PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 I think you've got some serious problems [&Dhaeni]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Roakes
-
-
avatar

PROFILEReal Name : Talita <'3
Posts : 3500
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: [Fire]
Klas: [Miss Eres]
Partner: [Don't hold your breath, I'm not losing sleep over you]

BerichtOnderwerp: I think you've got some serious problems [&Dhaeni]   vr mei 31 2013, 22:54

Voorzichtig, alsof het elk moment zou breken, nam Roakes het grijs-zwarte jurkje uit haar koffer. Ze had het ergens onderaan in haar koffer gestopt en had het nooit eerder gezien. Het was een jurk van haar moeder geweest. Haar ouders wisten dat ze van die jurk hield, als haar moeder het aan had, dan wist Roakes dat altijd te zeggen. Ze had gehoopt dat ze het ooit zou erven, als haar moeder zou sterven. Helaas kwam dat vroeger dan ze had gehoopt…
Roakes slikte en legde het jurkje voorzichtig op haar bed en keek er even naar. Het bestond uit een gladde, donkergrijze stof en om de wijde rok zat een doorzichtige, zwarte stof gewikkeld, waarvan een brede strook langs haar bovenlichaam omhoog werd gewikkeld en dienst deed als schouderbandje, waarna het weer naar beneden was gewikkeld. Er zat een glanzend zwart riempje tussen het bovenstuk en de rok, met een klein strikje erop. Alles was genaaid met een lichtgrijze draad, wat een mooi effect gaf.
Ze glipte de douche in en waste zich snel, waarna ze zich afdroogde en het jurkje aandeed. Voor de spiegel blies ze haar donkere haren droog. Ze draaide ze in een los dotje, deed snel haar make-up en kroop dan in haar schoenen – een zwarte lage sleehakken. Ze sloeg een zwart tasje om haar schouders en stak er een beetje geld in. Nu was ze klaar om naar de stad te vertrekken en even lekker te gaan dansen.
Goedgezind begon ze met lopen richting het dorpje waar de leuke feesthuizen waren. In een avondje 'The Jolly Jester' had ze best zin, dus ze stapte flink door. Het was nog overwegend licht, maar het begon al lichtjes te schemeren en de lucht kleurde zachtjes grijs. Hoe dichter ze bij Oak's field kwam, hoe donkerder het werd, en toen ze aan de deur stond, was het al donker, slechts een paar lichten gaven een vaag geel licht dat lange schaduwen op het asfalt wierp.
