PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 What the .. [Mint]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Slen
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Ezz
Posts : 106
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark
Klas: Master Savador
Partner: It's okay to love something a little too much, as long as it's real to you.

BerichtOnderwerp: What the .. [Mint]   wo 13 aug 2014 - 12:28

Zijn alarm liep af, ook al had hij vrij. Met tegenzin sleepte hij zich uit zijn bed, waardoor hij hald op de grond viel. De jongen zuchtte diep, maar hees zich op, om in zijn pyjama, die hij zeer slordig aanhad -blouse binnenstebuiten en achterstevoren, de linkerbroekspijp kwam tot boven zijn knie, de rechter tot aan de grond- om het alarm af te duwen. Omdat Slen wist dat hij anders niet opstaan zou, had hij zijn alarm op de kast tegenover zijn bed gezet. Met een geluid dat klonk als "Murghh" sloeg hij het alarm af, om zijn vingers op zijn oogleden te zetten en die kort te masseren. Het was te vroeg, hij had het verkeerde alarm gezet, hij had zijn school-alarm gezet, wat een uur vroeger stond als zijn vrijtijd-alarm. Zuchtend stond hij vijf minuten met zijn hand tegen zijn voorhoofd, zijn ellebogen op de kast geleund. Toen kreunde hij, hees zich recht, en liep de badkamer in. Slen greep zijn tandenborstel, en poetste zijn tanden tot ze mooi blonken. Hij lachtte narcistisch naar zichzelf, en haalde zijn tong over zijn tanden. Met een kam ging hij kort door zijn haar, tot het weer leuk lag.
De kast in zijn kamer smeet hij open, haalde er een halfkapotte jeans uit, die grote gaten had aan de knieën, en een scheur op zijn linkerbovenbeen. Zijn pyjama deed hij uit, om zijn kleren snel aan te doen. Hij trok een wit shirt aan, en trok er een zwart-wit mouwloos jongenshemd overheen. Door zijn traag gedoe was een uur om, en de jongen kreunde. Snel haalde hij sportspullen, gooide die in een tas, en deed die om zijn schouder, waarna hij zijn kamer uit liep, de deur dichtsmakte en de trap af ging, naar de gymzaal.

Slen was snel in een omkleedhok geskropen, om er even later in sportkleding terug uit te komen. Eigelijk was hij te moe, te lui, om te sporten, maar hij wou echt terug gaan werken aan zijn conditie en zijn spieren. De jongeman besloot om eerst een paar rondjes door de zaal te lopen, om zich op te warmen. De spieren in zijn kuiten spande zich aan terwijl zijn voeten regelmatig op de grond neerkwamen, eerst met zijn hiel, om daarna zijn gewicht op zijn tenen te verplatsen en zich zo op te duwen, naar een volgende looppas. Hij focuste zich op zijn adem, liep een stuk op zeven rondjes, voor hij tegen de muur ging staan om even op adem te komen. Er waren niet veel mensen die hij kende hier, maar hij kende eigelijk ook nog niet ontzettend veel mensen. Hij kende vooral meisjes, bedacht hij zich met een zelfingenomen grijns. Hij was wel vriendelijk, Slen, zeker wel, maar ook was hij een narcist, egoïst, niet altijd, maar wel af en toe. Egocentrisch kon hij ook best zijn. Maar nu veranderde zijn zelfingenomen grijns in een vriendelijke, lieve glimlach naar een meisje dat hij zag. Was zij niet Mint of zo? "Hallo daar,"

+ Mint
© by Isa

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
iiiiiiiiiiiii
-
-


PROFILERecruit
Real Name : i
Posts : 78
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: What the .. [Mint]   wo 13 aug 2014 - 22:38


HOPE IS A STRANGER

Met haar ogen op een kiertje piept Mint's hoofd boven de dekens uit, ze heeft geen wekker gezet; het is haar natuurlijke wekker die haar op dit vroege tijdstip besluit te ontwaken. Het is nu een week geleden dat ze hier in deze stenen tombe is komen wonen. Het was een week waarin ze nauwelijks iets geleerd heeft, waarin ze betere dingen had kunnen doen en waarin ze bovendien al twéé keer straf had ontvangen. Ongelofelijk. Iedere leraar lijkt hier van een mug een olifant te maken, je wisselt een paar grove woorden uit en je bent meteen een brutaal monster wat strafwerk verdient. Mint gooit haar benen over de rand van het bed heen en rekt met voorzichtige bewegingen haar fijne lichaam. Er is geen reden om in haar plakkerige bed te blijven hangen als ze betere dingen met haar tijd kan doen. Kort denkt ze terug aan de gymles van gisteren. Mint heeft een pesthekel aan sporten. Als ze daar nog geen hekel genoeg aan heeft is het wel het uniform wat ze verplicht aan moeten tijdens het sporten. Welke idioot heeft zulke afzichtelijke stukken stof in elkaar gezet? Nee, Mint weigert een van die tapijtkleden aan te doen. Hoe dan ook, toen Mint gisteren besloot aan te komen zetten in haar normale kleding werd dat niet met open armen verwelkomt door de leraar. Hij had haar gevraagd waarom ze de voorgeschreven kleding niet aan had, en blijkbaar stond Mint's antwoord hem niet aan. Nadat ze tot drie maal toe geweigerd had om zich om te kleden heeft hij haar de deur gewezen, waarbij hij duidelijk maakte dat ze niet terug hoefde te komen zonder haar sporttenue. Whatever, ze heeft sport niet nodig; wat een verloren vak.

