PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Miss Eres
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Linima
Posts : 3325
Points : 83
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Licht en Duisternis
Klas: Mijn eigen mentorklas
Partner: I remember the sun, always warm on my back. Somehow, it feels colder now.

BerichtOnderwerp: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   do mei 30 2013, 09:06

Ritmische geluiden van een hand die in de maat op een strakgespannen herten vel sloeg weerklonken over het terrein. Het zorgde ervoor dat de vogels die kun nesten hadden gebouwd in de kleine beschutte openingen die de ruïne hen bood verschrikt opvlogen om daarna weer terug te keren als ze gewend waren geraakt aan het geluid. Eres veranderde het ritme en verplaatste haar hand achter de frame drum terwijl ze het instrument stevig tegen zich aan het gezet. Normaal gesproken zou ze bij lessen haar viool gebruiken. Dat instrument was haar vertrouwd en daar voelde ze zich veilig mee. Maar de les van vandaag was er één waar veel kracht bij van toepassing was. Het zou met elk instrument kunnen, maar de frame drum die Eres nú mee had genomen zou toch meer bijdragen aan de demonstratie dan haar sierlijke viool. Ze moest er immers rotsen met breken dacht ze met een flauwe glimlach. Tot rotsen zouden de leerlingen vandaag helaas niet komen. Dat vergde veel oefening en veel concentratie. Iemand die de spreuk pas leerde zou, als hij goed was, een grote steen in een paar stukken uiteen kunnen laten spatten. Maar behalve hen leren wat ze nu zouden kunnen vond Eres dat ze hen ook moest laten zien wat ze van hun eigen krachten konden verwachten na goed oefenen. Dat zou sommige leerlingen misschien aansporen om eens nader het vak muziek te bekijken. Het was meer dan alleen leren spelen op een instrument. Magische spreuken versterkt door muziek konden heel wat gewicht in de schaal leggen bij een echt gevecht. Weinig leerlingen waren zich daar bewust van. Dus had Eres deze les maar tussen de andere geplaatst. Het was geen doorsnee spreuk en vrij krachtig als je er goed mee was. Maar het zou ongetwijfeld veel interesse wekken. Eres veranderde opnieuw het ritme, en hoorde nu iets anders behalve haar trommelgeluid en de gebruikelijke geluiden uit de omgeving. Als ze niet van ritme was veranderd had ze het waarschijnlijk niet gehoord. Ze luisterde nogmaals. Ja, het waren inderdaad voetstappen.

_________________



Miss Eres || Jareth || Autumn
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademy.forumtwilight.com
Allen
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 815
Points : 20
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lightmagic
Klas:
Partner: Let's dance 'till the world ends~

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   ma jun 03 2013, 04:10

Muziekles. Dat was dus een synoniem voor gratis punten. Gratis in de zin van: ervoor werken hoefde niet, enkel wat enthousiasme en creativiteit, zoals men dat noemde. Creatief, dat was een woord waarmee je haast alles goed kon praten. Ja, Allen en Charlie hadden de schilderijen op de derde verdieping eens extra gedecoreerd met snorren en baarden, terwijl het vrouwenportretten betrof of juist volle lippen en wimpers als het om dingen die je 'man' moest noemen zoals Savador ging. Jup, de schilderingen waren niet bestendig geweest tegen een combinatie van een kwast en hun uitbundige creativiteit. Zoals de geliefde hoofdmeester had mogen merken. Ah, de meeste kunstenaars werden tijdens hun leven miskend. Zoveel wist de jongen nog wel van de kunstgeschiedenis. Dus wellicht was er nog hoop voor master Savador en zouden de ondergekalkte lijsten over jaren miljoenen opbrengen. Dan mocht hij hen wel op zijn blote knietjes bedanken.. Al waren ze dan dood.

Muziekles dus. En deze keer geen chille jam-sessie in het lokaal, waarbij een beetje op een gitaar tokkelen al een goed cijfer opleverde. Nee, een spreuk zou hij leren. Alleen aanwezig zijn moest al wel genoeg zijn toch? Voor een zesje, een voldoende? Hij had geen al te hoge verwachtingen nee. En deze les zonder Charles werd nog saaier dan ooit tevoren.

Toch haastte de jongen zich redelijk opgewekt richting de ruïnes. Over de lange verlaten paden was zijn rode haar genoeg voor een opvallende verschijning. Haast aangekomen bij plaats van bestemming voelde hij de grond letterlijk trillen. Ok.. Aardbeving of iets ontzettend cools voor de les? Niet eens een tikje bang, de mogelijkheid dat het een aardbeving was boezemde hem nauwelijks angst in. Gewoon omdat hij ervan overtuigd was dat hem in dat geval op dit open terrein niets zou gebeuren. Dus waarom zou hij zich zorgen maken? In plaats daarvan kon hij het beter uitzoeken. Instrument of beving? Hij kon niet wachten om dat uit te vinden en liep nieuwsgierig verder. Zijn mond viel half open toen hij de blonde jonge vrouw aanschouwde. Ze had een soort trommel, wat de trillingen in de rond inderdaad verklaarde. Hij schraapte zijn keel, als om zijn aanwezigheid kenbaar te maken. Sneaky gedoe, nee dat was voor enkel acties en grappen gereserveerd. "Een hele goedemiddag, of ochtend, mevrouw. Laten we het maar gewoon op goedendag houden geloof ik." Hij grijnsde opgewekt. "De heer Springs meldt zich voor de cursus." Hij speelde officieel geen instrument, maar met zijn eindeloze feesten had hij in elk geval ervaring met ritmes en beats, dus een drum sprak hem wel aan. "Ik heb helaas mijn triangel niet bij me, anders hadden we een geweldige combi met de trommel kunnen maken." Grapte hij, zijn hoofd zat zo vol energie, dat moest er gewoon uit in de vorm van vrolijke woorden.

[Allem die vroeger is dan de andere leerling, epic onetime in history event xD]

_________________

punten-uitleg.compunten-uitleg.compunten-uitleg.com
SSA award:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Earia

avatar

PROFILERecruit
Real Name : Anon~
Posts : 926
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water||Light
Klas: Mentorklas Miss Eres
Partner: Don't Catch me Now, I'm not Falling yet

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   ma jun 03 2013, 21:53



-.Born a Stranger.-


Harde dreunen die meegetrokken werden met de wind galmde vanaf de ruïnes over het schoolterrein heen. Geluiden waar Earia naartoe getrokken werd. Ze had zich voordat ze aan haar zoektocht naar de ruïnes was begonnen afgevraagd hoe ze de plek zou gaan vinden, maar de dreunen die afkomstig waren van een muziekinstrument hielpen haar hier aardig bij. Vogels die de harde dreunen niet geheel op prijs stelde lieten geërgerd van zich horen, maar hoe langer het gedreun duurde, hoe meer hun mekkerende getjilp begon af te nemen.
Badend in het zachte zonlicht wat straalde op Earia haar ontbloten huid genoot ze van haar wandeltocht naar de afgesproken plaats van de praktijkles. Even snoof ze de frisse lucht wat rook naar vers gras en open lucht in haar longen. Hmm… lente… Wat hield ze toch van de lente. Met een tevreden glimlach op haar gelaat hief ze haar kin wat omhoog om het zonlicht wat beter met haar gezicht op te kunnen vangen. Ze had geen hekel aan de winter, alles behalve. Maar de lente was altijd wel een welkom vooruitzicht geweest. Kou, sneeuw en ijs vond ze als Cassiaan nooit zo een obstakel, ze was er immers mee opgegroeid. Maar wanneer dat allemaal weer verdween zodra de lente uit haar slaap ontwaakte was Earia altijd wel weer blij dat ze de winter voor het jaar achter de rug hadden. Daarbij kwam dat ze nog altijd half Novaan was. Zonlicht was dus altijd een aardige energy-boost voor haar. Voor deze praktijkles buiten had ze dan ook haar vest uitgetrokken en de mouwen om haar heupen gebonden, zodat haar blote armen de warmte direct konden voelen. Door de zachte prikkelingen die de zon haar gaf voelde ze zich vrijwel direct ook wat energieker. Toegegeven, ze voelde zich een beetje naakt zo zonder haar zwarte cap over haar hoofd getrokken, maar dat gevoel zou ze wel aan de kant weten te schuiven met dit mooie weer.
Met haar blik nog altijd naar de lucht gericht staarde Earia naar de vogels die van schrik wegvlogen van de steeds luider wordende dreunen. Eén van haar handen veegde ondertussen een witte pluk haar wat voor haar ogen zweefde achter haar oor. Eén van de plukken die uit de greep van haar staart had weten te komen. Geen groot wonder, natuurlijk. De staart waarin ze haar haren had gebonden was rommelig en gehaast geweest. Maar het leek Earia wat praktischer voor een les wat zich buiten af zou gaan spelen. Een muziekles waarvoor ze naar buiten toe moesten. Dat moest toch wel iets groots inhouden, niet? Nog altijd starend naar de blauwe lucht en de zwarte streken die vogels voorstelde vroeg Earia zich in alle nieuwsgierigheid af wat deze les te bieden zou gaan hebben.

