PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Can't take much more.. [Jake]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Dante.
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Margelique n.n
Posts : 407
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister,
Klas:
Partner: Single as fuck.

BerichtOnderwerp: Can't take much more.. [Jake]    vr jul 11 2014, 22:34



Wat is er in godsnaam met me gebeurt.. Het lijkt alsof ik een compleet andere persoon ben geworden. Mijn gedachtes lijken me te vermoorden. Iedere dag lijk ik zwakker te worden. En waardoor? Ik ben mezelf tegen gekomen. Ik heb gezien hoe het mijn broer is afgegaan, en bang voor t feit dat ik zou worden zoals hem, ben ik mezelf toe gaan takelen. Streven naar perfectie. Vergeet de feestjes, de alcohol, de jongens. Hoge cijfers, stress, huiswerk en vooral veel leren. Geen tijd meer voor mezelf vrij maken. Ik moet succesvol worden. En door alle stress, vermoeidheid en gebrek aan tijd, lijk ik mezelf te verliezen. Ik eet amper, ik slaap amper. Niks lijkt me nog gelukkig te maken. Na mijn lange afwezigheid ben ik alle contact met zo'n beetje elke persoon kwijt geraakt. Mijn obsessie voor Savador is weggeëbt, ik moet in de werkelijkheid leven. Wetende dat een toekomst met de man nooit werkelijkheid zou kunnen worden laat mijn verlangen naar hem verdwijnen. Hoe kon ik ooit zo stom zijn te denken dat ik de man wel zou kunnen verleiden. De oude ik had dat misschien gekunt, maar de huidige ik niet.'

Haar gedachtes leken afgedwaald te zijn, ver hier vandaan. Ver van het heden, dat haar verstrikt, verslindt. Starende naar haar pezige handen, uitstekende knokkels en zichtbare aders zit ze op een rotsblok, tussen de ruïnes. Alleen met haar gedachtes, ver weg van de werkelijkheid. Haar situatie is nog nooit zo erg geweest, maar toch blijft ze zich gedragen als een voorbeeldige leerling. Voorheen wilde ze zelfs proberen te flirten met leraren. Nu zit ze keurig gekleed in school uniform, zonder enige gebreken, haar netjes gekamd, voorover gebukt in de schoolbanken. Aantekeningen maken, leren, studeren, huiswerk maken. De beste zijn. Succesvol worden. Uiterlijk is verre weg van belangrijk geworden. Haar eens lange haar hangt nu net boven haar schouders, en waait mee met een zacht briesje. Haar lange, dunne vingers zoeken elkaar en verstrengelen. Ze knijpt haar handen in een, en buigt haar hoofd voorover zodra tranen opwellen achter haar ogen. Hoe lang zou ze dit nog volhouden? Haar handen vinden haar gezicht, en ze verbergt zich erachter, trekt haar knieën op en vormt zich tot een klein balletje. In een pezig, mager, hoopje ellende en zorgen. Ze zou dit nooit volhouden. De druk zou haar te veel worden, ze zou bezwijken onder haar lichamelijke situatie. Ze trok het niet meer. Depressie zou haar naar beneden trekken, haar gewicht zou het er niet makkelijker op maken. Voorheen leek haar leven zo makkelijk, tot ze zich ging realiseren wie ze was, en dat het anders moest. Ze kon niet voor eeuwig blijven feesten. Ze moest een toekomst. Maar alles in één keer inhalen was onmogelijk, en ze leed nu onder de gevolgen.

I can't take much more..


_________________


SCARS WILL HEAL BUT WERE MEANT TO BLEED
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jake
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Melle
Posts : 1412
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark
Klas:
Partner: Love is an emotion..and emotions can be turned off..

