PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Nieuw onderwerp plaatsen   ReagerenDeel | 
 

 and I will fight for.. || open.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Master Miotas

avatar

PROFILEReal Name : SanNi
Posts : 352
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: ωσσ∂
Klas: -
Partner: oн ι мιѕѕ тнe ĸιѕѕ oғ тreαcнery, тнe ѕнαмeleѕѕ ĸιѕѕ oғ vαɴιтy.

BerichtOnderwerp: and I will fight for.. || open.   ma nov 12 2012, 20:58


Haar pas was haastig. Ze was alles behalve op haar gemak. De muren van het schoolgebouw benauwden haar. Haar hele leven had ze of in een hutje gewoond of op straat. Vanzelfsprekend kon ze niet gemakkelijk wenen aan het idee dat ze nu ‘opgesloten’ zat in een gebouw. Natuurlijk waren er voordelen. De ijskoude regen was een stuk dragelijker als je opgekruld in een bed lag en altijd verzekerd zijn van een warme douche als je hier naar verlangde was wellicht ook wel fijn. Maar dat woog niet op tegen het idee dat ze opgesloten zat. Dat ze niet kon gaan en staan waar ze wilde en bovendien waren er hier te veel mensen op elkaar gepropt. Het was een onnatuurlijk iets als je het haar vroeg. Het klopte niet en joeg de rillingen over haar rug. Het was daarom ook niet vreemd dat ze elke vrij moment, ze moest wel naar de lessen anders zou ze in nog grote problemen komen, ze een rustig plekje opzocht. Het had een tijdje geduurd voordat de witharige dit plekje had gevonden, maar uiteindelijk was het haar wel gelukt. De plek waar haar voeten haar naar toe brachten was een verlaten gang met lokalen. Wellicht stond er op de planning om de gang te renoveren, maar daarvoor was nog geen aanstalten gemaakt waardoor de gang er verlaten en vervallen uit zagen. Het was een nest plek voor vleermuizen en dergelijken dieren geworden. Er was een kleine plantengroei op de plekken waar het dak het begeven had en de regen soms door heen viel. Zonder verdere uitleg kon er gezegd worden dat Nachtvogel zich op haar plek voelde. Er was natuur en ze was er alleen; meer had het meisje nooit nodig gehad.

Haar donkere ogen die een combinatie waren van rood en bruin tinten vernauwden zich toen ze voor de dichtgetimmerde deur stond die toegang bood naar haar gang. Er waren twee ingangen; eentje van het trappenhuis waar bijna nooit iemand kwam en de schoolleiding niet de moeite had genomen om af te sluiten en deze. Hier liepen vaker mensen langs en hadden ze dus planken vastgemaakt om het betreden onmogelijk te maken. Onmogelijk voor de meeste mensen dan; niet voor Nachtvogel. Ze wierp een korte blik om haar heen en toen ze constateerde dat ze alleen was, gleed ze met gemak door de houten planken heen. Dat was geen enkele uitdaging voor haar.

Een tevreden zucht verliet haar mond toen de vervallen gang zich voor haar uitstrekte. Kijk dit was de rust die ze na een lange schooldag verlangde. Geen irritante, kwelende meiden voor beauty-producten of jongens die stoer probeerden te doen door andere jongens te pesten. Geen geluiden – maar rust. Precies wat het meisje nodig had. Tevreden liep het meisje door totdat ze bij een vensterbank uit kwam die begroeid was met mos. Hier dook ze op de zachte, groene kussentjes en keek door het gat in het dak boven haar naar boven. De lucht was helderblauw en de zonnestralen daalden op haar neer. Dankzij de bescherming die de muren boden, kon ze de koude herstwind niet voelen en was het zelfs aangenaam op de plek waar het meisje zat. Ja, ze kon voelen haar haar spieren zich eindelijk ontspanden en haar geest weer helder werd. Niks kon haar verworven vrede verstoren.

Dat dacht ze tenminste. Maar een stel voetstappen haalde haar uit die droom. Voetstappen die te zwaar waren om bij een dier te horen. Met haar ogen onmiddellijk geïrriteerd en haar rug gerecht haalde het meisje een dolk uit de mauw van haar trui. Ze wist dondersgoed dat de schoolleiding wapens verbood, maar ze wist ze prima te verstoppen. Voor geen goud dat ze zonder wapens zou rond lopen; dat vertikte ze. Maar goed ook bleek maar weer. Iemand had het gore lef om haar rust te verstoren en het feit dat iemand zich in een verboden gang begaf, was alles behalve goed nieuws. Geen persoon dat ze kon vertrouwen. Dus wachtte ze geduldig af totdat de voetstappen dichterbij kwamen totdat het geluid hard genoeg was om te weten dat het persoon dichtbij genoeg was om te bespringen. Iets wat ze dan ook deed. Als een kat belandde ze boven op hem/haar en drukte degene op de grond. Haar mes was tegen zijn/haar keel gedrukt, haar ogen waren inspecterend. Eens kijken met wat voor persoon ze hier te maken had…

