PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 my past gets me

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Sheryl
-
-
avatar

PROFILEPosts : 106
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark|Light
Klas:
Partner: what shall i say about you? Don't even think about that

BerichtOnderwerp: my past gets me   ma sep 10 2012, 20:46

Voetstappen galmden door de lege gangen. Een jonge dame en een leerkracht waren de enige die in de gangen waren, beide waren ook gespannen. Maar Sheryl het meisje wist niet waarom ze gespannen was, waarschijnlijk doordat de hand van de leerkracht zo krampachtig op har schouder lag. Waarom? Het leek alsof hij haar moed probeerde in te spreken maar dan via zijn hand. Het hielp niet veel want daardoor werd ze automatich ook gespannen, alleen kon Sheryl dat met gemak verbergen, nu stond haar gezicht neutraal. Onleesbaar. Het maakte haar ongerust. het beeld van hoe de leerkracht haar uit d klas had gehaald. De deur had hij opgen gesmeten met een lijkbleek gezicht. Fluisterde vervolgens ites in de oor van de andere leerkracht die les aan haar gaf ook die werd oppeens lijkbleek, daarna werd Sheryl uit de klas gehaald en meteen richting het kantoor van de headmaster gebracht.
Maar ze had toch helemaal niks verkeerds gedaan? Toch niet dat ze zich kon herrineren... Wat zou het probleem dan wel zijn waardoor de leerkracht haar zo krampachtig vasthield en haar soort van manier trooste. Even kneep ze haar ogen half dicht En bekeek hem aandachtiger, niet naar hem natuurlijk maar naar zijn Aura, het was nooit simpel geweest en nu zeker niet doordat ze het al een tijdje had buitengesloten, ze wou normaal zijn niet dingen zien dat privezaken waren. Zwart!
Even zuchtte ze dit was helemaal geen goed nieuws, jammer genoeg blijkbaar juist het omgekeerde. Sheryl voelde hoe haar hart in haar keel begon te kloppen, alsof dat de andere leerkracht het zou kunnen horen als het nog iets luider zou worden. Terwijl ze verder door de gangen stapten sloot ze langzaam haar ogen en maakte haar geest leeg zoals het haar was aangeleerd meteen daarna kwam haar hart weer eindelijk tot rust. Haar vilet kleurige ogen keken serieus en stonden weer hard en kil. Wat de reden ook mag zijn dat ze naar het kantoor moet gaan van Master Savador, ze kan het wel aan. Haar rug kaarsrecht en kin lichtjes omhoog gestoken wandelde ze verder door de laatste lege gang voordat ze bij de edeur zou komen waar ze werd verwacht. Toch bleef ze kalm. Sneller dan ze wou doemde de deur voor haar op.
Meteen liet deleerkracht haar voor de deur achter. Sheryl keek hem nog even na, haalde vevolgens nog eens diep adem en klopte duidelijk hoorbaar op de deur van het kantoor. Wachtte toen, ze dacht dat ze Master Savador iets had horen zeggen wachtte nog enkele seconden voor de zekerheid en opende vervolgens langzaam de deur open.
Sheryl was nog maar jusit amper binnen en voelde meteen de duistere aura's hard tegen haar opbotsen die in de kamer waren. Bijna hapte ze naar adem, maar omdat die aura's die haar bekend voorkwamen beet ze daarvoor in de plaats op haar tanden waardoor haar kaken gespannen stonden. zo kan ze met gemak de pijn negeren, toch las je in haar ogen dat het werkelijk wel zeer deed."Jullie" Siste ze kil terwijl ze hun valse glimlachen negeerde. Hoe hadden ze haar kunnen vinden, het was onmogenlijk. Een andere persoon kwam in de kamer, maar alleen Sheryl kon hem zien en horen. Dat wist ze meteen want hij had geen aura. Het was de geest die haar had helpen ontsnappen uit het gebouw van de Suasame. Ze willen jou weer terug meenemen om je training verder te vervolgen. Legde hij haar uit.
Zijn woorden zorgde ervoor dat ze lijkbleek werd bij de gedachten terug te moeten keren.
Met moeite kon ze haar blik van de geest wegtrekken en keek toen naar de mannen. automatich zette ze een stap achteruit maar kwam tegen de deur terecht, blijkbaar kan ze zich al niet meer herrineren dat ze die dicht had gedaan."Ik ga niet met julllie mee terug" Sprak ze uiterst serieus en zonder enige emotie te laten blijk."Vergeet het maar" Maar het enige wat de mannen deden was vriendelijk glimlachen gewoon om zo de schijn op te houden dat ze 'het beste' voor haar hadden. Yeah Right, Even keek ze weer naar de geest, wist dat wanneer ze echt met hun terug moest naar dat oord, zou hij weer bij haar zijn, toch nog iets leuks als je het leuk vind om met geesten te praten natuurlijk. Maar ze mocht niet meer naar hem kijken als de mannen zouden ontdekken dat er hier een geest was en ze ermee praatte, zouden ze de Headmaster vertellen dat ze gek was, een gevaar voor andere leerlingen. En ze wou hier blijven. Pas nadat ze al haar moed weer bijeen had geraapt keek ze met een neutrale blik naar Master Savador, zo haar bezorgheid en angst weer verbergen zoals het haar was aangeleerd.