Roakes probeerde binnen te stappen, maar een van de bewakers hield haar tegen. 'Je mag hier pas in vanaf 16 jaar en jij ziet er geen 16 uit, meisje,' bromde hij. 'Ik ben wel 16,' siste Roakes. 'Paspoort?' sprak de bewaker met een afkeurende blik op zijn gezicht. Damn. Vergeten. 'Heb ik niet bij, maar geloof me, ik ben 16 en ik wil binnen!' zeurde Roakes. De bewaker schudde zijn hoofd. 'Sorry, ik kan je niet binnenlaten.'
Langzaam telde Roakes even tot 10 om rustig te worden. 'Laat me binnen. Ik ben 16.' zei ze kalm terwijl ze naar de grond staarde. 'Dat kan ik niet toelaten, ik moet-' Hij werd onderbroken door een stevige stamp van Roakes. 'Laat me gewoon binnen, sukkel!' gromde ze. Ze had haar kalmte verloren en nu ging ze niet stoppen voor ze binnen was. De man gromde en nam haar vast bij haar armen. 'Laat me los,' siste ze venijnig. Alsof ze een pluimpje was hief de man haar op en zette haar een eindje verder op de grond. 'En blijf weg nu!' riep hij.
Verwoed plofte ze neer op een bankje. Lekker beschamend was dat – niet binnengelaten worden in een discotheek omdat ze niet geloven dat je 16 bent. Ze sloeg haar armen om haar schouders – het was best koud 's avonds en ze had er niet op gerekend dat ze buiten zou moeten zitten, en al zeker niet dat ze om deze reden buiten zou zitten.
Wel, wat zou ze nu nog kunnen gaan doen? Gewoon wat rondhangen, iets uit een automaat halen? Ze viste wat munten uit haar zak, stak ze in de automaat en er kwam een flesje fruitsap uitrollen. Ze draaide de dop open en liep verder, maar iemand liep tegen haar op, waardoor een deel van de inhoud van haar flesje fruitsap over haar jurk viel.
Ze sloot haar ogen, een verontwaardigde blik stond op haar gezicht. 'Wat. Heb. Je. Gedaan.' siste ze rustig naar het meisje die haar had omver gegooid. Ze had het kleedje van haar moeder nu eens aangedaan en nu zat het onder de plakkerige fruitsap. Dit ging zo moeilijk zijn om eruit te halen.
'Je weet niet hoe belangrijk dit jurkje was voor me! Nu zit hij helemaal onder de fruitsap! Kijk eens uit je doppen, argh!' snauwde ze. Ze draaide het flesje dicht en zette het op de grond. Dit zou allemaal niet gebeurd zijn als die rotbewaker haar had geloofd toen ze zei dat ze 16 was. Hoe ging ze dit ooit oplossen?


