PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    ma jul 07 2014, 23:27

Summoning Flame of Gaia



Onkruid week opzij en ongedierte sprong voor hem weg, alleen om vervolgens weer platgestreken te worden door zijn lange zwarte mantel. Nijdig plukte Savador een pluisje van zijn pak. Normaal gesproken werd hij enkel naar deze plaats gelokt als hij oor had gekregen dat een stelletje schoften hier eeuwenoude eigendommen van de school verwoestten, of wanneer Eres' serene instrumenten over de met afgebrokkelde restanten bezaaide grassen weerklonken, en hij haar ergens verborgen tussen een paar spelonken beloerde. De ruïnes lagen te dicht bij de waterval en dat zinde hem niet. Hier was ook water, al dan niet met mindere mate en traagjes stromend, alsof iemand een kraanknop had teruggedraaid. Het sijpelde tussen twee rijen portaalsculpturen langzaam naar beneden, waar onkruid woedde en de varens tot je middenrif kwamen, behalve als je je evenwicht kon behouden om op een klein stenen plateau in het midden te kunnen staan. Klimop had zich langs de bogen een weg gebaand, de hoogte in, en het hele totaalplaatje had magisch kunnen zijn als je geen Savador heette met een extreme vorm van watervrees en MS, de concretere naam voor zijn spier- en rugklachten. Hij hield niet van wildgroei, van laaghangende takken of distels die in je pantalon bleven haken. Maar het was de perfecte plek voor deze les - en bovendien was het al een troost dat hij iemand als Moyra mocht doceren. Zijn oogappel. Misschien wel zijn favoriete oogappel. Hij hing nog altijd graag de wolf uit in het bijzijn van Roodkapje.

Kinda like this:
 

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Moyra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 1406
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire-&-Air
Klas: Master Savador's Class
Partner: Maybe make believe is not as lonely as alone

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    di jul 08 2014, 17:08

In de vorige les had ze zij aan zij met andere leerlingen haar ei verwarmd tot die uit zou komen. Door er zachtjes overheen te aaien met gloeiende vingers had ze het vuurwezentje kunnen verleiden om uit zijn schaal te breken en daar was ie dan. Een vurig rood diertje, die zich meteen om haar nek had gekruld om daar meer warmte te vinden. Het was een piepkleine feniks geweest, vurig en dapper, net als zij.

En vandaag zou ze niet alleen leren hoe ze haar animae diertje moest oproepen, maar zou ze ook Savador’s dier zien. Dat had hij gezegd en uiteraard was Moyra die belofte niet vergeten. Dus nu huppelde ze in een luchtige zomerjurk richting haar leraar. De vanille kleurige stof bewoog soepel, maar de rode versieringen ritselden lichtjes bij elke beweging die ze maakte. Het jurkje had lintjes en ruffles, wat het van een normaal kledingstuk naar iets onwijs schattigs bracht. Ze had er zin in, net zoals voor eigenlijk elke les. Maar vuurmagie was toch wel speciaal, het was haar lievelings magie van haar lievelings docent.

Ze wist precies waar ze heen moest, gelukkig, want de weg kwijt raken en te laat komen zag ze echt niet zitten. De eerste paar pilaren gebruikte ze om zich, met licht gegiechel, achter te verbergen. Ze zag de man al staan, daar, tussen de twee galerijen. Het verstopt blijven hield ze maar enkele seconden vol, waarna ze uitbundig lachend tevoorschijn kwam. Het meisje kon het niet laten, slalomde om een paar stenen pijlers heen en bereikte zo de plek van bestemming, naast hem. ‘Goeiemorgen, Master Savador,’ piepte ze zangerig. Zoals de klassieke begroeting jegens een docent gegeven moest worden. ‘Hoe gaat het met U?’

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    wo jul 09 2014, 16:51


Even dacht hij dat het de wind was die het opkomende seizoen met zich meedroeg, een lichte zomerbries die zonnebloemen zachtjes heen en weer liet wiegen en bijen op een zwoele luchtstroom gemakkelijker naar hun geurende plaats van bestemming bracht - maar toen hij bewegingloos stil bleef staan om te luisteren kon hij het gesmoorde gegiechel als een bijna onhoorbare ondertoon van de wind horen, het strijken van stof langs wildgroei, kleine voetjes die al schuifelend planten plat trapten. Ze had besloten hem te naderen in een solo-spel van verstoppertje of iets dat daarop moest lijken, en hij merkte hoe zijn mondhoeken zuinig omkrulden, kon er niets aan doen, maar bleef intussen roerloos als een standbeeld op dat stuk effen steen staan wachten. Hiding from me? That's good. You know your game. Zolang hij maar degene bleef die haar op zijn beurt vanuit de schaduwen bespiedde om zich uiteindelijk op haar te storten. Dat was zijn rol en niet de hare. Als de wolf, de schaduw die het licht van de dood brengt, de levenskracht die vrijheid verschaft aan de bange, zwoegende geitjes, behalve die in de klok - en Moyra was naast haar gebruikelijke rol dat geitje in de klok, want hij kon zich niet aan haar vergrijpen, het mocht niet. En dus glimlachte hij bitter toen hij haar kleine gestalte zag naderen - nog slalommend om de reusachtige pilaren als het slot van haar spelletje - en wenkte haar in een beweging van trage onheilspellendheid, als met een klauw. Geen wit voetje om haar voor de gek te houden, dat was niet nodig nu moeder en iedereen uit hun buurt verwijderd was en hij haar volste vertrouwen had gewonnen.
Daar was ze dan. Niet met een rieten mandje vol eten voor grootmoeder. Wel met een flinke dosis enthousiasme, zoals gewoonlijk. Het fleurige meisje kwam met uitbundige groet tot stilstand voor zijn lange zwarte en naargeestige gestalte, en hij boog zich iets over haar heen met een grijns die breed genoeg was om zijn puntige tanden te ontbloten. 'Beter dan ik ooit had kunnen wensen nu jij in mijn aanwezigheid verkeert, prinses.' Een gewricht in zijn knie knakte tijdens het bukken als zwakke aanduiding dat zijn lichaam door zijn ziekte ooit in betere staat was geweest, een klein contrast vormend met zijn woorden. Aandacht besteedde hij er niet aan: hij was te druk bezig alle kleine details van Moyra opnieuw in zich op te nemen nu hij op ooghoogte met haar zat. Hij had haar en haar vrolijkheid immers weer even moeten missen. 'Ben je klaar voor je les?'