|Master Savador|
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: my past gets me   za sep 22 2012, 01:34



Zwijgzaam zat hij achter zijn bureau, zijn rug gerecht en zijn ineen gevouwen handen op de desk. Zijn slangachtige ogen schoten van de één naar de ander, en weer terug. Nors, uiteraard, want hij werd hier nu niet bepaald blij van. Eerder moe en geïrriteerd. Het ene moment had hij zijn vrije tijd benuttigd door zijn zoontje te helpen een kleurplaat in te kleuren, en het volgende ogenblik stonden er twee vreemdelingen in zijn kamer. Normaal gesproken liet hij nooit of te nimmer personen die hij niet kende zijn kantoor binnen, laat staan dat hij ze op het schoolterrein toeliet. Als er iemand een wantrouwend persoon was, dan was hij dat wel. Tenzij het een nieuwe leerling was, een sollicitant of gewoon iemand die hij verwachtte. Maar voor zover hij wist had hij vandaag geen enkele afspraak staan en wist hij, ondanks dat de knapen hem op de één of andere manier vaag bekend voor kwamen, dat hij ze niet kende. En zij hem niet, wisten niet eens zijn naam. Duidelijk niet met de intentie gekomen om de lessen hier bij te wonen, dus. Maar hij wilde weten waarom ze hier dan wel waren, en ze zonodig eigenhandig aanpakken. Hij moest het meer hebben van slimme tactieken dan brute kracht, maar hij meende te geloven dat hij ze wel aankon, indien nodig. Hij had al een piepklein deel van de training van de vorige Legendarische Magiër van Shadra voltooid, wist al ongeveer hoe hij moest handelen. Het zou geen probleem moeten zijn. Zozeer bang was hij niet. Gespannen was een beter woord, als een kat met geholde rug die gereed was ieder moment bliksemsnel in de aanval te schieten. Verdomme. Hij wilde gewoon terug naar de zijkamer, kleuren met Elwin, tijd met zijn kinderen doorbrengen, van zijn vrije dag genieten, profiteren van de rust. Pure tijdverschilling, dat was het enige dat hij ervan kon vinden.
Geklop op de deur, nog meer volk. De onbekende gasten kwamen voor een meisje, en hij had haar laten komen om te zien wat ze wilden. Levend aas, want waarschijnlijk was het niet veel goeds. Voor ze haar echter iets aan konden doen, zou hij wel weer uit zijn fauteuil overeind komen en de held uithangen. Onwillig. Hij had een groffe hekel aan overdreven goede daden. 'Binnen,' zijn stem klonk bitter en streng, zoals gewoonlijk. Langzaam liet hij de adem via zijn neus ontsnappen, en keek toe hoe het meisje waar naar gevraagd was zijn kantoor binnenkwam. Meteen leek het doetje te verstijven bij het zien van de jongemannen, siste hen kil toe. O zo ontroerende reünies, wat een tear jerker. Verveeld keek Savador toe, half onderuit gezakt, een elleboog op de armleuning van zijn stoel geplaatst, een vuist die zijn iets schuin gehouden hoofd ondersteunde. Zichzelf afvragend wat hij hier deed, en waarom het per se in zijn persoonlijke werkruimte moest gebeuren. But well. Hij was en bleef het schoolhoofd hier, moest zich ook aan aspecten wijden die hij liever zou schrappen. En dat was in dit geval veiligheid voor zijn leerlingen en gastvrijheid voor de vreemdelingen, tot zover dat laatste mocht duren. Soms haatte hij zijn baan. Het meisje liet de nijd de overhand nemen, vastberaden dat ze niet met de mannen mee terugging. Waarheen dat ook mocht zijn. Vervolgens ging haar blik naar hem. Oh fabulous, nu werd er van hem verwacht dat hij zou ingrijpen. Hij deed met een ademteug een beetje moeite zijn houding aan te passen tot iets.. fatsoenlijkers, en forceerde zich zijn oogleden open te houden. Al was het maar voor een alertere indruk. 'Ken je deze.. mannen - wellicht?' deed hij uiteindelijk dan toch maar zijn plicht - de vraag gesteld op een niet al te overtuigd toontje.