In de tussentijd heeft Mint zich gedoucht, uitgekleed en weer aangekleed. Mint is net bezig met zichzelf op te doffen wanneer haar mobiel af gaat. Haar moeder zonder twijfel. Ze negeert het rinkelende ding en gaat verder met het vlechten van lint door het staartje aan de zijkant van haar hoofd. Sinds vorige week heeft ze haar moeder, vader of zus nog geen enkele keer te woord gestaan en Mint gelooft dat het beter is zo. Ze heeft niets zinnigs te zeggen, en ze kan nu eenmaal niet met een opgeheven hoofd en een glimlach vertolken dat ze het hier naar haar zin heeft en dat dit de beste beslissing ooit was. Met uiterste precisie gaat Mint verder aan het decoreren van haar bovenbeen. Zo weet ze met behulp van lint haar bovenbeen te decoreren met enkele bloemen die ze gisteren geplukt heeft. Mint draagt iets met bloemen al bij en op haar sinds dat ze zich kan herinneren. Als ze dit niet doet voelt ze zich naakt en breekbaar, twee gevoelens die ze het liefst vermijd. Haar mobiel stopt met rinkelen, waardoor ze even opkijkt naar haar roze telefoon. Ze wil haar moeder niet teleurstellen, niet nóg een keer. Vervolgens verliest Mint zichzelf in gedachten over haar thuissituatie, haar complete houding afwezig.

Mint schrikt op bij het horen van het dichtklappen van haar brievenbus. ''Wie..'' mompelt ze, waarop ze haar dressoir verlaat en richting de deur loopt. Een klein wit briefje ligt levenloos op haar deurmat. Mint's hand reikt er naar maar hangt halverwege in de lucht stil. Dadelijk is het een negatief bericht, haatmail zoals ze dat tegenwoordig noemen. Zoveel vijanden heeft ze overigens niet gemaakt, afgezien van haar volledige natuurmagie klas... ''Stel je niet aan Mint Edona Mattél.'' zonder twijfel pakt ze het papiertje op en leest het nauwkeurig. 'Beste Mint, wegens ongepast gedrag zowel gedurende de natuurmagie les als de gymles wordt er verwacht dat je vandaag het gym hok opruimt vóór 3 uur vanmiddag. Indien je hier niet aan voldoet zullen er consequenties volgen en gebeld worden met je familie. Met vriendelijke groet' bladiebla. Mint's ogen schieten naar de klok en weer naar het blaadje. ''Godverdomme, klote leraar.'' vloekt ze, het papiertje verschrompelend in haar hand. Ze mikt het bolletje papier de prullenbak in en grijpt vervolgens haar paraplu. Het minste wat ze kan doen is een kijkje nemen en observeren hoe erg de situatie is. De consequenties heeft Mint geen vrees voor, het gedeelte contact opnemen met je ouders wél. Mint is de deur uit voordat de klok 9 uur heeft geslagen, huidige koers: Gymzaal.

Met een geïrriteerde blik duwt ze de deur naar de gymzaal open, lichtjes verrast door alle mensen aanwezig. Zou ze het hok schoon moeten maken onder toezicht van al deze lachende hormoon gierende studenten!? Het beleid zal wel gek zijn als ze dat voor ogen hadden. Op haar oversized boots loopt ze door de zaal heen alsof ze de koningin te reik is, waarna ze halt houd voor het hok met alle gym toestellen. Op haar tenen probeert ze de achterkant van het hok te zien om de ernst van de rotzooi in te schatten. Conclusie: het valt mee; een uur of twee en ze zal er mee klaar zijn, hopelijk. Ze voelt een paar ogen op zich branden, en hoort kort daarna een begroeting. Crap, daar heb je al zo'n hormoon gierend figuur. Mint draait zich zwierig om, haar blauwe ogen vestigend op een jongen met donkere haren. Zijn lieve glimlach doet haar weinig; emoties van mensen zijn zó tijdelijk dat geluidsgolven nog constanter zijn. Mint's mondhoeken krullen echter wel omhoog, een poging tot vriendelijk zijn. ''Hallo terug.'' zegt ze simpel, haar vingers friemelend met een stukje stof van haar jurkje. Voor een stil moment onderzoekt ze hem kort waarna ze haar glimlach iets verbreed. ''Hebben wij elkaar al eerder gezien?'' besluit ze dan te vragen. ''Als dat zo is, kan ik je niet meer herinneren, excuses.'' Voegt ze haar 'onschuldig' aan toe. Ze heeft geen tijd hiervoor, beter om het proces te versnellen. Mint werpt nog een schuine blik om de rest van de aanwezigen, waarvan er enkelen lijken af te druppelen. Mooi. Mint zet haar gesloten paraplu op de grond naast haar neer, haal gewicht er licht op steunend.

[bad. sorry. T_T]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Slen
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Ezz
Posts : 106
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark
Klas: Master Savador
Partner: It's okay to love something a little too much, as long as it's real to you.