BerichtOnderwerp: Re: Can't take much more.. [Jake]    ma jul 14 2014, 00:11

Bij de muur die de school omringde was een jongen te zien. Deze liep met zijn handen in de zakken van zijn zwarte korte broek en een zwart t-shirt. De jongen liep zoveel mogelijk in de schaduw van de muur. De warmte van de zomerzon ontwijkend. Hmpf..wat een weer..het was veel te warm buiten..als volbloed Shadraan zijnde had Jake Patreus van nature een hekel aan zonlicht. Helemaal als het in overvloed aanwezig was. Waarom was hij buiten dan? Simpelweg om wat beweging te krijgen maar ook om koelte en rust op te zoeken. In de school was het ook al zo warm in combinatie met de watmte van de vele mensen die daar waren, zorgde dat ervoor dat het alleen maar warmer daar was. Hier was tenminste schaduw en wind. Dat niet alleen. Hier was het rustig. Geen iritante mensen die hem in de weg liepen, geen lawaai, gelach of andere prikkels. Gewoon rust.. hij zag dat hij inmiddels het oude ingestorte deel van de school bereikt had. Hij zuchtte. God..memories..Hij wist nog goed dat hij iemand hier bijna had gedood onder invloed van Noxcanidas. De eerste keer dat Ekaj naar boven was gekomen..hij bleef even staan, en keek naar het ingestorte gebouw. Hmmn..ach laten we er maar weer eens ingaan... Hij had toch niets anders te doen de rest van de dag...terwijl hij de ruines betrad, dacht hij na over zijn schijnbare alterego Ekaj...wat was het? Was het een demoon? Wellicht iets geestelijks? Of..was het Noxcanidas zelf? Zoveel vragen..maar zo weinig antwoord..misschien moest hij eens met zijn probleem naar de lerares dark magic gaan..then again, nu was het nog wel onder controle..maar toch..Jake wou er meer over weten. Kennis is macht immers was hij van mening.
Niet veel later zag hij een eindje verderop een meisje zitten. Deze leek erg een in dip..wacht eens..dat was June..het andere meisje wat hij bijna had vermoord dankzij Ekaj..dat hij haar hier tegen kwam..off all the places..ah well..hij kwam dichterbij June. Ja..er was echt iets met haar..ergens raakte het hem ook..om zo'n mooi meisje als haar alweer in een slechte staat te zien. Nu was het weliswaar stukken anders dan de laatste keer maar alsnog. Hij twijfelde even. Wat zou hij zeggen? Laten we allereerst maar met een standaard begroeting starten. "Good afternoon June." Zei hij tegen haar in keurig Noord-Shadraans. June was immers ook een Shadraanse. "Is there something the matter?"

_________________
Back yet again
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dante.
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Margelique n.n
Posts : 407
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister,
Klas:
Partner: Single as fuck.

BerichtOnderwerp: Re: Can't take much more.. [Jake]    ma jul 14 2014, 21:58

Nogal afwezig keek ze op toen ze een bekende stem hoorde. Snel veegde ze haar tranen weg, en keek de persoon voor haar aan. Jake. Ze opende haar mond, wilde iets zeggen, maar sloot deze net zo snel weer. De laatste keer dat ze hem had gezien was hij bijna haar dood geworden. Ze ging iets rechter zitten en liet haar knieën zakken. Waarom moest ze hem uitgerekend nu tegenkomen. Ze kon het niet aan om haarzelf nogmaals tegen hem te moeten verweren. Ze staarde hem eventjes aan, en opende haar mond vervolgens weer. 'Good afternoon.. Jake..'. Haar stem stokte even, en niet wetende wat ze moest antwoorden keek ze even weg. Wat moest ze in hemels naam tegen hem zeggen? Tjaah Jake, ik ben aan het bezwijken onder alle druk, maar maak je geen zorgen. Je krijgt een uitnodiging voor mijn begrafenis als ik het niet meer vol kan houden. Hopelijk probeer je dan niemand te vermoorden. Hoe is het met jou? Ze keek nogal onbenullig rond, met zoekende ogen. Zoekend naar wat ze moest zeggen. Hoe ging ze haarzelf hier uit redden? Ze was niet van plan verders in huilen uit te barsten en troost te zoeken bij hem. Ze wilde niet de depressieve tiener uit gaan hangen. Ze wreef in haar ogen en legde haar handen uiteindelijk op haar schoot en richtte haar blik weer op Jake. 'Nothing, really.. I'm just not feeling well.. How are you doing..? Ze wist niet of ze zijn gezelschap op prijs moest stellen. Hun laatste ontmoeting had niet echt een goede indruk achtergelaten, maar ja, ze kon op zijn minst proberen hem een tweede kans gegeven. Hij had immers uitgelegd waar zijn moordlustige kant vandaan kwam. Toch was het geen prettig idee om met iemand rond te hangen die ieder moment in een moord machine kon veranderen zodra de maan tevoorschijn kwam. Ze zuchtte, een nogal treurige zucht ontsnapte uit haar mond, en even keek ze weer richting Jake. Ze had hem geen lelijke jongen gevonden, June zelf zag er waarschijnlijk niet uit als het knapste meisje van de school. Eens had ze daar wel mee door kunnen gaan, nu was ze een tenger hoopje ellende. Ze deed haar best zo normaal mogelijk over te komen, maar soms kostte dat haar te veel moeite. Soms stortte ze in, net als vandaag.

