PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Cold night, full of new people ║ Aleister

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Tári
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Betsie
Posts : 4694
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister
Klas:
Partner: Life. It singularly fails to reward good intensions

BerichtOnderwerp: Cold night, full of new people ║ Aleister   do dec 26 2013, 20:36

Een doffe plof klonk toen ze van een brokstuk afsprong. Terra gromde luid van schrik. Tári grinnikte zacht en hurkte neer op het dier recht aan te kijken, dat nog steeds op het brokstuk zat. Ze keek het dier met twinkelende ogen aan en trok haar gezicht pas terug toen Terra haar tanden ontblootte. Het dier keerde haar de rug toe en gromde nog eens kort. Tári grinnikte zacht. ‘Kom nou. Je deinst niet terug voor mensen die je iets aan willen doen, maar schrikt je dood als ik van een brokstuk spring?’ Ze kon niet ontkennen dat haar zware schoenen voor een behoorlijke klap hadden gezorgd, maar toch vond ze de reactie van de Tasmaanse duivel overdreven. Het dier was de hele dag vrij rustig geweest, maar was moeilijk gaan doen zodra ze naar buiten gingen. Het dier leek het gevoel te hebben dat er iets ging gebeuren. Regen of onweer kon het niet zijn, daarvoor was het dier tè vervelend. Terra hield niet van regen, maar het was ook niet zo erg. Het leek wel of het dier haar bazin verbood buiten te zijn op dit moment.
Tári ging weer rechtop staan en pakte haar haren vast. Behendig maakte ze er twee vlechtjes in e knoopte ze vast met een zwart lintje dat ze uit haar broekzak haalde. Ze had haar haren die ochtend gewoon los laten hangen. Ze had te weinig tijd gehad om er vlechtjes in te maken en ook nog eens iets te kunnen eten voordat ze de school uit was geglipt, voordat iemand haar tegen kon houden. Nu de avond langzamerhand viel en de eerste sterren aan de hemel verschenen, vond ze de loshangende haren irritant worden.
Haar jas lag op het brokstuk waar Terra op zat. Het dier vond het een warm, knus plekje om haar bazin gade te slaan, met de kwade kraaloogjes. Ze droeg een zwart vest, zwarte vingerloze handschoenen, waar ook bij de knokkels gaten zaten. De broek die ze droeg was zwart. Het was niet haar typische trainingsbroek, deze droeg ze amper. Ze had hem ooit van Lieke gekregen. Er hingen verschillende kleine kettingen aan. Sommige waren doormiddel van lusjes aan de bovenkant vast gemaakt, andere zaten om haar bovenbenen en onderbenen vast. En haar riem met messen viel zo dat het precies te zien was.
Ze sloeg haar hoofd in haar nek en sloot haar ogen, waarna ze diep adem haalde. Het was koud, maar ze had het niet koud. Wonderbaarlijk genoeg. Ze had het zelfs bijna warm. Het was gewoon een geweldige dag. Op Terra’s gemopper na, was alles goed gegaan. Niemand had tegen haar lopen zeuren, haar in de weg gestaan of wat dan ook. Ze opende haar ogen en haalde een van haar messen uit de riem. Ze hield het ding omhoog en bewoog hem zo dat ze de sterren achter zich kon zien. Ze glimlachte even. De nacht, het was iets prachtigs. Ook al duurde het nog even voordat het echt donker was. Ze was expres hierheen gekomen. Ze wilde alle drukte van de leerlingen vermijden die naar Oak’s Field gingen. Nee, dat was een plek die ze überhaupt liever vermeed. Echt veel was er niet te doen, bovendien zou ze zich er enkel in de problemen brengen.
Terra gromde kort en vlak erna kwam er een piepgeluid bij. Tári liet het mes langzaam zakken en draaide zich om naar het dier, dat rechtop was geen staan en haar bazin waarschuwend aankeek. Tári ging op het blok zitten en keek Terra vragend aan. Er was iets. Tári keek op toen ze iets dacht te horen. Ze legde haar hand op Terra’s rug en liet het mes in haar hand rond draaien. Nee, er was niet iets, er was iemand. Ze grinnikte zacht, iets wat over ging in een kil gelach dat over het landschap galmde. Ja.. Er was iemand. Terra gromde kort en klom naar de schouder van haar bazin. Tári liet het mes nog een paar keer in haar hand rond draaien, wachtend tot ze erachter zou komen wie Terra op gemerkt had. Ze moest het toegeven, het dier was een genie.