Aangekomen bij de ruïnes en de specifieke plek waar de les plaats zou gaan vinden wist Earia haar blik al snel de lerares -en daarbij haar mentor- te vinden. De blonde vrouw stond bij een drum, de luide dreunen waar de vogels zich zoveel zorgen om maakte creërend. Bij dit aanzicht groeide Earia haar nieuwsgierigheid naar de lesinhoud alleen maar nóg meer!
Even schraapte Earia haar keel om zeker te maken dat ze wel luid en duidelijk te horen zou zijn bij Miss Eres. “Morgen, Miss! Earia Izard,” deelde ze haar aanwezigheid mede. Met een beleefd knikje maakte ze deze mededeling en voorstelling af.


_________________
||.VOICE.|| . ||.THEME.|| . ||.CHARACTER.||


B U T T E R F L Y . I N . T H E . S K Y


||.Earia.|| . ||.Miss Casca.|| . ||.Aislin.|| . ||.Sairi.|| . ||.Maryce.|| . ||.Niamh.||
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Miss Eres
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Linima
Posts : 3325
Points : 83
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Licht en Duisternis
Klas: Mijn eigen mentorklas
Partner: I remember the sun, always warm on my back. Somehow, it feels colder now.

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   za jun 08 2013, 22:21

Eres had de jongen al gezien nog voor hij zijn keel schraapte om zijn aanwezigheid bekend te maken. Hij noemde zichzelf de heer Springs. Dat zette Eres aan het denken. Ze had die achternaam eerder gelezen. Ineens wist ze het. Ze had het tussen haar mentorleerlingen zien staan. 'Ah ja, Allen Springs was het toch?' vroeg ze hem met een vriendelijke glimlach. Ze lachte hartelijk mee om zijn grapje. 'Als je zelf geen instrument hebt, dan heb ik een paar trommels meegenomen om de opdrachten mee te doen,' zei ze daarna iets serieuzer. Ze had Alleen niet zien arriveren met een instrument dus had ze het er maar bij gezegd. Zodra de andere leerling aan kwam lopen en zich had voorgesteld als Earia, eveneens een nieuwe mentorleerlinge, stopte Eres met slaan op de trommel. 'Welkom Earia,' begroette ze haar. Ze legde de trommel voorzichtig op de grond en stond op. 'Normaal gesproken houd ik eerst een introductie praatje. Dan leg ik wat uit over wat we vandaag gaan leren. Maar het leek me beter om deze les met een demonstratie te beginnen. Dat zegt meer dan als ik het jullie zou uitleggen zonder dat jullie daar een visueel beeld bij hebben,' zei ze waarna ze de trommel weer oppakte. Ze liep vijf passen bij de twee studenten vandaan en bleef op twee meter afstand van een grote rots staan. Eres sloot haar ogen en de trommel leek wel licht te geven toen ze haar ogen weer opende. Ze begon met een rustig ritme. Maar het klonk onheilspellend als een oorlogsdrum. Ze versnelde het ritme en haar slagen werden luider alsof de donder zelf door het herten vel heen wilde scheuren. De immens grote rots waar ze voor stond begon kleine scheuren te vertonen. Kleine stukjes braken los en al snel werden de kleine scheuren steeds groter. Al het andere geluid leek in het niets weg te vallen en er weerklonk alleen nog de machtige slagen van de drum. Uiteindelijk was de weerstand van de rots gebroken en leek het gevaarte wel uit elkaar te spatten. Kleine stukjes steen vlogen meters ver weg en van de eens zo grote rots was niets anders meer over dan een paar kleine verbrijzelde stenen. Eres draaide zich om naar haar studenten en haalde een hand door haar blonde lokken om het gruis eruit te verwijderen. 'Wat ik net heb laten zien is wat je kunt bereiken als je maar vaak genoeg en lang oefent. Voor de eerste oefening kiezen jullie een iets minder grote steen uit. Bij muziek draait alles om geluid. Zo ook bij de spreuken. De spreuk die jullie gaan leren heet Sound of Destruction. De klanken die hierbij horen zijn: Lan Staa Dun. Onthoud ze goed en spreek ze zorgvuldig uit. Bij de minste verspreking heeft de spreuk een heel ander effect dan zou moeten. Deze spreuk is het makkelijkst te leren op een drum. Wie zelf een instrument mee heeft mag dat gebruiken. Als je dat niet wilt of je hebt er geen mee dan kun je één van de drums kiezen die ik meegenomen heb. Succes,' zei Eres terwijl ze bij haar laatste woorden wees naar de drums die tegen een stuk muur van de ruïnes stonden. Ze gebaarde de twee dat ze aan de slag mochten gaan.

_________________



Miss Eres || Jareth || Autumn
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademy.forumtwilight.com
Allen
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 815
Points : 20
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lightmagic
Klas:
Partner: Let's dance 'till the world ends~

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   za jun 15 2013, 18:23

De lerares met de grote trommel keek hem vriendelijk aan. Hmm. Mentorlerares. Goede indruk maken? Tja. Het viel te proberen. 'Ah ja, Allen Springs was het toch?' Met een knikje bevestigde hij dat. Bij andere leraren had hij van de vraag gebruik gemaakt om bijvoorbeeld de identiteit van zijn broer aan te nemen, maar Miss Eres had deze keer geluk. 'Als je zelf geen instrument hebt, dan heb ik een paar trommels meegenomen om de opdrachten mee te doen.' Ah, trommels. Lekker een beetje erop los rammen, dat vooruitzicht beviel hem wel. De andere leerlinge werd door blonde juf Eres ook begroet. Met nieuwsgierige ogen volgde hij het. 
“Morgen, Miss! Earia Izard.” Grijnzend wierp hij een blik op het meisje. Gelukkig was het geen chagrijn waar hij mee opgescheept zou zitten hier tussen de rottende balken en bemoste stenen. ''Hai.'' begroette hij haar, nog steeds lachend. Vrolijk, wat verrassend was gezien de vroegte. Meestal had hij nu met een kater op bed gelegen, zijn eerste paar lessen onbeschaamd skippend. ''Allen.'' stelde hij zichzelf vluchtig voor. Haar witte haren verrasten hem wel. Albino's kwamen niet zo vaak voor, toch? Dat was een vreemd gedoe met genen, bladiebla. Saai. Het boeide hem niet echt hoe het kwam, hij merkte het enkel op en verbaasde zich erover. Diep nadenken over oorzaken was meer wat voor overijverige stuudjes. Naar zijn mening dan.
'Normaal gesproken houd ik eerst een introductie praatje. Dan leg ik wat uit over wat we vandaag gaan leren.' Zzzzz. Gaap. Kon het nog saaier. Wat we gaan leren, dat mocht ze gewoon gaan doen dan. Dat hoefde niet vantevoren uitgekauwd te worden. Gewoon meteen beginnen. Huphup, snel wat actie. Drummen, Kom op. 'Maar het leek me beter om deze les met een demonstratie te beginnen. Dat zegt meer dan als ik het jullie zou uitleggen zonder dat jullie daar een visueel beeld bij hebben.' Alsof ze zijn gedachten had kunnen raden. Hij keek met glinsterende ogen hoe de trommel bewerkt werd. Dat. Dat was best wel cool. De dreunen deden zijn tanden klapperen, zijn botten voelden de trillingen resoneren. Hier was een discotheek niets bij. De beat daar was een veertje dat op de grond viel vergeleken met deze olifantenpassen. En dan.. De rots ontplofte. Serieus? Een brokstuk in de maat van een kiezelsteen rolde tot aan zijn voeten. Ongelovig bukte hij en raapte het steentje op. ''Vet.'' mompelde Allen met een lach van hier tot Tokyo. Werkelijk waar. Dingen slopen en op dingen rammen en dat gecombineerd. Was Charlie hier maar. Sound of Destruction. Toe maar. Het theoretische gebabbel wist hij voor één keer op te slaan in zijn geheugen. De tonen, het ritme. Het klonk simpel. Bijna dan. Na het startteken liep hij nar Eres toe om een instrument te verkrijgen.
Een middelgrote drum nam hij mee naar een steen ter grote van een baksteen. ''Lan Staa Duin?'' Nee. Hij schudde zijn hoofd en dacht even na. ''Lan Staa Dun. Perfect.'' Met aarzelende slagen begon hij de trom uit te proberen. Het ritme van We will rock you werd klungelig de lucht in geblazen. ''Lan Staa Dun. Lan Staa Dun. Lan Staa Dun.'' Hij had werkelijk geen idee of dit zo goed zou gaan. Harder slaan. Bam, bam, BAM. BAMBAMBAM LAN STAA DUN. Gebeurde er al iets? In ieder geval had hij wel plezier. En die kleine mini breukjes waren ook grappig om in de steen te zien ontstaan.