BerichtOnderwerp: Re: What the .. [Mint]   do 14 aug 2014 - 11:59



Slen

What's so special abou studying? Every problem has an answer. How hard can it be?
De mondhoeken van het meisje gingen dan wel omhoog, al leek het niet echt .. Spontaan. Niet glimlachen zou onvriendelijk over komen, en dat leek ze niet te willen, dus probeerde ze het maar. Wat maakte het ook uit, ze deed tenminste moeite om te glimlachen. Hij snel en onopvallend zijn ogen over haar glijden, om een oordeel over haar te vormen. Haar ogen leken heel erg vrolijk, met de twinkeling, en haar hoofdje werd omlijst door blonde lokken. Haar paraplu vroeg de meeste aandacht, al probeerde Slen te vermijden om als een idioot naar de papraplu te kijken, dat zou immers debiel zijn, iets wat hij niet wou lijken. Voor de rest, ze had gewone kleren aan, niet dat hij met open mond zou kijken wat voor aparte kleren zij droeg. Het staartje aan de zijkant van haar hoofd as zowel schattig als grappig, maar het lint wat erdoor, erlangs, erom, wat dan ook zat, was wel mooi, al zou dat raar klinken uit een jongensmond. Hij zag haar vingers aan haar jurk friemelen, maar doordat haar glimlach verbreede schonk hij daar geen aandacht meer aan. ''Hebben wij elkaar al eerder gezien?'' Slen deed zijn mond open, maar het meisje sprak al weer verder. Kil staarde hij haar twee miliseconden aan. Typisch vrouwen, een vraag stellen, dan even tijd laten maar nét niet genoeg om te antwoorden, om er meteen een zin achter te plakken. Hij zweeg daarom, tot hij zeker was dat ze niets meer zeggen ging, alvorens hij echt begon te spreken. "Nee, ik denk niet dat ik je al ontmoet heb, waarschijnlijk enkel al een in de gangen tegengekomen, ofzo, dus nee, je kan je mij niet herinneren. En daarom, ik ben Slen, aangenaam," Hij stak zijn hand niet uit, wat hij bij andere wel eens gedaan had, want dat zou ze toch niet apreciëren, vermits sporten betekend dat je zweten gaat, en het zweet hem op de handpalmen zat. Hij glimlachte gewoon even naar haar in de plaats van een handdruk. Toen schoot hem een vraag te binnen, maar hij beet op zijn lip op hem niet meteen te stellen, anders was zijn hele idee over 'Typisch vrouwen' naar de haaien, dan was hij net zo erg als een vrouw. Daarom bukte hij op zijn veter te binden, terwijl hij nog even wachtte voor hij zijn vraag ging stellen. "En wat brengt jou naar de gymzaal? Je ziet er niet echt uit alsof je sporten gaat." Die vraag had zij moeten verwachten, Slen verwachtte zelf dat hij die vraag stellen zou. Originaliteit qua vragen? Oh nee, dat is onbekend voor de jongeman. Het meisje leek geen sporttas bij te hebben, en in die kleren sporten zou ze niet mogen, wist hij (al zou hem dat zelf niets interesseren en zou hij in zijn gewone kleren sporten, buiten lessen dan) Plus, met een jurkje zou sporten best slecht gaan. Nu pas merkte hij op dat het meisje haar paraplu op de grnd gezet had, en er licht met haar gewicht op leunde. Hij greens kort, maar trok al gauw een serieus gezicht.

+Als die van jou slecht is, wat is die van mijn dan T.T


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
iiiiiiiiiiiii
-
-


PROFILERecruit
Real Name : i
Posts : 78
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: What the .. [Mint]   do 14 aug 2014 - 19:44


HOPE IS A STRANGER

Klik klak: de minuten passeren in de gymzaal die, tot Mint's geluk, steeds minder bevolkt raakt. In Mint's achterhoofd is ze bezig met het calculeren van de tijd die ze nodig zal hebben om het volledige hok in haar eentje schoon te krijgen. Ondertussen probeert ze haar aangename glimlach staande te laten houden. Haar ouders hadden haar lang geleden een boekje cadeau gedaan: 'Hoe omgaan met ontmoetingen'. Een van de hoofd ingrediënten van een succesvolle ontmoeting is het persoon recht aankijken en de open aangename houding, aldus dat boekje. Mint heeft niet direct interesse in een hechte vriendschap met de donkerharige jongen voor haar neus maar beseft zich wel dat met vrienden voordelen komen. Dat toestellen-hok achter haar zal namelijk toch echt leeg en schoon gemaakt moeten worden. En zoals de spreekwoorden gaan: Meerdere handen maken licht werk of samen sta je sterker of dat is waar vrienden voor zijn zal ze daar hopelijk handig gebruik van gaan maken. Mint glimlacht zoetjes naar de jongen voor haar, een losse pluk blond haar uit haar gezicht strijkend.