x Only Dhaeni x Wist niks anders x Derp, I know x

_________________
> I'm that little devil on your shoulder <

// Theme //
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dhaeni
-
-
avatar

PROFILEReal Name : Iris
Posts : 330
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire
Klas:
Partner: Love, another word for Suicide

BerichtOnderwerp: Re: I think you've got some serious problems [&Dhaeni]   za jun 01 2013, 22:12

Dhaeni was net uit de ziekenzaal, en om dat te vieren had ze besloten om maar eens op onderzoek uit te gaan in Oak's field. Ze was er nog niet zo vaak geweest, maar had gehoord dat je er kon feesten. De laatste keer dat ze uit was geweest, was meer dan een half jaar geleden geweest, samen met Claus. Door de gedachte aan de blonde jongen kneep ze haar ogen even stijf dicht en schudde met haar hoofd, om de gedachte uit haar hoofd te krijgen. Langzaam opende ze haar bruine ogen weer en wierp een blik op de klok. 'Tijd om me klaar te maken.' grijnsde ze. Ze had er zin in. Snel kleedde ze zich uit. Haar alledaagse kloffie, bestaande uit een witte blouse, een zwarte skinny jeans en een grijze trui verdween in een hoek. Ze sprong onder de douche, waste haar bruine haar zorgvuldig en bleef nog even staan. Toen ze eenmaal klaar was, was het weer drie kwartier verder. Op haar bed lag haar outfit voor vanavond al weer klaar. Een kort wit jurkje met een dubbele laag, de onderste laag was zacht rood en op de versierde rand stonden tekens. Daarover zou ze een soort bonten jasje doen, wat het zelfde zacht rood was als de onderste laag van de jurk. Voor de verandering deed ze haar haar in één staart, naar de zijkant en haar pony ging ook naar de zijkant. Ze zag er nog steeds jonger uit, maar wel ouder dan normaal. Misschien kwam het ook door de make-up, maar zo veel meer als normaal had ze niet gebruikt.
Als laatste deed ze zilveren oorbellen in, met rode steentjes versierd en natuurlijk haar schoenen. In haar tas verdwenen wat geld en haar identiteitspas.
Klaar om de gaan. Dhaeni had een transformatie ondergaan. Ze was er trots op. In de spiegel zag ze een heel ander meisje. Zou Claus haar nog herkennen zo? Weer kneep ze haar ogen dicht, maar ze schudde niet met haar hoofd, het zou haar kapsel kunnen verpesten. Ze wilde niet aan het verleden denken, dat sinds het bezoekje aan de ziekenzaal nogal naar boven was gekomen. Ze had het zo lang weten weg te stoppen. Zuchtend begon ze aan haar weg naar Oak's field. Vanavond zou ze alles loslaten en gewoon zich helemaal laten gaan. Ze moest dingen loslaten.
De straten werden verlicht door de ondergaande zon, een mooi zacht oranje schijnsel. Dhaeni voelde zich nog steeds kwaad, maar minder kwaad dan ze de afgelopen maanden was geweest. Misschien kon ze deze avond er afstand van doen, misschien kon ze zich eindelijk op de toekomst richten en gelukkig worden met zichzelf. Zou dat ooit lukken? Ze trok haar tas wat steviger om haar schouder. De eerste nightclubs kwamen al in zicht. Ze nam gewoon maar een random club en liep naar de rij toe, al zoekend in haar tas naar haar identiteitsbewijs ze voelde iets tegen zich aan lopen en keek geschrokken op. Een meisje met zwart haar botste tegen haar op en ze had fruitsap over haar eigen jurkje gekregen. Op Dhaeni's jurkje en bont jasje zaten alleen wat spetters. 'Wat. Heb. Je. Gedaan.' siste het kind. Ze probeerde duidelijk rustig te doen, maar haar verontwaardigde gezichtje verpestte dat. Maar Dhaeni vergat gewoon dat ze niet meer kwaad wilde zijn en kwam gelijk met een opmerking. Haar oude imago nam weer de overhand. 'Ik was aan het zoeken in mijn tas. Toen liep je tegen me aan.' Dhaeni glimlachte als een engeltje, maar als Dhaeni lief werd was ze op haar gevaarlijkst. 'Je weet niet hoe belangrijk dit jurkje was voor me! Nu zit hij helemaal onder de fruitsap! Kijk eens uit je doppen, argh!' snauwde het meisje. Arm kind. Ze wist niet wat ze zich op de hals had gehaald. 'Och ja wat erg nu, ik help je wel.' sprak Dhaeni poeslief. Maar aan het eind van de zin was er een duivelse grijns op haar gezicht ontstaan en had ze het flesje fruitsap uit de handen van het meisje gegrist. De draaide het om boven het hoofd van het meisje en de rest van de inhoud gutste over haar hoofd heen, over haar gezicht haar nek in en in haar jurkje. Dhaeni lachte. Ze lachte haar hyena lach. Het slechtste teken wat je maar kon hebben bij Dhaeni.