_________________
 photo Tari_OS_15.3_zpscu8zihsh.png
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aleister
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : » dit account staat op (tijdelijk) in-actief.
Posts : 69
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: » Dark & Water.
Klas: » Master Salvador.
Partner: » -

BerichtOnderwerp: Re: Cold night, full of new people ║ Aleister   do dec 26 2013, 22:35

Hij was al vroeg klaar met zijn lessen en huiswerk, écht vroeg, en hij had deze vrije middag gebruikt om eens lekker te trainen. Hij begon met een rondje door het Donkere Bos joggen, gevolgd door kickboksen bij de ruïnes. Het was behoorlijk relaxend, een boksbal herhaaldelijk klappen geven. En de ruïnes waren een fijne plek om te kickboksen. Hij kwam hier soms voor wandelingetjes, het was hier altijd lekker rustig. Mensen konden soms ontzettend irritant worden. Maar op dit moment was hij hier niet om te wandelen en te genieten van de rust, hij was hier om aan zijn conditie te werken en dat deed hij ook.

Zijn paarse haren waren in een losse, dikke vlecht gevlochten en vielen tot over de helft van zijn rug, zijn pony kleefde aan zijn zweterige voorhoofd. Hij droeg een strakke leren broek met allerlei riemen erop, zijn messen lagen op een muurtje een paar meter verderop. Hij had stevige kniehoge laarzen aan en losse, witte bloes die rommelig in zijn broek gestopt was. Op het moment plakte de stof vast aan zijn bleke borst. Zijn handen en polsen waren verbonden met stevig verband, zodat hij geen last zou hebben van zijn knokkels zodra hij klaar was.

Zijn training werd gestopt door de komst van zijn uil, een groot, wit beest met ijsblauwe ogen die erg op die van Aleister leken. Hij had een briefje aan zijn poot en een lunchpakket in zijn snavel. Dat was ook het einde van Aleisters training. Eigenlijk was het al te laat voor lunch. De hemel begon al te verkleuren. Hoe laat was het eigenlijk? Het lunchpakket bevatte twee sandwiches en een citroen cupcake, en Aleister at het op bovenop een van de weinige gebouwen die nog een beetje overeind stond. Hij aaide over de gladde kop van zijn uil terwijl het eten langzaam door zijn keel verdween en keek hoe de lucht donkerder werd en de sterren langzaam wakker werden.

Hij bleef nog lang zitten nadat zijn lunch op was, totdat het zweet op zijn voorhoofd en overal waar zweet had gezeten opgedroogd was. Toen sprong hij van het lage dakje af en haalde hij zijn boksbal van de geïmproviseerde haak af, stopte de messen terug in hun schedes en wandelde langzaam terug, met zijn boksbal op zijn schouder. Zijn uil was alvast vooruit gevlogen, verlangend naar de warmte van het Kasteel. Het begon al af te koelen buiten, maar Aleister vond het eigenlijk wel prettig. Het lichte briesje voelde fijn aan door zijn gevlochten haar.

Toen hij plots een lach hoorde, een kille vreugdeloze lach, stopte hij even met wandelen. Hij keek rond, op zoek naar degene tot wie de lach behoorde. Hij verwachtte haar echter niet te vinden en dat deed hij ook niet. Dus haalde hij lichtjes zijn schouders op en liep hij verder, echter wel meer op zijn hoede. Totdat hij haar zag. Wit haar, rode ogen. Zachte huid, waarschijnlijk. Een knap meisje, maar erg grof. Hij had nooit echt met haar gepraat, had nooit echt behoefte gehad met haar te praten. Maar hier stonden ze dan, tegenover elkaar in de schemering. ’Hé,’ zei Aleister, één wenkbrauw nieuwsgierig opgetrokken. Hij zag het mes in haar hand maar al te goed. ‘T... Tári, toch?’ Een charmante glimlach verscheen op zijn gezicht. Hij wist wel hoe ze heette, Aleister had al het één en ander over haar gehoord.