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Moyra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 1406
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire-&-Air
Klas: Master Savador's Class
Partner: Maybe make believe is not as lonely as alone

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    wo jul 09 2014, 23:13

Lessen waren leuk, het weer was leuk en tja, deze dag kon niet meer stuk. Het was zonnig, maar tussen de gallerijen was voldoende schaduw om een luwte te creeëren, zeer aangenaam vond het kleine meisje. Nog fijner was het dat Savador al op haar stond te wachten, klaar om te beginnen en haar wijzer te maken. Ze hoopte maar dat hij niet al te lang had hoeven wachten, ze had echt hartstikke haar best gedaan om perfect op tijd te zijn. Moyra was zelfs een beetje te vroeg weggegaan. Dan hadden ze namelijk extra tijd voor meer oefeningen! En zoals iedereen wist was dat iets goeds. Aan lesverzuim had Moyra geen boodschap. Waarom zou je helemaal naar een andere planeet gaan, naar een kostschool.. Om dan vervolgens te spijbelen? Het was gewoon onlogisch.
'Beter dan ik ooit had kunnen wensen nu jij in mijn aanwezigheid verkeert, prinses.' Aww. Ze stelde zich even voor dat ze een kroontje op zou zetten de volgende keer dat ze een vuurmagie les had en lachtte zachtjes. Dat zou hem vast verrassen. En dan ook een grotere kroon voor hem, want hij was immers de koning van de school. Ja, dat was eigenlijk best een goed idee~ Als ze het maar niet zou vergeten.

'Ben je klaar voor je les?' Ze was er klaar voor. Klaarderer dan ze ooit zou zijn. Dus knikte ze opgetogen. ''Helemaal, ja!'' Je kon de vlammen haast in haar ogen zien flakkeren, zo zeer keek ze ernaar uit om weer nieuwe magie trucjes te leren. ''Ik had trouwens een vraagje, mogen ze ook een naam hebben?'' Het was misschien niet helemaal duidelijk zo. Even fronste ze, om zich de naam te herinneren. ''De Flame of Gaia beestjes bedoel ik.'' Want al waren ze van vuur gemaakt en opgeroepen door magie, het bleef een beetje lijken op een klein huisdiertje en dat betekende in Moyra's optiek toch dat ze een schattige naam moest kiezen.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    vr jul 18 2014, 04:51

Als een klaterend watervalletje danste haar lichte lachje door de zomerlucht en hij kon niet anders dan sobertjes met haar mee te kakelen. Zacht en zuinig. Hij had zijn stuk krijt gegeten, en hoewel het zijn snode stemgeluid niet zijdezacht maakte waren zijn woorden dat wel. Ze was klaar voor de les, dat was duidelijk. Maar ze had haar overdosis aan enthousiasme en kinderlijke attitude ook niet op haar slaapzaal laten liggen, zo bleek maar weer.
Een naam? Wat dacht dat kleine onweerstaanbare mokkel wel niet waar ze mee te maken had? Het was vuur, pure magie nota bene. Niet een of ander klein diertje dat je in een kooitje kon stoppen en vertroetelde. Het diende als een kleine support, maar was zeker geen huisdier en al helemaal niet iets waar je meteen al je volledige wil over kon hebben. Hoe ze er überhaupt op kwam en de kunst der vuurmagie zo licht in durfde te zien, haar jonge brein bezoedeld door roze en glitters en regenbogen en al-goed-eind-goed-sprookjes. Vuur was misschien wel de onstuimigste magiesoort die er te leren viel door het vereiste aan een sterke wil, de controle, het temmen van het wilde. Hij had vijfentwintig jaar studie achter de rug van zijn zevenendertig jaren en zelfs hij kon zijn vuur niet altijd volledig beheersen, zou zijn fikken branden als hij niet oppaste. Het luisterde niet in een paar simpele stapjes en dat zou het ook nooit of te nimmer doen. Maar ach - hij was de beroerdste niet, wel dan? Nee. Niet tegenover kleine moppies zoals zij, tenminste.

Een klein grijnsje plooide zich op zijn gelaat, niet heel onwaarschijnlijk lief en vaderlijk in de engelenogen van het meisje voor zijn neus, maar onaangenaam voor ieder ander.
'Maar natuurlijk mag jij je Animae een naam geven als dat je blieft! Ik wil niets liever dan dat je je wezen een naam geeft als dat je gelukkig maakt!' Zelfs zijn dunne lippen hadden zich iets getuit onder de veel te zoete, bovendien licht geforceerde ondertoon in zijn stem, en als hij daadwerkelijk de vorm had gehad van zijn symbolisatie dan hadden zijn puntige oren plat in zijn nek gelegen uit smerige gespeelde genegenheid. Want zij blij, hij blij. In zekere zin. Het hielp hem net dat beetje om de schijn op te houden zo lang hij haar tevreden kon houden.
'Now,' begon hij terwijl hij zich vanuit zijn gehurkte positie traag weer oprichtte tot zijn lange, volledige lengte. Zijn handen reikten naar haar toe en zijn vingers roffelden zich langzaam één voor één neer op haar mouwtjes om zich als klauwen om haar pezige schoudertjes te klemmen, waarna hij haar op die manier zonder enige dwang omdraaide. 'Voor je eerste oefening wil ik dat je je eerst goed concentreert op de magie in je onderarmen, vooral dat bij de polsen. Bouw het op, verzamel het. Niet te vlug en niet teveel, dat is belangrijk.' Haar rug drukte tegen zijn buik toen hij geneigd was zich iets over haar heen te buigen, maar dat was niet erg. Op deze manier kon hij gemakkelijk haar houding corrigeren en zich aanpassen tot haar gezichtsveld - en bovendien kon hij meteen het profijt nemen door haar geur op te snuiven, die al net zo zoet was als haar persoonlijkheid. 'Heb je dat?' Hete adem werd over haar nek uit gehijgd, een sikje kriebelde haar oor. 'Richt je vervolgens dan op je innerlijke vlam. Je stuurt het allereerst richting je armen, langs je pols, tot in je vingertoppen en vanuit daar maak je een zwiep met je handen. Probeer het maar eens.'  
De eerste keer zou het haar waarschijnlijk nog niet goed af gaan en slechts een zwakke flikkering teweeg brengen, maar het zat 'm in de oefening. En God wist dat hij het alles behalve een ramp zou vinden om zijn middag door te brengen met Moyra tussen de restanten van de ruïnes.

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Moyra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 1406
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire-&-Air
Klas: Master Savador's Class
Partner: Maybe make believe is not as lonely as alone

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    vr jul 18 2014, 23:54


'Maar natuurlijk mag jij je Animae een naam geven als dat je blieft! Ik wil niets liever dan dat je je wezen een naam geeft als dat je gelukkig maakt!' Yes! Opgetogen raasden haar gedachten langs alle mogelijkheden. Een naam, voor haar vurige feniksje. Natuurlijk was het geen hondje en zou ze hem (of was het een haar) niet zo vaak zien, omdat dat energie kostte. Maar voor het idee was het toch leuk. Hmmm. Vuur.. ''Ardor,'' sprak ze uit, vooral tegen zichzelf. Ja, dat klonk wel goed. Het was een keywoord van Raziaanse magie natuurlijk, betekende warmte ofwel vlam in een van de eeuwenoude raziaanse dialecten. Het klonk lief en toch wel sterk. Ja toch? Ze keek Savador nauwlettend aan, zoekend naar goedkeuring of tekenen dat hij het niet mooi vond. Niet dat ze het dan zou veranderen hoor. Heus niet. Heel misschien als hij hardop zei dat het een domme keuze was. Misschien. Maar daarvoor was hij veel te aardig. Tegen haar tenminste. Het meisje klaagde niet, zij mocht hem en hij deed aardig tegen haar, maar ze had nu lang genoeg op de school rondgebanjerd om door te hebben dat dat niet altijd was hoe het zat. Ongeveer dan.