[Nawh, hoop dat het wat is... Dhaeni means trouble hehe]

_________________

I keep making
Mistakes

Dhaeni - Yosh - Leana - Élyon
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Roakes
-
-
avatar

PROFILEReal Name : Talita <'3
Posts : 3500
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: [Fire]
Klas: [Miss Eres]
Partner: [Don't hold your breath, I'm not losing sleep over you]

BerichtOnderwerp: Re: I think you've got some serious problems [&Dhaeni]   di jun 04 2013, 20:32

‘Ik was aan het zoeken in mijn tas. Toen liep je tegen me aan,’ legde het meisje uit. Umm, wat? Dat mens liep tegen haar, hoe durfde ze te beweren dat Roakes tegen haar liep! Roakes lette tenminste op wat ze deed, dat kind duidelijk niet, daarom liep ze tegen Roakes aan zodat haar jurk onder de fruitsap zat, en dan durfde ze nog te beweren dat het Roakes’ schuld was? Dit ging te ver voor Roakes, en ze hadden elkaar nog maar net ontmoet…
Roakes begon tegen het meisje te snauwen dat ze op moest letten. ‘Och ja wat erg nu, ik help je wel,’ zei het meisje poeslief. Fijn, dat mocht ze best doen nadat ze was gebotst tegen haar en nadat ze ook nog beweerde dat het Roakes’ schuld was. Maar toen er een duivelse grijns op het gezicht van het meisje te zien was en ze het flesje uit Roakes’ handen griste, wist Roakes dat er iets niet klopte.
En ja, enkele seconden later zat de fruitsap overal op haar lichaam. Een gil kon ze nog net onderdrukken. Dat rotkind dat dit had gedaan, zat er maar dom bij te lachen. Met dit kind zou het nooit meer goedkomen, dat wist ze nu al, zeker niet na wat Roakes nu allemaal ging zeggen en doen. Want het kind had haar boosgemaakt en dat heb je liever niet bij Roakes.
Roakes sloot even haar ogen en haalde diep adem. Eerst bleef ze wel wat kalm, nou ja, dat probeerde ze. Vroeg op laat zou het toch eindigen in een bende geschreeuw en als het echt nodig was zou Roakes haar wel een stevige mep op haar gezicht kunnen geven. Daar zou ze zeker niet voor terugdeinzen, en als ze er een blauwe plek van zou oplopen, wat kon haar het schelen? Make-up was een geweldige uitvinding.
‘Oké, ik weet niet waarom je dat deed, maar wat ik wel zeker weet, is dat je hier niet erg gemakkelijk mee gaat wegraken, neem dat maar aan van mij,’ zei Roakes, een gemene grijns op haar gezicht. Hier kwam ze echt niet mee weg, dat jurkje was van haar moeder en die vlekken gingen er vast nooit meer uit, dus ze ging het vast nooit meer kunnen dragen door haar.
Dit was zo’n moment dat ze stiekem zou willen vermijden. Het jurkje was van haar moeder die overleden was door haar vader. Haar vader haatte ze, en hij zat in de bak. Door haar vader had ze nu geen ouders meer sinds ze niks meer met hem te maken wou hebben. Een van de enige dingen die ze nog had van haar moeder kon ze nu ergens steken waar ze het nooit meer zou zien.
Ze wou dat ze niet naar de stad was gegaan vanavond. Het had haar de vernedering van het buitenzetten bespaard en dan zou dit kind haar nu niet zitten te irriteren. Ze zou dan nu niet zo pissed zijn als ze nu was door dat meisje. Ze wou gewoon weg, terug naar haar kamer, weg van iedereen die haar irriteerde en de spullen van haar moeder kapotmaakten.
‘Weet je, laat me gewoon met rust.’ mompelde Roakes, haast onverstaanbaar. Ze ging tegen de eerste muur staan die ze zag. Het zou zo niet mogen zijn. Roakes moest sterk zijn, tonen wat ze in haar mars had. Waarom stond ze hier dan tegen de muur, stil? Het was haar wat te veel geworden. Al die miserie met haar moeder, alle problemen errond maakten haar gek. Ze wou dat het anders was, maar dat ging helaas niet lukken door die rotzak van een vader die ze had en alle leerlingen hier die haar het leven zuur maakten. Ze had er echt genoeg van.


\ Dhaeni moet niet echt weg hoor, Roakes is gewoon echt pissed \ ik hoop dat je er wat mee kan ^^ \

_________________
> I'm that little devil on your shoulder <

// Theme //
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dhaeni
-
-
avatar

PROFILEReal Name : Iris
Posts : 330
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire
Klas:
Partner: Love, another word for Suicide

BerichtOnderwerp: Re: I think you've got some serious problems [&Dhaeni]   zo jun 16 2013, 22:27