_________________

CONTACT || CHARACTER

dit account staat (tijdelijk) op inactief. dit betekend dat dit account niet IC-actief zal zijn. ik post alleen nog bij lessen. sorry voor het ongemak!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tári
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Betsie
Posts : 4694
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister
Klas:
Partner: Life. It singularly fails to reward good intensions

BerichtOnderwerp: Re: Cold night, full of new people ║ Aleister   vr dec 27 2013, 18:26

Ondanks dat ze haar trainingskleding aan had, was het niet haar plan geweest om te gaan trainen. De lessen volgen was enkel geen optie geweest. Hm, nee. Ze was opgestaan en had al meteen geen zin gehad om in een klas te zitten, vol met drukke medeleerlingen. Ze was de school uitgeglipt, zo onopvallend mogelijk. Al had iemand haar tegen gehouden, had het haar weinig uitgemaakt. Straf was iets waar ze niet zo voor vreesde. Het was maar straf. Ze kon altijd zeggen dat ze in het vervolg wel naar de les zou gaan of als iemand haar tegen zou houden, kon ze altijd doen alsof ze naar het lokaal liep.
Alles was volgens plan gegaan. Ze was onder de les uitgekomen en had eigenlijk de hele dag hier doorgebracht. Ze was kort aar het duistere bos geweest, maar was bijna meteen daarna naar de ruïnes gegaan. Ze was er lang niet meer geweest en het was er rustig. Ze kon er gewoon gaan zitten en als ze wilde kon ze er ook nog trainen. Terra was het al de hele tijd niet met haar eens geweest en dat liet het dier ook merken ook, maar zoveel deed het Tári niet. Het dier was wel vaker koppig. Ze hield in haar achterhoofd dat het dier haar waarschuwde voor iets, maar pas op het moment dat ze aan het spelen was met haar mes en de bekende grom-piep kwam, draaide ze zich langzaam om naar het dier en besefte ze dat het dier eindelijk haar zin kreeg. Ze ging op het brokstuk zitten, waarna Terra naar haar schouder klom. Het spelen met haar mes, was meer om ergens mee bezig te zijn. Er klonk een kille lach uit haar mond. De Tasmaanse duivel was een genie, hoe had ze het dier ooit kunnen negeren?
De paarse haren van de jongen die ze zag, kwamen haar niet geheel onbekend voor. Ze had de jongen zo nu en dan in de gangen gezien. Ze had hem een paar keer recht aangekeken, maar had er verder geen aandacht aan besteed. De jongen interesseerde haar niet bepaald.
’Hé,’ Ze zag de nieuwsgierig opgetrokken wenkbrauw van de jongen. Als reactie knikte ze kort naar hem, met de grijns nog steeds rond haar lippen. Haar ogen twinkelde enigszins vals en de valse blik leek ook te zien te zijn in de kraaloogjes van Terra.
‘T... Tári, toch?’ Tári sloot haar ogen en boog haar hoofd naar voren, zodat amper te zien was dat de grijns verdween. Ze siste zacht tussen haar tanden en keek weer op. De jongen kende haar naam.. Geweldig.. Ze had er een hekel aan als mensen haar naam kende, al helemaal als ze haar naam kende zonder dat zij die gegeven had. Het feit dat ze de lichte stottering weldegelijk gehoord had, liet haar vaag glimlachen. Het was een kleine troost dat hij had gestotterd. Klein, maar het was er een.
De glimlach die hij haar wierp liet haar even met haar hoofd schudde. ‘Hm, ja, je hebt de naam juist.’ Ze stond langzaam op en het mes verdween weer in de riem. ‘Alleen jammer dat die glimlach erbij komt.’ Ze lachte even kil. Ze keek de jongen met een grijns aan, die haar ogen niet bereikte. Haar ogen keken de jongen emotieloos, bijna doods, aan. ‘Helaas.. Helaas weet ik niet met wie ik het genoegen heb.’ O ja, dit was een van die momenten waarop haar manieren geweldig waren om mee te spelen. ‘Wat is je naam?’ Haar ogen twinkelde kort en vals, waarna de doodse blik weer terug kwam. Iets vertelde haar dat dit leuk kon worden. De waarschuwing van Terra was ze niet vergeten, maar betekende dat dat dit niet amusant kon worden?