Daarom was het maar beter dat ze nu alleen waren, dan hoefde hij niet chagrijnig te worden van andere leerlingen! Ze gingen beginnen en meteen werd ze in een bepaalde positie geleid. Volgzaam bewoog ze haar polsen richting de lucht, zodat ze die kon zien. En al luisterend naar zijn stem liet ze zich leiden, focuste zich op haar magie en duwde die als het ware naar beneden. Oh oh, niet te veel. Meteen gooide ze er een rem op, waardoor de balans weer de andere kant op uitsloeg. Maar met wat passen en meten voelde ze haar handen warmer worden, een zachte gloed. In haar armen verzamelde ze zo veel energie als ze kon, wat gek aanvoelde omdat ze het nog nooit op die manier gedaan had. 'Heb je dat?' Even trok er een zenuwtrekje door haar nek, ze maakte een kleine beweging met haar schouder om de kriebel te overwinnen. Kietelende dingen.. Daar kon ze dus absoluut niet tegen, werd er spastisch van en begon algauw te lachen. Maar ze hield vol en antwoordde een vastberaden: ''Ja.'' Die werd echter gauw afgezwakt met een ''Denk ik?'' Ze wilde niet dat hij dacht dat ze het allemaal al kon, dan zou hij teleurgesteld zijn als het mislukte.

Ze kreeg de nieuwe instructies en voelde zich al iets zelfverzekerder. Hierover had Ace haar nog verteld, innerlijke vlam, dat kon ze al een klein beetje. Dat was fijn, want daardoor had ze gauw de juiste manier te pakken om haar vingertoppen met tintelende vuurmagie te laden. In haar hoofd telde ze als zovaak tot drie, waarna ze haar beide handen als een orkest meester bewoog. Zwiep- in een mooi boogje. Er vlogen enkele losse kaarsvlammetjes van haar vingers af, die snel hun weg vonden in de lucht en sissend oplosten, maar het mooiste waren wel de licht flikkerende sprankelende sparkles die ze meende te zien in haar baan. Dat was vast niet de bedoeling, maar het zag er wel cool uit. ''En? Nog eens?''

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    ma jul 28 2014, 09:37

Natuurlijk spatte de blijdschap van haar jonge gezichtje af en lieten haar appelrode wangetjes gloeien uit vreugde. Hij had niets anders verwacht. Een naam: ze mocht haar niet geheel ongevaarlijke, absoluut niet tamme, ruige, onstuimige vuur een naam geven. Vast iets dat in de buurt zou komen van Doetje of Pinkie, Moyra kennende. Misschien had hij een iets te roze beeld van haar, want Doetje of Pinkie werd het echter niet. Ardor. Hij kon een tikkeltje Raziaans - uiteraard met een zware Shadraanse tongval, maar hè, Razianen verstonden hem en hij werd nog graag onderscheden als Shadraan van de rest, dank je wel - en na een paar omschakelingen van Raziaans naar Shadraans en weer terug werd de betekenis van de naam hem duidelijk. Ja ja, heel goed gevonden, bravo, applaus. Maar nog steeds erg ontoepasselijk. Toch knikte hij met een allerzoetste glimlach op zijn gelaat, dat eerder overkwam als een stokoude roofvogel met een tic om reumatisch met zijn nek te trekken. Terug ter zake, want hij was hier niet gekomen om haar onnodige stomme naampjes aan te horen en vervolgens als een boer met kiespijn goed te keuren om haar maar niet weg te jagen. Hij had zijn drukke werk aan de kant geschoven om tijd te maken voor een bijles, de leer der vuurmagie. En andere persoonlijkere dingetjes die haar meteen uit angst weg liet hobbelen, en die ze dus ook niet hoefde te weten. Dat bleef mooi allemaal verborgen in zijn hersenpan, als een grote stomende ketel met groen borrelend gif waar al zijn ideeën werden beraamd.

Ondanks dat zijn ver voorover gebogen positie nogal alarmerend over kon komen - een man van in de dertig, een meisje van nog geen vijftien - was het toch noodzakelijk dat hij zijn handen op haar schouders hield. Op die manier kon hij de vuurmagie die ze door haar lichaam stuurde traceren, nagaan of ze wel het juiste deed. Uit pure concentratie was zijn gelaat gefronst en zijn goudgele ogen schoten berekenend over haar armen, alsof hij de vuurmagie als een fel oranje substantie door haar aders kon zien stromen. In eerste instantie liet ze de controle over haar magie varen, maar uiteindelijk slaagde ze erin haar bewind over haar krachten te houden; met hakken en takken en passen en meten, ja, maar het lukte. Ze sloeg haar armen naar voren, zoals hij haar had uitgelegd, en al gauw kwam haar kracht vrij. Al dan niet in de vorm van sissende vlammetjes en neerdalende vuurdeeltjes die even bleven hangen als de laatste restanten van vuurwerk in de lucht. Dat was.. ronduit teleurstellend.
'Dat was prachtig!' Met een paar flauwe slappe handenklapjes deed hij een stapje achteruit. 'Heel, héél goed!' Driestig slecht. Hij wilde een fles wijn en zijn bureau om in foetushouding onder te kruipen. 'Nog niet helemaal, maar je hebt de basis, eh - zo'n beetje.. bijna te pakken.' Op deze wijze in nog geen miljoen jaar. Zijn kaken spanden zich strak aan om zijn maskertje te behouden en haar niet uit te foeteren voor haar slappe kunsten, iets wat hij bij ieder ander allang had gedaan. Hij stond drieëndertig uur in de week voor de klas en ze leerden nog geen drol.