[Sorry voor de laatheid ;w; ik heb zo snel mogelijk gepost toen ik terug was c':]

_________________

punten-uitleg.compunten-uitleg.compunten-uitleg.com
SSA award:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Earia

avatar

PROFILERecruit
Real Name : Anon~
Posts : 926
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water||Light
Klas: Mentorklas Miss Eres
Partner: Don't Catch me Now, I'm not Falling yet

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   di jun 25 2013, 03:09



||.Born a Stranger.||

Na haar aankomst en begroeting ontving Earia niet alleen van haar mentor een verwelkoming als reactie, de andere student die al aanwezig was liet ook van zich horen met een begroeting. De begroeting ging gepaard met een vrolijke, opgewekte glimlach en een naam waarmee de roodharige jonge zichzelf aan Earia voorstelde. De naam Allen rolde van zijn omhoog gekrulde lippen. Zijn glimlach had een ietwat aanstekelijk effect op haar, waardoor haar mondhoeken als vanzelf omhoog kropen terwijl ze een vriendelijke blik op hem gericht hield. “Hiya,” reageerde Earia op zijn vriendelijkheid. Maar wanneer Miss Eres begon aan haar uitleg over de les werd Earia haar blik los getrokken van de roodharige jonge. De open, vriendelijke glimlach die op haar gezicht gestaan had werd direct een stuk minder toen de introductie voor de les begon, wat Earia weer terug in een wat serieuzere bui bracht. Goed, tijd voor de les. Focus nu, straks zou ze genoeg tijd hebben om woorden uit te wisselen met deze ‘Allen’.  
Terwijl Miss Eres door haar zeer korte uitleg vloog bracht Earia haar rechterhand naar haar kin, waar ze haar duim op het puntje van haar kin legde en de zijkant van haar wijsvinger net aan haar onderlip aanraakte. Een demonstratie als verdere uitleg? Klonk zeker interessant. Hoewel ze er nooit zo een hekel aan had om nieuwe dingen vanuit boeken te leren, vond ze theorielessen natuurlijk altijd leuker dan de lessen die enkel gebaseerd waren op het geschreven woord.
Met een bedachtzame blik volgde Earia de bewegingen en acties die Miss Eres ondernam tijdens haar demonstratie. Zo begon ze op een afstand in een rustig ritme krachtige dreunen uit de trommel te slaan. Een ritme wat naar mate steeds luider en onrustiger werd. Bij elke klap wat het hertenvel kreeg sloot Earia als reflex steeds haar ogen een beetje, maar nooit volledig. Tot de laatste klap kwam. De laatste en daarbij ook meteen de luidste. Op het moment dat de rots die de geluidsgolven uiteindelijk niet meer aan kon en uit elkaar spatte. Als reactie op de uiteen spatting draaide Earia haar lichaam enkele graden opzij, ogen dichtgeknepen om zichzelf te beschermen tegen scherpe steentjes en kiezels die door de lucht suisde. Wanneer de kust weer veilig was draaide ze haar lichaam volledig terug naar de lerares, die ze alleen maar met een verwonderlijke blik, ogen weid geopend aan kon kijken.
Wauw… dat was… indrukwekkend, om op z’n minst te zeggen! Miss Eres vervolgde na de demonstratie de uitleg met nog enkele woorden, waarna de studenten de goedkeuring toegespeeld kregen om aan de opdracht te gaan beginnen. Vanuit haar ooghoeken kon Earia zien hoe Allen als een enthousiasteling al in een mum van tijd een instrument in ontvangst nam, om daarna direct te beginnen aan de opgegeven taak. Earia volgde zijn voorbeeld om eveneens één van de instrumenten mee te nemen, om vervolgens op een wat grotere afstand te gaan staan bij wat kleinere, afgebrokkelde stenen om haar oefening mee te beginnen. Wat voorzichtig was Allen al begonnen met de opdracht, maar al snel werd die voorzichtigheid vervangen door die typische vrolijkheid die hij daarnet ook al had laten zien. Ha, door zijn manier van doen deed hij haar sterk denken aan haar jongste broertje, Yato. Dat hopeloze ADHD geval zag nooit ergens de gevaren van in en wist uit alles wel iets van plezier te trekken. En ook altijd met diezelfde brede grijns op zijn gezicht. Een grijns die erg dicht in de buurt kwam bij die Allen momenteel op zijn gezicht had. Wederom had het een aanstekelijk effect op Earia en bracht het haar mondhoeken wat verder omhoog. Ze moest nu zelfs zacht gelach wat haar stembanden wilde produceren onderdrukken. Zachtjes schudde ze haar hoofd en legde ze haar focus weer op de les en de opdracht. ‘Kom op, focus nu. Laat je niet zo afleiden’, sprak ze zichzelf streng toe in haar gedachten.
Zachtjes liet Earia eerst haar rechterhand over het strakgetrokken vel glijden, voordat ze er zachte tikjes op begon te geven. Langzaam bouwde ze de kracht die ze in de slagen stopte op, zoals Miss Eres dat ongeveer ook gedaan had tijdens haar demonstratie. Ze kon maar beter het voorbeeld van de expert volgen voordat ze haar eigen weg hierin zou gaan zoeken, toch? De woorden ‘Lan Staa Dun’ galmde door haar hoofd en rolde over haar lippen. Net als de dreunen, eerst zacht, waarna ze steeds luider werden. Toen Earia na verloop van tijd eindelijk het gevoel had dat ze het ritme aardig onder de knie had gekregen begon ze zich pas te focussen op de kleine stenen en rotsen die voor haar lagen. Tijd om het destructieve onderdeel van de opdracht uit te gaan oefenen nu. Earia begon haar concentratie aan te scherpen en begon in het aangehouden ritme wat harder op het vel te slaan, beide handen gebruikend. Kleine scheurtjes en barsten werkte zich in de stenen en de grond daar vlakbij, maar uit elkaar spatten deed het nog niet echt.



I Walk on Wounds
That Seldom Prove to Slow me Down
I Laugh this Constant Pain Away


_________________
||.VOICE.|| . ||.THEME.|| . ||.CHARACTER.||


B U T T E R F L Y . I N . T H E . S K Y


||.Earia.|| . ||.Miss Casca.|| . ||.Aislin.|| . ||.Sairi.|| . ||.Maryce.|| . ||.Niamh.||
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Miss Eres
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Linima
Posts : 3325
Points : 83
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Licht en Duisternis
Klas: Mijn eigen mentorklas
Partner: I remember the sun, always warm on my back. Somehow, it feels colder now.

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   wo jun 26 2013, 11:32

Eres had na haar ongebruikelijk korte uitleg de leerlingen de vrijheid gegeven om zelf te gaan proberen om een stuk te slopen. Echter, had ze daar één waarschuwing bij gegeven. Probeer niks totdat je de spreuk goed articulerend en duidelijk had gezegd. Dit was een gevaarlijke spreuk om mee te werken en anders zouden er serieuze ongelukken kunnen gebeuren. Ze liet de leerlingen even begaan waarna ze besloot om even tussen de twee heen en weer te lopen. Ze begon bij Allen. De kleine scheurtjes in de steen wezen erop dat hij een mooi begin aan het maken was, maar een kleine bijsturing was op zijn plaats. Eres legde zachtjes haar handen op de schouder van de roodharige jongen waar ze zachtjes druk op begon uit te oefenen. 'Probeer stevig op de grond te blijven staan. Houding is bij deze spreuk je grootste vriend. Als je je voeten iets uit elkaar zet en ze goed in de grond verankerd dan zullen de scheuren die je veroorzaakt dieper en groter zijn waardoor de steen sneller uit elkaar zal spatten,' vertelde ze hem waarna ze zijn schouders weer los liet. 'Verder doe je het erg goed Allen. Ga vooral zo door,' complimenteerde ze hem daarna. Eres bleef nog even op afstand staan kijken maar draaide zich daarna om, om richtig Earia te lopen. Ook zij was uiterst goed aan de opdracht begonnen. 'Ik heb dezelfde tip voor jou Earia. Probeer zo stevig mogelijk op de grond te staan. Alsof je zelf van steen bent en niets of niemand je om kan duwen. Als je zelf een stevige houding hebt, dan zal zullen je slagen sterker zijn zelfs al heb je dat misschien helemaal niet door. Snap je een beetje wat ik bedoel?' vroeg ze aan het witharige meisje. Verder had Eres eigenlijk niks op de leerlingen aan te merken. Ze deden beide uitstekend hun best. En voor een eerste poging was dit al bijzonder goed. De scheuren, en daarmee de basis, die waren er. Nu de rest nog. Maar daarvoor zaten ze in de les nietwaar? Om het te leren.