_________________
 photo Tari_OS_15.3_zpscu8zihsh.png
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aleister
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : » dit account staat op (tijdelijk) in-actief.
Posts : 69
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: » Dark & Water.
Klas: » Master Salvador.
Partner: » -

BerichtOnderwerp: Re: Cold night, full of new people ║ Aleister   vr dec 27 2013, 19:16

Een frisse bries trok lichtjes aan zijn haar terwijl hij het meisje goed bekeek, haar in zich op nam. Kon altijd van pas komen. Hij keek zonder te bewegen toe hoe ze haar hoofd liet zakken. De kille grijns die op haar gezicht stond was verdwenen toen ze weer opkeek en haar kille, rode ogen Aleister's blauwe vonden. De lach, of eerder grijns, verscheen weer, kil en alleen op haar lippen. Haar ogen waren nog steeds kil en dood terwijl ze hem aankeek en sprak. ❝Hm, ja. Je hebt de naam juist.❞ Langzaam stond ze op; het mes verdween terug in zijn schede. Iets wat Aleister niet erg vond. Ze was niet de enige die gewapend was, hij had zelf ook twee vlijmscherpe messen bij zich en op zijn schouder hield hij een best wel zware boksbal. ❝Alleen jammer dat die grijns erbij komt.❞ Dit maakte die grijns alleen maar groter. Aleister haalde zijn schouders op terwijl ze verder sprak. ❝Helaas... Helaas weet ik niet met wie ik het genoegen heb,❞ ging ze verder, ❝Wat is je naam?❞ Aleister zette de boksbal naast zich neer en leunde met één arm tegen het ding aan, dat op zichzelf bleef staan. Hij had het gevoel dat hij het verband nog niet om zijn handen weg moest halen, dus deed hij dit ook niet.

❝Aleister Chamber, 't is een genoegen,❞ zei hij terwijl hij zijn armen over elkaar heen sloeg, ❝En wie is Zwartje daar?❞ Een plagerige grijns verscheen op zijn gezicht terwijl hij met zijn hoofd naar de Tasmaanse duivel knikte. Hij had de valse twinkel in Tári's ogen gezien en hield rekening met haar -- donkere aard. Hij had wel wat over haar gehoord, en hoewel ze in Aleisters hoofd bleef hangen, was ze niet interessant. Genoeg. Hij kende haar niet; ze hadden elkaar een paar keer recht in de ogen aangekeken, maar tot nu had hij nooit de tijd genomen om met haar te praten. Of een poging te doen op een gesprek. Nou ja, first time for everything, hm?

Hij liet zijn blik nog een keer over haar heen glijden en merkte nu de schede op, waarin net één van haar messen verschenen was. Ze had niet gekeken terwijl ze met het gevaarlijke ding aan het spelen wat. Dat betekende dus dat ze wist wat ze aan het doen was. Ze had dus ervaring met messen. Net zoals hijzelf. Interessant. Hij knikte nu met zijn hoofd naar één van de schede en weer hief hij zijn wenkbrauw, lichtelijk nieuwsgierig, maar vooral zoekend naar een gespreksonderwerp. ❝Je messen --❞ Hij sprak in meervoud, wetend dat ze er meer dan één op zich droeg, ❝Zag er goed uit. Niet zo'n goedkoop prulding. Waar heb je ze vandaan?❞ Even gleed één van zijn handen over zijn eigen schede, voordat hij hem weer terug over zijn borst vouwde en met de kleine grijns nog steeds op zijn gezicht geplakt op antwoord wachtte.

_________________

CONTACT || CHARACTER

dit account staat (tijdelijk) op inactief. dit betekend dat dit account niet IC-actief zal zijn. ik post alleen nog bij lessen. sorry voor het ongemak!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tári
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Betsie
Posts : 4694
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister
Klas:
Partner: Life. It singularly fails to reward good intensions

BerichtOnderwerp: Re: Cold night, full of new people ║ Aleister   vr dec 27 2013, 20:12