Met een dreindende uitdrukking op zijn humeurige gezicht - die zij gelukkig niet kon zien omdat hij haar voorbij liep - stroopte hij de mouwen van zijn overhemd een stuk op en nam een soortgelijke houding aan waarin hij haar handmatig in had gezet. 'Een stap achteruit, liefje. En let nu goed op.' Het was alsof hij zich concentreerde op een mantra die alleen hij kon horen terwijl zijn armen langzaam door de lucht sneden, zoekend naar de beste positie om zijn magie volledig door te kunnen laten. Uiteindelijk zette zijn ene vuist zich vlak langs zijn zij, robuust en gebald, en liet hij de andere hand geopend voor zijn gezichtsveld rusten. Toen, als in een haast onzichtbare slag die minder dan een fractie van een seconde in beslag nam, stootte zijn vuist zich naar voren en opende zich op hetzelfde moment om een lange, stabiele straal van vuur los te laten die algauw een vorm aannam. Nog geen twee seconden later kronkelde er een reusachtige driekoppige cobra van vuur boven de restanten van de ruïnes, die al smeulend en bulderend hun koppen door de lucht sloegen en hun gedeelde lijf tussen het zwak stromende water kronkelden. Een beetje buiten adem liet Savador zijn eigen Flame weer afzwakken, tot deze weer terug in zijn handpalmen leek te worden gezogen. Even bleef hij staan op de rand van het plateau om de schrijnende prikkelingen in zijn spieren te laten bezinken. Het was moeilijk voor hem om toe te geven dat zijn lichaam betere dagen had gekend. Terwijl hij met een natintelende hand zijn pak schikte en met een hand door zijn haar ging draaide hij zich om en zocht Moyra's blik. 'Ooit zal je Animae ook zo groot worden,' zei hij wat gereserveerd, alsof hij het zich nog niet echt voor kon stellen dat zo'n jong schattig meisje een enorm vuurbeest op kon roepen, nog maar te zwijgen over het in controle houden. 'Maar voor nu heb je veel oefening en ondervinding nodig. Vertrouw me op mijn woord dat het nog jaren en járen zal duren voordat de grootte ervan ook maar hierbij in de buurt komt, maar je Flame groeit met je bedrevenheid in vuurmagie mee. Preluderen loont. Vergeet dat nooit.' Zijn starende blik liet wat striktheid doorschemeren voor zijn mondhoeken weer omkrulden tot het bekende, snode glimlachje. 'Laten we het nog eens proberen, dear. En laat me je deze keer - wat dichter bij het water zetten, voor de extra uitdaging.' Omzichtig loodste hij haar aan haar schouders mee, stapje voor stapje dichter bij het zwak stromende water tussen de pilaren. Zelf bleef hij een halve stap achter haar staan, sterk op zijn hoede. Er was geen haar op zijn hoofd die het ook maar overwoog om dichter dan dat in de buurt te komen. Maar hij kwam dichtbij genoeg om over Moyra's kleine schoudertje te hellen en haar met een nogal pramende gretigheid in het oor te fluisteren: 'Toe maar. Laat me Ardor maar eens zien. Laat me hem zien, lieve Moyra. Laat me zien hoe verrukkelijk begeerlijk hij is.' Maar nog lang niet zo verrukkelijk begeerlijk zoals zij.

Savadors Flame of Gaia:
 

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Moyra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 1406
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire-&-Air
Klas: Master Savador's Class
Partner: Maybe make believe is not as lonely as alone

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    vr aug 08 2014, 18:22

Magie was de beste ontdekking ooit. Of uitvinding. Of gewoon kracht. Het was toch super, dat je heloemaal zelf vuur kon maken? Of licht of water, dat maakte niet uit. Het gaf gewoon zo'n geweldig gevoel om magie te gebruiken. En daarom was het helemaal geweldig dat er een hele school was waar je dat nog beter kon leren. Wat ze later wilde worden wist ze nog niet precies, ontdekkingsreiziger misschien. En dan zou een beetje magie natuurlijk heel goed van pas komen. Ja, ze zou de allerbeste vuurmagie nodig hebben op haar avonturen!

Daarom was haar privéles natuurlijk ideaal, dan kon ze extra veel leren. Het ging de eerste keer niet helemaal goed, maar mooi was het wel. Geen vuurzweep, maar wel dwarrelende vlammetjes. De docent leek niet geheel in zijn sas, maar hey, het zou vanzelf wel beter gaan. Nu eerst zou Savador iets voordoen en zo te horen werd het indrukwekkend en gevaarlijk. Gevaarlijk zag de slang er zeker uit, vlammend, driekoppig. En groot, zoals ook Savador opmerkte. Hij gebruikte wat moeilijke woorden, maar na zijn o zo wijze raad knikte ze toch dankbaar.

En nu was het tijd om hem te voorschijn te toveren, Ardor, haar vlammende vriendje. Ze nam even de tijd om haar rokje goed te schikken en haar houding te vormen. Toen begon ze. Vuurmagie liet ze opborrelen, maar het werd strikt bijeen gehouden, tot een soort touw gevlochten. Het moest deze keer lukken. Een innerlijke vlam, een slang van vuur en dan Ardor. Ja. Die drie simpele stappen waren alles wat ze hoefde uit te voeren.
Eén. Ze sloot haar ogen en ademde diep in en uit. Vuur, vuur, vlammen, warm. Het zat in haar, haar innerlijke vlam. En nu zou ze hem naar buiten schieten. Ja. Gewoon heel simpel. Het moest lukken, anders vond hij haar vast de slechtste leerlinge ooit.
Ietwat aarzelend, maar toch sierlijk stak ze haar hand uit, met een gebaar wat de lucht deed suizen. Dat was deels luchtmagie, maar toch ook vooral de kracht die van de vuurstraal afkwam. Het was een zoevend geluid en dan een licht geknetter, als van een haardvuur brandend op de koudste winterse avonden. Ze keek vol opluchting naar het vurige diertje dat daar rondfladderde, zoekend naar balans in de lucht. Het was, in vergelijking tot Savador's slang, miniscuul. Maar de vlammen spatten ervan af, de feniks was net zo enthousiast als het meisje dat een klein kreetje uitsloef. Klein maar fijn, zeiden ze toch altijd? Fladder fladder, daar ging hij hoger de lucht in, waarna een duikvlucht volgde. Geschrokken keek ze toe hoe Ardor richting het water suisde. ''Nee!'' Doodsbang dat het vlammetje zou doven. Maar gelukkig trok Ardor net op tijd op en kwam in haar richting gevlogen. Het was voor Moyra het perfecte formaat, zo groot dat hij op haar schouder kon zitten en daar een paar lichte schroeiplekken achterliet. Maar.. Het was wel vermoeiend, merkte ze, om Ardor zo lang rond te laten vliegen. Misschien moest ze hem weer terug roepen.. Hmm. Met wat moeite wist Moyra de Animae terug te roepen, al verdween niet al het vuur weer in haar aderen. Een deel dwarrelde weg, wat een energieverlies betekende. Maar voor het energieke kind was dat geen probleem, met haar enthousiasme kon ze dit zo nog honderd keer doen, om vervolgens vermoeid om te kukellen.''Mooi was het hé,'' verzuchtte ze.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    do aug 14 2014, 03:16