Het meisje kon nog net een gil onderdrukken, aan haar gezichtje te zien. Je zag de woede gewoon groeien in haar paarse ogen. Prachtig vond Dhaeni dat. 'Oké, ik weet niet waarom je dat deed, maar wat ik wel zeker weet, is dat je hier niet erg gemakkelijk mee gaat wegraken, neem dat maar aan van mij,' sprak het wicht, ingehouden woede klonk duidelijk door in haar stem. Ze had een gemene grijns op haar gezicht, maar het deed Dhaeni niets. Ze was gewend aan gemene grijnzen en ze vond persoonlijk dat haar eigen gemene grijns een stuk gemener was. Als Dhaeni eerlijk was, vond ze het jurkje van het meisje best mooi, maar Dhaeni was nooit eerlijk en genoot van de woede en teleurstelling van het kind tegenover haar. Het was alsof ze zich met anderen hun ongeluk voedde, ze kreeg er als't ware meer energie van. Al zou dit wel gewoon ermee te maken hebben dat ze het leuk vond om mensen ongelukkig te zien, vooral als het haar eigen schuld was. 'Wat is 't, kind. Was je jurkje duur? Wat zonde nu! Al dat geld zomaar weg gegooid!' sprak ze met sarcastisch. Haar lippen waarin in een tevreden grijns omhoog gekruld en in haar stem was een dreigende ondertoon te bespeuren. Ze had het zwart harige meisje precies waar Dhaeni haar hebben wou. Dit was Dhaeni Konona op haar best. 
'Weet je, laat me gewoon met rust.' mompelde het meisje. Dhaeni's ogen verkleinde zich voor een kleine seconde even tot spleetjes en gingen toen weet terug naar normaal. 'Ach, geef je nu al op.' sprak ze kleinerend. Ze maakte zich groot en keek het meisje doordringend aan. Waarschijnlijk was er niet veel anders dan woede te zien met een geamuseerde ondertoon en een vleugje dreiging. 
Het meisje leunde tegen een muur aan en leek een beetje kleintjes. 'Ik heb tegenstanders gehad die waarschijnlijk jonger waren dan jij en die meer lef hadden.' Dhaeni schudde haar hoofd. 'Zielig toch.'
Dhaeni dacht aan Rox, die een jaar jonger was dan zij zelf. Ze dacht aan de trainingen waarin ze jongere tegenstanders had gekend. Ze had natuurlijk ook tegen oudere mensen gevochten of getraind, om met haar ouders te beginnen. Dhaeni beet verwoed op haar lip. Ze mocht nu niet afbrokkelen. Ze mocht geen zwakte tonen. Niet nu, niet op een ander moment. Ze moest sterk zijn, en dat blijven. Alleen dan zou ze ergens komen. Ze moest zich focussen. Dhaeni onderdrukte de neiging om haar ogen dicht te knijpen. De laatste keer dat ze vocht had ze gewonnen mede doordat haar tegenstandster haar ogen sloot. Wel schudde het roodharige meisje zacht met haar hoofd. De gedachten en de herinneringen vervaagden en Dhaeni kreeg weer een helder beelden van de omgeving. Ze merkte op dat er al wat aandacht voor hen was ontstaan, maar een echt kring was er nog niet gevormd om hen heen. Dhaeni zou wel uitkijken om op een publieke plek als dit te geen vechten. Dat zou toch dom zijn. Maar wat dat wicht hier zou gaan doen was niet echt te voorspellen. Ze boog zich meer naar het meisje toe, zodat haar gezicht vlakbij die van haar tegenstandster zat. 'Nah, dan ga ik maar, mmh.' siste ze met een gevaarlijke gloed in haar ogen. 'Maar knoop het in je oren; met mij valt niet te spotten. De volgende keer dat ik last van je heb zal ik niet zo genadig zijn. Je mag me eigenlijk wel bedanken.' Dhaeni lachte weer kakelend. Haar schrille, luide lach galmde tussen de gebouwen. Normaal was haar lach warm en aanstekelijk maar die lach had ze al minstens een half jaar niet meer gebruikt. Ook de warmte die normaal terug te vinden was in haar een beetje hese stem was vervangen door kilte. 'Ik denk dat we elkaar nog wel eens zullen zien.' sprak ze zacht terwijl ze een stap achteruit deed. 'It was a pleasure to meat you, but I guess that pleasure was all mine.' gniffelde ze. Het was haar standaard zinnetje geworden.

_________________

I keep making
Mistakes

Dhaeni - Yosh - Leana - Élyon
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Roakes
-
-
avatar

PROFILEReal Name : Talita <'3
Posts : 3500
Points : 5
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: [Fire]
Klas: [Miss Eres]
Partner: [Don't hold your breath, I'm not losing sleep over you]

BerichtOnderwerp: Re: I think you've got some serious problems [&Dhaeni]   za jun 22 2013, 18:32


