dus onder bezweek. Simple as that.
Eigenlijk was dat hele gebeuren nog niet zo lang geleden, maar hij kon nu het zichzelf niet veroorloven om er aan te denken.

'Ah well. Wees blij dat hij niet in je jongere jaren er was want dat is ook geen pretje. Ain't I right Drake?' zei Zean en Ryan keek hem een beetje fronsend aan, wilde hij het er nog dieper indrukken dat ze het inderdaad slechter hadden gehad dan hem? Want dat had hij door van moeders verhalen. 'En wees ook maar blij dat hij er ook niet was in je puber jaren want ja.. Ook niet fijn.' Zeans stem was zachter geworden naarmate hij de zin eindigde en Ryan knikte, als teken dat hij het begreep? Jep ze hadden het slecht gehad en hij ook, de ene wat erger dan de andere, einde. 'Anyway he was a psychopath, nothing to do about that anymore since he's dead. Let's just get a drink and get this over with.' Zei hij ietwat norsig zijn blik op Drake gericht, wat een duidelijk teken was, geen geruzie meer. Prima voor Ryan, hij wilde gewoon een doel uitvoeren, maar dat was dus niet meer nodig, de klus was geklaard en hij kon zichzelf op zijn droom gaan focussen, om LM te worden. “A drink sounds okay in my ears,” zei Ryan op een emotieloze toon naar Zean gericht, maar zijn ogen hielden Drake in de gaten, wie weet wat die kerel nog van plan was.

//beetje derp xD

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]   

Terug naar boven Go down
 

Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Gymnasium-