Nu ging het komen, hoor. Hij hield zijn hart vast. Misschien moest hij maar in de dichtstbijzijnde boom klimmen om maar niet weggeblazen te worden door de geweldige impact die vrij zou komen, als van een shuttle die met bulderend kabaal opsteeg. En dan wel een stuk of elf meter van de rozeharige verwijderd, want mensen kinderen, wat gingen ze toch in vreselijke grote spurten vooruit. Zijn wijsvinger, die zich frunnikend om zijn sikje had gekruld, rukte er iets te hard aan en de tranen sprongen hem in de ogen - ja, hij stond zich nogal op te vreten voor ze ook nog maar iets had laten zien. Behalve dat stond hij ook als een of andere aasgier met kleine longen voor zich uit te snuiven, zijn kaken strak op elkaar geklemd en zijn ogen puilend uit zijn kassen. Zijn starre blik gleed traag en groot naar Moyra toen ze een houding aannam, als een voorbode voor een geweldige tirannie. Zo.. intimiderend. Met haar suikerzoete haarkleur. Op andere momenten - en met andere, veel minder snoezige leerlingen die hij niet de moeite vond om hun vertrouwen te winnen - had hij een proestje onderdrukt achter een gebalde vuist, maar voor nu helde hij zich iets voorover en concentreerde zich op haar bewegingen, iedere handeling. Het moest zo secuur worden uitgevoerd dat het vuur het waardig genoeg vond om door je aderen te stromen. Bij sommige magiërs deed de innerlijke vlam niet eens de moeite om te ontwaken als het aanvoelde dat de vuurmagie van zijn eigenaar te belabberd was. Als een permanente winterslaap.
Moyra sloot haar ogen en begeleidde haar vlam op de serene golven van haar ademhaling. Zuurstof, dat was goed. Haast net zo goed voor een mens dan voor vuur. Licht fronsend deed hij een stap achteruit, zonder te kijken tastend naar een afgebrokkelde pilaar achter zich om tegen te steunen. Er gebeurde iets. Een zoef, een suis, geknetter. En daar ging Ardor het minuscule feniksje, als een pas uitgevlogen vogeltje door de lucht. Bewegingen onwennig en steeds zoekend naar zijn balans, maar het was er en dat was al heel wat. Hij moest Moyra nageven dat ze meer klaarspeelde in zijn lessen dan hij verwacht had - misschien omdat ze er nog erg jong uitzag voor haar leeftijd, hoogstens negen of tien in zijn ogen. En dit kleine wezentje paste perfect bij haar persoonlijkheid. Ardor was weliswaar klein, maar fel en bruisend. Net als zij. Even leek het erop dat het feniksje in het water uiteen zou spatten, maar voordat het gebeurde maakte Ardor een wending in de lucht en vond zijn rustplaats op de kleine schouder van zijn eigenares. Daar werd hij weer teruggeroepen, als een kostbaar hangertje dat terug in een kistje werd gestopt. 'Uitstekend!'
Savador stond weer in zijn lange lengte iets over haar schouder heen gebogen, met een zoete glimlach die breed genoeg was om zijn puntige tanden te ontbloten. 'Het lijkt erop dat je de spreuk hebt geleerd, fair desert blossom. And rather quick, too.' Het laatste siste hij meer tegen zichzelf dan tegen haar, alsof het meer aandeed dat hij daar eigenlijk helemaal niet blij mee was. Een ogenblik later fixeerde zijn herstelde blik zich weer op Moyra. 'En ik denk dat er wel een bedankje van af kan, nietwaar?' vervolgde hij op zijn zoetsappige manier, zijn armen al iets gespreid voor alle hugs and cuddles die ze voor hem in petto had. Of liever gezegd, waarvan hij hoopte dat ze die voor hem in petto had. Maar als hij in haar kleine vrolijk gekleurde muiltjes had gestaan had hij absoluut geen ander persoon kunnen bedenken die het meer verdiende om een knuffelige namiddag met haar te spenderen dan hijzelf.

Moyra heeft de spreuk Summoning Flame of Gaia geleerd en mag deze in haar Spreukenboek zetten

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Moyra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 1406
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire-&-Air
Klas: Master Savador's Class
Partner: Maybe make believe is not as lonely as alone

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    do aug 14 2014, 21:26

Het was gelukt! Toch? Dit was goed gegaan toch? Ze zocht naar bevestiging in de gouden ogen van haar docent, de slangachtige pupillen die gekleurd waren als dukaten. Hij gaf haar de bevestiging, noemde het uitstekend. Haar hart maakte een sprongetje, inwendig deed ze een dansje. Succes!
Met grote ogen luisterde ze naar Savador, al bleven haar gedachten een paar stappen achter. In haar hoofd dacht ze nog steeds aan de mooiste vogel die ze ooit gezien had, Ardor was fantastisch. Ze kon niet wachten om hem weer te zien. 'Het lijkt erop dat je de spreuk hebt geleerd, fair desert blossom. And rather quick, too.' Ze was onwijs blij geweest dat het gelukt was, maar nu klonk het opeens zo leuk niet meer. Het leek namelijk alsof hij het einde van de les aankondigde. Hoewel ze hem vast snel weer zou zien vond ze dat jammer.

Toen hij vroeg om een bedankje snapte ze eerst niet helemaal wat hij bedoelde. Ze dacht terug aan Light's opmerkingen over Savador die vreemde dingen wilde, maar duwde dat gauw weg uit haar gedachten. Bah, Light was gewoon een stomme droplul, daar moest ze niet aan denken. Moyra drukte haar twijfel weg en overbrugde de afstand naar Savador. Haar magere armen sloegen zich om zijn middel, niet al te lang. Gewoon een knuffel. ''Maar, Master, kunnen we het niet nog een keertje oefenen?'' vroeg ze dan kleintjes. ''Misschien dat U het tegelijk doet met mij en dan..'' Verwachtingsvol keek ze op, hopend dat hij nog wat tijd vrij zou willen maken om vuurmagie te oefenen. Zelfs al zou hij haar iets heel anders willen leren, ze zou het gretig aangrijpen.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    wo aug 20 2014, 00:21