~ Sorry I kept you waiting D:
Had niet de tijd om me op alle topics te richten.
En hij is wat kort, geloof ik.

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Sheryl
-
-
avatar

PROFILEPosts : 106
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark|Light
Klas:
Partner: what shall i say about you? Don't even think about that

BerichtOnderwerp: Re: my past gets me   zo okt 07 2012, 12:39

een zucht verliet haar keelgat, waarom was ze nog steeds bang van hen, het klopte niet. Sherul was hier naartoe gestuurd om sterker te worden zodat ze geen angst meer had. Hier zou ze zich wel doorheen slaan. Behalve dat ze nu niet op een goed blaadje zou staan bij de headmaster daar hadden deze mannen wel voorgezorgd. Sheryl bestudeerde de aura van de mannen, om zo te zien wat hun werkelijke bedoeling was om naar hier te komen.
Wat waren hun bedoelingen om zomaar in het openbaar te komen. Maar blijkbaar hielden ze dat goed verbrogen voor haar.. Ach wat maakte het uit ze zal er toch snel genoeg achter komen. Ondertussen hadden de 2 mannen nog geen enkele keer bewogen, best irritant.
Het maakte haar alleen maar nerveuser. hier had Sheryl trouwens geen zin in, ze wist maar al te goed hoe standvastig die mannen konden zijn. Zo koppig waren die mannen. Shery wist ook hoe geirriteerd de headmaster nu wel was. BLijkbaar moet ze de taak weer over nemen zodat Master Savador in alle rust weer kon verder doen met de taken waar hij daarstraks meebezig was geweest voor hij werd gestoord door hen.
Hier moest snel iets aan worden gedaan, maar wat? Alles kon blijkbaar in een simple minuut je hele dag oppeens verpest worden. Sheryl keek strak naar de headmaster, niet omdat ze op zijn antwoord wachtte maar omdat ze hem ook bestudeerde, of beter gezegt zijn aura leesde die blijkbaar trilde wat aanduide dat hij wel degenlijk geirriteerd was. Geen goed teken. 'Ken je deze.. mannen - wellicht?' Sheryl negeerde de manier waarop het haar gevraagt werd.
Maar wat moest ze erop zeggen het zou simpel zijn om nee te zeggen maar hoe ze daarstraks had gereageerd had het verraden dat ze hen wel degenlijk kende."Ja meneer" Zuchtte ze toen maar ndat het een tijdje still was gebleven.
Sheryl leek helemaal ontspannen, maar dat was ze helemaal niet. Beide mannen leken lief in die nette pakjes van hen, maar zij wist wel beter. een van de mannen draaide zicht van haar weg."We hebben de opdracht gekregen om..." even zweeg de man."Sheryl terug mee te nemen, dat ze onlangs weg is gelopen van haar...thuis" vervolgde hij terwijl de andere man haar doordringend bleef aan kijken een stap dichter naar haar toe zette.
Sheryl spande meteen haar kaakspieren op om niet meteen uit te vliegen, in plaats daarvan keek ze strak naar de mannen."Dit hoeft uw tijd niet te verspillen...Master Savador." Sprak ze rustig alsof ze nooit kil was geweest."Het is maar een klein probleempje." Niet dat ze graag alleen zou worden gelaten met hen, want dan zouder er natuurlijk gebruik van maken, haar dan verdoven of iets dergelijks en vervolgens met haar ervandoor gaan. Zo gingend ie mannen te werk.
Maar ze had geen andere keus, Sherul meende het toen ze zei dat dit hem niet hoefde te storen. Want op één of andere manier keek ze naar de headmaster op. Al heeft ze nog niet echt ontdekt waarom. Dat dit nu maar snel voorbij is zodat iedereen gelukkig was. Die mannen die haar konden meenemen, zij die weer die domme zware training moest ondergaan en de headmaster die weer de rust had. En als de mannen hun werk goed deden zou niemand weten dat er een leerling van school was verdwenen, behalve Master savador maar het was gewoon één leerling minder dus dat was geen probleem. Iedereen happy...not.