_________________



Miss Eres || Jareth || Autumn
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademy.forumtwilight.com
Allen
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 815
Points : 20
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lightmagic
Klas:
Partner: Let's dance 'till the world ends~

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   di jul 02 2013, 19:01

Twee handen op zijn schouders dwongen hem zijn houding te veranderen. Niet door aan hem te trekken of te duwen, gewoon met een zeer zachte dwang. Hij volgde de aanwijzingen. Een wonder, als je Allen beter kende. Ja, de lerares mocht hier in de lerarenkamer bij de thee zeker wel over opscheppen. Ze was immers één van de weinige gelukkigen die hem serieus in de les hadden meegemaakt. Voor zover je op een strakgespannen vel rammen serieus mocht noemen. Wel paste het perfect bij de opdracht. Wat was hij blij dat ze geen slaapverwekkend liedje moesten spelen, of nog erger: Een canon zouden gaan zingen. Dan had je zijn aandacht en respect onmiddelijk verloren.
'Probeer stevig op de grond te blijven staan. Houding is bij deze spreuk je grootste vriend. Als je je voeten iets uit elkaar zet en ze goed in de grond verankerd dan zullen de scheuren die je veroorzaakt dieper en groter zijn waardoor de steen sneller uit elkaar zal spatten.' Hij knikte, zo waar naar het advies luisterend. Die steen echt uit elkaar doen spatten leek hem namelijk zo vet dat zelfs naar de docent luisteren daarbij werd geraadpleegd. ''Yes m'am.'' mompelde hij tussen zijn lippen door.  Bleef ondertussen door slaan, nu steviger staande. Hij voelde het effect al wel. 'Verder doe je het erg goed Allen. Ga vooral zo door.' Hij knikte met een halve blik naar Miss Eres. Daardoor verloor hij het ritme uit het oog. He bah. Kon hij weer opnieuw beginnen. 

Maar zonder de moed te verliezen richtte Allen zijn blik weer op de keitjes. Met drie knallende klappen begon hij het ritme. ''Ik maak je stuk.'' Mompelde hij strijdvaardig. Zich heel misschien stiekem voorstellend hoe hij samen met Charlie de fundamenten van Savador's kantoor aan gruzelen zouden slaan. ''Lan Staa Dun.'' Een kleine barst schoot door de steen, zo snel dat hij het haast niet zag. Oh ja. Dit zou nog best wel eens kunnen gaan werken. Zo bleef hij het herhalen tot de kei met barsten doorstreept was. Nog een aantal harde klappen later, waarbij hij zijn voeten haast mee voelde trillen, gebeurde het dan eindelijk. De steen barste, brak in drie stukjes uiteen. ''Owyeah. Miss, Miss?!'' Zijn stem opgewonden alsof hij weer een eersteklassertje was. Ja, het was misschien moeilijk te geloven, maar ooit was Allen schattig en onschuldig geweest. En ooit had hij zowaar in haast alle lessen meegedaan.

_________________

punten-uitleg.compunten-uitleg.compunten-uitleg.com
SSA award:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Earia

avatar

PROFILERecruit
Real Name : Anon~
Posts : 926
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water||Light
Klas: Mentorklas Miss Eres
Partner: Don't Catch me Now, I'm not Falling yet

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   di jul 09 2013, 17:29



||.Born a Stranger.||

De hulpverwijzende woorden die de lerares opgooide zorgde dat Earia haar oefening staakte. Lichtelijk verward, alsof ze een kind was wat net uit haar slaap was ontwaakt keek het meisje haar mentor aan terwijl ze met gespitste oren naar haar aanvullende uitleg luisterde. Een stevigere houding was van belang dus… Dat zou wellicht voor problemen kunnen zorgen bij het meisje. Ze was een Cassiaan, bekend met de technieken van het water; vloeiend, rustig, stromend water wat met vloeiende bewegingen begeleid werd. Het bewoog zich rustig en ruig tegelijk voort, perfect in balans gebracht. En die techniek zou het meisje nu aan de kant moeten gooien.
Met een kleine beweging gebaarde het witharige meisje een knikje naar haar lerares. Ze begreep het concept, ze begreep het heel goed. Maar enkel haar begrip voor de opdracht en de techniek die toegepast moest worden zou haar niet verder krijgen. Ze moest het nog wel op de juiste manier uitvoeren.

Lichtelijk geërgerd om haar eigen gedachtegang blies Earia een witte pluk die langs haar ogen hing uit haar gezichtsveld. Hoe kon ze zo nou denken!? Ze was hier om te leren en nieuwe dingen te ontdekken! Natuurlijk zouden er dan wat moeilijkheden bij komen kijken, niks zou geheel perfect gaan lopen! Ze moest het gewoon blijven proberen. Proberen tot het zou lukken, zoals ze met alles deed!
Zachtjes gleden de bleke handen van het meisje over de strakgetrokken huid, klaar om nog een poging te wagen. Maar net toen het jonge meisje de oefening weer wilde herpakken en het ritme opnieuw op wilde zoeken weerklonk er een luide knal die haar hiervan weerhield, haar aandacht opeiste en kreeg. Een verbaasde blik werd over haar schouder achter zich geworpen, waar de ijsblauwe kleur van het meisje het succes van Allen aantrof. Vrolijk riep zijn stem om de lerares, smekend om een blik te richten op het resultaat waar hij zo trots op was. Een glimlachje wist zich een weg omhoog te werken op Earia haar lippen. Het was hem al gelukt… ha, er kwam bij hem niks te kort aan enthousiasme, dat was duidelijk. Enthousiasme waar ze eigenlijk nog wel het één en ander van kon leren. Misschien moest ze daarin juist de extra motivatie zoeken en vinden.

Het witharige meisje draaide haar hoofd weer terug naar voren; de plek waar hij momenteel hoorde te zitten. Ze moest zich concentreren, zich focussen op de opdracht. Ze moest haar eigen balans tussen de kracht van de stenen en de rust van het water wat diep in haar aard lag vinden. Dan zou het haar vast ook wel lukken.
Zoals haar opgedragen was schoof Earia haar voeten wat verder uit elkaar en verstevigde ze haar houding met de nieuwe stand. Een paar keer tikte ze met een matige kracht op de huid, haar eerdere ritme weer opzoekend. Toen ze het ritme weer gevonden had en hij weer wat beter in haar vingers lag vervolgde ze de opdracht pas echt weer. De woorden ‘Lan Staa Dun’ speelde als zachte echo’s door haar hoofd bij elke slag die ze maakte. En elke slag was steeds wat sterker en steviger. Tot ze bij de juiste kracht aan was gekomen. De kracht die de grond bijna liet trillen en de stenen overblijfsels die de ruïnes creëerde bijna liet schudden. Eindelijk begon het meisje een beetje door te krijgen hoe de techniek het beste voor haar werkte. En dat bewees ze toen één van de stenen eindelijk uit elkaar spatte. De scheuren die erin verwerkt waren liepen zo ver door tot de steen uiteindelijk uit elkaar viel met een harde klap. Stenen scherven vlogen alle kanten op, Earia haar succes kenmerkend. Bij het zien van haar geslaagde poging staakte het witharige meisje nogmaals de oefening en keek ze met grote ogen naar de plek waar ooit de steen gelegen had. Een lichte vrolijkheid die gepaard met iets wat tevredenheid genoemd kon worden vulde haar ogen en lieten haar glimlachen. Het… het was gelukt! Ha! Het was dan niet zo een grote steen geweest en de tijd die ze ervoor nodig had gehad was misschien iets meer geweest dan bij haar medestudent, het was haar uiteindelijk toch gelukt. Het begin was er.



I Walk on Wounds
That Seldom Prove to Slow me Down
I Laugh this Constant Pain Away


_________________
||.VOICE.|| . ||.THEME.|| . ||.CHARACTER.||


B U T T E R F L Y . I N . T H E . S K Y


||.Earia.|| . ||.Miss Casca.|| . ||.Aislin.|| . ||.Sairi.|| . ||.Maryce.|| . ||.Niamh.||
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Miss Eres
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Linima
Posts : 3325
Points : 83
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Licht en Duisternis
Klas: Mijn eigen mentorklas
Partner: I remember the sun, always warm on my back. Somehow, it feels colder now.

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   vr jul 12 2013, 09:56

Eres had even toe staan kijken hoe Allen haar advies gebruikte bij de oefening. Ze knikte een beetje in zichzelf. Dat bleef één van de dingen die ze lastig vond aan het lesgeven. Hoe vertel je iemand dat hij het op een andere manier beter kan doen zonder daarbij over te komen alsof alles wat ze doen fout is. Meestal waren het maar de kleine dingen die leerlingen moesten aanpassen om optimaal gebruik te maken van hun krachten en talenten. Maar niet iedereen wenste naar advies te luisteren. Je had er leraren tussen zitten die dat opgaven en de student de schuld gaf dat hij te koppig was om te leren. Maar als er een student te trots was om van haar als lerares advies aan te nemen, dan voelde het voor Eres zelf alsof ze gezakt was. Daarbij leerde elke student anders. En het was juist de uitdaging voor de docent om een manier te vinden waarop het werkt.