Mint laat haar ogen kort op zijn sportkleding vallen waarbij een naar gevoel over haar ruggengraat glijdt. Na het incident van gisteren heeft ze helemaal niets meer met sport laat staan die kleding. Voordat haar glimlach dreigt te vallen heeft ze zich gefocust om een meer prettig beeld; zijn gezicht. Er was feitelijk niets mis met zijn gezicht, mooie scherpe kaaklijn, donker haar en donkere ogen. Het zou haar niets verbazen als deze jongen werkelijk alle meisjes voor hem zou kunnen laten zwichten, iedereen behalve haarzelf natuurlijk. Mint weigert zich samen te voegen met die hormoon gierende pubers die niets anders doen als zoenen en voelen. Bovendien denkt het gros met hun geslachtsdeel, nee Mint is niets zoals hen. Mint voelt zijn donkere ogen over haar heen gaan, zijn blik blijft uiteindelijk rusten op haar paraplu, een niet ongebruikelijk fenomeen. Het is niet ongebruikelijk dat er opmerkingen worden gemaakt zoals 'of het niet regent?' of de vraag 'of ze allergisch is voor water of de zon'. Tsk. Gelukkig houdt de jongen wat hij dan ook mag denken voor zichzelf en beantwoord hij haar vraag. Mint knikt ze verkleint de afstand tussen hen en pakt zijn hand beet. Plakkerig, klam maar warm. Mint schud Slen's hand haastig en neemt dan weer een pasje afstand. ''Mint is de naam, Slen. Aangenaam.'' Zó, de eerste stappen richting 'vriendschap' zijn gezet.

Mint volgt Slen's bewegingen met enige nauwkeurigheid; zijn reacties/gedachten observerend. Tot Mint's irritatie kan ze nauwelijks iets uit zijn expressies halen en zwerft ze compleet in het donker over wat zijn eerste indruk van haar is. Irritant. Mint zoekt kort naar enig teken van een bal of racket om tot de ontdekking te komen wat voor een sport hij doet: geen teken van beiden. Vraagtekens verschijnen haast bij Mint in de ogen terwijl ze vraagt: ''Wat voor een sport ben je aan het doen?'' Ze heeft haar vraag ongunstig getimed aangezien Slen op hetzelfde moment een vraag aan haar stelt. Ze bijt op de binnenkant van haar wang om haar giftige tong onder controle te houden en glimlach in plaats daarvan breed. '' Niet?'' Vraagt ze eerst plagend terwijl ze naar haar kleding kijkt. ''Ik sport altijd in mijn zomerjurkjes, de geur van zweet in de stof is simpelweg beter als iedere deodorant die bestaat.'' Zegt ze sarcastisch, een hoog toontje aanslaand hopend daarmee duidelijk te maken dat ze het niet meent. Ze glimlacht onschuldig waarna ze tegen haar eigen verwachtingen in eerlijk antwoord geeft: ''Strafwerk.'' Ze wijst met de punt van haar paraplu naar het toestellen hok achter haar. ''De opdracht was het hok schoon te maken en op te ruimen.'' zegt ze verveeld, haar irritatie met de opdracht nauwelijks verschuilend. Onschuldig bijt ze op haar onderlip. ''Maar veel spullen zijn zwaar en groot, en..'' ze legt haar hand bedenkelijk tegen de zijkant van haar hoofd aan. ''Ik heb geen idee hoe ik alles verplaatst krijg..'' zegt ze bedenkelijk terwijl ze zogenaamd verloren naar beneden kijkt. De zaadjes zijn geplant, nu is het afwachten of haar zaadjes zouden uitbloeien tot een prachtige bloem of zouden verdelgen onder de schaduw van grotere bomen. ''En jij, ben je al lang bezig?'' vraagt ze dan nog eens, voor het geval Slen haar vraag alweer vergeten was.
[omo nee je post is niet slecht. (!) ;v;]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Slen
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Ezz
Posts : 106
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark
Klas: Master Savador
Partner: It's okay to love something a little too much, as long as it's real to you.

BerichtOnderwerp: Re: What the .. [Mint]   vr 15 aug 2014 - 16:48


S l e n    M î    N ö v é

Slen zag het meisje knikken, maar dat ze een stap vooruit zou zetten om hem toch de hand te schudden, had hij niet zien aankomen. Het was haastig, maar dat begreep hij wel, een klame, zweterige hand is niet het leukste om te schudden. Het blond meisje deed een stap naar achter, en Slen glimlachte maar gewoon. ''Mint is de naam, Slen. Aangenaam.'' Hij knikte 'deftig' met zijn hoofd. "Insgelijks," Het viel hem op dat ze 'normaal' tegen hem deed, wat hij appreciëerde, beter als van die attentie-trutten die continu praten om aandacht en intresse te krijgen. Zijn gedachten wouden niet toelaten dat hij zelf ook best een attentie-trut is dan, hoe meer aandacht, hoe beter. Oke, dat ook weer niet, maar hij hield wel van aandacht. Mint, hij had haar naam nog nooit eerder gehoord. Natuurlijk niet, hij kende haar nog geen tien minuten, maar gewoon, de naam had hij nog nergens ooit gehoord.