Namen. Men had ze nodig. Je kon iemand makkelijker aanspreken als je naam kende, of roepen. Ze konden echter ook verdomde lastig zijn. Ze hield er niet van om haar naam zomaar weg te geven. Er liepen genoeg mensen rond die dat maar raar vonden, maar de reden was zo simpel. Zo makkelijk om te begrijpen. Het feit dat zo weinig mensen het begrepen, hield enkel in dat ze er de moeite niet voor namen. Tot het moment dat ze Damian had ontmoet, had ze geen problemen gehad met het geven van haar naam. Het was iets normaals geweest. Ze was opgevoed met die regel. Stel jezelf meteen voor. Damian had haar echter duidelijk gemaakt dat een naam niet zomaar iets was. Een naam kon een groot probleem zijn. Mensen konden namen misbruiken, je ermee chanteren. Hij had haar voorbeelden moeten geven voordat ze hem had willen geloven.
He feit dat deze jongen haar naam kende, maakte haar niet bepaald vrolijker. Het enige wat ze er echter tegen kon doen, was de vraag terugkaatsen en de jongen zijn naam vragen.
“Aleister Chamber, 't is een genoegen,” De jongen sloeg zijn armen over elkaar. Tári knikte kort. Ze gaf er geen reactie op. Het was hem een genoegen, hm? Juist..
“En wie is Zwartje daar?” Tári klemde haar kiezen op elkaar en Terra gromde hard. De plagerige grijns van de jongen zag ze, net als de knik, maar ze bleef hem zwijgend aankijken. Langzaam, heel langzaam, ging haar hand naar Terra’s rug en klakte ze kort met haar tong, waarna het dier meteen stil was. Ze draaide de jongen haar rug toe en knikte even. Ze klakte nogmaals met haar tong en keek toen over haar schouder naar Aleister. Ze sloot haar ogen en schudde teleurgesteld haar hoofd.
‘Dom.’ Ze opende haar ogen en keek naar de hemel, die elke minuut wel donkerder leek te worden. De kleuren rood en oranje die de zonsondergang aan gekondigd hadden gehad, waren al bijna helemaal verdwenen. ‘Dat is het enige wat ik kan zeggen. Dom.’ Ze draaide zich op haar hak rond en keek de jongen met giftige ogen aan. ‘Als je het nou eens netjes vraagt? Geen namen gaat verzinnen? Misschien houdt je me dan nog even te vriend en zal ik je een antwoord geven op die misselijke vraag van je.’ Het was een misselijke vraag. Hij kende haar naam en dan had hij het lef de naam van Terra te vragen? En dan ook nog op deze manier?
“Je messen” Was wat de jongen zei, nadat hij naar de riem geknikt had. “Zag er goed uit. Niet zo'n goedkoop prulding. Waar heb je ze vandaan?” Tári keek naar de riem en knikte kort. Ooit hadden er tien messen in de riem gezeten, nu waren het er nog maar negen. Ze herinnerde zich liever niet hoe ze de tiende verloren was. Ze had de herinnering zoveel mogelijk buiten gehouden, maar de littekens op haar been, die verdomde aanwezig waren als het weer weer eens veranderde, hielden de herinnering levend.
‘Klopt. Dat zijn ze sowieso als je ze niet hebt gekocht. Dan is het nogal vreemd als ze.. Goedkoop zijn.’ Ze glimlachte bij de gedachte aan de oude man die haar de basis had geleerd. De man die haar de messen had gegeven. De enige volwassenen die het volledig met haar eens was over haar ouders. ‘Ik heb ze gekregen van een man met een goed hart.’ Tijdens haar training was ze de man als een soort vader gaan zien. Ze had de man daarna echter nooit meer gezien..

_________________
 photo Tari_OS_15.3_zpscu8zihsh.png
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aleister
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : » dit account staat op (tijdelijk) in-actief.
Posts : 69
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: » Dark & Water.
Klas: » Master Salvador.
Partner: » -

BerichtOnderwerp: Re: Cold night, full of new people ║ Aleister   vr dec 27 2013, 21:52

Een kort knikje kreeg hij in reactie op zijn korte introductie. Tári en haar beestje reageerde niet zo goed op Aleisters volgende woorden. Het dier begon hard te grommen, en Aleister kon zien hoe Tári haar kiezen op elkaar klemde. Oeh, geen goed onderwerp? De grijns, die tot nu toe charmant en iet wat plagerig was, krulde nu op in een enigszins valse grijns. Well then, dit ging niets worden. Better enjoy it while it lasts. ❝Dom,❞ sprak ze, nadat ze haar beestje tot rust had gebracht en terug naar hem gedraaid was, hem met giftige ogen aankijkend. ❝Dat is het enige wat ik kan zeggen. Dom. Als je het nou eens netjes vraagt? Geen namen gaat verzinnen? Misschien houdt je me dan nog even te vriend en zal ik je een antwoord geven op die misselijke vraag van je.❞ Oehh, helemaal geen goed onderwerp. Was het werkelijk zo slecht om te vragen hoe dat beestje van d'r heette?