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
------
-
-
avatar

PROFILEPosts : 317
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas: None
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: and I will fight for.. || open.   zo nov 18 2012, 11:05

"Hmpf." Saturi liep door de gangen. Vandaag was een zware dag geweest. Hij was ingedeeld geweest bij 1 van de grootste druktemakers van de school..de hele les had deze wel gepraat, of commentaar gehad op de leraar. Respectloos. Dat vond Saturi ervan. Hij zou nooit zoiets doen. De mensen staan daar niet voor hunzelf..maar voor de leerlingen..zodat deze een goede baan zouden krijgen later. Hij haalde een kleine bidon van zijn middel, schroeft deze open en dronk eruit. Heerlijk...Sterke Shadraanse wiskey nou zo'n uitputtende dag..het verlichtte de geest. Hij deed deze weer om zijn middel. Hij wist dat alcohlische dranken verboden waren binnen de schoolmuren. Niet dat hij zich daar veel van aantrok. In zijn hutkoffer op zijn afdeling, die goed op slot was, zat zijn eigen privévoorraad. Hij glimachtte vaagjes bij die gedacte. Dat niemand op zijn afdeling deze nog ontdekt had..laat staan de leraren. Hij zuchte. Zijn houten samoeraisandalen maakten een tikkend geluid dat echode tegen de muren van de gang. Hij had een t-shirt aan met het kanji symbool voor vrede erop. Hij keek omhoog. Hij zou het eigenlijk met Datashi gaan? Waar zou de oude knar nu zijn..en wat zou deze nu doen? Zal hij al iemand anders an het trainen zijn? Of zal hij misschien nog op zoek zijn naar iemand? Misschien leeft hij zelfs al niet meer...zoveel vragen...ze weinig antwoorden Zijn gedachten dwaalde af. Zo erg, dat hij niet doorhad dat hij op het ount stond om tegen iemand aan te lopen. Echter, draaide deze zich om en sprong op hem af, precies op het moment dat Saturi nog een slokje wou nemen van zijn bidon. "Wat krijgen we-" Saturi verslikte zich bijna in zijn slok terwijl hij met de grond gelijk werd gemaakt. De oranje vloeistof die uit zijn bidon kwam, ging over zijn witte shirt heen. Een lelijke, stinkende oranje vlek achterlatend. Fijn..hij was eventjes met zijn gedachten afgedwaald, of hij was al besprongen door iemand..met een mes? Goed..hij wist dus dat hij altijd op zijn hoede moest zijn binen deze school. "Oi oi..." Hij keek naar het meisje, en daarna naar de vlek op zijn shirt. "You made me spill a good drink.." Hij keek toen naar het mes in haar handen. "Het is niet eens zo heel scherp, dus probeer het maar niet." Hij keek naar het meisje. "Je weet trouwens dat je nu de regels overtreed?" Hij keek om zich heen. Gelukkig was er niemand te zien. Goed. Wat zouden de mensen immers denken als ze dit tafereel zagen? Hij die stonk naar drink die overmeesterd was door een meisje met een mes..ze zouden dan beiden in de problemen komen..niet iets wat Datashi graag zou willen. Hij zuchtte en duwde het mes van zich af.

_________________

"Respect nature. Just as nature respects you. Know, that even that one annoying musquito that's always teasing you in your sleep will maybe save you someday, because you spared his life that one night."
- Qampanyiq Fequodasq
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Miotas

avatar

PROFILEReal Name : SanNi
Posts : 352
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: ωσσ∂
Klas: -
Partner: oн ι мιѕѕ тнe ĸιѕѕ oғ тreαcнery, тнe ѕнαмeleѕѕ ĸιѕѕ oғ vαɴιтy.

BerichtOnderwerp: Re: and I will fight for.. || open.   zo nov 18 2012, 15:13


Het meisje zat wijdbeens op de jongen en hield hem op de grond gedrukt met haar lichaamsgewicht. Als ze geen wapen in haar hand had gehad, zou een toevallige voorbijganger nog denken dat het een koppel was die wel erg in elkaar op ging. Maar het was nu eenmaal een feit dat ze wel een dolk in haar hand geklemd hield en het lemmet tegen zijn keel gedrukt was. Haar donkere ogen gleden over zijn gezicht terwijl de geur van drank haar neusgaten prikkelde. Waarom liep een mede-leerling, want daarvoor was de jongen wel jong genoeg, met een fles drank rond? Ze had nog geluk gehad dat de vloeistof niet over haar heen was beland terwijl ze hem besprongen had. Haar ogen gleden langs zijn kaaklijn af langs zijn schouders over de rest van zijn lichaam. Als Nachtvogel geen Nachtvogel was geweest zou dit niet opgevat kunnen worden als verleiden. Maar ze inspecteerde de jonge niet om te kijken of hij een mooi lichaam had, maar om zijn fysieke kracht in te schatten. Iets waar ze niet positief in verrast werd. Van wat ze kon zien, was de jongen onder haar sterk. Iemand die veel en fanatiek trainde en als hij trainde wist waar hij mee bezig was. Geen positief vooruitzicht voor als we in een gevecht met hem belandde. Niet dat ze dan sterk in het nadeel zou zijn. Het meisje had genoeg gevechten mee gemaakt om te weten hoe ze moest handelen bij iemand die fysiek sterker was dan haar.