Het was geen moeilijke taak om te zien dat ze wel een gat in de lucht kon springen, de kleine dingetjes waar kleine Moyra toch zo vrolijk om werd. Ze had de spreuk zich eigen gemaakt, ze had Ardor opgeroepen, de leraar had haar complimentjes gegeven en bovendien had ze een nieuwe metgezel om haar bij te staan in de praktijk. Voor een enthousiast meisje als zij kon zo'n dag vast niet meer stuk. Voor hem zag het er echter een heel stuk minder rooskleurig uit. Hij betrapte zichzelf erop zijn les zo snel mogelijk af te willen sluiten om nog wat tijd over te houden. Of misschien was het wel de hele reden geweest waarom hij deze bijles vandaag had ingeroosterd, op één van zijn rustigere dagen. Tijd met Moyra spenderen stond gelijk aan het geluk dat iemand met een ongeneeslijke ziekte moest voelen als hij in zijn laatste week - ondanks zijn niet-functionerende spieren - in een rolstoel werd gebracht naar alle mooie plekjes, met als enige doel om het zo leuk mogelijk te maken. Zoals ze de diep weggestopte toenadering in hem naar boven konden halen. En zoals hij daardoor vaker dan eens de fout was ingegaan omdat hij jong grut zoals zij als symbolisatie zag voor immense vreugde en nooit geen eenzaamheid of onbegrip meer. Er bestond geen onzekerheid over dat hij issues had, en dat het beter zou zijn als hij ervoor in therapie ging - maar als er iets simpelweg niet was, was er ook de aanleiding niet voor. En hij vond dat hij geen enkele reden had om een been over het andere te leggen en het gelal van een afgestudeerde kletsmajoor aan te horen. Voor een gedeelte deed het er niet toe voor hem wat de andere partij voelde. Zolang hij zich maar beter voelde. Hij had al genoeg geleden, nietwaar? Hij verdiende het heus. En hij was gestart met wat softer voor zichzelf te wezen. Nu de rest van de wereld nog. Bovendien was er niets verdachts aan. Gewoon een knuffel. Gewoon.
Zijn hoofd legde zich iets in zijn nek en zijn kin hief zich iets op terwijl de magere armpjes zich om zijn middel sloegen, en terwijl ze zo hoogstens een half minuutje bleven staan loerde hij op haar kruin neer met een blik die indiceerde dat ze niets anders hoorde te doen. Met een hand losjes tussen haar schouderbladen leek het er voor een voorbijganger eerder op alsof het van zijn kant zelfs met tegenzin was, simpelweg om geen argwaan te wekken. Een mondhoek was echter zuinig opgetrokken en van binnen grijnsde hij breeduit.
'Maar Master,' kirde het meisje daarna ietwat verrast. 'Kunnen we het niet nog een keertje oefenen?'
Zijn glimlachje werd meer een pijnlijk grimasje bij dat kinderlijke ge-alsjeblieft, roze en zoetjes en in al haar Moyra-heid. De huid van zijn neus rimpelde even tegenstrijdig, als de snuit van een leeuw. Het was net een klein kind dat huilde en wees naar de snoeppot op de bovenste plank, wachtend tot je haar op zou tillen. Bij Medusa, het liet zijn hart samentrekken.
Could you just, like, you know.. not?
'Misschien dat U het tegelijk doet met mij en dan..' En dan wat? Voelde je je veiliger als je op weg ging van grootmoeders huisje omdat je een miniatuurversie van een feniks met een iets te hoog epinefrine-gehalte kon oproepen? Uiteindelijk maakte zijn samengeknepen vuist een slap, overgevend wuifgebaartje, alsof het een lap stof was op een zwak stroompje wind.
'Op de tel van drie,' kondigde hij bitter aan terwijl hij zijn houding aannam door een voet voor zich te zetten.

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Moyra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 1406
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire-&-Air
Klas: Master Savador's Class
Partner: Maybe make believe is not as lonely as alone

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    di aug 26 2014, 21:12

Moyra hield van vuurmagie, zoals ze wel van meer dingen hield. Heel veel dingen maakten haar vrolijk, zoals de gedachte dat ze nu steeds beter werd met spreuken. Ze leerde werkelijk elke dag bij, werd daadwerkelijk sterker. Hoewel haar uiterlijk nog steeds de afspiegeling was van een weerloos meisje had ze langzamerhand al meer manieren om zichzelf te verdedigen. Dat zou hard nodig zijn als ze groot was, aangezien ze dolgraag wilde reizen, avonturen wilde beleven.

Maar momenteel wilde ze vooral nog een keertje oefenen én nog een keertje Savador's mooie vuurbeesten zien. Het waren slangen en dat paste bij hem. Zoals het een animae behoorde natuurlijk.
Savador ging klaar staan en zij deed hetzelfde, op een kleine afstand van hem. Zo stonden docent en leerlinge naast elkaar en Moyra probeerde haar stem kalm te houden terwijl ze aftelde. ''Okay!, 3, 2.. 1!'' Ze haalde diep adem en zwiepte net als de vorige keer haar armen. Vuurstralen schoten los en vormden algauw het silhouet van de vogel. Deze keer wist het beestje gelijk te stabiliseren en het richtte al zijn aandacht op Savador's vlammen.

Pas toen Moyra haar focus verloor en luidop verzuchtte hoe mooi alles wel niet was lostte Ardor op in het niets. Whoo, het voelde geweldig, haar hele lichaam gloeide van de vurige warmte en ze was blij, zo zo blij!

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    za aug 30 2014, 02:49

Hij wist het wel, dat het meer was zodat ze zijn kunstwerken van vuur opnieuw mocht aanschouwen. Zodat ze Ardor weer kon zien. Het gevoel van voldaanheid over iets dat je onder de knie had gekregen. Het moest alleen om die reden zijn - niet om het nog een keer in de praktijk te brengen, want oefening baart kunst - nee. De pracht en praal was onwaarschijnlijk de eerste prioriteit bij dit meisje. Hij stond al klaar met een vuist in zijn zij en een geopende hand voor zich uitgestoken, maar zijn blik was zijdelings, vanuit zijn ooghoeken, op haar gericht. Heimelijk zorgen barend over het feit dat ze ondanks haar zin voor avontuur te leergierig was, dag na dag steeds meer spreuken lerend en sterker wordend. Wat nu naast hem stond, met haar brede glimlach en slecht verborgen enthousiasme, was een zorgeloos kind - maar ooit, op een dag, als dit kinderlijke meisje was uitgegroeid tot een vrouw, dan zag hij het moment komen dat ze voor hem stond, hem verweet van alle dingen die hij haar indirect had aangedaan. Want dan zou ze het allemaal begrijpen. En wie weet zou ze alles wat hij haar nu leerde tégen hem gebruiken, een confrontatie die uitgroeide tot een serieuze strijd tussen leerling en meester. Maskertjes en onechte glimlachjes zouden dan niet meer helpen.