'Wat voor een sport ben je aan het doen?'' Hij keek op, zeker omdat zijn vraag op hetzelfde moment was gekomen als de hare. ''Niet?'' Hij ging eerst naar haar luisteren, voor hij antwoord ging geven. Haar plagende toon deed hem grijnzen. ''Ik sport altijd in mijn zomerjurkjes, de geur van zweet in de stof is simpelweg beter als iedere deodorant die bestaat.'' Hij grinnikte, en knikte instemmend. Haar sarcastische, hoge stem was genoeg om te laten blijken dat ze het niet meende. "Natuurlijk, natuurlijk." De paraplu wees achter haar, en ze zei dat ze strafwerk had. ''De opdracht was het hok schoon te maken en op te ruimen.'' Ze klonk zwaar geïriteerd, en Slen zag al waar dit heen ging gaan. ''Maar veel spullen zijn zwaar en groot, en..'' Yep, hij zat juist, waarschijnlijk ging ze het niet letterlijk vragen, maar toch. ''Ik heb geen idee hoe ik alles verplaatst krijg..'' Bedenkelijke blik in haar ogen. Ze leek een beetje verloren, en hij schudde grijnzend zijn hoofd. "Om je vraag te beantwoorden, ik was aan het lopen," Waarschijnlijk had ze gezien dat hij geen bal of shit bij de hand had, voetballen of basketten zonder voet- of basketbal zou immers best raar zijn. Hij reageerde nog niet op haar verloren gedoe, want ze stelde nog een vraag. ''En jij, ben je al lang bezig?'' Hij haalde zijn schouders op, niet zo lang, eigenlijk. Dacht ze dat hij vergeetachtig was? Die vraag was haar eerste, maar dan iets veranderd. "Nee, maar mijn veter schoot los, en toen zag ik jou," Omdat hij dat raar vond klinken, greens hij voor hij zijn zin 'uitlegde'. "Ik bedoel .. Praten met mensen die je nog niet kent is leuker als sporten," Nu besloot hij wel te denken aan wat zij zei over haar strafwerk. "En beste Mint, als je niet wilt laten opvallen dat je om hulp vraagt, of omdat je te lui bent om alles zelf te doen, doe het dan subtieler," greens de zwartharige jongen, voor hij aan zijn arm krabde. "Enkel omdat je zo goed toneel kunt spelen en zo verloren lijken zal ik je helpen, en natuurlijk om te tonen hoe sympathiek ik ben," Opschepperig, maar op een toon die aangaf dat hij een grap maakte, zei hij dat.
Hij wees naar het hok, en keek vragend naar haar. "Hoe sneller we eraan beginnen, hoe sneller jij weer weg kan van deze plek die je lijkt te haten," plaagde de jongen.

I'm an angel with a shotgun, shotgun, shotgun
An angel with a shotgun, shotgun, shotgun



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
iiiiiiiiiiiii
-
-


PROFILERecruit
Real Name : i
Posts : 78
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: What the .. [Mint]   vr 15 aug 2014 - 21:02


HOPE IS A STRANGER

Onschuldige blikken worden vanuit Mint af en toe op Slen geworpen. Zou hij wel of niet in haar muizenvalletje lopen? Mint kan het niet zeggen; net zoals ze geen emoties bij Slen kan aflezen kan ze evenmin zijn acties voorspellen. De zoete glimlach speelt nog altijd op haar lippen wanneer Slen haar eveneens een warme glimlach schenkt. Mint zou doorgaans nooit uit zichzelf op Slen zijn afgestapt. Maar tegelijkertijd stapt Mint waarschijnlijk nooit echt op iemand af zonder daarvoor een goede reden te hebben. Ze denkt kort terug aan het meisje van de paraplu, hoe stom kon ze zijn geweest? Mint schud kort haar hoofd; haar irritatie verbergend achter een giechelig glimlachje. Uit het Slen figuur voor haar neus komt weer geluid en dus richt ze zich weer op hem. Gelukkig, hij begreep dat het sarcastisch was en dat hij er niet vanuit ging dat ze inderdaad van zweetgeuren in haar kleding hield. Intelligentie +1 ofzo?

Na haar toneelstukje oogt ze Slen voorzichtig, hopend op een reactie van enig soort maar deze blijft uit. Grom. Slen besluit in plaats daarvan haar vraag te beantwoorden; dat hij aan het lopen was. Wie gaat er nu doelloos rondjes lopen? Met een nieuw soort interesse beloert Mint Slen van onder tot boven, uitslover besluit ze. Mint luistert half wel, half niet oprecht naar zijn verhaal over hoe hij tot de beslissing was gekomen om Mint aan te spreken. ''Waarom ben je dan überhaupt gaan sporten.'' zegt ze meer in plaats van het aan hem te vragen. Voordat ze te veel uit 'haar rol' kruipt verbeterd ze zich: ''Ik bedoel, je doet het lijken alsof sporten je niet interesseert..'' zegt ze glimlachend. ''En toch ben je hier.'' grijnst ze vervolgens. Mint had de hoop op hulp van deze jongen eigenlijk al opgegeven en stond op het punt om hem af te wimpelen toen er toch een antwoord kwam. Ergens voelt Mint zich betrapt door zijn plotse woorden maar weet dit te verbergen met een glimlach. ''En hier dacht ik het perfecte slachtoffer te hebben gevonden..'' zegt ze plots bitter. ''Blijkbaar wil vandaag niets gaan zoals ik het wil.'' mompelt ze. Mint klapt de paraplu in een van haar handen en grijnst. ''O galante Slen, wil je dit uiterst luie meisje helpen met een gunst?'' zegt ze zoetsappig waarop ze besluit vanaf heden alle neppe vrolijkheid te laten vallen.