Eres was ondertussen doorgelopen naar Earia. Ook zij had een klein duwtje in de goede richting nodig. Het meisje knikte naar haar toen ze haar probeerde uit te leggen hoe ze het beter kon doen. Maar de verwarring was Eres niet ontgaan. 'Je bent Cassiaans toch? Ik kan me voorstellen dat je dan moeite hebt met deze opdracht. Mensen met aarde magie zijn bij het aanleren van deze spreuk meestal in het voordeel,' zei ze. Eres legde haar wijsvingers tegen haar lippen om na te denken. 'Misschien dat dit helpt. Doe net alsof je op ijs staat en niet om mag vallen. Verdeel je gewicht zo dat niemand je op het gladde ijs om kan duwen,' gaf Eres het meisje mee als tip. Ze had haar net willen gebaren dat ze de oefening weer op kon pakken toen een knal haar om liet kijken. Een glimlach verscheen op haar gezicht toen ze zag dat Allen was geslaagd in de oefening en de steen uit elkaar had weten te knallen. Ze liep naar hem toe. ‘Fantastisch gedaan Allen. Ik zie dat je deze oefening onder de knie hebt. Als je wilt kun je nog wat meer oefenen. Maar als je denkt dat je er klaar voor bent, dan kun je bij mij de test afleggen. Als je voor die test slaagt heb je de spreuk geleerd,’ zei ze hem. Vanuit haar ooghoeken hield Eres tijdens haar gesprek met Allen ook Earia in de gaten. Ze draaide haar hoofd toen ze zag dat ook Earia erin geslaagd was de opdracht met succes uit te voeren. Ze glimlachte naar het meisje en gaf haar een goedkeurend knikje. Daarna wenkte ze haar om dichterbij te komen. Eres wachtte tot ze de aandacht van beide studenten had. ‘Zoals ik net ook al aan Allen vertelde ziet er ernaar uit dat jullie beiden deze opdracht goed doorhebben. Mijn complimenten daarvoor. Maar jullie zijn er nog niet. Er is nog eens praktijk test die je moet afleggen. Als je slaagt, dan heb je de spreuk zodanig door dat hij als ‘’geleerd’’ kan worden beschouwd. Jullie kunnen nog even verder met oefenen, of als je denkt dat je er klaar voor bent, je bij mij melden. Dan neem ik de test bij jullie af. Maar de keuze is aan jullie. Voel goed aan of je er werkelijk klaar voor bent. Zorg ervoor dat je niet overmoedig wordt,’ legde Eres aan beide studenten uit. Daarna gebaarde ze dat ze verder konden gaan met de les.

_________________



Miss Eres || Jareth || Autumn
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademy.forumtwilight.com
Allen
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 815
Points : 20
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lightmagic
Klas:
Partner: Let's dance 'till the world ends~

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   vr jul 19 2013, 11:37

Wauw. Het was maar weer eens duidelijk: de wonderen waren de wereld nog niet uit. Sterker nog: het negende wereldwonder bestond! Allen Springs, fulltime rebel en chaosstichter, luisterde serieus naar een docent. Een leraar, een ordehouder, een slaapliederen-equivalent. Het. Was. Een. Wonder. Zo zeldzaam, dat zag je maar enkele keren. En dat terwijl hij niet eens zo erg van muziek hield. Tuurlijk, in een discotheek was het hoognodig, je kon lastig op stilte dansen. Maar verder speelde hij geen instrumenten, kon hij een noten lezen. De jongen kon nauwelijks een banjo van een gitaar onderscheiden. Ok, dat laatste was overdreven. De ene was gewoon groter dan de ander.. Namelijk de- ehh- gitaar. Zie je nou wel.

Het lukte. Tja, misschien was wat hun moeder zei wel waar: Ze waren uiterst getalenteerd in dingen slopen. En technisch gezien was dit gewoon chaos scheppen en kapot maken wat je zag. Hij had zojuist een steen uit elkaar doen spatten. Natuurlijk, het was maar een steen, een brokje op elkaar geperste atomen zonder zenuwen of gevoel. Maar wat nou als het iemands hoofd was geweest? Dan lag het hier vol met stukjes brein en had hij iemand gedood. Wacht, nu ga je te snel, Allen. Rustig aan. Adem in. Adem uit. En stop met aan godverdomme zulke Gore zooi denken.
De complimenten van de lerares waren onwennig, omdat ze eens een keer naar hem gericht waren.
‘Fantastisch gedaan Allen. Ik zie dat je deze oefening onder de knie hebt. Als je wilt kun je nog wat meer oefenen. Maar als je denkt dat je er klaar voor bent, dan kun je bij mij de test afleggen. Als je voor die test slaagt heb je de spreuk geleerd.' Oei, tests en toetsen. Daarbij dacht Allen enkel aan afkijken, antwoorden uit een bureaula jatten en dergelijke. Nou, bij muziek waren er in elk geval niet echt meteen goede en foute antwoorden, toch? Dus deze keer moest ie het zelf doen.


Ook de witharige dame was klaarblijkelijk geslaagd in haar getrommel. Vervolgens werden de twee alsof ze samen een hele klas waren toegesproken, eigenlijk weer precies hetzelfde verhaal als daarnet. Zijn aandacht dwaalde kort af naar de albinoharen van Earia. 'Jullie kunnen nog even verder met oefenen, of als je denkt dat je er klaar voor bent, je bij mij melden. Dan neem ik de test bij jullie af. Maar de keuze is aan jullie. Voel goed aan of je er werkelijk klaar voor bent. Zorg ervoor dat je niet overmoedig wordt.' Zoals een of ander, vast en zeker ontzettend belangrijk figuur in de geschiedenis ooit zei: Hoogmoed komt voor de val. Maar nog meer oefenen met wat hij al gedaan had zag Allen niet zitten. Hij zette een pas richting Earia. "Goed gesloopt hoor." Zei hij met een grijnsje vol plezier. "Nu kunnen we na onze studie bij een bouwbedrijf gaan werken, is dat niet geweldig?" De jongen hief dan z'n hand op als een soort uitnodiging voor een highfive onder het motto 'we did it, owyeah'. Nadat hij die impulsieve actie af had gesloten liep hij met een energiek verende pas naar de lerares. "Ik wil dus die test wel eens proberen. Wat is de opdracht, Missie?" Oeps, was dat te onbeleefd? Het was er gewoon uitgeglipt.

_________________

punten-uitleg.compunten-uitleg.compunten-uitleg.com
SSA award:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Earia

avatar

PROFILERecruit
Real Name : Anon~
Posts : 926
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water||Light
Klas: Mentorklas Miss Eres
Partner: Don't Catch me Now, I'm not Falling yet

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   do jul 25 2013, 23:59



||.Born a Stranger.||


De oefening was zelfs bij het serene meisje uiteindelijk gelukt en geslaagd. Ondanks dat de oefening haar, mede door haar afkomst, in het nadeel gesteld had, had ze het voor elkaar weten te krijgen. Het jonge meisje had wat bijsturing nodig gehad van haar lerares, maar met die hulp was de klus uiteindelijk wel geklaard. Iets waar ze tevreden over mocht zijn. Wat er allemaal wel niet mogelijk was met een beetje standvastigheid en goed advies.
Toen de jongedame het gebaar van haar lerares om dichterbij te komen opving, verliet ze haar oefenplaats en voegde ze zich bij haar lerares, oren gespitst om te luisteren naar haar uitleg. Een uitleg over een test om te bewijzen dat ze de vaardigheid werkelijk geleerd en onder de duim hadden. Een voorstel om de test direct af te nemen, of eerst nog wat meer tijd in meer oefenen steken volgde. Bedachtzaam bracht het bleke meisje haar rechterhand naar haar gezicht, waar de zijkant van haar wijs vinger en het topje van haar duim zich zachtjes tegen het puntje van haar kin drukte. Welke van de twee zou ze gaan kiezen?

Verward hief het bleke meisje haar blik weer wat op en was er een zachte “hmm?” te horen toen haar medestudent haar complimenteerde en aansprak. Uit haar gedachten getrokken keek het meisje verwonderd de roodharige jonge aan, die een grijnzende blik met ogen vol pretlichtjes op haar gericht hield. Pas toen de woorden een beetje tot haar door gedrongen waren kon het meisje het opbrengen om op zijn woorden te reageren. “Eh, ja, dank je, jij ook! Je heb behoorlijk aanleg hiervoor, als ik het mag zeggen,” ging het meisje op zijn woorden in, haar reactie afmakend met een glimlach. De reactie was misschien ietwat stamelend geweest, maar hij was weldegelijk oprecht.
Zachtjes lachte het meisje toen de vrolijke jonge zijn grap maakte, zich het hele scenario al voorstellend in haar hoofd. Dat zou toch wat wezen. Een sloopbedrijf beginnen… ze kon de afkeurende blik van haar vader al voor zich zien hangen bij het idee alleen al!