Иoт scaяє∂ of тнє ρяовlємs

'Wat is 't, kind. Was je jurkje duur? Wat zonde nu! Al dat geld zomaar weg gegooid!' zei het meisje sarcastisch. Duur was het niet geweest, één van Roakes' voorouders had het gemaakt in de tijd dat alles nog goedkoop was. Het was een erfstuk en was overgegaan van dochter op dochter, en nu had Roakes het, voor de laatste keer. Door dat wicht. Roakes zou het haar NOOIT vergeven.
'Weet je, laat me gewoon met rust.' mompelde Roakes, want even had ze er genoeg van. Bij het horen van het meisje haar reactie wou ze dat ze die woorden kon intrekken. 'Ach, geef je nu al op.' Ze maakte zich groot. Roakes had zin om 'voel je niet zo stoer' te zeggen, maar ze hield zich in. Ze kreeg plots een plan. Ze keek even rond. Yes, daar stond een automaat, iets naar achter. Perfect.
'Ik heb tegenstanders gehad die waarschijnlijk jonger waren dan jij en die meer lef hadden.' zei het meisje. 'Zielig toch.' Roakes spande haar lichaam op en telde in haar hoofd tot 10. Dat kind was haar aan het uitdagen, meer dan ze eigenlijk kon accepteren. Als ze haar plan graag wou uitvoeren, dan zou zich beter nog even inhouden.
Als alles volgens plan ging, ging het meisje nu weg. Aan haar reacties te zien verwachtte Roakes wel dat ze dat ging doen en ze hoopte ook dat ze zich ging omdraaien. Anders zou het plan niet meer lukken en zou ze nog last minute een ander plan uit haar duim moeten zuigen. Dat zou ook nog kunnen lukken, maar ze zou liever hebben dat plan A werkte. Zou lachen worden.
'Nah, dan ga ik maar, mmh.' siste ze. Ze had zich naar Roakes toegebogen en een gevaarlijke gloed glansde in haar ogen. Liefst had ze haar nu weggeduwd. Toch probeerde ze zich nog altijd te beheersen. 'Maar knoop het in je oren; met mij valt niet te spotten. De volgende keer dat ik last van je heb zal ik niet zo genadig zijn. Je mag me eigenlijk wel bedanken.' Roakes stierf nog liever dan dat ze dat zou zeggen.
Het meisje lachte kakelend, haar lach deed Roakes lichtjes denken aan een kip of een gans. 'Ik denk dat we elkaar nog wel eens zullen zien.' sprak ze zacht terwijl ze een stap achteruit deed. 'It was a pleasure to meat you, but I guess that pleasure was all mine.' zei ze. Ze zette een stap naar achter. Roakes draaide zich om en deed alsof ze wegliep. Hoe zielig, zou iedereen nu denken. Wel, wacht maar af.
Roakes liep naar de automaat en kocht nogmaals een flesje fruitsap. Iets wat op zich niet raar ging lijken, want ze was net een halve fles fruitsap verloren omdat de inhoud daarvan over haar hele lichaam zat. Het sap was gedroogd en ze voelde de stof aan haar huid plakken door het sap dat in tussen haar kleren gelopen was. Een rotgevoel. Wat zou het leuk zijn als iemand anders ook dat gevoel zou kunnen aanvoelen.
Roakes stak de munten in de automaat en drukte op het knopje voor fruitsap. Ze bukte zich om het flesje eruit te halen en grijnsde. Ze schroefde de dop eraf, nam een slokje en draaide hem er dan weer op.
Nu zou de tweede en eigenlijk laatste fase van het plan ingaan. Roakes draaide zich richting het meisje, zuchtte even en mompelde: 'Goed, ik ga dan maar eens naar huis.' Ze stapte relaxed richting het meisje. Als ze nog maar enkele meters van haar verwijderd was, opende Roakes het flesje weer en nam een kleine slok, tot ze vlak naast het meisje stond. Gevaarlijk grijnsde Roakes, draaide zich opzij en gooide de inhoud van het flesje over de bruine haren van het meisje.
Een echt doel? Dat had dit plan niet. Maar stiekem was het best grappig om te zien hoe dit wicht nu ook een slecht gevoel had bij het plakken van het fruitsap op haar huid. Haar jurkje was best mooi, maar helaas zat dat ook onder de vloeistof, zoals zij ook had gedaan. Wraak, heette dat.
Roakes wist dat ze nu problemen ging krijgen, maar ze liep niet weg. Ze was niet laf of kinderachtig, dat wat ze net deed was enkel maar omdat ze er even genoeg van had. Maar de oude Roakes was terug, de Roakes die problemen zocht en er niet van wegliep. Zo was ze niet.