Sorry dat het ook zo lang heeft geduurd
school pakt mijn inspi weg
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Master Savador
 
 
avatar

PROFILEAscendant
Real Name : Saf
Posts : 14625
Points : 0
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark // Fire
Klas: Teacher FireMagic
Partner: ♛ Seven Devils all around you

BerichtOnderwerp: Re: my past gets me   za okt 13 2012, 00:42



Klaarblijkelijk moest het dus allemaal binnen de vier muren van zijn persoonlijke werkruimte gebeuren, kon het scenario niet even naar buiten op het grasveld of iets dergelijks worden geplaatst. Om welke reden het nu weer mocht zijn. Zijn ogen schoten even opzij, naar de deur die naar de kleine zijruimte leidde die diende als persoonlijkere kamer - want het idee dat iedereen zomaar in- en uit zijn kantoor kon lopen wanneer hij er druk aan het werk was, sprak hem niet aan. En eigenlijk wilde hij zijn kinderen zo min mogelijk aan de relschoppers die hier voor zijn bureau op het matje werden geroepen associëren. Jonge zielen waren eenvoudig te beïnvloeden, en hij voelde er weinig voor om ze nu al ervaring te laten hebben met het onuitstaanbare gedrag van baldadige jeugd die hier over de drempel kwam gestapt. Maar de deur van de zijkamer was dicht en dat zinde hem. Elwin wilde nog wel eens binnentrippelen, gedreven uit kinderlijke nieuwsgierigheid. Hij kon hem nu niet gebruiken, en zeker niet als de twee vreemde figuren met andere bedoelingen waren gekomen.
Zijn scherpe blik vestigde zich weer op het meisje, maakte direct toevallig oogcontact. Kennelijk zat ze hem al een tijdje te bestuderen. Het was niet de reden waarom hij haar diep gefronsd aan bleef staren. Ze voelde zich niet op haar gemak, oogde haast nerveus; hij zag het en vroeg zich af waarom. 'Ja meneer,' gaf ze antwoord op zijn vraag. Eigenlijk was het niet eens nodig geweest, had de vanzelfsprekende conclusie al getrokken dat het wel zo moest zijn dat deze mannen bekend bij haar waren. Hij eiste een verklaring. Naderhand, als hij de vreemdelingen eindelijk zijn kantoor uitgewerkt had. Dat kon nog eens een hele tijd in beslag gaan nemen, vreesde hij. Ze kwamen hier overduidelijk niet om een theekransje met zijn leerling te houden. Opeens begon één van de mannen te spreken en richtte Savador zich tot hem. 'We hebben de opdracht gekregen om... Sheryl terug mee te nemen, dat ze onlangs weg is gelopen van haar...thuis.' Sceptisch trok hij een enkele wenkbrauw op. Woorden waren niet juist gekozen en de pauzes ertussen maakte het allemaal des te verdachter. De beste acteurs waren het niet bepaald. Zijn doorborende blik ging van de ene man naar de man naast hem, die een stap dichter naar het meisje - Sheryl - zette. En vanaf zijn oogpunt gezien kwam het nogal dreigend over. 