Aleister antwoordde niet, wachtte omdat hij wist dat ze meer zou gaan zeggen. En dat deed ze ook. Toen ze kort over haar messen vertelde verscheen er een glimlach op d'r gezicht. Zo zag ze er plots veel beter uit... ❝Klopt. Dat zijn ze sowieso als je ze niet hebt gekocht. Dan is het nogal vreemd als ze.. Goedkoop zijn. Ik heb ze gekregen van een man met een goed hart.❞ Hij vroeg zich even af wie die man was, maar waarschijnlijk zou ernaar vragen weer iets misselijks zijn, en zo geïnteresseerd was hij nou ook weer niet. De messen leken goede herinneringen op te brengen. Hij knikte even, haar woorden in zijn hoofd herhalend.

❝Aha,❞ antwoordde hij alleen, op allebei haar antwoorden. Zijn grijns kreeg weer iets charmants, iets gemaakt beleefds terwijl hij verder ging, ❝Excuseer mij voor mijn... Misselijke gedrag --❞ Hij maakte een plagerig buiginkje en bleef haar aankijken, ❝Ik zou graag willen weten hoe dit.. Prachtige dier van je heet. Is dat beter?❞ Een zacht lachje rolde over zijn lippen. Waarom deed hij überhaupt de moeite? Kon het hem wat schelen hoe de Tasmaanse Duivel op Tári's schouder heette. Waarschijnlijk wilde hij gewoon een reactie uit haar krijgen.

Het plagerige grijnsje verdween weer terwijl hij één van zijn eigen messen half uit zijn schede aan zijn rechterbeen haalde, het oppervlakte glimmend in het laatste beetje zon dat nog boven de heuvels uitstak. ❝Ik heb er ervaring mee,❞ zei hij en hij liet het mes weer terugzakken. ❝Ik heb de mijne zelf gekocht. Speciaal voor mij laten maken, door een oude vriend en één van de beste smids in Shadra. De beste van het beste, dat is de kwaliteit die ik van mijn wapens verwacht. Natuurlijk kreeg ik meer dan dat, voor de prijs die ik ervoor heb betaald is dat alleen maar logisch.❞ Hij sloeg zijn armen weer over elkaar. De messen waren inderdaad een kunstwerk. De kleine graveringen en inscripties op de lemmets van zijn geliefde messen waren erg indrukwekkend.

_________________

CONTACT || CHARACTER

dit account staat (tijdelijk) op inactief. dit betekend dat dit account niet IC-actief zal zijn. ik post alleen nog bij lessen. sorry voor het ongemak!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Tári
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Betsie
Posts : 4694
Points : 15
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Duister
Klas:
Partner: Life. It singularly fails to reward good intensions

BerichtOnderwerp: Re: Cold night, full of new people ║ Aleister   za jan 18 2014, 18:12

Waarom had ze ook al weer niet naar het dier geluisterd? Het dier had gelijk gehad dat ze iemand tegen zou komen. Het dier had zo vaak gelijk.. Waarom zou het kleine wezentje dan nu geen gelijk hebben? Het klopte voor geen meter.
“Aha,” Was het enige wat de jongen zei toen ze haar antwoorden had gegeven. Zijn grijns veranderde iets. “ Excuseer mij voor mijn... Misselijke gedrag” Hij maakte een plagerige buiging en zei toen: “Ik zou graag willen weten hoe dit.. Prachtige dier van je heet. Is dat beter?” De lach die over zijn lippen kwam, maakte haar niet vrolijker. ‘Als je het zou menen, wel.’ Siste ze, Terra daarentegen leek het prima te vinden. Het dier gromde zacht en piepte een keertje kort daarna. Tári gromde wat. ‘Terra.. Ze heet Terra.’ Ze wilde de naam van de Tasmaanse duivel helemaal niet geven, maar het was duidelijk dat de jongen een goede stap had gezet. Terra was honderd maal ijdeler dan haar bazin en was er dol op om complimentjes te krijgen. Gemeend of niet. Het dier hief haar kopje trots en blies kort in Tári’s oor. Tári wilde het dier een tik op haar neus geven, maar hield zich in.
“Ik heb er ervaring mee,” Zei de jongen toen hij een van zijn messen kort tevoorschijn haalde. “Ik heb de mijne zelf gekocht. Speciaal voor mij laten maken, door een oude vriend en één van de beste smids in Shadra. De beste van het beste, dat is de kwaliteit die ik van mijn wapens verwacht. Natuurlijk kreeg ik meer dan dat, voor de prijs die ik ervoor heb betaald is dat alleen maar logisch.” Ze knikte en lachte kort. ‘Een goede vriend zeg je?’ Ze schudde haar hoofd. ‘Lekkere vriend als je er ook nog eens voor moest betalen.’ Ze had het altijd goed voor elkaar gehad. Al moest ze toegeven dat toen de man haar de messen had willen geven, ze wel degelijk even getwijfeld had. Ze zag de man als een vader, een vader die wel wat om haar gaf. Hij haar aanbod om voor de messen te betalen, afgewezen. Hij was ook degene geweest die haar de helft van het geld dat haar ouders betaalde aan hem, aan haar terug gegeven had. Hij had geweten hoe ze zich voelde en in zijn ogen was dit de enige manier om haar een beetje te helpen. Ze was er de eerste weken ook kapot van geweest dat ze hem niet meer zag.
‘Maar, ik begrijp je dus goed? Je komt van Shadra?’ Ze hield haar hoofd iets schuin en keek de jongen vragend aan, afwachtend tot ze een antwoord van hem kreeg.