Met een sterk tweestrijdig gevoel bewoog Savador op de tel van drie nog een keer zijn vuist naar voren om zijn Animae in een baan van flakkerend vuur door de lucht te laten kronkelen. Ernaast fladderde Ardor vele malen kleiner naast de joekel van de driekoppige slang. Zijn eigenaresse had hem meteen stabiel weten te krijgen waardoor hij zich razendsnel dingen in begon te denken. Dat hij het haar misschien allemaal verkeerd aan moest leren, gewoon uit voorzorg. Maar ze miste geen les, en dat zou betekenen dat hij het zijn hele klas verkeerd aanleerde - en hij was nog steeds een leraar. Een andere identiteit aannemen tegen de tijd dat het zover was, was een optie. Gewoon een lookalike liquideren en diens paspoort afnemen. Een hele slechte optie, weliswaar, want het was niet dat interviews in talkshows en in krantenstukken staan je niet bekend maakte. Bovendien zat hij tegen die tijd óf in een rolstoel vanwege zijn ziekte, óf hij was er al niet eens meer, óf de gunstige kanten van het leven mochten hem eens aan komen waaien en was hij zelf tot Legendarisch Magiër benoemd.
Waar maak je je in hemelsnaam druk om, bij Medusa? Dit kind, superieur? Want dat ben je, en dat weet je.
The man for the job, dat ben je ook, en je hoeft jezelf vast niet voor de geest te halen tot waartoe je in staat bent wanneer je tot de Legendarische linie behoort. Kolossale krachten die je je nu niet in kunt denken, maar die je gewoon zijn als je haar met een tik van een vinger met een krater de grond in slaat. Vergeet niet dat je haar spreuken leert op het niveau dat je nú beheerst. Fijn, afgeslepen - maar ze zijn niet perfect, Savador, niet perfect.

En zo was het, nietwaar? Zolang hij zijn ding deed als leraar en de jeugd wat bijbracht - fijne, afgeslepen dingen, maar geen perfecte dingen - was het goed. Was het gebalanceerd. Was het geen bedreiging.
Hij glimlachte haar dus toe, want er was niets te vrezen. Hij duwde haar met een arm om haar kleine lijfje naar zich toe om een kus op haar kruin te drukken, een streep die hij zette onder haar vrolijkheid en zijn zogenoemde voldaanheid, want er was niets te vrezen. Helemaal niets.

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Moyra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 1406
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire-&-Air
Klas: Master Savador's Class
Partner: Maybe make believe is not as lonely as alone

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    zo sep 14 2014, 20:40

Vuur was zo.. vurig. Het was geweldig! Natuurlijk was het ook onwijs vermoeiend, want die vlammen waren behoorlijk heet. Haar armen voelden zwaar aan van het magiegebruik, ze liet ze dus maar slap langs haar lichaam bungelen. Zo zwierden ze een beetje heen en weer, wat wel fijn voelde. 
De slang van Savador was zo gigantisch en indrukwekkend dat Moyra zich nauwelijks voor kon stellen hoe veel energie het moest kosten om zoiets de lucht in te krijgen. Drie koppen, vurige slangenkoppen. Het was nachtmerriemateriaal, mocht het je aanvallen, dat was zeker. Ware het niet dat Moyra het nu als een indrukwekkend iets zag, enkel omdat ze de Animae als lieve troeteldiertjes beschouwde. 

Stiekem vond ze slangen best wel eng, zo koud, glad en schubbig. Nee, dat raakte ze liever niet aan. Maar omdat Savador een echte fan van de dieren leek te zijn zou zij het niet wagen om iets van angst te laten merken. Nee, zij was heus volwassen en niet bang voor dingen zoals sissende glibberglansbeesten.

Ze stond toe dat Savador nogmaals zijn affectie jegens haar uitte, in haar ogen betekende dat immers dat ze de spreuk super goed gedaan had en hij trots op haar kunsten was! Vlug daarna danste ze echter een paar passen van hem weg, tot ze vlak bij het kleine waterplasje was. Ze keek naar de heerlijke schapenwolkjes die de hemel innamen en dan weer naar haar grauw geklede docent. ''Bedankt voor de les, Master Sathandiai, ik zal héél veel oefenen, beloofd!'' Dat was een beetje formeel, maar ze wilde laten weten dat ze echt gemotiveerd was. Totdat ze de spreuk helemaal onder de knie had zou ze met passie haar handen heen en weer zwiepen en Ardor rond laten zweven. Maar niet nu, nu was ze moe en wilde ze in het zwembad ronddrijven. ''Wat gaat U nu doen? Ik wil gaan zwemmen, maar dan moet ik eerst helemaal naar m'n kamer terug om een handdoek en bikini te halen.'' Babbelend genoot ze van de zonnestralen op haar gezicht, benieuwd naar de plannen van Savador. Want naast een docent bleef hij immers ook een mens, weliswaar onbenaderbaar en door velen gehaat, maar toch een mens.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    wo sep 17 2014, 06:58

Ze gaf geen kik, want het hoorde er kennelijk bij in haar ogen. Je leraar die je beloonde met een kus. Zijn lippen bewogen zich van elkaar af, een korte ademteug was te horen terwijl hij met halfgesloten ogen boven haar roze kruin hing, zijn vingers nu bijna nijpend om haar middellijf. Grenzen traceren was moeilijk. De stof van haar luchtige jurkje glipte tussen zijn vingers door toen ze blijmoedig van hem weg dartelde, totaal onbevreesd van zijn diepe, heimelijke begeertes. Het liet de tranen bijna in zijn ogen springen. Gewoon Savador, dat was hij in haar ogen - hoewel, 'gewoon': hij was in haar ogen eerder Master Sathandiai, iemand waar je nog steeds respect voor moest opbrengen. Maar wel menselijk voor haar. Zo verschrikkelijk menselijk als het maar kon zijn. Waarom deden ze dat hem toch altijd aan? Waar haalden ze überhaupt de kracht vandaan om hem zo op zijn gevoelige snaren te bespelen en van zijn voetstuk te werpen, zo jong, naïef, onervaren? Hoe ze het voor elkaar kregen om hem zo plotseling even zielroerend te maken - en tegelijkertijd een agressie bij hem opriepen zonder dat ze dat wisten, omdat hij het allemaal even niet meer wist. Sentimenteel was het juiste woord. Hij zou het nooit toegeven, maar hij kon niet -
Met een hand voor zijn mond draaide hij zich van haar af, zijn ogen toegeknepen, juist op het moment dat ze haar veel te beleefde, veel te warmhartige vraag stelde. Het geluid dat er vervolgens uit kwam klonk als gniffelend gelach, maar dat was het niet. Hij brak. Raapte zichzelf weer sukkelend bij elkaar zoals hij het zich verplicht had. Slikte ten slotte de hartzeer als een dikke brok in zijn keel door.
Met een trillerige inademing draaide hij zich weer naar Moyra om, een klein glimlachje op zijn gelaat geforceerd en de prikkelingen verdrongen achter zijn oogleden. Hij was zo'n persoon die alleen huilde wanneer hij er zeker van was dat er niemand keek. Het was een obligatie geworden sinds hij de last over zichzelf afgeroepen had om altijd een maskertje te dragen voor de buitenwereld.
'Enig, lieverd,' glimlachte hij haar afwezig toe, maar half meegekregen wat ze hem in alle plezier vertelde. Zijn anders zo stellige, donkere stem had een licht vibrerende ondertoon die zijn fragiliteit over de situatie verried. 'Laten we dan samen teruggaan naar het kasteel, dan kun jij je benodigdheden pakken en kan ik terug naar mijn kantoor. Ik heb nog een hoop nakijkwerk liggen.' Dat was waar hij nu het liefst wilde zijn. Moest zijn. Weg van alles, zelfs weg van Moyra. Zijn toevluchtsoord, waar hij de sleutel in het slot kon omdraaien en een wereldje op zichzelf creëerde. Daarin kon hij met een beetje geluk alles op een rijtje krijgen. Bijna alles. Van zichzelf vluchten kon hij niet.

