PortalIndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen



 

Deel | 
 

 Effects are strong, even for me

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Kanda
Gestorven
Gestorven
avatar

PROFILERecruit
Real Name : Demi
Posts : 5167
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark magic
Klas: Mentorklas van Master Norwood
Partner: I died to be reunited with you again.

BerichtOnderwerp: Effects are strong, even for me   vr apr 13 2012, 19:53

Kanda werd wakker met een behoorlijke koppijn. Het was al ochtend maar waarom lag hij op de grond in plaats van in zijn bed? Ooh f*ck. Alan lag onder hem. Ze waren beide naakt en er lag bloed op de vloer. Alans bloed. Alan was flauwgevallen en lag rustig onder hem. Kanda raakte lichtelijk in paniek. Wat was er vannacht gebeurt?! Kanda trok snel een paar kledingstukken aan en legde een deken over Alan heen. Hij pakte de kleinere jongen op om hem naar de ziekenzaal te brengen. Wat Kanda had gedaan was niet de bedoeling geweest. Dit was niet zoals bedoelt. Waarom moest hij nou weer zijn beste vriend verkrachten? Hij rende de trappen op en af op weg naar de ziekenzaal. Dan kon hij ook wat laten doen aan die verschrikkelijke medicijnen. Hij had er genoeg van. Nadat het effect van zijn medicijn hem helemaal had overgenomen, moest hij er wel wat aan gaan doen. Als mensen erachter kwamen wat dat medicijn met hem deed, zouden ze hem voor eeuwig uitlachen. Kanda kon niet anders. Als hij dit medicijn niet zou nemen, zou hij dood gaan aan de vloek. Een vloek die hem van binnenuit op vreet. De vloek kon er nog jaren over doen voordat die eindelijk bij zijn hart was. Het had helaas al een deel van zijn longen verslonden. De vloek leefde als een soort parasiet in zijn lichaam voort en was bijna niet eruit te halen. Het kon Kanda niet zo veel kwaad want hij kon niet dood gaan aan fatale wonden en genas veel sneller dan normale mensen zouden. Hij was ook geen mens maar toch. De vloek deed hem pijn, al wou hij het niet toegeven, en het effect van de medicijnen zorgt dat hij anderen ook pijn doet. Vooral Alan. Hij kreeg de volle laag toen Kanda zichzelf was verloren. Kanda's gevoelens namen zijn lichaam over en hij had zijn bewustzijn verloren. Onderweg viel hij bijna over te traptreden. Dit was allemaal zijn schuld en het had niet moeten gebeuren. Helaas was het toch gebeurt en had Kanda Alan tot bloedens toe verkracht. Al was het niet echt Kanda maar zijn zielloze lichaam bezeten door het effect van het medicijn. Eindelijk, de ziekenzaal was in zicht. Hij rende naar binnen en keek om zich heen. Hij legde Alan voorzichtig neer op een leeg bed en liep haastig naar de zuster die toevallig ook in de zaal was. 'Alstublieft, help hem.' De zuster knikte een keek naar Alan. 'Hij komt er wel bovenop' zei ze rustig. Kanda was opgelucht dat hij weer gewoon wakker zou worden. Maar waarschijnlijk met heel veel haat aan Kanda. Hij zou Kanda waarschijnlijk nooit meer willen zien of spreken. Dat denkende verschenen er een paar tranen in zijn ogen. Kanda legde zijn hoofd naast Alans benen op de deken. Hij viel in slaap met de tranen nog over zijn wangen. Het spijt me Alan. Please forgive me. Kanda wou niet dat Alan hem zou verlaten maar na dit voorval was het behoorlijk voorspelbaar. Erger dan dit kon niet. Hij had de persoon die hij met al zijn kracht wou beschermen tegen alles pijn gedaan. Hij had zijn Alan pijn gedaan en ham ook nog een levenslang trauma meegegeven. 'Sorry...Alan...' Zei hij haast huilend in zijn slaap.