_________________


SCARS WILL HEAL BUT WERE MEANT TO BLEED
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jake
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Melle
Posts : 1412
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark
Klas:
Partner: Love is an emotion..and emotions can be turned off..

BerichtOnderwerp: Re: Can't take much more.. [Jake]    ma jul 14 2014, 23:59

Het antwoord en de reactie had hij ergens wel verwacht. Niemand houd ervan betrapt te worden als men zich op zijn zwakst laat zien. Die mensen zeggen dan wel niets,maar toch, je weet dat er iets is. In gedachten zuchtte Jake. Mensen waren soms zo voorspelbaar..ah well..gewoon doen alsof hij haar geloofde..voorkwam ook weer de nodige drama..iets wat hij nu wel genoeg had gehad met June. Nee, hij wou nu laten zien dat hij meer was dan alleen een tikkende tijdbom die kon ontploffen bij iedere volle maan. Nu was het immers dag, en kon hij zonder enig probleem met June praten. Natuurlijk voelde hij het teken. Maar dit was maar heel zwakjes, gezien het dag was. Maar toch. De maan was er wel. Maar gelukkig niet vol. Maar toch..hij moest June laten merken dat hij twijfelde. Misschien dat ze het hemdan wellicht zelf vertelde. Al wist Jake dat de kans gering was. Maar gering is niet nul. Eerder..drie..op een schaal van 100. Jake trok zijn wenkbrauwen op. Dat was zijn gekozen teken van zekere ongeloof. "Alright..if you say so..Anyway, I'm doing quite alright. I'm just enjoying a nice walk around Starshine..although it is a little too hot for my liking." Hij glimlachte lichtjes naar haar. Waarschijnlijk had hij net teveel nutteloze informatie tegeb gaar gezegd, maar goed, hij zag wel hoe ze erop reageerde. "Anyway, what are you doing here? Are you out for a walk as well?" Misschien was dat het wel. Of misschien was ze hier gekomen omdat ze dacht dat niemand anders hier zou komen? Naar Jake's weten was dat namelijk indersaad een plek waar je als leerling zijnde niet zo snel zou komen. Maar ja, toch waren er nu zelfs twee leerlingen. Hij ging naast haar zitten, en keek even indringend. Hij zag dat haar ogen een beetje een rode kleur hadden. Zijn vermoedens waren weer eens bevestigd. Toch leek het hem beter om gewoon te doen alsof er niets aan de hand was. Later zou hij wel zeggen dat haar ogen een licht rode kleur hadden. Waarschijnlijk zou ze die dan beantwoorden met 1 of andere smoes.

_________________
Back yet again
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dante.
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Margelique n.n
Posts : 407
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister,
Klas:
Partner: Single as fuck.