\\Vrij laat, sorry\\


_________________
> I'm that little devil on your shoulder <

// Theme //
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dhaeni
-
-
avatar

PROFILEReal Name : Iris
Posts : 330
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Fire
Klas:
Partner: Love, another word for Suicide

BerichtOnderwerp: Re: I think you've got some serious problems [&Dhaeni]   za jun 29 2013, 22:37

Na Dhaeni's lijfspreuk draaide het meisje zich om, nog steeds een beetje kleintjes lijkend, en liep ze weg. Dhaeni volgde haar even met haar ogen, tot ze op een redelijk veilige afstand was. Toen deed Dhaeni een paar stappen achteruit en wilde zich vervolgens omdraaien toen ze zag dat het meisje een nieuw flesje sap kocht bij een automaat dichtbij. Dhaeni fronste. Haar bijna perfect geëpileerde wenkbrauwen bogen naar elkaar toe in een verbaasde en achterdochtige rimpel en de grote bruin ogen eronder volgenden het kind terwijl ze weer in Dhaeni's richting kwam. Het meisje haar lippen bewogen, en ze hoorde vaag gemompel maar ze kon niet horen wat ze zei.
Achter haar klonk wat gejoel. Ze beging een fout die ze haarzelf later nog genoeg zou gaan verwijten. Ze keek om en nog geen tel later voelde ze vocht over haar heen lopen. Ze liet gelijk haar tas vallen en deed snel haar bonten jasje uit, hopend dat het daar nog niet echt in of aan zat, al gaf ze er vrij weinig om. Ze droeg het toch nooit. Haar andere kleren maakten haar helemaal niks uit. Met een angstaanjagende blik keek ze naar het wicht dat haar aankeek met enige triomf. Bij Dhaeni sloegen de stoppen - voor zover het nog kon - door. Ze nam een teug adem en vergat dat ze op een publieke plek stond. Al gaf ze niks om de problemen die ze zou krijgen. 'Ik heb je gewaarschuwd.' siste ze als een slang. Haar stem was schor en nog heser dan anders. Hij klonk raar, vol van woede. Misschien was dat wel één van de redenen waarom ze nooit zo veel praatte als ze kwaad werd, maar de voornaamste reden was concentratie. "Focus Dhaeni! Praat je niet zo door een gevecht heen. Met beledigingen win je niet!" Hoe vaak had ze die zin niet gehoord tijden haar trainingen. En ze had hem onthouden.
Arm kind, ze wist niet wat ze zichzelf had aangedaan. Dhaeni schopte hard tegen de knieën van het meisje aan, aangezien je zonder goed werkende benen nauwelijks wat begint in een gevecht. Bliksem vlug draaide ze een pluk haar van het meisje om haar hand heen. Ze vlocht haar vingers er in, zodat ze optimale grip had. Gelukkig was ze zelf ze slim geweest haar haren in een staart te doen. Dat was toch iets handiger.
Ze trok het meisje met een ferme ruk aan haar haar naar zich toe en trok tegelijk met enige kracht haar knie op. Simpel maar met een aardige uitwerking. Dhaeni besefte maar al te goed dat ze hier niet zo veel profijt had van de omgeving, maar het mocht de pret niet deren.

Na haar vloeiende bewegingen te hebben uit gevoerd liet ze de pluk zwarte haren los en deed een stap naar achteren, wachten op de zet van het meisje. Want eerlijk speelde we wel. Nou ja, zo ongeveer dan.

_________________

I keep making
Mistakes

Dhaeni - Yosh - Leana - Élyon
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: I think you've got some serious problems [&Dhaeni]   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

I think you've got some serious problems [&Dhaeni]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Oak's Field-