De voordelen? Ze had Slen zover gekregen om toch voor/met haar te werken. De nadelen? Dit gunstje zou een staartje kunnen krijgen in de vorm van een gunst terug. Bovendien is Slen's reden om haar te helpen niet de reden waarop ze gehoopt had. Mint heft haar hoofd en draait zich om naar het toestellen hok zachtjes en beheerst er naartoe lopend. Mint zet haar vertrouwde paraplu aan een van de muren naast haar en stuurt een waarschuwende blik naar Slen. ''No touchy.'' zegt ze star waarop ze vrolijk glimlacht. Zijn woorden over haar mening over deze plek doen haar verbazen, was ze zo negatief geweest over sporten en de sporthal? ''Het is niet zozeer de plek waar ik een hekel aan heb, het zijn de mensen.. en de geur en kleding.'' zegt ze eerlijk, haar rug nog naar hem toe gedraaid. Mint zet haar handen in haar zij en probeert over de toestellen heen te turen, geen succes. Met haar 1 meter 59 kan ze de achterste muur van het hok niet eens zien. Mint slaakt een diepe zucht en begint vervolgens met een aantal spullen te schuiven; het ballen-rek en een van de kasten op rolletjes. Mint vestigt haar blauwe ogen op het stof aan haar handen en veegt deze prompt af aan haar kleding. Mint houd intens van haar kleding maar beseft maar al te goed dat ze in deze situatie weinig zullen bijdragen en ze beter als stoflap dienen. Mint werpt een schuine blik op de voor haar grote Slen. Ze is slecht in over koetjes en kalfjes praten en besluit een meer zakelijke vraag te stellen: ''Is er nog iets wat je hiervoor terug wilt?'' de vraag is eruit voordat ze het helemaal doorheeft waardoor ze er enkele seconden later pas spijt van kan hebben. ''Ik sta niet graag bij iemand in het krijt.'' verzint ze dan maar. Stilletjes bijt ze de komende paar minuten op haar onderlip, geen idee waar ze het verder met hem over moet hebben. ''um, ben je al lang op Star academy?'' probeert ze dan maar klunzig. ''Je hoeft niet te antwoorden als je niet wil, we kunnen ook gewoon in stilte werken.'' vraagt ze hoopvol. Ze zou liever in een snijdende stilte werken als telkens de pijn moeten voelen van ongemakkelijke vragen. Pff, haar plan begon averechts te werken.

[Slen's gif in zijn sheet is zo nice !! <3]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Slen
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Ezz
Posts : 106
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark
Klas: Master Savador
Partner: It's okay to love something a little too much, as long as it's real to you.

BerichtOnderwerp: Re: What the .. [Mint]   za 16 aug 2014 - 12:22


S l e n    M î    N ö v é

Het lijkt alsof Mint aan het nadenken was, of zo, aan iets wat al gebeurd was, dus zweeg Slen zolang zij er zo uit zag. Niet dat hij dat erg vond, nu had hij tenminste de tijd om even rond te kijken in de gymzaal, die wat leger leek, en daarna kon hij nog eens naar haar kijken, hoe vreemd dat ook klonk, maar om te weten wat voor persoon ze was. Zelf dwaalde zijn gedachtes ook wat af, maar hij bleef vooral haken op het feit dat hij eigenlijk was komen sporten om aan zijn conditie en spieren te werken. Hij sprak zichzelf fel toe dat, als hij niet tegen Mint was gaan praten, hij nog gewoon aan het sporten geweest zou kunnen zijn. Haar giechelige glimlach zal wel een binnenpretje zijn geweest, want ze richtte zich weer op hem toen hij antwoord gaf op haar sarcastische uidrukking. Zou ze altijd sarcastisch zijn? Niet dat het uitmaakte, maar hij hield van sarcasme, het is de beste humor die het is, al zij de beste vriend van zijn vader altijd iets anders. Een klein mannetje was dat, maar wel vriendelijk. "Sarcasme," zei hij dan. "Sarcasme is de ordinairste vorm van humor! Het is niet eens humor."

''Waarom ben je dan überhaupt gaan sporten.'' Wel, die vraag had hij kunnen verwachten, al klonk het meer als een 'mededeling'. Natuurlijk, omdat zij een vrouw was, mocht hij zijn mond nog niet opendoen want daar kwam al een vervolgzin waardoor hij onopvallend met zijn ogen draaide. ''Ik bedoel, je doet het lijken alsof sporten je niet interesseert..'' Opnieuw ging ze haar zin verderzetten zonder dat Slen zijn mond kon opendoen, dus besloot hij, net als de eerste keer, te zwijgen totdat het meisje echt totaal uitgesproken was. ''En toch ben je hier.'' Haar grijns maakte het goed, en hij besloot dat hij nu wél kon antwoorden. "Ik heb niet gezegd dat sporten stom is, het is gewoon minder leuk als praten. Ik sport omdat ik echt nodig mijn conditie moet verbeteren. En als ik het zo doe lijken, alsof het me niet interesseerd, dan doe ik het verkeerd," lachtte hij. "Sporten is wel interessant, hoor, als je het leuk vindt. Dus dààrom ben ik hier,"

Mint glimlachte, misschien omdat ze zich betrapt voelde misschien omdat hij wist wat zij bedoelde. Zou hij het ooit weten? Eigelijk maakte het hem ook niet uit, dus ging hij als een brave jongen naar haar luisteren terwijl ze sprak. ''En hier dacht ik het perfecte slachtoffer te hebben gevonden..'' Dat klonk bitter, maar Slen grijnsde er alleen om. ''Blijkbaar wil vandaag niets gaan zoals ik het wil.'' hoorde hij haar mompelen, maar daar kon hij niet meer op antwoorden omdat ze haar paraplu in haar hand klapte, onderwerp wegduwend, leek het wel. ''O galante Slen, wil je dit uiterst luie meisje helpen met een gunst?'' De toon van haar stem liet hem lachen, en hij knikte. Waarom zou hij ook niet helpen? Dat zou gewoon egoïstisch zijn. Maar irinisch genoeg is Slen juist een egoïst.