Hij had wat gemompeld; niet echt belangrijke dingen om antwoord op te geven totdat hij vroeg of ze wist dat ze de regels overtrad. Ze fronste haar lichte wenkbrauwen, zich afvragend of de jongen wel door had hoe hypocriet hij was zo’n vraag te stellen terwijl hij juist een sterk ruikende drank-vlek op zijn shirt. “Moet je horen wie het zegt.” Haar stem was zacht, maar allesbehalve onzeker te noemen. Als een fluistering in de duisternis. Ze rechtte haar rug iets meer terwijl haar mes aan de kant geduwd werd. Elk normaal persoon zou ondertussen al opgestaan hebben en de jongen om hoog geholpen hebben of op z’n minst zijn of haar excuses hebben aan geboden. Maar een normaal persoon zou in de eerste plaats al niet iemand bespringen als hij of zij vermoedde dat de ander gevaarlijk was. Het witharige meisje was dan ook nog totaal niet van plan om op te staan, niet totdat ze meer over de vreemdeling onder haar wist. Rustig gooide ze haar mes aan de kant, het wapen was inderdaad te bot om te gebruiken, en plaatste haar handen tegen zijn polsen aan. Oefende precies genoeg druk uit om hem op de grond gedrukt te houden, maar niet zoveel dat het pijnlijk zou zijn. Het was niet handig om onnodige agressie uit te lokken.

“Ok, strainséir, een stel vragen.” Ze zakte iets door haar armen heen om haar lichaam dichterbij de zijne te brengen. Om meer bedreiging uit te stralen. “En je kan maar beter eerlijk en snel antwoord geven anders krijg je problemen.” Haar ogen schitterden even gevaarlijk bij die laatste woorden. Ze was niet bang voor types als hij en dat mocht de jongen best weten. Ze was erger gewend. “Eerste twee vragen: wie ben je en wat doe je hier?”

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
------
-
-
avatar

PROFILEPosts : 317
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic:
Klas: None
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: and I will fight for.. || open.   zo nov 18 2012, 16:44

De grond lag eigenlijk best wel lekker vond Saturi. Beter dan die ruwe Erdse berggrond..“Moet je horen wie het zegt.” Haar zachte stem bracht hem weer uit gedachten. "Ik drink alleen maar..jij hebt een mes.." Het meisje ging van hem af. “Ok, strainséir, een stel vragen.” Saturi bleef liggen op de grond. Met name omdat hij vond dat deze eigenlijk best wel lekker lag..Het meisje ging op haar hurken bij hem zitten en deed haar armen over hem heen. “En je kan maar beter eerlijk en snel antwoord geven anders krijg je problemen.” "Kom maar op" Hij was duidelijk niet geïmponeerd door haar houding. Al keek hij wel even of er niemand was die het zag. Wat zouden andere mensen immers denken als ze de twee zo zagen..laat staan leraren..Onertussen keek het meisje hem aan met een felle blik. Ze dacht blijkbaar hetzelfde over hem als hij van haar. “Eerste twee vragen: wie ben je en wat doe je hier?” Saturi zuchtte. "Dat je ook gewoon kunnen vragen.." Dit was nou niet echt bepaald een manier om anderen te begroeten..ok, hij was nou ook niet echt bepaald iemand die veel verstand had van beschaving...maar genoeg om te weten dat het geen normale begroeting was om iemand zomaar van achteren te bespringen. "Goed.." Terwijl hij dit zei, duwde hij het meisje van zich af, en stond op. "Mijn naam is Saturi Iwako, en wat ik hier doe is in ieder geval niet mensen zomaar van achteren bespringen.." Hij klopte even zijn shirt af, en keek daarna naar zijn shirt. "Of andermans shirt besmeuren.." Dat ging een hel worden om die geur uit zijn kleren te krijgen..en zorgde ervoor dat iedereen vragen ging stellen en met name de leraren. Hij keek onderzoekend naar het meisje. "En wie mag jij dan wel zijn.." Hij keek naar de dolk in haar handen. "Ik ben niet bang daarvoor, dus stop deze maar weg voordat je in de problemen komt jongedame." Hij zuchtte.

_________________

"Respect nature. Just as nature respects you. Know, that even that one annoying musquito that's always teasing you in your sleep will maybe save you someday, because you spared his life that one night."
- Qampanyiq Fequodasq
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: and I will fight for.. || open.   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

and I will fight for.. || open.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Damn umbrella.. {OPEN}
» Woud spreuken opzoeken.
» Naptime~[Open]
» Linn's Setjes {{Open!}}
» | Open || So why care for these petty obsessions? |

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Classrooms-
Nieuw onderwerp plaatsen   Reageren