'Wel,' zijn houding leek abrupt om te slaan toen hij een zachte lach slaakte, achter zijn bureau vandaan kwam en vriendelijk glimlachend naar de mannen voor Sheryl ging staan. 'Ik ben bang dat dat helaas niet zomaar zal gaan. Ik heb - ' Hij spreidde in een verontschuldigend gebaar zijn armen - tegelijkertijd kon het overkomen alsof zijn volgende toelichting zo klaar als een klontje was. '- toestemming nodig van haar wettelijke voogd om Sheryl verlof van school te kunnen gunnen, ziet u.' De glimlach op zijn smalle lippen verbreedde zich. Het hoefde niet eens waar te zijn, en het was waarschijnlijk ook niet de meest doordachte manier om ze weg te werken; zelfs als ze zo snugger waren erachter te komen, zou het enkel een poging zijn om de spot met hen te drijven door opzettelijk een niet al te pientere leugen voor te houden. Een kleine weerspiegeling van hoe hij dacht over hun intelligentie. Hij rechtte in een langzame beweging zijn rug toen Sheryl achter hem tot hem begon te spreken. De glimlach vervaagde van zijn lippen. Een klein probleempje waar hij zijn tijd niet aan hoefde te verspillen? Hij zat hier al een kwartier, halfuur tegen zijn wil in terwijl hij nu gewoon met Elwin dolfijntjes had kunnen kleuren. Een tweede lachje kwam over zijn lippen terwijl hij zich half tot Sheryl wendde, ietwat vreugdeloos. 'Een klein probleempje dat groot genoeg is om mij en twee andere leraren bij te betrekken, hm?' De gemaakte vriendelijkheid ging wat verloren nu hij pijnlijk naar haar glimlachte. De blik in zijn ogen deed niet bepaald mee met alle attentie. Savador ging dichter bij Sheryl staan en plaatste kalm een hand op haar schouder, eigenlijk alleen maar puur ter bescherming. Vervolgens richtte hij zich weer tot de twee mannen. 'Ik neem aan dat het verstandiger is als beide heren nu het schoolterrein verlaten. Meldt jullie.. opdrachtgever.. maar dat er bepaalde regelementen op de school gelden, en het schoolhoofd deze niet kan negeren.' De warme glimlach bleef aanwezig op zijn gelaat. Zijn ogen, echter, ontluikten een waarschuwende fonkeling dat tegenspraak op dit verzoek hem niet geduld werd.

// Geeft niet, dat begrijp ik wel hur c;

_________________



Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://staracademyrpg.deviantart.com/
Gesponsorde inhoud



PROFILE
MAGICIAN

BerichtOnderwerp: Re: my past gets me   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

my past gets me

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» ik zoek muziek die bij je past [muzic shop]
» Welke songtekst past op dit moment bij hoe je je voelt?
» Memories from another past.
» Made up my mind about the future. Made up my mind about the past. ~
» .:Our tears are just shades of our past {S T O R Y L I N E}:.

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Headmaster's Office-