BerichtOnderwerp: Re: Can't take much more.. [Jake]    di jul 15 2014, 19:18

De manier waarop hij haar aankeek liet duidelijk blijken dat hij haar niet helemaal geloofde. Achja, het ging hem toch niks aan. Waarschijnlijk zou ze hem alleen maar vervelen met haar gezeur. Nu ze het contact met haar familie zo goed als verbroken had had ze niet veel redenen om zich zo ellendig te voelen. Vertellen hoe ze zich voelde zou de situatie er waarschijnlijk niet beter op maken en dan zou het lijken alsof ze een aansteller was. Nee, ze zou alles gewoon voor zich houden. Ze had geen hulp nodig, ze zou het wel alleen uitzoeken. Ze had altijd alleen gestaan op de momenten dat ze iemand nodig had gehad, dus waarom zou ze nu hulp aannemen? Bij Jake's woorden wierp ze hem een zwak glimlachje toe. Heet, achja. Ze trok zich er niet veel van aan. Ze was gekleed in een witte, lichte blouse, en het rokje dat bij haar schooluniform hoorde, kniehoge sokken en een simpel paar zwarte allstars. Haar haar hing zoals gewoonlijk losjes net boven haar schouders. Ze had er leuk uitgezien als haar gezichtsuitdrukking vrolijker was geweest en haar lichaam voller was geweest zoals voorheen. Haar lichaam begon steeds meer weg te hebben van dat van een meisje van 12, terwijl ze daar de lengte niet voor had. Het boeide haar niet zoveel. Ze leefde nog, amper, maar ze leefde nog en dat was alles wat telde. Zolang ze bleef ademen was het goed. Ze had nog geen een keer last gehad van het feit dat ze amper at, dus trok ze zich er niet veel van aan. Haar ogen waren lichtjes bloeddoorlopen door het huilen, en ze prikte. Met haar rechterhand wreef ze in haar oog en gaapte een keer. Na iedere keer dat ze instortte raakte ze verschrikkelijk uitgeput. Alsof alle energie uit haar lichaam was getrokken, en ze alleen nog maar kon slapen. Ze trok haar rechterbeen op, sloeg haar armen eromheen en leunde met haar kin op haar knie. Even sloot ze haar ogen, maar opende deze weer toen Jake vroeg wat ze hier deed. Ze haalde haar schouders op. 'I wanted to be alone for a moment, but yeah, guess I'm not alone anymore..' En ze glimlachte flauwtjes toen hij naast haar kwam zitten, en haar even aankeek. Waarschijnlijk had hij haar zien huilen, en waarschijnlijk zag hij daar haar ogen rood waren. Ze kon er moeilijk over liegen. Ze staarde even naar de rotsblokken en afgebrokkelde muren voor haar en probeerde voor te stellen hoe dit gedeelte van de school eruit had gezien. Gangen vol leerlingen die gilde, schreeuwde, praten en rond rende op zoek naar hun lokaal of gewoon lol trapte. Leerlingen met alle een masker op. Het populaire meisje was zo'n beetje de slimste maar liet dit niet merken, hij die altijd hoge punten halen moest hier hard voor studeren omdat hij niet zo slim was als hij leek. Zij die iedereen aan het lachen maakte huilde haarzelf in slaap omdat ze geen familie meer had, hij die de zwakkere pestte omdat hij zelf altijd gepest was. Niemand was wie hij leek, en toch hadden ze zoveel gelijkenissen.  

_________________


SCARS WILL HEAL BUT WERE MEANT TO BLEED
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jake
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Melle
Posts : 1412
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark
Klas:
Partner: Love is an emotion..and emotions can be turned off..

BerichtOnderwerp: Re: Can't take much more.. [Jake]    di jul 15 2014, 22:45

Pas nu viel hem op wat ze droeg. Het stond haar mooi. Het gaf haar ook een zekere..hoe zou het verwoorden..schattigheid? Ja..God, wat een woord voor een Shadraan om in zijn hoofd te hebben zeg. Een meisje zag er schattig uit. Dat woord paste echt niet in zijn woordenboek. Maar toch, het was wel de waarheid. Daar kon hij niet onderuit komen. Daarom vond hij het ook eigenlijk helemaal niet erg.
Wederom ging het gesprek zoals hij voorspelt had. Ja..mensen waren echt voorspelbaar..grappig dat wel. Hij had June maar 1 keer gezien, en hij kon toch gelijk uittekenen wat ze zou doen en zeggen. Dit kwam mede doordat Jake wist dat ieder mensen toch eigenlijk hetzelfde omging met een bepaalde situatie. Weliswaar de 1 op een andere manier dan de ander, maar toch, de volgorde bleef hetzelfde. "Well I can go away if you like.." Hij wou opstaan om aanstalten te maken om weg te gaan. Puur om haar reactie te zien. Maar toen schoot hem iets te binnen. "But actually..now that I see you here, I wanted to ask you something...Has it to do with certain circumstances involving me? Or are there other..personal matters?" Hiermee gaf hij al een stille hint dat hij eigenlijk wel wou weten wat er met haar was. Jake was nooit van de directe manier van spreken het moest altijd subtiel. Dit was ook om een beetje de zekere intelligentie en inschattingsvermogen van zijn gesprekspartners te testen. Maar goed, het kon namelijk ook wel met het voorval te maken hebben. Al was dat eigenlijk een beetje arrogant om te vragen bedacht hij zich. Want natuurlijk zou dat niet het geval zijn geweest.

_________________
Back yet again
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dante.
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Margelique n.n
Posts : 407
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister,
Klas:
Partner: Single as fuck.