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Moyra
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 1406
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire-&-Air
Klas: Master Savador's Class
Partner: Maybe make believe is not as lonely as alone

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    wo sep 24 2014, 22:23

Vreugdevol, dat was haar standaard instelling. Over lastige zaken al te diep nadenken deed ze liever niet, dan verloor ze zich liever in een dik boek. En dan had ze het niet over filosofische vragen, want zoals haast ieder kind dacht Moyra wel vaker na over het leven en over wat nou eerlijk was en waarom mensen niet allemaal hetzelfde waren. Maar bepaalde zaken waren off-limits. Nadenken over de woorden die Light haar in woede toegeroepen had, nadenken over waarom Savador de jongens kwaad toeschreeuwde, ze haast in elkaar leek te willen raggen en haar lief behandelde.

Dus dacht ze maar aan zwempartijen en vrolijke festiviteiten. Aan de wereldreizen die ze na school ging maken, de schatten die ze zou ontdekken. Dat was veilig, dat snapte ze. Savador stelde voor terug naar het kasteel te gaan, wat ze wel een goed plan vond. ''Oh, heeft U toetsen om na te kijken?'' vroeg ze nieuwsgierig. ''Wanneer heb ik eigenlijk weer een toets van U?'' Ze bewoog zich alvast een klein stukje naar het pad, totaal onbewust van de gevoelens die meespeelden bij haar docent.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    zo okt 12 2014, 05:04

Naar verwachting kreeg het jonge meisje niets mee van zijn moment van ingeving. Maar beter ook, dacht hij. Op dit moment was het beter, anders dan dat hij er in een afwijkende situatie waarschijnlijk gretig gebruik van had gemaakt. Voor nu werd het hem teveel, en dat hoefde Moyra niet te weten. Hij was bang dat hij haar ruw van zich vandaan zou duwen, om die lokkende onschuld en naïviteit ver van zich te verwijderen - voor hij iets deed waar hij later spijt van kreeg. Zijn handen hadden zich in zijn furie al eens vaker om een slanke meisjeskeel gelegd, of een kussen gegrepen en die op een angstig gezicht gedrukt. Het was vaak in de gloed van neonlicht gebeurd van rumoerige cafés buitenaf, die de hotelkamer zelfs op donkere maanloze nacht in variërend kleurenspectrum liet baden. Geld op het nachtkastje werd bij een halsoverkop vertrek dat volgde dan vaak vergeten, want hij wist zichzelf in zulke gevallen net op tijd tot bedaren te brengen. Puur paranoïde - dat was altijd de onderliggende reden. Ze speelden met hem, hielden informatie achter, dartelden als mekkerende geitjes om hem heen en hij wist simpelweg niet wat hij moest doen, welke hij moest grijpen, waarom ze zich opeens doodsbang in klokken verborgen nadat de sfeer waarin ze hem liefhadden opeens zonder duidelijke reden was omgeslagen. Zo was het wel verdomd makkelijk om iemand als boeman af te schilderen, godverdomme. Ze kwamen er altijd mee weg, met hun lieve snoetjes en onschuldige gedrag. Vingers wezen dan automatisch op hem - volwassen man, zwart haar, sikje, onheilspellende uitstraling, geknipt voor de rol als perfecte dader - triggerde opnieuw agressie los. Niemand die het begreep -

Hij besefte halverwege haar zin pas dat Moyra tegen hem sprak. Zijn gejaagde ademhaling - hij merkte dit ook pas op hetzelfde moment - werd overstemd door haar vraag, iets waar hij haar dankbaar voor was. Zijn voortanden klemden zich nog om zijn knokkels, en toen hij zijn hand liet zakken zag hij dat zijn puntige tanden diepe afdrukken in zijn huid hadden nagelaten. Het was oké. Hij kon dit. Het was nog maar een paar minuten lopen van hier naar zijn kantoor. Misschien nog maar een totaal van een paar duizend stappen. Vier keer zestig seconden. Hij ging geen hand om haar druk pratende mond slaan om haar in het woud agressief tegen een boom te smijten en die zoete onschuld ruw uit haar te schudden, om haar dan vervolgens te liefkozen. Het was echt nog maar even. Hij wilde niets liever dan in haar bijzijn verkeren, even vluchten van de wereld die hem altijd met boze ogen bekeek, even gewaardeerd worden. Maar dit werd langzamerhand een kwestie van 'teveel van het goede', en dan kwamen de consequenties. Zijn imago bij Moyra die gevaar liep, bijvoorbeeld, zodat ze aan angst voor hem zou boezemen en hij een drug minder had. Hij zou in zijn grabbelton duiken en het meest passende masker voor het moment opzetten, zoals gewoonlijk.
'Nog een hele hoop,' antwoordde hij daarom met een wrange glimlach, hoewel hij Moyra niet aankeek en stug doorliep. Het was in ieder geval geen leugen. Voor een ander persoon zou dat hoogstwaarschijnlijk nog niet genoeg zijn om het schuldgevoel weg te nemen bij het opzetten van een valse glimlach. Voor hem was het dat echter wel. 'Spoedig genoeg, lieverd.' Zijn stem verloor iets van zijn zachtheid, net zoals dat hij zijn geduld begon te verliezen. De korte antwoorden die hij gaf moesten de eerste tekenen zijn. Een geklauwde hand zocht naar haar slanke vingers, sloot zich om haar kleinere hand en trok haar mee, zodat ze op zijn tempo bijbleef en niet treuzelde. Een glimlachje in haar richting moest die plotselinge beweging en de lichte dwang waarmee hij haar voortrok goedmaken. Bijna als een soort vader-dochter-complex, maar dan met een onaangename bevreemding die je nooit in een oogopslag aan dit aanzicht op kon merken. Zoals je ook nooit van tevoren wist hoe diep het water een paar meter verder was als je met je voeten voor een schelpenbank in de branding stond.



(╯°□°)╯︵ ┻━┻
Previous page-knop op je muis; niet zo handig

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)    

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Privéles: Summoning Flame of Gaia (Moyra)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Bijles Summoning Flame of Gaia || Kriss
» Resting || Moyra
» Noordenmeet; Emmen
» ||Kitten Search|| Inner x Flame
» Privé-sessies

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Old Ruins-