_________________
 photo Tari_OS_15.3_zpscu8zihsh.png
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aleister
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : » dit account staat op (tijdelijk) in-actief.
Posts : 69
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: » Dark & Water.
Klas: » Master Salvador.
Partner: » -

BerichtOnderwerp: Re: Cold night, full of new people ║ Aleister   zo jan 26 2014, 17:52

Het meisje leek minder geamuseerd dan het zwarte dier dat haar gezelschap hield. Blijkbaar hield het wel van complimentjes, gemeend of niet gemeend. Aleister kon het zien aan de trotse houding die het beestje aannam en het zachte gegrom dat haar bek verliet. Wat een duo, die twee. ❝Terra.. Ze heet Terra,❞ gromde Tári met duidelijke tegenzin. Terra en Tári, hm? Het onderwerp veranderde echter snel weer terug naar de dolken. Een klein lachje rolde over Tári's lippen. ❝Een goeie vriend van je? Lekkere vriend, als je er ook nog eens voor moet betalen.❞ Aleister hief een van zijn wenkbrauwen en lachte toen kort. Zij had geluk gehad, zomaar een set messen krijgen van een man met een goed hart. Goede harten waren er niet in het leven van Aleister. Er waren koude harten, liegende harten of geen harten. Hij had, op het moment dat hij de messen gekocht had, een ontzettend koud hart gehad. Hij had gelogen en gezorgd dat de messen voor een spotprijsje verkocht werden. Hij was daar goed in, mensen voor de gek houden. De smid was er nog steeds niet achtergekomen, en Aleister betwijfelde of hij er ooit achter zou komen. Een spotprijsje voor Aleister was waarschijnlijk een fortuin voor de smid, en zijn werk was erg goed.

❝Maar, ik begrijp het dus goed? Je komt uit Shadra?❞ vroeg Tári toen en ze hield haar hoofd iets schuin. Aleister wachtte even met antwoorden. Hij haalde het elastiekje uit zijn haar en haakte zijn lange haren uit de vlecht die hij tot nu toe gedragen had. Terwijl hij het allemaal omhoog hield om er een staart van te maken antwoordde hij. ❝Geboren en getogen.❞ Door het elastiekje in zijn mond waren zijn woorden iets onduidelijker, maar hij wist zeker dat ze het duidelijk kon horen. ❝Wat voor vriend geeft zulke messen als cadeau?❞ kaatste hij toen haar eerdere vraag terug. Hij klonk niet onbeleefd, hoewel er een licht plagerige ondertoon aanwezig was. Hij was geïnteresseerd. De messen waren goede kwaliteit, dat had hij met gemak gezien. Aleister was gewend aan dure cadeau's krijgen, maar dat waren parfums, schilderijen of landhuisjes. Geen messen. ❝Ik wil niet onbeleefd zijn,❞ ging Aleister verder. Het elastiekje hield zijn haar bij elkaar en Aleister's handen verdwenen in zijn broekzakken. ❝Ik ben nieuwsgierig. Kom jij ook van Shadra?❞


-- Ik hoop dat je er iets mee kan, ik weet dat 't een iet wat korte post is. Zeg 't als ik er iets aan moet veranderen, m'kay? ;w;

_________________

CONTACT || CHARACTER

dit account staat (tijdelijk) op inactief. dit betekend dat dit account niet IC-actief zal zijn. ik post alleen nog bij lessen. sorry voor het ongemak!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Cold night, full of new people ║ Aleister   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Cold night, full of new people ║ Aleister

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Starshine's Salem - Fright Night

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Old Ruins-