BerichtOnderwerp: Re: Can't take much more.. [Jake]    wo jul 16 2014, 18:42

Aan de ene kant vond ze Jake's aanwezigheid fijn, als een soort afleiding. Aan de andere kant had ze nogal wat argwaan. Wist ze zeker dat hij te vertrouwen was? Het viel te proberen.. Verbaast keek ze hem aan toen hij zei dat hij weg kon gaan. 'No! Stay.. Please..?' Ze sprak zachtjes, ietwat verlegen en keek hem niet aan, maar na dat ze had gesproken vervolgde hij zijn zin. Ze schudde nee, natuurlijk had het niks met de gebeurtenis met hem te maken. Als ze op dat moment was gestorven had het haar niks uitgemaakt. Dan was ze van alle ellende af geweest. Maar toch had iets vanbinnen haar laten vechten, dus waarschijnlijk was het nog geen tijd om te gaan. 'It had nothing to do with what happend between us back at the field..' zei ze met een zwakke glimlach. 'It's something personal, but it doesn't matter. I'll get over it..' Ze liet haar been zakken en vouwde haar handen in één. Haar handen waren bleek, net als de rest van haar huid, en op de ruggen van haar hand stonden enkele moedervlekken. Een groot contrast tegenover haar huid. Haar handen waren pezig en haar knokkels staken uit, haar vingers waren lang en dun. Ze staarde naar haar handen, en haar vingers verstrengelde. Ze kneep haar handen samen, haar nagels klauwde in haar hand. Langzaam verzwakte de greep en liet ze haar handen uit een glijden, en langzaam stond ze op. Ze ging voor Jake staan. 'The problem is that no one cares, because my problems are not even close to the problems the average depressed person has. Still I feel numb and down, every single day! I don't have a reason to live for anymore. My family doesn't want me in their lives anymore and I don't have any friends.. Im a misfit. I can barely eat, and when I eat, I throw it up. I constantly take painkillers for the headache I constantly have and I fall asleep crying every night. And why? Because I know it's never going to work. And now, you will be saying that you feel sorry and you're there for me. But you will forget about me to.' Tijdens het praten maakte ze wilde handgebaren die haar emoties weergaven, en ze moest moeite doen haar gevoelens en tranen in bedwang te houden. Waarom was ze nu ineens ontploft? Het werd haar allemaal te veel. Ze draaide haar rug naar hem toe en greep met haar handen naar haar gezicht, in een poging haar hoofdpijn en tranen te bedwingen.

_________________


SCARS WILL HEAL BUT WERE MEANT TO BLEED
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jake
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Melle
Posts : 1412
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark
Klas:
Partner: Love is an emotion..and emotions can be turned off..

BerichtOnderwerp: Re: Can't take much more.. [Jake]    wo jul 16 2014, 21:12

Muziek
Natuurlijk, dat had hij al verwacht. Natuurlijk ging het niet over hem. Nee, ze bevestigde wederom dat het inderdaad iets persoonlijks was. Een kleine glimlach was te zien. Zie je nou wel June? Zo moeilijk was het niet. Na haar woorden keek hij afwachtend naar haar, maar de glimlach behoudend. Hij wist dat er iets aan zat te komen. Een rant wellicht? Toen gebeurde het. Het moment waarop hij in zekere zin gewacht had eigenlijk. Oh? Een depressie? Dat..had hij eerlijk gezegd niet verwacht. Hij had June altijd voor zich gezien als een meisje met veel zelfvertrouwen. Iemand die wist dat het leven niet altijd even leuk was...Maar ze was nu dus blijkbaar zo'n persoon die als een zwak persoon huilie huilie ging doen als het even niet ging. Wat een..teleurstelling. Hij had meer van haar verwacht. Hij zuchtte. "You know June. I know I'm not in the position to say that I know how you feel because everyong goes different through a depression. But know this: Life isn't always that easy. Sure you have downs in life. But there are also ups. Think. Why do you still live? Why haven't you given up on life yet? Maybe because you know that in the future there will be a big up that could make al these things less worser or let them go away...Or maybe you think that suicide is not an option. That it is for cowards and maybe you don't want to be one? But, I can't see through your mind of course, I'm simply guessing.  If you are concidering suicide however, know this: There are always people that will be sad when you are gone. Or at least find it a shame." Hij sloot zijn ogen, en legde een hand van hem op een schouder van June. "I wish I could do more then just standing here and give you advice. I'm just doing the best I can.." Hij deed zijn hand weer van zijn schouder en opende zijn paarse ogen. Waarom wou hij haar helpen? Normaal zou hij haar zeggen dat ze een hopeloos geval was en dat ze inderdaad beter dood kon gaan. Maar nu..nu wou hij haar helpen..waarom? Was het dan toch een zekere..gevoel dat hij bij haar had? Jake wist het niet. Hij had namelijk in zekere zin wel hetzelfde gevoel als hij altijd bij Mizuki had gehad. Helaas was dit nu verleden tijd.

_________________
Back yet again
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Can't take much more.. [Jake]    

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Can't take much more.. [Jake]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Old Ruins-