De volgende actie die de jonge maakte zorgde er echter voor dat het meisje een beetje van haar stuk gebracht werd. De glimlach verdween niet volledig van het bleke meisje haar gezicht, hoewel de verwarring in zijn actie hem wel wat had weggevaagd. Verwachtingsvol had hij zijn hand in de lucht gestoken, zijn opgewekte blik op haar gericht tijdens zijn afwachten. Wat was dit… Oh! Wacht! Ze had dit wel eens vaker gezien! Andere leerlingen deden dit ook wel eens. De één hief zijn hand in de lucht, zodat de ander er met z’n hand tegen kon slaan, zodat je een luide klap als geluidseffect kreeg. Wat het nu ervan was? Earia had werkelijk geen idee, maar het leek altijd iets te zijn waar mensen hun vermaak uit haalde. En in deze situatie leek het niet veel anders. Dus; waarom ook niet?
Een beetje onwennig voegde het bleke meisje zich bij de actie en sloeg ze met een vlakke hand, zoals ze dat gezien had, tegen die van haar medestudent. Niet te hard, niet te zacht. Een luide klets volgde, waarna Allen zich weer richtte op de lerares. En nu ze weer alleen was, kreeg het meisje weer de kans om verder na te denken over de test.

Uiteindelijk trok het meisje de conclusie dat ze maar beter de kans kon nemen om inderdaad eerst wat meer te oefenen. Ze wilde niet meteen baldadig worden na haar eerste succes en zich hals over kop storten op de test. Daar kon alleen maar narigheid van komen.
Allen daarentegen greep de kans om meteen van start te gaan direct aan, met beide handen. Wat verbaasd keek het bleke meisje de dappere jonge aan, die zonder er twee keer over na te denken de uitdaging aanging. Zo zelfverzekerd… Stond hij werkelijk zo stevig in zijn schoenen over zijn eigen succes? Zijn zelfvertrouwen was bewonderingswaardig te noemen. Misschien zelfs een beetje een bron van inspiratie voor het bleke meisje. Maar voor nu zou ze nog maar even naar haar eigen voorzichtigheid luisteren. “Ik ehm, oefen liever nog even wat extra,” kondigde ze kort en snel aan bij de lerares. Nog even richtte de jongedame een blik op haar medestudent. “Succes, Allen,” wenste het meisje de jonge nog even geluk toe, oprecht toegespeeld met een glimlachje. Vervolgens snelde het meisje weer terug naar haar oefenplaats, om daar de oefening te herhalen voor zichzelf. Het was en bleef een opdracht die wat moeilijker voor haar was, dus kon ze maar beter wat langer doorgaan tot het wat lekkerder in de vingers lag.



I Walk on Wounds
That Seldom Prove to Slow me Down
I Laugh this Constant Pain Away



_________________
||.VOICE.|| . ||.THEME.|| . ||.CHARACTER.||


B U T T E R F L Y . I N . T H E . S K Y


||.Earia.|| . ||.Miss Casca.|| . ||.Aislin.|| . ||.Sairi.|| . ||.Maryce.|| . ||.Niamh.||
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Miss Eres
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Linima
Posts : 3325
Points : 83
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Licht en Duisternis
Klas: Mijn eigen mentorklas
Partner: I remember the sun, always warm on my back. Somehow, it feels colder now.

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   wo aug 07 2013, 01:57

Met de trots lichtelijk weerspiegelt in haar ogen had Eres toe staan kijken hoe beide studenten die ze vandaag les gaf de opdracht met succes hadden voltooid. Ze complimenteerde Allen met zijn prestatie. En waarom zou ze ook niet. Hij had de uitleg blijkbaar goed begrepen en de opdracht uitstekend uitgevoerd. Er was niks te klagen geweest over zijn gedrag. Hij was in Eres’ ogen juist bijzonder gemotiveerd en enthousiast. En dat zag ze graag bij studenten. Dat maakte het lesgeven voor iedereen zoveel plezieriger. En toen ook Earia de opdracht goed had uitgevoerd riep ze de twee studenten even een halt toe met het oefenen om hen te vertellen over de test die ze moesten afleggen en daarmee de spreuk definitief geleerd te hebben.

Het verbaasde Eres niets dat Allen de eerste was die naar haar toekwam met de mededeling dat hij de test wel wilde proberen. Dat had ze wel al aan zien komen. Vragend ging haar blik nu naar Earia. Toen zij aangaf liever nog wat te willen oefenen knikte Eres haar toe. ‘Je hoeft niks te overhaasten. Je moet alles op je eigen tempo doen. Als je er wel klaar voor bent kun je naar me toekomen,’ zei ze en met deze woorden wenkte ze Allen met zich mee om samen met hem de test af te kunnen leggen. Ze liep naar de ingang van de ruïnes. ‘De techniek heb je onder de knie. En dat is goed, want dat zal je nodig hebben voor de test. Om voor de test te slagen moet je een paar dingen doen. Je moet ergens uitbreken, je moet een stuk rots omvormen tot een andere vorm en je moet een obstakel uit te weg ruimen. Uiteraard gaat dit op tijd. Haal je alle onderdelen binnen de tijd, dan heb je het gehaald. Roep maar wanneer je er klaar voor bent, dan laat ik de tijd lopen,’ vertelde Eres. Na die woorden verschoof de zware steen die de ingang naar de ruïne had geblokkeerd zich om zo de vrije doorgang te verschaffen. Na die ingang bevond zich een parkoers wat Allen moest afleggen. Zodra hij binnen was zou de ingang weer geblokkeerd worden. De enige uitweg was rechtdoor, maar daar stond een stenen muur voor. Daar moest hij uitbreken. Het volgende obstakel was een stenen poort met in het midden een halve maan vorm. Hier moest van steen een halve maan vorm gemaakt worden om de poort te openen. Het laatste obstakel was een grote steen. Hij was net iets te groot en te glad om overheen te klimmen. Hij moest dus wel gesloopt worden. Als ook dat onderdeel met succes afgesloten werd zou Allen weer uitkomen bij Eres.

_________________



Miss Eres || Jareth || Autumn
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademy.forumtwilight.com
Allen
-
-
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Emma
Posts : 815
Points : 20
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Lightmagic
Klas:
Partner: Let's dance 'till the world ends~

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   ma aug 26 2013, 01:24

Zijn conclusie was: Earie was cool en best wel awkward. Ach, ze kon nog zo stuntelig zijn, hem zou het niet tegenhouden om tegen haar te praten. Allen was nou eenmaal een praatgrage kletsmajoor. Hadden we al gezegd dat hij graag praat? Ja dus. Verlegen of nadenkend was hij wat betreft zijn woorden absoluut niet, maar het witharige meisje leek toch wat beter na te denken voor ze sprak. “Eh, ja, dank je, jij ook! Je heb behoorlijk aanleg hiervoor, als ik het mag zeggen.” Tja, slopen was zo veel makkelijker dan opbouwen. Hij maakte dingen stuk, probleemloos. Graag zelfs. En dat was eigenlijk best slecht.
Wat? Ze kende een highfive niet? Zo te zien niet nee. Aandachtig staarde hij haar aan. Nog net niet alsof ze uit een mentaal instituut was ontsnapt. Eerder alsof het hier een aliën betrof. Serieus, waar was zij opgegroeid? Tegelijk was het ook wel grappig en uiteindelijk deed ze het zo slecht nog niet. ''Niet slecht voor iets wat vermoedelijk je eerste high five ooit is.'' mompelde hij vaagjes, diep in gedachten over hoe iemand mogelijkerwijs al die jaren aan dit fenomeen voorbij was gelopen. Onder een rots geleefd misschien?