Mint liep al naar het hok toe, en Slen volgde haar, op een meter of wat afstand, om niet te kort te lopen, hij wist hoe vervelend dat was, zo'n klever aan je hielen hebben. De blondine plaatste haar paraplu tegen de muur, en hij zag haar een waarschuwende blik op hem richten. ''No touchy.'' Star zei ze het, gelukkig schonk ze hem daarna een glimlach, al besefte Slen al te goed dat die paraplu belangrijk was voor het meisje, iets wat hem zei dat hij echt nooit moest proberen dat ding aan te raken. Waarom zou hij ook, hij loopt niet mer paraplu's rond, gewoon een kap over je hoofd trekken als het regent, of gewoon je haar nat laten worden, he does not really care. 'Het is niet zozeer de plek waar ik een hekel aan heb, het zijn de mensen.. en de geur en kleding.'' antwoorde zij op zijn zin. Hij knikte, al moest hij even over die zin denken. "De mensen, wat grappig," dacht hij met een grijns. Mint draaide haar rug naar hem toe, plaatste haar handen in haar zij, en Slen zag dat ze niet echt geweldig over de toestellen heen kijken kon. Een glimlach kon hij niet onderdrukken, ze was inderdaad niet de grootste, maar zelf was hij voor zijn leeftijd ook niet bijzonder groot. 17 zijn met 1 meter 78, dat vond hij niet echt leuk. Buiten op momenten als deze, want anders wou hij over haar uit torenen. Haar diepe zucht deed hem weer opkijken, en zag dat ze een kast op wielen aan het verschuiven was. En het ballen rek. Het stof op haar handen werd al snel uitgespreid over het stof van haar jurkje. Slen ziet haar een blik op hem werpen, iets wat hem deed vermoeden dat ze wat vragen zou. ''Is er nog iets wat je hiervoor terug wilt?'' Hij haalde zijn schouders op, want hij had er niet eens aan gedacht. ''Ik sta niet graag bij iemand in het krijt.'' Hij keek haar even aan, al dwaalde zijn blik af. "Beuh," Hij dacht even na, maar kon niet op iets komen. "Dat als ik je verveel je vanaf dat we klaar zijn met dit kot, je me negeert ofzo," Wacht, wat had hij nou net gezegt? Meneer Aandachttrekker stelde voor om hem te laten negeren? Slen kon zichzelf wel een mep geven, maar hij zei niets, deed niets dan een verloren bal oprapen om die mooi op het ballen-rek te leggen. Op dat moment was hij zo kwaad dat hij zo'n idioot voorstel gedaan had, dat hij niets zei. In een pijnlijke stilte werkte ze verder, waarbij Slen de grote apparatuur wat verschuift tot ze netjes naast elkaar staan en niet te veel plaats innemen. ''um, ben je al lang op Star academy?'' Hij deed niet de moeite zijn mond open te doen, hij verwachtte al een vervolg. 'Je hoeft niet te antwoorden als je niet wil, we kunnen ook gewoon in stilte werken.'' Het klonk hoopvol, dus keek hij haar verbaasd aan. Waar was ze bang voor? Voor een gesprek, of voor (lastige) vragen? Misschien sprak ze gewoon niet zo graag. "Al even," antwoorde Slen gewoonweg, blijven verschuiven zodat ze meer naar achter toe konden werken in het kot. "We kunne nin stilte werken als jij dat wilt, Mint. Persoonlijk zou ik het ongemakkelijk vinden, maar de keuze is aan jou,"

+ Dankje <3 :3

I'm an angel with a shotgun, shotgun, shotgun
An angel with a shotgun, shotgun, shotgun



_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
iiiiiiiiiiiii
-
-


PROFILERecruit
Real Name : i
Posts : 78
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas:
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: What the .. [Mint]   zo 24 aug 2014 - 20:36


HOPE IS A STRANGER

Stof, nog meer stof en oja nog een beetje meer stof gaat aan Mint's neus voorbij. Na ál tien minuten in het stof te hebben rondgebanjerd is het volgende dan ook onvermijdelijk: een niesbui, die Mint voorover gebogen achterlaat. Met snakkende ademhalinkjes gaat Mint weer rechtop staan, licht buiten adem. Haar blauwe ogen vallen kort op Slen ,die zichzelf inmiddels ook al tussen het stof heeft gemoeid, hem vanaf een afstandje kort observerend. Zo'n verkeerde is het niet, besluit ze simpel. Nadat hij met succes door haar act heen had gekeken, had hij toch besloten haar te helpen met háár strafwerk. Dat scoort punten en daar is Mint al schaars mee. Mint veegt abrupt over haar plots kriebelende voorhoofd heen; een donkere veeg over het diagonaal van haar voorhoofd is het gevolg. Een luide zucht vliegt tussen Mint's gelipglosste lippen heen, waarna ze zich daarna richt op een aantal turnmatten die hier en daar door het hok liggen. Een voor een sleept ze de zware martelmatten naar de gymzaal, waar ze ze met een luide knal op de grond laat vallen. Nadat ze de laatste heeft neer gesmeten ploft ze er vermoeid op neer, zachtjes kreunend wanneer ze land. Mint had geen reactie gegeven wanneer Slen antwoord had gegeven op haar opmerking. Fijn, hij houdt van sporten, moet hij zelf weten. Sportfanaten zijn niet meer te helpen op dat gebied, hopeloze steroïden gevallen. Beetje voor beetje kruipt Mint over de mat heen tot ze met haar hele lichaam, op haar buik, op de mat ligt. Haar handen legt ze ter ondersteuning onder haar hoofd, haar blauwe ogen op haar prooi gefixeerd.