A L A N
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.facebook.com/dcasteleijn?ref=tn_tnmn
Alan
Gestorven
Gestorven
avatar

PROFILEPosts : 4003
MAGICIAN
✦ CHARACTER ✦
Magic: Dark ~&~ Air
Klas: Miss Eres~
Partner: I'll be up there, in the blue blue sky, watching you forever~

BerichtOnderwerp: Re: Effects are strong, even for me   zo apr 15 2012, 20:39

x If it's set in motion, I'll watch it all pass by and leave the rest unspoken x


'Mana, ik ben bang...' 'Waarom ben je bang, Alan?' 'Ik ben bang dat ik alleen zal blijven... Want wat als ik je kwijtraak? Wat als je me net zoals moeder verwaasloost?'
Twee zachte armen sloegen zich om de kleine bruinharige jongen heen, die trillend op zijn plek stond en bijna in huilen uitbarstte. Zijn korte armen hieven zich en sloegen zich om de man heen. Zijn handen klampten zich aan zijn zwarte jas vast, alsof het een reddingsboei was. Grote angst gierde door hem heen alsof hij blootgesteld werd aan duizenden lijken. Het overheersde zijn gedachten en zijn lichaam en liet alles er zoveel enger uit zien dat hij het niet kon helpen maar zich vast te klampen aan Mana, de enige beschermende factor in zijn vroege leven. 'Ik had weer die droom... Die droom waarin alles zo... leeg en... donker was... Waarin ik alleen stond met alleen maar jouw masker... Het is zo eng, het blijft eng... En ik b-ben bang dat d-die droom werkelijkheid word... Laat me niet alleen, Mana. Ik wil niet alleen zijn en ik wil je niet kwijt. Beloof me dat je bij me blijft.' Mana's handen streelden over Alan's zachte haar en rug om hem te troosten terwijl Alan zich tegen Mana drukte en duidelijk bescherming en geruststelling zocht. 'Ik zal je nooit alleen laten, Alan...' zei Mana zachtjes en liet de jongen los. Alan keek hem aan met grote betraande ogen terwijl Mana zijn handen op zijn schouders plaatste en hem een warme glimlach schonk. Een glimlach die Alan nog altijd aan het huilen bracht. 'Niet nu, niet morgen, nooit. Ik zal altijd bij je blijven wat er ook gebeurt, mijn zoon. Het is jij en ik voor altijd. Dat beloof ik je.'


'Je loog...' Langzaamaan openden zijn ogen zich, eerst tot spleetjes door de grote hoeveelheid licht in de kamer maar dan volledig open. Alles draaide voor zijn ogen en was dubbel te zien. Hij knipperde verbaasd, probeerde zijn zicht te herstellen en uiteindelijk werd alles weer helder. Het draaien stopte net zoals het vermenigvuldigen van de dingen in de kamer. Kamer, nee, het was geen kamer. Het was de ziekenzaal... Wat deed hij in de ziekenzaal? Hoe was hij hier gekomen? En waarom... Had hij zoveel pijn daaronder? Zijn ogen flitsten rond, zochten naar de zuster maar vielen uiteindelijk op Kanda die in slaap was gevallen bij zijn bed. Opeens werd alles hem duidelijk. Alles wat er gebeurd was flitste door zijn hoofd als een slechte erotische film die hij echt niet wou zien maar gedwongen was om het te kijken. De beelden stonden op zijn netvlies gegrift. Hij kwam overeind en keek met grote ogen naar Kanda terwijl hij langzaam van hem wegschoof. Hij tilde uiteindelijk het deken op en glipte uit bed. Gelukkig had de zuster hem kleding aangedaan ookal was het veel te groot voor hem. Een witte pyjama met een broek die hem iets te lang was en een wit bovenstuk met knoopjes die ook wat te groot was aangezien de mouwen over zijn handen vielen. Zijn gezicht vertrok toen hij op zijn blote voeten stond en er pijn door zijn achterwerk schoot. Het deed vreselijk pijn maar hij liet de pijn hem niet tegenhouden. Hij begon langzaam te lopen en keek zo nu en dan achterom of Kanda wakker werd tot hij de deur had bereikt. Hij pakte de deurknop vast, draaide er heel voorzichtig aan en duwde de deur open. Hij verliet de ziekenzaal maar kwam alsnog niet heel ver dus bleef hij in de gang staan en staarde door een raam maar buiten, in gedachten verzonken.

Flut en kort, sorry D:
Achtergrond muziekje voor de eerste scene: https://www.youtube.com/watch?v=YvwHK4ZSmhI&feature=youtube_gdata_player
Want hij is zo cute en past er zo goed bij ;'D

_________________

【V O I C E】 x 【T H E M E】 x 【C H A R A C T E R】 x 【M O O D】
I'm up in heaven, where nobody could hurt us
SSA AWARDS;;:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 

Effects are strong, even for me

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» I grew strong!
» [Introductieles Gym] Strong Heart.

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Starshine Academy ::  :: Hospital Ward-