Daarover zou hij later denken. Nu eerst: Een test. Spannend enzo. ‘De techniek heb je onder de knie. En dat is goed, want dat zal je nodig hebben voor de test. Om voor de test te slagen moet je een paar dingen doen. Je moet ergens uitbreken, je moet een stuk rots omvormen tot een andere vorm en je moet een obstakel uit te weg ruimen. Uiteraard gaat dit op tijd. Haal je alle onderdelen binnen de tijd, dan heb je het gehaald. Roep maar wanneer je er klaar voor bent, dan laat ik de tijd lopen.’ Pff. Zo ingewikkeld, zo veel gepraat. Conclusie: Sloop alles. Of in elk geval: Deels.
''Ok. Komt wel goed. Ofzo? Hoop ik?'' Hij grijnsde onbezorgd. ''En anders mag U me komen redden, Miss.'' Met die opmerking nam hij afscheid en liep opgewekt naar de gang toe. Goh, veel stenen hier. Maar- begreep hij nou goed dat Savador gewoon toestemming had gegeven voor een les die leerlingen leerde om zelfs steen kapot te maken? Niet zo slim, Hoofdmeestertje.
Donk. De klap van een steen die droogjes tegen de gang aankwam haalde hem uit zijn gedachten. Hmm. Teruggaan was geen optie. Vooral omdat hij dit echt wilde halen. ''Muur, move over or I''ll make you.'' babbelde hij vrolijk. Ondertussen vormden zijn handen alweer een ritme op een willekeurige steen die voor hem lag. ''Lan Staa Dun.'' begon hij te roepen, in een herhaling die haast eindeloos leek. Een luid gekraak klonk en drie scheuren schoten door de muur. Het zwakste stuk wist hij los te wrikken om zo door de smalle opening heen te glippen. Next challenge. Iets met omvormen. Dat klonk knap lastig. Een opening in de poort, dat betekende slechts één ding. Hier moest een sleutel in, van steen. Hij zocht een redelijk groot rotsblok en haalde zich in gedachten de juiste vorm voor. Met langzame, haast nadenkende woorden vormde hij de spreuk en beitelde de steen in de juiste vorm. Hij tilde de steen op en ramde die vrij krachtig in de opening op de poort. Een klein brokstukje viel er krakend af. Zou dit alles verpesten en moest hij opnieuw beginnen? Nee. Gelukkig maar. De deur schoof open en Allen kon door naar numero 3 van de test.
Een steen. Heel verrassend ja. Even overwoog hij gewoon dit te skippen en de berg te beklimmen. Maar toen zijn hand over het materiaal gleed besefte hij al dat dat geen optie was. Ach, het viel te proberen, nietwaar? Trommelend en chantend bracht hij ruim een minuut door voordat er enig effect merkbaar was. Dit maakte hem nog vastberadener en de slagen namen toe in sterkte en snelheid. Vliegensvlug schoten de woorden uit zijn mond in een verbaal offensief tegen de reusachtige rots. En het werkte. Tergend langzaam sloopte hij de hindernis. Over kleinere stenen en brokstukken klom Allen de gang uit, half verwachtend nu ergens een juigende tribune vol toeschouwers aan te treffen. Helaas. Maar hij had het hoe dan ook gehaald- toch? Of was het op tijd geweest. Hij wist het niet eens meer. Natuurlijk had het wel best lang geduurd, vooral dat laatste reuzerotsblok. Alleen Eres kon hem dat vertellen. ''En..?'' vroeg de jongen, bijna onzeker. Waarom wilde hij opeens zo graag dat hij succesvol was in een les?

_________________

punten-uitleg.compunten-uitleg.compunten-uitleg.com
SSA award:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Earia

avatar

PROFILERecruit
Real Name : Anon~
Posts : 926
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water||Light
Klas: Mentorklas Miss Eres
Partner: Don't Catch me Now, I'm not Falling yet

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   vr aug 30 2013, 23:41



||.Born a Stranger.||


Met grote passen keerde het bleke meisje terug naar de oefenplaats, nadat de lerares haar goedkeuring om nog wat extra te oefenen had gegeven. In haar achterhoofd maalde de woorden van Allen nog wat in haar hoofd, bijna in ergernis. Was het zo overduidelijk geweest? Ik mag wel aan m’n overtuigingskracht gaan werken op deze manier. Nog één blik werd over haar schouder achter zich gericht, waar het witharige meisje haar medestudent in de ruïnes zag verdwijnen om zijn test af te nemen. In haar hoofd wenste Earia hem nogmaals succes, waarna ze zich richtte op haar eigen oefening. Tijd om weer aan de slag te gaan.

In de tijd dat haar medestudent zich ‘bekommerde’ om de test te halen, deed Earia zo goed mogelijk haar best om de spreuk wat beter in de vingers te krijgen. Ze moest alles wat natuurlijker en gemakkelijker aan laten voelen, zodat ze wat minder diep hoefde te verdrinken in haar concentratie om te kunnen slagen hiervoor. Lan Staa Dun. Lan Staa Dun. Lan Staa Dun. Na elke slag kwam met wat meer gemak de volgende en met elke scheur kwam wat meer zelfvertrouwen over de zaak. Het ritme werd beter en voelde gemakkelijker aan, bijna net zo vertrouwd als haar eigen hartslag. Lan Staa Dun. Lan Staa Dun...

Een goed aantal minuten was verstreken voordat Earia zichzelf de goedkeuring had gegeven om zichzelf klaar voor de test te noemen. Met wat tragere, rustigere passen dan voorheen liep ze naar de lerares, om haar vooruitgang mee te kunnen delen. “Miss? Als Allen uit de ruïnes is, ben ik denk ik ook wel klaar voor de test.” Ze hóópte tenminste dat ze klaar was voor wat er zou gaan komen. Maar dat mocht ze straks allemaal nog mooi gaan bewijzen.
Afwachtend, armen over elkaar geslagen, luisterde het bleke meisje, samen met haar lerares, naar de geluiden die vanuit de ruïnes hoorbaar waren. Stenen die afbrokkelden en de spreek die Earia net zo bekend was geworden vandaag waren duidelijk hoorbaar. Door al dat lawaai begon het meisje zich alleen nog maar meer af te vragen of ze werkelijk klaar was voor de test.
Toen de roodharige jonge eindelijk tussen het puin van de ruïne vandaan kroop, krulde er een klein glimlachje op Earia haar lippen. Dat had hij in elk geval gehaald. Gelukkig. Maar succesvol door de ruïne komen was slechts het halve werk. Tijd zou voor de rest moeten beoordelen. Hoopvol wierp Allen de lerares een blik toe, die Earia op haar beurt volgde. Afwachtend perste het bleke meisje haar lippen op elkaar, hopend voor Allen dat Miss Eres hem kon feliciteren met zijn succes.



And I watch that other Butterfly,
The one-winged Moon,
Till, Drunk with Sweets in which I Lie,
Dream and Swoon.


_________________
||.VOICE.|| . ||.THEME.|| . ||.CHARACTER.||


B U T T E R F L Y . I N . T H E . S K Y


||.Earia.|| . ||.Miss Casca.|| . ||.Aislin.|| . ||.Sairi.|| . ||.Maryce.|| . ||.Niamh.||
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Miss Eres
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Linima
Posts : 3325
Points : 83
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Licht en Duisternis
Klas: Mijn eigen mentorklas
Partner: I remember the sun, always warm on my back. Somehow, it feels colder now.

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   za aug 31 2013, 23:53

Eres keek Allen na met een mengeling van hoofdschudden en een glimlach. In gedachten wenste ze hem succes. Zodra de steen voor de ingang schoof liet ze de tijd ingaan. Speciaal voor de gelegenheid had Eres een paar punten geplaatst, onzichtbaar als je niet wist waar ze waren, maar ze lieten Eres alles zien wat ze weten wilde. Ze toonden het beeld van Allen die met zijn opdracht bezig was en gaven dit beeld door aan Eres door middel van een kleine spiegel. Zo kon ze zien of Allen inderdaad de spreuk onder de knie had en of hij geholpen moest worden, mocht er iets ernstig mis gaan. De tijd liep door terwijl Allen steeds verder vorderde. Maar nu moest hij toch op gaan schieten. Hij had niet al te veel tijd meer over, hij kon nu geen fouten maken, anders zou hij het niet halen. Ze keek even opzij naar Earia die inmiddels bij haar was komen staan met de opmerking dat ze straks ook graag de test wilde doen. Eres knikte haar kalm toe. 'Prima,' was haar antwoord.

Op het moment dat Allen de ruïne weer uit kwam stopte Eres de tijd. Toen hij haar met een vragende blik aankeek deed Eres eerst alsof ze eens goed op de klok moest kijken. Maar daarna glimlachte ze naar Allen. 'Je hebt het gehaald Allen, met ruim een minuut tijd over,' zei ze hem. Daarna liep Eres naar haar tas die ze op de plek had laten staan waar ze Allen en Earia aan het begin van de les had begroet. Ze pakte er een klein boekje met een harde kaft uit. Het ding had een saaie bruine kleur en was totaal niet bijzonder. Maar dat was het grappige aan deze boeken. Het waren magische notitie boekjes. Zodra ze een eigenaar kregen nam de kaft een uiterlijk aan die bij de eigenaar paste. Dat kon van alles zijn. Eres had er zelf ook een. Die van haar was paars van kleur en versierd met dingen die allemaal iets met muziek te maken hadden.