Mint ligt nog altijd op de mat wanneer Slen over haar vraag aan het denken is. Waarmee zou hij komen? Iets onmogelijks? Geld misschien of... haar lichaam!? Of misschien wel haar paraplu. Mint bijt, ineens nerveus, op haar onderlip terwijl ze de gadeslag afwacht. Haar gezicht wordt iets witter, en haar ogen worden groot. Zijn wens is geen materialistische, het is nog erger. Alsof ze zojuist een baksteen in haar gezicht heeft gekregen, staart ze naar Slen. Huh.. hoe? WAT!!!? Het liefste was ze opgestaan en weg gelopen, maar dat weigert ze. Mint blaast enkele blonde haren uit haar gezicht, nog steeds vol ongeloof van zijn voorstel. Hij had nog beter kunnen vragen om haar te slaan, want dat is nu precies wat hij emotioneel met haar gedaan heeft. Minpunten, een hele- heleboel minpunten bedenkt ze zich kil. ''Prima'' snauwt ze waarna ze overeind komt. Met haar hoofd opgeheven en haar rug recht kijkt ze, armen over elkaar heen geslagen, naar Slen. ''Als dat is wat je zó graag wilt.'' zegt ze met een overdreven toon. ''Uit alle dingen die je had kunnen noemen...'' mompelt ze, haar ogen niet langer op Slen gericht. Blijkbaar is het waar, blijkbaar is het met haar slechts enkele minuten uit te houden. Blijkbaar is zoiets als contacten voor een langere tijd niet mogelijk met iemand zoals zichzelf. Met haar trots en hart gewond, huppelt ze terug naar het hok waar ze haar frustratie begint te uiten op een van de apparatuur. Zijn nutteloze antwoord op haar nutteloze vraag negeert ze volledig. Haar goede humeur heeft haar verlaten en plots beseft ze zich dat ze het hok nog liever alleen had leeg geruimd. Zijn volgende woorden zijn als zout op haar wonden die stuk voor stuk knagen aan haar inhoudingsvermogen. ''Ík denk dat die keuze meer bij jou als bij mij ligt.'' zegt ze star, doelend op het feit dat hij volgens Mint geen f*ck met haar te maken wilt hebben. ''Vanwaar kom je?'' vraagt Mint, zonder hem een blik waardig te gunnen. Shadra gokte ze, puur en alleen om zijn woorden van zojuist. Een Erdse zou het anders gebracht hebben en voor vuur is hij niet doeltreffend genoeg.

Mint bijt op de binnenkant van haar wang waarna ze abrupt spuwt: ''Ik ben hier pas een week, en kom van Erd, bedankt voor je immense interesse.'' doelend op het feit dat híj haar nog weinig gevraagd had. ''Nog andere hobby's buiten jezelf verdrinken in het zweet en genegeerd worden?'' Het eerste gedeelte van deze vraag is nog oprecht gesteld, het tweede gedeelte doelt echter weer op de voorgaande gebeurtenis. Hier zou ze haar tanden in vast zetten, en niet meer snel loslaten. De hoeken van de achterste muur kwamen in zicht, tot de opluchting van Mint. Een geknaag in Mint's maag heeft zich gedurende de afgelopen minuten genesteld. Géén ontbijt, verstandig Mint. Zonder woord stopt ze abrupt met schoonmaken en loopt ze richting de hal waar de kleedkamers aan grenzen. Daar loopt ze naar een van de automaten toe waar ze een snickers en Fanta uithaalt. Met de twee producten in een hand staart ze naar de drankautomaat. Zou ze.. of zou ze niet?

Na enkele minuten sloft ze tussen de sportende leerlingen in weer terug naar het materialen-hok. Zonder pardon gooit ze een Cola richting Slen, hopend dat deze hem zou raken op een plek waar het pijn doet. ''Geen nood voor een bedankje, ik had over.'' deelt ze mede, haar blik hem zacht rakend voor deze weer ergens anders op valt. Mint ploft neer op precies dezelfde plek waar ze eerder zat en duwt haar Fanta-blikje open. Tevens grist ze gulzig het papiertje van de snickers af, deze hongerig in haar mond proppend. Zonder er moeite voor te doen vinden Mint's ogen Slen weer. ''Heb je veel vrienden, Slen?'' vraagt ze abrupt, haar stem noch vriendelijk noch gemeen, slechts keurend.
[No problemo :3 Sorry voor het late en baggere antwoord TT]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: What the .. [Mint]   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

What the .. [Mint]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Gymnasium-