Eres liep terug naar Allen en overhandigde hem het boek. 'Gefeliciteerd. Je hebt deze les voltooid en daarmee de spreuk Sound of Destruction geleerd. Alle nieuwe spreuken die je hierna gaat leren zullen allemaal automatisch in dit boek verschijnen, samen met een uitleg. Voor wanneer je het niet meer weet of eens een keertje terug wil bladeren,' vertelde ze erbij. Zodra Allen het boek zou aannemen zou de kaft zich omvormen. Vervolgens draaide Eres zich naar Earia. 'Als je er klaar voor bent kun je beginnen. Voor jou hetzelfde. Je krijgt een bepaald aantal minuten om de test te voltooien. Je moet drie dingen doen: Je moet ergens uitbreken. Je moet een rots omvormen tot een andere vorm en je moet een obstakel uit de weg ruimen. Succes,' zei ze tegen het witharige meisje.

_________________



Miss Eres || Jareth || Autumn
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademy.forumtwilight.com
Earia

avatar

PROFILERecruit
Real Name : Anon~
Posts : 926
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Water||Light
Klas: Mentorklas Miss Eres
Partner: Don't Catch me Now, I'm not Falling yet

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   za sep 14 2013, 14:49



||.Born a Stranger.||

Opgelucht haalde Earia adem bij het horen van Allen zijn succes. Ze was blij voor hem, maar het haalde haar lichte nervositeit niet weg. Zijn succes stond vast aan haar beurt. Nu moest zíj haar geleerde vaardigheid bewijzen. De rappe hartkloppingen waren opslag weer terug gekomen. Met een ijzeren gezicht probeerde ze het echter allemaal voor zich te houden. Ze wilde niet zwak overkomen. Het zou haar wel lukken, zolang ze de woorden maar niet vergat en die knop in haar hoofd om kon zetten.
Een bevestigende knik werd Miss Eres haar kant op geserveerd, waarna het bleke meisje haar vertrek maakte en het pad op stapte, waar de tests op haar wachtte. Vlak voor de ingang bleef de jongedame nog even stilstaan, om diep in- en uit te ademen, in een poging om zichzelf wat meer gerust te stellen. Op hoop van zegen.

Het meisje stapte naar binnen, de ingang sloot zich achter haar en de knop in haar hoofd sloeg om. Er was nu geen tijd en ruimte meer voor vragen en onzekerheden. Ze moest nu op scherp staan, veel tijd had ze niet.
Wat verder stapte het meisje de ruïnes in, tot ze bij haar eerste test aankwam. Haar hand gleed zachtjes over de muur voor haar heen, terwijl verschillende ideeën en tactieken door haar hoofd raasde. Uiteindelijk begon het meisje zachtjes het bekende ritme weer met haar handen te vormen. Steeds iets harder liet ze de klanken naar buiten komen, maar nooit waren ze echt luid te noemen. Lan Staa Dun, Lan Staa Dun. Kleine scheuren en barsten vormde zich in het middendeel van de muur, steeds iets groter wordend. En toen, eindelijk, sloot Earia het af met één grote, harde klap. Die laatste klap zorgde ervoor dat alle kleinere, lichtere scheuren in elkaar over liepen en verder door de muur heen liepen, waardoor het steen uiteindelijk uit elkaar viel. Het opgewaaide stof van zich afklappend stapte Earia verder naar de volgende test.

Bij de volgende test moest het meisje de juiste vorm uit een steen zien te krijgen, om de poort open te kunnen krijgen. Klonk al als een grotere uitdaging. Een bedachtzame blik richtte zich eerst voor enkele seconden op de poort en de vorm, voordat ze halsoverkop de tweede test af zou nemen. Ze wilde toch wel iets meer informatie erover hebben voordat ze hiermee verder ging. Toen het bleke meisje eindelijk een beetje het idee in haar hoofd had, zocht ze een juist brokstuk uit om verder mee te werken. Niet te groot, maar ook niet te klein, zodat ze voldoende ruimte kreeg om mee te werken. Opnieuw begon Earia met zachtere, rustigere slagen van het ritme, waarmee ze de steen langzaam zijn vorm begon te geven. Toen het meisje eindelijk een beetje tevreden over het resultaat was en ze dacht dat het wel zou volstaan, probeerde ze de nieuwe vorm uit bij de poort. Even begon het meisje aan zichzelf te twijfelen toen de poort niet reageerde op het gehouwen werk, maar die twijfel bewees al snel voor niks te zijn geweest toen hij uiteindelijk toch nog opende voor het bleke meisje. Tijd voor de laatste test. Hopelijk was ze nog op tijd.

Het laatste onderdeel hield in dat ze een obstakel, een enorm rotsblok, uit de weg zou moeten ruimen zodat ze er langs zou kunnen. De techniek die ze voorheen op de muur had toegepast zou hier niet zo goed op werken. Daarvoor was het obstakel te groot en te dik. Dat betekende dus net zolang doorgaan tot het rotsblok uit elkaar viel.
Rustig begon het ritme weer, maar de opbouw naar harde klanken en slagen volgde ditmaal veel sneller en gehaaster dan eerst. De tikkende klok was nog niet vergeten. De luxe om er rustig aan over te doen had ze niet meer.
Steeds harder kwamen te klappen, die steeds diepere barsten en scheuren veroorzaakte in het obstakel, maar geen enkele klap leek nog voldoende te zijn. Even stopte Earia met de slagen, om wat op adem te komen en haar hand op het gescheurde rotsblok te leggen. Stevig duwde ze tegen het steen aan, voelend hoe het wat heen en weer schoof terwijl ze dat deed. Nog één harde klap. In het midden. Dan valt de rest straks in één klap uit elkaar, moedigde ze zichzelf aan. Met een rechte houding volgde er nog één luide klap, wat uiteindelijk ook de genadeslag was. Stukken steen schoven van elkaar af en vielen op de grond, een vrij pad voor Earia creërend.

In een drafje rende het meisje naar de lerares en haar medestudent, een hoopvolle blik in haar ogen gebeiteld. Hopelijk was ze nog op tijd...



And I watch that other Butterfly,
The one-winged Moon,
Till, Drunk with Sweets in which I Lie,
Dream and Swoon.


_________________
||.VOICE.|| . ||.THEME.|| . ||.CHARACTER.||


B U T T E R F L Y . I N . T H E . S K Y


||.Earia.|| . ||.Miss Casca.|| . ||.Aislin.|| . ||.Sairi.|| . ||.Maryce.|| . ||.Niamh.||
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Miss Eres
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Linima
Posts : 3325
Points : 83
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Licht en Duisternis
Klas: Mijn eigen mentorklas
Partner: I remember the sun, always warm on my back. Somehow, it feels colder now.

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   di sep 17 2013, 19:38

Zodra Earia aan haar test was begonnen sloot de ingang achter haar zich weer. De enige andere uitgang was aan de andere kant, voorbij alle obstakels. Eres liet haar tijd ingaan en kon verder niet veel meer doen dan wachten tot het meisje weer eruit kwam. Of dat nou binnen de tijd was of niet. Natuurlijk, als dingen echt mis zouden gaan, dan zou Eres haar komen helpen. Maar als het geen noodgeval was, dan moest Earia het helemaal alleen afkunnen.
Nu Earia binnen was gleed Eres' blik weer naar de spiegel in haar hand waarop ze kon zien hoe het witharige meisje het er vanaf bracht. Al snel had ze het eerste obstakel achter de rug en nog meer dan genoeg tijd over voor de rest. Ze had al een mooie start. Nu nog maar zien of de rest haar ook zou goed af zou gaan.

Het was noemenswaardig dat Earia eerst goed over de obstakels in haar test nadacht. Maar helaas kostte dat haar ook wel veel tijd. Tijd die ze eigenlijk niet te verspillen had wilde ze ook weer op tijd eindigen. Eres keek fronsend toe. Uiteindelijk ging de poort dan toch open. Maar Earia had veel van haar tijd verdaan. Eres keek nogmaals naar de tijd. Earia moest echt opschieten als ze het nog binnen de tijd wilde halen. Gelukkig was ze bij het laatste obstakel vrij snel. Vanaf de plek waar Eres stond kon ze de klap die het rotsblok uit elkaar liet spatten horen. Niet veel later kwam Earia de ruïnes uit gelopen. Een hoopvolle blik zichtbaar in haar ogen. Nog één keer keek Eres naar de tijd. Daarna glimlachte ze naar het meisje. 'Gefeliciteerd Earia. Ook jij hebt de test voltooid en daarmee de spreuk geleerd. Dit is voor jou,' zei ze en gaf Earia net zo'n boek als ze aan Allen had gegeven. 'Les is voorbij. Fijne dag verder toegewenst,' sloot ze de les af.

(Jullie mogen allebei de spreuk: Sound of Destruction in je spreukenboek zetten als je dat nog niet gedaan had)

_________________



Miss Eres || Jareth || Autumn
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademy.forumtwilight.com
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Les: Sound of Destruction (Allen en Earia)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Hello there!~Allen&Charlie
» Safe and sound:.
» Les: Sound Barrier (Zorax en Shou)
» Airbending lesson #1; Sound.
» ∆{Clanevent BC & TC x SC}∆ Hear the sound of pirates[territory claim]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Old Ruins-